Moien alleguerten.
Et ass e grousst Privileg fir mech, haut e Lidd mat menge Bridder a Schwësteren an all deenen Bridder a
Schwësteren, déi an eis Famill bestuet sinn, ze sangen.
D'Lidd heescht "Eins bis zum Schluss" (Eent bis zum Schluss). An et kënnt erëm aus der direkter Erfarung vun eisem Alldag.
Ech mengen, "Eent bis zum Schluss" seet alles:
Mir hu schonn ëmmer esou Momenter gehat – oder ech si sécher, datt dir se och hutt – wann dir wierklech... wierklech
déiselwecht Zil verfollegt. Dir hutt déiselwecht Saach am Häerz. A trotzdem ginn et déi Momenter, wann eppes probéiert
eis ze trennen. An dir fillt, datt dir net méi ee kënnt sinn.
Wien weess dat alles?
Ech si sécher, datt jiddereen dëse Zoustand vun der Trennung schonn op d'mannst eemol erlieft huet;
dir hutt eigentlech datselwecht Zil an ärem Häerz.
An dat huet mech an de leschte Méint vill beschäftegt, sou vill, datt ech e Lidd doriwwer geschriwwen hunn. Haaptsächlech
well ech gemierkt hunn, datt et net ganz normal ass.
Well wann dir datselwecht Zil am Häerz hutt an et einfach net zesummegeet, dann spillt eng aner Kraaft mat.
An ech hunn dat scho laang observéiert, och an eisem eegene Liewen, datt genee do, wou d'gemeinsamt Ziler am héchsten sinn –
an ech schwätzen net iwwer eng Karriär, mä dorëms, d'Welt ze veränneren – d'Saache méi turbulent sinn. An dat iwwerrascht mech
net, well d'Bibel och seet, datt wann zwee oder dräi een sinn, näischt fir si onméiglech ass! An dofir kann ech mer gutt
virstellen, datt genee well zwee oder dräi d'ganz Welt op den Kapp kéinten dréinen, dës Eenheet och a Fro gestallt gëtt.
An dat iwwerrascht mech net, well d'Bibel och seet, datt wann zwee oder dräi een sinn, näischt fir si onméiglech ass!
An dofir kann ech mer gutt virstellen, datt grad well zwou oder dräi Leit d'ganz Welt op de Kapp
stellen kënnen, dës Eenheet och a Fro gestallt gëtt.
Si steet ënner Attack, an ech sinn iwwerzeegt, datt onsichtbar Kraaften dobäi sinn. An am Lidd nennen ech se "béis Geeschter".
An dat Lidd ass besonnesch, well mir dës Geeschter direkt usprochen, dës Kraaften, déi eis blockéieren wëllen.
Si wëllen eis verhënneren, ee ze sinn, trotz all eise verschiddene Richtungen, Charakterzich a Beweegungen. Si
wëllen net, datt mir ee sinn a d'Welt op de Kapp stellen.
An dofir hu ech geduecht, ech géif hinnen direkt e Lidd schreiwen. Mir schécken si, dës Kraaften, déi eis
trennen wëllen, an déi déifst Déiften. Hir Zäit ass eriwwer.
Si kënnen eis net méi dës spalteresch Gedanken an de Kapp setzen, datt mir ëmmer eppes fannen, fir eis géigesäiteg auszeschöpfen.
Besonnesch an dëser Zäit, wou esou vill Beweegungen entstinn an verschidde Charaktere openeen prallen.
Et gëtt ëmmer e Grond, fir iergendwou festzesetzen.
Awer haut schëttle mir dës Muecht of a mir beweegen Welten a si een bis zum Enn.
Dat ass meng Noriicht.
Et ass wéi wann ech an mäin eegent Fleesch géif schneiden. Wirst du an ech fréier oder spéider getrennt ginn?
Mir striewen no deem selwechte Zil. Awer eppes wëll eis um all Präis trennen.
Nenn et wéi du wëlls. Ech nennen et e biese Geescht.
Wann hien seet: "Gib op, du wäert näischt änneren."
Stell dech op a sot him dat zu sengem Gesiicht:
Fort! Gitt fort!
Gitt ewech vun eis! Gitt a bleift, bleift an de déifste Déiften!
Du hues probéiert eis ze spalten. Deng Zäit ass elo eriwwer.
Ech stellen eis ënner de Schutz vu Gott. Well do si mir een bis zum Enn.
Eis Angscht gëtt him Kraaft. Awer hien ass nëmmen e Schiet um Wand.
Hutt keng Angscht, well si keng Muecht huet. Ausser Dir gitt hir Gewiicht.
Maach wat du wëlls, mee gëff net op!
Wann hien seet: "Gib op! Du iwwerliews dat net."
Stinn op a sot him virun sengem Gesiicht: Gitt fort! Gitt hei eraus! Gitt ewech vun eis!
Géi a bleif, bleif an de déifste Déiften!
Du hues probéiert eis ze spalten. Deng Zäit ass elo eriwwer.
Ech stellen eis ënner de Schutz vu Gott. Well do si mir een bis zum Enn.
Léif Frënn, wäert dir eis hëllefen, Schrëtt fir Schrëtt iwwer all déi bösaarteg Geeschter ze
triompéieren? Loosst eis d'Luken zougemaach ginn.
Loosst eis net d'Kraaft ënnerschätzen, déi an eiser Eenheet läit!
Wann nëmmen zwee oder dräi eeneg sinn, da gëtt d' bösaarteg Kraaft zerrësst.
Gitt fort!
Gitt ewech vun eis!
Géi a bleif, bleif an de déifste Déiften!
Du hues probéiert eis ze spalten. Deng Zäit ass elo eriwwer.
Ech stellen eis ënner de Schutz vu Gott. Well do si mir een bis zum Enn.
Mir sinn bis zum Schluss zesummen. Oh.
Ech stellen eis ënner de Schutz vu Gott. Mir sinn een bis zum Enn.
Fort vun hei, fort vun eis!
Mir sinn een bis zum Schluss.
Fort! Gitt fort!
Gitt ewech vun eis!
Géi a bleif, bleif an de déifste Déiften!