Upacara pambuka Olimpiade pancen spektakuler. Lan aku kudu ngomong, aku isih kaget.
Halo, sayangku, kowe padha ngerti aku, aku ora bisa mung nglilani iki, utamane upacara pambuka ing Olimpiade.
Sanajan ana sing luwih milih meneng bae lan kandha, ayo, tinggalake wae.
Para sedulur, iki pambuka Olimpiade ing Paris, sing mung menehi Eropa kasempatan kanggo nampilake awake dhewe lan nilaine.
Iki ateges sapa waé sing nampa iki padha kandha, iki pancen nilaimu, kabecikanku, lan bawana iki sing makili aku ing kéné.
Ora mesthi, mulane aku kudu ngomong bab iki, merga yen ora, aku mung bakal nampa.
Saiki kita kudu nimbang, apa sing dadi makna saka pertandingan-pertandingan sadurunge, utawa
yen diomongake kaya ngene, Pertandingan Olimpiade?
Kenapa iki diparingake?
Padha sejatine makili kekuwatan, kaendahan, kasehatan, lan olahraga.
Iku pancen dimaksudaké dadi pertunjukan, mesthi waé uga kanggo hiburan akèh wong.
Nanging iku nduwèni nilai-nilai iki, nilai-nilai sing banjur uga diwakili déning negara-negara ing Éropah
lan dikarepake diwakili ing kéné liwat pagelaran iki.
Nanging wektu iki, cacah pamirsa paling akèh—luwih saka 10 yuta wong—ndeleng pambukaan Olimpiade ing Paris.
206 Komite Olimpiade Nasional diwakili ing Olimpiade ing Paris.
Gambaran Perjamuan Pungkasane dikritik kanthi abot banget.
Amarga, miturut panemuku, upacara pambuka Olimpiade iku pancen ora ana gandhengane, lan tenan ora ana gandhengane,
karo Olimpiade lan nilai-nilai sing sejatine diwakili.
Amarga, kaya sing wis kasebut, iki babagan olahraga lan kesehatan.
Ya, sawetara nilai mung diwakili ing kene.
Nanging ora, iku digunakake kanggo nglebokake pendapat politik ing kono.
Ayo padha ndeleng luwih cedhak saiki.
Aku pengin ngomong sawetara bab marang sampeyan ing kene, kalebu kritik sing wis diungkapake ing kene.
Lan banjur, ing ndhuwur kabèh, lan iki sing paling ngagetake saka kabèh, apa sing dilaporake déning media babagan kuwi.
Lan aku ngandhani kowe, kuwi pancen ngluwihi kabeh.
Maksudku, kita saiki urip ing kahanan perang. Kita saiki urip ing jaman krisis mutlak.
Lan kuwi bisa ngangkat maneh dadi luwih dhuwur.
Dadi, kowe kudu mbayangake yèn Perjamuan Terakhir digambarke ing kéné kaya pesta LGBTQI transgender sing woke.
Lan kanthi kuwi, agama Kristen saktenane diolok-olok sakabehe.
Ora mung kuwi, nanging aku uga nyoba nyebutake bab liya. Nanging:
Para kritikus nganggep iki minangka nyenengake arus budaya sing lagi ngrembaka lan minangka olok-olok marang oyod budaya dhéwé.
Apa sesambungan siji karo sijiné?
Kenapa kowe kudu nampilake kaya ngene, kajaba kowe mung pengin nyubit pasuryan wong lan
nuduhake yen iki arah sing saiki lagi kita tuju.
Lan yen kowe nampa iku, mula kuwi pancen sing bakal kelakon.
Upacara pambuka Olimpiade sejatine ora luwih saka pameran kemunduran jaman kita.
Apa kowe bisa nyebuté nganggo jeneng liya? Aku ora bisa nyebuté nganggo jeneng liya.
Lan kowe ora perlu dadi Kristen kanggo ngrasa yen ejekan kaya ngono marang kabudayan lan agama iku nggrantes.
Iku pancen ora ana panggonané ing kana.
Ing kéné kandha yèn skandal ing media sosial nyebar ing endi-endi.
Pertunjukan aneh sing lengkap. Iki mung ndadekake agama Kristen katon konyol.
Dadi, sawijining uskup AS, Robert Barron, kandha, apa padha tau wani ngolok-olok Islam kanthi cara sing padha?
Aku bakal ngandhani kowe jawabané. Ora, mesthi ora.
Ora mung Jerman, nanging uga Prancis saiki ana ing kahanan krisis mutlak.
Sejatine kejahatan saya mundhak luwih cepet tinimbang ing Jerman.
Apa sing kedadeyan ing dalan, sanajan saiki nalika Olimpiade, uga akeh dilaporake ing warta, kanthi serangan kekerasan
sing nganti kita mung bisa gumun apa sing wis kelakon ing kene.
Iku pancen ora maneh Paris sing biyen kita kenal, ora maneh Prancis, uga ora maneh Jerman, lan mangkono uga
Olimpiade lan nilaine ora maneh kaya biyen kita kenal.
Nanging ing kéné kandha yèn mung wong konservatif sing mikir kaya ngono, amarga padha kesangkut ing jaman
biyèn lan ora nyadari modernitas, semangat jaman anyar.
Ya, pancen bener. Aku uga krasa kaya ngono.
Aku uga bakal ngomong yèn aku luwih seneng ngetung awakku kalebu wong-wong mau tinimbang ing panggonan liya.
Situs web media Katolik takon ing X, kutipan: 'Napa komunitas LGBTQIA+ sing nyengkuyung katresnan,
tentrem, lan toleransi, tetep ngejek umat Kristen?'
Apa ora Olimpiade digawe kanggo ngembangake persatuan donya?
Kepiye ngina agama paling gedhé ing donya iki bisa ndhukung tujuan iki?
Lan kuwi pancen intine. Apa kuwi ana ing kana?
Iki sejatine mung bisa dadi olok-olokan marang agama, marang semangat budaya, sing
katoné wis ora ana panggonané ing wilayah iki.
Iki uga ngangkat pitakon: acara kaya ngene iki ana ing Olimpiade kanggo apa?
Iki acara olahraga. Fokusé kudu ana ing penampilan para atlet, dudu ing ideologi lan politik.
Lan kuwi persis sing kudu tak kritik ing kéné.
Saka siji sisih, mesthi wae wong-wong nampa iki, nanging saka sisih liyane, aku kudu ngomong manawa kuwi pancen kaya ngono.
Apa sing ana gandhèngané agenda politik karo dolanan?
Nanging kowe weruh, kabèh iku siklus. Kabèh iku kaya potongan-potongan cilik saka
teka-teki sing nyambung siji lan sijiné.
Sampeyan ora bisa maneh nganggep – utawa kapan ta sampeyan tau nganggep – yen pancen ana pamisahan ing endi wae,
ana belahan, sing nggawe wong-wong pancen kandha, 'Hei, enteni sedhela, kita ora gelem melu kuwi'.
Nanging, gambaran gedhé dikontrol ora déning individu, nanging déning soko sing ana ing ndhuwuré.
Lan salawase saben individu ora ngomong, 'Hei, enteni sedhela, aku ora gelem melu kuwi, aku ora
nampa kuwi,' kuwasa ora bakal metu saka rakyat.
Nanging, kekuwatan asalé saka wong-wong sing mbentuk agenda iki kaya saiki.
Pikirna apa sing bubar kelakon karo merek bir ing Amerika Serikat, ing ngendi padha uga nyetel iklané
supaya cocog karo semangat jaman saiki, lan wong-wong pancen wis kandha, "Aku ora ngombe kuwi maneh."
Aku ngomong marang kowe, kabèh wis dijupuk, kabèh.
Lan kuwi pancen persis apa sing ana: kakuwatan asalé saka rakyat.
Yen kowe ora nampa lan mung nglilani ngalir marang kowe, banjur iku bakal ilang.
Lan nilai-nilai iki, kebajikan-kebajikan iki, wis mung sirna.
Lan kaya sing wis tak kandhakake, kowe bisa ngomong yen kabeh iku konservatif, lawas, klasik, lan kita ora kepengin kabeh kuwi.
Aku bakal ngomong yen kowe ora bisa mung ngolok-olok kabeh sing wis kelakon ing jaman
kepungkur lan ngomong, ya, kita ora pengin kuwi.
Lan ing ndhuwur kabèh, iki manèh digambaraké kaya yèn mung sawatara wong sithik sing nganggep apa sing kelakon
ing upacara pambuka Olimpiade kuwi pancèn banget aneh.
Lan mesthi wae ana akèh banget sela pertunjukan liyane tinimbang mung Panganan Wengi Pungkasan iki.
Contone, pangpenggal sirah Marie Antoinette uga digambarke.
Lan saiki kudu dianggep yèn dhèwèké, sang ratu, tau ditresnani, banjur diperlakokaké
kanthi mungsuhan, lan pungkasané dipenggal sirahé.
231 taun sawisé, Paris katoné lagi ngrayakaké pangpenggalan Ratu Marie Antoinette.
Ing pambukaan Olimpiade ing Paris, tengkorak sing dipotong saka ratu dipamerake ing
pameran megah sing ora adoh saka Istana Keadilan.
Dadi, Marie Antoinette karo sirahé ana ing tangane, bisa diomongké, banjur nyanyi selingan pertunjukan lan sapituruté.
Lan saiki rungokna. Sing paling ngagetake saka iki yaiku apa sing saktenane diomongake déning media, lan
mesthi waé aku wis nglumpukake lan milih kanggo kowe.
Lan ana macem-macem panemu bab iki. Aku krasa iki pancen banget intens. Aku bakal seneng nuduhake kowe soko.
Ing kéné, umpamané, NTV nulis, saiki perhatèkna, 'Gereja Katolik nesu: wong Rusia ngolok upacara pambuka'.
Sampeyan bisa mbayangake ngendi iki bakal menyang.
Ya, ya, Gereja mesthi konservatif tenan, tuwa lan sapiturute. Oh, mesthi wae padha ora bisa ngadhepi kuwi.
Lan wong Rusia, mesthi wae. Gambar mungsuh saiki mesthi wae wong Rusia.
Dadi kuwi ateges apa waé sing ora disenengi wong Rusia, kowe kudu seneng, mesthi waé, yèn ora kowe bisa dadi Russophile.
Iku sejatine strategi manipulasi saiki. Bayangna wae, pancen intens banget.
Artikel koran liyane. Media ngrayakake upacara Olimpiade. "Woke show" ngagetake para konservatif.
Amarga mesthi wae mung ngagetake wong konservatif lan ora ana wong liya.
Apa mayoritas kaget karo iki? Ora, mung amarga mayoritas meneng.
Lan kuwi pancen sebabe wong bisa ngomong yen kuwi mung ngagetake golongan minoritas.
Mung wong konservatif. Mung sawetara wong Kristen. Mung sawetara wong Rusia.
Ya, apa kowe pengin dadi bagéan saka kuwi? Luwih becik meneng waé utawa aja ana ing kaca iki.
Ya iku tegesé, miturut laporan media, aku wis maca kabèh sing bisa, selera saben wong
béda. Mung wong konservatif sing ora seneng.
Kritik mung saka Gereja. Kaya sing wis tak kandhakake, wong Rusia padha ngkritik iki.
Kudu diomongake yen pertunjukan iki wis nyebabake geger sing cukup gedhe.
Presentasi resmi poster kuwi cukup ngagetake kanggo kabeh wong.
Dadi kuwi ateges ana poster sing nampilake Pertandhingan Olimpiade.
Nanging ana sing kurang.
Lan pas tenan. Kaya sing wis tak kandhakake, bayangna wae kaya bunderan, kaya teka-teki jigsaw.
Ing ngendi saben potongan kanthi cara tartamtu padha nyawiji.
Nanging ati-ati. Sawisé pambukaan wingi saka gambar grafis sing digawé déning desainer Ugo Gattoni, wong Paris cepet padha gumun.
Amarga padha bingung karo gambar kuwi. Amarga ing gambar kuwi, sing kuduné nggambaraké Paris, ana
rincian cilik banget utawa gedhé banget sing ilang.
Nanging Paris kayane ora gelem nampa kuwi maneh. Lan saiki rungokna kanthi tliti.
Ing Kubah des Invalides, ing ngendi Napoleon dikubur lan dianggep minangka salah siji pratandha kutha, ana simbol sing ilang.
Amarga nalika sampeyan ndeleng katedral lan mbandhingake karo gambaran katedral, salib Kristen mung ora ana ing kubah.
Iku mung cepet dibusak ing kene, ya. Iku mung gambaran, ora kudu kaya ngono ing urip nyata.
Tinimbang salib, iku mung tiang lurus ing pucuk bangunan.
Mung ilang. Pancen wis ora ana.
Ora perlu nesu babagan rincian cilik iki.
Mbok menawa dheweke lali. Ora, mesthi ora. Mesthi ora!
Lan poster resmi kuwi pancen ora ana simbol Prancis.
Dadi loro-lorone, bendera lan katedral, umpama Notre Dame, uga minangka simbol Kristen.
Amarga Paris kayane ora gelem nampa kuwi maneh. Éropah uga ora gelem nampa kuwi maneh.
Amarga kita kabeh ndhukung keragaman lan sapiturute.
Nanging apa sing ana gandhèngané karo keragaman mung ngganti pratandha panggonan supaya ora ana simbol Kristen ing kana?
Nanging awas, bakal ana luwih akèh simbol Kristen ing upacara pambukaan, sing banjur bakal diejek.
Apa wae sing ana ing kana.
Dadi iki ateges yèn perayaan iki, upacara pambuka iki, kabèh panyajian Olimpiade iki saiki nggambarake
semangat jaman paling anyar sing saben uwong diarep-arep nampa, arah sing paling ora dituju déning Éropa.
Sisane donya padha ngguyu bab kuwi.
Lan ora mung sawetara wong sing rutin menyang gereja sing padha ngguyu bab iki, nanging sak
donya padha ngguyu bab iki. Ora mung wong Rusia.
Nanging kuwi sing digambarke, amarga kowe ora kena metu saka aturan. Lan aku bakal ngandhani siji bab.
Sak suwéné wong-wong padha wedi metu saka barisan, aku kaget yèn ana wartawan ing YouTube kéné sing ora luwih
akèh nglaporaké bab iki, merga ora ana sing péngin metu saka barisan utawa nginjak sikilé dhéwé.
Nanging aku bakal kandha iki, aku ora peduli tenan yen aku ngomong sembarangan.
Amarga aku mikir acara iki ora ana gandhengane karo apa sing saktenane dadi nilai-nilai dhasar Éropa lan Olimpiade.
Nanging, iki minangka representasi politik mutlak saka apa sing saiki kuduné dadi tren paling anyar, bisa diomongké.
Iku ora ana gandhèngané karo kuwi lan mung nuduhaké yèn kowé nampa, nonton, lan melu.
Ya, yen mangkono kowe pancen wis nampa, lan kuwi arah sing lagi dituju.
Lan banjur persis representasi iki sing diduwèni negara iki, kabèh Éropa iki. Lan kaya ngono katoné.
Kaya sing tak kandhakake, aku isih kaget amarga mesthine aku ngarepake protes sing luwih gedhe
sawise ndeleng kuwi. Nanging ya wis kaya ngono.
Lan sawetara wong mbantah, sawetara wong meneng bae, sawetara wong ora nindakake apa-apa
lan mung ngarep-arep wektu sing luwih apik.
Amarga ana wong sing bakal ngurusé.
Mbok menawa Trump, ya, mbok menawa dheweke bakal ngrampungake apa-apa.
Iku sikap saiki.
Lan aku kandha marang kowe, yen mayoritas wong, utawa paling ora sawetara, ora ngomong lan ora
tumindak bab iki, mula ora bakal ana owah-owahan.
Lan mangkono carane sistem iki mlaku. Kowe bisa nampa saiki, nanging aja nampa kanggo
uripmu. Nanging, wangun uripmu miturut karepmu.
Lan sapa waé sing kandha, "ya, iki ora mungkin amarga aku gumantung lan kaku, lan aku duwé pakaryan,
anak-anak, kulawarga, komitmen lan sapituruté lan aku ora bisa," kuwi mung témbok alesan sing ngubengi dhèwèké.
Wong-wong ing sakupenge padha iku inti saka masalah.
Napa inti masalah ora bakal owah yen kowe terus-terusan nutupi nganggo banjir alesan gedhe.
Mangga, bebas nulis panemumu ing kolom komentar ing ngisor iki.
Lan kita bakal ketemu kowe ing video sabanjure, mesthi wae.
Pamit.