Olimpiar Jokoen inaugurazio ekitaldia benetan ikusgarria izan zen. Eta esan behar dut, oraindik ere harrituta nagoela.
Kaixo, maiteak, badakizue ni, ezin dut hau utzi, batez ere Joko Olinpikoen inaugurazio ekitaldia.
Nahiz eta batzuek ahoa isilik mantendu nahiago luketen eta esaten duten: "Atera zaitez, utzi besterik ez."
Jendea, hau da Pariseko Joko Olinpikoen inaugurazioa, eta honek Europari bere burua eta
bere balioak aurkezteko aukera ematen dio.
Honek esan nahi du hori onartzen duen edonork esaten duela: hauek direla, egiaz, nire balioak, nire
bertuteak, eta hau dela hemen ni ordezkatzen duen kontinentea.
Ez, noski, eta horregatik esan behar dut zerbait horri buruz, bestela onartuko nukeelako.
Orain kontuan hartu behar dugu lehen jokoek, edo hobeto esanda, Joko Olinpikoek, zer ordezkatzen zuten?
Zergatik sartu zuten hau?
Funtsean indarra, edertasuna, osasuna eta kirola ordezkatzen zituzten.
Noski, ikuskizun bat izatea zen helburua, jende gehienaren aisialdirako ere.
Baina balio hauek zituen, eta balio horiek Europa osoko herrialdeek ere ordezkatzen zituzten eta hemen
erakusketa honen bidez ordezkatu nahi izan zituzten.
Baina oraingoan, errekor kopuruko ikusleek—10 milioi pertsona baino gehiagok—Parisen Joko Olinpikoen inaugurazioa ikusi zuten.
206 Nazio Olimpiko Batzorde ordezkatuta daude Parisen Jokoetan.
Azken Afariaren irudikapena bereziki gogor kritikatu zuten.
Nire ustez, Joko Olinpikoen hasierako ekitaldiak ez zuen inolako zerikusirik Joko
Olinpikoekin eta haiek ordezkatu behar dituzten balioekin.
Jada aipatu den bezala, hau kirolari eta osasunari buruzkoa baita.
Bai, balio jakin batzuk hemen soilik irudikatuta daude.
Baina ez, horretarako erabili zen bertan iritzi politikoa sartzeko.
Orain hurbilagotik azter dezagun hori.
Hemen zenbait gauza esan nahi nizkizuke, hemen adierazitako kritika barne.
Eta, gainera, eta hau da guztietan harrigarriena, hedabideek horri buruz jakinarazi zutena.
Eta esaten dizut, hori dena gainditzen du.
Esan nahi dudana da hemen gerra-egoeran bizi garela. Hemen krisi absolutuko garaietan bizi gara.
Eta horrek berriro maila bat goratzera lortzen du.
Beraz, irudikatu behar duzu Azken Afaria hemen woke LGBTQI transgeneroen festa gisa irudikatu zutela.
Eta horrela, Kristautasuna funtsean guztiz barre egin zioten.
Ez hori bakarrik, beste zerbait ere esan nahi dut. Baina:
Kritikoek hau garaiko espiritu nagusiari makurtzea eta norberaren sustrai kulturalen parodia gisa ikusi zuten.
Zergatik du batek bestearekin zerikusirik?
Zergatik aurkeztu behar duzu hau modu honetan, norbaiti aurpegian ostikoa ematea besterik ez baduzu nahi eta erakutsi
nahi badiozu hau dela gaur egun hartzen ari garen norabidea?
Eta onartzen baduzu, orduan zehazki hori gertatuko da.
Olimpiar Jokoen inaugurazio-ekitaldia, egiaz, gure garaien gainbeheraren erakustaldi hutsa besterik ez da.
Hori beste izen batez deitu al dezakezu? Nik ezin dut hori beste izen batez deitu.
Eta ez duzu kristau izan behar kulturaren eta erlijioaren iraintze hori gorrotagarria iruditzeko.
Hori han ez du inolako tokirik.
Hemen dio sare sozialetan eskandalu bat nonahi dagoela.
Benetako zirko bitxia. Kristautasuna barregarri besterik ez du egiten.
Beraz, AEBetako gotzain batek, Robert Barron-ek, esan zuen: inoiz ausartuko ote liratekeen Islamari antzeko moduan irain egitera?
Erantzuna esango dizut. Ez, noski ez.
Ez bakarrik Alemania, baita Frantzia ere krisi absolutu batean dago.
Krimena, egiaz, Alemanian baino azkarrago ari da hazten.
Kaleetan gertatzen ari dena, baita orain, Joko Olinpikoen bitartean ere, albisteetan zabalki
jakinarazten ari da, hain erasorik bortitzekin, ezen hemen zer gertatu den bakarrik galdetu daitekeen.
Sinpleki, ez da gehiago ezagutzen genuen Paris, ez Frantzia, ezta Alemania ere, eta, beraz, ez daude ere Olinpiar
Jokoak eta haien balioak, guk ezagutzen genituen moduan.
Baina hemen diote kontserbadoreek bakarrik pentsatzen dutela horrela, zahar garaietan itsatsita daudelako eta
modernitatea, zeitgeist berria, ez dutelako nabaritzen.
Bai, hala da. Ni ere berdin sentitzen naiz.
Era berean, esango nuke beste edozein lekutan baino haien artean kontatzea nahiago dudala.
Katolikoen hedabideen webguneak X-en galdetzen du: 'Zergatik jarraitzen du maitasuna, bakea eta tolerantzia
defendatzen dituen LGBTQIA+ komunitateak kristauak iraintzen?'
Ez al ziren Joko Olinpikoak mundu mailako batasuna sustatzeko sortu?
Nola laguntzen dio munduko erlijio handiena iraintzeak helburu honi?
Eta hori da zehazki puntua. Zer egiten du hor han?
Funtsean, erlijio baten, kultura-espiritu baten parodia hutsa baino ezin da izan, eta
dirudienez, jada ez du lekurik eremu honetan.
Honek ere galdera sortzen du: zer egiten du halako ikuskizun batek Joko Olinpikoetan?
Kirol ekitaldi bat da. Arreta kirolarien errendimenduan jarri behar da, ez ideologian eta politikan.
Eta hori da zehazki hemen kritikatu behar dudana.
Alde batetik, noski, jendeak hau onartzen du, baina bestetik, esan behar dut, hori da zehazki.
Zer lotura du agenda politikoak jolasekin?
Baina ikusten duzuenez, dena ziklo bat da. Dena elkarrekin lotuta dauden puzleko piezatzat txikiak bezalakoa da.
Jada ezin duzu suposatu – edo noizbait suposatu al zenuke – benetan nonbait banaketa bat dagoela, zatiketa
bat, eta jendeak benetan esaten duela: 'Ei, itxaron segundo bat, ez gaude horrekin batere ados'.
Horren ordez, irudi orokorra ez da pertsonek kontrolatzen, baizik eta haien gainetik dagoen zerbaitek.
Eta pertsona bakoitzak ez badu esaten: 'Ei, itxaron segundo bat, horrekin ez nator bat, hori ez
dut onartzen', boterea ez da herritik etorriko.
Horren ordez, boterea agertoki hau dagoen moduan moldatzen dutenengandik dator.
Pentsa AEBetan garagardo-markarekin orain gertatu dena: bertan ere euren publizitatea egungo zeitgeist-era egokitu
dute, eta jendeak benetan esan du: "Ez dut hori gehiago edango."
Esaten dizut, dena kendu zuten, dena.
Eta hori da zehazki: boterea herritarretatik dator.
Hori hartu ezean eta besterik gabe gainera utziz gero, desagertuta geldituko da.
Eta balio hauek, bertute hauek, besterik gabe desagertu egin dira.
Eta esan bezala, esango zenuke dena kontserbadorea, zaharra eta klasikoa dela, eta hori guztia nahi ez dugula.
Esango nuke ezin duzula iraganeko gertatutako guztia iraindu eta esan: bai, hori ez dugula nahi.
Eta, batez ere, berriro ere irudikatzen ari da Olinpiar Jokoen inaugurazio-ekitaldian gertatutakoa nolabait oso, oso
bitxia iruditzen zaien gutxiengo txiki bat balitz bezala.
Eta, noski, azken afari honetaz harago, ikuskizuneko tarte askoz gehiago ere izan ziren.
Adibidez, Marie Antoinettaren buru-ebaketa ere irudikatu zuten.
Eta orain kontuan hartu behar da erregina maitatua izan zela, gero etsaitasunez tratatu zutela, eta azkenik burua moztu ziotela.
231 urte geroago, Parisa erregina Marie Antoinettaren buru-ebaketa ospatzen ari dela dirudi.
Parisen Joko Olinpikoen inaugurazioan, erreginaren ebakitako buru-hezurra Justizia Jauregiaren
ondoan, erakusketa ikusgarri batean aurkeztu zuten.
Beraz, Marie Antoinette burua esku artean duela, esateko moduan, eta ondoren ikuskizuneko tarte txikiak abestuz eta abar.
Eta orain adi egon. Horri buruzko gauzarik harrigarriena hedabideek benetan esaten dutena
da, eta, noski, zuretzako bildu eta hautatu dut.
Eta honi buruz iritzi mota guztietakoak daude. Niretzat erabat intentsua da. Pozik erakutsiko dizut zerbait.
Hemen, adibidez, NTVk idazten du, orain adi egon: 'Eliza Katolikoa haserre: Errusiarrek
irekiera-ekitaldia txantxetan hartu dute'.
Imajinatu dezakezu nondik doan hau.
Bai, ba, Eliza, noski, erabat kontserbadorea, zaharra eta abar. Ai, noski, horrekin ezin dute egin aurre.
Eta errusiarrak, noski. Une honetan etsaiaren irudia, noski, errusiarrarena da.
Horrek esan nahi du errusiarrek gustuko ez duten edozer gustuko izan behar duzula, noski; bestela, errusofiloa izan zaitezke.
Hori da, egiazki, gaur egungo manipulazio-estrategia. Imajinatu besterik ez, oso intentsua da.
Beste egunkari-artikulu bat. Hedabideek Olinpiaroko ekitaldia ospatzen dute. "Woke show" kontserbadoreak harritu ditu.
Zeren, jakina, kontserbadoreak bakarrik harritzen ditu eta beste inor ez.
Gehiengoa honekin harrituta dagoela? Ez, gehiengoa isilik dagoelako bakarrik.
Eta hori da, hain zuzen ere, bakarrik gutxiengoa harritzen duela esan daitekeen arrazoia.
Kontserbadoreak bakarrik. Kristau batzuk besterik ez. Errusiarrak batzuk besterik ez.
Bai, horren parte izan nahi duzu? Hobe da ezer ez esatea edo orrialde honetan ez egotea.
Hau da, hedabideek diotenez, ahal izan dudan guztia irakurri dut; gustuak desberdinak
dira. Kontserbadoreek bakarrik ez dute gustuko.
Kritika Elizatik bakarrik. Esan nuen bezala, errusiarrek hori kritikatu egiten dute.
Esan behar da ikuskizun honek jada nahiko zalaparta sortu duela.
Posterraren aurkezpen ofiziala denontzat nahiko harritzekoa izan zen.
Horrek esan nahi du Olinpiar Jokoak aurkezten dituen kartel bat dagoela.
Baina zerbait falta zen.
Eta ondo egokitzen da. Esan dudan bezala, irudikatu zirkulu bat dela, puzle baten antzera.
Non pieza bakoitza nolabait elkartzen den.
Baina kontuz. Atzo diseinatzaile Ugo Gattonik sortutako grafiko-marrazkia aurkeztu
ondoren, Pariskoek azkar zalantzan geratu ziren.
Argazkiak nahasita utzi zituelako. Argazkian, Paris berreraikitzeko asmoa zuena,
xehetasun txiki bat edo oso, oso handia falta delako.
Baina Pariseak ez dirudi hori gehiago onartuko duenik. Eta orain adi entzun.
Invaliden Domuan, Napoleonen hilobia dagoen eta hiriko ikur nagusietako bat bezala hartzen den eraikinean, ikur bat falta da.
Zeren katedrala begiratzean eta haren irudikapenarekin alderatzean, kupulan gurutze kristaua besterik gabe falta da.
Hemen azkar kendu zuten, bai. Hau ordezkapen hutsa da, ez du zertan errealitatean horrela izan behar.
Gurutzearen ordez, eraikinaren gainean zutabe zuzen bat besterik ez dago.
Hutsik dago. Sinpleki desagertu egin da.
Ez dago beharrezkoa haserretzea xehetasun txiki honengatik.
Agian ahaztu zitzaion. Ez, noski ez. Noski ez!
Eta kartel ofizialak Frantziaren edozein ikur gabe du.
Beraz, adibidez, bandera eta Notre Dame bezalako katedrala, baita sinbolo kristaua ere.
Zeren Parisa ez baita gehiago horren alde dirudien. Europa ere ez baita gehiago horren alde dirudien.
Dibertsitatearen alde gaudelako eta abar.
Baina zer lotura du aniztasunak ikur nabarmen bat aldatzearekin, bertan ez egon dadin Kristau ikurrik?
Baina kontuz, inaugurazio ekitaldian kristaar ikur gehiago egongo dira, eta horiek ere irainduko dituzte.
Han dagoen edozer.
Horrek esan nahi du ospakizun honek, inaugurazio-ekitaldi honek eta Olinpiar Jokoen aurkezpen oso honek une honetan denek
onartu beharko luketen azken garaiko espirituaren isla dela, eta, gutxienez, Europako norabidea adierazten duela.
Munduko gainerakoek horri buruz barre egiten dute.
Eta ez dira elizara joaten diren batzuk bakarrik barre egiten dutenak; mundu osoa ari da
barre egiten. Ez dira errusiarrak bakarrik.
Baina horrela aurkezten dute, lerrotik kanpora ez zaituelako irten behar. Eta gauza bat esango dizut.
Jendeak lerrotik irtetzeaz beldur den bitartean, harrituta nago YouTubeko zenbait kazetarik honi buruz askoz
gehiago ez diotelako erreportatzen, inork ez duelako lerrotik irteteko edo oker egiteko gogoa.
Baina hau esango dizut: axola ez zait batere oker eginez gero.
Uste dut ikuskizun honek ez duela zerikusirik Europako eta Joko Olinpikoetako oinarrizko balioekin.
Aitzitik, joera berriena izan beharko lukeena modu absolutuan irudikatzen duen errepresentazio politikoa da, esateko moduan.
Horrekin zerikusirik ez du eta soilik erakusten du onartzen duzula, ikusten duzula eta parte hartzen duzula.
Ba, orduan benetan onartu duzu, eta hori da gauzak doazen norabidea.
Eta, hain zuzen ere, ordezkaritza hori da herrialde honek, Europa osoak duen. Eta horrela dirudi.
Esan nuen bezala, oraindik harrituta nago, izan ere hori ikusita askoz oihu handiagoa espero nuen. Baina hala da.
Eta batzuek haren aurka hitz egiten dute, batzuek isilik geratzen dira, batzuek ezer ere ez dute
egiten eta besterik gabe garai hobeak itxaroten dituzte.
Zeren norbaitek konponduko duelako.
Agian Trumpek, bai, agian zerbait konponduko du.
Hori da egungo jarrera.
Eta esaten dizut, jendearen gehiengoak, edo behintzat batzuek, ez badute ahotsa altxatu
eta zerbait egiten, ezer ez da inoiz aldatuko.
Eta horrela funtzionatzen du sistemak. Orain onar dezakezu, baina ez onartu bizitza osorako.
Horren ordez, eman zure bizitzari nahi duzun itxura.
Eta edozein pertsona, "bai, ezinezkoa da, menpekoa eta malgutasunik gabea naizelako, lana, seme-alabak, familia,
konpromisoak eta abar ditudalako eta ezin dudalako" esaten duena, bere burua inguratzen duen aitzaki-horma bat besterik ez du.
Haien inguruan dauden pertsonak arazoaren muina dira.
Zergatik arazoaren muina inoiz ez den aldatuko, etengabe aitzakiak uholde handi batekin estaltzen baduzu.
Mesedez, idatzi zure iritziak beheko iruzkin atalean.
Eta hurrengo bideoan ikusiko zaitugu, noski.
Agur.