Dina iki, 3 Agustus 2024, kita ana ing sacedhake Ernst-Reuter-Platz.
Ing latar mburi, sampeyan bisa weruh pawai demonstrasi gedhe sing diatur dening Querdenken-711.
Ana akèh banget alesan kanggo teka ing Berlin.
Yen sampeyan mikir dhewe: tentrem ing Eropah sing kaancam, ambruké sistem awis, utawa tambahé pangawasan digital.
Utawa, utamane saiki, protokol RKI sing wis diungkap, sing cetha nuduhake marang kita yen ora ana dhasar
bukti-berdasar, yaiku adhedhasar medis, kanggo kabeh langkah-langkah sing dijupuk sajrone periode coronavirus.
Lan sing saiki cetha yaiku kabèh langkah-langkah sing diprentahake mau pancèn semata-mata kersané politik.
Lan ing babagan iki, apik banget yèn kita padha metu menyang dalan kéné kanggo mbela hak kita marang kabebasan lan kabeneran.
Apa sing nyemangati sampeyan, apa sing dadi daya penggerak ing balik keputusan sampeyan kanggo teka ing demonstrasi iki?
Aku ora nyana bakal ana akeh wong, nanging aku pancen wedi lan panik babagan mangsa gugur lan mangsa adhem, amarga
bisa bali kapan wae, kaya sing kelakon ing taun 2020, ya.
Lan aku bisa mbayangake kanthi cetha yen ana wong sing wani nindakake kuwi maneh.
Kita saka Schwerte ing North Rhine-Westphalia.
Kita teka wingi, lelungan luwih saka 500 kilometer mung kanggo melu ing kene.
Iki cukup prasaja. Jerman iku negaraku lan aku kudu mbela negara iki.
Kanggo aku, iki dudu demonstrasi, nanging mung ana ing kana kanthi tentrem, anané tentrem.
Napa aku ana ing kene? Amarga aku ndhukung tentrem lan kamardikan lan kamardikan berekspresi.
Mangsa ngarep sing padhang.
Kita kepengin kamardikan, kita kepengin tentrem, kita kepengin demokrasi. Demokrasi sing sejati.
Bener. Lan sing paling utama, kita uga kudu bisa nrima jaman coronavirus.
Oh, kabijakan pamaréntahku sing ala.
Kaping pisan, mbusak aturan goroh.
Nalika kita katon ing kerumunan iki, aku mikir ora mungkin mung nglirwakake.
Aku wis nyadari yen nalika aku mutusake menyang demonstrasi, aku entuk kekuwatan sing biasane ora tak rasakake ing diriku.
Watesan kuwi wis dilanggar amarga pamaréntah nglirwakaké rekomendasi RKI, umpamané, lan maksa ngetrapaké langkah-langkah
kaya wajib nganggo masker, nutup sekolah, lan sapituruté.
"Iki pancen wektu sing pas kanggo ana ing kene. Apamaneh ing jaman saiki, nalika ana geni kobong ing endi-endi, wis wayahe maneh
kanggo kita ngirim pesen, ngirim pesen tentrem lan kamardikan."
"Aku mikir iki penting banget dina iki kanggo nganakake demonstrasi, kanggo ngirim pesen, kanggo
entuk penilaian maneh iki, sing pancen penting."
Masalah sing paling mendesak yaiku pitakon babagan kekuwatan. Kuwi sejatine sawijining frasa, 'pitakon babagan kekuwatan'.
Kita minangka warga kudu ngangkat pitakon babagan kekuwatan lan kudu ngandhakake yèn kita iku panguwasa ing nagara iki
lan kudu nduwèni wewenang pungkasan kanggo njupuk kaputusan.
Aku krasa apik banget. Sawetara minggu kepungkur iki pancen ngentekake tenaga banget.
Kanggo kuwi, aku wis dikandhani, aku katon santai banget nggumunake.
Ana tim sing hebat sing wis kita deleng makarya ing mburi layar.
"Luwih saka kabeh, donya butuh pambuka demokrasi, dudu simulasi."
Lan demokrasi ora mung ateges milih saben patang taun. Sampeyan uga bisa nindakake kuwi.
Sing paling utama, kita butuh demokrasi langsung, lan kita kudu ngakoni yen kita kudu luwih aktif sacara demokratis.
Lan aku pracaya yèn saiki kita ana ing sawijining proses ing ngendi saya akèh wong sing bisa uga nyadari lan tangi
saka kasunyatan yèn padha ora bisa mung nyerahake kabèh.
Lan aku mung bungah banget amarga akèh wong sing ana ing kéné. Apik tenan.
"Ing telung tembung, apa sing paling penting kanggo sampeyan?"
"Bab sing paling penting?"
Tentrem. Ora ana pilihan liyane.
Tentrem.
Katentreman maringi aku motivasi.
Kita mbela kamardikan kita. Kita kepengin tentrem.
Tentrem kanggo saiki.
Nanging sepisanan lan sing paling utama, tentrem mesthi.
Nanging para politikus kita mikir yèn dhèwèké bisa terus-terusan nyiksa lan nggoda wong-wong.
Lan wong-wong iki isih disimpen ing pepeteng.
Lan nalika wayahe suntikan flu sabanjure, padha bakal mlaku langsung mlebu jebakan maneh.
Katentreman, kamardikan, hak nentokake nasibe dhéwé.
Saliyane akèh pambicara sing pinter sing ngentèni kita dina iki ing panggung utama ing demonstrasi
gedhé iki ing Berlin, ana konvoi truk sing istimewa.
Saiki kita lagi ana ing kana, ditemani puluhan ewu wong.
Sawisé kuwi, bakal ana kemah sajrone sawetara dina ngarep, ing ngendi wong-wong bisa kanthi tentrem
padha tukar pikiran babagan masa depan lan tentrem.
"Ya, kabeneran iku putri wektu, lan mesthi bakal katon, ora preduli sepira jero didhelikake
utawa sepira kuwat dikubur ing sangisore goroh.
Sinaré bakal nembus pepeteng lan madhangi donya.
"Ing perang kanggo dhuwit, Davos saiki nginjili pangusiran marang mayoritas manungsa."
Napa kabèh beban sing disebabaké déning militèr ora dinilai nalika ngrembug masalah iklim?
Sapa waé sing tresna marang urip ora bakal sarujuk karo iki. Buwang senjatamu! Ing endi-endi!
"Wong sing teka luwih akèh tinimbang sing diarep-arep polisi."
Kita, sing kaparingan inspirasi saka lagu-lagu, tetep ana ing kene.
Kita tetep ana, apa waé sing kelakon, kita tetep ana ing kéné, kita tetep dadi awake dhéwé.
"Mula, elinga yèn smartphone-mu iku piranti penyadapan seluler, lan Stasi mesthi bakal bungah amarga saben wong tansah nggawa
piranti penyadapané lan kanthi sukarela nyerahaké datané."
"Tinimbang Great Reset saka ndhuwur, saiki kita nduwé Great Reset saka ngisor."
"Kita iku pratandha. Maju! Kita bisa kanthi gampang nggawe donya dadi luwih apik sethithik.
Wong sing kepengin tentrem ora adol senjata.
Kita kabeh bisa nyawiji tangan.
Kita lagi menehi tuladha.
Kita bisa kanthi gampang nggawe donya iki dadi luwih apik sithik.
Wong sing kepengin tentrem ora adol senjata.
Kita kabeh bisa nyawiji tangan.
Berlin saiki dadi tuladha.
Matur nuwun!
Matur nuwun, Berlin!
Kanthi demonstrasi iki, Jerman ngirim pesen sing cetha ndhukung katentreman, kamardikan, lan kabeneran, lan
nentang penindasan lan pangendalian luwih lanjut saka para politikus lan media arus utama.
Iku minangka pratandha pangarep-arep lan wiwitan anyar.