La malferma ceremonio de la Olimpiaj Ludoj estis vere spektakla. Kaj mi devas diri, ke mi ankoraŭ estas en ŝoko.
Saluton, miaj karuloj, vi konas min, mi ne povas simple lasi tion, precipe la malferman ceremonion de la Olimpikaj Ludoj.
Eĉ se iuj preferus silenti kaj diri: "Nu, simple lasu ĝin iri."
Homoj, ĉi tio estas la malfermo de la Olimpiaj Ludoj en Parizo, kiu simple donas al
Eŭropo la ŝancon prezenti sin kaj siajn valorojn.
Tio signifas, ke ĉiu, kiu tion akceptas, diras: ĉi tiuj estas vere miaj valoroj, miaj virtoj, ĉi
tiu estas la kontinento, kiu reprezentas min ĉi tie.
Tute ne, tial mi devas diri ion pri ĝi, ĉar alie mi simple akceptus ĝin.
Nun ni devas konsideri, kion signifis la antaŭaj ludoj, aŭ, ni diru tiel, la Olimpikaj Ludoj?
Kial oni enkondukis ĉi tion?
Ili esence reprezentis forton, belecon, sanon kaj sporton.
Ĝi estis celita esti spektaklo, kompreneble, ankaŭ por la amuzo de la vasta plimulto da homoj.
Sed ĝi havis ĉi tiujn valorojn, ĉi tiujn valorojn, kiujn la landoj en Eŭropo tiam ankaŭ reprezentis kaj
volis reprezenti ĉi tie en la formo de ĉi tiu spektaklo.
Sed ĉi-foje rekorda nombro da spektantoj — pli ol dek milionoj da homoj — spektis la malfermon de la Olimpiaj Ludoj en Parizo.
206 Naciaj Olimpikaj Komitatoj estas reprezentataj ĉe la Ludoj en Parizo.
La bildigo de la Lasta Vespermanĝo estis aparte severe kritikita.
Ĉar, laŭ mia opinio, la malferma ceremonio de la Olimpikaj Ludoj havis absolute nenion, kaj mi celas nenion, komunan kun la
Olimpikaj Ludoj kaj la valoroj, kiujn ili fakte reprezentas.
Ĉar, kiel jam menciite, temas pri sporto kaj sano.
Jes, certaj valoroj estas simple reprezentataj ĉi tie.
Sed ne, ĝi estis uzata por enmeti politikan opinion.
Ni nun rigardu tion pli detale.
Mi ŝatus diri al vi ĉi tie kelkajn aferojn, inkluzive de la kritiko, kiu estis esprimita ĉi tie.
Kaj tiam, super ĉio, kaj tio estas la plej ŝoka afero el ĉiuj, kion la amaskomunikiloj raportis pri ĝi.
Kaj mi diras al vi, ke tio simple superas ĉion.
Mi volas diri, ni vivas ĉi tie en stato de milito. Ni vivas ĉi tie en tempoj de absoluta krizo.
Kaj tio sukcesas denove plialtigi ĝin je unu ŝtupo.
Do, vi devas imagi, ke la Lasta Vespermanĝo estis ĉi tie prezentita kiel vekita LGBTQI-transgenra festo.
Kaj per tio kristanismo estis esence tute mokita.
Ne nur tio, sed mi ankaŭ celas ion alian. Sed:
Kritikistoj vidis tion kiel konformiĝon al la reganta spirito de la tempo kaj mokadon de siaj propraj kulturaj radikoj.
Kion unu havas komune kun la alia?
Kial vi devas prezenti ĝin tiel, krom se vi simple volas bati iun en la vizaĝon kaj montri al ili, ke
ĉi tiu estas la direkto, en kiu ni nuntempe iras.
Kaj se vi ĝin akceptos, tiam ĝuste tio okazos.
La malferma ceremonio de la Olimpikaj Ludoj estas vere nenio alia ol manifestacio de la malkresko de niaj tempoj.
Ĉu vi povas nomi ĝin io alia? Mi ne povas nomi ĝin io alia.
Kaj vi ne devas esti kristano por trovi tian mokadon de kulturo kaj religio repuza.
Tio simple ne havas lokon tie.
Ĉi tie estas skribite, ke skandalo en sociaj retoj estas ĉie.
Kompleta frenezspektaklo. Ĝi simple igas kristanismon ridinda.
Do, usona episkopo Robert Barron diris: ĉu ili iam kuraĝus moki Islamon simile?
Mi diros al vi la respondon. Ne, kompreneble ne.
Ĉar ne nur Germanio, sed ankaŭ Francio troviĝas en stato de absoluta krizo.
Krimo fakte kreskas eĉ pli rapide ol en Germanio.
Kio okazas sur la stratoj, eĉ nun dum la Olimpikaj Ludoj, estas ankaŭ vaste raportata rilate al tiaj perfortaj
atakoj, ke oni povas nur demandi sin: kio ĉi tie okazis?
Ĝi simple ne plu estas la Parizo, ne plu la Francio, nek la Germanio, kiujn ni konis, kaj tial ankaŭ ne plu estas
la Olimpikaj Ludoj kaj iliaj valoroj, kiel ni konis ilin.
Sed ĉi tie oni diras, ke nur konservativuloj tiel pensas, ĉar ili estas blokitaj en la malnovaj
tempoj kaj ne rimarkas modernecon, la novan zeitgeist.
Jes, tio estas ĝusta. Mi sentas same.
Mi ankaŭ dirus, ke mi preferus kalkuli min inter ili ol ie ajn aliloke.
La katolika amaskomunikila retejo demandas sur X: 'Kial la komunumo LGBTQIA+, kiu subtenas amon,
pacon kaj toleremon, insistas insulti kristanojn?'
Ĉu la Olimpikaj Ludoj ne estis kreitaj por antaŭenigi tutmondan unuecon?
Kiel insulti la plej grandan religion de la mondo antaŭenigas ĉi tiun celon?
Kaj ĝuste tio estas la punkto. Kion ĝi faras tie?
Ĝi esence povas esti nur mokado de religio, de kultura spirito, kiu ŝajne jam ne havas lokon en ĉi tiu areo.
Tio ankaŭ levas la demandon: kion tia spektaklo faras ĉe la Olimpikaj Ludoj?
Ĝi estas sporta evento. La fokuso devus esti sur la agado de la atletoj, ne sur ideologio kaj politiko.
Kaj ĝuste tion mi devas kritiki ĉi tie.
Unuflanke, kompreneble, ke homoj akceptas tion, sed aliflanke mi devas diri, ke ĝuste tio ĝi estas.
Kion la politika tagordo havas komune kun la ludoj?
Sed vi vidas, ĉio estas ciklo. Ĉio estas kiel malgrandaj pecoj de puzlo, kiuj estas interkonektitaj.
Vi ne plu povas supozi – aŭ kiam vi iam ajn povus supozi – ke vere ekzistas ie divido, fendo, ke homoj vere
diras: "Hej, atendu momenton, ni ne konsentas pri tio."
Anstataŭe, la granda bildo estas kontrolata ne de individuoj, sed de io super ili.
Kaj tiel longe kiel ĉiu individuo ne diras: "Hej, atendu momenton, mi ne konsentas pri tio, mi
ne akceptas tion," potenco ne venos de la popolo.
Anstataŭe, potenco eliras de tiuj, kiuj formas ĉi tiun tagordon tiel, kiel ĝi estas.
Pripensu, kio ĵus okazis kun la biermarko en Usono, kie ili ankaŭ adaptis sian reklamadon al la nuna spirito de
la tempo, kaj homoj fakte diris: "Mi ne plu trinkos tion."
Mi diras al vi, ĉio estis forprenita, ĉio.
Kaj ĝuste tio ĝi estas: potenco eliras de la popolo.
Se vi ne akceptas ĝin kaj simple lasas ĝin forflui super vi, ĝi simple malaperas.
Kaj ĉi tiuj valoroj, ĉi tiuj virtoj, simple malaperis.
Kaj kiel mi diris, oni povus diri, ke ĉio estas konservativa, malnova, klasika, kaj ni ne volas ion ajn el tio.
Mi dirus, ke oni ne povas simple mokadi ĉion, kio okazis en la pasinteco, kaj diri: "jes, ni ne volas tion."
Kaj super ĉio, denove estas prezentite kvazaŭ estus malgranda minoritato, kiu trovas tion, kio okazis ĉe la
malferma ceremonio de la Olimpiaj Ludoj, iel tre, tre stranga.
Kaj kompreneble estis multe, multe pli da spektaklaj interludoj ol nur ĉi tiu Laste Supro.
Ekzemple, ankaŭ estis bildigita la senkapigo de Maria Antonino.
Kaj nun oni devas konsideri, ke ŝi, la reĝino, estis amata, poste traktita kun malamikeco, kaj finfine senkapigita.
231 jarojn poste, Parizo ŝajnas festi la senkapigon de reĝino Maria Antonino.
Ĉe la malfermo de la Olimpiaj Ludoj en Parizo, la fortranĉita kranio de la reĝino estis prezentita en
grandioza ekspozicio ne malproksime de la Palaco de Justeco.
Do, Marie Antoinette kun sia kapo en siaj manoj, tiel diri, kaj poste kantantaj spektaklaj interludoj kaj kio ajn.
Kaj nun atentu. La plej ŝoka afero pri ĝi estas tio, kion la amaskomunikiloj fakte diras, kaj
kompreneble mi kompilis kaj elektis ĝin por vi.
Kaj ekzistas ĉiaj diversaj opinioj pri tio. Mi trovas ĝin tute intensa. Mi volonte montros al vi ion.
Jen, ekzemple, NTV skribas, nun atentu: 'Katolika Eklezio indignita: rusoj mokas la malferman ceremonion'.
Vi povas imagi, kien ĉi tio iras.
Jes, nu, la Eklezio, kompreneble, tute konservativa, malnova kaj tiel plu. Ho, kompreneble ili ne povas alfronti tion.
Kaj la rusoj, kompreneble. La bildo de la malamiko nun estas, kompreneble, la ruso.
Do tio signifas, ke vi devas ŝati ĉion, kion la rusoj ne ŝatas, kompreneble, alie vi eble estas rusofilo.
Tio fakte estas la nuna manipulada strategio. Nur imagu tion, ĝi estas absolute intensa.
Alia gazeta artikolo. La amaskomunikiloj festas la olimpian ceremonion. "Vekiĝa spektaklo" ŝokas konservativulojn.
Ĉar, kompreneble, ĝi ŝokas nur la konservativulojn kaj neniun alian.
Ĉu la plimulto estas ŝokita pro tio? Ne, nur ĉar la plimulto silentas.
Kaj ĝuste tial oni povas diri, ke ĝi ŝokas nur la minoritaton.
Nur konservativuloj. Nur kelkaj kristanoj. Nur kelkaj rusoj.
Jes, ĉu vi volas esti parto de tio? Pli bone silentu aŭ eĉ ne estu sur ĉi tiu paĝo.
Tio estas, la amaskomunikiloj raportas, mi legis ĉion eblan, gustoj varias. Nur konservativuloj ne ŝatas ĝin.
Kritiko nur de la Eklezio. Kiel mi diris, rusoj kritikas tion.
Oni devas diri, ke ĉi tiu spektaklo jam kaŭzis sufiĉe da tumulto.
La oficiala prezento de la afiŝo estis sufiĉe surpriza por ĉiuj.
Do tio signifas, ke estas afiŝo prezentanta la Olimpikajn Ludojn.
Sed io mankis.
Kaj ĝi simple kongruas. Kiel mi diris, simple imagu ĝin kiel cirklon, kiel puzlo.
Kie ĉiu peco iel kuniĝas.
Sed atentu. Post la hieraŭa malkaŝo de la grafika desegno kreita de la dezajnisto Ugo
Gattoni, parizanoj rapide restis demandiĝantaj.
Ĉar ili estis konfuzitaj de la bildo. Ĉar en la bildo, kiu celas rekrei Parizon, mankas eta aŭ tre, tre granda detalo.
Sed Parizo ŝajnas ne plu toleri tion. Kaj nun aŭskultu atente.
Sur la Domo de la Invaliduloj, kie Napoleono estas entombigita kaj kiu estas konsiderata unu el la urbo-emblemoj, mankas simbolo.
Ĉar kiam vi rigardas la katedralon kaj komparas ĝin kun la bildigo de la katedralo, la kristana kruco simple mankas en la kupolo.
Tio estis ĵus rapide forigita ĉi tie, jes. Ĝi estas nur reprezento, ne devas esti tiel en la reala vivo.
Anstataŭ kruco, ĝi estas simple rekta stango sur la tegmento de la konstruaĵo.
Ĝi simple mankas. Ĝi simple malaperis.
Ne necesas koleriĝi pri ĉi tiu malgranda detalo.
Eble li forgesis. Ne, certe ne. Certe ne!
Kaj la oficiala afiŝo simple ne havas iun ajn simbolon de Francio.
Do kaj la flago kaj la katedralo, ekzemple Notre-Dame, same kiel la kristana simbolo.
Ĉar Parizo jam ne ŝajnas tion subteni. Eŭropo jam ne tion subtenas.
Ĉar ni plene subtenas diversecon kaj tiel plu.
Sed kion diverseco havas kun simple ŝanĝi orientilon tiel, ke sur ĝi ne estu kristana simbolo?
Sed atentu, ĉe la malferma ceremonio estos eĉ pli da kristanaj simboloj, kiuj siavice estos mokataj.
Kio ajn tio faras tie.
Do tio signifas, ke ĉi tiu festo, ĉi tiu malferma ceremonio, ĉi tiu tuta prezento de la Olimpikaj Ludoj nuntempe
reflektas la plej novan spiriton de la epoko, kiun ĉiuj devas akcepti, la direkton, en kiu, almenaŭ, Eŭropo iras.
La resto de la mondo ridas pri tio.
Kaj ne nur kelkaj preĝejirantoj ridas pri tio, sed la tuta mondo ridas pri tio. Ne nur la rusoj.
Sed tiel ĝi estas prezentita, ĉar oni ne devas transiri la linion. Kaj mi diros al vi unu aferon.
Dum homoj timas eliri el la linio, mi miras, ke iuj raportistoj ĉi tie en YouTube ne raportas multe pli pri tio,
ĉar neniu volas eliri el la linio aŭ meti la piedon en ĝin.
Sed mi diros al vi jenon: mi tute ne zorgas, se mi faros mispaŝon.
Ĉar mi opinias, ke ĉi tiu spektaklo ne havas rilaton al tio, kio fakte devus esti la
fundamentaj valoroj de Eŭropo kaj de la Olimpikaj Ludoj.
Pli ĝuste, ĝi estas absoluta politika reprezento de tio, kio nun devus esti la plej nova tendenco, tiel diri.
Ĝi ne rilatas al ĝi kaj simple montras, ke vi akceptas ĝin, vi spektas ĝin, vi partoprenas.
Nu, tiam vi vere akceptis ĝin, kaj tio estas la direkto, en kiu aferoj iras.
Kaj tiam ĝuste ĉi tiu reprezentado estas tio, kion ĉi tiu lando, ĉi tiu tuta Eŭropo, havas. Kaj jen kiel ĝi aspektas.
Kiel mi diris, mi ankoraŭ estas ŝokita, ĉar mi atendis multe pli grandan proteston post kiam mi tion vidis. Sed tiel estas.
Kaj kelkaj elparolas kontraŭ ĝi, kelkaj silentas, kelkaj tute nenion faras kaj simple esperas pli bonajn tempojn.
Ĉar iu tion ordigos.
Eble Trump, jes, eble li solvos ion.
Tio estas la nuna sinteno.
Kaj mi diras al vi, se la plimulto da homoj, aŭ almenaŭ kelkaj el ili, ne parolos kaj ne
faros ion pri tio, tiam nenio iam ajn ŝanĝiĝos.
Kaj tiel la sistemo funkcias. Vi povas akcepti ĝin nun, sed ne akceptu ĝin por via tuta
vivo. Anstataŭe, formu vian vivon laŭ via deziro.
Kaj ĉiu, kiu diras: "jes, tio ne eblas, ĉar mi estas dependa kaj nefleksibla, kaj mi havas laboron, infanojn,
familion, devontigojn kaj kion ajn, kaj mi ne povas", tio estas nur muro de ekskuzoj, kiu ĉirkaŭas ilin.
La homoj ĉirkaŭ ili estas la kerno de la problemo.
Kial la kerno de la problemo neniam ŝanĝiĝos, se vi konstante kovras ĝin per grandega inundo da ekskuzoj.
Bonvolu libere skribi viajn pensojn en la komenta sekcio sube.
Kaj ni revidos vin en la sekva video, kompreneble.
Ĝis.