ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகளின் தொடக்க விழா உண்மையிலேயே பிரம்மாண்டமாக இருந்தது.
சொல்லப்போனால், நான் இன்னும் அதிர்ச்சியில்தான் இருக்கிறேன்.
வணக்கம், என் அன்புகளே, உங்களுக்குத் தெரியுமல்லவா, என்னால் இதை சும்மா விட்டுவிட முடியாது,
குறிப்பாக ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளின் தொடக்க விழாவை.
சிலர் வாயை மூடிக்கொண்டு, 'விடுங்க, போகட்டும்' என்று சொல்ல விரும்பினாலும் கூட.
நண்பர்களே, இது பாரிஸில் நடைபெறும் ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளின் தொடக்க விழா. இது ஐரோப்பாவிற்கு தன்னையும் அதன்
விழுமியங்களையும் வெளிப்படுத்த ஒரு வாய்ப்பை வழங்குகிறது.
இதன் பொருள், இதை ஏற்றுக்கொள்பவர், இவை உண்மையில் என்னுடைய மதிப்புகள், என்னுடைய நற்பண்புகள், இங்கு என்னைப்
பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் கண்டம் இதுவே என்று கூறுகிறார்.
நிச்சயமாக இல்லை, அதனால்தான் நான் இதைப் பற்றி ஏதாவது சொல்ல வேண்டும், இல்லையென்றால் நான் அதை அப்படியே ஏற்றுக்கொள்வேன்.
இப்போது நாம் சிந்திக்க வேண்டியது, முந்தைய விளையாட்டுகள், அல்லது இப்படிச் சொன்னால், ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகள் எதைக் குறிக்கும்?
இது ஏன் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது?
அவை அடிப்படையில் வலிமை, அழகு, ஆரோக்கியம் மற்றும் விளையாட்டு ஆகியவற்றைக் குறிக்கின்றன.
நிச்சயமாக, அது பெரும்பாலான மக்களின் பொழுதுபோக்கிற்காகவும் ஒரு நிகழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும் என்று கருதப்பட்டது.
ஆனால் அது இந்த மதிப்புகளைக் கொண்டிருந்தது, இந்த மதிப்புகளையே ஐரோப்பிய நாடுகள் அப்போது
பிரதிநிதித்துவப்படுத்தின, மேலும் இந்த நிகழ்ச்சியின் வடிவில் அவற்றை இங்கும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த விரும்பின.
ஆனால் இந்த முறை, பாரிஸில் நடந்த ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளின் தொடக்க விழாவை 10 மில்லியனுக்கும் அதிகமான
பார்வையாளர்கள் என ஒரு சாதனை எண்ணிக்கையிலானோர் பார்த்தனர்.
பாரிஸ் விளையாட்டுப் போட்டிகளில் 206 தேசிய ஒலிம்பிக் குழுக்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
கடைசி இராப்போசனத்தின் சித்தரிப்பு குறிப்பாகக் கடுமையாக விமர்சிக்கப்பட்டது.
ஏனெனில், என் கருத்துப்படி, ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளின் தொடக்க விழாவுக்கு, ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளுடனோ அல்லது அவை
உண்மையில் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மதிப்புகளுடனோ முற்றிலும், நான் சொல்வது, முற்றிலும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை.
ஏனெனில், ஏற்கனவே குறிப்பிட்டது போல, இது விளையாட்டு மற்றும் ஆரோக்கியம் பற்றியது.
ஆம், சில மதிப்புகள் இங்கே எளிமையாகக் காட்டப்பட்டுள்ளன.
ஆனால் இல்லை, அதில் அரசியல் கருத்துக்களைக் கொண்டுவர அது பயன்படுத்தப்பட்டது.
இப்போது அதை இன்னும் உன்னிப்பாகப் பார்ப்போம்.
இங்கு வெளிப்படுத்தப்பட்ட விமர்சனம் உட்பட, நான் உங்களிடம் சில விஷயங்களைக் கூற விரும்புகிறேன்.
மேலும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, எல்லாவற்றிலும் மிகவும் அதிர்ச்சியூட்டும் விஷயம், அதைப் பற்றி ஊடகங்கள் தெரிவித்ததுதான்.
நான் உனக்குச் சொல்கிறேன், அது எல்லாவற்றையும் மிஞ்சிவிடும்.
நான் சொல்ல வருவது என்னவென்றால், நாம் இங்கு ஒரு போர்க்கால நிலையில் வாழ்கிறோம். நாம் இங்கு ஒரு
முழுமையான நெருக்கடியான காலங்களில் வாழ்கிறோம்.
மேலும் அது மீண்டும் ஒரு படி மேலே எடுத்துச் செல்கிறது.
ஆகவே, கடைசி இராப்போஜனம் இங்கு ஒரு விழிப்புணர்வு பெற்ற LGBTQI திருநங்கைகள் விருந்தாக
சித்தரிக்கப்பட்டதாக நீங்கள் கற்பனை செய்ய வேண்டும்.
இத்துடன், கிறிஸ்தவம் அடிப்படையில் முற்றிலுமாக ஏளனம் செய்யப்பட்டது.
அது மட்டுமல்ல, நான் வேறு எதையோ குறிப்பிடுகிறேன். ஆனால்:
விமர்சகர்கள் இதை, நிலவிய காலத்தின் மனோபாவத்திற்குப் பணிவதாகவும், சொந்த கலாச்சார வேர்களைக் கேலி செய்வதாகவும் கண்டனர்.
ஏனெனில், ஒருவருக்கு மற்றவருடன் என்ன சம்பந்தம்?
நாம் தற்போது சென்று கொண்டிருக்கும் திசையை யாருடைய முகத்திலும் அறைந்து காட்டுவதைத் தவிர, ஏன் இதை இப்படி முன்வைக்க வேண்டும்?
நீங்கள் அதை ஏற்றுக்கொண்டால், அப்படியேதான் நடக்கும்.
ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளின் தொடக்க விழா என்பது உண்மையில் நமது காலத்தின் வீழ்ச்சியின் ஒரு வெளிப்பாட்டிற்கு மேலானது அல்ல.
இதை வேறு எதெனும் அழைக்க முடியுமா? என்னால் வேறு எதெனும் அழைக்க முடியாது.
மேலும், கலாச்சாரம் மற்றும் மதத்தின் மீதான இத்தகைய கேலியை அருவருப்பாகக் கருத, நீங்கள் ஒரு கிறிஸ்தவராக இருக்க வேண்டியதில்லை.
அதற்கு அங்கே இடமில்லை.
சமூக ஊடகங்களில் ஒரு ஊழல் பரவலாகப் பரவியுள்ளது என்று இங்கே கூறப்பட்டுள்ளது.
முழுமையான ஒரு விசித்திரக் காட்சி. இது கிறிஸ்தவத்தை அபத்தமாகக் காட்டுகிறது.
ஆகவே, அமெரிக்க ஆயர் ராபர்ட் பேரன், இதேபோன்று இஸ்லாத்தை ஏளனம் செய்ய அவர்கள் எப்போதாவது துணிந்திருப்பார்களா? என்று கூறினார்.
நான் உங்களுக்குப் பதிலைச் சொல்கிறேன். இல்லை, நிச்சயமாக இல்லை.
ஜெர்மனி மட்டுமல்ல, பிரான்சும் கூட ஒரு முழுமையான நெருக்கடியில் உள்ளது.
ஜெர்மனியை விடவும் குற்றம் உண்மையில் இன்னும் வேகமாக வளர்ந்து வருகிறது.
ஒலிம்பிக் போட்டிகள் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் இந்த நேரத்திலும் கூட, தெருக்களில் என்ன நடக்கிறது என்பது பற்றிய செய்திகள் பரவலாக
வெளியாகி வருகின்றன; அவ்வளவு கொடூரமான தாக்குதல்கள் நடக்கின்றன, இதனால் இங்கு என்னதான்
நடந்திருக்கிறதென்று ஒருவர் வியக்காமல் இருக்க முடியாது.
நாம் அறிந்திருந்த பாரிஸ், பிரான்ஸ், ஜெர்மனி எதுவும் அது இப்போது இல்லை; அதேபோல, நாம் அறிந்திருந்த
ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளும் அவற்றின் மதிப்புகளும் கூட இல்லை.
ஆனால் இங்கு, பழமைவாதிகள் மட்டுமே அப்படி நினைக்கிறார்கள் என்று கூறப்படுகிறது, ஏனெனில் அவர்கள் பழைய நாட்களில் சிக்கிக்கொண்டு,
நவீனத்துவத்தையும், புதிய காலத்தின் மனோபாவத்தையும் கவனிக்கவில்லை.
ஆம், அது சரி. நானும் அப்படித்தான் உணர்கிறேன்.
வேறு எங்கும் இருப்பதை விட, அவர்களில் ஒருவராக என்னைக் கருதுவதையே நான் விரும்புவேன் என்றும் சொல்வேன்.
கத்தோலிக்க ஊடக இணையதளம் எக்ஸில், "அன்பு, அமைதி மற்றும் சகிப்புத்தன்மையை ஆதரிக்கும் LGBTQIA+ சமூகம், கிறிஸ்தவர்களை
அவமதிப்பதில் ஏன் விடாப்பிடியாக உள்ளது?" என்று கேட்டுள்ளது.
உலகளாவிய ஒற்றுமையை ஊக்குவிப்பதற்காகவே ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகள் உருவாக்கப்படவில்லையா?
உலகின் மிகப்பெரிய மதத்தை அவமதிப்பது இந்த இலக்கை எவ்வாறு ஊக்குவிக்கிறது?
அதுதான் சரியான புள்ளி. அது அங்கே என்ன செய்கிறது?
இது அடிப்படையில் ஒரு மதம், ஒரு கலாச்சார உணர்வின் கேலிக்கூத்தாக மட்டுமே இருக்க முடியும், அது
வெளிப்படையாக இந்தப் பகுதியில் இனி இடமில்லாததாகிவிட்டது.
இது ஒரு கேள்வியையும் எழுப்புகிறது: இது போன்ற ஒரு நிகழ்ச்சி ஒலிம்பிக் விளையாட்டுப் போட்டிகளில் என்ன செய்கிறது?
இது ஒரு விளையாட்டுப் போட்டி. கவனம் வீரர்களின் செயல்திறனில் இருக்க வேண்டுமே தவிர, கொள்கைகளிலும் அரசியலிலும் அல்ல.
இங்கு நான் விமர்சிக்கப் போவது அதைத்தான்.
ஒருபுறம், நிச்சயமாக மக்கள் இதை ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள், ஆனால் மறுபுறம், நான் சொல்ல வேண்டும், அதுதான் உண்மை.
அரசியல் அஜண்டாவிற்கும் விளையாட்டுகளுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?
ஆனால் நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள், எல்லாம் ஒரு சுழற்சி. எல்லாம் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்ட புதிரின் சிறிய துண்டுகளைப் போன்றவை.
எங்கோ ஒரு இடத்தில் உண்மையிலேயே ஒரு பிளவு, ஒரு பிரிவு இருக்கிறது என்றும், மக்கள் உண்மையிலேயே, 'ஏய், ஒரு நிமிடம் நில்லுங்கள்,
நாங்கள் அதனுடன் சேரப் போவதில்லை' என்று சொல்கிறார்கள் என்றும் நீங்கள் இனிமேலும் கருத முடியாது –
அல்லது நீங்கள் எப்போதாவது அப்படிக் கருதியதுண்டா?
அதற்குப் பதிலாக, பெரிய சித்திரம் கட்டுப்படுத்தப்படுவது தனிநபர்களால் அல்ல, மாறாக அவர்களுக்கு மேலே உள்ள ஒன்றால்.
ஒவ்வொரு தனிநபரும், 'ஏய், ஒரு நிமிடம் நில், நான் இதோடு ஒத்துப்போவதில்லை, நான் இதை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை,'
என்று சொல்லும் வரை, அதிகாரம் மக்களிடமிருந்து வராது.
மாறாக, இந்த நிகழ்ச்சி நிரலை அப்படியே வடிவமைப்பவர்களிடமிருந்து அதிகாரம் வெளிப்படுகிறது.
அமெரிக்காவில் ஒரு பீர் பிராண்டிற்கு சமீபத்தில் என்ன நடந்தது என்று பாருங்கள், அங்கே அவர்கள் தங்களின் விளம்பரத்தையும் தற்போதைய
காலத்தின் மனோபாவத்திற்கு ஏற்ப மாற்றியமைத்துள்ளனர், மேலும் மக்கள் உண்மையில், "நான் அதை இனி குடிக்க மாட்டேன்" என்று கூறியுள்ளனர்.
நான் சொல்றேன், எல்லாமே பறிபோச்சு, எல்லாம்.
அதுதான் உண்மையில் அது: அதிகாரம் மக்களிடமிருந்து வெளிப்படுகிறது.
நீ அதை எடுத்துக்கொண்டு, அது உன் மீது பரவ விட்டால் தவிர, அது வெறுமனே மறைந்துவிடும்.
மேலும் இந்த மதிப்புகளும், இந்த நற்பண்புகளும் வெறுமனே மறைந்துவிட்டன.
நான் சொன்னது போல, இதையெல்லாம் பழமைவாதம், பழையது, உன்னதமானது என்று நீங்கள் சொல்லலாம், எங்களுக்கு அதிலெல்லாம் விருப்பமில்லை.
கடந்த காலத்தில் நடந்த எல்லாவற்றையும் நீங்கள் கேலி செய்து, 'ஆம், அது எங்களுக்கு
வேண்டாம்' என்று சொல்ல முடியாது என்று நான் சொல்வேன்.
மேலும் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளின் தொடக்க விழாவில் நடந்தவை மிகவும் விசித்திரமாக
இருப்பதாகக் கருதுவது ஒரு சிறிய சிறுபான்மையினர் மட்டுமே என்பது போல மீண்டும் ஒருமுறை சித்தரிக்கப்படுகிறது.
மேலும், நிச்சயமாக, இந்த இறுதி இராப்போசனத்தை விட இன்னும் பல, பல நிகழ்ச்சி இடைவெளிகள் இருந்தன.
உதாரணமாக, மேரி அன்டோனெட்டின் தலை வெட்டப்பட்டதும் சித்தரிக்கப்பட்டது.
இப்போது, ராணி அவள் நேசிக்கப்பட்டாள், பின்னர் விரோதமாக நடத்தப்பட்டாள், இறுதியில் தலை
வெட்டப்பட்டாள் என்பதையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.
231 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பாரிஸ் ராணி மேரி அன்டோனெட்டின் தலை வெட்டப்பட்டதைக் கொண்டாடுவது போல் தெரிகிறது.
பாரிஸில் நடந்த ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளின் தொடக்க விழாவில், ராணியின் துண்டிக்கப்பட்ட மண்டையோடு நீதி மாளிகைக்கு வெகு தொலைவில்
இல்லாத ஒரு பிரம்மாண்டமான காட்சியில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டது.
அதனால், மரியா அன்டோனெட், சொல்லப்போனால், தன் தலையைக் கையில் பிடித்தபடி, பின்னர் பாடல் நிகழ்ச்சிகள் மற்றும் அது இதுவென.
இப்போது கவனியுங்கள். இதில் மிகவும் அதிர்ச்சியூட்டும் விஷயம் என்னவென்றால், ஊடகங்கள் உண்மையில் என்ன சொல்கின்றன என்பதுதான்,
அதை நான் உங்களுக்காகத் தொகுத்துத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளேன்.
மேலும், இது குறித்துப் பலதரப்பட்ட கருத்துக்கள் உள்ளன. நான் இதை மிகவும் தீவிரமாகக் கருதுகிறேன்.
நான் உங்களுக்கு ஒன்றைக் காட்ட மகிழ்ச்சியடைவேன்.
இங்கே, உதாரணமாக, NTV எழுதுகிறது, இப்போது கவனியுங்கள், 'கத்தோலிக்கத் திருச்சபை கொந்தளிப்பு:
தொடக்க விழாவை ரஷ்யர்கள் கேலி செய்கிறார்கள்'.
இது எங்கே செல்கிறது என்று உங்களால் யூகிக்க முடியும்.
ஆம், சரி, சபை, நிச்சயமாக, முற்றிலும் பழமைவாதமானது, பழையது மற்றும் பல. ஓ, அவர்களால் அதை சமாளிக்க முடியாது, நிச்சயமாக.
மேலும் ரஷ்யர்களும், நிச்சயமாக. தற்போதைய எதிரி பிம்பம், நிச்சயமாக, ரஷ்யன் தான்.
அதனால், ரஷ்யர்களுக்குப் பிடிக்காத எதையும் நீங்களும் விரும்ப வேண்டும், இல்லையென்றால்
நீங்கள் ஒரு ரஷ்ய ஆதரவாளராகக் கருதப்படலாம்.
அதுதான் உண்மையில் தற்போதைய தந்திரம். அதை ஒரு கணம் கற்பனை செய்து பாருங்கள், அது முற்றிலும் தீவிரமானது.
மற்றொரு செய்தித்தாள் கட்டுரை. ஊடகங்கள் ஒலிம்பிக் விழாவைக் கொண்டாடுகின்றன. "வேக் ஷோ" பழமைவாதிகளை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்குகிறது.
ஏனென்றால், நிச்சயமாக, அது பழமைவாதிகளை மட்டுமே அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்குகிறது, வேறு யாரையும் அல்ல.
பெரும்பான்மையானவர்கள் இதனால் அதிர்ச்சியடைந்திருக்கிறார்களா? இல்லை,
பெரும்பான்மையானவர்கள் மௌனமாக இருக்கிறார்கள் என்பதற்காக மட்டுமே.
மேலும், அதுதான் சிறுபான்மையினரை மட்டுமே அதிர்ச்சியடையச் செய்கிறது என்று கூறலாம்.
கன்சர்வேடிவர்கள் மட்டுமே. சில கிறிஸ்தவர்கள் மட்டுமே. சில ரஷ்யர்கள் மட்டுமே.
ஆம், நீ அதில் ஒரு பகுதியாக இருக்க விரும்புகிறாயா? ஒன்றும் பேசாமல் இருப்பது அல்லது இந்தப் பக்கத்தில் கூட இல்லாமல் இருப்பது நல்லது.
அதாவது, ஊடகங்கள் தெரிவிக்கின்றன, நான் முடிந்தவரை எல்லாவற்றையும் படித்திருக்கிறேன், ரசனைகள் வேறுபடும்.
பழமைவாதிகளைத் தவிர வேறு யாரும் அதை விரும்புவதில்லை.
விமர்சனம் தேவாலயத்திலிருந்து மட்டுமே. நான் சொன்னது போல், ரஷ்யர்கள் அதை விமர்சிக்கிறார்கள்.
இந்த நிகழ்ச்சி ஏற்கெனவே கணிசமான பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது என்று சொல்லியாக வேண்டும்.
போஸ்டரின் அதிகாரப்பூர்வ காட்சிப்படுத்தல் அனைவருக்கும் மிகவும் ஆச்சரியமளித்தது.
அதனால், ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளை விளக்கும் ஒரு சுவரொட்டி இருக்கிறது என்று அர்த்தம்.
ஆனால் ஒன்று குறைவாக இருந்தது.
மேலும் இது கச்சிதமாகப் பொருந்துகிறது. நான் சொன்னது போல், இதை ஒரு வட்டமாக, ஒரு ஜிக்சா புதிர் போல கற்பனை செய்து பாருங்கள்.
எங்கு ஒவ்வொரு பகுதியும் எப்படியோ ஒன்றாக இணைகின்றன.
ஆனால் ஜாக்கிரತೆ. நேற்று வடிவமைப்பாளர் உகோ காட்டோனியால் உருவாக்கப்பட்ட வரைகலை வரைபடத்தின்
வெளியீட்டிற்குப் பிறகு, பாரிசியர்கள் விரைவில் குழப்பமடைந்தனர்.
ஏனென்றால் அவர்கள் அந்தப் படத்தில் குழப்பமடைந்திருந்தனர். ஏனென்றால், பாரிஸை மீண்டும் உருவாக்க வேண்டும் என்று
கருதப்படும் அந்தப் படத்தில், ஒரு மிகச் சிறிய அல்லது மிக மிகப் பெரிய விவரம் விடுபட்டுப் போயிருந்தது.
ஆனால் பாரிஸ் இனி அதற்கு இடமளிப்பதாகத் தெரியவில்லை. இப்போது கவனமாகக் கேளுங்கள்.
நெப்போலியன் அடக்கம் செய்யப்பட்டதும், நகரின் அடையாளங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படும்
இன்வாலிட்களின் குவிமாடத்தில் ஒரு சின்னம் காணவில்லை.
ஏனென்றால், நீங்கள் அந்தப் பேராலயத்தைப் பார்த்து, அதன் சித்தரிப்புடன் ஒப்பிடும்போது, அதன்
குவிமாடத்தில் கிறிஸ்தவச் சிலுவை காணாமல் போயிருக்கிறது.
அது இங்கே விரைவாக நீக்கப்பட்டது, ஆம். இது வெறும் ஒரு பிரதிநிதித்துவம், நிஜ
வாழ்க்கையில் அது அப்படி இருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
ஒரு சிலுவைக்குப் பதிலாக, அது கட்டிடத்தின் மேலே உள்ள ஒரு நேரான கம்பம் மட்டுமே.
அது காணவில்லை. அது வெறுமனே போய்விட்டது.
இந்தச் சிறிய விவரத்திற்காக வருத்தப்படத் தேவையில்லை.
ஒருவேளை அவர் மறந்திருக்கலாம். இல்லை, நிச்சயமாக இல்லை. நிச்சயமாக இல்லை!
மேலும் அதிகாரப்பூர்வ சுவரொட்டியில் பிரான்சின் எந்தவொரு சின்னமும் இல்லை.
எனவே உதாரணமாக, கொடி மற்றும் நோட்ர டாம் போன்ற பேராலயம், அத்துடன் கிறிஸ்தவச் சின்னம் ஆகிய இரண்டும்.
ஏனெனில் பாரிஸ் இனி அதற்காக நிற்கும் என்று தோன்றவில்லை. ஐரோப்பா இனி அதற்காக நிற்கவில்லை.
ஏனென்றால் நாங்கள் பன்முகத்தன்மை மற்றும் அது போன்றவற்றுக்கு முழு ஆதரவளிக்கிறோம்.
ஆனால், ஒரு அடையாளக் கட்டிடத்தின் மீது கிறிஸ்தவச் சின்னம் இல்லாமல் இருப்பதற்காக அதை
மாற்றுவதற்கும் பன்முகத்தன்மைக்கும் என்ன சம்பந்தம்?
ஆனால் எச்சரிக்கை, தொடக்க விழாவில் இன்னும் அதிகமான கிறிஸ்தவ சின்னங்கள் இருக்கும், அவை கேலி செய்யப்படும்.
அது அங்கே என்ன செய்கிறது.
அதனால், இந்தக் கொண்டாட்டம், இந்தத் தொடக்க விழா, இந்த ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளின் முழுமையான இந்த வெளிப்பாடு, அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ள
வேண்டும் என எதிர்பார்க்கப்படும் சமகாலத்தின் மனோபாவத்தையும், குறைந்தபட்சம் ஐரோப்பா செல்லும் திசையையும் பிரதிபலிக்கிறது.
உலகின் மற்ற பகுதி அதைப் பார்த்து சிரிக்கிறது.
மேலும், இதைப் பற்றி சிரிப்பது சில தேவாலயத்திற்குச் செல்பவர்கள் மட்டுமல்ல, முழு உலகமும்
இதைப் பற்றி சிரிக்கிறது. ரஷ்யர்கள் மட்டுமல்ல.
ஆனால் அது அப்படித்தான் சித்தரிக்கப்படுகிறது, ஏனென்றால் நீங்கள் வரம்பு மீறி வெளியே வரக்
கூடாது. நான் உங்களுக்கு ஒரு விஷயம் சொல்கிறேன்.
மக்கள் எல்லையை மீறிப் பேச பயப்படும் வரை, யூடியூபில் உள்ள சில செய்தியாளர்கள் இதைப் பற்றி இன்னும் அதிகமாக செய்தி
வெளியிடாதது எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது, ஏனென்றால் யாரும் எல்லையை மீறவோ அல்லது சிக்கலில் மாட்டிக்கொள்ளவோ விரும்புவதில்லை.
ஆனால் நான் ஒன்றைச் சொல்கிறேன், நான் ஏடாகூடமாகப் பேசினால் கூட எனக்குக் கவலை இல்லை.
ஏனெனில், இந்த நிகழ்ச்சிக்கு, ஐரோப்பாவிற்கும் ஒலிம்பிக் விளையாட்டுகளுக்கும் உண்மையில் இருக்க
வேண்டிய அடிப்படை விழுமியங்களுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்று நான் நினைக்கிறேன்.
மாறாக, இது சொல்லப்போனால், இப்போது சமீபத்திய போக்காக இருக்க வேண்டிய ஒன்றின் முழுமையான அரசியல் பிரதிநிதித்துவமாகும்.
அதற்கும் இதற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை, நீங்கள் அதை ஏற்றுக்கொள்கிறீர்கள், அதைப் பார்க்கிறீர்கள்,
அதில் பங்கேற்கிறீர்கள் என்பதை இது வெறுமனே காட்டுகிறது.
சரி, அப்படியென்றால் நீங்கள் அதை உண்மையிலேயே ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டீர்கள், விஷயங்கள் செல்லும் திசையும் அதுதான்.
மேலும், இந்த நாட்டிற்கும், இந்த முழு ஐரோப்பாவிற்கும் உள்ள பிரதிநிதித்துவம் இதுவே. அது அப்படித்தான் தெரிகிறது.
நான் சொன்னது போல், நான் இன்னும் அதிர்ச்சியடைந்துள்ளேன், ஏனென்றால் அதைப் பார்த்த பிறகு மிகப்பெரிய ஒரு எதிர்ப்பு
இருக்கும் என்று நான் எதிர்பார்த்தேன். ஆனால் நடந்தது நடந்ததுதான்.
மேலும் சிலர் அதற்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்கின்றனர், சிலர் மௌனமாக இருக்கின்றனர், சிலரோ எதுவும்
செய்யாமல் சிறந்த காலங்களுக்காகக் காத்திருக்கின்றனர்.
ஏனென்றால் யாராவது அதைச் சரிசெய்துவிடுவார்கள்.
ஒருவேளை டிரம்ப், ஆம், ஒருவேளை அவர் ஏதாவது ஒன்றைச் சரிசெய்வார்.
அதுதான் தற்போதைய மனப்பான்மை.
நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன், பெரும்பான்மையான மக்கள், அல்லது குறைந்தபட்சம் அவர்களில் சிலரேனும், இது குறித்துக் குரல்
கொடுத்து ஏதாவது செய்யாவிட்டால், பிறகு எதுவும் ஒருபோதும் மாறாது.
அப்படித்தான் இந்த அமைப்பு செயல்படுகிறது. இதை இப்போது ஏற்றுக்கொள்ளலாம், ஆனால் உங்கள் வாழ்நாள் முழுவதும்
ஏற்றுக்கொள்ளாதீர்கள். அதற்கு பதிலாக, உங்கள் வாழ்க்கையை நீங்கள் விரும்பியபடி வடிவமைத்துக் கொள்ளுங்கள்.
மேலும், 'நான் மற்றவர்களைச் சார்ந்திருக்கிறேன், பிடிவாதமாக இருக்கிறேன், எனக்கு வேலை, குழந்தைகள், குடும்பம், கடமைகள் மற்றும்
பல உள்ளன, அதனால் என்னால் முடியாது' என்று சொல்பவர்கள், தங்களைச் சுற்றி இருக்கும் சாக்குப்போக்குகளின் ஒரு சுவரைத் தவிர வேறில்லை.
அவர்களுக்குச் சுற்றியுள்ள மக்களே பிரச்சனையின் மையம்.
நீங்கள் ஒரு பெரிய சாக்குப்போக்குகளின் வெள்ளத்தால் அதைத் தொடர்ந்து மூடிமறைத்தால், பிரச்சனையின் மூலமே ஏன் ஒருபோதும் மாறாது.
உங்கள் எண்ணங்களைக் கீழே உள்ள கருத்துகள் பகுதியில் தாராளமாக எழுதவும்.
மேலும் அடுத்த வீடியோவில் சந்திப்போம், நிச்சயமாக.
பை.