Карл Ҳумитцш: Сиёсатмадорон қарори худро бар асоси ҳуҷҷатҳои RKI қабул накарданд, яъне ин як қарори
сиёсӣ, як қарори комилан ихтиёрӣ ва бе ягон далел буд.
Ва барои мо ин маъно дорад, ки ҳар парвандаи додгоҳӣ, ки бар асоси чунин қарори сиёсӣ
қабул шудааст, мурофиаи сиёсӣ аст. Модератор:
Созмони ҳуқуқи башар «Иттиҳод барои Озодӣ» имрӯз, 17 июни соли 2024, дар минтақаи Таунус нишасти матбуотӣ баргузор кард.
Мавзӯъҳои гуногун баррасӣ хоҳанд шуд.
Аз ҷумла, Уве Кранц ва Карл Ҳумитцш дар мавзӯи «Зиндониёни сиёсӣ ва ҳуқуқи башар» сухан хоҳанд гуфт.
Карл Ҳумитцш: Пас савол такрор ба такрор ба миён меояд, саволе, ки бар асоси ин аст: Мо дар асл чӣ дастовард дорем?
Пас, дар тамоми Олмон дар кӯчаҳо, дар зимистон, дар барф ва ғайра одамон ҳастанд, ки дар эътирозҳои
душанбе, ки имрӯз боз баргузор мешаванд, ширкат мекунанд.
Пас, онҳое, ки худро нишон медиҳанд, ки дар онҷо ҳастанд, саҳми бениҳоят муҳим мегузоранд ва ин бояд ҳамин тавр боқӣ бимонад. Ва
аз ин рӯ ман мехоҳам аз ин фурсат истифода барам ва ба ҳамаи мардум дар саросари Олмон, ки мунтазам эътирозҳо баргузор
мекунанд ва аз даст кашидан розӣ нестанд, сипоси самимии худро баён намоям, зеро, чунон ки гуфтам: ин ҳанӯз хотима наёфтааст,
он идома дорад, чун ин нишасти матбуотӣ возеҳ нишон медиҳад.
Мо ҳамагонро ташвиқ мекунем, ки идома диҳанд, ки барои мо маънои онро дорад, ки ҳамин ҷо корҳои заруриро анҷом диҳем. Мо хеле
умедвор ва рӯҳияамон баланд аст, чунон ки мебинед, ва омодаем дар доираи имкониятҳои қонуние, ки дорем, мубориза барем.
Ва мо бовар дорем, ки беҷазо мемонем, зеро беадолатӣ дар дарозмуддат нигоҳ дошта намешавад.
Мо бояд инчунин ба назар гирем, ки Прокуратураи давлатӣ ба ҳукумат вобаста аст, ҳамон тавр RKI низ.
Онҳо бо дастурҳо маҳдуданд, Прокуратураи давлатӣ низ бо дастурҳо маҳдуд аст, яъне шумо метавонед ба прокурори давлатӣ дастур
диҳед: шумо ба чапгароён… онҳо метавонанд парвандаҳои бехатар, мисли парвандаҳои додгоҳиро гиранд ва ба
ростгароён, яъне хушунаткорон, вобаста ба он ки дар он замон Прокуратураи давлатӣ чӣ гуна эҳсос мекунад.
Мо инро тағйир дода наметавонем; ин аз нигоҳи сиёсӣ ҳавасманд аст ва мо ҳоло дар ин парвандаҳои сиёсӣ дар додгоҳ,
ки ба шаҳодатномаҳои маскавӣ марбутанд, инро эҳсос мекунем.
Дар ин ҷо Прокуратураи давлатӣ даъват мешавад, ки чораҳои муайянро андешад.
Мо интизорем, ки мақомоти судӣ дар доираи қонунҳои Олмон ба нақше, ки ба онҳо муқаррар шудааст, риоя кунанд.
Агар онҳо ин корро мекарданд, вазъ хеле дигар мешуд.
Ва дар ин ҷо мо ҳамчун ҳаракати ҳуқуқи башар имконият дорем, ки таваҷҷуҳи мақомоти судӣ-ҳуқуқиро ба
ин масъала дар ҷараёни мурофиаи судӣ ҷалб намоем:
Дар ин ҷо воқеан кадом мурофиаи судӣ сиёсӣ ҳисоб мешавад ва кадоме не?
Ман низ метавонам дар ин бора шарҳ диҳам.
Раванди ғайрисиёсӣ шунидани парванда дар додгоҳ бар асоси далелҳо мебуд.
Пас, агар тахмин кунем, ки чораҳои RKI дуруст буданд, ҳама чизеро, ки дар он ҷо буд, қабул мекунед ва
сипас дар асоси он музокира мекунед – он гоҳ мегӯед: ҳа, ҳаминро RKI гуфтааст ва ҳамааш дуруст аст.
Танҳо мо медонем, ки RKI чизе комилан дигар гуфтааст.
Ин қарори сиёсӣ набуд; он бар асоси ҳуҷҷатҳои RKI қабул нашудааст.
Ба ибораи дигар, ин як қарори сиёсӣ аст, як қарори комилан ихтиёрӣ ва бе ягон далел, ва барои мо ин маъно
дорад: Ҳар парвандаи додгоҳӣ, ки бар асоси чунин қарори сиёсӣ баррасӣ мешавад, мурофиаи сиёсӣ аст.
Мо инро ҳамин тавр мебинем ва аз ҳамин сабаб ҳоло парвандаҳои додгоҳиро, ки бар асоси ин қарор шудаанд, ҷамъоварӣ мекунем.
Ҳукмронҳо наметавонистанд инро пешакӣ бидонанд, зеро дар он сурат онҳо низ зери ин изҳороти ҳукумат қарор мегирифтанд.
Ҳоло мо мақолаҳои RKI-ро дорем, ҳоло мо пояи ҳуқуқии комилан навро дорем, ва бо ин мо ба пеш меравем ва
мегӯем: Не, бар асоси он, ин раванди сиёсӣ аст, ва сипас мо онҳое ҳастем, ки даъват мешавем.
Уве Кранц: Бианка Витшель имрӯз ба ду сол ва ҳашт моҳ маҳкум шуд.
Ин нишон медиҳад, ки мо дар роҳи дуруст нестем ва мақомоти судӣ ҳатто баррасӣ намекунад, ки мурофиаи додгоҳиро бар
асоси далелҳо – қарорҳои додгоҳӣ – баргузор кунад, ва мо ҳанӯз кори зиёде дорем, то инро дуруст кунем.
Карл Ҳумитцш: Ман дар парвандаи ҳозираи додгоҳӣ дар Гамбург ин таҷрибаро доштам.
Дар Гамбург, дар додгоҳ, парвандаи воқеан душвор баррасӣ мешавад.
Ва бинобар ин мо ҳуҷҷатҳоро тартиб додаем, ки ният дорем онҳоро ба суд пешниҳод кунем.
Ҳақиқат ин аст, ки ҳукмие, ки шумо (Уве Кранц) имрӯз ишора мекунед, ҳанӯз бар асоси вазъияти қадимӣ қарор дорад.
Ба назари ман, ҳуҷҷатҳои RKI ва ғайра дар ин шакл дохил нашудаанд, зеро дар акси ҳол равшан мешуд, ки ин
воқеан аз RKI аст... . Пас ҳама дар як андеша ҳастанд.
Ин як чиз аст. Бояд равшан карда шавад, ки ин пурра як қарори бо ангезаҳои сиёсӣ қабулшуда аст, ки танҳо аз ҷониби сиёсатмадорон
дастгирӣ мешавад. Ва бинобар ин ин равшан як раванди сиёсӣ аст ва мо чунин чизро дар Олмон намехоҳем. Мо маҳбусони сиёсӣ
ва чизҳои монанди онро намехоҳем, ки дар ин ҷо рух хоҳад дод.
Ман гумон мекунам, ки суд бовар дорад, ки метавонад дар ин ҷо баъзе далелҳои қадимиро ошкор кунад.
Мо бо ин розӣ намешавем.
Ва ҳамин равандҳо ҳастанд, ки мо ҳоло онҳоро меомӯзем, ва мо гумон мекунем, ки ҳамаи равандҳои маскавӣ бар
ин пояи қадимӣ асос ёфтаанд. Мо ҳама чизро омода дорем – ва мо бар зидди он чора меандешем.
Мо парвандаҳоро дорем, ман ҳамаи онҳоро инҷо дорам. Ва мо дахолат мекунем ва мебинем, ки
ҳамчун созмони ҳуқуқи башар кадом имконотро дорем.
Ин равиш комилан бо равиши вакили мудофеъ ё прокурор ва додрас фарқ мекунад. Мо созмони
ҳуқуқи башар ҳастем. Ва ин соҳа комилан дигар аст.
Ман ба ҳама сафари бехатар ба хона таманно мекунам ва мехоҳам ба ҳама барои он, ки
имрӯзро рӯзи хеле созанда сохтанд, ташаккур гӯям.