Ĝeneralaj informoj pri laŭleĝaj regularoj kaj la reguloj de AZK troveblas ĉe la fino de la prezento.
Ho, ho, kia tago!
Nun ni daŭrigas.
Ni venas al la sekva eminentulo.
Ni nun en la sekva raŭndo fokusiĝos pri la konflikto en la Mezoriento kaj havos la ŝancon prezenti niajn polemikajn
demandojn al alia giganto de ĵurnalismo, kiu loĝas en Japanio.
Kaj lin intervjuos nia mirinda Kla.TV-korespondanto Dan el Usono.
Japanio, Usono kaj ni ĉi tie en Svislando – do ĉi-foje ni alfrontas tempodiferencon de 15 horoj inter
tiuj du viroj kaj tempodiferencon de sep kaj ok horoj inter ili kaj ni en Svislando.
Ni dankas vin pro viaj valoraj servoj kaj rigardas la biografion de kiu?
De James Corbett.
James, ni bezonas vin!
James Corbett naskiĝis kaj kreskis en Kanado.
Li finis siajn studojn ĉe Trinity College en Dublino, Irlando, kun magistro pri filozofio.
Post translokiĝo al Japanio, James Corbett fondis la retejon "The Corbett Report" en 2007 kiel platformon por sendependa
kritika analizo de politiko, socio, historio kaj ekonomio.
Tiutempe li administris la retejon kune kun sia laboro kiel instruisto de la angla.
Ĉirkaŭ kvar jarojn poste, li fariĝis plentempa enketĵurnalisto.
Ekde tiam li ricevis multajn premiojn pro sia ĵurnalista laboro kaj estis serĉata parolanto ĉe diversaj
universitatoj, ĉe TEDxGorningen kaj antaŭ sendependaj enketkomisionoj kiel la Nacia Civitana Enketo en Kanado.
Tra la jaroj, James Corbett publikigis multajn malkaŝajn dokumentajn filmojn, kiel "9/11: The
Suspects", "A Century of Enslavement: The History of the Federal Reserve" kaj "Who is Bill Gates?"
Lia profunda esplorado estas publike disponebla en lia retejo kaj en multaj kanaloj en centoj da
epizodoj de podkastoj, intervjuoj kaj aliaj formatoj.
Li havas pli ol 300 000 sekvantojn nur en siaj sociaj retoj.
En 2018 li lanĉis la ĉiujaran negativan premion "Fake News Awards", kiu dokumentas la plej
misformitajn novaĵojn en la ĉefaj amaskomunikiloj.
James Corbett hodiaŭ parolas pri la temo "La konflikto en Mezoriento kaj cifereca
monero de centra banko: absoluta horora scenaro!"
James Corbett, dankon tre pro denove aliĝi al ni.
Neniu problemo.
Hodiaŭ ni diskutos la militon en la Mezoriento kaj CBD-ojn .
Do, se vi estas preta kaj niaj aŭskultantoj estas pretaj, ni tuj iros al la punkto.
Karaj spektantoj, ĉu vi pretas?
Ni komencu per tio: Vi priskribis la 7-an de oktobro kiel la 9/11 de Israelo .
Kial? Kiel ĉi tiuj du aferoj kongruas?
Nu, evidente mi ne estas la sola, kiu uzis tiun frazon.
Fakte, la ĉefaj amaskomunikiloj uzis ĉi tiun esprimon tuj post la atakoj la 7-an de oktobro.
Kaj, kompreneble, ili uzas la esprimon rilate al spektakla, grandskala terorista atako, kiu ne estis tio,
kion oni diris al ni, kaj kiu pravigas daŭran, supozeble senfinan militon kontraŭ terorismo.
Mi uzas la komparon tute alimaniere, ĉar, kiel tiuj, kiuj konas mian laboron, scias, mi dissekcis la teroratakojn sub falsa flago
de la 11-a de septembro el multaj diversaj anguloj, inkluzive de esplorado de la monfluo kaj de
la militludoj, kiuj okazis la 11-an de septembro.
Kaj ankaŭ la enketo pri kelkaj el la suspektatoj kaj individuoj implikitaj en la eventoj de la 11-a de septembro, la
inteligentecaj personaro kaj agentejoj kiuj aktive kunlaboris kun Al-CIAda, ankaŭ konata
kiel Al-Kaida, kaj en multaj manieroj kreis ilin.
Do kiam mi diras, ke la 7-a de oktobro estis la 11-a de septembro de Israelo, mi celas tion en tiu kunteksto, kiel aranĝita
aŭ provokita falsa-flaga evento, kiu estis uzata por pravigi militan kaj politikan agendon jam antaŭe deciditan.
Kiam vi diras, ke la milito neniam finiĝos, mi vidas tion kiel Israelon havantan klarajn intencojn en Gazo.
Ĉu vi vidas ian eblecon fini ĉi tiun militon en Gazo?
Kiel ĝi finiĝos? Ĉu ĝi devus finiĝi?
Mi volas diri, la senfina afero estas, ke se ili daŭre havos malamikojn ĉirkaŭ si, ili konstante turniĝos al
la usona Trezorejo por daŭrigi la armilajn sendaĵojn.
Sed ĉar ni parolas pri Gazo, ĉu vi antaŭvidas finon de ĉi tiu situacio?
Bedaŭrinde, mi vidas kiel ĝi povus finiĝi.
Kaj bedaŭrinde, plej multaj alternativoj ne estas agrablaj.
Ili inkluzivas la ekstermon de la palestina popolo el la Gaza Strio.
Multaj ministroj en la israela parlamento aludis al tio, parolante pri la neniigo de la Gaza
Strio aŭ pri la elimino de la palestina popolo.
Kaj bedaŭrinde, ĉi tiuj homoj kompreneble estas forĵetitaj kiel: "Ho, ili estas nur
ekstremaj marĝenaj grupoj ĉe la ekstrema dekstra."
Ili ne reprezentas la plimulton de la israela registaro.
Sed estas interese noti, ke la politika koalicio de Netanyahu nuntempe dependas de ĝuste tiaj homoj.
Do la ideo, ke tio fakte povus fini per etna purigado de la Gaza Strio, ne estas tiel malgranda fenomeno en israela politiko.
Kaj tiam, kompreneble, estas la demando pri la Okcidenta Jordanlando, kie dum jaroj estis malkaŝa kaj
kunordigita politiko de granda parto de la israela politika klaso daŭrigi kaj pligrandigi kontraŭleĝajn setlojn.
Ĉi tio okazas en la Okcidenta Jordanlando.
Ĝuste pasintsemajne la Internacia Kortumo de Justeco decidis en preliminara juĝo, ke la okupado de la okupitaj
palestinaj teritorioj fare de Israelo estas kontraŭleĝa.
Ĉi tio denove konfirmas, ke temas pri kontraŭleĝa okupado, kaj ke Israelo devas fari ĉian penon
por kiel eble plej rapide fini tion, kion ĝi faras.
Sed kiel tio aspektas?
Kaj bedaŭrinde, kiel mi diris, mi vidas multajn eblecojn.
Mi povas imagi multajn manierojn, laŭ kiuj tio povus fini, precipe en la Gaza Strio.
Ĝi povus fini, ekzemple, per la kompleta ekstermo de la palestina popolo, aŭ almenaŭ per la elpelado de sufiĉe da homoj por ke la
daŭra supervivo de la palestinanoj en la Gaza Strio estu neeltenebla, aŭ almenaŭ por malfermi novajn vojojn kaj
novajn areojn por setlado de israelanoj en la Gaza Strio.
Sed ĉion, kio similas al milita perspektivo, ekzemple ke Hamaso vere kondukas militon kontraŭ la israela registaro, ke vere
ekzistas du fortoj batalantaj unu kontraŭ la alia kaj ke la rezulto povus esti ajna, mi
konsideras falsan rakonton, kiu estis enplantita.
Tio, kio tie okazas, ne estas milito.
Ĝi estas masakro, granda masakro, kiu okazas ĝuste nun.
Kaj kiam ni rigardas preter la Gaza Strio al la Okcidenta Jordanlando, ni vidas
Jerusalemon, la Golanajn Altecojn, ĉiun el ĉi tiuj lokoj.
Do ni povus ekstrapoli kaj diri, ke la celo eble estas la elradikigo de palestinanoj el la tuta Israelo, ĉu ne?
Kiel mi diris, ĉi tio ne estas ekstrapolado aŭ teorio.
Tio estas io, kio estis aktive kaj malkaŝe diskutata, almenaŭ de iuj membroj de la israela parlamento.
Kaj kiam ili tion faras, kiam tiuj ministroj aperas kaj faras tiujn deklarojn, Netanyahu kutime paŝas antaŭen kaj faras ian
deklaron: "Ho, tio estas tro, ho, ni ne subtenas tiun ideon."
Sed, kiel mi diris, la politika koalicio, kiu tenas la registaron de Netanyahu kune,
dependas de ministroj, kiuj faras tiajn deklarojn.
Kaj estas multaj el ili.
Mi nuntempe dokumentas ĉi tion por venonta podkasto-epizodo.
Do mi nun rigardas ĉi tiujn datumojn kaj povas diri, ke ekzistas abunda dokumentita pruvo pri deklaroj faritaj de multaj israelaj
politikistoj, kiuj postulas la ekstermon de la palestina popolo.
Do ĉi tio ne estas marĝena ideo esprimita de nur kelkaj homoj. Ĝi estas esprimita de homoj en potencaj pozicioj.
Kaj tio, kiel mi diris, estas almenaŭ unu maniero, per kiu ni povas imagi la finon de ĉi tiu
konflikto, kvankam en la plej malbona ebla maniero.
Jes. Nu, Netanyahu moderigos siajn deklarojn depende de kiu lin aŭskultas.
Mi volas diri, li provos malgrandigi la ideon, sed en alia tago li egaligos la homojn
de Gazo kun Amalek, kiujn oni devas elimini.
Jes. Kaj kompreneble tio ankaŭ rilatas al la interna politiko de Israelo kaj al politikaj cikloj.
Kaj en la kariero de Netanyahu ekzistas dokumentita ŝablono, laŭ kiu li faris la plej provokajn kaj senĝenajn deklarojn
pri la plej agresemaj politikoj kontraŭ la palestinanoj dum periodoj de forte batalataj politikaj elektoj.
Li esence serĉos la voĉojn de la dekstra flanko, kiu tenos lin en oficejo.
Sed tiam ankaŭ ekzistas la danĝero kulpigi Netanyahu pri ĉio.
Li certe estas domina forto en israela politiko. Kaj tiel estas jam de jardekoj.
Sed li ne estas la sola forto.
Kaj ni riskas supozi, ke se ni povus simple akiri pli prudentan israelan ĉefministron, kiel Naftali Bennett aŭ
Ehud Barak, kiu estis konfidanto de Jeffrey Epstein, aŭ iun alian en potencon, tiam ĉio estus en ordo.
Sed mi pensas, ke tio estas falsa rakonto , kiu estis plantita en ĉi tiu konversacio.
Ĝi estas fundamenta demando, kiu ekde la starigo de la Ŝtato Israelo staras en la koro de la israela
politiko, nome la terorismaj atakoj, kiuj kondukis al la starigo de la Ŝtato Israelo.
Ni scias tion.
Denove: ĉi tiuj ne estas konspiraj teorioj. Ĉi tio estas dokumentita historio.
Ekzemple, la atako kontraŭ la Hotelo King David en 1946, kiu tiutempe estis la plej granda terorista atako en la
historio kaj skuis la konsciencon de la mondo, mortigante dekojn, centojn da homoj kaj vundante multajn, multajn aliajn.
Ĝi estis tute senhonteca atako.
Ĝi estis celita terorisma atako farita de tiuj, kiuj poste esence fariĝis la israela politika establo, kiel
parto de ilia plano forpeli la britojn el Palestino.
Kaj bedaŭrinde, li estis tre sukcesa.
Ekde la komenco, do, la fundamentoj de la israela ŝtato baziĝis sur terorismo kaj perforto kontraŭ palestinanoj.
Kaj bedaŭrinde, nenio ŝanĝiĝis rilate al tio dum la lastaj 75 jaroj.
Kiam vi diras, ke ĉi tiu terorista grupo fariĝis parto de la politika establo, ĉu vi celas la Irgun?
Jes. Kaj fakte, la nomo nun eskapis el mia menso.
Sed mi dokumentis ĝin en mia plej nova podkasta epizodo ("Renkontu Benjamin Netanjahu, militkrimulo").
Specife, la gvidanto de la Irgun, kiu respondecis pri la operacio ĉe la Hotelo King David, estis laŭdita de
Netanyahu kiel ekzemplo de la fondo de la Ŝtato Israelo – li estis unu el la fondopatroj de la Ŝtato Israelo.
En 2006, je la 60-a datreveno de ĉi tiu mortiga bombado, la israela registaro malkaŝis memorplakon.
La brita ambasadoro diris tiam, ke estis absolute rimarkinde, ke libera, liberala, demokratia ŝtato literale
starigis monumenton al terura, mortiga terorista atako.
Sed kiu estis tie por malkaŝi la plakedon kaj denove memori la Irgunon kaj laŭdi ilin pro ilia rolo
en la fondo de Israelo dum ĉi tiu mortiga okazaĵo?
Neniu alia ol Benjamin Netanyahu.
Ĉu la registaro de Netanyahu estas iel konektita al Hamaso?
Jes, ili estas.
Kaj denove, mi dokumentis tion en mia laboro.
Antaŭ kelkaj monatoj mi verkis artikolon titolitan "La Sekreta Historio de Hamas", kiu traktas la fondon de
Hamas, kio ĝi estas, de kie ĝi devenas, kaj la ampleksajn ligojn inter la israela registaro kaj Hamas.
Kaj mi pensas, ke estus tro simplisme diri, ke Hamaso estas simple kompleta elpensaĵo, tute marioneto de la israela registaro.
Sed oni pruvis, ke ĝi estis subtenata, antaŭenigata, financata kaj favorata de la israela registaro.
Dum kunveno de la partio Likud en 2019, Benjamin Netanyahu eĉ eksplicite deklaris, ke lia strategio estis subteni Hamason por
teni la palestinanojn en la Gaza Strio politike kaj ideologie apartaj de la palestinanoj en la Okcidenta Jordanlando.
Ĉi tio celas certigi, ke ili neniam unuiĝu kaj neniam prezentu realan minacon al la kreado de
duŝtata solvo en la palestina-israela konflikto.
Do tio denove estas evidenta; ni ne bezonas spekuladi pri ĝi.
James, ĉar ni parolas pri la neceso daŭrigi militojn ĝenerale:
Mi vidis vian verŝajne plej novan videon, kaj vi menciis artikolon en CovertAction Magazine.
Kaj mi rigardis la revuon CovertAction.
Mi ne scias, ĉu mi legis la ĝustan artikolon, sed ĝi estis verkita de viro, kiu diris, ke tio estis la
aliro de Usono ekde la komenco: daŭrigi la militojn.
Ĉu vi dirus, ke tio ĝenerale validas en la Mezoriento, ke tio validas hodiaŭ en Ukrainio, kaj ke tio ankaŭ validas por Usono?
Mi dirus, ke ĉi tio estas la ĝenerala operacia reĝimo de la milit-industria komplekso, kiun Eisenhower identigis
kiam li forlasis sian postenon kiel usona prezidanto en 1960, kaj kiu hodiaŭ estas eĉ pli potenca ol ĝi estis tiam.
Tio estis la modus operandi de ĉi tiu milit-industria komplekso ekde, nu, ekde ĝia komenco.
Milito estas la sano de la ŝtato, sed milito ankaŭ estas la sano de ĉiu industrio, ĉiu helpa organo, ĉiu sekreta
servo kaj ĉiuj aliaj organoj de la pli vasta profunda ŝtato, kiu fakte determinas la politikon.
Kaj tial ili ne nur havas investitan intereson, ne nur kaŝitan intereson, sed ilia intereso estas sinonima kun la intereso
de konduki militon kaj konstante krei kialojn por milita ago.
Do jes, tio certe estas parto de la strategio.
Mi opinias, ke tio pli verŝajne validas en certaj tempoj kaj en certaj lokoj pro certaj strategiaj kialoj.
Ni povas rigardi ĉi tion el historia perspektivo.
Ekzemple, en la 1980-aj jaroj la deklarita kialo por financi – fakte, ĝi estis la plej granda operacio de la CIA en la historio,
almenaŭ laŭ tio, kio estis konfirmita – estis financi la Talibanojn en Afganio en la 1980-aj jaroj kiel
parto de ilia ĝihada milito kontraŭ la sovetianoj.
— specife kaj precize ĉar la profunda ŝtato de la Carter-registaro fine de la 1970-aj jaroj decidis, ke la
plej bona maniero elĉerpi la sovetianojn estis trudi ilin tra viandmaŝino, doni al ili ilian propran Vjetnamion.
Do tio estis tio, kion ili eksplicite kaj eksprime faris.
Kaj ili provis daŭrigi ĉi tiun militon kiel eble plej longe.
Tio estis la strategio malantaŭ ĝi.
Laŭ mia opinio, la konflikto en Ukrainio estas preciza paralelo, ĉar en ĉi tiu kazo la celo klare estas Rusio, kaj
Usono ĝojas batali kontraŭ Rusio ĝis la lasta ukrainano.
kaj ili daŭre sendos monon, helpon kaj armilojn, por ke ĉi tiu konflikto daŭru kiel eble plej longe, por elblekigi la rusojn.
Nu, mi kredas, ke Trump lastatempe diris, ke li volas fini ĉi tiun militon.
Se li haltigus la militon, tiam ankaŭ la viandmuelilo haltus.
Sed mi kredas, ke li havas aliajn kialojn por ĉesigi la militon.
Ni ŝatus diskuti viajn pensojn pri la nuna situacio rilate al la proksiomilito de NATO en Ukrainio.
Kaj ni konsideru, kiu portas la ĉefan respondecon pri la komenco kaj daŭrigo de la milito kontraŭ Rusio.
Kion volas homoj kiel Victoria Nuland kaj Antony Blinken, la usona ŝtatsekretario? Kion ili volas?
Kio estas via celo tie?
Vi scias, tio estas bona demando.
Kaj mi pensas, ke temas pri tio, kiom malproksimen en la geopolitika historio vi volas iri.
Mi estas sufiĉe certa, ke la strategio de la imperio, de la Brita Imperio fine de la 19-a jarcento kaj de la Usona Imperio en la
20-a jarcento, dum tre longa tempo estis teni la rusojn kaj la germanojn apartaj kaj
esence teni ilin en milito unu kontraŭ la alia.
Ĉar se ili unuiĝus, ne eĉ politike aŭ ekonomie, sed simple por havi bonajn interrilatojn, tio prezentus
seriozan minacon al la kapablo de la britoj aŭ usonanoj, ekzemple, regi la eŭropan kontinenton.
Kaj, kiel estis establite antaŭ pli ol jarcento, ekde la tagoj de Mackinder, Halford Mackinder kaj la apero de
geopolitiko kiel ni ĝin konas hodiaŭ, ĉi tiu areo estas la kora tero de la tiel nomata tutmonda ŝaktabulo.
Kaj kiu ajn potenco ĝin regas, esence regas la planedon.
Tio estas komprenata jam pli ol jarcento, kaj ĝuste tial ĉiam estis bezono enmeti klon
inter rusojn kaj germanojn aŭ eŭropanojn ĝenerale.
Kaj mi pensas, ke tio ankoraŭ estas grava hodiaŭ.
Tio ankoraŭ estas parto de la strategio.
Jes, mi faris intervjuon kun la administranto de la retejo Antiwar.com.
Li faras la bonegan kontraŭmilitan podkaston.
Horton. Jes, Scott Horton.
Kaj li diris: La lasta afero, kiun la Okcidento volas, estas germana-rusa unueco.
Kaj li diras, ke la plej malbona afero estus, se Germanio kaj Rusio iam denove militus unu kontraŭ la alia.
Kaj ni vidis, kio okazas, kiam tio okazas.
Jes, ni havas.
Reen al la deklaro de Trump, ke li finos ĉi tiun militon.
Kion vi scias pri lia bona amiko Larry Fink, la ĉefoficisto de BlackRock, kiu okaze havas konsilan rolon en la rekonstruado
de Ukrainio kaj respondecas pri ĝia disvolva fonduso?
Jes. Ĝi estas ĝuste kiel vi priskribis ĝin.
Cetere, BlackRock estas la plej granda investa firmao en la mondo, posedante, se ne la plimulton, tiam almenaŭ grandan
parton de la akcioj en preskaŭ ĉiuj kompanioj de Fortune 500 .
Kaj BlackRock, precipe Larry Fink, ĝia ĉefoficisto, ankaŭ estas forte investita en la rekonstruado de Ukrainio, kiu
nature estis metita en la kuntekston de cifereca transformo.
Ĉi tiu procezo jam estis iniciatita antaŭ la nuna konflikto, sed ĝi certe estis vastigita.
Kaj Larry Fink malkaŝe parolis pri tio, kiel tio prezentas perfektan ŝancon por la kompleta
cifereca transformo de registaro kaj ekonomio.
Do ĝuste tion ili provas fari.
Kaj, kompreneble, ĉi tio estas floranta kaj korupta komerco, kiu valoras miliardojn da eŭroj, miliardojn da dolaroj por
tiuj, kiuj povas enmeti siajn nazo-truojn en ĉi tiun specialan kukon kaj manĝi la plej grandan parton de ĝi.
Kaj Larry Fink sendube ŝajnas esti en la pozicio de tiu sangosuĉanta vampiro ĉe la karotida arterio de la homaro.
Mi esploris la fonon de Larry Fink kaj lian implikiĝon en Ukrainio kaj lian intervenon tie, kaj mi trovis
konferencon, kiu okazis en Novjorko antaŭ kelkaj jaroj.
Ĉu vi iam aŭdis pri la Dealbook-summito sponsorita de la New York Times?
Mi aŭdis pri ĝi, jes, sed mi ne sekvis la procedojn.
Nu, mi legis la malgrandan preson.
Ĝi diris: "Ĉefministro-nomumito Benjamin Netanyahu, ukraina prezidento Volodymyr Zelensky, META-ĉefdirektoro Mark Zuckerberg,
usona financministro Janet Yellen kaj BlackRock-ĉefdirektoro Larry Fink ankaŭ parolos ĉe la pintkunveno."
Ĉiuj ĉi tiuj homoj kune ĉe pintkunveno en Novjorko.
Kion vi pensas?
Krom ke tio tute ne surprizas min.
Mi dirus, ke ĉi tiuj estas ĝuste la homoj, kiujn ni atendus kunveni por diskuti ĉi tion kaj provi profiti el ĝi
en ĉiu maniero, finance, geopolitike kaj ankaŭ milite.
Kaj, kompreneble, ĉiu ludanto ĉe ĉi tiu tablo havas siajn proprajn kialojn por esti ĉi tie.
sed ili certe povas konsenti pri la tagordo elsuĉi la vivsangon el Ukrainio por la batalo kontraŭ la rusoj – io, kion
multaj diversaj homoj ĉe ĉi tiu tablo ŝatus fari nuntempe.
Nu, James, vi ne ŝajnis tre certa pri la eblaj rezultoj de la nuna krizo en Israelo.
Kio estas, optimisme parolante, racie kredinda scenaro por la rezulto de la milito en
Ukrainio, sen ke BlackRock transprenu la landon?
Jes. Nu, kiel mi diris, tio estas ekstreme malfacila nuntempe.
Kaj mi pensas, ke ĉiuj ĝis nun ludis siajn kartojn tiel, ke estas malfacile imagi, ke nun
ekzistas maniero retiriĝi de ĉi tiu abismo.
Ĉar mi opinias, ke la rusoj nun ne povas retiriĝi sen almenaŭ atingi ian mezuron por savi sian vizaĝon en
Donbaso rilate al siaj supozataj geopolitikaj celoj.
Sed samtempe Ukrainio nun firme engaĝiĝis al vojo al okcidenta integriĝo, inkluzive de NATO-membreco.
Kaj ĉe la plej lasta NATO-konferenco oni certigis, ke la vojo de Ukrainio al NATO-membreco estas nerevokebla.
Ĝi ne okazos morgaŭ, sed ĝi okazos.
Tio estis, kompreneble, la ruĝa linio, kiun la rusoj desegnis jam antaŭ tre, tre longa tempo. Eĉ antaŭ Putin.
La ideo pri NATO en Ukrainio estis ĉi tiu ruĝa linio.
Do estas malfacile imagi savan mezuron, kiu estus ebla en ĉi tiu momento kaj kiu ne almenaŭ, kiel vi diras...
Eĉ se la konflikto finiĝus morgaŭ, ni havas registaron en Kievo, kiu estas sindediĉita al cifereca
transformo, al la transpreno de BlackRock, Palantir kaj aliaj kompanioj enirantaj ĉi tiun ludon.
Momente estas malfacile imagi, ke ili povus esti forĵetitaj el registaro en Kievo.
Ĝuste. Bone. Nu, James, ni transiros al nia dua temo, CBDC-oj.
Kaj mi ŝatus malfermi la temon per iom da novaĵoj el la pasinta semajnfino, kiu fakte komenciĝis antaŭ du semajnoj.
Vi scias, mia kapo estis plena, mi estis okupita de mia labortago kaj ne pensis pri aferoj, nek vere
faris iun esploradon, nek kontrolis mian Twitter-fluon.
Do mi ne sciis multe pri ĉi tiu tuta afero de CrowdStrike.
Mi eĉ ne sciis, kio estas CrowdStrike, ĝis iu hodiaŭ diris al mi, ke ĝi estas softvara sekureckompanio.
Sed vendrede okazis io, kaj pro iu kialo mi ne povis aliri iujn ajn ciferecajn rekordojn ĉe mia banko.
Mi havas programon en mia poŝtelefono, kiu permesas al mi vidi mian bankkonton kaj transakciojn.
Kaj ĝi diris: "ne disponebla dum la semajnfino".
Kaj tiam mia amiko diris, jes, tio tre bone povus esti pro la CrowdStrike-afero.
Li menciis, ke centoj da flugoj estis nuligitaj.
Li menciis, ke YouTube ne funkciis dum tri horoj ĉi-matene, ke bankoj estis fermitaj, kaj tiel plu.
Kaj mia penso estis, ke se ni parolas pri CBD-oj, tio devus esti nigra okulo por la ideo konverti ĉion al cifereca formo.
Ĉu vi ne pensas, ke homoj zorgas pri la perdo de sia aliro al kontanta mono kaj pri tio, ke ili ne povos fari aĉetojn sen esti
100% dependaj de tiu cifereca mono, kiun ili volas enkonduki?
Mi ĝojas, ke vi metas ĉi tiun diskuton en ĉi tiun kuntekston.
Ĉar en ĉi tiu momento estas dekmiloj, eble eĉ pli, kies vojaĝoj estis interrompitaj, kies bankkontoj estis malplenigitaj,
ktp., ĉar ĉi tiu evento, kiu okazas nur unufoje en jarcento, okazis, ĉi tiu terura perturbo, kiu ĵus disvastiĝis.
Sed almenaŭ nun, homoj devus prioritati pripensi, ĉu estas bona ideo dependigi niajn tutajn vivojn kaj ekonomian ekziston de ĉi
tiu cifereca teknologio, kiu almenaŭ estas vundebla al hazardaj paneoj kaj malĝustaj ĝisdatigoj, por ne mencii realajn
atakojn faritajn de veraj eksteraj kulpuloj aŭ kiel falsflagaj atakoj generitaj iel aŭ eble eĉ de pli alta potenco.
Ni scias tion.
EMF , suna radiado, la Carrington-evento .
Ni scias kiajn aferojn povas detrui aŭ perturbi niajn elektronikajn vivojn, kiel ni konas ilin, en palpebrumo.
En iu senco, estis preskaŭ kuraĝige observi, kio okazis kun la CrowdStrike-problemo, kiel enirpermesiloj
por pasaĝeroj estis man-eldonitaj sur papero, ĉar oni ne povis presi ilin elektronike.
La QR-kodoj ne povis esti uzataj.
Ili laŭvorte plenigis ĝin per mano.
Kaj tio certe igas vin pripensi, kiom profunde ni estas mergitaj en ĉi tiu cifereca matrico, ke estas
ŝoke vidi manskribitan enirpermesilon en ĉi tiu epoko.
Sed jes, en la pasinteco homoj kutimis registri aferojn per skribilo kaj papero.
Kial ni rezignis pri tio?
Kiujn urĝajn, por la supervivo kritikajn problemojn ni solvis per enmetado de nia tuta vivo en ĉi tiun ciferecan matricon?
Mi pensas, ke vi povus apliki tion al tiom da aferoj, kie estas nova solvo, kaj la unua demando, kiun ni devus demandi al ni
mem, estas: Nu, kio malbona estas en tio, kion ni havas ĉi tie?
Ekzemple, mi havis sufiĉe bonan signalon, almenaŭ kiam mi estis en Japanio, kun la malnova 3G-reto.
Kial ni bezonas 4G aŭ 5G?
Kaj ili daŭre plivastigas ĝin, dirante al ni, ke tio estas absolute necesa por nia daŭra ekzisto.
Sed mi ne bezonas elŝuti filmon en 19 sekundoj anstataŭ 53 sekundoj.
Permesu al mi ĉi tie enmeti referencon al Neil Postman, aŭtoro de libroj kiel Amusing Ourselves to Death.
Li estis tre interesa kaj tre antaŭvidema aŭtoro, kiu estis produktema kaj aktiva en la 1980-aj kaj 1990-aj jaroj.
Li skribis pri la interreto kiam ĝi ĵus aperis.
Kaj li faris serion da paroladoj pri temoj rilataj al teknologio.
Mi ne plu memoras la nomon de ĉi tiu parolado. Sed se vi serĉos la "demandojn pri teknologio" de Neil Postman, vi trovos ĝin.
Mi kredas, ke li formulis kvar demandojn, kiujn ni devus demandi al ni mem ĉiufoje kiam oni proponas novan teknologion.
Unu el ĉi tiuj estas: Kio estas la problemo, kiun la proponita teknologio devas solvi?
Ĉu ĝi vere estas problemo?
Kaj ĉu ĝi vere estas solvo?
Kaj li tion klarigas en bonega maniero, kiu, laŭ mia opinio, hodiaŭ estas eĉ pli rilata ol kiam
li faris ĉi tiun paroladon antaŭ tri jardekoj.
Tio sonas interesa.
James, mi scias, ke ni jam traktis ĉi tiun temon en nia lasta intervjuo, sed ni havas multe pli da
spektantoj, kiuj spektas ĉi tion ĉe la AZK-konferenco.
Kaj mi pensas, ke iuj homoj ankoraŭ volas scii, kio estas la diferenco inter CBD-oj kaj,
ekzemple, Apple Pay aŭ aliaj ciferecaj pagsistemoj.
Kaj kial 93% de ĉiuj centraj bankoj subite aktive okupiĝas pri la evoluigo de ĉi tiuj CBDC-oj?
La cifereca paginfrastrukturo, kiel ĝi nuntempe ekzistas kaj kiun vi nun uzas, baziĝas sur la formo de mono, al kiu ni kutimiĝis.
Tio estas, la mono de privataj klientoj en la komerca bankada ciklo.
Estas multe por kompreni pri la monludoj kaj sensencaĵoj, kiujn la supozataj sorĉistoj de Wall Street ludis, kaj
pri la vualo, kiun ili jam dum multaj, multaj jarcentoj tiris antaŭ la okulojn de la ĝenerala publiko.
Sed la ideo estas, ke hodiaŭ plej multaj landoj havas duoblan monan sistemon.
Unu estas la grosmon-sistemo, kiu estas por la bankoj mem, la komercaj bankoj, kiuj havas rezervajn kontojn ĉe la centra banko,
ĉu temas pri la Eŭropa Centra Banko, la Banko de Japanio aŭ la Federacia Rezerva Sistemo en Usono. Tiuj
komercaj bankoj stokas rezervojn kaj faras transakciojn inter si en ĉi tiu grosmon-ciklo.
Ni, vi kaj mi kaj ĉiuj aliaj, kiuj aŭskultas ĉi tion, ni havas niajn monojn en ĉi tiuj
komercaj bankoj, kaj tio estas la privata klientsiklo.
Ĉi tiuj estas du tute malsamaj aferoj. La mono, kiun bankoj uzas en la groskomerco, teknike
diferencas de la mono, kiun ni uzas en nia ĉiutaga vivo.
Do kiam ni pagas per Apple Pay aŭ similaj servoj, ni uzas monon el la privata klienta komerco.
Ĉi tiu estas mono kreita de la podetala banko.
La komerca bankada sistemo ĝenerale.
Plejparto de mono estas kreita per ŝuldoj al komercaj bankoj.
Per la magio de ilia banka kontrakto, ili havas la rajton krei ĉi tiun monon per pruntado al ni.
Ili ne eniras la bankan trezorejon kaj ne prenas stakon da kontantmono ĉiufoje kiam ili pruntas al vi monon; anstataŭe
ili kreas la monon, kiun vi poste ŝuldas al ili – inkluzive de interezo! – mirinda ideo, se vi hazarde estas bankisto.
CBDC estas la ideo, ke por la unua fojo ni havos rektan aliron al mono de la centra banko.
Kompreneble, mono emisiita de la centra banko jam ekzistas hodiaŭ.
Se vi elprenas unu el la banknotoj, sendepende de kiu lando vi loĝas, se vi elprenas unu el la paperaj notoj, se vi entute
ankoraŭ havas unu en via monujo, ĉar plej multaj homoj pagas sen kontanta mono, ĝi diros ion kiel: ĉi tie en Japanio, la
"Banko de Japanio", en Usono, la "Federal Reserve"-noto, ĉar tio estas esprimo de la ŝuldopagdevigo de la centra banko.
Ĉi tiu banknoto fakte estas eldonita de la centra banko mem.
Do tio estas la sola maniero, per kiu la centra banko povas injekti monon rekte en la
ekonomion, kaj tio estas nur frakcio de la ekonomio.
En la universo de CBDC-oj, tamen, ili povos alporti sian esprimon de ŝuldo de la centra banko rekte en vian ciferecan monujon,
ĉar vi nun havos konton, depende de kiel ili ĝin starigos, sed unu maniere aŭ alia vi havos konton ĉe la centra banko mem.
Kaj ili povos ne nur kontroli kaj atesti viajn transakciojn, sed ankaŭ esplori ilin, kaj eble, kiel emfazis multaj, inkluzive de
politikistoj en Britio kaj aliloke, kiuj estas tre entuziasmaj pri ĉi tiu ebleco, ili povos programi, kio
povas kaj kio ne povas esti farita per ĉi tiu mono.
Do, ekzemple, se vi starigas limigon, ke vi povas aĉeti nur certan kvanton da viando ĉi-monate, ĉar ni
scias, ke viandokonsumo kolerigas la veterdionojn.
Se ili starigas limigon, ili povas devigi tiun limigon malhelpante vin aĉeti pli ol la asignitan kvanton
da viando per via cifereca monero de la centra banko.
Kaj tio estos aŭtomata afero, kiun vi ne povos ĉirkaŭiri, se vi decidos efektivigi ĝin tiel.
Aŭ ajna alia nombro da imageblaj restriktoj povus esti efektivigita en reala tempo per la ŝaltado de cifereca
ŝaltilo, reprezentante absolute koŝmaran kvanton da kontrolo super la ekonomio rekte fare de centraj bankistoj.
Jes, kaj vi ĵus respondis al mia sekva demando, kiu estis: Kion vi opinias plej alloga por la ŝtato?
Kaj mi dirus, ke temas pri la kapablo proksime observi niajn aktivojn kaj niajn elspezojn
kaj, se necese, kontroli kiel ni uzas ilin.
Absolute, kaj mi devus fari distingon, ĉar, kiel mi skizis, laŭ la nuna ekzisto de la banka sistemo
komercaj bankoj staras inter la centra banko kaj ni.
Komercaj bankoj tial estas grava parto de tio, kaj ili nuntempe ekzercas nekredeblan kontrolon super la ekonomio.
Ili ne cedos ĉi tiun kontrolon tiel facile.
Ni povas do imagi multajn eblecojn pri tio, kiel la CBDC-sistemo estos strukturita.
Unu el ĉi tiuj povus esti, ke la centra banko delegas sian kapablon subteni kaj kontroli kontojn al komercaj
bankoj aŭ almenaŭ al kontrolitaj financaj institucioj.
Do vi ankaŭ agos ĉi tie kiel peranto.
Tio ŝajnigus, ke la centraj bankoj estas nur je brako-longo for de la procezo: "Ho, ni ne kontrolas ion
ajn el tio. Ĉio estas farata de la komercaj bankoj."
Konsiderante la politikajn kaj ekonomiajn realaĵojn pri la strukturo de la banka sistemo, nature leviĝas la
demando, kiu reguligas ĉi tiujn komercajn bankojn kaj diras al ili, kion ili povas kaj ne povas fari.
Ili estas la reguligaj aŭtoritatoj de centraj bankoj kaj registaroj.
Kaj ni vidis, kiel ĉi tiu potenco estis misuzata en la pasinteco.
Sub la Obama-registaro, la Justicministerio instigis komercajn bankojn en Usono frosti la kontojn de individuoj, kiuj provizis
tute laŭleĝajn, kvankam malbonfamajn, servojn, kiel pornsteluloj, municiokomercistoj, salajro-antaŭpruntantoj kaj
aliaj en industrioj, kun kiuj la registaro malkonsentis.
Ŝi postulis, ke la bankoj forigu ĉi tiujn klientojn el cirkulado.
Estis la bankoj mem, kiuj plenumis tion.
Ili estis tiuj, kiuj frostigis la kontojn de ĉi tiuj klientoj, sed ili faris tion ĉar la FDIC , unu el la
reguligaj aŭtoritatoj de la banka sistemo en Usono, diris: "Ni ne asekuros viajn deponejojn."
Ni povus forigi vin el la listo, se vi ne plenumas niajn postulojn forigi ĉi tiujn homojn.
Ĉi tiu ekzemplo montras al ni kiel oni povas starigi ĉi tiun tipon de sistemo.
Tio, siavice, ne aspektos ĝuste kiel la koŝmaran scenaron de rekta kontrolo de via monujo fare de
centraj bankistoj, sed ĝi esence estos la sama afero.
Jes, mi povas imagi, kiel ili provos igi ĝin al ni plaĉa.
Kaj ĉi tio estas unu el tiuj situacioj "kiam ili venis por la komunistoj...".
Unue, ili venis pro la monpruntedonantoj en Skid Row .
Nu, ni ne ŝatas ĉi tiujn homojn.
Ni ankaŭ ne ŝatas pornstelulojn.
Ili faros ĝin alloga.
Do, kiom proksime ni estas al CBDC-sistemo?
Kaj ĉu tio signifas la finon de kontanta mono?
Ili certe povas kunekzisti kaj verŝajne faros tion dum iom da tempo.
Tio ne nepre signifas, ke kontanta mono ĉesos ekzisti.
Tamen ni jam vidis, kiel evoluis la senkontanta socio kaj kiom rapide tio okazis.
Ni estas en punkto, kie la japana ekonomio ankoraŭ estas plejparte kontanta, kvankam tio ŝanĝiĝas.
Sed mi memoras, ke mi ĉeestis konferencon en Anglio pasintjare, kaj ĝi estis vere ŝoka, kvankam mi
konscias pri tio kaj esploris kaj parolis pri ĝi.
Estis vere ŝoke viziti multajn kafejojn, restoraciojn kaj podetalajn butikojn, kiuj literale ne akceptis kontantmonon.
Ĝi estis literale nur senkontanta.
Kaj tio ankaŭ estis ŝoko por mia sistemo, sed ĝi jam estas realo.
Oni povus do imagi, ke estos periodo de kunekzisto kiam CBD-oj estos enkondukitaj.
Sed estas tute konvenebla, ke kontanta mono povus esti abolita pro ia financa evento sub
falsa flago aŭ alia pravigo por krizostato.
Kaj plej multaj homoj nuntempe verŝajne eĉ ne palpebrumus.
Ĝuste. Nun, kiam vi vizitas vian lokan supermerkaton, kiom da homoj vi vidas uzantaj sian iPhone,
karton aŭ facilpagan karton anstataŭ kontanta mono?
Mi volas diri, ĉu tio ne estas sufiĉe ofta?
Bedaŭrinde, jes.
Kaj mi diras "bedaŭrinde", ĉar mi estis tre kontenta pri la fakto, ke Japanio ankoraŭ plejparte estas kontanta
ekonomio, ĝis la punkto, ke oni povas aĉeti aŭton per kontanta mono kaj tio eĉ ne estas konsiderata nekutima.
Sed tio vere ŝanĝiĝas, kaj tre rapide, ĉar senkontantaj pagsistemoj ne nur estas enkondukitaj ĉi
tie, sed ankaŭ estas ĉiam pli aktive promovataj.
Kaj bedaŭrinde, hodiaŭ estas multe pli ofta ol antaŭe, ke homoj pagu per siaj poŝtelefonoj aŭ kartoj.
Eĉ ĉi tie en Japanio, kiu estis unu el la malmultaj esceptoj inter industriaj landoj kiel kontanta ekonomio, tio ŝanĝiĝas.
Kaj mi povus imagi, ke post kelkaj jaroj ni atingos la punkton, kiam senkontantaj pagoj estos pli oftaj ol kontantaj pagoj.
Kion ni povas fari pri tio, krom pagi kontante tiel ofte kiel eble?
Kion alian ni havas en nia maniko?
Nu, mi dirus, ke tio estas tre, tre bona komenca punkto.
Kaj mi pensas, ke ĉi tio estas unu el la problemoj, kiuj klare estas sociaj problemoj, kiujn neniu
povas solvi sole, sed ni ĉiuj devas fari nian parton.
Kaj nia rolo konsistas el bojkotoj kaj konsciaj aĉetdecidoj.
Kaj ne nur evitante butikojn, kiuj funkcias sen kontanta mono,
Sed kompreneble temas ankaŭ pri subteni la entreprenojn, kompaniojn, podetalistojn aŭ homojn, kiujn vi konas kaj kiuj
pretas oferti siajn servojn ne nur kontraŭ kontanta mono, sed ankaŭ kontraŭ valoraj metaloj, kriptovalutoj, en interŝanĝaj
rondoj aŭ aliaj versioj de komunumaj moneroj, kio ajn tio estu.
Mi ne estas ĉi tie por juĝi, kion oni devus uzi.
Mi pensas, ke vi devus uzi ĉion krom CBD-oj.
Kaj tio estas unu el la aferoj:
Dum ni fortigas ĉi tiujn muskolojn kaj daŭre konstruas subtenatan komunumon, almenaŭ en la kazo de ĉi tiu transiro, tiel ke kiam
okazos la enkonduko de senkontanta mono kaj pli kaj pli da homoj sekvos tiun vojon, ankoraŭ estos homoj, kiuj eĉ pretas fari
kromvojon, elteni malkomforton se necese, por pagi per kontanta mono, per valoraj metaloj aŭ io
alia, tiam ĉi tiu ekonomio almenaŭ povas daŭri.
Certe, plej multaj homoj partoprenos senkontantajn transakciojn por progresi, sed la ebleco
por homoj subteni ĉi tiun komunumon estos tie.
Sed se ni ne trejnas ĉi tiujn muskolojn kaj nur diras: "Ho, tio estas iom ĝena, mi nur
volas iri al la superbazaro kaj aĉeti la aĵon."
Ĉi-foje mi devos pagi per karto.
Ju pli ni tion faras, des pli ni estas englutitaj de la senkontanta mondo.
Finfine temas pri nia sistemo de kutimoj, kaj ni devas alkutimiĝi elteni malagrablajn aferojn por subteni la
mondon, kiun ni volas, kaj eviti la mondon, kiun ni ne volas.
Amen al tio, James.
Ni alproksimiĝas al la fino de nia tempo.
Mi ĝojas aldoni ion personan, kio estas en mia menso kaj iomete devias de la skripto.
Mi ŝatus priskribi al vi, James, hipotezan situacion kaj ekscii, kiel vi reagus en tiu situacio.
Mi scias, ke pri ĉi tiu temo estas tiom da ŝercoj, kaj la spekulado tute eliras el kontrolo, kio povus
ĝeni vin, se ni deviiĝus de la vojo kaj enprofundiĝus en la kuniklan truon je diversaj niveloj.
Sed mi bezonas demandi vin ion pri la supozata atenco la 13-an de julio , ĉu tio estus en ordo?
Certe, jes.
Do, ni supozu, ke vi prezidas konferencon kaj aperas la demando pri la supozata atenco la 13-an de julio .
Homoj koleriĝas, estas ĉiaspecaj spekuladoj pri tio, kio vere okazis, kaj vi iel devias de la temo.
Vi prenas vian martelon kaj restarigas pacon.
Kion vi faras por teni homojn sur la ĝusta vojo en tia situacio? Kion vi dirus?
Mi pensas, ke kiam homoj jam esprimis sian intereson, estas tro malfrue nur por simple persisti.
Mi neniam pretus diri al homoj, pri kio ili devus pensi aŭ kie ili devus pasigi sian tempon aŭ atenton, nek eĉ diri al ili, ke
ili ne devus pasigi sian tempon aŭ atenton pri tio aŭ pri tio.
Kaj eĉ se mi tion farus, kiu aŭskultus min kaj kial?
Tamen, mi certe povus noti, ke la signifo de tia evento por mi, kiel por iu, kiu ne kredas je la politika sistemo kaj la procezo,
kiu donas al ni la kvarjaran 'sklavan sugestoskatolon' ĉiun kvar jarojn, estas nerelevanta sen la superarkaj temoj pri
ciferecaj moneroj de centraj bankoj kaj la konflikto en Israelo kaj Ukrainio kaj aliaj aferoj, kiujn ni hodiaŭ diskutis.
La vera signifo de ĉi tio ne rilatas al ĉi tiu aŭ tiu politika kandidato.
Temas pri tio, kion la homoj, kiuj regas ĉi tiun sistemon, volas, ke ni kredu okazinta, kaj kial ili volas, ke ni kredu ĝin.
Do, se mi povus diri ion en tia imagina situacio, mi simple dirus, ke eble estus pli utile rigardi, kion ĉi tiu evento
signifas, kial oni nin kondukas al pensado kaj parolado pri ĉi tiu evento en certa maniero, kaj kies interesojn tio servas.
Se ni akceptas ĉi tiun rakonton tiel, kiel ĝi estas trudita al ni, kien ĝi kondukos nin kaj kia estos la rezulto?
Kaj se oni ne trovas iun alian kialon, tiam eble temas simple pri tio, ke oni denove tiru nin en la politikan debaton kaj refokusigu
la atenton de ĉiuj pri tio, kiun flankon de ĉi tiu kontrolita maldekstre-dekstrega rabbirdo ili politike volas subteni.
Kaj eĉ se temas nur pri tiri homojn reen en ĉi tiun flankŝov-cirkon, tio povus esti la vera signifo de tia evento.
Tial mi almenaŭ metus ĉi tion por diskuto.
Tre bone, tre bone.
Bone, lasta, lasta demando, James, lasta demando:
Ĉu vi surpriziĝis, kiam Julian Assange estis liberigita?
Mi pensas tiel, eĉ se nur pro la longtempa rakonto, kiel en la konflikto en Ukrainio aŭ en Afganio aŭ kio ajn.
Ŝajnas, ke je certa punkto forlasi ĝin en ĉi tiu senfina procezo, en ĉi tiu stato, fariĝas la vera celo.
Mi ne diras, ke estus interese vidi, kiel ĝi okazus en tribunalo, sed mi ne certas, ĉu
mi volus vidi, kiel ĝi rezultus en tribunalo.
Ĉiuokaze, ĝi surprizis min.
Mi ne atendis tion.
Mi ne vidas ĝin kiel mirindan venkon por parollibereco, se nur ĉar fakte oni nur decidis: "Jes,
mi estas kulpa, mi estas kulpa, nun liberigu min."
Kaj tio ne vere helpas pri la fundamenta problemo, ke estis starigita precedenco, ke
normalaj ĵurnalismaj praktikoj estas kontraŭleĝaj.
Kaj tio esence estas tio, kio ĉi tie estis establita.
Feliĉe, ĉar povus esti pli malbone.
Povus ankaŭ esti ekzistinta reala juĝa decido, ke tio, kion li faris, estis kontraŭleĝa,
kio estus kreinta eĉ pli malbonan precedencon.
Sed ĝi povus esti pli bona,
ĉar estus multe pli bone deklaraci iun senkulpa, kiu nur faris sian laboron kiel ĵurnalisto.
Absolute, absolute.
Ni povus diri, ke ni eble devus festi lian liberigon, sed niaj festoj devus esti iom modestaj, ĉar ili okazis pro interkonsento.
Kiel ĉiam, ni devus daŭre koncentriĝi pri la faktoj kaj temoj ĉirkaŭ ĉi tiu kazo, anstataŭ
pri la personecoj de la implikitaj individuoj.
Konsentite, tute ĝuste.
Nu, karaj partoprenantoj de la AZK-konferenco, ĉu ni donu aplaŭdon al James Corbett?
Mirinde, dankon. Vi alportis profundajn konektojn al la tablo.
Ni dankas vin, ni amas vin.
Dankon, Dan, pro la fantasta ekskurso.
AZK ne persekutas iujn financajn interesojn. Nek la iniciatintoj, nek la parolantoj, nek Kla.TV ricevis iun ajn kompenson por ĉi
tiuj registradoj. Ni deziras eksplicite atentigi, ke ĉi tiu video povas esti reproduktita en sia neŝanĝita
formo tiom ofte kiom oni deziras kaj distribuitata senpage.
La kontribuoj estas nur por informaj celoj kaj ne reflektas la opinion de AZK. La AZK estas neŭtrala informcentro en ĉiu rilato.
Ĉiu parolanto estas sole respondeca pri sia propra kontribuo kaj ne pri aliaj kontribuoj aŭ pri la
AZK, ĉar inter ili ne ekzistas interdependecoj.]
[Grava noto: La informoj prezentitaj ĉi tie estis kontrolitaj laŭ nia plej bona scio kaj kredo. Tamen la parolantoj kaj
produktantoj ne akceptas respondecon pri konsekvencoj devenantaj de agoj aŭ preterlasoj rilataj al la enhavo de ĉi
tiu video. Ĉiu individuo portas la solan respondecon pri tio, kiel li traktas tion, kion li aŭdas.]