Γενικές πληροφορίες σχετικά με τους νομικούς κανονισμούς και τους κανόνες της AZK μπορείτε να βρείτε στο τέλος της παρουσίασης.
Ουάου, ουάου, τι μέρα!
Τώρα συνεχίζει.
Ερχόμαστε στον επόμενο φωστήρα.
Στο επόμενο μέρος εστιάζουμε στη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και μας επιτρέπεται να θέσουμε τα εκρηκτικά ερωτήματά μας
σε έναν άλλο γίγαντα της διαφώτισης που ζει στην Ιαπωνία.
Και θα του πάρει συνέντευξη ο φανταστικός ανταποκριτής μας στο Kla.TV Dan από τις ΗΠΑ.
Ιαπωνία, ΗΠΑ, εμείς εδώ στην Ελβετία, οπότε αυτή τη φορά έχουμε να κάνουμε με μια διαφορά ώρας 15 ωρών μεταξύ αυτών των δύο ανδρών
και μια διαφορά ώρας επτά και οκτώ ωρών για εμάς στην Ελβετία.
Θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε για τις πολύτιμες υπηρεσίες σας και να ρίξουμε μια ματιά στο βιογραφικό ποιος εκ των προτέρων?
Από τον James Corbett.
Τζέιμς, σε χρειαζόμαστε!
Ο Τζέιμς Κόρμπετ γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Καναδά.
Αποφοίτησε από το Trinity College στο Δουβλίνο της Ιρλανδίας με μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στη Φιλοσοφία.
Αφού μετακόμισε στην Ιαπωνία, ο James Corbett ίδρυσε το 2007 τον ιστότοπο "The Corbett Report" ως πλατφόρμα για
ανεξάρτητες κριτικές αναλύσεις της πολιτικής, της κοινωνίας, της ιστορίας και της οικονομίας.
Εκείνη την εποχή, διαχειριζόταν τον ιστότοπο παράλληλα με τη δουλειά του ως καθηγητής αγγλικών.
Περίπου τέσσερα χρόνια αργότερα, έγινε δημοσιογράφος ερευνητής πλήρους απασχόλησης.
Έκτοτε, έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία για το δημοσιογραφικό του έργο και έχει γίνει περιζήτητος ομιλητής σε διάφορα πανεπιστήμια,
στο TEDxGorningen και ενώπιον ανεξάρτητων εξεταστικών επιτροπών, όπως η National Citizens Inquiry στον Καναδά.
Με τα χρόνια, ο Τζέιμς Κόρμπετ κυκλοφόρησε πολλά αποκαλυπτικά ντοκιμαντέρ, όπως «11/9: Οι Ύποπτοι», «Ένας
αιώνας υποδούλωσης: Η ιστορία της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ» και «Ποιος είναι ο Μπιλ Γκέιτς;»
Η εμπεριστατωμένη έρευνά του είναι δημόσια διαθέσιμη στον ιστότοπό του και σε πολλά κανάλια σε
εκατοντάδες επεισόδια podcasts, συνεντεύξεις και άλλες μορφές.
Πάνω από 300.000 συνδρομητές τον ακολουθούν μόνο στα κοινωνικά του κανάλια.
Το 2018, εγκαινίασε τα ετήσια αρνητικά "Fake News Awards", τα οποία χρησιμοποιεί για να καταγράψει τις πιο
διαστρεβλωμένες ειδήσεις από τα μέσα ενημέρωσης του συστήματος.
Ο Τζέιμς Κόρμπετ μιλάει σήμερα με θέμα "Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και το ψηφιακό χρήμα των
κεντρικών τραπεζών: ένα απόλυτο σενάριο τρόμου!"
James Corbett, σας ευχαριστώ πολύ που είστε και πάλι εδώ.
Κανένα πρόβλημα.
Σήμερα θα μιλήσουμε για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τα CBDC .
Έτσι, αν είστε έτοιμοι και οι ακροατές μας είναι έτοιμοι, θα μπούμε κατευθείαν στο θέμα.
Αγαπητοί θεατές, είστε έτοιμοι;
Ας ξεκινήσουμε με αυτό: Αναφερθήκατε στην 7η Οκτωβρίου ως το Εννιά-Έντεκα του Ισραήλ .
Πώς συμβαίνει αυτό; Πώς ταιριάζουν αυτά τα δύο πράγματα μεταξύ τους;
Λοιπόν, προφανώς δεν είμαι ο μόνος που έχει χρησιμοποιήσει αυτή τη φράση.
Στην πραγματικότητα, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης χρησιμοποίησαν αυτή την έκφραση αμέσως μετά τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου.
Και φυσικά χρησιμοποιούν τον όρο σε σχέση με μια θεαματική, μεγάλης κλίμακας τρομοκρατική επίθεση που δεν ήταν αυτό που
μας είπαν ότι ήταν και που δικαιολογεί έναν συνεχιζόμενο, κατά πάσα πιθανότητα ατελείωτο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.
Χρησιμοποιώ τη σύγκριση με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο επειδή, όπως γνωρίζουν όσοι είναι εξοικειωμένοι με το έργο μου, έχω
αναλύσει τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου με ψεύτικη σημαία από πολλές διαφορετικές οπτικές γωνίες,
συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης της διαδρομής των χρημάτων και των πολεμικών παιχνιδιών που διεξάγονταν την 11η Σεπτεμβρίου.
Και επίσης εξετάζοντας ορισμένους από τους υπόπτους και τα άτομα γύρω από την 11η Σεπτεμβρίου, τους πράκτορες και τις
υπηρεσίες πληροφοριών που συνεργάστηκαν ενεργά και με πολλούς τρόπους δημιούργησαν την Al-CIAda, γνωστή και ως Αλ Κάιντα
Έτσι, όταν λέω ότι η 7η Οκτωβρίου ήταν η 11η Σεπτεμβρίου του Ισραήλ, το εννοώ σε αυτό το πλαίσιο, ως ένα σκηνοθετημένο ή
προκληθέν γεγονός ψευδούς σημαίας που χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογήσει μια στρατιωτική και
πολιτική ατζέντα που είχε ήδη καθοριστεί εκ των προτέρων.
Τώρα, όταν λέτε ότι ο πόλεμος δεν θα τελειώσει ποτέ, τότε βλέπω ότι το Ισραήλ έχει προθέσεις στη Γάζα.
Βλέπετε τρόπο να τερματιστεί αυτός ο πόλεμος στη Γάζα;
Πώς θα τελειώσει; Πρέπει να τελειώσει;
Θέλω να πω, το άπειρο είναι ότι αν συνεχίσουν να έχουν εχθρούς γύρω τους, θα εισχωρούν συνεχώς στο Υπουργείο Οικονομικών
των ΗΠΑ για να διατηρήσουν τη ροή των αποστολών όπλων.
Μιλώντας όμως για τη Γάζα, προβλέπετε ένα τέλος αυτής της κατάστασης;
Δυστυχώς, μπορώ να καταλάβω πώς θα μπορούσε να τελειώσει.
Και δυστυχώς, οι περισσότερες από τις εναλλακτικές λύσεις δεν είναι ευχάριστες.
Περιλαμβάνουν την εξάλειψη του παλαιστινιακού λαού από τη Λωρίδα της Γάζας.
Σε αυτό υπαινίσσονται πολλοί υπουργοί στο ισραηλινό κοινοβούλιο, οι οποίοι έχουν μιλήσει για την εξάλειψη της
Λωρίδας της Γάζας ή την εξόντωση του παλαιστινιακού λαού.
Και δυστυχώς, φυσικά, αυτοί οι άνθρωποι απορρίπτονται ως: "Ω, είναι οι ακραίες περιθωριακές ομάδες της ακροδεξιάς.
Δεν αντιπροσωπεύουν την πλειοψηφία της ισραηλινής κυβέρνησης".
Αλλά είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι ο πολιτικός συνασπισμός του Νετανιάχου εξαρτάται σήμερα από αυτούς ακριβώς τους ανθρώπους.
Έτσι, η ιδέα ότι αυτό θα μπορούσε πραγματικά να καταλήξει στην εθνοκάθαρση της Λωρίδας της Γάζας δεν είναι
ένα μικρό περιθωριακό φαινόμενο στην ισραηλινή πολιτική.
Και φυσικά υπάρχει και το ζήτημα της Δυτικής Όχθης, όπου εδώ και χρόνια αποτελεί ανοιχτή και συντονισμένη
πολιτική μεγάλου μέρους της ισραηλινής πολιτικής τάξης η συνέχιση και επέκταση των παράνομων οικισμών.
Αυτό συμβαίνει στη Δυτική Όχθη.
Μόλις την περασμένη εβδομάδα, το Διεθνές Δικαστήριο αποφάνθηκε με προκαταρκτική απόφαση ότι η ισραηλινή
κατοχή των κατεχόμενων παλαιστινιακών εδαφών είναι παράνομη.
Αυτό επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι πρόκειται για παράνομη κατοχή και ότι το Ισραήλ πρέπει να
καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να τερματίσει αυτό που κάνει το συντομότερο δυνατό.
Αλλά με τι μοιάζει αυτό;
Και δυστυχώς, όπως είπα, βλέπω πολλές πιθανότητες.
Μπορώ να φανταστώ πολλούς τρόπους με τους οποίους αυτό θα μπορούσε να τελειώσει, ειδικά στη Λωρίδα της Γάζας.
Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να τελειώσει με την πλήρη εξόντωση του παλαιστινιακού λαού ή τουλάχιστον με τον εκτοπισμό αρκετών
ανθρώπων που θα καταστήσουν αβάσιμη τη συνεχιζόμενη επιβίωση των Παλαιστινίων στη Λωρίδα της Γάζας ή τουλάχιστον
να ανοίξουν νέες διαδρομές και νέες περιοχές για εποικισμό από Ισραηλινούς στη Λωρίδα της Γάζας.
Αλλά οτιδήποτε μοιάζει με μια στρατιωτική προοπτική, για παράδειγμα, ότι η Χαμάς θα πολεμούσε πραγματικά σε έναν πόλεμο
εναντίον της ισραηλινής κυβέρνησης και ότι θα υπήρχαν πραγματικά δύο δυνάμεις που θα πολεμούσαν η μία την άλλη και ότι
θα μπορούσε να καταλήξει είτε έτσι είτε αλλιώς, νομίζω ότι είναι μια λανθασμένη αφήγηση που έχει εμφυτευτεί.
Αυτό που συμβαίνει εκεί δεν είναι πόλεμος.
Είναι μια σφαγή, μια μεγάλη σφαγή που λαμβάνει χώρα αυτή τη στιγμή.
Και όταν κοιτάμε πέρα από τη Λωρίδα της Γάζας στη Δυτική Όχθη, βλέπουμε την Ιερουσαλήμ, τα
Υψώματα του Γκολάν, κάθε ένα από αυτά τα μέρη.
Θα μπορούσαμε λοιπόν να προεκτείνουμε και να πούμε ότι ο στόχος είναι ενδεχομένως η εξάλειψη των
Παλαιστινίων από όλο το Ισραήλ, έτσι δεν είναι;
Όπως είπα, αυτό δεν είναι μια εξαγωγή ή μια θεωρία.
Αυτό είναι κάτι που έχει συζητηθεί ενεργά και ανοιχτά, τουλάχιστον από ορισμένα μέλη του ισραηλινού κοινοβουλίου.
Και όταν το κάνουν, όταν αυτοί οι υπουργοί βγαίνουν και κάνουν αυτές τις δηλώσεις, συνήθως ο Νετανιάχου
βγαίνει και κάνει κάποια δήλωση, "Ω, αυτό πάει πολύ μακριά, ω, δεν υποστηρίζουμε αυτή την ιδέα".
Αλλά, όπως είπα, ο πολιτικός συνασπισμός που συγκρατεί την κυβέρνηση Νετανιάχου εξαρτάται από
τους υπουργούς που κάνουν τέτοιου είδους δηλώσεις.
Και υπάρχουν πολλοί από αυτούς.
Αυτή τη στιγμή είμαι στη διαδικασία τεκμηρίωσης αυτού του γεγονότος για ένα επερχόμενο επεισόδιο podcast.
Εξετάζω λοιπόν αυτά τα δεδομένα αυτή τη στιγμή και μπορώ να πω ότι υπάρχουν άφθονα τεκμηριωμένα στοιχεία
για δηλώσεις πολλών ισραηλινών πολιτικών που ζητούν την εξόντωση του παλαιστινιακού λαού.
Επομένως, δεν πρόκειται για μια περιθωριακή ιδέα που εκφράζεται μόνο από λίγους ανθρώπους.
Εκφράζεται από ανθρώπους σε θέσεις εξουσίας.
Και αυτός, όπως είπα, είναι τουλάχιστον ένας τρόπος με τον οποίο μπορούμε να φανταστούμε το τέλος αυτής
της σύγκρουσης, αν και με τον χειρότερο δυνατό τρόπο.
Ναι. Λοιπόν, και ο Νετανιάχου θα μετριάσει τις παρατηρήσεις του ανάλογα με το ποιος τον ακούει.
Θέλω να πω, θα προσπαθήσει να υποβαθμίσει την ιδέα, αλλά μια άλλη μέρα θα εξισώσει τον λαό της
Γάζας με τον Αμαλήκ, ο οποίος πρέπει να εξαλειφθεί.
Ναι. Και φυσικά αυτό έχει να κάνει και με την εσωτερική πολιτική του Ισραήλ και τους πολιτικούς κύκλους.
Και υπάρχει ένα καταγεγραμμένο μοτίβο στην καριέρα του Νετανιάχου να κάνει τις πιο προκλητικές και ωμές δηλώσεις για τις
πιο επιθετικές πολιτικές απέναντι στους Παλαιστίνιους σε περιόδους σκληρά αμφισβητούμενων πολιτικών εκλογών.
Ουσιαστικά θα δικάσει τις ψήφους του δικαιώματος για να τον κρατήσει στη θέση του.
Αλλά τότε υπάρχει και ο κίνδυνος να κατηγορήσουμε τον Νετανιάχου για όλα.
Είναι σίγουρα μια κυρίαρχη δύναμη στην ισραηλινή πολιτική. Και είναι εδώ και δεκαετίες.
Αλλά δεν είναι η μόνη δύναμη.
Και διατρέχουμε τον κίνδυνο να υποθέσουμε ότι αν μπορούσαμε να φέρουμε στην εξουσία έναν πιο ψύχραιμο Ισραηλινό πρωθυπουργό,
όπως ο Ναφτάλι Μπένετ ή ο Εχούντ Μπαράκ, ο οποίος ήταν έμπιστος του Τζέφρι Επστάιν, ή κάποιον άλλον, τότε όλα θα ήταν μια χαρά.
Αλλά νομίζω ότι αυτή είναι μια λανθασμένη αφήγηση που έχει φυτευτεί σε αυτή τη συζήτηση.
Πρόκειται για ένα θεμελιώδες ζήτημα που βρίσκεται στο επίκεντρο της ισραηλινής πολιτικής από την ίδρυση του
ισραηλινού κράτους μέχρι τις τρομοκρατικές επιθέσεις που οδήγησαν στην ίδρυση του ισραηλινού κράτους.
Ξέρουμε για αυτό.
Για άλλη μια φορά: δεν πρόκειται για θεωρίες συνωμοσίας. Πρόκειται για τεκμηριωμένη ιστορία.
Για παράδειγμα, η επίθεση στο ξενοδοχείο King David το 1946, η οποία ήταν η μεγαλύτερη τρομοκρατική επίθεση στην ιστορία εκείνη
την εποχή και συγκλόνισε τη συνείδηση του κόσμου, σκοτώνοντας δεκάδες, εκατοντάδες
ανθρώπους και τραυματίζοντας πολλούς, πολλούς άλλους.
Ήταν μια απολύτως θρασύτατη επίθεση.
Και ήταν μια στοχευμένη τρομοκρατική επίθεση που διαπράχθηκε από εκείνους που αργότερα θα γίνονταν ουσιαστικά το
ισραηλινό πολιτικό κατεστημένο ως μέρος του σχεδίου τους να διώξουν τους Βρετανούς από την Παλαιστίνη.
Και δυστυχώς ήταν πολύ επιτυχημένος.
Επομένως, τα θεμέλια του ισραηλινού κράτους βασίστηκαν από την αρχή στην τρομοκρατία και τη βία κατά των Παλαιστινίων.
Και δυστυχώς, τίποτα δεν έχει αλλάξει τα τελευταία 75 χρόνια.
Όταν λέτε ότι αυτή η τρομοκρατική ομάδα έγινε το πολιτικό κατεστημένο, εννοείτε την Irgun;
Ναι. Και στην πραγματικότητα, το όνομα μου διαφεύγει τώρα.
Αλλά το κατέγραψα στο τελευταίο μου επεισόδιο στο podcast ("Meet Benjamin Netanyahu, War
Criminal") "Meet: Νετανιάχου, εγκληματίας πολέμου".
Συγκεκριμένα, ο ηγέτης της Irgun που ήταν υπεύθυνος για την επιχείρηση στο ξενοδοχείο King David επαινέθηκε από τον
Νετανιάχου ως παράδειγμα για την ίδρυση του ισραηλινού κράτους - ήταν ένας από τους ιδρυτές του ισραηλινού κράτους.
Το 2006, στην 60ή επέτειο αυτής της φονικής βομβιστικής επίθεσης, η ισραηλινή κυβέρνηση αποκάλυψε μια αναμνηστική πλάκα.
Ο Βρετανός πρέσβης δήλωσε τότε ότι ήταν απολύτως αξιοσημείωτο το γεγονός ότι ένα ελεύθερο, φιλελεύθερο,
δημοκρατικό κράτος θα έστηνε κυριολεκτικά ένα μνημείο για μια τρομερή, θανατηφόρα τρομοκρατική επίθεση.
Αλλά ποιος ήταν εκεί για να αποκαλύψει την πλακέτα και να τιμήσει για άλλη μια φορά τους Irgun και να τους επαινέσει για τον
ρόλο τους στην ίδρυση του Ισραήλ σε αυτό το θανατηφόρο γεγονός;
Κανένας άλλος από τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου.
Συνδέεται κατά κάποιο τρόπο η κυβέρνηση Νετανιάχου με τη Χαμάς;
Ναι, είναι.
Και για άλλη μια φορά το κατέγραψα αυτό στο έργο μου.
Πριν από μερικούς μήνες έγραψα ένα άρθρο με τίτλο "Η μυστική ιστορία της Χαμάς", το οποίο ασχολείται με την ίδρυση της Χαμάς,
τι είναι, από πού προέρχεται και τις εκτεταμένες διασυνδέσεις μεταξύ της ισραηλινής κυβέρνησης και των μυστικών
υπηρεσιών μεταξύ της ισραηλινής κυβέρνησης και της Χαμάς.
Και νομίζω ότι θα ήταν πολύ εύκολο να πούμε ότι η Χαμάς είναι ένα πλήρες κατασκεύασμα, μια
απόλυτη μαριονέτα της ισραηλινής κυβέρνησης.
Αλλά έχει αποδειχθεί ότι υποστηρίχθηκε, προωθήθηκε, χρηματοδοτήθηκε και ευνοήθηκε από την ισραηλινή κυβέρνηση.
Σε μια συνεδρίαση του κόμματος Λικούντ το 2019, ο Μπενιαμίν Νετανιάχου δήλωσε μάλιστα ρητά ότι η στρατηγική του ήταν να
υποστηρίξει τη Χαμάς προκειμένου να κρατήσει τους Παλαιστίνιους στη Λωρίδα της Γάζας πολιτικά και
ιδεολογικά χωριστά από τους Παλαιστίνιους στη Δυτική Όχθη.
Αυτό γίνεται για να διασφαλιστεί ότι δεν θα μπορέσουν ποτέ να ενωθούν και δεν θα αποτελέσουν ποτέ
πραγματική απειλή με τη δημιουργία μιας λύσης δύο κρατών στη σύγκρουση Παλαιστινίων-Ισραήλ.
Έτσι, αυτό είναι και πάλι προφανές, δεν χρειάζεται να κάνουμε εικασίες γι' αυτό.
James, μιλώντας για την ανάγκη συνέχισης των πολέμων γενικά:
Είδα αυτό που υποθέτω ότι είναι το τελευταίο σας βίντεο και αναφερθήκατε σε ένα άρθρο στο περιοδικό CovertAction.
Και έριξα μια ματιά στο περιοδικό CovertAction.
Δεν ξέρω αν διάβασα το σωστό άρθρο, αλλά ήταν από έναν άνθρωπο που είπε ότι αυτός ήταν ο τρόπος λειτουργίας των
Ηνωμένων Πολιτειών από την αρχή: να συνεχίσουν οι πόλεμοι
Θα λέγατε ότι αυτό συμβαίνει γενικά στη Μέση Ανατολή, ότι αυτό συμβαίνει σήμερα στην Ουκρανία και
ότι αυτό συμβαίνει και στις Ηνωμένες Πολιτείες;
Θα έλεγα ότι αυτός είναι ο γενικός τρόπος λειτουργίας του στρατιωτικού-βιομηχανικού συγκροτήματος, τον οποίο εντόπισε ο
Αϊζενχάουερ όταν έφυγε από το γραφείο του Προέδρου των ΗΠΑ το 1960 και ο οποίος ισχύει ακόμη περισσότερο σήμερα από τότε.
Αυτός είναι ο «τρόπος λειτουργίας» αυτού του στρατιωτικο-βιομηχανικού
συμπλέγματος από, λοιπόν, από τις απαρχές του.
Ο πόλεμος είναι η υγεία του κράτους, αλλά ο πόλεμος είναι επίσης η υγεία κάθε βιομηχανίας, κάθε δευτερεύοντος οργάνου, κάθε
υπηρεσίας πληροφοριών και όλων αυτών των άλλων οργάνων του ευρύτερου Βαθέος Κράτους που
στην πραγματικότητα καθορίζει την πολιτική.
Και ως εκ τούτου, όχι μόνο έχουν έννομο συμφέρον, όχι μόνο κρυφό συμφέρον, αλλά το συμφέρον τους ισοδυναμεί με το συμφέρον του
πολέμου και τη συνεχή δημιουργία αιτιών για στρατιωτική δράση.
Οπότε ναι, αυτό είναι σίγουρα μέρος της στρατηγικής.
Νομίζω ότι αυτό ισχύει περισσότερο σε ορισμένους χρόνους και σε ορισμένα μέρη για ορισμένους στρατηγικούς λόγους.
Μπορούμε να το δούμε αυτό ιστορικά.
Για παράδειγμα, τη δεκαετία του 1980, ο ρητός λόγος της χρηματοδότησης -στην πραγματικότητα, ήταν η μεγαλύτερη,
τουλάχιστον παραδεδεγμένη, επιχείρηση της CIA στην ιστορία- ήταν η χρηματοδότηση των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν
τη δεκαετία του 1980, στο πλαίσιο του πολέμου τους κατά της τζιχάντ εναντίον των Σοβιετικών.
- ειδικά και ακριβώς επειδή το βαθύ κράτος της κυβέρνησης Κάρτερ αποφάσισε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 ότι ο καλύτερος
τρόπος για να στεγνώσουν οι Σοβιετικοί ήταν να τους βάλουν σε μια κρεατομηχανή, να τους δώσουν το δικό τους Βιετνάμ.
Αυτό λοιπόν έκαναν ρητά και κατηγορηματικά.
Και προσπάθησαν να κρατήσουν αυτόν τον πόλεμο όσο το δυνατόν περισσότερο.
Αυτή ήταν η στρατηγική πίσω από αυτό.
Η σύγκρουση στην Ουκρανία είναι, κατά τη γνώμη μου, ένας ακριβής παραλληλισμός, διότι σε αυτή την περίπτωση ο στόχος
είναι σαφώς η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ευτυχείς να πολεμήσουν τη Ρωσία μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό,
και θα συνεχίσουν να στέλνουν χρήματα, βοήθεια και όπλα για να διαρκέσει αυτή η σύγκρουση όσο το
δυνατόν περισσότερο για να λεηλατήσουν τους Ρώσους
Λοιπόν, νομίζω ότι ο Τραμπ είπε πρόσφατα ότι θέλει να τερματίσει αυτόν τον πόλεμο.
Αν σταματούσε τον πόλεμο, θα σταματούσε και η κρεατομηχανή.
Αλλά νομίζω ότι έχει άλλους λόγους να σταματήσει τον πόλεμο.
Θα θέλαμε να μιλήσουμε λίγο για τις σκέψεις σας σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση του πολέμου του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία.
Και ας σκεφτούμε τους κύριους υπεύθυνους για την έναρξη και τη συνέχιση του πολέμου κατά της Ρωσίας.
Τι θέλουν άνθρωποι όπως η Βικτόρια Νούλαντ και ο Άντονι Μπλίνκεν, υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ;
Ποιος είναι ο στόχος σας εκεί;
Ξέρετε, αυτή είναι μια καλή ερώτηση.
Και νομίζω ότι είναι θέμα του πόσο πίσω θέλετε να πάτε στη γεωπολιτική ιστορία.
Σίγουρα πιστεύω ότι η στρατηγική της αυτοκρατορίας, της βρετανικής αυτοκρατορίας στα τέλη του 19ου αιώνα, της
αμερικανικής αυτοκρατορίας στον 20ό αιώνα, ήταν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα να κρατήσει τους Ρώσους και τους Γερμανούς
χωριστά και να τους κρατήσει ουσιαστικά σε πόλεμο μεταξύ τους.
Διότι αν ενώνονταν, ούτε καν πολιτικά ή οικονομικά, ακόμη και αν είχαν απλώς καλές σχέσεις μεταξύ τους, αυτό θα αποτελούσε
σοβαρή απειλή για την ικανότητα των Βρετανών ή των Αμερικανών, για παράδειγμα, να ελέγχουν την ευρωπαϊκή ήπειρο.
Και όπως σημειώθηκε πριν από περισσότερο από έναν αιώνα, από την εποχή του Mackinder, του Halford Mackinder και την
εμφάνιση της γεωπολιτικής όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, αυτή η περιοχή ήταν η καρδιά του η λεγόμενη παγκόσμια σκακιέρα .
Και κάθε δύναμη που το ελέγχει έχει ουσιαστικά τον έλεγχο του πλανήτη.
Και αυτό έχει γίνει κατανοητό εδώ και πάνω από έναν αιώνα, γι' αυτό ακριβώς υπήρχε πάντα η ανάγκη να μπει σφήνα ανάμεσα
στους Ρώσους και τους Γερμανούς ή τους Ευρωπαίους γενικότερα.
Και νομίζω ότι αυτό εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα.
Αυτό εξακολουθεί να αποτελεί μέρος της στρατηγικής.
Ναι, διεξήγαγα μια συνέντευξη με τον χειριστή του ιστότοπου Antiwar.com.
Κάνει το μεγάλο αντιπολεμικό podcast.
Horton. Ναι, Scott Horton.
Και είπε: "Το τελευταίο πράγμα που θέλει η Δύση είναι η γερμανορωσική ενότητα.
Και λέει ότι το χειρότερο θα ήταν αν η Γερμανία και η Ρωσία ξαναρχίσουν πόλεμο μεταξύ τους.
Και είδαμε τι συμβαίνει όταν συμβαίνει αυτό.
Ναι, το κάναμε.
Επιστρέφοντας στη δήλωση του Τραμπ ότι θα τερματίσει αυτόν τον πόλεμο.
Τι γνωρίζετε για τον καλό του φίλο Larry Fink, τον διευθύνοντα σύμβουλο της BlackRock, ο οποίος τυχαίνει να έχει
συμβουλευτικό ρόλο στην ανοικοδόμηση της Ουκρανίας και είναι υπεύθυνος για το Ταμείο Ανάπτυξης της Ουκρανίας;
Ναι. Είναι ακριβώς όπως το περιγράψατε.
Παρεμπιπτόντως, η BlackRock είναι η μεγαλύτερη επενδυτική εταιρεία στον κόσμο, κατέχοντας, αν όχι την
πλειοψηφία, τουλάχιστον ένα μεγάλο ποσοστό των μετοχών σχεδόν όλων των εταιρειών Fortune 500 .
Και η BlackRock, ιδίως ο Larry Fink, ο διευθύνων σύμβουλος της BlackRock, έχει επίσης επενδύσει σημαντικά στην
ουκρανική ανοικοδόμηση, η οποία έχει φυσικά ενταχθεί στο πλαίσιο ενός ψηφιακού μετασχηματισμού.
Αυτή η διαδικασία ξεκίνησε πριν από την τρέχουσα σύγκρουση, αλλά σίγουρα έχει επεκταθεί.
Και ο Larry Fink έχει μιλήσει ανοιχτά για το πώς αυτό παρέχει μια τέλεια ευκαιρία για τον πλήρη ψηφιακό
μετασχηματισμό μιας κυβέρνησης και μιας οικονομίας.
Αυτό ακριβώς προσπαθούν να κάνουν.
Και φυσικά πρόκειται για μια έκρηξη και μια διεφθαρμένη επιχείρηση με τη μορφή δισεκατομμυρίων ευρώ,
δισεκατομμυρίων δολαρίων για όποιον μπορεί να κολλήσει τη μύτη του στη συγκεκριμένη τούρτα και να φάει τα περισσότερα.
Και ο Larry Fink φαίνεται σίγουρα να βρίσκεται στη θέση αυτού του αιμοβόρου βαμπίρ στη σφαγίτιδα φλέβα της ανθρωπότητας.
Ερευνούσα το ιστορικό του Larry Fink και την εμπλοκή του στην Ουκρανία και τη συμμετοχή του εκεί και βρήκα ένα
συνέδριο που έλαβε χώρα στη Νέα Υόρκη πριν από μερικά χρόνια.
Έχετε ακούσει ποτέ για το "Dealbook Summit" που χρηματοδοτείται από τους New York Times;
Έχω ακούσει γι' αυτό, ναι, αλλά δεν έχω παρακολουθήσει τη διαδικασία.
Λοιπόν, διάβασα τα ψιλά γράμματα.
Αναφέρει: "Ο υποψήφιος πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, ο διευθύνων σύμβουλος
του ΜΕΤΑ Μαρκ Ζούκερμπεργκ, η υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τζάνετ Γέλεν και ο διευθύνων σύμβουλος της
BlackRock Λάρι Φινκ θα μιλήσουν επίσης στη σύνοδο κορυφής".
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι μαζί σε μια σύνοδο κορυφής στη Νέα Υόρκη.
Τι πιστεύετε;
Απλά δεν με εκπλήσσει καθόλου.
Θα έλεγα ότι αυτοί ακριβώς είναι οι άνθρωποι που θα περιμέναμε να συγκεντρωθούν για να μιλήσουν γι' αυτό και να
προσπαθήσουν να επωφεληθούν από αυτό με κάθε τρόπο, τόσο οικονομικά όσο και γεωπολιτικά. Και επίσης στρατιωτικά.
Και φυσικά, κάθε παίκτης σε αυτό το τραπέζι έχει τους δικούς του λόγους για να βρίσκεται εκεί,
αλλά σίγουρα μπορούν να συμφωνήσουν στην ατζέντα της αφαίμαξης του αίματος της Ουκρανίας για να πολεμήσουν τους
Ρώσους - κάτι που πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι γύρω από αυτό το τραπέζι θα ήθελαν να κάνουν αυτή τη στιγμή.
Λοιπόν, Τζέιμς, δεν φάνηκες πολύ σίγουρος για τα πιθανά αποτελέσματα της τρέχουσας κρίσης στο Ισραήλ.
Μιλώντας αισιόδοξα, ποιο είναι ένα μισό λογικό σενάριο για την έκβαση του πολέμου στην
Ουκρανία χωρίς να αναλάβει η BlackRock τη χώρα;
Ναι. Λοιπόν, όπως είπα, είναι εξαιρετικά δύσκολο τώρα.
Και νομίζω ότι όλοι έχουν παίξει τα χαρτιά τους τόσο μακριά που είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι
υπάρχει τώρα τρόπος να βγούμε από αυτή την άβυσσο.
Επειδή δεν νομίζω ότι οι Ρώσοι μπορούν να αποσυρθούν τώρα χωρίς να έχουν επιτύχει τουλάχιστον κάποιο μέτρο
διάσωσης του προσώπου τους στο Ντονμπάς σε σχέση με τους υποτιθέμενους γεωπολιτικούς στόχους.
Αλλά την ίδια στιγμή, η Ουκρανία έχει πλέον δεσμευτεί σταθερά σε μια πορεία προς τη δυτική
ολοκλήρωση, συμπεριλαμβανομένης της ένταξης στο ΝΑΤΟ.
Και στην πρόσφατη διάσκεψη του ΝΑΤΟ, δόθηκαν διαβεβαιώσεις ότι η πορεία της Ουκρανίας
προς την ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι μη αναστρέψιμη.
Δεν θα συμβεί αύριο, αλλά θα συμβεί.
Αυτή ήταν, φυσικά, η κόκκινη γραμμή που οι Ρώσοι χάραζαν εδώ και πάρα πολύ καιρό. Ακόμα και πριν από τον Πούτιν.
Η ιδέα του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία ήταν αυτή η κόκκινη γραμμή.
Επομένως, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ένα μέτρο που θα ήταν εφικτό σε αυτό το στάδιο,
το οποίο δεν θα ήταν τουλάχιστον, όπως λέτε...
Ακόμη και αν η σύγκρουση τελείωνε αύριο, έχουμε μια κυβέρνηση στο Κίεβο που έχει δεσμευτεί για τον ψηφιακό
μετασχηματισμό, την εξαγορά της BlackRock, της Palantir και άλλων εταιρειών που μπαίνουν σε αυτό το παιχνίδι.
Αυτή τη στιγμή, είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι θα μπορούσαν να εκδιωχθούν από μια κυβέρνηση στο Κίεβο.
Σωστά. Ωραία. Λοιπόν, Τζέιμς, θα προχωρήσουμε στο δεύτερο θέμα μας, τα CBDCs.
Και θα ήθελα να ανοίξω το θέμα με μια μικρή είδηση ​​από το περασμένο Σαββατοκύριακο, που ξεκίνησε την προηγούμενη εβδομάδα.
Ξέρετε, το κεφάλι μου ήταν γεμάτο, ήμουν απασχολημένος με τη δουλειά μου και δεν σκεφτόμουν πράγματα και δεν έψαχνα
πραγματικά και δεν έλεγχα την τροφοδοσία μου στο Twitter.
Έτσι, δεν ήξερα πολλά για όλη αυτή την υπόθεση της CrowdStrike.
Δεν ήξερα καν τι ήταν η CrowdStrike μέχρι που κάποιος μου είπε σήμερα ότι ήταν μια εταιρεία ασφάλειας λογισμικού.
Αλλά κάτι συνέβη την Παρασκευή και για κάποιο λόγο δεν μπορούσα να έχω πρόσβαση σε κανένα ψηφιακό αρχείο στην τράπεζά μου.
Έχω μια εφαρμογή στο κινητό μου τηλέφωνο που μου επιτρέπει να βλέπω τον τραπεζικό μου λογαριασμό και τις
συναλλαγές μου. Και μου είπε ότι "δεν είναι διαθέσιμη κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου".
Και τότε ο φίλος μου είπε, ναι, αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να οφείλεται στην υπόθεση CrowdStrike.
Ανέφερε ότι εκατοντάδες πτήσεις είχαν ακυρωθεί.
Ανέφερε ότι το YouTube ήταν εκτός λειτουργίας για τρεις ώρες σήμερα το πρωί, ότι οι τράπεζες ήταν κλειστές και ούτω καθεξής.
Και η σκέψη μου ήταν, αφού μιλάμε για CBDCs, ότι αυτό θα πρέπει να είναι ένα μαύρο μάτι για την ιδέα της ψηφιακής μετάβασης.
Δεν νομίζετε ότι οι άνθρωποι ανησυχούν ότι θα χάσουν την πρόσβασή τους σε μετρητά και ότι δεν θα μπορούν να
ξοδεύουν χωρίς να εξαρτώνται 100% από αυτό το ψηφιακό χρήμα που θέλουν να εισαγάγουν;
Χαίρομαι που θέσατε αυτή τη συζήτηση σε αυτό το πλαίσιο,
γιατί αυτή τη στιγμή υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες, ίσως και περισσότεροι, των οποίων τα ταξίδια έχουν ακυρωθεί, των οποίων οι
τραπεζικοί λογαριασμοί είναι εκτός λειτουργίας κ.λπ., επειδή έφτασε αυτό το γεγονός του αιώνα,
αυτή η τρομερή αναστάτωση που μόλις εξαπλώθηκε.
Αλλά τουλάχιστον οι άνθρωποι θα πρέπει τώρα να δώσουν προτεραιότητα στο να σκεφτούν αν είναι καλή ιδέα να εξαρτήσουμε
ολόκληρη τη ζωή μας, την οικονομική μας ύπαρξη, από αυτή την ψηφιακή τεχνολογία, η οποία είναι τουλάχιστον ευάλωτη σε τυχαίες
δυσλειτουργίες και ψευδείς ενημερώσεις, για να μην αναφέρουμε τις πραγματικές επιθέσεις, που πραγματοποιούνται από πραγματικούς
εξωτερικούς συνεργούς ή ως επιθέσεις με ψευδή σημαία που δημιουργούνται με κάποιο τρόπο ή ίσως απλώς από μια ανωτέρα βία.
Το ξέρουμε αυτό.
Η ΗΜΠ , η ηλιακή ακτινοβολία, το γεγονός Carrington .
Γνωρίζουμε τα είδη των πραγμάτων που μπορούν να καταστρέψουν ή να διαταράξουν την
ηλεκτρονική μας ζωή, όπως την ξέρουμε, εν ριπή οφθαλμού.
Κατά μία έννοια, ήταν σχεδόν ενθαρρυντικό να δούμε τι συνέβη με το θέμα CrowdStrike, όπου οι κάρτες επιβίβασης
για τους επιβάτες ήταν χειρόγραφες σε χαρτί επειδή δεν μπορούσαν να εκτυπωθούν ηλεκτρονικά.
Δεν ήταν δυνατή η χρήση των κωδικών QR.
Τα έχετε κυριολεκτικά συμπληρώσει με το χέρι.
Και αυτό τουλάχιστον σε κάνει να σκεφτείς πόσο βυθισμένοι είμαστε σε αυτήν την ψηφιακή μήτρα που το να βλέπεις μια
χειρόγραφη κάρτα επιβίβασης είναι συγκλονιστικό στην εποχή μας.
Αλλά ναι, οι άνθρωποι συνήθιζαν να γράφουν τα πράγματα με στυλό και χαρτί.
Γιατί το εγκαταλείψαμε αυτό;
Ποια ζωτικά, επείγοντα προβλήματα έχουμε λύσει εισάγοντας ολόκληρη τη ζωή μας σε αυτό το ψηφιακό πλέγμα;
Νομίζω ότι μπορείτε να το εφαρμόσετε αυτό σε πολλά πράγματα όπου υπάρχει μια νέα λύση, και η πρώτη ερώτηση
που πρέπει να κάνουμε στον εαυτό μας είναι: Λοιπόν, τι είναι λάθος με αυτό που έχουμε εδώ;
Για παράδειγμα, έχω αρκετά καλή λήψη, τουλάχιστον όταν ήμουν στην Ιαπωνία, με το παλιό δίκτυο 3 G.
Γιατί χρειαζόμαστε 4 G ή 5 G;
Και συνεχίζουν να το επεκτείνουν και να μας λένε ότι αυτό είναι απολύτως απαραίτητο για τη συνέχιση της ύπαρξής μας.
Αλλά δεν χρειάζεται να κατεβάσω μια ταινία σε 19 δευτερόλεπτα αντί για 53 δευτερόλεπτα.
Επιτρέψτε μου να κάνω εδώ μια αναφορά στον Neil Postman, τον συγγραφέα βιβλίων όπως το «Amusing Ourselves to Death».
Ήταν ένας πολύ ενδιαφέρων και πολύ προνοητικός συγγραφέας, ο οποίος ήταν παραγωγικός
και ενεργός τη δεκαετία του 1980 και του 1990.
Έγραψε για το Διαδίκτυο όταν αυτό μόλις εμφανιζόταν.
Και έδωσε μια σειρά από ομιλίες για θέματα τεχνολογίας.
Δεν γνωρίζω πλέον με ποιο όνομα δόθηκε αυτή η ομιλία. Αλλά αν ψάξετε κάτω από το Neil Postman
"ερωτήσεις για την τεχνολογία", θα τη βρείτε.
Πιστεύω ότι διατύπωσε τέσσερα ερωτήματα που πρέπει να θέτουμε στον εαυτό μας με κάθε νέα τεχνολογία που προτείνεται.
Ένα από αυτά είναι: Ποιο είναι το πρόβλημα για το οποίο η προτεινόμενη τεχνολογία υποτίθεται ότι αποτελεί τη λύση;
Και είναι πραγματικά πρόβλημα;
Και είναι πραγματικά μια λύση;
Και το αναλύει με έναν εξαιρετικό τρόπο που νομίζω ότι είναι ακόμη πιο επίκαιρος σήμερα απ' ό,τι
όταν έβγαλε αυτή την ομιλία πριν από τρεις δεκαετίες.
Αυτό ακούγεται ενδιαφέρον.
Τζέιμς, ξέρω ότι καλύψαμε αυτό το θέμα στην τελευταία μας συνέντευξη, αλλά έχουμε πολύ περισσότερους
θεατές που το παρακολουθούν στο συνέδριο της AZK.
Και νομίζω ότι μερικοί άνθρωποι εξακολουθούν να θέλουν να γνωρίζουν ποια είναι η διαφορά μεταξύ των CBDC και, για
παράδειγμα, του Apple Pay ή άλλων ψηφιακών συστημάτων πληρωμών.
Και γιατί το 93% όλων των κεντρικών τραπεζών συμμετέχουν ξαφνικά ενεργά στην ανάπτυξη αυτών των CBDCs;
Η υποδομή ψηφιακών πληρωμών όπως υπάρχει τώρα και την οποία αξιοποιείτε τώρα
βασίζεται στη μορφή χρημάτων που έχουμε συνηθίσει.
Με άλλα λόγια, τα χρήματα των ιδιωτών πελατών στον εμπορικό τραπεζικό κύκλο.
Υπάρχουν πολλά που πρέπει να καταλάβουμε για τις νομισματικές γελοιότητες και τις ανοησίες που έκαναν οι επίδοξοι
μάγοι της Wall Street, την κουβέρτα που τραβούσαν τα μάτια του ευρύτερου κοινού για πολλούς, πολλούς αιώνες.
Αλλά η ιδέα είναι ότι σήμερα υπάρχει ένα νομισματικό σύστημα δύο τροχιών στις περισσότερες χώρες
Το ένα είναι το χονδρικό νομισματικό σύστημα, το οποίο αφορά τις ίδιες τις τράπεζες, τις εμπορικές τράπεζες, οι οποίες έχουν
αποθεματικούς λογαριασμούς στην κεντρική τράπεζα, και είτε πρόκειται για την ΕΚΤ είτε την Τράπεζα της Ιαπωνίας είτε την
Ομοσπονδιακή Τράπεζα των Ηνωμένων Πολιτειών, αυτές οι εμπορικές τράπεζες Αποθηκεύστε κρατήσεις και πραγματοποιήστε
συναλλαγές μεταξύ τους σε αυτόν τον σημαντικό κύκλο πελατών.
Εμείς, εσείς και εγώ και όλοι όσοι το ακούμε αυτό, έχουμε τα χρήματά μας σε αυτές τις εμπορικές
τράπεζες, και αυτός είναι ο κύκλος των ιδιωτών πελατών,
Πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα- τα χρήματα που χρησιμοποιούν οι τράπεζες στον κύκλο χονδρικής
πώλησης είναι τεχνικά διαφορετικά από τα χρήματα που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή.
Έτσι, όταν πληρώνουμε με το Apple Pay ή κάτι παρόμοιο, χρησιμοποιούμε χρήματα από την επιχείρηση ιδιωτών πελατών.
Πρόκειται για χρήματα που δημιουργούνται από την τράπεζα λιανικής.
Το εμπορικό τραπεζικό σύστημα γενικά.
Τα περισσότερα χρήματα δημιουργούνται από χρέη προς εμπορικές τράπεζες.
Μέσω της μαγείας της τραπεζικής τους σύμβασης, έχουν το δικαίωμα να δημιουργούν αυτά τα χρήματα δανείζοντάς τα σε εμάς.
Δεν μπαίνουν στο θησαυροφυλάκιο της τράπεζας και δεν βγάζουν ένα σωρό μετρητά κάθε φορά που σας δανείζουν χρήματα, αλλά
δημιουργούν τα χρήματα που τους χρωστάτε - συμπεριλαμβανομένων των τόκων! - μια θαυμάσια ιδέα
αν τυχαίνει να είστε τραπεζίτης, με κάθε τρόπο.
Το CBDC είναι η ιδέα ότι για πρώτη φορά θα έχουμε άμεση πρόσβαση σε χρήματα της κεντρικής τράπεζας.
Φυσικά υπάρχουν ήδη χρήματα που έχουν εκδοθεί από την κεντρική τράπεζα σήμερα.
Εάν βγάλετε ένα από τα τραπεζογραμμάτια, σε όποια χώρα κι αν ζείτε, εάν βγάλετε ένα από τα χαρτονομίσματα, αν έχετε ακόμη και
ένα στο πορτοφόλι σας, επειδή οι περισσότεροι πληρώνουν χωρίς μετρητά, θα λέει κάτι σαν: εδώ στο Ιαπωνία η «Τράπεζα της
Ιαπωνίας», στις Ηνωμένες Πολιτείες το σημείωμα «Federal Reserve», γιατί αποτελεί έκφραση της ευθύνης της κεντρικής τράπεζας.
Αυτό το τραπεζογραμμάτιο εκδίδεται στην πραγματικότητα από την ίδια την κεντρική τράπεζα.
Έτσι, αυτός είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο η κεντρική τράπεζα μπορεί να διοχετεύσει χρήματα απευθείας στην
οικονομία, και αυτό είναι μόνο ένα κλάσμα της οικονομίας.
Ωστόσο, στο σύμπαν του CBDC, θα είναι σε θέση να φέρουν την έκφραση της ευθύνης της κεντρικής τράπεζας απευθείας στο ψηφιακό
πορτοφόλι σας, επειδή θα έχετε πλέον έναν λογαριασμό, ανάλογα με τον τρόπο που θα το ρυθμίσουν, αλλά με τον ένα ή τον άλλο
τρόπο, θα έχετε έναν λογαριασμό στην ίδια την κεντρική τράπεζα.
Και θα είναι σε θέση όχι μόνο να ελέγχουν και να παρακολουθούν τις συναλλαγές σας, αλλά και να εξετάζουν τις συναλλαγές σας, και
ενδεχομένως, όπως έχουν επισημάνει πολλοί, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών στο Ηνωμένο Βασίλειο και αλλού που είναι πολύ
ενθουσιασμένοι με αυτή τη δυνατότητα, θα μπορούν να προγραμματίζουν τι μπορεί και
τι δεν μπορεί να συμβεί με αυτά τα χρήματα.
Έτσι, για παράδειγμα, αν θέσετε έναν περιορισμό ότι μπορείτε να αγοράσετε μόνο μια συγκεκριμένη ποσότητα
κρέατος αυτό το μήνα, επειδή γνωρίζουμε ότι η κατανάλωση κρέατος εξοργίζει τους θεούς του καιρού.
Αν θέσουν έναν περιορισμό, μπορούν να τον επιβάλουν, εμποδίζοντάς σας να αγοράσετε περισσότερο από την καθορισμένη ποσότητα
κρέατος με το ψηφιακό νόμισμα της κεντρικής τους τράπεζας.
Και αυτό θα γίνει αυτόματα και δεν θα μπορείτε να το παρακάμψετε, αν αποφασίσετε να το εφαρμόσετε με αυτόν τον τρόπο.
Ή οποιοσδήποτε άλλος αριθμός περιορισμών που μπορείτε να φανταστείτε θα μπορούσε να τεθεί σε ισχύ σε πραγματικό χρόνο με
το πάτημα ενός ψηφιακού διακόπτη, αντιπροσωπεύοντας ένα απολύτως εφιαλτικό ποσό ελέγχου της
οικονομίας απευθείας από τους κεντρικούς τραπεζίτες.
Ναι, και μόλις απαντήσατε στην επόμενη ερώτησή μου, η οποία ήταν: Τι πιστεύετε ότι θα ήταν το πιο ελκυστικό πράγμα για το κράτος;
Και θα έλεγα ότι είναι η ικανότητα να παρακολουθούμε στενά τα περιουσιακά μας στοιχεία και τις δαπάνες
μας και, εάν είναι απαραίτητο, να ελέγχουμε τον τρόπο με τον οποίο τα χρησιμοποιούμε.
Απολύτως, και θα πρέπει να κάνω μια διάκριση διότι, όπως έχω επισημάνει, με τον τρόπο που υπάρχει σήμερα το
τραπεζικό σύστημα, οι εμπορικές τράπεζες παρεμβάλλονται μεταξύ της κεντρικής τράπεζας και εμάς.
Έτσι, οι εμπορικές τράπεζες αποτελούν σημαντικό μέρος αυτού, και προφανώς ασκούν απίστευτο έλεγχο στην οικονομία αυτή τη στιγμή.
Δεν θα εγκαταλείψετε αυτόν τον έλεγχο τόσο εύκολα.
Επομένως, μπορούμε να φανταστούμε πολλούς διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους θα δομηθεί το σύστημα CBDC.
Μία από αυτές θα μπορούσε να είναι ότι η κεντρική τράπεζα αναθέτει την ικανότητά της να διαχειρίζεται και να
επαληθεύει λογαριασμούς σε εμπορικές τράπεζες ή τουλάχιστον σε επαληθευμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Θα ενεργήσετε λοιπόν και ως ενδιάμεσος εδώ.
Αυτό θα σήμαινε ότι οι κεντρικές τράπεζες θα φαίνονταν τουλάχιστον ότι βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από τη διαδικασία: «Ω, δεν
τα ελέγχουμε όλα αυτά. Αυτό γίνεται από τις εμπορικές τράπεζες».
Δεδομένης της πολιτικής και οικονομικής πραγματικότητας του τρόπου με τον οποίο είναι δομημένο το τραπεζικό σύστημα,
τίθεται φυσικά το ερώτημα ποιος ρυθμίζει αυτές τις εμπορικές τράπεζες και τους λέει τι μπορούν και τι δεν μπορούν να κάνουν.
Πρόκειται για τις ρυθμιστικές αρχές των κεντρικών τραπεζών και των κυβερνήσεων.
Και έχουμε δει πώς αυτή η εξουσία έχει καταχραστεί στο παρελθόν.
Για παράδειγμα, υπό την κυβέρνηση Ομπάμα, το Υπουργείο Δικαιοσύνης διέταξε τις εμπορικές τράπεζες στις Ηνωμένες
Πολιτείες να παγώσουν τους λογαριασμούς ατόμων που παρείχαν απολύτως νόμιμες, αν και σκοτεινές, υπηρεσίες, όπως
πορνοστάρ, εμπόρους πυρομαχικών, δανειστές πληρωμών και άλλους κλάδους με τους οποίους η κυβέρνηση διαφωνούσε.
Απαίτησε από τις τράπεζες να αποσύρουν τους πελάτες αυτούς από την κυκλοφορία.
Οι ίδιες οι τράπεζες ήταν αυτές που συμμορφώθηκαν.
Ήταν αυτοί που μπλόκαραν τους λογαριασμούς αυτών των πελατών, αλλά το έκαναν επειδή η FDIC , μία από τις ρυθμιστικές
αρχές του τραπεζικού συστήματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, είπε: «Δεν πρόκειται να προστατεύσουμε τις καταθέσεις σας.
Θα μπορούσαμε να σας διαγράψουμε από τη λίστα αν δεν συμμορφωθείτε με τις απαιτήσεις
μας να απαλλαγείτε από αυτούς τους ανθρώπους".
Αυτό το παράδειγμα μας δείχνει πώς μπορεί να δημιουργηθεί αυτό το είδος συστήματος.
Και πάλι, αυτό δεν θα μοιάζει ακριβώς με το εφιαλτικό σενάριο των κεντρικών τραπεζών που ελέγχουν άμεσα τα
πορτοφόλια τους, αλλά θα ισοδυναμεί σχεδόν με το ίδιο πράγμα
Ναι, μπορώ να φανταστώ πώς θα προσπαθήσουν να μας το κάνουν ευχάριστο.
Και αυτή είναι μια από αυτές τις καταστάσεις "όταν έπιασαν τους κομμουνιστές...".
Πρώτα ήρθαν για τους τοκογλύφους στο Skid Row .
Λοιπόν, δεν μας αρέσουν αυτοί οι άνθρωποι.
Δεν μας αρέσουν ούτε οι πορνοστάρ.
Θα το κάνουν ελκυστικό.
Πόσο κοντά βρισκόμαστε λοιπόν σε ένα σύστημα CBDC;
Και αυτό σημαίνει το τέλος των μετρητών;
Μπορούν σίγουρα να συνυπάρξουν και πιθανότατα θα συνυπάρξουν για λίγο καιρό.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν θα υπάρχουν πλέον μετρητά.
Ωστόσο, έχουμε ήδη δει πώς έχει αναπτυχθεί η κοινωνία χωρίς μετρητά και πόσο γρήγορα συνέβη αυτό.
Βρισκόμαστε στο σημείο όπου η οικονομία της Ιαπωνίας εξακολουθεί να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε μετρητά, αν και αυτό αλλάζει.
Αλλά θυμάμαι ότι συμμετείχα σε ένα συνέδριο στην Αγγλία πέρυσι και ήταν πραγματικά σοκαριστικό, παρόλο που το
γνώριζα και είχα κάνει έρευνα και είχα μιλήσει γι' αυτό.
Ήταν πραγματικά σοκαριστικό να μπαίνεις σε πολλές καφετέριες, εστιατόρια και καταστήματα
λιανικής που κυριολεκτικά δεν δέχονταν μετρητά.
Ήταν μόνο χωρίς μετρητά.
Και αυτό ήταν επίσης ένα σοκ για το σύστημά μου, αλλά είναι ήδη μια πραγματικότητα.
Ως εκ τούτου, θα μπορούσε κανείς να φανταστεί ότι θα υπάρξει μια φάση συνύπαρξης κατά την εισαγωγή των CBDCs.
Αλλά θα μπορούσε κανείς κάλλιστα να φανταστεί ότι λόγω κάποιου οικονομικού γεγονότος ψευδούς σημαίας ή άλλης
αιτιολόγησης για μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, τα μετρητά θα μπορούσαν να καταργηθούν.
Και οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα μάλλον δεν θα κουνήσουν ούτε το βλέφαρο.
Σωστά. Λοιπόν, όταν επισκέπτεστε το τοπικό σούπερ μάρκετ, πόσους ανθρώπους βλέπετε να χρησιμοποιούν το
iPhone τους, χρησιμοποιώντας μια κάρτα, χρησιμοποιώντας μια κάρτα Easy Pay αντί για μετρητά;
Εννοώ, αυτό δεν είναι αρκετά συνηθισμένο;
Δυστυχώς, ναι.
Και λέω "δυστυχώς", διότι μου άρεσε πολύ το γεγονός ότι η Ιαπωνία εξακολουθεί να είναι σε μεγάλο βαθμό μια οικονομία
βασισμένη στα μετρητά, σε σημείο που μπορείς να αγοράσεις ένα αυτοκίνητο με μετρητά και αυτό δεν είναι καν κάτι το ασυνήθιστο.
Αλλά αυτό αλλάζει πραγματικά, και μάλιστα πολύ γρήγορα, επειδή τα συστήματα πληρωμών χωρίς μετρητά όχι μόνο
εισάγονται εδώ, αλλά προωθούνται ενεργά όλο και περισσότερο.
Και δυστυχώς, είναι πολύ πιο συνηθισμένο σήμερα οι άνθρωποι να πληρώνουν με το κινητό τους
τηλέφωνο ή την κάρτα τους απ' ό,τι στο παρελθόν.
Ακόμα και εδώ στην Ιαπωνία, η οποία ήταν μια από τις λίγες εξαιρέσεις στον βιομηχανικό κόσμο ως
οικονομία βασισμένη στα μετρητά, αυτό αλλάζει.
Και θα μπορούσα να φανταστώ ότι σε λίγα χρόνια θα φτάσουμε σε ένα σημείο όπου οι πληρωμές χωρίς μετρητά
θα είναι πιο συνηθισμένες από τις πληρωμές με μετρητά.
Τι μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό, εκτός από το να πληρώνουμε με μετρητά όσο το δυνατόν συχνότερα;
Ποιες άλλες επιλογές έχουμε;
Λοιπόν, θα έλεγα ότι αυτό είναι ένα πολύ, πολύ καλό σημείο εκκίνησης.
Και νομίζω ότι αυτό είναι ένα από εκείνα τα προβλήματα που είναι σαφώς κοινωνικό πρόβλημα, το οποίο κανείς δεν μπορεί να
λύσει μόνος του, αλλά όλοι πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας.
Και ο ρόλος μας συνίσταται σε μποϊκοτάζ και συνειδητές αποφάσεις αγοράς.
Και όχι μόνο στην αποφυγή καταστημάτων που λειτουργούν χωρίς μετρητά,
αλλά και, φυσικά, στην υποστήριξη των καταστημάτων, των επιχειρήσεων, των λιανοπωλητών ή των ανθρώπων που γνωρίζετε και
οι οποίοι είναι πρόθυμοι να προσφέρουν υπηρεσίες όχι μόνο έναντι μετρητών, αλλά και έναντι πολύτιμων μετάλλων,
κρυπτονομισμάτων, σε ανταλλακτικά δαχτυλίδια ή άλλες εκδοχές κοινοτικών νομισμάτων, ό,τι κι αν είναι αυτό.
Δεν είμαι εδώ για να κρίνω τι πρέπει να χρησιμοποιήσετε.
Νομίζω ότι πρέπει να χρησιμοποιείτε τα πάντα εκτός από τα CBDC.
Και αυτό είναι ένα από τα πράγματα:
Εφόσον λυγίζουμε αυτούς τους μύες και συνεχίζουμε να χτίζουμε μια κοινότητα που υποστηρίζεται τουλάχιστον σε περίπτωση αυτής της
μετάβασης, έτσι ώστε καθώς συμβαίνει υιοθεσία χωρίς μετρητά και περισσότεροι άνθρωποι ακολουθούν αυτήν την πορεία, υπάρχουν ακόμα
άνθρωποι που είναι πρόθυμοι να ακολουθήσουν παράκαμψη για να περάσει από την ταλαιπωρία αν χρειαστεί να
πληρώσει με μετρητά ή πολύτιμα μέταλλα ή κάτι άλλο, τότε τουλάχιστον αυτή η οικονομία μπορεί να συνεχιστεί.
Σίγουρα οι περισσότεροι άνθρωποι θα ενταχθούν στο cashless για να προχωρήσουν, αλλά η ευκαιρία για τους
ανθρώπους να στηρίξουν αυτή την κοινότητα θα υπάρχει.
Αλλά αν δεν εξασκήσουμε αυτούς τους μύες, αλλά απλά πούμε: "Ω, αυτό είναι κάπως άβολο, θέλω απλώς να
πάω στο σούπερ μάρκετ και να αγοράσω αυτό το πράγμα.
Μάλλον θα πρέπει να πληρώσω χωρίς μετρητά αυτή τη φορά".
Όσο περισσότερο το κάνουμε αυτό, τόσο περισσότερο μας καταλαμβάνει ο κόσμος χωρίς μετρητά.
Τελικά, πρόκειται για το σύστημα των συνηθειών μας, και πρέπει να συνηθίσουμε να αποδεχόμαστε τα δυσάρεστα,
προκειμένου να υποστηρίξουμε τον κόσμο που θέλουμε, προκειμένου να αποφύγουμε τον κόσμο που δεν θέλουμε.
Αμήν σ' αυτό, Τζέιμς.
Πλησιάζουμε στο τέλος του χρόνου μας.
Μου αρέσει να βάζω κάτι προσωπικό που με αφορά και αποκλίνει ελαφρώς από το σενάριο.
Θα ήθελα να σου περιγράψω μια υποθετική κατάσταση, Τζέιμς, και να μάθω πώς θα αντιδρούσες σε αυτή την περίπτωση.
Ξέρω ότι υπάρχουν τόσα πολλά πειράγματα σχετικά με αυτό το θέμα, και οι εικασίες είναι εντελώς ανεξέλεγκτες με έναν τρόπο
που μπορεί να σας ενοχλήσει αν ξεφύγουμε από την πορεία μας και πάμε στην τρύπα του κουνελιού σε όλα τα επίπεδα
Αλλά πρέπει να σας ρωτήσω για την υποτιθέμενη απόπειρα δολοφονίας στις 13 Ιουλίου , θα ήταν εντάξει;
Βέβαια, ναι.
Ας πούμε λοιπόν ότι προεδρεύετε σε ένα συνέδριο και τίθεται το ζήτημα της υποτιθέμενης δολοφονίας στις 13 Ιουλίου .
Ο κόσμος αναστατώνεται, υπάρχουν κάθε είδους εικασίες για το τι πραγματικά συνέβη, και
με κάποιο τρόπο ξεφεύγεις από την πορεία σου.
Οι άνθρωποι παίρνουν τα σφυριά τους και αποκαθιστούν την ηρεμία.
Τι κάνετε για να κρατήσετε τους ανθρώπους στο σωστό δρόμο σε μια τέτοια κατάσταση, τι θα λέγατε;
Νομίζω ότι στο σημείο που ο κόσμος έχει εκφράσει ενδιαφέρον γι' αυτό, είναι πολύ αργά για να το σφυρηλατήσουμε.
Ποτέ δεν θα τολμούσα να πω στους ανθρώπους τι πρέπει να σκέφτονται ή σε τι πρέπει να ξοδεύουν το χρόνο ή την
προσοχή τους, ούτε θα τολμούσα τουλάχιστον να τους πω να μην ξοδεύουν το χρόνο ή την προσοχή τους σε αυτό ή εκείνο το πράγμα.
Και ακόμη και αν το έκανα, ποιος θα με άκουγε και γιατί;
Ωστόσο, θα μπορούσα σίγουρα να σχολιάσω ότι η σημασία ενός τέτοιου γεγονότος για μένα, ως κάποιον που δεν πιστεύει στο
πολιτικό σύστημα και τη διαδικασία που μας έχει δοθεί με το "κουτί προτάσεων σκλάβων" που έρχεται ανά τετραετία, δεν είναι
σχετική χωρίς τα γενικότερα ζητήματα των ψηφιακών νομισμάτων των κεντρικών τραπεζών και της σύγκρουσης στο Ισραήλ και
την Ουκρανία και άλλα πράγματα για τα οποία μιλήσαμε σήμερα.
Το πραγματικό νόημα δεν έχει καμία σχέση με τον έναν ή τον άλλο πολιτικό υποψήφιο.
Πρόκειται για το τι θέλουν οι άνθρωποι που ελέγχουν αυτό το σύστημα να πιστέψουμε ότι
έχει συμβεί και γιατί θέλουν να το πιστέψουμε.
Έτσι, αν μπορούσα να πω κάτι σε μια τέτοια φανταστική κατάσταση, θα έλεγα απλώς ότι θα ήταν πιο χρήσιμο να κοιτάξουμε: Τι σημαίνει
αυτό το γεγονός, γιατί μας κατευθύνουν να σκεφτόμαστε και να μιλάμε γι' αυτό το γεγονός
με έναν συγκεκριμένο τρόπο, ποιον ενδιαφέρει;
Αν δεχτούμε αυτή την αφήγηση όπως μας επιβάλλεται, πού μας οδηγεί και σε ποιο αποτέλεσμα;
Και αν δεν βρεθεί άλλος λόγος, τότε ίσως απλά για να μας τραβήξει πίσω στην πολιτική συζήτηση και να επικεντρωθούν όλοι
στο ποια πλευρά αυτού του ελεγχόμενου αριστεροδεξιού αρπακτικού πουλιού θέλουν να υποστηρίξουν πολιτικά.
Μόνο και μόνο για να προσελκύσει τον κόσμο πίσω σε αυτό το τσίρκο. Αυτό θα μπορούσε να
είναι το πραγματικό νόημα μιας τέτοιας εκδήλωσης.
Θα το έθετα τουλάχιστον προς συζήτηση.
Πολύ καλά, πολύ καλά.
Εντάξει, τελευταία, τελευταία ερώτηση, Τζέιμς, τελευταία ερώτηση:
Εκπλαγήκατε όταν απελευθερώθηκε ο Τζούλιαν Ασάνζ;
Νομίζω πως ναι, έστω και μόνο λόγω της μακροπρόθεσμης αφήγησης, όπως στη σύγκρουση στην
Ουκρανία ή στο Αφγανιστάν ή οτιδήποτε άλλο.
Φαίνεται ότι από ένα σημείο και μετά γίνεται πραγματικός στόχος να το αφήσουμε σε αυτή την
ατελείωτη διαδικασία, σε αυτή την κατάσταση.
Δεν λέω ότι θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε πώς θα είχε γίνει αυτό στο δικαστήριο. Αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι
θα ήθελα να δω πώς θα είχε εξελιχθεί στο δικαστήριο.
Σε κάθε περίπτωση, με εξέπληξε.
Δεν το περίμενα αυτό.
Δεν το βλέπω ως μια θαυμάσια νίκη για την ελευθερία του λόγου, μόνο και μόνο επειδή το μόνο που αποφασίστηκε στην πραγματικότητα
ήταν: "Ναι, ένοχος, είμαι ένοχος, τώρα αφήστε με να βγω".
Και αυτό δεν βοηθάει πραγματικά στο θεμελιώδες πρόβλημα ότι έχει δημιουργηθεί ένα προηγούμενο ότι οι
κανονικές δημοσιογραφικές πρακτικές είναι παράνομες.
Και αυτό είναι ουσιαστικά αυτό που έχει διαπιστωθεί εδώ.
Ευτυχώς, γιατί θα μπορούσε να ήταν ακόμη χειρότερα.
Θα μπορούσε επίσης να υπάρξει πραγματική δικαστική απόφαση ότι αυτό που έκανε ήταν παράνομο,
γεγονός που θα δημιουργούσε ακόμη χειρότερο προηγούμενο.
Αλλά θα μπορούσε να είναι καλύτερο,
γιατί θα ήταν πολύ καλύτερο να κηρυχθεί αθώος κάποιος που έκανε απλώς μια δημοσιογραφική δουλειά.
Σίγουρα, σίγουρα.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ίσως θα έπρεπε να γιορτάσουμε την απελευθέρωσή του, αλλά οι πανηγυρισμοί μας θα έπρεπε να είναι
κάπως σιωπηλοί αφού προέκυψαν ως αποτέλεσμα μιας συμφωνίας.
Θα πρέπει, όπως πάντα, να συνεχίσουμε να επισημαίνουμε τα γεγονότα και τα ζητήματα γύρω από αυτή την υπόθεση αντί
να ασχολούμαστε με τις προσωπικότητες των εμπλεκομένων.
Συμφωνώ, απολύτως σωστά.
Λοιπόν, αγαπητοί συμμετέχοντες στο συνέδριο της AZK, τι θα λέγατε για ένα θερμό χειροκρότημα για τον James Corbett;
Υπέροχα, σας ευχαριστώ. Έχετε θέσει βαθιές συνδέσεις στο τραπέζι.
Σας εκτιμούμε, σας αγαπάμε.
Πολλές ευχαριστίες, Dan, για τη φανταστική ξενάγηση.
Η AZK δεν επιδιώκει οικονομικά συμφέροντα. Ούτε οι εμπνευστές, οι ομιλητές ούτε η Kla.TV έχουν λάβει αμοιβή για αυτές τις
ηχογραφήσεις. Θα θέλαμε να επισημάνουμε ρητά ότι αυτό το βίντεο μπορεί να αναπαραχθεί όσο συχνά
επιθυμείται σε αμετάβλητη μορφή και να διανεμηθεί δωρεάν].
Οι εισηγήσεις προορίζονται μόνο για σκοπούς ενημέρωσης και δεν αντικατοπτρίζουν τη γνώμη της AZK. Η AZK είναι ένα ουδέτερο
κέντρο πληροφόρησης από κάθε άποψη. Κάθε ομιλητής είναι υπεύθυνος μόνο για τη δική του συνεισφορά και όχι για τις άλλες
συνεισφορές ή το AZK, καθώς δεν υπάρχουν δεσμοί μεταξύ τους].
Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται εδώ έχουν ελεγχθεί κατά την καλύτερη δυνατή γνώση και πεποίθησή μας. Παρ' όλα αυτά, οι
ομιλητές και οι παραγωγοί δεν αναλαμβάνουν καμία ευθύνη για τυχόν συνέπειες που προκύπτουν από ενέργειες ή παραλείψεις που
σχετίζονται με το περιεχόμενο αυτού του βίντεο. Ο καθένας φέρει την αποκλειστική ευθύνη για τον
τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει αυτά που ακούει].