איך וואָלט געוואָלט אויפֿהייבן אַ גלאָז אויף נעטוואָרקינג.
פֿאַר פילע יאָרן האָב איך אונדזערע מענטשן ווידער און ווידער דערמוטיקט זיך צו פֿאַרבינדן מיט David Icke, למשל.
אָבער דאָס האָט געדויערט עטלעכע יאָר. מיר האָבן ווייטער פּרוּווט ביז עס האָט געאַרבעט.
און דערפֿאַר איז הײַנט פֿאַר מיר אַ גרויסער פֿײַער. עס איז טאַקע גרויס אַז עס האָט זיך אויסגעאַרבעט
און אַז דוד אייק האָט געקענט רעדן דאָ מיט אונדז.
ער האָט אויך געמאכט דעם ערשטן בילדונגס־ווידעא וואָס מיר האָבן געזען ווי אַ משפּחה. איך בין נאָך געווען אַ
קינד דעמאָלט, און עס האָט מיר טאַקע גערירט דאָס האַרץ.
הײַנט איז אַ גרויסער טאָג, די יאָרטאָג־קאָנפֿערענץ.
און אַזוי זענען מיר איצט פֿאַרבונדן מיט הונדערטער אַזעלכע שליסל־פֿיגורן, מיט דערציִער פֿון דער גאַנצער וועלט.
און איך וואָלט אויך געוואָלט ניצן די געלעגנהייט אײַך צו דערמוטיקן צו נעטוואָרקן, טאַקע
ניצן יעדן געלעגנהייט דאָס צו טאָן אין אמתן לעבן.
ווײַל ווען מען שטעלט אָפּ דעם אינטערנעץ, אָדער מען צענזורירט אונדז גאָר, דעמאָלט זענען מיר טאַקע
פֿאַרבונדן, פֿון מענטש צו מענטש און פֿון האַרץ צו האַרץ.
און אויב איר קומט אין קאָנטאַקט מיט וויכטיקע שליסל־פֿיגורן אָדער אַלטערנאַטיווע בראָדקאַסטערס, למשל, לאָזט אונדז פשוט וויסן.
מיר מוזן פשוט נעצווערקן אין יעדן לאַנד אין דער וועלט.
למשל, אין אָנהייב פֿון יאָר זענען מיר שוין געווען פֿאַרבונדן מיט צען אַנדערע לענדער,
ווײַל מיר האָבן זיך פשוט דערויף קאָנצענטרירט.
למשל, האָבן מיר געזאָגט אַז מיר וואָלטן איצט געוואָלט נעצווערקן מיט בראַזיל. מיר האָבן צווישן
אונדז דיסקוטירט ווער זאָל נעצווערקן מיט וועלכן לאַנד.
הײַנט זענען פֿיל מענטשן אָנגעלאָגט, עטלעכע פֿון בראַזיל, פֿינלאַנד און פֿון פֿיל אַנדערע לענדער, וווּ בײַם אָנהייב פֿון
יאָר האָבן מיר נאָך געמיינט, ווי אַזוי מיר קענען זיי דערגרייכן.
און דערצו באַגריסן מיר הײַנט נאָך אַ לאַנד, נעמלעך גרינלאַנד.
מעלדונגען זענען אָנגעקומען ביז 10:15 אין דער פֿרי און נאָך. איצט נעמען שוין 63 לענדער גלייך אָנטייל.
איך האָב אַראָפּגעשריבן אַלע נעמען פֿון די וואָס זענען איצט פֿאַרבונדן.
און איך דאַנק אײַך אַלעמען פֿון האַרצן פֿאַרן העלפֿן אונדז ווײַטער זיך צו פֿאַרבינדן איינער מיטן אַנדערן איבער דער גאַנצער וועלט.
סטעפֿאַן מאַגנעט האָט געזאָגט: מיר דאַרפֿן די אומאויפֿפֿאַלענדיקע מענטשן אין דער הינטערגרונט, און דאָס געלט
בעיקר פֿאַר פּערזענלעכע פֿאַרבינדונגען און נעטוואָרקינג.
אולי דו ווייסט אַ שליסל־מענטש פֿון אַ לאַנד, און דאַן האַלטסטו דעם שליסל צו מיליאָנען מענטשן וואָס
ווידער אויפוועקן, און וועסט ווערן אַ גרעסער דאָמינאָ.
פֿאַרשטייסטו? און אַזוי וועלן מיר קריגן מער און מער מאַסע.
די עבערס האָבן דערפֿון געזונגען. מיר וואַקסן אין צאָל.
און הײַנט זענען דאָרט אויך הונדערטער מענטשן, אָן קאַמערעס, אגב.
און איך וואָלט אויך געוואָלט זיי אַ גרוס זאָגן. איך האָב אויך געוואָלט זיי דאָ אײַך ווײַזן.
למשל, זענען איבער צוואַנציק מענטשן פֿון טענעריפֿע וואָס נעמען אָנטייל. דאָ שיקן עטלעכע
פֿון זיי אונדז זייערע גרוסן מיט אַ פאָטאָ.
אָדער אין פֿראַנקרײַך האָבן צענדליקער מענטשן זיך אָנגעלאָגט אָן אַ קאַמערע. עס זענען גרופּעס אָן וועבקאַמעס איבעראַל.
און דאָ קענט איר זען עטלעכע וואָס וואָלטן אויך געוואָלט אונדז אַזוי צו וואַווען.
לאָמיר זיי צוריק ווייבן און זיך מיט זיי אויף אַ באַזונדערן אופֿן פֿאַרבינדן דורך ווייבן.
ווי איך האָב געזאָגט, נישט אַלע האָבן געקענט טיילן זייער וועבקאַם.
אָפֿט איז דאָס די באַגרענעצונגען פֿון אינטערנעץ־באַנדוויט אָדער עפּעס אַזוי. דאָס איז געווען נאָר אַ קורצע אויפֿוואַרעמונג
צו דערמאָנען אונדז אַז מיר זענען איבעראַל פֿאַרבונדן.
פֿאַר עטלעכע איז איצט מאָרגן, פֿאַר אַנדערע מיטאָג, פֿאַר אַנדערע אָוונט, און פֿאַר אַנדערע נאַכט.
אָקעי. נו, טאַטע, אַ דאַנק.
אַ דאַנק דיר, לויס, פֿאַר דעם אינספּירירנדיקן אופֿן, ווי דו ווידער און ווידער ציעסט מענטשן אַרײַן אין
פּערזענלעכע נעצווערקונג, אין אונדזער "שפּינסנעץ".
יאָ, מיר דאַרפֿן נעצווערקן. וואו, וואו, וואָס פֿאַר אַ טאָג. איצט לאָמיר פאָרגיין.
מיר גייען ווײַטער צום נעקסטן עקספּערט...