Upacara bubuka Olimpiade téh bener-bener spektakuler. Sareng abdi kedah nyarios, abdi masih kaget.
Halo, sayang-sayang, anjeun terang kuring, kuring teu bisa ngantep ieu kénéh, utamana upacara bubuka dina Olimpiade.
Sanajan aya nu leuwih milih cicing baé tur ngomong, ayo atuh, pasrahkeun wé.
Para hadirin, bubuka Olimpiade ayeuna keur lumangsung di Paris, masihan kasempetan ka
Éropa pikeun nembongkeun dirina jeung nilaina.
Ieu hartosna yén saha waé anu nampi ieu téh nyarios yén ieu sabenerna nilai-nilai abdi,
kabajikan abdi, ieu buana anu ngawakilan abdi di dieu.
Taya pisan, ku kituna abdi kedah nyarioskeunana, sabab upami henteu mah abdi bakal wungkul nampi éta.
Ayeuna urang kudu mertimbangkeun, naon anu diwakilan ku kaulinan-kaulinan
saméméhna, atawa hayu urang sebut waé Olimpiade?
Naha ieu diwanohkeun?
Maranéhna dasarna ngawakilan kakuatan, kaéndahan, kasehatan, jeung olahraga.
Éta dimaksudkeun pikeun jadi hiji pagelaran, tangtu ogé pikeun hiburan kalolobaan jalma.
Tapi éta miboga nilai-nilai ieu, nilai-nilai anu ku nagara-nagara di Éropa ogé diwakilan sarta
dipikahayang diwakilan di dieu dina wangun pagelaran ieu.
Tapi waktos ieu, jumlah panonton anu rekor—langkung ti 10 juta jalma—ningali pambukaan Olimpiade di Paris.
206 Komite Olimpiade Nasional diwakilan dina Olimpiade di Paris.
Gambaran Perjamuan Terakhir téh kacida pisan dikritik.
Kusabab, nurutkeun pendapat abdi, upacara bubuka Olimpiade téh euweuh pisan, sareng abdi maksudna euweuh pisan, patalina jeung
Olimpiade sorangan ogé nilai-nilai anu sabenerna diwakilanana.
Kusabab, sakumaha anu parantos disebatkeun, ieu ngeunaan olahraga jeung kasehatan.
Sumuhun, aya sawatara nilai anu saukur diwakilan di dieu.
Tapi henteu, éta dipaké pikeun nyelapkeun pamadegan pulitik kana éta.
Hayu urang tingali deui éta ayeuna.
Abdi hoyong nyarios sababaraha hal ka anjeun di dieu, kalebet kritik anu parantos diungkabkeun di dieu.
Sareng teras, di luhur sagalana, sareng ieu anu paling ngareuwaskeun, naon anu dilaporkeun ku média ngeunaan éta.
Jeung kuring nyaritakeun ka anjeun, éta mah ngaleuwihan sagalana.
Hartina mah, urang keur hirup dina kaayaan perang di dieu. Urang keur hirup dina jaman krisis mutlak di dieu.
Sareng éta sanggup naékkeun deui ka tingkat anu leuwih luhur.
Jadi, anjeun kudu ngabayangkeun yén Perjamuan Terakhir digambarkeun di dieu salaku pésta woke LGBTQI transgender.
Sareng ku éta, agama Kristen sacara dasarna diejek sacara tuntas.
Henteu ngan éta wungkul, tapi abdi ogé nuju nyarioskeun hal séjén. Tapi:
Para kritikus ningali ieu minangka ngaladénan sumanget jaman anu keur ngadominasi jeung
minangka olok-olokan kana akar budaya sorangan.
Kunaon hiji kudu aya patalina jeung nu séjén?
Naha anjeun kudu nampilkeunana siga kieu, kajaba anjeun hayang mukul batur di beungeut jeung
némbongkeun yén ieu téh arah anu keur urang tuju ayeuna.
Sareng upami anjeun nampi éta, mangka éta pasti anu bakal kajadian.
Upacara bubuka Olimpiade téh sabenerna mah teu leuwih ti hiji pintonan tina surutna jaman urang.
Naha anjeun tiasa nyauran éta ku nami anu sanés? Abdi teu tiasa nyauran éta ku nami anu sanés.
Sareng anjeun teu kudu jadi Kristen pikeun ngarasa hinaan kana budaya jeung agama sapertos kitu jorok.
Éta mah saukur teu aya tempatna di dinya.
Di dieu nyebutkeun yén skandal di média sosial sumebar ka mana-mana.
Pertunjukan anéh pisan. Ieu ngan ngajadikeun agama Kristen katingali konyol.
Jadi, saur Robert Barron, hiji uskup AS, naha maranéhna kungsi wani ngahinakeun Islam ku cara anu sarupa?
Kuring bakal nyaritakeun jawabanana. Henteu, tangtu henteu.
Henteu ngan Jerman, tapi ogé Perancis aya dina kaayaan krisis mutlak.
Kajahatan sabenerna beuki gancang tumuwuh tibatan di Jérman.
Naon anu keur kajadian di jalanan, komo ayeuna salila Olimpiade, ogé keur loba dilaporkeun, kalayan serangan
kekerasan saperti kieu nu ngajadikeun urang ngan bisa heran naon anu geus kajadian di dieu.
Éta saukur henteu deui Paris, henteu deui Perancis, komo deui Jerman anu biasa urang terang, sarta ku kituna ogé henteu
deui Olimpiade jeung nilaina sakumaha anu biasa urang terang.
Tapi di dieu disebutkeun yén ngan konservatif anu mikir kitu, sabab maranéhna kajebak dina jaman baheula
jeung teu merhatikeun modérenitas, zeitgeist anyar.
Sumuhun, leres. Kuring ogé ngarasa kitu.
Kuring ogé bakal nyarios yén kuring langkung milih nganggap diri kuring kaasup di antara maranéhna tibatan di tempat séjén.
Situs média Katolik nanya di X, kutipan: 'Naha komunitas LGBTQIA+ anu ngadukung cinta, karapihan, jeung
katoleransi, tetep maké kecap hinaan ka umat Kristiani?'
Naha Olimpiade henteu dijieun pikeun ngamajukeun kasatuan global?
Kumaha ngahina agama panggedéna di dunya ngamajukeun tujuan ieu?
Jeung éta téh sabenerna inti na. Naon ari éta keur dipigawé di dinya?
Ieu dasarna ngan saukur olok-olokan ngeunaan hiji agama, ngeunaan sumanget budaya, anu
sigana geus teu boga tempat deui di daérah ieu.
Ieu ogé ngangkat patalékan: naon ari pagelaran sapertos kieu keur dilakukeun di Olimpiade?
Ieu hiji acara olahraga. Fokusna kudu kana pagelaran atlit, lain kana ideologi jeung pulitik.
Sareng éta téh persis naon anu kuring kedah kritik di dieu.
Di hiji sisi, tangtu waé jalma-jalma narima ieu, tapi di sisi séjén, kuring kudu nyarios yén éta téh sabenerna kitu.
Naon patalina agenda pulitik jeung kaulinan?
Tapi anjeun ningali, sagalana téh hiji siklus. Sagalana téh kawas potongan-potongan leutik tina teka-teki anu silih patalina.
Anjeun moal tiasa deui nganggap – atawa iraha anjeun kungsi tiasa nganggap – yén sabenerna aya pamisahan di mana
waé, hiji belah, anu jalma-jalma sabenerna nyarios, 'Hei, antosan heula, urang moal satuju kana éta'.
Sabalikna, gambaran gedéna dikontrol, lain ku individu-individu, tapi ku hiji hal anu aya di luhur maranéhna.
Sareng salami unggal individu henteu nyarios, 'Hei, antosan heula, abdi henteu satuju kana éta, abdi
henteu nampi éta,' kakawasaan moal asalna ti rahayat.
Sabalikna, kakawasaan asalna ti jalma-jalma anu ngabentuk agenda ieu sakumaha ayana.
Pertimbangkeun naon anu kakara kajadian jeung mérek bir di Amérika Serikat, dimana maranéhna ogé geus nyaluyukeun
iklanana kana suasana jaman ayeuna jeung jalma-jalma sabenerna geus nyebut, "Kuring moal nginum éta deui."
Kuring nyaritakeun ka anjeun, sagalana geus dibawa, sagalana.
Sareng éta téh persis naon anu aya: kakawasaan asalna ti rahayat.
Lamun anjeun henteu nampa éta jeung ngan saukur ngantep éta ngalir ka anjeun, mangka éta bakal leungit wé.
Sareng nilai-nilai ieu, kabajikan-kabajikan ieu, geus luntur wungkul.
Sareng sakumaha anu parantos ku abdi carioskeun, ayeuna aya nu tiasa nyebut yén ieu sadayana konservatif,
kolot, klasik, sareng urang henteu hoyong nanaon tina éta.
Kuring bakal nyarios yén anjeun teu tiasa saukur ngahinakeun sagala anu parantos kajadian di mangsa
kapungkur teras nyarios, enya, urang henteu hoyong éta.
Sareng di luhur sagalana, éta sakali deui digambarkeun siga lamun ngan saukur minoritas leutik anu ngarasa naon anu
kajadian dina upacara bubuka Olimpiade téh kacida pisan anéhna.
Sareng tangtosna aya seueur pisan sela pagelaran sanés tibatan ngan ukur Perjamuan Terakhir ieu.
Contona, pangpenggeusan sirah Marie Antoinette ogé digambarkeun.
Sareng ayeuna kedah diperhatoskeun yén manéhna, ratu éta, dipikacinta, engké diperlakukeun
kalayan permusuhan, sarta tungtungna dipenggal sirahna.
231 taun ti harita, Paris siga keur ngarayakeun motong sirah Ratu Marie Antoinette.
Dina bubuka Olimpiade di Paris, tengkorak nu kapotong ti ratu dipidangkeun dina hiji
pintonan megah anu teu jauh ti Istana Kaadilan.
Jadi, Marie Antoinette nu nyekel sirahna dina leungeunna, kitu cenah, tuluy nyanyi dina sela-sela pagelaran jeung sajabana.
Ayeuna perhatikeun. Nu paling ngareuwaskeun ngeunaan ieu téh naon anu sabenerna diomongkeun ku média, sarta tangtu
waé kuring geus ngumpulkeun jeung milihna pikeun anjeun.
Sareng aya sagala rupa pamadegan anu béda ngeunaan ieu. Kuring ngarasa ieu kacida tegangna.
Kuring bakal bungah nunjukkeun hiji hal ka anjeun.
Di dieu, contona, NTV nyerat, ayeuna perhatikeun, 'Gereja Katolik ambek: urang Rusia ngahinakeun upacara bubuka'.
Anjeun tiasa ngabayangkeun kamana ieu nuju.
Sumuhun, nya, Garéja mah tangtu pisan konservatif, kolot jeung sajabana. Oh, maranéhna mah tangtu teu bisa ngungkulan éta.
Sareng urang Rusia, tangtosna. Gambar musuh ayeuna, tangtosna, nyaéta urang Rusia.
Janten éta hartosna yén naon waé anu teu dipikaresep ku urang Rusia, anjeun kedah resep,
tangtosna, upami henteu anjeun tiasa waé jadi Russophile.
Éta sabenerna strategi manipulasi ayeuna. Bayangkeun wé éta, kacida tegangna.
Artikel koran deui. Média ngarayakeun upacara Olimpiade. "Woke show" ngagetkeun kaum konservatif.
Kusabab, tangtu waé, éta ngan ukur ngajantenkeun para konservatif kagét, sarta teu aya batur séjén.
Yén kalolobaanana kagét ku ieu? Henteu, ngan kusabab kalolobaanana meneng.
Sareng éta téh sabenerna kunaon jalma bisa nyebut yén éta ngan ukur ngageterkeun minoritas.
Ngan konservatif. Ngan sababaraha urang Kristen. Ngan sababaraha urang Rusia.
Enya, naha anjeun hoyong janten bagian tina éta? Leuwih hadé ulah nyarios nanaon atawa ulah aya dina kaca ieu.
Hartina, numutkeun laporan média, kuring geus maca sagala nu aya, rasa mah béda-béda. Ngan konservatif wungkul nu teu resep.
Kritik ngan ti Garéja. Sakumaha abdi parantos nyarios, urang Rusia ngkritik éta.
Kudu disebutkeun yén acara ieu geus nyieun heboh pisan.
Presentasi resmi poster éta matak héran pisan pikeun sadayana, sabenerna.
Janten éta hartosna aya poster nu nampilkeun Olimpiade.
Tapi aya hiji hal anu leungit.
Jeung éta pas pisan. Sakumaha abdi parantos nyarios, bayangkeun wungkul éta siga bunderan, kawas jigsaw puzzle.
Di mana unggal potongan ku cara naon waé ngahiji.
Tapi ati-ati. Sanggeus kamari ngungkabkeun gambar grafis nu dijieun ku désainer Ugo
Gattoni, warga Paris gancang jadi panasaran.
Kusabab maranéhna bingung ku gambar éta. Kusabab dina gambar éta, anu dimaksud pikeun ngagambarkeun deui Paris,
aya hiji detil leutik pisan atawa gedé pisan anu leungit.
Tapi Paris siga-na geus teu nampi éta deui. Ayeuna dengekeun kalayan taliti.
Di Dôme des Invalides, tempat Napoleon dikubur jeung dianggap salah sahiji ikon kota, aya hiji simbol anu leungit.
Sabab nalika anjeun ningali katedral éta sarta ngabandingkeunana jeung gambaran katedral éta,
salib Kristenna ngan saukur teu aya dina kubahna.
Éta kakara gancang dihapus di dieu, nya. Éta ngan saukur gambaran, teu kudu siga kitu dina kahirupan nyata.
Tinimbang salib, éta mah ngan saukur tiang lempeng di luhur wangunan.
Éta ngan leungit. Éta saukur geus teu aya.
Teu perlu ambek ngeunaan detil leutik ieu.
Meureun manéhna poho. Henteu, pasti henteu. Pasti henteu!
Jeung poster resmi éta saukur teu aya simbol Perancis.
Jadi boh bendera jeung katedral, contona Notre Dame, ogé simbol Kristen.
Kusabab Paris siga teu deui ngadukung éta. Éropa ogé teu deui ngadukung éta.
Kusabab urang sadayana ngadukung karagaman jeung sajabana.
Tapi naon patalina karagaman jeung saukur ngarobah hiji tanda kota sangkan teu aya simbol Kristen di dinya?
Tapi awas, bakal aya leuwih seueur simbol Kristen dina upacara pambukaan, anu engkéna bakal diejek.
Naon waé anu keur ngalakukeun éta di ditu.
Janten éta hartosna yén perayaan ieu, upacara bubuka ieu, sakabéh pintonan Olimpiade ieu ayeuna nembongkeun
semangat jaman panganyarna anu kedah ditampi ku sadayana, arah anu sahenteuna keur ditempuh ku Éropa.
Sésa dunya seuri ngeunaan éta.
Sareng sanés ngan sababaraha jamaah garéja anu seuri ngeunaan éta, sakumna dunya ogé seuri ngeunaan éta. Henteu ngan urang Rusia.
Tapi kitu anu dipidangkeun, sabab anjeun teu meunang ngalanggar aturan. Jeung abdi bade nyarios hiji hal.
Sajauh jalma-jalma sieun kaluar tina barisan, abdi heran kunaon sababaraha wartawan di YouTube dieu henteu
ngalaporkeun ieu leuwih seueur, sabab euweuh nu hayang kaluar tina barisan atawa nyieun kasalahan.
Tapi kuring bade nyaritakeun ieu ka anjeun, kuring teu paduli pisan upami kuring nyieun kasalahan.
Kusabab kuring pikir acara ieu teu aya patalina jeung naon anu sabenerna kudu jadi nilai-nilai dasar Éropa jeung Olimpiade.
Sabalikna, éta téh wawakil pulitik mutlak tina naon anu ayeuna kuduna jadi tren panganyarna, kitu cenah.
Éta teu aya patalina jeung éta sarta saukur nunjukkeun yén anjeun nampa éta, anjeun nonton éta, anjeun ilubiung.
Nya, upami kitu anjeun bener-bener geus nampa éta, sarta éta nu jadi arah hal-hal nu keur lumangsung.
Sareng teras, ieu téh persis wujud perwakilan anu dipiboga ku nagara ieu, ku sakabéh Éropa ieu. Sareng kitu katingalina.
Sakumaha anu kuring carioskeun, kuring masih kaget sabab kuring ngarepkeun réaksi anu leuwih
gedé sanggeus ningali éta. Tapi éta mah kitu.
Sareng sababaraha nyatakeun nolak éta, sababaraha sepi baé, sababaraha henteu ngalakukeun nanaon
sarta ngan saukur ngarepkeun jaman anu langkung hadé.
Kusabab aya nu bakal ngurusna.
Meureun Trump, enya, meureun manehna bakal ngabéréskeun hiji hal.
Éta téh sikap ayeuna.
Jeung kuring nyarios ka anjeun, lamun kalolobaan jalma, atawa sahenteuna sabagian di antarana, henteu nyarita jeung
henteu ngalakukeun nanaon ngeunaan éta, moal aya nu robah.
Sareng kitu cara sistemna jalan. Anjeun tiasa nampi éta ayeuna, tapi ulah nampi éta salamina dina kahirupan anjeun. Sabalikna,
bentuk kahirupan anjeun sakumaha anu anjeun pikahoyong.
Sareng saha waé anu nyarios, "enya, éta teu mungkin sabab abdi gumantung sareng kaku, abdi gaduh pagawéan, barudak,
kulawarga, komitmen sareng sajabana sareng abdi teu tiasa," éta mah ngan saukur témbok alesan anu ngurilingan dirina.
Jalma-jalma di sabudeureun maranéhna téh inti tina masalahna.
Naha inti masalah moal kungsi robah lamun anjeun terus-terusan nutupanana ku banjir alesan anu gedé.
Mangga tuliskeun pamanggih anjeun dina kolom koméntar di handap.
Sareng urang bakal pendak deui dina video salajengna, tangtosna.
Salam pamitan.