ოლიმპიური თამაშების გახსნის ცერემონია ნამდვილად სანახაობრივი იყო. და უნდა ვთქვა, რომ ჯერ კიდევ შოკში ვარ.
გამარჯობა, ჩემო ძვირფასებო, ხომ იცით, რომ ამას უბრალოდ ვერ დავტოვებ, განსაკუთრებით
კი ოლიმპიური თამაშების გახსნის ცერემონიას.
მაშინაც კი, თუ ზოგიერთს ურჩევნია, გაჩუმდეს და ამბობს, მოდი, უბრალოდ მიეშვი.
მეგობრებო, ეს არის პარიზში ოლიმპიური თამაშების გახსნა, რომელიც ევროპას უბრალოდ აძლევს შესაძლებლობას,
წარმოაჩინოს საკუთარი თავი და თავისი ღირებულებები.
ეს ნიშნავს, რომ ნებისმიერი, ვინც ამას იღებს, ამბობს: ეს ნამდვილად ჩემი ღირებულებებია, ჩემი სათნოებებია, ეს არის
კონტინენტი, რომელიც აქ ჩემს წარმომადგენლობას უზრუნველყოფს.
რა თქმა უნდა, არა, სწორედ ამიტომ უნდა ვთქვა რამე ამაზე, თორემ უბრალოდ მივიღებდი.
ახლა უნდა გავარკვიოთ, რას წარმოადგენდა ადრინდელი თამაშები, ან, ასე ვთქვათ, ოლიმპიური თამაშები?
რატომ შემოიღეს ეს?
ისინი, ფაქტობრივად, ძალას, სილამაზეს, ჯანმრთელობასა და სპორტს განასახიერებდნენ.
ეს, რა თქმა უნდა, შოუ უნდა ყოფილიყო, ასევე ადამიანთა უდიდესი უმრავლესობის გასართობად.
მაგრამ მას ჰქონდა ეს ღირებულებები, ღირებულებები, რომლებსაც მაშინ ევროპის ქვეყნებიც წარმოადგენდნენ
და რომელთა წარმოდგენაც სურდათ აქ, ამ შოუს სახით.
მაგრამ ამჯერად, რეკორდულმა რაოდენობის მაყურებელმა — 10 მილიონზე მეტმა ადამიანმა — უყურა პარიზში საოლიმპიო თამაშების გახსნას.
პარიზის თამაშებზე 206 ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტია წარმოდგენილი.
ბოლო სერობის ასახვა განსაკუთრებით მკაცრად გააკრიტიკეს.
რადგან, ჩემი აზრით, ოლიმპიური თამაშების გახსნის ცერემონიას აბსოლუტურად არაფერი, და მე ვგულისხმობ არაფერი,
საერთო არ ჰქონდა ოლიმპიურ თამაშებთან და იმ ფასეულობებთან, რომლებსაც ისინი სინამდვილეში წარმოადგენენ.
რადგან, როგორც უკვე აღვნიშნეთ, ეს სპორტსა და ჯანმრთელობას ეხება.
დიახ, აქ უბრალოდ წარმოდგენილია გარკვეული ფასეულობები.
მაგრამ არა, ის პოლიტიკური მოსაზრების ჩასართავად გამოიყენეს.
მოდით, ახლა ამას უფრო ახლოს შევხედოთ.
მინდა, აქ რამდენიმე რამ გითხრათ, მათ შორის ის კრიტიკა, რომელიც აქ გამოითქვა.
და შემდეგ, უპირველეს ყოვლისა, და ეს ყველაზე შოკისმომგვრელი რამაა, ის, რაც მედიამ ამის შესახებ გაავრცელა.
და გეუბნებით, რომ ეს ყველაფერს აღემატება.
ანუ, ჩვენ აქ ომის მდგომარეობაში ვცხოვრობთ. ჩვენ აქ აბსოლუტური კრიზისის დროს ვცხოვრობთ.
და ეს კიდევ ერთხელ ახერხებს დონის აწევას.
მაშ, უნდა წარმოიდგინოთ, რომ აქ ბოლო ვახშამი, როგორც woke ლგბტქი ტრანსგენდრული წვეულება, იყო გამოსახული.
და ამით, ქრისტიანობა, არსებითად, სრულიად დაცინვის ობიექტი გახდა.
არა მხოლოდ ეს, არამედ მე სხვა რამესაც ვგულისხმობ. მაგრამ:
კრიტიკოსები ამას დროის სულისკვეთების მორჩილებად და საკუთარი კულტურული ფესვების დაცინვად მიიჩნევდნენ.
რა კავშირი აქვთ ერთმანეთთან?
რატომ უნდა წარმოაჩინოთ ასე, თუ უბრალოდ არ გინდათ ვინმეს სახეში ჩაარტყათ და აჩვენოთ, რომ სწორედ ამ მიმართულებით მივდივართ.
და თუკი ამას დათანხმდებით, მაშინ სწორედ ასეც მოხდება.
ოლიმპიური თამაშების გახსნის ცერემონია სინამდვილეში ჩვენი დროის დაქვეითების დემონსტრაციაზე მეტი არაფერია.
შეიძლება ამას სხვა რამე უწოდო? მე სხვა რამეს ვერ ვუწოდებ.
და არ არის აუცილებელი, ქრისტიანი იყო, რომ კულტურისა და რელიგიის ასეთი დაცინვა შემზარავი გეჩვენოს.
ეს იქ უბრალოდ ადგილს არ იკავებს.
აქ წერია, რომ სოციალურ ქსელებში სკანდალია ატეხილი.
სრული ფრიკ-შოუა. ეს ქრისტიანობას უბრალოდ სასაცილოდ წარმოაჩენს.
მაშ, აშშ-ელმა ეპისკოპოსმა, რობერტ ბარონმა, თქვა, ისინი ოდესმე თუ გაბედავდნენ ისლამის მსგავსად დაცინვას?
გეტყვი პასუხს. არა, რა თქმა უნდა არა.
არა მხოლოდ გერმანია, არამედ საფრანგეთიც აბსოლუტური კრიზისის მდგომარეობაშია.
დანაშაული სინამდვილეში გერმანიაზეც კი უფრო სწრაფად იზრდება.
ის, რაც ქუჩებში ხდება, ახლაც, ოლიმპიური თამაშების დროს, ფართოდ ვრცელდება ახალ ამბებში, ისეთი ძალადობრივი
თავდასხმებით, რომ მხოლოდ იმის გაოცება შეიძლება, თუ რა მოხდა აქ.
ეს უბრალოდ აღარ არის ის პარიზი, აღარც ის საფრანგეთი და აღარც ის გერმანია, რომლებსაც ვიცნობდით, და
შესაბამისად, აღარც ოლიმპიური თამაშები და მათი ღირებულებები არ არის ისეთი, როგორსაც ადრე ვიცნობდით.
მაგრამ აქ ნათქვამია, რომ ასე მხოლოდ კონსერვატორები ფიქრობენ, რადგან ისინი ძველ დროში არიან
გაჭედილები და ვერ ამჩნევენ მოდერნულობას, ახალ ზაიტგეისტს.
დიახ, ასეა. მეც იგივეს ვგრძნობ.
ასევე ვიტყოდი, რომ სჯობს, საკუთარი თავი მათ შორის ჩავთვალო, ვიდრე სადმე სხვაგან.
კათოლიკური მედიის ვებსაიტი X-ზე კითხულობს: "რატომ ამცირებს ლგბტქია+ საზოგადოება, რომელიც სიყვარულს,
მშვიდობასა და შემწყნარებლობას უჭერს მხარს, ქრისტიანებს?"
ოლიმპიური თამაშები ხომ გლობალური ერთიანობის ხელშესაწყობად არ შეიქმნა?
როგორ უწყობს ხელს მსოფლიოში ყველაზე დიდი რელიგიის შეურაცხყოფა ამ მიზანს?
სწორედ ეს არის საკითხი. რა უნდა იქ?
ეს, ფაქტობრივად, მხოლოდ რელიგიის, კულტურული სულის დაცინვა შეიძლება იყოს, რომელსაც, როგორც ჩანს, ამ სფეროში ადგილი აღარ აქვს.
ეს ასევე ბადებს კითხვას: რას აკეთებს ასეთი შოუ ოლიმპიურ თამაშებზე?
ეს სპორტული ღონისძიებაა. ყურადღება სპორტსმენების გამოსვლაზე უნდა იყოს გამახვილებული და არა იდეოლოგიასა და პოლიტიკაზე.
და სწორედ ამის გაკრიტიკება მიწევს აქ.
ერთი მხრივ, რა თქმა უნდა, ხალხი ამას იღებს, მაგრამ მეორე მხრივ, უნდა ვთქვა, რომ ეს სწორედ ეს არის.
რა საერთო აქვს პოლიტიკურ დღის წესრიგს თამაშებთან?
მაგრამ ხედავ, ყველაფერი ციკლია. ყველაფერი ერთმანეთთან დაკავშირებული თავსატეხის პატარა ნაწილებივითაა.
თქვენ ვეღარ დაუშვებთ – ან ოდესმე როდის შეგეძლოთ ამის დაშვება – რომ სინამდვილეში არსებობს სადღაც დაყოფა,
განხეთქილება, რომ ხალხი ნამდვილად ამბობს: "ეი, ერთი წუთით მოიცადეთ, ჩვენ ამას არ დავთანხმდებით".
ამის ნაცვლად, სიტუაციას აკონტროლებს არა ინდივიდები, არამედ რაღაც მათზე მაღლა მდგომი.
და სანამ თითოეული ადამიანი არ იტყვის: "ეი, ერთი წუთით, მე ამას არ ვეთანხმები, ამას არ ვიღებ", ძალა ხალხისგან არ მოვა.
ამის ნაცვლად, ძალაუფლება გამოდის იმ ადამიანებისგან, ვინც ამ დღის წესრიგს ასეთს ქმნის.
დაფიქრდით, რა მოხდა ახლახან ლუდის ბრენდს ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სადაც მათ რეკლამაც მოარგეს თანამედროვე
სულისკვეთებას, და ხალხმა ფაქტობრივად თქვა: "ამას აღარ დავლევ".
გეუბნები, ყველაფერი წაიღეს, ყველაფერი.
და ეს სწორედ ის არის: ძალა ხალხისგან მომდინარეობს.
თუ არ მიიღებ და უბრალოდ არ მიეშვები, მაშინ ის უბრალოდ გაქრება.
და ეს ღირებულებები, ეს სათნოებები, უბრალოდ გაქრა.
და როგორც ვთქვი, შეიძლება თქვათ, რომ ეს ყველაფერი კონსერვატიული, ძველი, კლასიკურია და ჩვენ არაფერი გვინდა ამისგან.
მე ვიტყოდი, რომ არ შეიძლება უბრალოდ დასცინო ყველაფერს, რაც წარსულში მოხდა, და თქვა, დიახ, ჩვენ ეს არ გვინდა.
და რაც მთავარია, ისევ ისე წარმოაჩენენ, თითქოს მხოლოდ მცირე უმცირესობა მიიჩნევს ოლიმპიური თამაშების გახსნის
ცერემონიის დროს მომხდარს რაღაც ძალიან, ძალიან უცნაურად.
და რა თქმა უნდა, შოუში "ბოლო ვახშმის" გარდა ბევრად, ბევრად მეტი ინტერლუდია იყო.
მაგალითად, ასევე აღწერილი იყო მარია ანტუანეტას თავის მოკვეთა.
ახლა კი გასათვალისწინებელია, რომ ის, დედოფალი, საყვარელი იყო, შემდეგ მას მტრობით მოეპყრნენ და ბოლოს თავი მოაჭრეს.
231 წლის შემდეგ, თითქოს პარიზი დედოფალ მარია ანტუანეტას თავის მოკვეთას აღნიშნავს.
პარიზში ოლიმპიური თამაშების გახსნისას, სასამართლო პალატის მახლობლად, დედოფლის მოკვეთილი თავის
ქალა ბრწყინვალე ინსტალაციაში იყო წარმოდგენილი.
ასე რომ, მარია ანტუანა თავით ხელში, ასე ვთქვათ, და შემდეგ სიმღერებიანი შოუ-ინტერლუდიები და მსგავსი რაღაცები.
ახლა კი მომისმინეთ. ყველაზე შოკისმომგვრელი ამაში ისაა, რასაც მედია სინამდვილეში ამბობს, და, რა
თქმა უნდა, მე ეს თქვენთვის შევკრიბე და შევარჩიე.
და ამაზე უამრავი განსხვავებული აზრი არსებობს. მე ეს აბსოლუტურად დაძაბული მეჩვენება. სიამოვნებით გიჩვენებ რამეს.
აქ, მაგალითად, NTV წერს, ახლა კი ყურადღებით იყავით: "კათოლიკური ეკლესია აღშფოთებულია: რუსები გახსნის ცერემონიას დასცინიან".
შეგიძლიათ წარმოიდგინოთ, საითკენაც მივდივართ.
დიახ, ეკლესია, რა თქმა უნდა, აბსოლუტურად კონსერვატიულია, ძველი და ასე შემდეგ. ოჰ, რა თქმა უნდა, მათ ამას ვერ უმკლავდებიან.
და რუსები, რა თქმა უნდა. მტრის იმიჯი ამჟამად, რა თქმა უნდა, რუსია.
ანუ, რაც რუსებს არ მოსწონთ, შენ უნდა მოგწონდეს, რა თქმა უნდა, თორემ შეიძლება რუსოფილი აღმოჩნდე.
ეს სინამდვილეში მიმდინარე მანიპულაციის სტრატეგიაა. უბრალოდ წარმოიდგინე, ეს აბსოლუტურად ინტენსიურია.
კიდევ ერთი გაზეთის სტატია. მედია ოლიმპიურ ცერემონიას აღნიშნავს. "Woke შოუ" კონსერვატორებს შოკში აგდებს.
რადგან, რა თქმა უნდა, ამას მხოლოდ კონსერვატორები შოკავენ და სხვა არავინ.
რომ უმრავლესობა ამით შოკირებულია? არა, უბრალოდ იმიტომ, რომ უმრავლესობა დუმს.
და სწორედ ამიტომ შეიძლება ითქვას, რომ ამას მხოლოდ უმცირესობა შოკში ვარდება.
მხოლოდ კონსერვატორები. მხოლოდ რამდენიმე ქრისტიანი. მხოლოდ რამდენიმე რუსი.
დიახ, გინდა ამის ნაწილი იყო? უმჯობესია, არაფერი თქვა ან ამ გვერდზე არც კი იყო.
ანუ, მედია იუწყება, მე ყველაფერი წავიკითხე, რაც კი შეიძლებოდა, გემოვნებაზე ვერ დავობავთ. ეს მხოლოდ კონსერვატორებს არ მოსწონთ.
კრიტიკა მხოლოდ ეკლესიისგან. როგორც ვთქვი, რუსები ამას აკრიტიკებენ.
უნდა ითქვას, რომ ამ შოუმ უკვე საკმაო აჟიოტაჟი გამოიწვია.
პოსტერის ოფიციალური წარდგენა ყველასთვის საკმაოდ მოულოდნელი იყო.
ეს ნიშნავს, რომ არის პოსტერი, რომელიც ოლიმპიურ თამაშებს წარმოადგენს.
მაგრამ რაღაც აკლდა.
და ის უბრალოდ ერგება. როგორც ვთქვი, უბრალოდ წარმოიდგინე ის წრე, როგორც თავსატეხი.
სადაც ყველა ნაწილი რაღაცნაირად ერთმანეთს ერწყმის.
მაგრამ ფრთხილად იყავით. დიზაინერ უგო გატონის მიერ შექმნილი გრაფიკული ნახატის გუშინდელი
წარდგენის შემდეგ, პარიზელები მალევე დაფიქრდნენ.
რადგან ისინი სურათმა დააბნია. რადგან სურათზე, რომელიც პარიზის ასახვას უნდა წარმოადგენდეს,
ერთი პაწაწინა ან ძალიან, ძალიან დიდი დეტალი აკლია.
მაგრამ, როგორც ჩანს, პარიზი ამას აღარ აპირებს. ახლა კი ყურადღებით მომისმინეთ.
ინვალიდების კუპოლზე, სადაც ნაპოლეონია დაკრძალული და რომელიც ქალაქის ერთ-ერთ სიმბოლოდ ითვლება, ერთი სიმბოლო აკლია.
რადგან როდესაც საკათედრო ტაძარს შეხედავთ და მას მის გამოსახულებას შეადარებთ, გუმბათზე ქრისტიანული ჯვარი უბრალოდ აკლია.
ეს აქ უბრალოდ სწრაფად წაიშალა, დიახ. ეს მხოლოდ წარმოდგენაა, რეალურ ცხოვრებაში ასე არ უნდა იყოს.
ჯვრის ნაცვლად, ეს უბრალოდ სწორი ძელია შენობის თავზე.
უბრალოდ დაკარგულია. უბრალოდ გამქრალია.
ამ უმნიშვნელო დეტალზე გაბრაზება საჭირო არ არის.
ალბათ დაავიწყდა. არა, ნამდვილად არა. ნამდვილად არა!
და ოფიციალურ პოსტერს უბრალოდ აკლია საფრანგეთის ნებისმიერი სიმბოლო.
მაშასადამე, ორივე, დროშაც და საკათედრო ტაძარიც, მაგალითად ნოტრ-დამი, ასევე ქრისტიანული სიმბოლოა.
რადგან პარიზი, როგორც ჩანს, ამას აღარ წარმოადგენს. ევროპა ამას აღარ წარმოადგენს.
რადგან ჩვენ სრულიად მხარს ვუჭერთ მრავალფეროვნებას და ასე შემდეგ.
მაგრამ რა კავშირი აქვს მრავალფეროვნებას უბრალოდ სიმბოლოს შეცვლასთან, რათა მასზე ქრისტიანული სიმბოლო აღარ იყოს?
მაგრამ ფრთხილად, გახსნის ცერემონიალზე კიდევ უფრო მეტი ქრისტიანული სიმბოლო იქნება, რომლებსაც, თავის მხრივ, დაცინიან.
რაც არ უნდა იყოს იქ.
ეს ნიშნავს, რომ ეს ზეიმი, ეს გახსნის ცერემონია, ოლიმპიური თამაშების ეს მთლიანი წარდგენა ასახავს უახლეს
ზაიგისტს, რომლის მიღებაც ყველას მოეთხოვება, მიმართულებას, რომლითაც, სულ მცირე, ევროპა მიემართება.
მთელი დანარჩენი მსოფლიო ამაზე იცინის.
და ამაზე მხოლოდ რამდენიმე მორწმუნე არ იცინის, მთელი მსოფლიო იცინის. არა მხოლოდ რუსები.
მაგრამ ასეა ნაჩვენები, რადგან არ უნდა გადაუხვიო დადგენილ წესებს. და ერთ რამეს გეტყვი.
სანამ ხალხს არ სურს ჩარჩოებიდან გასვლა, მიკვირს, რომ YouTube-ზე ზოგიერთი რეპორტიორი ამაზე ბევრად მეტს არ წერს,
რადგან არავის სურს წესების დარღვევა ან ფეხის დაცურება.
მაგრამ ერთ რამეს გეტყვი, სულერთია, ფეხში ჩაიჭერი თუ არა.
რადგან ვფიქრობ, ამ შოუს არაფერი აქვს საერთო იმასთან, რაც სინამდვილეში ევროპისა და ოლიმპიური
თამაშების ფუნდამენტური ღირებულებები უნდა იყოს.
სინამდვილეში, ეს არის აბსოლუტური პოლიტიკური წარმომადგენლობა იმისა, რაც, ასე ვთქვათ, ახლა უახლესი ტრენდი უნდა იყოს.
ამას ამასთან არაფერი აქვს და უბრალოდ გიჩვენებთ, რომ თქვენ ამას იღებთ, უყურებთ და მონაწილეობთ.
მაშინ შენ ის ნამდვილად მიიღე და ეს არის მიმართულება, რომლითაც ყველაფერი მიდის.
და სწორედ ეს არის ის წარმოდგენა, რომელიც ამ ქვეყანას, მთელ ამ ევროპას აქვს. და აი, ასე გამოიყურება.
როგორც ვთქვი, ჯერ კიდევ შოკირებული ვარ, რადგან ვფიქრობდი, რომ ამის დანახვის შემდეგ ბევრად უფრო
დიდი აღშფოთება იქნებოდა. მაგრამ, რაც არის, არის.
ზოგი ამის წინააღმდეგ გამოდის, ზოგი დუმს, ზოგი კი არაფერს აკეთებს და უბრალოდ უკეთესი დროის მოლოდინშია.
რადგან ვიღაც ამას მოაგვარებს.
იქნებ ტრამპი, კი, იქნებ რამეს მოაგვარებს.
ეს არის ამჟამინდელი დამოკიდებულება.
და მე გეუბნებით, თუ ადამიანების უმრავლესობა, ან თუნდაც ზოგიერთი მათგანი, ხმას არ ამოიღებს და
რამეს არ იღონებს, მაშინ არაფერი არასდროს შეიცვლება.
სწორედ ასე მუშაობს სისტემა. შეგიძლია ახლა დათანხმდე, მაგრამ ნუ დათანხმდები მთელი ცხოვრება. ამის
ნაცვლად, შექმენი შენი ცხოვრება ისე, როგორც გინდა.
და ვინც ამბობს, რომ დიახ, ეს შეუძლებელია, რადგან დამოკიდებული და მოუქნელი ვარ, მყავს სამსახური, შვილები, ოჯახი,
ვალდებულებები და ასე შემდეგ და ამიტომ ვერ ვახერხებ — ეს უბრალოდ თავის მართლების კედელია, რომელიც მათ გარს აკრავს.
მათ გარშემო მყოფი ადამიანები პრობლემის სათავეა.
რატომ არასდროს შეიცვლება პრობლემის არსი, თუ მას გამუდმებით გამართლებების უზარმაზარი ნაკადით ფარავ.
გთხოვთ, თავისუფლად დაწეროთ თქვენი მოსაზრებები ქვემოთ, კომენტარების სექციაში.
და, რა თქმა უნდა, შემდეგ ვიდეოში შეგხვდებით.
ნახვამდის.