הײַנט, דעם 3טן אויגוסט 2024, זײַנען מיר דאָ נאָענט צו ערנסט־רױטער־פּלאַץ.
אין דער הינטערגרונט קען מען זען דעם גרויסן דעמאָנסטראַציע־מאַרש, אָרגאַניזירט פֿון קווירדענקען-711.
עס זענען פֿיל, פֿיל סיבות צו קומען דאָ קיין בערלין.
אויב מען טראַכט דערפֿון: דער געפֿערדעטער שלום אין אייראָפּע, דער אונטערגאַנג פֿון דער
מזומן־סיסטעם, אָדער די וואַקסנדיקע דיגיטאַלע אויפֿפּאַסונג.
אָדער, בפרט לעצטנס, די אַנטפּלעקטע RKI־פּראָטאָקאָלן, וואָס ווײַזן אונדז קלאָר, אַז עס איז נישט געווען קיין
עדות־באַזירטער, דאָס הייסט מעדיציניש־באַזירטער, יסוד פֿאַר אַלע מיטלען וואָס מען האָט גענומען בעת דער קאָראָנאַווירוס־צײַט.
און וואָס איצט איז קלאָר, איז אַז אַלע די מיטלען וואָס זענען אויפגעלייגט געוואָרן,
זענען געווען ריין פּאָליטישע אַרביטראַרישקייט.
און אין דעם הינזיכט איז גוט אַז מיר גייען אַרויס אויף די גאַסן דאָ צו פאַרטיידיקן אונדזער רעכט צו פרייהייט און אמת.
"וואָס האָט אײַך מאָטיווירט, וואָס איז געווען די טרײַבנדיקע קראַפֿט הינטער אײַער באַשלוס צו קומען צו דער דעמאָנסטראַציע?"
איך האָב נישט דערוואַרט אַזוי פילע מענטשן, אָבער איך בין ממש דערשראָקן און פּאַניקירן וועגן האַרבסט און
ווינטער, אַז עס קען צוריקקומען אין יעדן מאָמענט, פּונקט ווי עס איז געשען אין 2020, יאָ.
און איך קען גוט זיך פאָרשטעלן אַז מען קען האָבן די חוצפּה דאָס ווידער צו טאָן.
מיר קומען פֿון שווירטע אין צפֿון־רעין־וועסטפֿאַליע.
מיר זענען נעכטן אָנגעקומען, נאָך אַ רייזע פֿון איבער 500 קילאָמעטער, נאָר צו אָנטיילנעמען דאָ.
עס איז גאַנץ פּשוט. דײַטשלאַנד איז מײַן לאַנד און איך מוז דאָס לאַנד פאַרטיידיקן.
פֿאַר מיר איז דאָס נישט קיין דעמאָנסטראַציע, נאָר פּשוט דאָרט זײַן אין שלום, אַ שלוםדיקע אָנוועזנהייט.
פארוואס בין איך דאָ? ווייל איך בין פֿאַר שלום און פֿרײַהייט און פֿרײַהייט פֿון אויסדרוק.
אַ ליכטיקע צוקונפֿט.
מיר ווילן פרייהייט, מיר ווילן שלום, מיר ווילן דעמאָקראַטיע. אַ אמתע דעמאָקראַטיע.
ריכטיק. און איבער אַלץ, אַז מיר זאָלן זיך אויך אויסגלײַכן מיט דער קאָראָנאַווירוס־צײַט.
אוי, די אַרעמע פּאָליטיק פֿון מײַן רעגירונג.
ערשטנס, באַזייַטיק די כּלל פֿון ליגנס.
ווען מיר ווערן זעבאַר אין דער מערה, גלייב איך אַז עס איז אוממעגלעך פשוט עס צו איגנאָרירן.
איך האָב באַמערקט אַז ווען איך באַשליס צו גיין צו אַ דעמאָנסטראַציע, קריג איך אַ
שטאַרקייט וואָס איך געוויינטלעך ניט פיל אין זיך.
די גרענעץ איז פשוט איבערגעשריטן געוואָרן, ווײַל די רעגירונג האָט, למשל, די רעקאָמענדאַציעס פֿון דער RKI
איגנאָרירט און דורכגעצווונגען מיטלען ווי צווינגנדיקע מאַסקעס, שול־פֿאַרשליסונגען און דעם ענלעך.
"עס איז פשוט די ריכטיקע זאַך צו זײַן דאָ. באַזונדערס אין דעם הײַנטיקן צײַט, ווען איבעראַל ברענען פֿײַערן, איז ווידער צײַט פֿאַר
אונדז צו שיקן אַ אָנזאָג, אַ אָנזאָג פֿון שלום און פֿרײַהייט."
"איך מיין אַז עס איז הײַנט אַזוי וויכטיק צו האַלטן די דעמאָנסטראַציע, צו שיקן אַ אָנזאָג, צו
באַקומען די איבערשאַצונג, וואָס איז זייער וויכטיק."
"די דרינגנדיקסטע פֿראַגע איז די פֿראַגע פֿון מאַכט. דאָס איז טאַקע אַ פֿראַזע, די פֿראַגע פֿון מאַכט."
מיר, ווי בירגער, מוזן אויפברענגען די פֿראַגע פֿון מאַכט, און מיר מוזן זאָגן אַז מיר זענען די סאָווערענען פֿון
דעם שטאַט, און מיר מוזן האָבן די לעצטע באַשלוס־מאַכט.
"איך פיל זיך גרויס. עס זענען געווען אַ פּאָר זייער אויסמאַטערנדיקע וואָכן."
פֿאַר דעם האָבן זיי מיר געזאָגט, אַז איך קוק איבערראַשנדיק רויִק אויס.
עס איז אַ גרויסע מאַנשאַפֿט וואָס מיר האָבן שוין געזען אַרבעטן הינטער די קוליסן.
"איבער אַלץ דאַרף די וועלט די איינפֿירונג פֿון דעמאָקראַטיע, נישט סימולאַציע."
און דעמאָקראַטיע מיינט נישט נאָר שטימען יעדע פיר יאָר. דו קענסט דאָס אויך טאָן.
איבער אַלץ דאַרפֿן מיר דירעקטע דעמאָקראַטיע, און מיר מוזן דערקענען אַז מיר זאָלן זײַן פיל מער אַקטיוו דעמאָקראַטיש.
און איך גלייב אַז מיר זענען איצט אין אַ פּראָצעס, וווּ מער און מער מענטשן אפֿשר דערקענען און אויך אויפוועקן
זיך צום פאַקט אַז זיי קענען נישט פשוט אַלעס דעלעגירן.
און איך בין פשוט באַגײַסטערט אַז אַזוי פֿיל מענטשן זענען דאָ. פֿאַנטאַסטיש.
"אין דריי ווערטער, וואָס איז פֿאַר אײַך די וויכטיקסטע?"
"די וויכטיקסטע זאַך?"
שלום. עס איז נישט קיין אַנדערע אָפּציע.
שלום.
שלום
שלום מאָטיווירט מיך.
מיר שטייען פֿאַר אונדזער פֿרײַהייט. מיר ווילן שלום.
שלום פֿאַר איצט.
אָבער קודם־כּל, שלום, כמובן.
אָבער אונדזערע פּאָליטיקער מיינען אַז זיי קענען שטענדיק מאַרטערן און פּראָוואָצירן מענטשן.
און די מענטשן ווערן נאָך אלץ געהאַלטן אין פינצטערניש.
און זיי וועלן גלייך צוריקגיין אין דעם פאַל, ווען עס וועט זײַן צײַט פֿאַר זייער נעקסטן גריפּע־שפּריץ.
שלום, פֿרײַהייט, זעלבסטבאַשטימונג.
אויסער די פילע וויסנדיקע רעדנער וואָס וואַרטן הײַנט אויף אונדז אויף דער הויפּט־בינע בײַ דער גרויסער דעמאָנסטראַציע
דאָ אין בערלין, איז דאָ אַ ספּעציעלער סאָרט לאָרי־קאָנוויי.
מיר זענען דערווייַל דערויף, באַגלייט דורך צענדליקער טויזנטער מענטשן.
נאָך דעם וועט אין די קומענדיקע פּאָר טעג זײַן אַ לאַגער, וווּ מענטשן קענען רויִק אויסטוישן
זייערע געדאַנקען וועגן דער צוקונפֿט און שלום.
"יאָ, אמת איז די טאָכטער פֿון צײַט, און ער קומט שטענדיק צום ליכט, ניט געקוקט ווי טיף ער איז
פאַרבאָרגן אָדער ווי שטאַרק ער איז באַגראָבן אונטער ליגנס."
זייערע שטראַלן וועלן דורכברעכן די פינצטערניש און באַלײַכטן די וועלט.
"אין דער שלאַכט פֿאַר געלט, דאַוואָס הײַנט פּרעדיקט אָפּנעמען פֿון דער מערהייט פֿון דער מענטשלעכקייט."
פארוואס ווערן אַלע לאַסטן וואָס די מיליטער גורם, נישט באַטראַכט ווען עס קומט צו קלימאַט־ענינים?
יעדער וואָס ליבט דאָס לעבן קען נישט מסכים זײַן מיט דעם. לייגט אַראָפּ אייערע וואַפֿן! איבעראַל!
"אַ ביסל מער מענטשן זענען אָנגעקומען ווי די פּאָליציי האָט דערוואַרט."
מיר, אינספּירירט פֿון לידער, בלײַבן דאָ.
מיר בלײַבן, נישט געקוקט אויף וואָס עס פּאַסירט, מיר בלײַבן דאָ, מיר בלײַבן מיר אַליין.
"און אַזוי זייט באַוווסט אַז אייער סמאַרטפֿאָן איז אַ מאָבילער אָפּהער־אַפּאַראַט, און די סטאַזי וואָלט געווען
באַגײַסטערט, אַז יעדער האָט שטענדיק זײַן אָפּהער־אַפּאַראַט בײַ זיך און גיט פֿרײַוויליק איבער זײַנע דאַטן."
"אַנשטאָט אַ גרויסן ריסעט פֿון אויבן, האָבן מיר איצט אַ גרויסן ריסעט פֿון אונטן."
מיר זענען דער צייכן. גיי! מיר קענען אַזוי גרינג מאַכן די וועלט אַ ביסל בעסער.
די וואָס ווילן שלום פאַרקויפן נישט וועפּאַנז.
מיר קענען אַלע האַנט אין האַנט נעמען.
מיר שטעלן אַ בײַשפּיל.
מיר קענען אַזוי גרינג מאַכן די וועלט אַ ביסל בעסער.
די וואָס ווילן שלום פאַרקויפן נישט וועפּאַנז.
מיר קענען אַלע האַנט אין האַנט נעמען.
בערלין שטעלט הײַנט אַ בײַשפּיל.
אַ דאַנק!
אַ דאַנק, בערלין!
מיט דער דעמאָנסטראַציע שיקט דײַטשלאַנד אַ קלאָרן אָנזאָג צו שטיצן שלום, פֿרײַהייט און אמת און קעגן ווײַטערדיקע אונטערדרוק
און קאָנטראָל דורך פּאָליטיקער און די הויפּטשטראם־מעדיע.
עס איז אַ סימבאָל פֿון האָפֿענונג און נײַע אָנהייבן.