Ceremonia e hapjes së Lojërave Olimpike ishte vërtet spektakolare. Dhe duhet të them, jam ende i shokuar.
Përshëndetje, të dashurit e mi, më njihni, nuk mund ta lë thjesht kështu, veçanërisht ceremoninë e hapjes së Lojërave Olimpike.
Edhe nëse disa do të preferonin të heshtnin dhe të thoshin: "Hajde, lëre të shkojë."
Miqtë, kjo është ceremonia e hapjes së Lojërave Olimpike në Paris, e cila thjesht i jep
Evropës mundësinë të paraqesë veten dhe vlerat e saj.
Kjo do të thotë se kushdo që e pranon këtë po thotë: këto janë me të vërtetë vlerat e mia, virtytet
e mia, ky është kontinenti që më përfaqëson këtu.
Aspak jo, prandaj duhet të them diçka për këtë, sepse përndryshe do ta pranoja thjesht.
Tani duhet të marrim parasysh se çfarë përfaqësonin lojërat e mëparshme, ose më mirë të themi Lojërat Olimpike?
Pse u prezantua kjo?
Ato në thelb përfaqësonin forcën, bukurinë, shëndetin dhe sportin.
Sigurisht që ishte menduar të ishte një shfaqje, gjithashtu për argëtimin e shumicës dërrmuese të njerëzve.
Por ajo kishte këto vlera, këto vlera që vendet e Evropës atëherë gjithashtu përfaqësonin dhe
dëshironin t'i përfaqësonin këtu në formën e kësaj shfaqjeje.
Por këtë herë, një numër rekord shikuesish—më shumë se 10 milionë njerëz—panë ceremoninë e hapjes së Lojërave Olimpike në Paris.
206 Komitetet Olimpike Kombëtare përfaqësohen në Lojërat në Paris.
Përshkrimi i Darkës së Fundit u kritikua veçanërisht ashpër.
Sepse, sipas mendimit tim, ceremonia e hapjes së Lojërave Olimpike nuk kishte absolutisht asgjë, dhe me
të vërtetë asgjë, të bënte me Lojërat Olimpike dhe me vlerat që ato në të vërtetë përfaqësojnë.
Sepse, siç është përmendur tashmë, kjo ka të bëjë me sportin dhe shëndetin.
Po, disa vlera thjesht përfaqësohen këtu.
Por jo, u përdor për të futur mendimin politik në të.
Le të hedhim një vështrim më të afërt tani.
Do të doja t'ju them disa gjëra këtu, përfshirë kritikën që është shprehur këtu.
Dhe pastaj, mbi të gjitha, dhe kjo është gjëja më tronditëse nga të gjitha, ajo që mediat raportuan për të.
Dhe po të them, kjo e kalon çdo gjë.
Domethënë, po jetojmë në një gjendje lufte këtu. Po jetojmë në kohë krize absolute këtu.
Dhe kjo arrin ta çojë përsëri një shkallë më lart.
Pra, duhet ta imagjinosh që Darka e Fundit është paraqitur këtu si një festë woke LGBTQI transgjinore.
Dhe me këtë, krishterimi u tall në thelb plotësisht.
Jo vetëm kaq, por po synoj edhe diçka tjetër. Por:
Kritikët e panë këtë si një përkëdhelje të frymës mbizotëruese të kohës dhe si një tallje ndaj rrënjëve të veta kulturore.
Çfarë lidhjeje ka njëri me tjetrin?
Pse duhet ta paraqesësh kështu, përveç nëse thjesht dëshiron t'i japësh dikujt një shuplakë në fytyrë dhe t'u tregosh
atyre se kjo është drejtimi në të cilin po ecim aktualisht.
Dhe nëse e pranon, atëherë pikërisht kjo do të ndodhë.
Ceremonia e hapjes së Lojërave Olimpike në të vërtetë nuk është gjë tjetër veçse një demonstrim i rënies së kohëve tona.
A mund ta quash ndryshe? Unë nuk mund ta quaj ndryshe.
Dhe nuk duhet të jesh i krishterë për ta gjetur të neveritshme një tallje të tillë ndaj kulturës dhe fesë.
Kjo thjesht nuk ka vend atje.
Këtu thuhet se një skandal në rrjetet sociale është përhapur kudo.
Një shfaqje krejtësisht qesharake. Kjo thjesht bën që krishterimi të duket qesharak.
Pra, një ipeshkëv amerikan, Robert Barron, tha: a do të kishin guxuar ndonjëherë të tallnin Islamin në një mënyrë të ngjashme?
Do të të them përgjigjen. Jo, sigurisht që jo.
Jo vetëm Gjermania, por edhe Franca është në një gjendje krize absolute.
Krimi në të vërtetë po rritet edhe më shpejt se në Gjermani.
Ajo që po ndodh në rrugë, edhe tani gjatë Lojërave Olimpike, po raportohet gjerësisht në lajme, me sulme kaq të dhunshme
saqë njeriu vetëm mund të pyesë se çfarë ka ndodhur këtu.
Thjesht nuk është më Parisi, nuk është më Franca, as Gjermania që njihnim, dhe për rrjedhojë as Lojërat
Olimpike dhe vlerat e tyre nuk janë më siç i njihnim.
Por këtu thuhet se vetëm konservatorët mendojnë kështu, sepse ata janë ngecur në ditët e vjetra dhe
nuk e vërejnë modernitetin, frymën e re të kohës.
Po, është e vërtetë. Ndihem njësoj.
Do të thoja gjithashtu se do të preferoja të numërohesha ndër ta sesa diku tjetër.
Faqja katolike e mediave pyet në X: "Pse komuniteti LGBTQIA+, i cili promovon dashurinë, paqen dhe
tolerancën, insiston të ofendojë të krishterët?"
A nuk u krijuan Lojërat Olimpike për të promovuar unitetin global?
Si e promovon fyerja e fesë më të madhe në botë këtë qëllim?
Dhe pikërisht kjo është pika. Çfarë po bën aty?
Në thelb mund të jetë vetëm një tallje ndaj një feje, ndaj një shpirti kulturor, i cili duket se nuk ka më vend në këtë zonë.
Kjo gjithashtu ngre pyetjen: çfarë po bën një shfaqje e tillë në Lojërat Olimpike?
Është një ngjarje sportive. Fokusi duhet të jetë te performanca e atletëve, jo te ideologjia dhe politika.
Dhe pikërisht këtë duhet ta kritikoj këtu.
Nga njëra anë, natyrisht, njerëzit e pranojnë këtë, por nga ana tjetër, duhet të them se pikërisht kjo është.
Çfarë lidhjeje ka agjenda politike me lojërat?
Por e sheh, gjithçka është një cikël. Gjithçka është si copa të vogla të një mozaiku që janë të lidhura me njëra-tjetrën.
Nuk mund të supozoni më – apo kur mund të supozoni ndonjëherë – se me të vërtetë ekziston diku një ndarje, një
përçarje, që njerëzit me të vërtetë po thonë: 'Hej, prit një minutë, ne nuk po e pranojmë këtë'.
Në vend të kësaj, pamja e madhe kontrollohet jo nga individët, por nga diçka që qëndron mbi ta.
Dhe për sa kohë që secili individ nuk thotë: "Hej, prit një minutë, nuk pajtohem me këtë, nuk e
pranoj këtë," pushteti nuk do të vijë nga populli.
Në vend të kësaj, pushteti buron nga ata që formësojnë këtë agjendë ashtu siç është.
Merrni parasysh atë që sapo ka ndodhur me markën e birrës në Shtetet e Bashkuara, ku ata gjithashtu kanë
përshtatur reklamat e tyre me frymën e kohës, dhe njerëzit në fakt kanë thënë: "Nuk e pi më atë."
Po të them, gjithçka u mor, gjithçka.
Dhe pikërisht kjo është: pushteti buron nga populli.
Nëse nuk e pranon dhe thjesht e lejon të të kalojë mbi ty, atëherë thjesht ka ikur.
Dhe këto vlera, këto virtyte, thjesht kanë zhdukur.
Dhe siç thashë, mund të thuash se është krejt konservatore, e vjetër, klasike, dhe ne nuk duam asgjë nga kjo.
Do të thoja se nuk mund të tallësh thjesht gjithçka që ka ndodhur në të kaluarën dhe të thuash: po, ne nuk e duam atë.
Dhe mbi të gjitha, po paraqitet përsëri sikur të ishte një pakicë e vogël që e gjen atë që ndodhi në ceremoninë e hapjes së
Lojërave Olimpike në njëfarë mënyre shumë, shumë të çuditshme.
Dhe natyrisht kishte shumë, shumë më tepër ndërprerje shfaqjesh sesa vetëm kjo Darkë e Fundit.
Për shembull, prerja e kokës së Marie Antoinette u paraqit gjithashtu.
Dhe tani duhet të merret parasysh se ajo, mbretëresha, u dashurua, më vonë u trajtua me armiqësi dhe në fund iu prenë kokën.
231 vjet më vonë, Parisi duket se po feston prerjen e kokës së Mbretëreshës Marie Antoinette.
Në ceremoninë e hapjes së Lojërave Olimpike në Paris, kafka e prerë e mbretëreshës u shfaq në një
ekspozitë madhështore jo larg nga Pallati i Drejtësisë.
Pra, Marie Antoinette me kokën në duar, për të thënë kështu, dhe pastaj ndërlidhje këngësh nga shfaqje dhe gjëra të tjera.
Dhe tani dëgjoni me vëmendje. Gjëja më tronditëse në lidhje me të është ajo që mediat në të vërtetë po thonë, dhe
natyrisht unë e kam përmbledhur dhe përzgjedhur për ju.
Dhe ka të gjitha llojet e opinioneve të ndryshme për këtë. E gjej absolutisht intensive. Do të jem i lumtur t'ju tregoj diçka.
Këtu, për shembull, NTV shkruan, tani kushtoni vëmendje: 'Kisha Katolike e indinjuar: rusët tallen me ceremoninë e hapjes'.
Mund ta imagjinoni se ku po shkon kjo.
Po, mirë, Kisha, natyrisht, absolutisht konservatore, e vjetër e kështu me radhë. Oh,
ata nuk mund t'i përballojnë këto, natyrisht.
Dhe rusët, natyrisht. Imazhi i armikut tani është, natyrisht, rus.
Kjo do të thotë që çdo gjë që rusëve nuk u pëlqen, ti duhet ta pëlqesh, natyrisht, përndryshe mund të jesh një rusofil.
Kjo është në të vërtetë strategjia aktuale e manipulimit. Vetëm imagjinoje, është absolutisht intensive.
Një tjetër artikull gazete. Mediat festojnë ceremoninë olimpike. "Woke show" trondit konservatorët.
Sepse, natyrisht, trondit vetëm konservatorët dhe askënd tjetër.
Që shumica është e tronditur nga kjo? Jo, thjesht sepse shumica hesht.
Dhe pikërisht për këtë mund të thuhet se ajo trondit vetëm pakicën.
Vetëm konservatorë. Vetëm disa të krishterë. Vetëm disa rusë.
Po, a dëshiron të jesh pjesë e kësaj? Më mirë mos thuaj asgjë ose mos të jesh fare në këtë faqe.
Kjo do të thotë, sipas raporteve të mediave, kam lexuar gjithçka të mundshme, shijet
ndryshojnë. Vetëm konservatorët nuk e pëlqejnë.
Kritika vetëm nga Kisha. Siç thashë, rusët e kritikojnë këtë.
Duhet të thuhet se ky shfaqje tashmë ka shkaktuar mjaft bujë.
Prezantimi zyrtar i posterit ishte mjaft befasues për të gjithë.
Kjo do të thotë që ka një poster që paraqet Lojërat Olimpike.
Por diçka mungonte.
Dhe thjesht përshtatet. Siç thashë, thjesht imagjinoje si një rreth, si një mozaik.
Ku çdo copë në njëfarë mënyre bashkohet.
Por kini kujdes. Pas zbulimit dje të vizatimit grafik të krijuar nga dizajneri Ugo
Gattoni, parisianët mbetën shpejt duke u pyetur.
Sepse ishin të hutuar nga fotografia. Sepse në fotografinë që supozohet të rikrijojë Parisin,
mungon një detaj i vogël ose shumë, shumë i madh.
Por Parisi nuk duket se e pranon më këtë. Dhe tani dëgjo me vëmendje.
Në Kupolën e Invalidëve, ku është varrosur Napoleoni dhe që konsiderohet një nga
simbolët kryesorë të qytetit, mungon një simbol.
Sepse kur e shikon katedralen dhe e krahason me përshkrimin e saj, kryqi i krishterë thjesht mungon nga kupola.
Kjo sapo u hoq shpejt këtu, po. Është vetëm një paraqitje, nuk ka pse të jetë kështu në jetën reale.
Në vend të një kryqi, është thjesht një shtyllë e drejtë mbi ndërtesën.
Thjesht mungon. Thjesht ka zhdukur.
Nuk ka nevojë të mërzitesh për këtë detaj të vogël.
Ndoshta ai harroi. Jo, absolutisht jo. Absolutisht jo!
Dhe postera zyrtare thjesht i mungon çdo simbol i Francës.
Pra, si flamuri, ashtu edhe katedralja, për shembull Notre Dame, si dhe simboli kristian.
Sepse Parisi nuk duket më se e përkrahë këtë. Europa nuk e përkrah më këtë.
Sepse ne jemi plotësisht për diversitetin dhe kështu me radhë.
Por çfarë lidhjeje ka diversiteti me thjesht ndryshimin e një monumenti në mënyrë që të mos ketë asnjë simbol krishterë mbi të?
Por kini kujdes, në ceremoninë e hapjes do të ketë edhe më shumë simbole krishtere, të cilat më pas do të tallen.
Çfarëdo që po bën atje.
Kjo do të thotë që kjo festë, kjo ceremoni hapjeje, kjo e gjithë prezantimi i Lojërave Olimpike aktualisht pasqyron
frymën më të fundit të kohës që të gjithë pritet ta pranojnë, drejtimin në të cilin po shkon të paktën Europa.
Pjesa tjetër e botës qesh me të.
Dhe nuk janë vetëm disa besimtarë që qeshin për këtë, e gjithë bota po qesh për këtë. Jo vetëm rusët.
Por kështu paraqitet, sepse nuk duhet të dalësh jashtë rregullave. Dhe do të të them një gjë.
Për sa kohë njerëzit kanë frikë të dalin jashtë rregullave, më habit që disa gazetarë këtu në YouTube nuk
raportojnë shumë më tepër për këtë, sepse askush nuk dëshiron të dalë jashtë rregullave apo të bëjë ndonjë gafë.
Por do të të them këtë: nuk më intereson fare nëse bëj ndonjë gafë.
Sepse mendoj se ky shfaqje nuk ka asgjë të bëjë me ato që në të vërtetë duhet të jenë vlerat
themelore të Evropës dhe të Lojërave Olimpike.
Më saktë, është një përfaqësim politik absolut i asaj që tani duhet të jetë trendi më i fundit, për të thënë kështu.
Nuk ka asgjë të bëjë me të dhe thjesht tregon se e pranon, e shikon, merr pjesë.
Mirë, atëherë me të vërtetë e ke pranuar, dhe kjo është drejtimi në të cilin po shkojnë gjërat.
Dhe pastaj pikërisht ky është përfaqësimi që ka ky vend, kjo Evropë e tërë. Dhe kështu duket.
Siç thashë, jam ende i tronditur sepse do të kisha pritur një reagim shumë më të madh
pasi e pashë atë. Por është ashtu siç është.
Dhe disa flasin kundër tij, disa heshtin, disa nuk bëjnë asgjë fare dhe thjesht shpresojnë për kohë më të mira.
Sepse dikush do ta rregullojë.
Ndoshta Trump, po, ndoshta ai do të rregullojë diçka.
Kjo është qëndrimi aktual.
Dhe po të them, nëse shumica e njerëzve, ose të paktën disa prej tyre, nuk flasin dhe nuk bëjnë diçka
për këtë, atëherë asgjë kurrë nuk do të ndryshojë.
Dhe kështu funksionon sistemi. Mund ta pranosh tani, por mos e prano për gjithë jetën tënde. Në
vend të kësaj, formëso jetën tënde ashtu si dëshiron.
Dhe kushdo që thotë: "Po, nuk është e mundur sepse jam i varur dhe i ngurtë, kam punë, fëmijë, familje,
angazhime e çfarë jo tjetër dhe nuk mundem", nuk është veçse një mur justifikimesh që i rrethon.
Njerëzit përreth tyre janë thelbi i problemit.
Pse thelbi i problemit kurrë nuk do të ndryshojë nëse e mbulon vazhdimisht me një përmbytje të madhe justifikimesh.
Ju lutem ndihuni të lirë të shkruani mendimet tuaja në seksionin e komenteve më poshtë.
Dhe do të shihemi në videon tjetër, natyrisht.
Mirupafshim.