اطلاعات عمومی درباره مقررات قانونی و قوانین AZK را می‌توانید در پایان ارائه بیابید.
وای وای، چه روزی!
حالا ادامه می‌دهیم.
به سراغ ستاره‌ی بعدی می‌رویم.
اکنون در دور بعدی بر مناقشه خاورمیانه تمرکز خواهیم کرد و این فرصت را خواهیم داشت که پرسش‌های جنجالی‌مان را از غول
دیگری در روزنامه‌نگاری که در ژاپن زندگی می‌کند، مطرح کنیم.
و او توسط خبرنگار فوق‌العاده ما در Kla.TV، دن از ایالات متحده آمریکا، مصاحبه خواهد شد.
ژاپن، ایالات متحده آمریکا و ما اینجا در سوئیس – بنابراین این بار با اختلاف زمانی ۱۵ ساعته بین این دو نفر و اختلاف
زمانی هفت تا هشت ساعته بین آن‌ها و ما در سوئیس سروکار داریم.
از شما بابت خدمات ارزشمندتان سپاسگزاریم و پیشاپیش به زندگی‌نامهٔ چه کسی نگاهی می‌اندازیم؟
نوشتهٔ جیمز کوربت.
جیمز، ما به تو نیاز داریم!
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ جیمز کوربت در کانادا متولد و بزرگ شد.
او تحصیلات خود را در کالج ترینیتی در دوبلین، ایرلند، با مدرک کارشناسی ارشد فلسفه به پایان رساند.
پس از مهاجرت به ژاپن، جیمز کوربت در سال ۲۰۰۷ وب‌سایت «گزارش کوربت» را به‌عنوان بستری برای تحلیل
انتقادی مستقل سیاست، جامعه، تاریخ و اقتصاد تأسیس کرد.
در آن زمان، او وب‌سایت را در کنار شغلش به‌عنوان معلم زبان انگلیسی اداره می‌کرد.
حدود چهار سال بعد، او به یک روزنامه‌نگار تحقیقی تمام‌وقت تبدیل شد.
از آن زمان، او جوایز متعددی برای فعالیت‌های روزنامه‌نگاری خود دریافت کرده و به عنوان سخنرانی پرطرفدار در دانشگاه‌های
مختلف، در TEDxGorningen و در برابر کمیته‌های تحقیق مستقل مانند «تحقیق ملی شهروندان» در کانادا حضور داشته است.
در طول سال‌ها، جیمز کوربت مستندهای افشاگرانهٔ زیادی منتشر کرده است، مانند «۱۱ سپتامبر: مظنونان»، «یک
قرن برده‌داری: تاریخچهٔ فدرال رزرو» و «بیل گیتس کیست؟»
تحقیقات عمیق او به‌صورت عمومی در وب‌سایتش و در صدها قسمت از پادکست‌ها، مصاحبه‌ها و
سایر قالب‌ها در کانال‌های متعدد در دسترس است.
او تنها در شبکه‌های اجتماعی خود بیش از ۳۰۰٬۰۰۰ دنبال‌کننده دارد.
او در سال ۲۰۱۸ جایزه منفی سالانه «جوایز اخبار جعلی» را راه‌اندازی کرد که تحریف‌شده‌ترین
اخبار رسانه‌های جریان اصلی را مستند می‌کند.
جیمز کوربت امروز در مورد موضوع «درگیری خاورمیانه و پول دیجیتال بانک مرکزی: سناریویی کاملاً وحشتناک!» سخنرانی می‌کند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ جیمز کوربت، از اینکه دوباره به ما پیوستید، بسیار سپاسگزاریم.
مشکلی نیست.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ امروز دربارهٔ جنگ در خاورمیانه و CBDCها بحث خواهیم کرد.
پس اگر شما آماده‌اید و شنوندگان ما هم آماده‌اند، مستقیماً به اصل مطلب می‌پردازیم.
بینندگان عزیز، آماده‌اید؟
بیایید از اینجا شروع کنیم: شما هفتم اکتبر را به‌عنوان یازده سپتامبر اسرائیل توصیف کرده‌اید .
چطور ممکن است؟ این دو چطور با هم جور درمی‌آیند؟
خب، واضح است که من تنها کسی نیستم که از آن عبارت استفاده کرده است.
در واقع، رسانه‌های جریان اصلی این عبارت را بلافاصله پس از حملات ۷ اکتبر به‌کار بردند.
و البته آنها این عبارت را در ارتباط با یک حمله تروریستی بزرگ و چشمگیر به کار می‌برند که آن‌طور که به ما گفته شده بود نبود
و جنگ جاری و احتمالاً بی‌پایان علیه تروریسم را توجیه می‌کند.
من این مقایسه را به شکلی کاملاً متفاوت به کار می‌برم، زیرا، همان‌طور که کسانی که با کار من آشنا هستند می‌دانند، من حملات
تروریستی پرچم دروغین یازده سپتامبر را از زوایای مختلف کالبدشکافی کرده‌ام، از جمله بررسی ردپای مالی
و بازی‌های جنگی که در روز ۱۱ سپتامبر در جریان بود.
و همچنین بررسی برخی از مظنونان و افرادی که در رویدادهای یازدهم سپتامبر دست داشتند، پرسنل و سازمان‌های
اطلاعاتی که به‌طور فعال با القاعده (یا همان القاعده) همکاری کردند و از جهات مختلف آن را ایجاد کردند.
پس وقتی می‌گویم هفتم اکتبر یازده سپتامبر اسرائیل بود، منظورم در این زمینه است؛ به‌عنوان یک رویداد پرچم دروغین
صحنه‌سازی‌شده یا تحریک‌شده که برای توجیه دستورکار نظامی و سیاسی از پیش تعیین‌شده‌ای به کار رفت.
وقتی می‌گویید جنگ هرگز پایان نخواهد یافت، من آن را نشانه‌ای از نیت‌های قطعی اسرائیل در غزه می‌دانم.
آیا امکان پایان دادن به این جنگ در غزه را می‌بینید؟
چگونه پایان خواهد یافت؟ آیا باید پایان یابد؟
منظورم این است که نکتهٔ بی‌پایان این است که اگر آنها به داشتن دشمنان اطراف خود ادامه دهند، مدام از خزانه‌داری آمریکا
برداشت خواهند کرد تا جریان تأمین تسلیحات همچنان برقرار بماند.
اما از آنجایی که در مورد غزه صحبت می‌کنیم، آیا انتهایی برای این وضعیت پیش‌بینی می‌کنید؟
متأسفانه می‌بینم که ممکن است به پایان برسد.
و متأسفانه، بیشتر جایگزین‌ها خوشایند نیستند.
آنها شامل ریشه‌کن کردن مردم فلسطین از نوار غزه هستند.
تعداد زیادی از وزرا در پارلمان اسرائیل به این موضوع اشاره کرده‌اند و از نابودی نوار غزه یا حذف مردم فلسطین سخن گفته‌اند.
و متأسفانه این افراد البته نادیده گرفته می‌شوند: «اوه، آن‌ها فقط گروه‌های حاشیه‌ای افراطی در جناح راست هستند.»
آنها نمایندهٔ اکثریت دولت اسرائیل نیستند.
اما جالب است بدانیم که ائتلاف سیاسی نتانیاهو در حال حاضر دقیقاً به چنین افرادی متکی است.
بنابراین این تصور که این موضوع در واقع می‌تواند به پاک‌سازی قومی نوار غزه منجر شود، پدیده‌ای چندان جزئی در سیاست اسرائیل نیست.
و سپس، البته، مسئله کرانه باختری مطرح است، جایی که سال‌هاست سیاست آشکار و هماهنگ بخش زیادی از طبقه سیاسی
اسرائیل بر ادامه و گسترش شهرک‌های غیرقانونی استوار بوده است.
این در کرانه باختری در حال وقوع است.
هفته گذشته، دیوان بین‌المللی دادگستری در یک حکم مقدماتی حکم داد که اشغال سرزمین‌های فلسطینی اشغالی توسط اسرائیل غیرقانونی است.
این بار دیگر تأیید می‌کند که این یک اشغال غیرقانونی است و اسرائیل باید تمام تلاش خود را به کار
گیرد تا هرچه سریع‌تر به آنچه انجام می‌دهد پایان دهد.
۱۲۳۴۳۲۱ اما این چه شکلی است؟
و متأسفانه، همان‌طور که گفتم، من امکانات زیادی می‌بینم.
می‌توانم راه‌های زیادی را تصور کنم که این ماجرا چگونه می‌تواند به پایان برسد، به‌ویژه در نوار غزه.
برای مثال، این وضعیت می‌تواند با نابودی کامل مردم فلسطین یا دست‌کم با اخراج تعداد کافی از مردم به پایان برسد تا بقای مستمر
فلسطینی‌ها در نوار غزه غیرقابل تحمل شود، یا دست‌کم راه‌های جدید و مناطق تازه‌ای برای اسکان اسرائیلی‌ها در نوار غزه گشوده شود.
اما هر چیزی که شبیه دیدگاه نظامی باشد، مثلاً اینکه حماس واقعاً در حال جنگ با دولت اسرائیل است و دو نیرو واقعاً در حال
نبرد با یکدیگرند و نتیجه می‌تواند به هر دو طرف متمایل شود، را روایت دروغینی می‌دانم که القا شده است.
آنچه آنجا در حال وقوع است جنگ نیست.
این یک کشتار است، یک کشتار بزرگ که همین حالا در حال وقوع است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ و اگر فراتر از نوار غزه به کرانه باختری نگاه کنیم، اورشلیم، ارتفاعات جولان و تک‌تک این مکان‌ها را می‌بینیم.
پس می‌توانیم بر اساس همین استنتاج کنیم که هدف ممکن است نابودی فلسطینی‌ها از کل اسرائیل باشد، مگر نه؟
همان‌طور که گفتم، این یک برون‌یابی یا نظریه نیست.
این موضوع حداقل توسط برخی از اعضای کنست اسرائیل به‌طور فعال و علنی مورد بحث قرار گرفته است.
و وقتی این کار را می‌کنند، وقتی این وزیران بیرون می‌آیند و این اظهارات را مطرح می‌کنند، نتانیاهو معمولاً جلو
می‌آید و اظهارنظری می‌کند: «اوه، این دیگر زیاده‌روی است، اوه، ما از آن ایده حمایت نمی‌کنیم.»
اما، همان‌طور که گفتم، ائتلاف سیاسی که دولت نتانیاهو را سرپا نگه داشته، به وزیرانی متکی است که چنین اظهاراتی را مطرح می‌کنند.
و تعدادشان زیاد است.
من در حال حاضر این را برای یک قسمت آیندهٔ پادکست مستندسازی می‌کنم.
من همین حالا دارم این داده‌ها را بررسی می‌کنم و می‌توانم بگویم شواهد مستند فراوانی وجود دارد که نشان می‌دهد
سیاست‌مداران متعدد اسرائیلی خواستار نابودی مردم فلسطین شده‌اند.
بنابراین این یک ایده حاشیه‌ای نیست که فقط توسط چند نفر بیان شده باشد. این توسط افرادی در موقعیت‌های قدرت بیان شده است.
و این، همان‌طور که گفتم، دست‌کم یکی از راه‌هایی است که می‌توانیم پایان این درگیری را تصور کنیم، هرچند به بدترین شکل ممکن.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله. خوب، نتانیاهو بسته به اینکه چه کسی به او گوش می‌دهد، اظهاراتش را تعدیل خواهد کرد.
منظورم این است که او سعی می‌کند این ایده را کم‌اهمیت جلوه دهد، اما در روز دیگری مردم غزه
را با عمالقه برابر می‌داند که باید نابود شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله. و البته این موضوع هم به سیاست داخلی اسرائیل و چرخه‌های سیاسی آن مربوط می‌شود.
و در کارنامه نتانیاهو الگوی مستندی وجود دارد که طی آن او در دوره‌های رقابت‌های سیاسی سخت، تندترین و بی‌پرده ترین اظهارات
را درباره تهاجمی‌ترین سیاست‌ها علیه فلسطینی‌ها مطرح کرده است.
او عملاً در تلاش برای جلب آرای جناح راست خواهد بود که او را در قدرت نگه خواهند داشت.
اما در عین حال خطر این هم وجود دارد که نتانیاهو را مسئول همه چیز بدانیم.
او قطعاً یک نیروی مسلط در سیاست اسرائیل است و دهه‌هاست که چنین بوده است.
اما او تنها نیرو نیست.
و ما در معرض این خطر هستیم که فرض کنیم اگر بتوانیم یک نخست‌وزیر معقول‌تر اسرائیلی مانند نفتالی بنت یا ایهود
باراک، که مورد اعتماد جفری اپستین بود، یا فرد دیگری را به قدرت برسانیم، همه چیز درست خواهد شد.
اما من فکر می‌کنم این یک روایت دروغین است که در این گفتگو کاشته شده است.
این یک پرسش بنیادین است که از زمان تأسیس دولت اسرائیل در قلب سیاست اسرائیل قرار داشته است، یعنی
حملات تروریستی که به تأسیس دولت اسرائیل انجامید.
ما این را می‌دانیم.
بار دیگر: این‌ها نظریه‌های توطئه نیستند. این تاریخ مستند است.
برای مثال، حمله به هتل کینگ دیوید در سال ۱۹۴۶ که در آن زمان بزرگ‌ترین حمله تروریستی در تاریخ بود و وجدان جهان را
تکان داد، ده‌ها و صدها نفر را کشت و بسیاری دیگر را مجروح کرد.
این یک حمله کاملاً گستاخانه بود.
این یک حمله تروریستی هدفمند بود که توسط کسانی انجام شد که بعدها عملاً به ساختار سیاسی اسرائیل تبدیل شدند، و بخشی از
نقشه آن‌ها برای بیرون راندن بریتانیایی‌ها از فلسطین بود.
و متأسفانه، او بسیار موفق بود.
بنابراین، از همان ابتدا، پایه‌های دولت اسرائیل بر تروریسم و خشونت علیه فلسطینیان استوار بود.
و متأسفانه، در طول ۷۵ سال گذشته در این زمینه هیچ تغییری رخ نداده است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ وقتی می‌گویید این گروه تروریستی بخشی از ساختار سیاسی شد، آیا منظورتان ایرگون است؟
بله. و در واقع، اکنون نام از خاطرم پریده است.
اما من آن را در آخرین قسمت پادکستم («با بنیامین نتانیاهو، جنایتکار جنگی آشنا شوید») مستند کردم.
به‌ویژه رهبر ایرگون که مسئول عملیات در هتل کینگ دیوید بود، توسط نتانیاهو به‌عنوان نمونه‌ای از بنیان‌گذاران دولت
اسرائیل ستایش شد – او یکی از پدران بنیان‌گذار دولت اسرائیل بود.
در سال ۲۰۰۶، به مناسبت شصتمین سالگرد این بمب‌گذاری مرگبار، لوح یادبودی توسط دولت اسرائیل رونمایی شد.
سفیر بریتانیا در آن زمان گفت که واقعاً شگفت‌آور بود که یک دولت آزاد، لیبرال و دموکراتیک عملاً در حال
برپایی یادبودی برای یک حمله تروریستی هولناک و مرگبار بود.
۱۲۳۴۳۲۱ اما چه کسی آنجا بود تا لوح را رونمایی کند و بار دیگر ایرگون را گرامی بدارد و از نقش آن‌ها در
تأسیس اسرائیل در جریان این رویداد مرگبار تمجید کند؟
هیچ‌کس جز بنیامین نتانیاهو.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ آیا دولت نتانیاهو به هیچ وجه با حماس ارتباط دارد؟
بله، هستند.
و بار دیگر، من این را در کارم مستند کرده‌ام.
چند ماه پیش مقاله‌ای با عنوان «تاریخچه مخفی حماس» نوشتم که به تأسیس حماس، ماهیت آن، ریشه‌هایش و
ارتباطات گسترده میان دولت اسرائیل و حماس می‌پردازد.
و فکر می‌کنم خیلی ساده‌انگارانه باشد که بگوییم حماس صرفاً یک ساختگی کامل و یک عروسک خیمه‌شب‌بازی تمام‌عیارِ دولت اسرائیل است.
اما ثابت شده است که دولت اسرائیل از آن حمایت، ترویج، تأمین مالی و طرفداری کرده است.
در یک جلسه حزب لیکود در سال ۲۰۱۹، بنیامین نتانیاهو حتی صراحتاً اعلام کرد که استراتژی او حمایت از حماس است تا
فلسطینیان در نوار غزه را از نظر سیاسی و ایدئولوژیک از فلسطینیان در کرانه باختری جدا نگه دارد.
این برای اطمینان از این است که آنها هرگز متحد نشوند و هرگز تهدیدی واقعی برای ایجاد راه‌حل
دو کشوری در مناقشه فلسطین-اسرائیل ایجاد نکنند.
پس این بار هم واضح است؛ نیازی به گمانه‌زنی درباره‌ی آن نداریم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ جیمز، از آنجا که در مورد ضرورت ادامه جنگ‌ها به‌طور کلی صحبت می‌کنیم:
من احتمالاً جدیدترین ویدیوی شما را دیدم و شما به مقاله‌ای در مجله CovertAction اشاره کردید.
و من به مجله کوورت‌اکشن نگاه کردم.
نمی‌دانم آیا مقالهٔ درستی را خوانده‌ام یا نه، اما آن را مردی نوشته بود که گفته بود این از ابتدا
رویکرد ایالات متحده بوده است: ادامه دادن جنگ‌ها.
آیا می‌توان گفت که این به طور کلی در خاورمیانه صادق است، امروز در اوکراین نیز چنین است و همچنین در ایالات متحده نیز صدق می‌کند؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ من می‌گویم این روش کلی عملکرد مجتمع نظامی–صنعتی است که آیزنهاور هنگام ترک کاخ ریاست‌جمهوری آمریکا در سال
۱۹۶۰ به آن اشاره کرد، و امروزه حتی بیش از آن زمان رایج است.
این روش کار این مجتمع نظامی-صنعتی از همان ابتدا بوده است.
جنگ سلامت دولت است، اما جنگ همچنین سلامت هر صنعت، هر نهاد کمکی، هر سرویس مخفی و همهٔ آن نهادهای دیگرِ دولت
عمیق بزرگ‌تر است که در واقع سیاست‌ها را تعیین می‌کنند.
و به همین دلیل است که آنها نه تنها منافع ذی‌نفعانه‌ای دارند، نه تنها منافع پنهانی، بلکه منافعشان مترادف با منافع به راه
انداختن جنگ و ایجاد مداوم بهانه‌هایی برای اقدام نظامی است.
پس بله، این قطعاً بخشی از استراتژی است.
من فکر می‌کنم که این احتمالاً در زمان‌ها و مکان‌های معین و به دلایل استراتژیک خاص، بیشتر صادق است.
ما می‌توانیم این را از منظر تاریخی بررسی کنیم.
برای مثال، در دههٔ ۱۹۸۰، دلیل اعلام‌شده برای تأمین مالی – که در واقع بزرگ‌ترین عملیات سیا در تاریخ بود، دست‌کم از نظر
آنچه پذیرفته شده بود – تأمین مالی طالبان در افغانستان در دههٔ ۱۹۸۰ به‌عنوان بخشی از جنگ جهادی‌شان علیه شوروی بود.
— دقیقاً و مشخصاً به این دلیل که ساختار قدرت پنهان دولت کارتر در اواخر دهه ۱۹۷۰ تصمیم گرفت بهترین راه برای خشکاندن شوروی‌ها این
است که آن‌ها را از چرخ‌گوشت بگذراند و ویتنامی به خودشان بچشانند.
پس این کاری بود که آنها صریحاً و صراحتاً انجام دادند.
و آنها تلاش کردند این جنگ را تا حد امکان طولانی کنند.
این استراتژی پشت آن بود.
به نظر من، درگیری اوکراین دقیقاً مشابه است، زیرا در این مورد هدف به‌وضوح روسیه است و ایالات متحده
خوشحال است که تا آخرین اوکراینی با روسیه بجنگد.
و آنها به ارسال پول، کمک و سلاح ادامه خواهند داد تا این درگیری تا حد امکان طولانی شود و
روس‌ها را تا سر حد نابودی خسته و فرسوده کنند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ خب، من فکر می‌کنم ترامپ اخیراً گفته که می‌خواهد این جنگ را پایان دهد.
اگر او جنگ را متوقف می‌کرد، چرخ‌گوشت هم متوقف می‌شد.
اما من معتقدم او دلایل دیگری برای پایان دادن به جنگ دارد.
مایلیم نظرات شما را در مورد وضعیت کنونی جنگ نیابتی ناتو در اوکراین مورد بحث قرار دهیم.
و بیایید بررسی کنیم که چه کسی مسئولیت اصلی آغاز و ادامهٔ جنگ علیه روسیه را بر عهده دارد.
مردمی مثل ویکتوریا نولند و آنتونی بلینکن، وزیر امور خارجه آمریکا، چه می‌خواهند؟ آنها چه می‌خواهند؟
هدف شما آنجا چیست؟
می‌دونی، این سؤال خوبی است.
و فکر می‌کنم این سؤال است که تا چه اندازه در تاریخ ژئوپلیتیک به عقب برگردید.
من کاملاً مطمئن هستم که استراتژی امپراتوری—امپراتوری بریتانیا در پایان قرن نوزدهم و امپراتوری آمریکا در قرن بیستم—برای مدت
بسیار طولانی این بود که روس‌ها و آلمانی‌ها را از هم جدا نگه دارد و اساساً آن‌ها را در حال جنگ با یکدیگر نگه دارد.
زیرا اگر آن‌ها متحد می‌شدند، نه از نظر سیاسی یا اقتصادی، بلکه صرفاً برای داشتن روابط خوب با یکدیگر، این امر
تهدیدی جدی برای توانایی بریتانیایی‌ها یا آمریکایی‌ها، برای مثال، در کنترل قارهٔ اروپا محسوب می‌شد.
و همان‌طور که بیش از یک قرن پیش، از روزگار مک‌ایندر، هالفورد مک‌ایندر و ظهور ژئوپلیتیک آن‌گونه که امروز می‌شناسیم،
اثبات شده است، این منطقه قلب تابلوی شطرنج جهانی به‌اصطلاح است.
و هر قدرتی که آن را کنترل کند، در واقع سیاره را کنترل می‌کند.
این موضوع بیش از یک قرن است که درک شده و دقیقاً به همین دلیل همیشه نیاز بوده تا میان روس‌ها و
آلمانی‌ها یا به‌طور کلی اروپایی‌ها شکاف ایجاد شود.
و من فکر می‌کنم که این هنوز هم امروز مرتبط است.
این هنوز بخشی از استراتژی است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله، من با مدیر وب‌سایت Antiwar.com مصاحبه‌ای انجام دادم.
او پادکست بزرگ ضد جنگ را می‌سازد.
هورتون. بله، اسکات هورتون.
و او گفت: آخرین چیزی که غرب می‌خواهد، اتحاد آلمان و روسیه است.
و او می‌گوید بدترین چیز این خواهد بود که آلمان و روسیه دوباره با هم وارد جنگ شوند.
و ما دیده‌ایم که وقتی این اتفاق می‌افتد چه می‌شود.
بله، داریم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ برگردیم به اظهارات ترامپ که او این جنگ را پایان خواهد داد.
درباره دوست خوبش لری فینک، مدیرعامل بلک‌راک، چه می‌دانید؟ او نقش مشاور در بازسازی اوکراین را
بر عهده دارد و مسئول صندوق توسعه اوکراین است؟
بله. دقیقاً همان‌طور است که شما توصیف کردید.
ضمناً بلک‌راک بزرگ‌ترین شرکت سرمایه‌گذاری در جهان است که، اگر نه اکثریت، دست‌کم بخش قابل‌توجهی از سهام
تقریباً همه شرکت‌های فورچون ۵۰۰ را در اختیار دارد.
و بلک‌راک، به‌ویژه لری فینک، مدیرعامل آن، نیز سرمایه‌گذاری سنگینی در بازسازی اوکراین داشته است
که طبیعتاً در چارچوب تحول دیجیتال قرار گرفته است.
این روند پیش از درگیری کنونی آغاز شده بود، اما قطعاً گسترش یافته است.
و لری فینک به‌طور علنی گفته است که این یک فرصت بی‌نقص برای تحول دیجیتال کامل یک دولت و اقتصاد فراهم می‌کند.
پس دقیقاً همین کاری است که آنها سعی در انجامش دارند.
و البته این یک تجارت پرسود و فاسد است که برای کسانی که بتوانند دماغ‌شان را در این کیک فرو کنند و بیشترین سهم را
از آن ببرند، میلیاردها یورو و میلیاردها دلار ارزش دارد.
و لری فینک قطعاً به نظر می‌رسد در جایگاه این خون‌آشام قرار دارد که سرخرگ گردن بشریت را می‌مکد.
داشتم پیشینه لری فینک و دخالت او در اوکراین و مداخلاتش در آنجا را بررسی می‌کردم و به کنفرانسی
برخوردم که چند سال پیش در شهر نیویورک برگزار شد.
آیا تا به حال در مورد اجلاس دیل‌بوک که توسط نیویورک‌تایمز حمایت می‌شود، چیزی شنیده‌اید؟
شنیده‌ام، بله، اما روند دادرسی را دنبال نکرده‌ام.
خب، من ریزه‌نویسی‌ها را خوانده‌ام.
در آن آمده است: «نخست‌وزیر منتخب بنیامین نتانیاهو، رئیس‌جمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی، مارک زاکربرگ مدیرعامل
متا، جنت یلن وزیر خزانه‌داری آمریکا و لری فینک مدیرعامل بلک‌راک نیز در این اجلاس سخنرانی خواهند کرد.»
تمام این افراد با هم در اجلاسی در نیویورک.
نظر شما چیست؟
به جز اینکه اصلاً برایم تعجب‌آور نیست.
من می‌گویم این‌ها دقیقاً همان افرادی هستند که انتظار داریم گرد هم آیند تا دربارۀ این موضوع بحث کنند و از هر نظر، چه از لحاظ
مالی و چه از لحاظ ژئوپلیتیکی و نظامی نیز، از آن بهره‌مند شوند.
و البته، هر بازیکنی در این میز دلایل خاص خود را برای حضور در اینجا دارد.
اما آنها قطعاً می‌توانند بر سر دستور کارِ تهی کردن شریان حیاتی اوکراین برای مبارزه با روس‌ها به توافق برسند – کاری که
در حال حاضر افراد زیادی در این میزگرد مایل به انجام آن هستند.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ خب، جیمز، به نظر نمی‌رسید که نسبت به نتایج احتمالی بحران کنونی در اسرائیل چندان مطمئن باشی.
به طور خوش‌بینانه، یک سناریوی نسبتاً محتمل برای نتیجه جنگ در اوکراین چیست، بدون اینکه بلک‌راک کشور را تصاحب کند؟
بله. خب، همان‌طور که گفتم، در حال حاضر این فوق‌العاده دشوار است.
و فکر می‌کنم همه تا کنون تمام کارت‌های خود را بازی کرده‌اند، به‌طوری‌که تصور اینکه اکنون راهی برای
عقب‌نشینی از این پرتگاه وجود داشته باشد، دشوار است.
چون فکر می‌کنم روس‌ها اکنون نمی‌توانند بدون دستیابی به حداقل نوعی اقدام برای حفظ آبرو در دونباس در
ارتباط با اهداف ژئوپلیتیکی ادعایی‌شان، عقب‌نشینی کنند.
اما در عین حال، اوکراین اکنون قاطعانه خود را به مسیری به سوی همگرایی با غرب، از جمله عضویت در ناتو، متعهد کرده است.
و در کنفرانس اخیر ناتو، اطمینان داده شد که مسیر اوکراین به سوی عضویت در ناتو برگشت‌ناپذیر است.
فردا اتفاق نخواهد افتاد، اما بالاخره اتفاق خواهد افتاد.
آن البته همان خط قرمزی بود که روس‌ها مدت‌ها پیش، حتی پیش از پوتین، کشیده بودند.
ایدهٔ ناتو در اوکراین این خط قرمز بود.
بنابراین دشوار است تصور کنیم در این مقطع زمانی بتوان اقدامی برای حفظ آبرو انجام داد که دست‌کم، همان‌طور که شما می‌گویید...
حتی اگر این درگیری فردا پایان یابد، ما در کیف دولتی داریم که به تحول دیجیتال متعهد است، و همچنین بلک‌راک،
پالانتیر و سایر شرکت‌هایی که وارد این بازی می‌شوند.
در حال حاضر تصور اینکه آنها بتوانند از یک دولت در کیف کنار گذاشته شوند دشوار است.
درست است. خوب. خب، جیمز، به سراغ موضوع دوم‌مان، CBDCها می‌رویم.
و می‌خواهم بحث را با خبری کوتاه از آخر هفته گذشته آغاز کنم که در واقع از دو هفته پیش شروع شد.
می‌دونی، سرم شلوغ بود، درگیر کارهای روزانه‌ام بودم و به چیزها فکر نمی‌کردم، واقعاً تحقیق
نکرده بودم و فید توییترم را هم چک نکرده بودم.
خب من در مورد کل ماجرای کراوداسترایک چیز زیادی نمی‌دانستم.
من حتی نمی‌دانستم CrowdStrike چیست تا اینکه امروز کسی به من گفت که این یک شرکت امنیت نرم‌افزاری است.
اما روز جمعه اتفاقی افتاد و به دلایلی نتوانستم به هیچ‌یک از سوابق دیجیتالی بانک خود دسترسی پیدا کنم.
من یک اپلیکیشن روی تلفن همراهم دارم که به من امکان مشاهده حساب بانکی و تراکنش‌هایم را
می‌دهد. و نوشته بود: «در آخر هفته در دسترس نیست».
و بعد رفیقم گفت: بله، این احتمالاً به‌خاطر ماجرای کراوداسترایک است.
او اشاره کرد که صدها پرواز لغو شده بودند.
او اشاره کرد که یوتیوب امروز صبح سه ساعت از کار افتاده بود، بانک‌ها تعطیل بودند و غیره.
و فکر من این بود که اگر در مورد CBDCها صحبت می‌کنیم، این باید ننگی باشد بر ایده تبدیل کردن همه چیز به دیجیتال.
فکر نمی‌کنی مردم نگران از دست دادن دسترسی به پول نقد و ناتوانی در خرید بدون وابستگی صددرصدی به این پول دیجیتال هستند؟
خوشحالم که این بحث را در این زمینه مطرح می‌کنید.
زیرا در این لحظه ده‌ها هزار نفر، شاید حتی بیشتر، سفرشان متوقف شده، حساب‌های بانکی‌شان ته کشیده و غیره، چون این رویداد یک‌بار
در قرن رخ داده، این اختلال وحشتناک که همین حالا گسترش یافته است.
اما دست‌کم، اکنون مردم باید در اولویت قرار دهند که آیا این ایده خوبی است که تمام زندگی و هستی اقتصادی خود را به این فناوری
دیجیتال وابسته کنیم، فناوری‌ای که دست‌کم در معرض خرابی‌های تصادفی و به‌روزرسانی‌های نادرست قرار دارد، چه برسد به حملات واقعی که
توسط مقصران بیرونی حقیقی انجام می‌شود یا حملات پرچم دروغین که به نوعی ایجاد شده‌اند یا شاید حتی صرفاً توسط یک قدرت برتر.
ما این را می‌دانیم.
EMF ، تابش خورشیدی، رویداد کارینگتون .
ما می‌دانیم چه چیزهایی می‌توانند زندگی الکترونیکی ما را چنان‌که می‌شناسیم، در چشم بر هم زدنی نابود یا مختل کنند.
به نوعی، مشاهده آنچه در مورد مشکل CrowdStrike رخ داد تقریباً دلگرم‌کننده بود؛ اینکه کارت‌های پرواز مسافران به‌صورت دستی روی
کاغذ صادر شدند چون نمی‌توانستند به‌صورت الکترونیکی چاپ شوند.
کدهای QR قابل استفاده نبودند.
آنها واقعاً آن را با دست پر کردند.
و این قطعاً باعث می‌شود به این فکر بیفتید که چقدر در این ماتریس دیجیتال غرق شده‌ایم، که دیدن یک کارت
پرواز دست‌نویس در این روزگار واقعاً تکان‌دهنده است.
اما بله، در گذشته، امور با قلم و کاغذ ثبت می‌شد.
چرا ما آن را رها کردیم؟
با وارد کردن تمام زندگی‌مان به این ماتریس دیجیتال، چه مشکلات فوری و حیاتی برای بقا را حل کرده‌ایم؟
فکر می‌کنم می‌توان آن را به بسیاری از موارد که در آن‌ها راه‌حل جدیدی وجود دارد، تعمیم داد و اولین سؤالی که
باید از خود بپرسیم این است: خب، مشکل راه‌حل فعلی‌مان چیست؟
برای مثال، من آنتن‌دهی نسبتاً خوبی داشتم، حداقل وقتی در ژاپن بودم، با شبکه قدیمی ۳G.
چرا به 4G یا 5G نیاز داریم؟
و آنها به گسترش آن ادامه می‌دهند و به ما می‌گویند که این برای بقای ما کاملاً ضروری است.
اما من نیازی ندارم که یک فیلم را در ۱۹ ثانیه به‌جای ۵۳ ثانیه دانلود کنم.
اجازه دهید اینجا به نیل پستمن، نویسنده کتاب‌هایی مانند «سرگرم کردن خود تا مرگ»، ارجاع دهم.
او نویسنده‌ای بسیار جالب و آینده‌نگر بود که در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ پرکار و فعال بود.
او زمانی که اینترنت تازه در حال ظهور بود، دربارهٔ آن نوشت.
و او مجموعه‌ای از سخنرانی‌ها را درباره‌ی مسائل مربوط به فناوری ایراد کرد.
دیگر نام این سخنرانی را به خاطر نمی‌آورم. اما اگر «سوالات نیل پستمن درباره فناوری» را جستجو کنید، آن را پیدا خواهید کرد.
من معتقدم او چهار پرسش را تدوین کرد که هرگاه فناوری جدیدی پیشنهاد می‌شود باید از خود بپرسیم.
یکی از این موارد این است: مشکلی که فناوری پیشنهادی قرار است حل کند چیست؟
و آیا واقعاً این یک مشکل است؟
و آیا واقعاً این یک راه‌حل است؟
و او این موضوع را به‌طرز عالی تجزیه و تحلیل می‌کند که به نظر من امروز حتی بیش از زمانی که
سه دهه پیش این سخنرانی را ایراد کرد، مرتبط است.
این جالب به نظر می‌رسد.
جیمز، می‌دانم که در آخرین مصاحبه‌مان این موضوع را پوشش دادیم، اما در کنفرانس AZK
بینندگان زیادی داریم که این موضوع را دنبال می‌کنند.
و فکر می‌کنم هنوز هم برخی افراد می‌خواهند بدانند تفاوت بین CBDCها و، برای مثال، اپل پی یا سایر سیستم‌های پرداخت دیجیتال چیست.
و چرا ناگهان ۹۳ درصد از کل بانک‌های مرکزی فعالانه در توسعه این CBDCها مشارکت می‌کنند؟
زیرساخت پرداخت دیجیتال همان‌طور که در حال حاضر وجود دارد و شما اکنون در حال استفاده از آن هستید،
بر پایه شکلی از پول است که به آن عادت کرده‌ایم.
یعنی پول مشتریان خصوصی در چرخه بانکداری تجاری.
برای درک بازی‌های پولی و مزخرفاتی که جادوگران مشتاق وال‌استریت انجام داده‌اند و حجاب‌هایی که
قرن‌ها بر چشم مردم عادی کشیده‌اند، مطالب زیادی هست.
اما ایده این است که امروزه اکثر کشورها دارای یک نظام پولی دوگانه هستند.
یکی سیستم پولی عمده‌فروشی است که برای خود بانک‌هاست؛ بانک‌های تجاری که حساب‌های ذخیره‌ای نزد بانک مرکزی دارند، چه بانک مرکزی
اروپا باشد، چه بانک ژاپن یا فدرال رزرو در ایالات متحده. این بانک‌های تجاری ذخایر خود را نگهداری می‌کنند و
در این چرخه عمده‌فروشی میان خود معاملات انجام می‌دهند.
۱۲۳۴۳۲۱ ما، تو و من و همهٔ کسانی که به این گوش می‌دهند، پول‌مان را در این بانک‌های تجاری گذاشته‌ایم و این چرخهٔ مشتری خصوصی است.
این‌ها دو چیز کاملاً متفاوت هستند. پولی که بانک‌ها در بازار عمده‌فروشی استفاده می‌کنند از نظر فنی با
پولی که ما در زندگی روزمره استفاده می‌کنیم متفاوت است.
پس وقتی با Apple Pay یا سرویس‌های مشابه پرداخت می‌کنیم، در واقع از پول کسب‌وکار خصوصی مشتری استفاده می‌کنیم.
این پولی است که توسط بانک خرد خلق شده است.
نظام بانکداری تجاری به طور کلی.
بیشتر پول از طریق بدهی‌های ناشی از وام‌گیری از بانک‌های تجاری خلق می‌شود.
از طریق جادوی قرارداد بانکی‌شان، آن‌ها حق دارند این پول را با قرض دادن آن به ما خلق کنند.
آن‌ها هر بار که به شما پول قرض می‌دهند، وارد خزانه‌بانک نمی‌شوند و یک دسته پول نقد بیرون نمی‌کشند؛ بلکه پولی را خلق
می‌کنند که شما بعداً – به همراه بهره! – مدیون آن هستید. به هر حال، اگر بانکدار باشید، ایده‌ی فوق‌العاده‌ای است.
CBDC به معنای این ایده است که برای اولین بار ما به طور مستقیم به پول بانک مرکزی دسترسی خواهیم داشت.
البته، پول صادرشده توسط بانک مرکزی امروز از قبل وجود دارد.
اگر یکی از اسکناس‌ها را بیرون بیاورید، فارغ از اینکه در کدام کشور زندگی می‌کنید، اگر هنوز اصلاً یکی از اسکناس‌های کاغذی را در کیف
پولتان داشته باشید—زیرا بیشتر مردم بدون پول نقد پرداخت می‌کنند—روی آن چیزی شبیه «بانک ژاپن» در ژاپن یا «فدرال رزرو» در
ایالات متحده نوشته شده است، چون این بیانگر بدهی بانک مرکزی است.
این اسکناس در واقع توسط خود بانک مرکزی صادر شده است.
پس این تنها راهی است که بانک مرکزی برای تزریق مستقیم پول به اقتصاد در اختیار دارد، و این تنها بخشی از اقتصاد است.
اما در دنیای CBDC، آنها قادر خواهند بود که واحد بدهی بانک مرکزی خود را مستقیماً به کیف پول دیجیتال شما وارد کنند، زیرا شما
اکنون، بسته به نحوه راه‌اندازی آن توسط آنها، یک حساب خواهید داشت؛ اما به هر حال شما یک حساب در خود بانک مرکزی خواهید داشت.
و آنها نه‌تنها قادر خواهند بود تراکنش‌های شما را تأیید و کنترل کنند، بلکه می‌توانند به تراکنش‌های شما نیز رسیدگی کنند و
احتمالاً، همان‌طور که بسیاری از جمله سیاستمداران در بریتانیا و دیگر نقاط جهان که از این امکان بسیار
هیجان‌زده‌اند تأکید کرده‌اند، می‌توانند برنامه‌ریزی کنند که با این پول چه کارهایی مجاز و چه کارهایی ممنوع است.
۱۲۳۴۳۲۱ بنابراین، برای مثال، اگر محدودیتی تعیین کنید که فقط بتوانید مقدار معینی گوشت در این ماه بخرید،
چون می‌دانیم مصرف گوشت خدایان هوا را خشمگین می‌کند.
اگر آن‌ها محدودیتی تعیین کنند، می‌توانند با جلوگیری از خرید بیش از مقدار تخصیص‌یافته گوشت با
ارز دیجیتال بانک مرکزی، آن محدودیت را اعمال کنند.
و این یک امر خودکار خواهد بود که اگر تصمیم بگیرید آن را به این شکل پیاده‌سازی کنید، نمی‌توانید از آن اجتناب کنید.
یا هر تعداد محدودیت قابل تصور دیگری را می‌توان در لحظه با فشردن یک کلید دیجیتال اعمال کرد که نمایانگر میزان
کنترل کاملاً کابوس‌وار بانکداران مرکزی بر اقتصاد است.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله، و شما همین الان به سؤال بعدی من پاسخ دادید که این بود: به نظر شما چه چیزی برای دولت جذاب‌تر خواهد بود؟
و من می‌گویم که این توانایی است برای نظارت دقیق بر دارایی‌ها و هزینه‌هایمان و در صورت لزوم کنترل نحوهٔ استفاده از آن‌ها.
قطعاً، و باید تمایزی قائل شوم چون همان‌طور که توضیح دادم، در ساختار فعلی نظام بانکی،
بانک‌های تجاری میان بانک مرکزی و ما قرار دارند.
بنابراین بانک‌های تجاری بخش مهمی از این موضوع هستند و در حال حاضر کنترل فوق‌العاده‌ای بر اقتصاد اعمال می‌کنند.
آنها این کنترل را به این آسانی واگذار نخواهند کرد.
بنابراین می‌توانیم ساختارهای متعددی را برای سامانه CBDC تصور کنیم.
یکی از این موارد می‌تواند این باشد که بانک مرکزی اختیار خود را برای نگهداری و تأیید حساب‌ها به بانک‌های
تجاری یا دست‌کم به مؤسسات مالی تأییدشده واگذار کند.
پس شما نیز در اینجا به‌عنوان واسطه عمل خواهید کرد.
این باعث می‌شود به نظر برسد بانک‌های مرکزی تنها یک قدم تا این فرایند فاصله دارند: «اوه، ما هیچ‌کدام از این‌ها را
کنترل نمی‌کنیم. همه‌اش توسط بانک‌های تجاری انجام می‌شود.»
با توجه به واقعیت‌های سیاسی و اقتصادی حاکم بر ساختار نظام بانکی، این سؤال به‌طور طبیعی مطرح می‌شود که چه کسی این
بانک‌های تجاری را تنظیم می‌کند و به آن‌ها می‌گوید چه کارهایی می‌توانند انجام دهند و چه کارهایی را نمی‌توانند.
آنها مراجع نظارتی بانک‌های مرکزی و دولت‌ها هستند.
و ما دیده‌ایم که چگونه این قدرت در گذشته مورد سوءاستفاده قرار گرفته است.
در دولت اوباما، وزارت دادگستری ایالات متحده از بانک‌های تجاری خواست حساب‌های افرادی را که خدمات کاملاً قانونی اما ناشایست ارائه
می‌دادند—مانند ستارگان پورنو، فروشندگان مهمات، وام‌دهندگان روز پرداخت و دیگران در بخش‌های
اقتصادی که دولت با آن‌ها مخالف بود—مسدود کنند.
او از بانک‌ها خواست که این مشتریان را از چرخه خارج کنند.
خود بانک‌ها بودند که با این امر مطابقت کردند.
آنها کسانی بودند که حساب‌های این مشتریان را مسدود کردند، اما این کار را به این دلیل انجام دادند که FDIC ، یکی
از مراجع نظارتی نظام بانکی در ایالات متحده، گفته بود: «ما سپرده‌های شما را بیمه نخواهیم کرد.»
اگر از خواسته‌های ما برای خلاص شدن از دست این افراد پیروی نکنید، می‌توانیم شما را از فهرست حذف کنیم.
این مثال به ما نشان می‌دهد که چگونه می‌توان این نوع سیستم را راه‌اندازی کرد.
این به نوبهٔ خود دقیقاً شبیه سناریوی کابوس کنترل مستقیم کیف پول شما توسط بانکداران مرکزی
نخواهد بود، اما عملاً همان نتیجه را خواهد داشت.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ بله، می‌توانم تصور کنم که چگونه سعی خواهند کرد آن را برای ما خوشایند جلوه دهند.
و این یکی از آن موقعیت‌های «وقتی برای کمونیست‌ها آمدند...» است.
ابتدا آنها به‌خاطر رباخواران در اسکید رو آمدند .
خب، ما این آدم‌ها را دوست نداریم.
ما هم از پورن‌ستارها خوشمان نمی‌آید.
آنها آن را جذاب خواهند کرد.
پس ما تا چه اندازه به یک سیستم CBDC نزدیک هستیم؟
و آیا این به معنای پایان پول نقد است؟
آن‌ها قطعاً می‌توانند هم‌زیست باشند و احتمالاً برای مدتی چنین خواهند بود.
این لزوماً به این معنا نیست که پول نقد از بین برود.
با این حال، ما قبلاً دیده‌ایم که چگونه جامعه بدون پول نقد توسعه یافته و این اتفاق چقدر سریع رخ داده است.
ما در نقطه‌ای هستیم که اقتصاد ژاپن هنوز عمدتاً مبتنی بر پول نقد است، اگرچه این وضعیت در حال تغییر است.
اما یادم می‌آید که پارسال در کنفرانسی در انگلستان شرکت کردم و واقعاً شوکه‌کننده بود، هرچند از این
موضوع آگاه هستم و درباره‌اش تحقیق و سخنرانی کرده‌ام.
واقعاً تکان‌دهنده بود که از چندین کافه، رستوران و فروشگاه خرده‌فروشی دیدن کنم که عملاً پول نقد قبول نمی‌کردند.
واقعاً فقط بدون پول نقد بود.
و آن هم برای من تکان‌دهنده بود، اما این در حال حاضر واقعیت دارد.
بنابراین می‌توان تصور کرد که با معرفی CBDCها، دوره‌ای از هم‌زیستی وجود خواهد داشت.
اما کاملاً قابل تصور است که پول نقد به دلیل نوعی رویداد مالی پرچم دروغین یا توجیه دیگری برای وضعیت اضطراری، لغو شود.
و امروزه اکثر مردم احتمالاً حتی پلک هم نمی‌زنند.
درست است. حالا وقتی به سوپرمارکت محلی‌تان می‌روید، چند نفر را می‌بینید که به‌جای پول نقد از
آیفون، کارت یا کارت پرداخت آسان استفاده می‌کنند؟
یعنی، این خیلی رایج نیست؟
متأسفانه، بله.
و می‌گویم «متأسفانه» چون از این واقعیت که ژاپن هنوز عمدتاً اقتصادی مبتنی بر پول نقد است بسیار خرسند بودم، تا آنجا که می‌توانید
یک خودرو را با پول نقد بخرید و این اصلاً غیرعادی محسوب نمی‌شود.
اما این وضعیت واقعاً در حال تغییر است و خیلی سریع، زیرا سیستم‌های پرداخت بدون پول نقد نه تنها در اینجا
معرفی می‌شوند، بلکه به‌طور فزاینده‌ای ترویج نیز می‌شوند.
و متأسفانه امروزه پرداخت با تلفن‌های همراه یا کارت‌ها بسیار رایج‌تر از گذشته شده است.
حتی در ژاپن، که یکی از معدود استثناها در میان کشورهای صنعتی به‌دلیل اقتصاد مبتنی بر پول نقد بود، این وضعیت در حال تغییر است.
و می‌توانم تصور کنم که در چند سال آینده به نقطه‌ای خواهیم رسید که پرداخت‌های بدون پول
رایج، رایج‌تر از پرداخت‌های نقدی خواهند بود.
غیر از پرداخت نقدی تا حد امکان، چه کاری می‌توانیم انجام دهیم؟
چه چیز دیگری در آستین داریم؟
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ خب، من می‌گویم این یک نقطهٔ شروع بسیار، بسیار خوب است.
و من فکر می‌کنم این یکی از مسائلی است که به‌وضوح یک مشکل اجتماعی است و هیچ‌کس به‌تنهایی نمی‌تواند
آن را حل کند، اما همهٔ ما باید سهم خود را ادا کنیم.
و نقش ما شامل تحریم‌ها و تصمیم‌های آگاهانه در خرید است.
و نه فقط با اجتناب از فروشگاه‌هایی که بدون پول نقد کار می‌کنند،
اما البته این موضوع همچنین درباره حمایت از کسب‌وکارها، شرکت‌ها، خرده‌فروشان یا افرادی است که می‌شناسید و مایلند خدمات خود را
نه‌تنها با پول نقد، بلکه با فلزات گران‌بها، ارزهای دیجیتال، در حلقه‌های معاوضه یا سایر
اشکال ارزهای اجتماعی، هرچه که باشد، ارائه دهند.
من اینجا نیستم که قضاوت کنم چه چیزی را باید استفاده کرد.
فکر می‌کنم باید از همه چیز استفاده کنی به جز CBDCها.
و این یکی از موارد است:
تا زمانی که ما این عضلات را به کار گیریم و به ساختن جامعه‌ای که حداقل در این گذار مورد حمایت قرار گیرد ادامه دهیم، به گونه‌ای که
وقتی اجرای نظام بدون پول نقد آغاز شود و افراد بیشتری به این مسیر روی آورند، هنوز کسانی باشند که حتی حاضر باشند از مسیر خود خارج
شوند و در صورت لزوم با وجود زحمت، با پول نقد، فلزات گران‌بها یا چیز دیگری پرداخت کنند،
آنگاه این اقتصاد دست‌کم می‌تواند ادامه یابد.
قطعاً اکثر مردم برای پیشی گرفتن در معاملات بدون‌پول شرکت خواهند کرد، اما فرصت حمایت مردم از این جامعه همچنان وجود خواهد داشت.
اما اگر این عضلات را تمرین ندهیم و فقط بگوییم: «اوه، این کمی نامناسب است، من فقط می‌خواهم به سوپرمارکت بروم و آن را بخرم.»
این بار مجبورم با کارت پرداخت کنم.
هرچه بیشتر این کار را انجام دهیم، بیشتر در دنیای بدون پول غرق می‌شویم.
در نهایت، این مسئله مربوط به نظام عادات ماست و ما باید به تحمل چیزهای ناخوشایند عادت کنیم تا از دنیایی که
می‌خواهیم حمایت کنیم و از دنیایی که نمی‌خواهیم اجتناب کنیم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ آمین به این حرف، جیمز.
ما به پایان زمان‌مان نزدیک می‌شویم.
خوشحالم که یک نکتهٔ شخصی را که در ذهنم هست مطرح کنم و کمی از متن اصلی منحرف شوم.
۱۲۳۴۳۲۱ می‌خواهم یک موقعیت فرضی را برایت شرح دهم، جیمز، و بدانم در این موقعیت چگونه واکنش نشان می‌دهی.
می‌دانم درباره‌ی این موضوع شوخی‌های زیادی می‌شود و گمانه‌زنی‌ها به‌طرز کنترل‌ناپذیری اوج گرفته است؛ طوری که اگر
از مسیر اصلی منحرف شویم و در سطوح مختلف به اعماق این موضوع برویم، ممکن است برایت آزاردهنده باشد.
اما باید از شما در مورد تلاش ادعایی برای ترور در ۱۳ ژوئیه چیزی بپرسم، آیا اشکالی ندارد؟
حتماً، بله.
پس فرض کنیم شما ریاست کنفرانسی را بر عهده دارید و سؤال تلاش ادعایی برای ترور در ۱۳ ژوئیه مطرح می‌شود.
مردم ناراحت می‌شوند، انواع گمانه‌زنی‌ها دربارهٔ آنچه واقعاً رخ داده مطرح می‌شود و شما به نحوی از مسیر اصلی منحرف می‌شوید.
تو چکش خود را برمی‌داری و صلح را برقرار می‌کنی.
در چنین موقعیتی برای اینکه افراد را در مسیر درست نگه دارید، چه می‌کنید؟ چه می‌گفتید؟
فکر می‌کنم وقتی مردم علاقه‌شان را ابراز کرده‌اند، دیگر خیلی دیر است که صرفاً بخواهیم روی آن پافشاری کنیم.
من هرگز خود را مجاز نمی‌دانم به مردم بگویم درباره چه باید فکر کنند یا وقت و توجهشان را کجا صرف کنند، و
حتی اینکه نباید وقت و توجهشان را صرف این یا آن کنند.
و حتی اگر این کار را هم بکنم، چه کسی به حرفم گوش می‌دهد و چرا؟
۱۲۳۴۳۲۱ با این حال، قطعاً می‌توانم اشاره کنم که اهمیت چنین رویدادی برای من، به‌عنوان کسی که به نظام سیاسی و فرآیندی که هر
چهار سال یک‌بار «جعبه پیشنهاد برده‌وار» را به ما می‌دهد، باور ندارد هر چهار سال یک‌بار، بدون مسائل فراگیر ارزهای
دیجیتال بانک مرکزی و درگیری در اسرائیل و اوکراین و سایر مسائلی که امروز درباره‌شان بحث کردیم، بی‌اهمیت است.
اهمیت واقعی این موضوع هیچ ارتباطی با این یا آن نامزد سیاسی ندارد.
موضوع این است که کسانی که این سیستم را کنترل می‌کنند چه می‌خواهند ما باور کنیم که اتفاق
افتاده و چرا می‌خواهند ما آن را باور کنیم.
پس اگر می‌توانستم در چنین موقعیت خیالی چیزی بگویم، صرفاً می‌گفتم که شاید مفیدتر باشد به این نگاه کنیم که این رویداد چه
معنایی دارد، چرا ما را به سمت تفکر و صحبت دربارهٔ این رویداد به شیوه‌ای خاص هدایت می‌کنند و این در خدمت منافع چه کسانی است.
اگر این روایت تحمیلی را بپذیریم، به کجا خواهد انجامید و سرانجام آن چه خواهد بود؟
و اگر هیچ دلیل دیگری یافت نشود، شاید صرفاً برای این باشد که ما را دوباره به مناظره سیاسی بازگرداند و توجه همه را
بر این معطوف کند که از کدام سو از این پرندهٔ درندهٔ چپ-راستِ تحت کنترل، از نظر سیاسی حمایت کنند.
و حتی اگر صرفاً برای بازگرداندن مردم به این سیرک حاشیه‌ای باشد، این می‌تواند اهمیت واقعی چنین رویدادی باشد.
به همین دلیل حداقل آن را برای بحث مطرح می‌کردم.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ خیلی خوب، خیلی خوب.
خب، آخرین، آخرین سؤال، جیمز، آخرین سؤال:
آیا از آزادی جولیان آسانژ شگفت‌زده شدید؟
فکر می‌کنم همین‌طور باشد، حتی اگر فقط به خاطر روایت بلندمدت باشد، مثل درگیری اوکراین یا افغانستان یا هر چیز دیگری.
به نظر می‌رسد که در نقطه‌ای، هدف واقعی این می‌شود که آن را در این فرایند بی‌پایان، در همین وضعیت رها کنند.
من نمی‌گویم که دیدن اینکه در دادگاه چه اتفاقی می‌افتاد جالب می‌بود، اما مطمئن نیستم که
می‌خواستم ببینم در دادگاه چه نتیجه‌ای می‌گرفت.
در هر صورت، این موضوع مرا شگفت‌زده کرد.
من انتظار این را نداشتم.
من این را یک پیروزی شگفت‌انگیز برای آزادی بیان نمی‌دانم، حتی اگر فقط به این دلیل باشد که در واقع تنها چیزی که تصمیم گرفته
شد این بود: «بله، گناهکارم، من گناهکارم، حالا مرا آزاد کنید.»
و این واقعاً کمکی به حل مشکل اساسی نمی‌کند که سابقه‌ای ایجاد شده است مبنی بر اینکه رویه‌های عادی روزنامه‌نگاری غیرقانونی هستند.
و این اساساً همان چیزی است که در اینجا اثبات شده است.
خوشبختانه، چون می‌توانست بدتر باشد.
همچنین ممکن بود حکم دادگاه واقعی وجود داشته باشد که کاری را که او انجام داد غیرقانونی اعلام
کند، که این امر سابقه‌ای حتی بدتر ایجاد می‌کرد.
اما می‌توانست بهتر باشد.
زیرا بسیار بهتر بود کسی را که صرفاً در حال انجام وظیفه‌اش به عنوان یک روزنامه‌نگار بود، بی‌گناه اعلام کنند.
قطعاً، قطعاً.
می‌توانیم بگوییم که شاید باید آزادی او را جشن بگیریم، اما جشن‌های ما باید تا حدی ملایم باشد،
زیرا این جشن‌ها در نتیجه یک معامله به وجود آمدند.
مثل همیشه باید بر حقایق و مسائل پیرامون این پرونده تمرکز کنیم، نه اینکه درگیر شخصیت‌های افراد درگیر شویم.
موافقم، کاملاً درست.
خب، شرکت‌کنندگان گرامی کنفرانس AZK، چطور است برای جیمز کوربت یک دور تشویق کنیم؟
فوق‌العاده است، متشکرم. شما ارتباطات عمیقی را مطرح کردید.
ما تو را قدر می‌نهیم، ما تو را دوست داریم.
ممنون، دن، برای تور فوق‌العاده.
AZK هیچ منافع مالی‌ای را دنبال نمی‌کند. نه طراحان، نه سخنرانان و نه Kla.TV برای این ضبط‌ها هیچ دستمزدی دریافت نکرده‌اند. ما
صراحتاً تأکید می‌کنیم که این ویدئو می‌تواند به صورت دست‌نخورده هرچقدر که مایل باشید بازتولید و به‌صورت رایگان توزیع شود.]
مشارکت‌ها صرفاً برای اهداف اطلاع‌رسانی هستند و دیدگاه AZK را منعکس نمی‌کنند. AZK در همه جهات یک مرکز اطلاع‌رسانی بی‌طرف است.
هر سخنران به‌طور انحصاری مسئول مشارکت خود است و نه مشارکت‌های دیگر یا AZK، زیرا بین آن‌ها هیچ وابستگی متقابلی وجود ندارد.]
[نکته مهم: اطلاعات ارائه‌شده در اینجا تا حد دانش و باور ما بررسی شده است. با این حال، سخنرانان و تولیدکنندگان هیچ مسئولیتی در قبال
پیامدهای ناشی از اقدامات یا قصور مرتبط با محتوای این ویدیو بر عهده نمی‌گیرند. هر فرد
به‌تنهایی مسئول نحوه برخورد خود با آنچه می‌شنود، است.]