Hüquqi tənzimləmələr və AZK qaydaları haqqında ümumi məlumat təqdimatın sonunda yerləşir.
Vay, vay, necə də gözəl gün idi!
İndi davam edirik.
Növbəti görkəmli şəxsiyyətə keçirik.
İndi növbəti mərhələdə Yaxın Şərq münaqişəsinə diqqət yetirəcəyik və Yaponiyada yaşayan jurnalistikanın digər
nəhənginə mübahisəli suallarımızı ünvanlamaq fürsətimiz olacaq.
Və o, ABŞ-dan olan möhtəşəm Kla.TV müxbirimiz Dan tərəfindən müsahibə olunacaq.
Yaponiya, ABŞ və biz burada İsveçrədə – bu dəfə bu iki ölkə arasında 15 saatlıq vaxt fərqi, onların və
bizim aramızda isə yeddi-səkkiz saatlıq vaxt fərqi var.
Biz sizə dəyərli xidmətləriniz üçün təşəkkür edirik və əvvəlcədən kimin bioqrafiyasına nəzər salaq?
Ceyms Korbett tərəfindən.
Ceyms, sənə ehtiyacımız var!
Ceyms Korbett Kanadada anadan olub və orada böyüyüb.
O, İrlandiyanın Dublin şəhərindəki Trinity Kollecində fəlsəfə üzrə magistr dərəcəsi alaraq təhsilini başa vurdu.
Yaponiyaya köçdükdən sonra Ceyms Korbett 2007-ci ildə siyasət, cəmiyyət, tarix və iqtisadiyyatın müstəqil tənqidi təhlili
üçün platforma kimi "The Corbett Report" vebsaytını təsis etdi.
O vaxt o, ingilis dili müəllimi kimi işlədiyi müddətdə vebsaytı da idarə edirdi.
Təxminən dörd il sonra o, tam ştatlı araşdırma jurnalisti oldu.
O vaxtdan bəri jurnalist fəaliyyəti üçün çoxsaylı mükafatlar alıb və müxtəlif universitetlərdə, TEDxGorningen-də və
Kanadadakı Milli Vətəndaş İstintaqı kimi müstəqil istintaq komitələrinin qarşısında arzu olunan məruzəçi olub.
İllər ərzində Ceyms Korbett "9/11: Şübhəlilər", "Qullaşdırmanın Bir Əsr Tarixi: Federal Ehtiyatın Tarixi" və "Bill Qeyts
kimdir?" kimi bir çox ifşaedici sənədli filmlər yayımlayıb.
Onun dərindən aparılmış tədqiqatları vebsaytında və çoxsaylı kanallarda yüzlərlə podkast, müsahibə
və digər format epizodlarında ictimaiyyətə açıqdır.
Yalnız sosial media kanallarında onun 300 mindən çox izləyicisi var.
2018-ci ildə o, əsas kütləvi informasiya vasitələrindəki ən təhrif olunmuş xəbərləri sənədləşdirən illik
"Yalan Xəbərlər Mükafatı" adlı mənfi mükafatı təsis etdi.
James Corbett bu gün "Yaxın Şərq münaqişəsi və rəqəmsal mərkəzi bank pulu: tam dəhşətli ssenari!" mövzusunda danışır.
Ceyms Korbett, yenidən bizimlə olduğunuz üçün çox sağ olun.
Heç bir problem deyil.
Bu gün Yaxın Şərqdəki müharibəni və CBDC-ləri müzakirə edəcəyik.
Beləliklə, əgər siz hazırsınızsa və dinləyicilərimiz hazırdırsa, birbaşa mövzuya keçək.
Əziz tamaşaçılar, hazırsınızmı?
Gəlin buradan başlayaq: Siz 7 oktyabrı İsrailin 11 sentyabrı kimi təsvir etmisiniz .
Niyə belədir? Bu iki şey necə bir-birinə uyğundur?
Yaxşı, açıq-aydın, bu ifadəni işlədən tək mən deyiləm.
Əslində, əsas kütləvi informasiya vasitələri bu ifadəni 7 oktyabr hücumlarından dərhal sonra işlətdi.
Və əlbəttə ki, onlar bu ifadəni bizə söyləndiyi kimi olmayan, lakin davam edən və ehtimal ki, heç vaxt
bitməyəcək terrorla mübarizəni əsaslandıran möhtəşəm, genişmiqyaslı terror hücumu ilə əlaqədar işlədirlər.
Mən bu müqayisəni tamamilə fərqli şəkildə istifadə edirəm, çünki işimlə tanış olanlar bilir ki, mən 11 sentyabrın saxta bayraqlı
terror hücumlarını çoxsaylı aspektlərdən təhlil etmişəm, o cümlədən pul izini və 11
sentyabrda davam edən hərbi təlimləri araşdırmışam.
Həmçinin 11 sentyabr hadisələrində iştirak edən bəzi şübhəlilərin və şəxslərin, eləcə də Al-CIAda (Əl-Qaidə) ilə
fəal əməkdaşlıq edən və bir çox cəhətdən onu yaradan kəşfiyyat işçiləri və agentliklərin araşdırılması.
Beləliklə, mən 7 oktyabrın İsrail üçün 11 sentyabr olduğunu dediyim zaman bunu məhz bu kontekstdə nəzərdə tuturam: əvvəlcədən
qərara alınmış hərbi və siyasi gündəliyi əsaslandırmaq üçün səhnələşdirilmiş və ya təhrik edilmiş saxta bayraq əməliyyatı.
Müharibənin heç vaxt bitməyəcəyini dediyiniz zaman, mən bunu İsrailin Qəzzada qəti niyyətlərə malik olması kimi görürəm.
Qəzzada bu müharibəni bitirməyin hər hansı bir mümkünlüyünü görürsünüzmü?
Necə bitəcək? Bitməlidirmi?
Mənim demək istədiyim odur ki, əgər onlar ətraflarında düşmənlər saxlamağa davam etsələr, silah göndərişlərini
davam etdirmək üçün daim ABŞ Xəzinəsinə əl atacaqlar.
Amma Qəzzadan danışdığımız üçün, bu vəziyyətin sonunu görürsünüzmü?
Təəssüf ki, bunun necə sona çata biləcəyini görürəm.
Və təəssüf ki, əksər alternativlər xoş deyil.
Onlar Qəzza Zolağından fələstinlilərin məhv edilməsini əhatə edir.
İsrail parlamentindəki bir çox nazir buna işarə edərək Qəzza Zolağının məhv edilməsindən və ya
fələstinlilərin məhv edilməsindən danışmışlar.
Və təəssüf ki, bu insanlar əlbəttə ki, belə rədd edilir: "Ah, onlar sadəcə sağ qanadın ekstremist kənar qruplarıdır."
Onlar İsrail hökumətinin əksəriyyətini təmsil etmirlər.
Amma maraqlıdır ki, Netanyahu-nun siyasi koalisiyası hazırda məhz belə insanlardan asılıdır.
Beləliklə, bunun əslində Qəzza Zolağının etnik təmizlənməsi ilə nəticələnə biləcəyi fikri İsrail
siyasətində o qədər də kiçik bir fenomen deyil.
Və əlbəttə ki, Qərb Sahili məsələsi var, burada illərdir ki, İsrail siyasi elitasının böyük hissəsinin açıq
və koordinasiyalı siyasəti qanunsuz məskunlaşmanı davam etdirmək və genişləndirməkdən ibarət olub.
Bu Qərb Sahilində baş verir.
Cəmi keçən həftə Beynəlxalq Məhkəmə ilkin hökmündə İsrailin işğal altındakı Fələstin
ərazilərini işğal etməsinin qanunsuz olduğunu qərara aldı.
Bu bir daha təsdiqləyir ki, bu qanunsuz işğaldır və İsrail etdiyi hərəkəti mümkün qədər
tez bitirmək üçün bütün səyləri göstərməlidir.
Amma bu necə görünür?
Və təəssüf ki, dediyim kimi, çoxlu imkanlar görürəm.
Mən bunun necə nəticələnə biləcəyini, xüsusən Qəzza Zolağında, bir çox cür təsəvvür edə bilərəm.
Məsələn, bu, fələstinli xalqın tamamilə məhv edilməsi ilə, ya da ən azı Qəzza Zolağında fələstinlilərin davamlı yaşamasını
mümkünsüz edəcək qədər insanın qovulması ilə, yaxud ən azı Qəzza Zolağında israillilərin məskunlaşması üçün yeni
imkanlar və yeni ərazilər açılması ilə nəticələnə bilər.
Amma hər hansı bir hərbi baxışa bənzər şey, məsələn, Haması həqiqətən İsrail hökumətinə qarşı müharibə aparan, həqiqətən iki
qüvvənin bir-biri ilə döyüşdüyü və nəticənin hər iki tərəfə də ola biləcəyi barədə
fikirləri mən yeridilmiş saxta narativ hesab edirəm.
Orada baş verənlər müharibə deyil.
Bu, indi baş verən bir qırğın, böyük bir qırğındır.
Qəzza Zolağından kənara, Qərb Sahilinə baxanda isə biz Qüdsü, Qolan Təpələrini, bu yerlərin hər birini görürük.
Beləliklə, biz nəticə çıxarıb deyə bilərik ki, məqsəd bütün İsrail ərazisindən fələstinliləri məhv etmək ola bilər, elə deyilmi?
Dediyim kimi, bu ekstrapolyasiya və ya nəzəriyyə deyil.
Bu, ən azı İsrail Parlamentinin bəzi üzvləri tərəfindən fəal və açıq şəkildə müzakirə olunan bir məsələdir.
Və onlar bunu etdikdə, bu nazirlər çıxıb bu bəyanatları verdikdə, Netanyahu adətən irəli çıxıb belə bir bəyanat verir: "Ay,
bu artıq həddən artıqdır, ay, biz bu ideyanı dəstəkləmirik."
Amma dediyim kimi, Netanyahu hökumətini bir arada saxlayan siyasi koalisiya məhz bu cür bəyanatlar verən nazirlərə bağlıdır.
Və onların sayı çoxdur.
Mən hazırda bunu yaxınlaşan podkast epizodu üçün sənədləşdirirəm.
İndi bu məlumatlara baxıram və deyə bilərəm ki, çoxsaylı İsrail siyasətçilərinin fələstinlilərin məhv edilməsini tələb edən
bəyanatlarına dair kifayət qədər sənədləşdirilmiş sübut var.
Beləliklə, bu yalnız bir neçə nəfər tərəfindən ifadə olunan kənar bir fikir deyil. Bu,
hakimiyyətdə olan insanlar tərəfindən ifadə olunur.
Və bu, dediyim kimi, bu münaqişənin ən pis şəkildə olsa da sona çatacağını təsəvvür etməyin ən azı bir yoludur.
Bəli. Yaxşı, Netanyahu kim ona qulaq asdığından asılı olaraq bəyanatlarını yumşaldacaq.
Yəni, o bu ideyanı kiçiltməyə çalışacaq, amma başqa bir gün Qəzza sakinlərini məhv edilməli olan Amaleklə eyniləşdirəcək.
Bəli. Və əlbəttə ki, bu, İsrailin daxili siyasəti və siyasi dövrləri ilə də bağlıdır.
Və Netanyahu-nun karyerasında sənədləşdirilmiş bir nümunə var: o, gərgin siyasi seçki dövrlərində fələstinlilərə qarşı ən aqressiv
siyasətlər barədə ən provokativ və kəskin bəyanatları verib.
O, əslində sağ qanadın səslərini qazanmağa çalışacaq, onlar da onu vəzifədə saxlayacaqlar.
Amma sonra hər şeyə görə Netanyahunu günahlandırmaq təhlükəsi də var.
O, şübhəsiz ki, İsrail siyasətində dominant qüvvədir. Və onilliklərdir belədir.
Amma o yeganə qüvvə deyil.
Və biz belə bir risklə üzləşirik ki, əgər biz sadəcə Naftali Bennett kimi daha ağıllı bir İsrail baş nazirini, yaxud
Jeffrey Epstein-in etibar etdiyi Ehud Barak-ı və ya başqa birini hakimiyyətə gətirə bilsək, hər şey qaydasına düşəcək.
Amma məncə, bu söhbətə əkilmiş saxta bir narativdir .
Bu, İsrail Dövləti yaradıldıqdan bəri İsrail siyasətinin mərkəzində duran əsas sualdır, yəni bu
dövlətin yaranmasına səbəb olan terror hücumları.
Biz bunu bilirik.
Bir daha: bunlar sui-qəsd nəzəriyyələri deyil. Bu sənədləşdirilmiş tarixdir.
Məsələn, 1946-cı ildə King David Hotelinə edilən hücum, o vaxtkı tarixdəki ən böyük terror hücumu idi və dünyanın
vicdanını silkələyərək onlarla, yüzlərlə insanı öldürdü, daha saysız-hesabsız insanı isə yaraladı.
Bu tamamilə alçaqcasına hücum idi.
Bu, sonradan demək olar ki, İsrail siyasi elitasına çevriləcək şəxslər tərəfindən Britaniyalıları Fələstindən qovmaq planlarının
bir hissəsi olaraq həyata keçirilmiş hədəfli terror hücumu idi.
Və təəssüf ki, o çox uğurlu idi.
Beləliklə, başlanğıcdan etibarən İsrail dövlətinin təməlləri fələstinlilərə qarşı terror və zorakılığa əsaslanırdı.
Təəssüf ki, son 75 ildə bu baxımdan heç nə dəyişməyib.
Bu terror qruplaşmasının siyasi quruluşun bir hissəsinə çevrildiyini söylədiyiniz zaman İrgunu nəzərdə tutursunuz?
Bəli. Və həqiqətən də, indi ad yadımdan çıxıb.
Amma mən bunu son podkast epizodumda ("Benjamin Netanyahunu tanıyın: müharibə cinayətkarı") sənədləşdirdim.
Xüsusilə, King David Otelindəki əməliyyata cavabdeh olan Irgun lideri Netanyahu tərəfindən İsrail
Dövlətinin yaradılmasının nümunəsi kimi tərifləndi – o, İsrail Dövlətinin banilərindən biri idi.
2006-cı ildə bu ölümcül bombardımanın 60-cı ildönümündə İsrail hökuməti tərəfindən xatirə lövhəsi açıldı.
Britaniya səfiri o vaxt demişdi ki, azad, liberal, demokratik bir dövlətin dəhşətli, ölümcül terror hücumuna
sözün əsl mənasında abidə ucaltması tamamilə heyrətamiz idi.
Amma lövhəni açmaq, İrgunu bir daha yad etmək və bu ölümcül hadisə zamanı İsrailin yaradılmasındakı
roluna görə onları tərifləmək üçün orada kim var idi?
Heç kim başqa deyil, məhz Benjamin Netanyahu.
Netanyahu hökuməti hər hansı şəkildə Həmasla əlaqəlidirmi?
Bəli, elədir.
Və bir daha bunu işimdə sənədləşdirmişəm.
Bir neçə ay əvvəl mən "Həmasın Gizli Tarixi" adlı məqalə yazmışdım; bu məqalə Həmasın yaradılması, onun
nə olduğu, haradan yarandığı və İsrail hökuməti ilə Həmas arasındakı geniş əlaqələrdən bəhs edir.
Və məncə, Hamasın sadəcə tamamilə uydurma, İsrail hökumətinin tam kuklası olduğunu demək çox sadələşdirilmiş olar.
Amma sübut olunub ki, bu, İsrail hökuməti tərəfindən dəstəklənib, təşviq edilib, maliyyələşdirilib və üstün tutulub.
2019-cu ildə Likud partiyasının iclasında Benjamin Netanyahu hətta açıq şəkildə bildirmişdi ki, onun strategiyası Haması
dəstəkləməkdir ki, Qəzza Zolağındakı fələstinliləri Qərb Sahilindəki fələstinlilərdən
siyasi və ideoloji baxımdan ayrı saxlasın.
Bu, onların heç vaxt birləşməməsini və Fələstin-İsrail münaqişəsində iki dövlətli həllin yaradılmasına
heç vaxt real təhdid yaratmamasını təmin etmək üçündür.
Beləliklə, bu yenə də aydındır; bunun barədə fərziyyə yürütməyə ehtiyac yoxdur.
Ceyms, ümumilikdə müharibələrin davam etdirilməsinin zəruriliyi haqqında danışdığımız üçün:
Mən ehtimal ki, sənin ən son videosunu gördüm və sən CovertAction Magazine-də bir məqaləni qeyd etdin.
Və mən CovertAction jurnalına baxdım.
Doğru məqaləni oxuduğumu bilmirəm, amma onu yazan adam deyirdi ki, bu, ABŞ-ın başlanğıcdan bəri
tətbiq etdiyi yanaşma olub: müharibələri davam etdirmək.
Deyərdinizmi ki, bu ümumiyyətlə Yaxın Şərqdə belədir, bu gün Ukraynada da belədir və bu, həmçinin ABŞ-a da aiddir?
Mən deyərdim ki, bu, 1960-cı ildə ABŞ prezidenti vəzifəsini tərk edərkən Ayzenxauer tərəfindən müəyyən edilmiş
hərbi-sənaye kompleksinin ümumi fəaliyyət üsuludur və bu gün o zamankından da daha geniş yayılıb.
Bu hərbi-sənaye kompleksinin fəaliyyət tərzi elə onun yaranmasından bəri belə olub.
Müharibə dövlətin sağlamlığıdır, amma müharibə həm də hər bir sənayenin, hər bir köməkçi orqanın, hər bir gizli
xidmətin və siyasəti həqiqətən müəyyən edən daha böyük dərin dövlətin digər bütün orqanlarının da sağlamlığıdır.
Və məhz buna görə onların yalnız şəxsi, yalnız gizli marağı yox, marağı müharibə aparmaq və hərbi
əməliyyatlar üçün daim səbəblər yaratmaq marağı ilə sinonimdir.
Beləliklə, bəli, bu mütləq strategiyanın bir hissəsidir.
Məncə, bu müəyyən vaxtlarda və müəyyən yerlərdə müəyyən strateji səbəblərdən daha çox doğru ola bilər.
Bunu tarixi perspektivdən baxa bilərik.
Məsələn, 1980-ci illərdə maliyyələşdirmənin rəsmi səbəbi – əslində, ən azı etiraf edilənlərə görə tarixdəki ən böyük CIA
əməliyyatı olan – Sovetlərə qarşı cihad müharibələrinin bir hissəsi olaraq 1980-ci illərdə
Əfqanıstandakı Talibanı maliyyələşdirmək idi.
— məhz və dəqiq olaraq ona görə ki, 1970-ci illərin sonlarında Carter administrasiyasının dərin dövləti sovetləri
tamamilə tükətməyin ən yaxşı yolunun onları ət dəyirmanından keçirmək, onlara öz Vyetnamlarını vermək olduğunu qərara aldı.
Beləliklə, onlar bunu açıq-aydın və qəti şəkildə etdilər.
Və onlar bu müharibəni mümkün qədər uzun müddət davam etdirməyə çalışdılar.
Bunun arxasındakı strategiya bu idi.
Mənim fikrimcə, Ukraynada baş verən münaqişə tamamilə paralel hadisədir, çünki bu halda hədəf açıq-aydın Rusiyadır
və ABŞ son ukraynalıya qədər Rusiyayla döyüşməyə məmnundur.
və onlar pul, yardım və silah göndərməyə davam edəcəklər ki, bu münaqişə mümkün qədər
uzun çəkərək rusları tamamilə qana batırsın.
Yaxşı, məncə Tramp yaxınlarda bu müharibəni bitirmək istədiyini dedi.
Əgər o müharibəni dayandırsaydı, ət dəyirmanı da dayanardı.
Amma mən inanıram ki, onun müharibəni dayandırmaq üçün başqa səbəbləri var.
Biz Ukraynada NATO-nun vasitəli müharibəsi ilə bağlı hazırkı vəziyyət barədə fikirlərinizi müzakirə etmək istərdik.
Gəlin Rusiyaya qarşı müharibənin başlanması və davam etdirilməsində əsas məsuliyyətin kimdə olduğunu nəzərdən keçirək.
Victoria Nuland və ABŞ dövlət katibi Antony Blinken kimi insanlar nə istəyirlər? Onlar nə istəyirlər?
Oradakı məqsədin nədir?
Bilirsən, bu yaxşı sualdır.
Və məncə, bu, geosiyasi tarixdə nə qədər geriyə getmək istədiyiniz sualıdır.
Mən tam əminəm ki, 19-cu əsrin sonunda Britaniya imperiyasının və 20-ci əsrdə Amerika imperiyasının strategiyası uzun
müddət ərzində rusları və almanları ayrı saxlamaq və əslində onları bir-biri ilə müharibədə tutmaqdan ibarət idi.
Çünki onlar siyasi və ya iqtisadi cəhətdən deyil, sadəcə bir-biri ilə yaxşı münasibət qurmaq üçün birləşsəydilər, bu,
məsələn, britaniyalıların və ya amerikalıların Avropa qitəsini nəzarətdə saxlamaq qabiliyyətinə ciddi təhdid yaradardı.
Və bir əsrdən çox əvvəl, Mackinderin dövrlərindən bəri, Halford Mackinderin və bu gün bildiyimiz
geosiyasətin meydana çıxması ilə bu ərazi "qlobal şahmat lövhəsi" adlanan quruluşun ürək məkanıdır.
Və onu idarə edən hər hansı güc əslində planetə nəzarət edir.
Bu bir əsrdən artıqdır ki, başa düşülür və məhz buna görə də həmişə ruslarla almanlar və ya ümumilikdə
avropalılar arasında nifaq salmağa ehtiyac duyulub.
Və məncə, bu bu gün də aktualdır.
Bu hələ də strategiyanın bir hissəsidir.
Bəli, mən Antiwar.com saytının operatoru ilə müsahibə apardım.
O, möhtəşəm müharibə əleyhinə podkast hazırlayır.
Horton. Bəli, Skott Horton.
Və o dedi: Qərbin istəmədiyi son şey alman-rus birliyidir.
Və o deyir ki, ən pis şey Almaniya ilə Rusiyanın yenidən bir-biri ilə müharibəyə girməsi olardı.
Və biz bunun baş verdikdə nə olduğunu görmüşük.
Bəli, bizdə var.
Trampın bu müharibəni bitirəcəyinə dair bəyanatına qayıdaq.
Onun yaxşı dostu, BlackRock-un baş icraçı direktoru Larry Fink haqqında nə bilirsən? O, Ukraynanın bərpasında məsləhətçi
rolunu tutur və Ukraynanın inkişaf fonduna cavabdehdir.
Bəli. Tamamilə sizin təsvir etdiyiniz kimidir.
Qeyd edək ki, BlackRock dünyada ən böyük investisiya şirkətidir, Fortune 500-ə daxil olan demək olar ki, bütün şirkətlərin
(dünyanın ən yüksək dövriyyəyə malik 500 şirkəti) səhm paketlərinin əksəriyyətini olmasa da,
ən azı böyük bir hissəsini özündə cəmləşdirir.
Və BlackRock, xüsusən də BlackRock-un baş icraçı direktoru Larry Fink, Ukraynanın bərpasına da böyük sərmayə qoyub ki, bu da
təbii olaraq rəqəmsal transformasiya kontekstində yerləşdirilib.
Bu proses cari münaqişədən əvvəl artıq başlamışdı, lakin şübhəsiz ki, genişləndirilib.
Və Larry Fink açıq şəkildə bildirib ki, bu, bir hökumətin və iqtisadiyyatın tam
rəqəmsal transformasiyası üçün mükəmməl fürsətdir.
Beləliklə, məhz bunu etməyə çalışırlar.
Və əlbəttə ki, bu, milyardlarla avro, milyardlarla dollar dəyərində, bu xüsusi piroqdan burnunu soxub ən çoxunu
yeyə bilənlər üçün gəlirli və korrupsiyalı bir biznesdir.
Və Larry Fink şübhəsiz ki, insanlığın karotid arteriyasında qan soran vampirin mövqeyindədir.
Mən Larry Fink-in keçmişini, onun Ukraynada iştirakı və orada müdaxiləsini araşdırırdım və bir neçə il əvvəl
Nyu-York şəhərində keçirilən bir konfransla rastlaşdım.
New York Times tərəfindən təşkil olunan Dealbook Zirvəsi haqqında heç eşitmisinizmi?
Bəli, bu barədə eşitmişəm, amma məhkəmə iclaslarını izləməmişəm.
Yaxşı, mən kiçik şriftlə yazılanları oxudum.
Bildirilib: "Baş nazir vəzifəsinə namizəd Benjamin Netanyahu, Ukrayna Prezidenti Volodimir Zelenski, META-nın baş icraçı
direktoru Mark Zuckerberg, ABŞ Maliyyə naziri Janet Yellen və BlackRock-un baş icraçı
direktoru Larry Fink də sammitdə çıxış edəcəklər."
Bu insanların hamısı Nyu-Yorkda keçirilən zirvə görüşündə bir araya gəliblər.
Nə düşünürsən?
Amma bu məni heç də təəccübləndirmir.
Mən deyərdim ki, bunlar məhz gözlədiyimiz insanlardır ki, bu məsələni müzakirə etmək və ondan həm maliyyə,
həm də geosiyasi baxımdan, həmçinin hərbi baxımdan da faydalanmaq üçün bir araya gələcəklər.
Və əlbəttə ki, bu masadakı hər bir oyunçunun burada olmasının öz səbəbləri var.
amma onlar şübhəsiz ki, ruslara qarşı mübarizə üçün Ukraynanın can damarını sökmək gündəliyində razılaşa bilərlər — bu,
bu masadakı bir çox insanın hazırda etmək istədiyi bir şeydir.
Yaxşı, Ceyms, sən İsrailin hazırkı böhranının mümkün nəticələri barədə çox inamlı görünmürdün.
Optimizm baxımından, BlackRock ölkəni ələ keçirmədən, Ukraynada müharibənin nəticəsi üçün nisbətən inandırıcı bir ssenari nədir?
Bəli. Dediyim kimi, bu hazırda son dərəcə çətindir.
Və məncə, indiyədək hər kəs əlindəki kartları o qədər oynayıb ki, bu uçurumdan geri çəkilmək
üçün indi bir yol olduğunu təsəvvür etmək çətindir.
Çünki məncə, ruslar indi Donbasda iddia etdikləri geosiyasi məqsədlər baxımından ən azı müəyyən üzü
qoruyucu tədbir əldə etmədən geri çəkilə bilməzlər.
Amma eyni zamanda Ukrayna indi Qərb inteqrasiyasına, o cümlədən NATO-ya üzvlük yoluna qətiyyətlə sadiqdir.
Və ən son NATO konfransında Ukraynanın NATO-ya üzvlük yolu geri dönməzdir deyə təminatlar verildi.
Sabah baş verməyəcək, amma baş verəcək.
Bu, əlbəttə ki, rusların çox-çox əvvəllər, hətta Putin-dən əvvəl çəkdiyi qırmızı xətt idi.
Ukraynada NATO ideyası bu qırmızı xətt idi.
Beləliklə, bu vaxtda mümkün ola biləcək, ən azı, dediyiniz kimi... olmayacaq bir üzü xilas edən tədbiri təsəvvür etmək çətindir.
Hətta münaqişə sabah bitməsə belə, Kiyevdə rəqəmsal transformasiyaya sadiq hökumətimiz var, bu oyuna daxil olan
BlackRock, Palantir və digər şirkətlərin ələ keçirilməsi.
Hazırda Kiyev hökumətindən onların qovula biləcəyini təsəvvür etmək çətindir.
Doğrudur. Yaxşı. Bəs, Ceyms, ikinci mövzumuza, CBDC-lərə keçək.
Və mövzuya keçən həftəsonu ilə bağlı kiçik bir xəbərlə başlamaq istərdim, əslində bu xəbərdən iki həftə əvvəl başlayıb.
Bilirsən, başım dolu idi, iş gününün içində boğulmuşdum və heç nə haqqında düşünmürdüm, heç bir
araşdırma aparmamışdım və Twitter lentimi də yoxlamamışdım.
Beləliklə, mən bu bütün CrowdStrike işi barədə çox da məlumatlı deyildim.
Mən bu gün kimsə mənə deməyincə CrowdStrike-ın proqram təminatı təhlükəsizlik şirkəti olduğunu belə bilmirdim.
Amma cümə günü nəsə baş verdi və hansısa səbəbdən bankımdakı heç bir rəqəmsal qeydlərə daxil ola bilmədim.
Mənim mobil telefonumda bank hesabımı və əməliyyatlarımı görməyə imkan verən bir tətbiq
var. Və orada "həftəsonu mövcud deyil" deyirdi.
Və sonra dostum dedi: bəli, bu çox güman ki, CrowdStrike hadisəsi ilə bağlıdır.
O, yüzlərlə uçuşun ləğv edildiyini qeyd etdi.
O qeyd etdi ki, bu səhər YouTube üç saat ərzində işləməyib, banklar bağlı idi və s.
Və mənim fikrimcə, əgər biz CBD-lərdən danışırıqsa, bu, hər şeyi rəqəmsala çevirmək ideyasına ləkə olmalıydı.
Səncə, insanlar nağd pula çıxışlarını itirəcəklərindən və təqdim etmək istədikləri bu rəqəmsal pula 100% asılı
olmadan alış-veriş edə bilməyəcəklərindən narahat deyillərmi?
Bu müzakirəni bu kontekstdə irəli sürdüyünüz üçün məmnunam.
Çünki bu anda on minlərlə, bəlkə də daha çox insanın səfərləri yarımçıq qalıb, bank hesabları boşalılıb və
s., çünki bu əsrdə bir dəfə baş verən hadisə – bu dəhşətli pozuntu – baş verib və yeni yayılıb.
Ən azından, insanlar indi bütün həyatımızı və iqtisadi varlığımızı təsadüfi nasazlıqlara və səhv yeniləmələrə meylli
olan bu rəqəmsal texnologiyadan asılı etməyin yaxşı fikir olub-olmadığını düşünməyə üstünlük verməlidirlər, Hətta real
xarici günah keçisi rolundakı şəxslər tərəfindən həyata keçirilən həqiqi hücumları, müəyyən şəkildə yaradılmış
saxta bayraq hücumlarını və ya bəlkə də sadəcə bir ali güc tərəfindən törədilənləri demirəm.
Biz bunu bilirik.
EMF , günəş şüalanması, Carrington hadisəsi .
Biz elektron həyatımızı göz qırpımında məhv edə və ya pozula biləcək şeyləri bilirik.
Bir mənada, CrowdStrike problemi zamanı baş verənləri izləmək demək olar ki, ruhlandırıcı idi: sərnişinlərin
elektron şəkildə çap edilə bilmədiyi üçün onlara kağız üzərində əllə uçuş kartları verildi.
QR kodlarından istifadə etmək mümkün olmadı.
Onlar onu sözün əsl mənasında əllə doldurdular.
Və bu, bizi bu rəqəmsal matrisə nə qədər dərinliklə qərq olduğumuzu düşünməyə vadar edir ki, bu gün və bu
dövrdə əllə yazılmış bording pasını görmək şok edicidir.
Amma bəli, keçmişdə insanlar qələm və kağızla şeyləri qeyd edərdilər.
Niyə biz ondan imtina etdik?
Bütün həyatımızı bu rəqəmsal matrisə yerləşdirməklə hansı təcili, sağ qalma üçün həyati əhəmiyyətli problemləri həll etmişik?
Məncə, bu yeni bir həll olduğu bir çox şeyə tətbiq oluna bilər və özümüzə verməli olduğumuz ilk
sual budur: Bəs burada olanımızda nə problem var?
Məsələn, ən azı Yaponiyada olduğum zaman köhnə 3G şəbəkəsi ilə siqnalım kifayət qədər yaxşı idi.
Niyə bizə 4G və ya 5G lazımdır?
Və onlar onu genişləndirməyə davam edirlər, bizə deyirlər ki, bu, davamlı varlığımız üçün mütləq zəruridir.
Amma mənə filmi 53 saniyə əvəzinə 19 saniyəyə yükləməyə ehtiyac yoxdur.
Mənə buraya "Özümüzü Ölənə qədər Əyləndirmək" kimi kitabların müəllifi Neil Postman-a istinad əlavə etməyə icazə verin.
O, 1980-ci və 1990-cı illərdə məhsuldar və fəal olan, çox maraqlı və gələcəyə baxan bir yazıçı idi.
O, internet hələ yeni meydana çıxanda onun haqqında yazmışdı.
Və o, texnologiya ilə bağlı məsələlər üzrə bir sıra çıxışlar etdi.
Mən bu nitqin adını artıq xatırlamıram. Amma Neil Postmanın "texnologiya haqqında suallar"ını axtarsanız, onu tapacaqsınız.
Mən inanıram ki, o, yeni texnologiya təklif olunduqda özümüzə verməli olduğumuz dörd sual hazırlayıb.
Bunlardan biri budur: təklif olunan texnologiyanın həll etməli olduğu problem nədir?
Və bu həqiqətən problemdirmi?
Və bu həqiqətən bir həllmi?
Və o bunu əla şəkildə izah edir ki, mənim fikrimcə, bu, üç onillik əvvəl bu nitqi söylədiyi zamankindən də bu gün daha aktualdır.
Bu maraqlı səslənir.
Ceyms, bilirəm ki, bu mövzunu son müsahibəmizdə müzakirə etmişdik, amma AZK konfransında bunu izləyən daha çox tamaşaçımız var.
Və məncə, bəzi insanlar hələ də CBDC-lər ilə, məsələn, Apple Pay və ya digər rəqəmsal ödəniş
sistemləri arasındakı fərqi bilmək istəyirlər.
Və niyə bütün mərkəzi bankların 93%-i birdən-birə bu CBDC-lərin hazırlanmasında fəal iştirak edir?
Hazırkı rəqəmsal ödəniş infrastrukturu, indi istifadə etdiyiniz bu sistem, vərdiş etdiyimiz pul formasına əsaslanır.
Yəni, kommersiya bankı dövriyyəsindəki özəl müştərilərin pulu.
Wall Street-in olmaq istəyən sehrbazlarının oynadıqları pul oyunları və mənasızlıqlar, eləcə də onlar
tərəfindən əsrlər boyu ümumi ictimaiyyətin gözlərinə çəkilən pərdə barədə başa düşüləsi çox şey var.
Amma ideya budur ki, bu gün əksər ölkələrdə ikiqütblü pul sistemi mövcuddur.
Birincisi topdansatış pul sistemi olub, bu, özləri üçün banklara – yəni mərkəzi bankda, istər Avropa Mərkəzi Bankı, istər Yaponiya
Bankı, istərsə də ABŞ Federal Ehtiyat Sistemi olsun, ehtiyat hesabları olan kommersiya banklarına – aiddir. Bu
kommersiya bankları ehtiyatları saxlayır və bu topdansatış dövrü çərçivəsində bir-biri ilə əməliyyatlar aparırlar.
Biz, sən, mən və bu söhbəti dinləyən hər kəs pulumuzu bu kommersiya banklarında saxlayırıq və bu, özəl müştəri dövrüdür.
Bunlar tamamilə fərqli iki şeydir. Bankların topdansatış bazarında istifadə etdikləri pul texniki cəhətdən bizim
gündəlik həyatımızda istifadə etdiyimiz puldan fərqlənir.
Beləliklə, Apple Pay və ya oxşar xidmətlərlə ödəyəndə biz şəxsi müştəri biznesinin pulundan istifadə edirik.
Bu pərakəndə bank tərəfindən yaradılan puldur.
Ümumilikdə kommersiya bankçılıq sistemi.
Ən çox pul ticarət banklarına olan borclardan yaradılır.
Bankla bağlanmış müqavilənin sehrli gücü sayəsində onlar bu pulu bizə kredit verərək yaratmaq hüququna malikdirlər.
Onlar hər dəfə sənə pul verdikdə bank seyfinə girib bir kütlə nağd pul götürmürlər; əksinə, sən onlara borclu
olduğun pulu – faizini də daxil etməklə – yaradırlar! Bankir olsan, bu, hər halda möhtəşəm bir ideyadır.
CBDC-nin mahiyyəti ondan ibarətdir ki, ilk dəfə biz mərkəzi bank pullarına birbaşa çıxış əldə edəcəyik.
Əlbəttə ki, mərkəzi bank tərəfindən buraxılan pul bu gün artıq mövcuddur.
Banknotlardan birini götürsəniz – hansı ölkədə yaşamağınızdan asılı olmayaraq, kağız pullardan birini götürsəniz, əgər hələ
cüzdanınızda varsa, çünki əksər insanlar nağdsız ödəniş edir, üzərində belə yazılacaq: burada Yaponiyada
"Yaponiya Bankı", ABŞ-da isə "Federal Ehtiyat" banknotu, çünki bu, mərkəzi bankın öhdəliyinin ifadəsidir.
Bu əskinas əslində məhz mərkəzi bank tərəfindən buraxılıb.
Beləliklə, mərkəzi bankın iqtisadiyyata birbaşa pul inyeksiya etməyin yeganə yolu budur
və bu, iqtisadiyyatın yalnız bir hissəsidir.
CBDC aləmində isə onlar mərkəzi bank öhdəliyinin ifadəsini birbaşa rəqəmsal cüzdanınıza gətirə biləcəklər, çünki indi
hesabınız olacaq – necə qurulmasından asılı olaraq – amma necə olmasa da, birbaşa mərkəzi bankda hesabınız olacaq.
Və onlar yalnız əməliyyatlarınızı təsdiqləmək və idarə etmək deyil, həm də əməliyyatlarınızı araşdırmaq, eləcə də, bu imkanla
bağlı, o cümlədən Böyük Britaniyada və digər yerlərdə bu ehtimala böyük həvəslə yanaşan siyasətçilər də daxil olmaqla bir
çoxları vurğuladığı kimi, bu pulla nəyin edilə və nəyin edilə bilməyəcəyini proqramlaşdırmaq imkanına malik olacaqlar.
Beləliklə, məsələn, əgər bu ay yalnız müəyyən miqdarda ət ala biləcəyiniz məhdudiyyət qoysanız, çünki
bilirik ki, ət istehlakı hava tanrılarını qəzəbləndirir.
Əgər onlar məhdudiyyət qoysalar, bu məhdudiyyəti rəqəmsal mərkəzi bank valyutanızla ayrılmış ət miqdarından
artıq alış etməyinizi qadağan etməklə tətbiq edə bilərlər.
Və əgər onu belə tətbiq etməyə qərar versəniz, bu, sizin ətrafından dolana bilməyəcəyiniz avtomatik bir şey olacaq.
Yaxud təsəvvür edilə biləcək istənilən digər məhdudiyyətlər rəqəmsal açarı çevirməklə real vaxt rejimində tətbiq oluna bilər
ki, bu da mərkəzi bankirlər tərəfindən birbaşa iqtisadiyyat üzərində tam kabus səviyyəsində nəzarəti ifadə edir.
Bəli, və siz məhz növbəti sualıma cavab verdiniz: Sizcə, dövlət üçün ən cəlbedici nə olardı?
Və mən deyərdim ki, bu, aktivlərimizi və xərclərimizi yaxından izləmək və lazım gəldikdə onlardan
necə istifadə etdiyimizi idarə etmək imkanıdır.
Tamamilə, və mən fərq qoymalıyam, çünki izah etdiyim kimi, bank sisteminin indiki mövcudluğunda
kommersiya bankları mərkəzi bankla bizim aramızda yerləşir.
Ticarət bankları buna görə də bu prosesin vacib hissəsidir və hazırda iqtisadiyyat üzərində
inanılmaz dərəcədə böyük nəzarət həyata keçirirlər.
Onlar bu nəzarəti bu qədər asanlıqla təhvil verməyəcəklər.
Beləliklə, CBDC sisteminin necə strukturlaşdırılacağına dair bir çox mümkünlüyü təsəvvür edə bilərik.
Bunlardan biri mərkəzi bankın hesabları aparmaq və yoxlamaq səlahiyyətini ticarət banklarına və ya ən azı
təsdiqlənmiş maliyyə institutlarına həvalə etməsidir.
Beləliklə, siz burada da vasitəçi rolunu oynayacaqsınız.
Bu, mərkəzi bankların prosesdən yalnız bir qol məsafəsində olduğunu göstərər: "Ah, biz bunların heç
birini idarə etmirik. Hər şeyi kommersiya bankları edir."
Bank sisteminin necə qurulduğunu göstərən siyasi və iqtisadi reallıqlar fonunda bu kommersiya banklarını kim
tənzimləyir və onlara nə edə biləcəklərini və nə edə bilməyəcəklərini kim deyir sualı təbii olaraq ortaya çıxır.
Onlar mərkəzi bankların və hökumətlərin tənzimləyici orqanlarıdır.
Və biz keçmişdə bu gücün necə sui-istifadə edildiyini görmüşük.
Obama administrasiyası dövründə Ədliyyə Nazirliyi ABŞ-dakı kommersiya banklarını porno ulduzlar, sursat satıcıları, qısa
müddətli kredit verənlər və hökumətin razılaşmadığı digər sahələrdə tamamilə qanuni, lakin qeyri-etik
xidmətlər göstərən şəxslərin hesablarını dondurmağa çağırdı.
O, banklardan bu müştəriləri dövriyyədən çıxarmalarını tələb etdi.
Buna riayət edən məhz banklar özləri idi.
Onlar bu müştərilərin hesablarını donduranlar idi, amma bunu etdilər, çünki ABŞ bank sistemi üzrə
tənzimləyici orqanlardan biri olan FDIC demişdi: "Biz sizin əmanətlərinizi sığortalamayacağıq."
Əgər bu insanlardan qurtulmaq üçün tələblərimizə əməl etməsəniz, sizi siyahıdan çıxara bilərik.
Bu nümunə bizə bu tipli sistemin necə qurula biləcəyini göstərir.
Bu isə, öz növbəsində, mərkəzi bankirlər tərəfindən pul kisənizin birbaşa idarə olunması kabusu kimi tam
görünməsə də, demək olar ki, eyni şeyə bərabər olacaq.
Bəli, təsəvvür edə bilərəm ki, bunu bizə necə qəbul edilən göstərməyə çalışacaqlar.
Və bu, "kommunistlər üçün gəldikləri zaman..." hallarından biridir.
Əvvəlcə onlar Skid Row-dakı pulverənlərə görə gəldilər .
Yaxşı, biz bu insanları bəyənmirik.
Biz də porno ulduzları xoşlamırıq.
Onlar onu cəlbedici edəcəklər.
Bəs biz CBDC sisteminə nə qədər yaxınıq?
Və bu, nağd pulun sonu deməkdirmi?
Onlar şübhəsiz ki, birgə mövcud ola bilərlər və yəqin ki, bir müddət belə davam edəcəklər.
Bu, nağd pulun mövcudluğunu itirməsi demək deyil.
Lakin biz artıq nağdsız cəmiyyətin necə inkişaf etdiyini və bunun nə qədər tez baş verdiyini görmüşük.
Biz indi Yaponiyanın iqtisadiyyatının hələ də böyük ölçüdə nağd əsaslı olduğu bir mərhələdəyik, baxmayaraq ki, bu dəyişir.
Amma yadımdadır ki, keçən il İngiltərədə bir konfransda iştirak etmişdim və bu, həqiqətən şok edici idi, baxmayaraq
ki, bu barədə məlumatlıyam, araşdırmışam və danışmışam.
Nəğd pul qəbul etməyən saysız-hesabsız kafe, restoran və pərakəndə mağazaları ziyarət etmək həqiqətən şok edici idi.
Orada həqiqətən yalnız nağdsız ödəniş qəbul edilirdi.
Və bu da mənim sistemim üçün şok idi, amma artıq reallıqdır.
Beləliklə, CBDC-lər təqdim olunduqda birgə mövcudluq dövrünün olacağını təsəvvür etmək olar.
Amma nağd pulun hansısa saxta bayraqlı maliyyə hadisəsi və ya fövqəladə vəziyyət üçün başqa bir
əsaslandırma səbəbindən ləğv edilməsi tamamilə mümkündür.
Və bu günlərdə əksər insanlar yəqin ki, göz qırpmazlar belə.
Doğrudur. İndi yerli supermarketə getdiyiniz zaman nağd pul əvəzinə iPhone, kart və ya Easy Pay
kartından istifadə edən neçə nəfər görürsünüz?
Yəni, bu kifayət qədər yayğın deyilmi?
Təəssüf ki, bəli.
Və mən "təəssüf ki" deyirəm, çünki Yaponiyanın hələ də böyük ölçüdə nağd əsaslı iqtisadiyyat olması məni çox sevindirirdi;
hətta nağd pulla avtomobil almaq mümkündür və bu qəribə sayılmır.
Amma bu həqiqətən dəyişir və çox sürətlə dəyişir, çünki nağdsız ödəniş sistemləri burada yalnız tətbiq
edilmir, həm də getdikcə daha çox fəal şəkildə təşviq olunur.
Təəssüf ki, bu gün insanlar keçmişə nisbətən mobil telefonları və ya kartları ilə ödəməyi daha çox üstün tuturlar.
Hətta sənayeləşmiş ölkələr arasında nağd əsaslı iqtisadiyyat baxımından azsaylı istisnalar
sırasında yer alan Yaponiyada belə vəziyyət dəyişir.
Və mən təsəvvür edə bilərəm ki, bir neçə ildən sonra nağdsız ödənişlər nağd ödənişlərdən daha çox yayılacaq.
Mümkün qədər nağd ödəməkdən başqa bunun üçün nə edə bilərik?
Daha nəyi cibimizdə gizlədik?
Yaxşı, deyərdim ki, bu çox, çox yaxşı başlanğıc nöqtəsidir.
Və məncə, bu, heç kimin təkbaşına həll edə bilməyəcəyi, lakin hamımızın öz payımızı yerinə
yetirməli olduğumuz açıq-aydın bir cəmiyyət problemidir.
Və bizim rolumuz boykotlar və şüurlu alış qərarlarından ibarətdir.
Və yalnız nağdsız işləyən mağazalardan qaçmaqla deyil,
Lakin əlbəttə ki, bu, həm nağd pul, həm qiymətli metallar, kriptovalyutalar, barter şəbəkələri və ya digər icma valyutası
formaları ilə xidmət təklif etməyə hazır olan biznesləri, şirkətləri, pərakəndə satıcıları və ya
tanıdığınız insanları dəstəkləməkdən ibarətdir.
Mən burda kimin nə istifadə etməli olduğunu mühakimə etmək üçün deyiləm.
Məncə, CBDC-lər istisna olmaqla hər şeydən istifadə etməlisən.
Və bu, işlərin biridir:
Bu əzələləri işə salıb, ən azı bu keçid mərhələsində dəstəklənən bir icma qurmağa davam etdiyimiz müddətcə, nağdsız tətbiq həyata
keçəndə və getdikcə daha çox insan bu yolu seçəndə belə, nağd pul, qiymətli metallar və ya başqa bir şeylə ödəmək üçün
hətta dolanbac etməyə, lazım gəldikdə narahatlığı qəbul etməyə hazır insanlar olduqda, bu iqtisadiyyat ən azı davam edə bilər.
Əlbəttə ki, əksər insanlar irəliləmək üçün nağdsız ödənişlərdən istifadə edəcəklər, lakin
insanların bu icmanı dəstəkləmək imkanı olacaq.
Amma əgər biz bu əzələləri məşq etdirməsək və sadəcə "Ah, bu bir az əlverişsizdir, mən sadəcə supermarketə
gedib o şeyi almaq istəyirəm" desək, deməli, biz iradə gücümüzü həqiqətən işlətmirik.
Bu dəfə kartla ödəməli olacağam.
Nə qədər çox bunu etsək, bir o qədər nağdsız dünya tərəfindən uduluruq.
Nəticədə bu, vərdişlər sistemimizlə bağlıdır və istədiyimiz dünyanı dəstəkləmək, istəmədiyimiz dünyadan isə
qaçmaq üçün xoşagəlməz şeylərə dözməyə öyrəşməliyik.
Buna amin deyirəm, Ceyms.
Vaxtımızın sonuna yaxınlaşırıq.
Mən şadam ki, ağlımda olan şəxsi bir şeyi söyləyim və ssenaridən bir qədər sapım.
Mən sənə, Ceyms, hipotetik bir vəziyyəti izah etmək və bu vəziyyətdə necə reaksiya verəcəyini öyrənmək istəyirəm.
Mən bilirəm ki, bu mövzu ətrafında çox zarafatlaşılır və fərziyyələr tamamilə nəzarətdən çıxır; əgər biz
yolumuzdan sapıb müxtəlif səviyyələrdə quşbeyni dəliklərinə düşsək, bu səni narahat edə bilər.
Amma mən sizdən 13 iyulda baş vermiş iddia olunan sui-qəsd cəhdi barədə bir şey soruşmalıyam, bu sizin üçün məqbul olarmı?
Əlbəttə, bəli.
Beləliklə, təsəvvür edək ki, siz konfransın sədrisiniz və 13 iyulda baş vermiş iddia
edilən sui-qəsd cəhdi məsələsi gündəmə gəlir.
İnsanlar əsəbiləşir, nə baş verdiyi barədə müxtəlif fərziyyələr dolaşır və sən necə isə mövzudan yayınırsan.
Sən çəkicini götürürsən və sülhü bərpa edirsən.
Belə bir vəziyyətdə insanları doğru yolda saxlamaq üçün nə edərdiniz, nə deyərdiniz?
Məncə, insanlar maraqlarını bildirdikləri məqamda sadəcə təkrar-təkrar vurmaq artıq gecdir.
Mən heç vaxt insanlara nə haqqında düşünməli olduqlarını və vaxtlarını, diqqətlərini haraya yönəltməli olduqlarını söyləməyə
cəsarət etməzdim, hətta onların vaxtlarını və diqqətlərini bu və ya digər şeyə sərf etməmələri lazım olduğunu deməzdim.
Və hətta etsəm belə, kim məni dinləyər və niyə?
Lakin mən, siyasi sistemə və bizə dördillik "qul təklif qutusu" verən prosesə inanmayan biri kimi, belə bir hadisənin mənim üçün
əhəmiyyətini mütləq qeyd edə bilərdim hər dörd ildən bir mənim üçün, rəqəmsal mərkəzi bank valyutalarının ümumi məsələləri,
İsrail və Ukraynada gedən münaqişə və bu gün müzakirə etdiyimiz digər mövzular olmadan heç bir əhəmiyyət kəsb etmir.
Bunun əsl əhəmiyyəti bu və ya digər siyasi namizədlə heç bir əlaqəsi yoxdur.
Bu, bu sistemi idarə edən insanların bizdən nəyin baş verdiyinə inanmağımızı istəmələri və niyə bunu istəmələri ilə bağlıdır.
Belə bir xəyali vəziyyətdə bir şey deyə bilsəydim, sadəcə deyərdim ki, bu hadisənin nə demək olduğunu, niyə bizi bu
hadisəni müəyyən cür düşünməyə və danışmağa sövq etdiklərini və bunun kimin maraqlarına
xidmət etdiyini araşdırmaq daha faydalı ola bilər.
Əgər bu narrativi bizə qəbul etdirmək istədikləri kimi qəbul etsək, bu bizi hara aparacaq və nəticə nə olacaq?
Əgər başqa heç bir səbəb tapılmırsa, bəlkə də bu, sadəcə bizi siyasi müzakirəyə geri qaytarmaq və hər kəsin diqqətini bu
idarə olunan sol-sağ yırtıcı quşun hansı tərəfini siyasi baxımdan dəstəkləmək istədiklərinə yenidən yönəltmək üçündür.
Və hətta bu yalnız insanları bu yan şou sirkinə geri cəlb etmək üçündürsə belə, belə bir
hadisənin əsl əhəmiyyəti məhz bu ola bilər.
Buna görə də ən azından bunu müzakirəyə çıxarardım.
Çox yaxşı, çox yaxşı.
Yaxşı, son, son sual, Ceyms, son sual:
Culyan Asanjen azad ediləndə təəccübləndinizmi?
Məncə elədir, hətta yalnız uzunmüddətli narrativ baxımından, məsələn Ukrayna münaqişəsi,
Əfqanıstan münaqişəsi və ya başqa hər hansı birində.
Belə görünür ki, müəyyən bir nöqtədə əsl məqsəd onu bu sonsuz prosesdə, bu vəziyyətdə saxlamaq olur.
Mən demirəm ki, məhkəmədə necə inkişaf edəcəyini görmək maraqlı olardı, amma məhkəmədə necə
nəticələnəcəyini görmək istərdim, deyə əmin deyiləm.
Hər halda, bu məni təəccübləndirdi.
Bunu gözləmirdim.
Mən bunu söz azadlığı üçün möhtəşəm bir qələbə hesab etmirəm, ən azı ona görə ki, əslində qərar verilən tək şey bu
idi: "Bəli, günahkarsan, mən günahkaram, indi məni buraxın."
Və bu, adi jurnalist fəaliyyətlərin qanunsuz sayılması barədə yaranmış presedentin əsas problemini həll etmir.
Və bu, əslində burada müəyyən edilən əsas məqamdır.
Xoşbəxtlikdən, çünki daha pis ola bilərdi.
Həmçinin onun etdiyi işin qanunsuz olduğunu təsdiq edən real məhkəmə qərarı da ola
bilərdi ki, bu, daha da pis presedent yaradardı.
Amma daha yaxşı ola bilərdi.
Çünki yalnız jurnalist işini görən birini günahsız elan etmək çox daha yaxşı olardı.
Tamamilə, tamamilə.
Deyə bilərik ki, bəlkə onun azadlığını qeyd etməliyik, amma bayramlarımız bir qədər səssiz
keçməlidir, çünki onlar bir razılaşmanın nəticəsidir.
Həmişə olduğu kimi, bu işlə bağlı faktlara və məsələlərə diqqət yetirməyə davam
etməliyik, iştirak edən şəxslərin şəxsiyyətlərinə yox.
Razıyam, tamamilə doğrudur.
Yaxşı, əziz AZK konfransının iştirakçıları, James Corbett üçün alqış sədaları necə olar?
Möhtəşəmdir, təşəkkür edirəm. Siz dərin əlaqələri ortaya qoydunuz.
Səni qiymətləndiririk, səni sevirik.
Əla tur üçün təşəkkürlər, Dan.
AZK heç bir maliyyə marağı güdmür. Nə təşəbbüskarlar, nə çıxış edənlər, nə də Kla.TV bu yazılar üçün heç bir ödəniş almayıb. Biz
xüsusi olaraq vurğulamaq istəyirik ki, bu video istənilən qədər dəfələrlə dəyişdirilmədən çoxaldıla və pulsuz paylana bilər.]
Töhfələr yalnız məlumat məqsədlidir və AZK-nin fikrini əks etdirmir. AZK hər cəhətdən neytral informasiya mərkəzidir. Hər
bir çıxış edən yalnız öz töhfəsinə görə məsuliyyət daşıyır, digər töhfələrə və ya AZK-yə görə deyil, çünki
onların arasında heç bir qarşılıqlı asılılıq yoxdur.]
[Vacib qeyd: Burada təqdim olunan məlumat bizim bilik və inancımız çərçivəsində yoxlanılıb. Buna baxmayaraq, çıxış edənlər
və istehsalçılar bu videonun məzmunu ilə bağlı hərəkətlərdən və ya hərəkətsizlikdən yaranan nəticələrə görə heç bir
məsuliyyəti qəbul etmirlər. Hər kəs eşitdiklərini necə qəbul etməsinə görə yalnız özü məsuliyyət daşıyır.]