Saluton al ĉiuj.
Estas granda privilegio por mi hodiaŭ povi kanti kanton kun miaj fratoj kaj fratinoj kaj kun ĉiuj
fratoj kaj fratinoj, kiuj edziĝis en nian familion.
La kanto nomiĝas "Eins bis zum Schluss" (Unu ĝis la fino). Kaj ĝi denove devenas de la rekta sperto de nia ĉiutaga vivo.
Mi pensas, ke "Unu ĝis la fino" diras ĉion:
Ni ĉiam havis tiajn momentojn – aŭ mi certas, ke vi ankaŭ havis ilin – kiam vi vere... vere strebas al la sama celo. Vi havas
la saman aferon en via koro. Kaj tamen estas momentoj, kiam io provas disigi nin. Kaj vi sentas, ke vi ne plu povas esti unu.
Kiu scias ĉion ĉi?
Mi certas, ke ĉiuj almenaŭ unufoje spertis ĉi tiun staton de apartigo; vi fakte havas la saman celon en via koro.
Kaj tio multe okupis min en la lastaj monatoj, tiel ke mi verkis kanton pri ĝi. Ĉefe
ĉar mi rimarkis, ke ĝi ne estas tute normala.
Ĉar kiam vi havas la saman celon en via koro kaj ĝi simple ne ŝajnas realiĝi, tiam alia forto agas.
Kaj mi jam delonge observas, eĉ en niaj propraj vivoj, ke ĝuste kie la komunaj celoj estas plej altaj – kaj mi ne parolas pri iu
kariero, sed pri ŝanĝi la mondon – aferoj estas pli turbulaj. Kaj tio ne surprizas min, ĉar la Biblio ankaŭ diras, ke kiam du aŭ
tri estas unuiĝintaj, nenio estas neebla por ili! Kaj do mi bone povas imagi, ke ĝuste ĉar du aŭ tri povas
renversi la tutan mondon, tiu unueco ankaŭ estas pridubata.
Kaj tio ne surprizas min, ĉar la Biblio ankaŭ diras, ke kiam du aŭ tri estas unuiĝintaj, nenio estas neebla por ili!
Kaj do mi bone povas imagi, ke ĝuste ĉar du aŭ tri homoj povas renversi la tutan mondon, ĉi tiu unueco ankaŭ estas pridubata.
Ŝi estas atakata, kaj mi estas konvinkita, ke nevideblaj fortoj estas implikitaj. Kaj mi
nomas ilin "malbonaj spiritoj" en la kanto.
Kaj la kanto estas speciala, ĉar ni rekte alparolas ĉi tiujn spiritojn, ĉi tiujn fortojn, kiuj volas bloki nin.
Ili volas malhelpi nin esti unu, malgraŭ ĉiuj niaj diversaj direktoj, karaktertrajtoj kaj movadoj.
Ili ne volas, ke ni estu unu kaj renversu la mondon.
Kaj tiel mi pensis, ke mi skribos kanton rekte al ili. Ni sendas ilin, tiujn fortojn, kiuj volas dividi
nin, al la plej profundaj profundoj. Ilia tempo finiĝis.
Ili ne plu povas enmeti ĉi tiujn dividajn pensojn en niajn kapojn, ke ni ĉiam trovos ion ie por elĉerpi unu la alian.
Precipe en ĉi tiu tempo, kiam tiom da movadoj aperas kaj diversaj karakteroj kolizias. Ĉiam estos kialo por blokiĝi ie.
Sed hodiaŭ ni forĵetas ĉi tiun potencon kaj ni movos mondojn kaj estos unu ĝis la fino.
Tio estas mia mesaĝo.
Estas kvazaŭ tranĉi en mian propran karnon. Ĉu vi kaj mi estas dividitaj pli frue aŭ pli malfrue?
Ni strebas al la sama celo. Sed io volas dividi nin je ĉiu kosto.
Nomu ĝin kiel vi volas. Mi nomas ĝin malica spirito.
Kiam li diras: Rezignu, vi nenion ŝanĝos.
Stariĝu kaj diru al li alfrontante lin:
Foriru! Foriru de ĉi tie!
For de ni! Iru kaj restu, restu en la plej profundaj profundoj!
Vi provis dividi nin. Via tempo nun finiĝis.
Mi metas nin sub la protekton de Dio. Ĉar tie ni estas unu ĝis la fino.
Nia timo donas al li potencon. Sed li estas nur ombro sur la muro.
Ne timu, ĉar ĝi ne havas potencon. Krom se vi donas al ĝi pezon.
Faru laŭ via deziro, sed ne kapitulacu!
Kiam li diras: "Rezignu! Vi ne travivos ĉi tion."
Stariĝu kaj diru al li al lia vizaĝo: Foriru! Foriru de ĉi tie! Foriru de ni!
Iru kaj restu, restu en la plej profundaj profundoj!
Vi provis dividi nin. Via tempo nun finiĝis.
Mi metas nin sub la protekton de Dio. Ĉar tie ni estas unu ĝis la fino.
Karaj amikoj, ĉu vi helpos nin triumfi paŝon post paŝo super ĉiuj malbonaj spiritoj? Ni fermu la kovrilojn.
Ni ne subtaksu la potencon, kiu kuŝas en nia unueco!
Se nur du aŭ tri estas unuiĝintaj, tiam la malbona potenco estos disŝirita.
Foriru de ĉi tie!
For de ni!
Iru kaj restu, restu en la plej profundaj profundoj!
Vi provis dividi nin. Via tempo nun finiĝis.
Mi metas nin sub la protekton de Dio. Ĉar tie ni estas unu ĝis la fino.
Ni estas kune ĝis la fino. Ho.
Mi metas nin sub la protekton de Dio. Ni estas unu ĝis la fino.
Foriru de ĉi tie, for de ni!
Ni estas unu ĝis la fino.
Foriru! Foriru de ĉi tie!
For de ni!
Iru kaj restu, restu en la plej profundaj profundoj!