Իրավական կարգավորումների և AZK կանոնների ընդհանուր տեղեկատվությունը կարելի է գտնել ներկայացման վերջում։
Վաու, վաու, ինչ օր էր!
Հիմա մենք շարունակում ենք։
Մենք անցնում ենք հաջորդ նշանավոր դեմքին։
Հաջորդ փուլում մենք կկենտրոնանանք Մերձավոր Արևելքի հակամարտության վրա և կունենանք հնարավորություն մեր վիճահարույց հարցերը
ուղղելու Ճապոնիայում բնակվող լրագրության մեկ այլ հսկային։
Եվ նրան հարցազրույց կտա մեր հիանալի Kla.TV-ի թղթակից Դենը ԱՄՆ-ից։
Ճապոնիա, ԱՄՆ և մենք այստեղ Շվեյցարիայում՝ այս անգամ այս երկու մարդկանց միջև ժամանակային տարբերությունը 15
ժամ է, իսկ նրանց և մեզ՝ Շվեյցարիայում, միջև ժամանակային տարբերությունը յոթից ութ ժամ է։
Շնորհակալ ենք ձեր արժեքավոր ծառայությունների համար և նախապես նայեք, թե ում կենսագրությունն է։
Ջեյմս Կորբեթի կողմից
Ջեյմս, մեզ քեզ պետք է։
Ջեյմս Կորբեթը ծնվել և մեծացել է Կանադայում։
Նա ավարտեց իր ուսումը Դուբլինում (Իռլանդիա) գտնվող Թրինիթի քոլեջում՝ ստանալով փիլիսոփայության մագիստրոսի աստիճան։
Ճապոնիա տեղափոխվելուց հետո Ջեյմս Կորբեթը 2007 թվականին հիմնեց «The Corbett Report» կայքը՝ որպես
քաղաքականության, հասարակության, պատմության և տնտեսագիտության անկախ քննադատական վերլուծության հարթակ։
Այդ ժամանակ նա վեբկայքը վարում էր անգլերենի ուսուցչի իր աշխատանքի զուգընթաց։
Մոտավորապես չորս տարի անց նա դարձավ լիաժամյա հետաքննական լրագրող։
Այդ օրվանից ի վեր նա լրագրողական գործունեության համար ստացել է բազմաթիվ մրցանակներ և եղել է պահանջված բանախոս տարբեր
համալսարաններում, TEDxGorningen-ում (գաղափարների տարածման նախաձեռնություն) և անկախ քննիչ հանձնաժողովների առջև,
ինչպիսիք են Կանադայի Ազգային քաղաքացիների քննիչ հանձնաժողովը։
Տարիների ընթացքում Ջեյմս Կորբեթը թողարկել է բազմաթիվ բացահայտող փաստագրական ֆիլմեր, ինչպիսիք են «9/11: The
Suspects», «A Century of Enslavement: The History of the Federal Reserve» և «Who is Bill Gates?»
Նրա խորքային հետազոտությունները հանրության համար հասանելի են նրա կայքում և բազմաթիվ ալիքներում՝ հարյուրավոր
պոդքաստների, հարցազրույցների և այլ ֆորմատների էպիզոդներում։
Նա միայն իր սոցիալական մեդիայի ալիքներում ունի ավելի քան 300 000 հետեւորդ։
2018 թվականին նա հիմնեց ամենամյա «Ֆեյք Նյուզ Ավարդս» բացասական մրցանակը, որը փաստագրում է հիմնական
լրատվամիջոցներում տարածված ամենաախտահարված նորությունները։
Ջեյմս Կորբեթը այսօր ելույթ է ունենում «Միջին Արևելքի հակամարտություն և թվային կենտրոնական
բանկի փողեր՝ ամբողջական սարսափելի սցենար» թեմայով։
Ջեյմս Կորբեթ, շատ շնորհակալ ենք, որ կրկին մեզ հետ միացաք։
. Չկա խնդիր։
Այսօր մենք կքննարկենք Միջին Արևելքում ընթացող պատերազմը և կենտրոնական բանկի թվային արժույթները (CBDC-ներ)։
Այսպիսով, եթե դուք պատրաստ եք և մեր լսողները պատրաստ են, մենք անմիջապես կանցնենք կետին։
Սիրելի դիտողներ, պատրաստ ե՞ք?
Սկսենք այսպես՝ Դուք հոկտեմբերի 7-ը բնութագրել եք որպես Իսրայելի 9/11 ։
Ինչպե՞ս է ստացվում։ Ինչպե՞ս են այս երկու բաները համատեղվում։
. Լավ, ակնհայտ է, որ ես միակն չեմ, ով օգտագործել է այդ արտահայտությունը։
Իրականում հիմնական լրատվամիջոցները օգտագործեցին այս արտահայտությունը հոկտեմբերի 7-ի հարձակումներից անմիջապես հետո։
Եվ, իհարկե, նրանք այս արտահայտությունը օգտագործում են կապված մի շքեղ, լայնածավալ ահաբեկչական հարձակման հետ, որը իրականում
այն չէր, ինչ մեզ ասել էին, և որը արդարացնում է ընթացող, ենթադրաբար երբեք չավարտվող ահաբեկչության դեմ պատերազմը։
Ես համեմատությունը կիրառում եմ լրիվ այլ կերպ, որովհետև, ինչպես իմ աշխատանքին ծանոթ մարդիկ գիտեն, ես սեպտեմբերի 11-ի կեղծ դրոշակով
ահաբեկչական հարձակումները վերլուծել եմ բազմաթիվ տարբեր տեսանկյուններից, այդ թվում՝ ուսումնասիրելով
դրամական հոսքերը և 9/11-ի օրը ընթացող ռազմական վարժանքները։
Եվ նաև 11 սեպտեմբերի իրադարձություններին առնչվող որոշ կասկածյալների և անհատների, ինչպես նաև հետախուզական
գործակալությունների և ծառայությունների քննությունը, որոնք ակտիվորեն համագործակցել են Ալ-Քաիդայի
(Al-Qaeda) հետ և բազմաթիվ առումներով այն ստեղծել են։
Երբ ասում եմ, որ հոկտեմբերի 7-ը Իսրայելի համար 11 սեպտեմբերի էր, նկատի ունեմ հենց այդ համատեքստը՝ որպես բեմադրված կամ
հրահրված կեղծ դրոշակային միջադեպ, որը օգտագործվեց արդեն նախապես որոշված ռազմական և քաղաքական օրակարգը արդարացնելու համար։
Երբ դու ասում ես, որ պատերազմը երբեք չի ավարտվի, ես դա տեսնում եմ որպես Իսրայելի հստակ մտադրություններ Գազայում։
Դուք տեսնո՞ւմ եք Գազայում այս պատերազմը ավարտելու որևէ հնարավորություն։
Ինչպե՞ս կավարտվի։ Պետքա՞ է ավարտվի։
Ես նկատի ունեմ, անսահմանն այն է, որ եթե նրանք շարունակեն ունենալ թշնամիներ իրենց շուրջը, նրանք անընդհատ կօգտագործեն
ԱՄՆ գանձարանը՝ զենքերի մատակարարումները շարունակելու համար։
Բայց քանի որ մենք խոսում ենք Գազայի մասին, տեսնո՞ւմ եք այս իրավիճակի ավարտը։
Ցավոք, ես տեսնում եմ, թե ինչպես դա կարող է ավարտվել։
Եվ, ցավոք, այլընտրանքների մեծ մասը հաճելի չեն։
Նրանք ներառում են Գազայի հատվածից պաղեստինյան ժողովրդի ոչնչացումը։
Իսրայելի խորհրդարանի բազմաթիվ նախարարներ անդրադարձել են այս հարցին՝ խոսելով Գազայի հատվածի
ոչնչացման կամ պաղեստինյան ժողովրդի վերացման մասին։
Եվ, ցավոք, այս մարդիկ, իհարկե, մերժվում են՝ ասելով. «Օ, նրանք պարզապես ծայրահեղ ծայրահեղական աջակողմյան խմբեր են»:
Նրանք չեն ներկայացնում Իսրայելի կառավարության մեծամասնությունը։
Բայց հետաքրքիր է նկատել, որ Նեթանյահուի քաղաքական կոալիցիան ներկայումս հենց նման մարդկանց վրա է կախված։
Այսպիսով, այն գաղափարը, որ սա կարող է իրականում ավարտվել Գազայի հատվածի էթնիկ զտմամբ, իսրայելական
քաղաքականության մեջ այնքան էլ աննշան երևույթ չէ։
Եվ հետո, իհարկե, կա Արևմտյան ափի հարցը, որտեղ տարիներ շարունակ իսրայելական քաղաքական էլիտայի մեծ մասի բաց
ու համակարգված քաղաքականությունն է եղել շարունակել և ընդլայնել ապօրինի բնակավայրերը։
Սա տեղի է ունենում Արևմտյան ափում։
Միայն անցյալ շաբաթ Միջազգային դատարանը նախնական վճռով որոշեց, որ Իսրայելի օկուպացիան
օկուպացված պաղեստինյան տարածքներում անօրինական է։
Սա կրկին հաստատում է, որ սա ապօրինի օկուպացիա է, և Իսրայելը պետք է ձեռնարկի բոլոր ջանքերը՝ որքան
հնարավոր է շուտ դադարեցնելու իր գործողությունները։
Բայց դա ինչպիսի՞ տեսք ունի։
Եվ, ցավոք, ինչպես ասացի, ես տեսնում եմ բազմաթիվ հնարավորություններ։
Ես կարող եմ պատկերացնել բազմաթիվ եղանակներ, որոնցով սա կարող է ավարտվել, հատկապես Գազայի հատվածում։
Օրինակ, դա կարող է ավարտվել պաղեստինյան ժողովրդի ամբողջական ոչնչացմամբ, կամ առնվազն բավարար թվով մարդկանց արտաքսմամբ, որը
Գազայի հատվածում պաղեստինացիների գոյատևումը դարձնի անհնարին, կամ առնվազն բացի նոր ուղիներ և նոր
տարածքներ իսրայելացիների բնակեցման համար Գազայի հատվածում։
Բայց ամեն ինչ, որը նման է ռազմական տեսանկյունին, օրինակ՝ որ ՀԱՄԱՍ-ը իսկապես պատերազմ է մղում Իսրայելի կառավարության դեմ, որ
իսկապես երկու ուժեր են մարտնչում միմյանց դեմ և որ արդյունքը կարող է ցանկացած լինել, ես համարում եմ ներդրված կեղծ պատմություն։
Այն, ինչ այնտեղ տեղի է ունենում, պատերազմ չէ։
Սա սպանդ է, մեծ սպանդ, որը տեղի է ունենում հենց հիմա։
Եվ երբ մենք նայում ենք Գազայի հատվածից այն կողմ՝ Արևմտյան ափին, տեսնում ենք Երուսաղեմը, Գոլանի բարձունքները, այս բոլոր վայրերը։
Այսպիսով, մենք կարող ենք եզրակացնել, որ նպատակը կարող է լինել պաղեստինցիների ամբողջ Իսրայելից վերացումը, չէ՞:
. Ինչպես ասացի, սա ոչ թե էքստրապոլյացիա է կամ տեսություն։
Սա մի բան է, որի մասին, առնվազն Իսրայելի խորհրդարանի որոշ անդամների կողմից, ակտիվորեն և բացահայտ քննարկվել է։
Եվ երբ նրանք դա անում են, երբ այս նախարարները հանդես են գալիս և նման հայտարարություններ անում, Նեթանյահուն
սովորաբար առաջ է գալիս և ասում է. «Օ, դա չափն անցնում է, օ, մենք այդ գաղափարը չենք աջակցում»:
Բայց, ինչպես ասացի, քաղաքական կոալիցիան, որը միասին է պահում Նեթանյահուի կառավարությունը, կախված է
նախարարներից, որոնք նման հայտարարություններ են անում։
Եվ դրանցից շատ կան։
Ես ներկայումս սա փաստագրում եմ առաջիկա պոդքաստի թողարկման համար։
Այս պահին ես նայում եմ այս տվյալներին և կարող եմ ասել, որ առկա են բազմաթիվ փաստագրված ապացույցներ, որոնք վկայում
են, որ բազմաթիվ իսրայելական քաղաքական գործիչներ կոչ են անում պաղեստինյան ժողովրդի ոչնչացմանը։
Այսպիսով սա ոչ թե միայն մի քանի մարդկանց կողմից արտահայտված եզրային գաղափար է։ Այն
արտահայտվում է իշխանական դիրքեր զբաղեցնող մարդկանց կողմից։
Եվ դա, ինչպես ասացի, առնվազն մեկ ճանապարհ է, որով մենք կարող ենք պատկերացնել այս
հակամարտության ավարտը, թեև ամենավատ հնարավոր ձևով։
Այո։ Լավ, Նեթանյահուն կթուլացնի իր հայտարարությունները՝ կախված նրանից, թե ով է նրան լսում։
Ես նկատի ունեմ, նա կփորձի նվազագույնի հասցնել այդ գաղափարը, բայց մեկ այլ օր նա Գազայի բնակիչներին
կհամարի Ամաղակին հավասար, որոնց պետք է ոչնչացնել։
. Այո։ Եվ, իհարկե, սա նաև կապված է Իսրայելի ներքին քաղաքականության և քաղաքական ցիկլերի հետ։
Նեթանյահուի կարիերայում առկա է փաստագրված մի օրինաչափություն, ըստ որի նա ամենաուժեղ քաղաքական պայքարի շրջաններում պաղեստինցիների
նկատմամբ ամենաագրեսիվ քաղաքականությունների վերաբերյալ անում է ամենաառավել պրովոկացիոն և կոշտ հայտարարություններ։
Նա, ըստ էության, ձգտելու է աջ թևի ձայներին, որոնք նրան պաշտոնում կպահեն։
Բայց հետո կա նաև վտանգը, որ ամեն ինչի համար մեղադրեն Նեթանյահուին։
Նա անշուշտ գերիշխող ուժ է Իսրայելի քաղաքականության մեջ և տասնամյակներ շարունակ այդպիսին է եղել։
Բայց նա միակ ուժը չէ։
Եվ մենք վտանգի տակ ենք ընկնում՝ ենթադրելով, որ եթե միայն կարողանայինք իշխանության բերել ավելի զուսպ ու խոհեմ իսրայելական
վարչապետ՝ Նաֆթալի Բենեթի կամ Էհուդ Բարաքի նման, ով Ջեֆրի Էպշտեյնի վստահելի ընկերն էր, կամ
որևէ մեկ ուրիշին, ապա ամեն ինչ կարգին կլիներ։
Բայց ես կարծում եմ, որ սա կեղծ պատմություն է, որը տեղադրվել է այս զրույցում։
Դա հիմնարար հարց է, որը Իսրայելի պետության հիմնադրումից ի վեր եղել է Իսրայելի քաղաքականության սրտում՝ այն ահաբեկչական
հարձակումները, որոնք հանգեցրին Իսրայելի պետության ստեղծմանը։
Մենք դա գիտենք։
Մեկ անգամ ևս՝ սրանք դավադրության տեսություններ չեն։ Սա փաստագրված պատմություն է։
Օրինակ՝ 1946 թվականին «Քինգ Դեյվիդ» հյուրանոցի վրա կատարված հարձակումը, որը այդ ժամանակ պատմության մեջ ամենամեծ ահաբեկչական
հարձակումը էր և ցնցեց աշխարհի խիղճը՝ սպանելով տասնյակներ, հարյուրավոր մարդկանց և վիրավորելով շատ ավելի շատերին։
Դա անթաքույց, անպատկառ հարձակում էր։
Դա թիրախային ահաբեկչական հարձակման էր, որը իրականացրին նրանք, ովքեր հետագայում, ըստ էության, դարձան Իսրայելի
քաղաքական վերնախավը՝ որպես իրենց պլանի մի մաս՝ բրիտանացիներին Պաղեստինից դուրս մղելու համար։
Եվ, ցավոք, նա շատ հաջողակ էր։
Սկզբից ի վեր, հետևաբար, Իսրայելի պետության հիմքերը կառուցված էին պաղեստինցիների նկատմամբ ահաբեկչության և բռնության վրա։
Եվ, ցավոք, վերջին 75 տարիների ընթացքում այս առումով ոչինչ չի փոխվել։
Երբ ասում եք, որ այս ահաբեկչական խումբը դարձել է քաղաքական վերնախավի մի մասը, նկատի ունեք Իրգունը՞
. Այո։ Եվ, իրոք, անունը հիմա մտքիցս թռել է։
Բայց ես դա փաստագրել եմ իմ վերջին պոդքասթի թողարկման մեջ («Գնացեք ծանոթանալու Բենյամին Նեթանյահուին, պատերազմական հանցագործին»):
Մասնավորապես, Իրգունի այն առաջնորդը, որը պատասխանատու էր «Քինգ Դեյվիդ» հյուրանոցում իրականացված գործողության համար, Նեթանյահուի
կողմից գովաբանվեց որպես Իսրայելի Պետության հիմնադրման օրինակ՝ նա Իսրայելի Պետության հիմնադիր հայրերից մեկն էր։
2006 թվականին՝ այս մահացու ռմբակոծության 60-րդ տարելիցի կապակցությամբ, Իսրայելի
կառավարությունը բացահայտեց հուշանվերային տախտակ։
Բրիտանական դեսպանը այդ ժամանակ ասել է, որ աներևակայելի զարմանալի է, որ ազատ, լիբերալ, ժողովրդավարական պետությունը բառացիորեն
հուշարձան էր կառուցում սարսափելի, մահացու ահաբեկչական հարձակմանը։
Բայց ո՞վ էր այնտեղ, որ բացահայտեր հուշատախտակը, կրկին ոգեկոչեր Իրգունին և գովեր նրանց Իսրայելի հիմնադրման գործում
ունեցած դերի համար այս մահացու իրադարձության ընթացքում։
Ոչ ոք այլ, բացի Բենյամին Նեթանյահուից։
Նեթանյահուի կառավարությունը որևէ կերպ կապ ունի՞ ՀԱՄԱՍ-ի հետ։
. Այո, նրանք կան։
Եվ կրկին ես սա փաստագրել եմ իմ աշխատանքում։
Մի քանի ամիս առաջ ես գրել էի «ՀԱՄԱՍ-ի գաղտնի պատմություն» վերնագրով հոդված, որը վերաբերում է ՀԱՄԱՍ-ի
հիմնադրմանը, նրա էությանը, ծագմանը և Իսրայելի կառավարության ու ՀԱՄԱՍ-ի միջև առկա լայնածավալ կապերին։
Եվ ես կարծում եմ, որ չափազանց պարզունակ կլինի ասել, որ ՀԱՄԱՍ-ը պարզապես ամբողջությամբ կեղծված է,
ամբողջությամբ Իսրայելի կառավարության տիկնիկն է։
Բայց ապացուցվել է, որ այն աջակցվել, խթանվել, ֆինանսավորվել և նախընտրվել է Իսրայելի կառավարության կողմից։
2019 թվականին Լիքուդ կուսակցության ժողովում Բենյամին Նեթանյահուն անգամ բացահայտ հայտարարեց, որ իր ռազմավարությունն է աջակցել
ՀԱՄԱՍ-ին՝ Գազայի հատվածի պաղեստինցիներին քաղաքական և գաղափարական առումով առանձին պահելու համար Արևմտյան ափի պաղեստինցիներից։
Սա նախատեսված է ապահովելու, որ նրանք երբեք չմիավորվեն և երբեք իրական սպառնալիք չդառնան պաղեստինա-իսրայելական
հակամարտությունում երկու պետությունների լուծում ստեղծելու համար։
Այսպիսով, դա կրկին ակնհայտ է; մեզ հարկավոր չէ դրա մասին ենթադրություններ անել։
Ջեյմս, քանի որ մենք խոսում ենք ընդհանուր առմամբ պատերազմների շարունակության անհրաժեշտության մասին:
Ես տեսա, հավանաբար, ձեր վերջին տեսանյութը, և դուք հղում արեցիք CovertAction Magazine-ի մի հոդվածին։
Եվ ես նայեցի CovertAction ամսագրին։
Չգիտեմ՝ ճիշտ հոդվածն եմ կարդացել, թե ոչ, բայց այն գրել էր մի մարդ, ով ասել էր, որ սկզբից ի վեր Միացյալ
Նահանգների մոտեցումն այս էր՝ պատերազմները շարունակել։
Կասե՞ք, որ սա ընդհանուր առմամբ Մերձավոր Արևելքում այդպես է, որ այսօր Ուկրաինայում նույնպես այդպես
է, և որ սա վերաբերում է նաև Միացյալ Նահանգներին։
. Ես կասեի, որ սա ռազմա-արդյունաբերական համալիրի ընդհանուր աշխատանքային ձևն է, որը Իզենհաուերը բացահայտեց
1960 թվականին՝ ԱՄՆ նախագահի պաշտոնը թողնելիս, և որը այսօր ավելի տարածված է, քան այն ժամանակ։
Դա այս ռազմական-արդյունաբերական համալիրի գործողությունների ձևն է եղել, իհարկե, դրա հիմնադրումից ի վեր։
Պատերազմը պետության առողջությունն է, սակայն պատերազմը նաև յուրաքանչյուր արդյունաբերության, յուրաքանչյուր օժանդակ մարմնի,
յուրաքանչյուր գաղտնի ծառայության և բոլոր այն մյուս մարմինների առողջությունն է, որոնք կազմում են ավելի մեծ,
խորքային պետությունը և իրականում որոշում են քաղաքականությունը։
Եվ հենց դրա համար նրանց շահը ոչ միայն անձնական է, ոչ միայն թաքնված, այլև նույնն է պատերազմ մղելու և մշտապես
ռազմական գործողությունների համար պատճառներ ստեղծելու շահի հետ։
Այո, դա անշուշտ ռազմավարության մի մասն է։
Ես կարծում եմ, որ սա ավելի հավանական է ճշմարտ լինել որոշ ժամանակներում և որոշ վայրերում՝ որոշ ռազմավարական պատճառներով։
Մենք կարող ենք այսինը դիտարկել պատմական տեսանկյունից։
Օրինակ, 1980-ականներին ֆինանսավորման հայտարարված պատճառը, որը, փաստորեն, պատմության մեջ ԿՀՎ ամենամեծ օպերացիան էր, առնվազն
հայտարարված տվյալներով, 1980-ականներին Աֆղանստանում թալիբներին ֆինանսավորելն էր՝ նրանց
ջիհադային պատերազմի շրջանակներում սովետների դեմ։
— հենց և ճիշտ այն պատճառով, որ 1970-ականների վերջին Կարթերի վարչակազմի խորքային պետությունը որոշեց, որ սովետիկներին
մինչև վերջ արյունահոսեցնելու լավագույն միջոցը նրանց մսաղացքի միջով անցկացնելն է՝ նրանց սեփական Վիետնամը տալը։
Այսպիսով, ահա այն, ինչ նրանք հստակ և ուղղակիորեն արեցին։
Եվ նրանք փորձեցին այս պատերազմը հնարավորինս երկար ձգձգել։
Դա դրա հետևում կանգնած ռազմավարությունն էր։
Իմ կարծիքով, Ուկրաինայի հակամարտությունը ամբողջությամբ նույնն է, քանի որ այս դեպքում թիրախը ակնհայտորեն
Ռուսաստանն է, և Միացյալ Նահանգները ուրախ են Ռուսաստանի դեմ մարտնչել մինչև վերջին ուկրաինացին։
և նրանք կշարունակեն ուղարկել գումար, օգնություն և զենքեր, որպեսզի այս հակամարտությունը տևի
հնարավորինս երկար՝ ռուսներին մինչև վերջ արյունահարելու համար։
Լավ, կարծում եմ, Թրամփը վերջերս ասել է, որ ուզում է ավարտել այս պատերազմը։
Եթե նա դադարեցներ պատերազմը, ապա մսաղացը նույնպես կդադարեր։
Բայց ես հավատում եմ, որ նա պատերազմը դադարեցնելու համար ունի այլ պատճառներ։
Մենք կցանկանայինք քննարկել ձեր տեսակետները Ուկրաինայում ՆԱՏՕ-ի պրոքսի պատերազմի ներկայիս իրավիճակի վերաբերյալ։
Եվ եկեք հաշվի առնենք, թե ով է կրում առաջնային պատասխանատվությունը Ռուսաստանի դեմ պատերազմի սկսման և շարունակման համար։
Ի՞նչ են ուզում Վիկտորիա Նուլանդի և Անտոնի Բլինկենի նման մարդիկ, ԱՄՆ պետքարտուղարը։ Ի՞նչ են նրանք ուզում։
Ի՞նչ է ձեր նպատակը այնտեղ։
. Գիտեք, դա լավ հարց է։
Եվ, իմ կարծիքով, հարցը նրանում է, թե որքան հեռու հետ եք ուզում գնալ աշխարհաքաղաքական պատմության մեջ։
Ես լիովին համոզված եմ, որ 19-րդ դարի վերջին Բրիտանական կայսրության և 20-րդ դարի Ամերիկյան կայսրության ռազմավարությունն
երկար ժամանակ եղել է ռուսներին ու գերմանացիներին առանձին պահելը և, ըստ էության, նրանց միմյանց դեմ պատերազմի մեջ պահելը։
Քանի որ եթե նրանք միանային՝ ոչ քաղաքական, ոչ տնտեսական առումով, այլ պարզապես լավ հարաբերություններ ունենային, դա լուրջ
սպառնալիք կդառնար, օրինակ, բրիտանացիների կամ ամերիկացիների Եվրոպական մայրցամաքը վերահսկելու կարողության համար։
Եվ ինչպես ավելի քան դար առաջ, Մաքինդերի օրերից ի վեր՝ Հալֆորդ Մաքինդերի (Գեոգրաֆիական ասոցիացիայի, Գեոգրաֆիայի և շրջակա
միջավայրի դեպարտամենտի հիմնադիր) և աշխարհագրական քաղաքականության (գեոպոլիտիկայի) մերօրյա ի հայտ գալու պահից, այս
տարածաշրջանը կոչվում է «գլոբալ շախմատի տախտակի» սրտային հատված։
Եվ ցանկացած ուժ, որը վերահսկում է այն, ըստ էության, վերահսկում է մոլորակը։
Սա ավելի քան մեկ դար է, ինչ հասկացվել է, և հենց դրա համար միշտ էլ անհրաժեշտություն է եղել ռուսների և գերմանացիների
կամ ընդհանրապես եվրոպացիների միջև խտրություն մտցնելու։
Եվ ես կարծում եմ, որ դա մինչ օրս էլ արդիական է։
Դա դեռևս ռազմավարության մի մասն է։
Այո, ես հարցազրույց անցկացրի Antiwar.com կայքի օպերատորի հետ։
Նա պատրաստում է հիանալի հակապատերազմական պոդքաստ։
Հորտոն։ Այո, Սքոթ Հորտոն։
Եվ նա ասաց՝ Արևմուտքի վերջին ցանկությունն է գերմանա-ռուսական միությունը։
Եվ նա ասում է, որ ամենավատը կլիներ, եթե Գերմանիան և Ռուսաստանը երբևէ նորից պատերազմեին միմյանց դեմ։
Եվ մենք տեսել ենք, թե ինչ է լինում, երբ դա տեղի է ունենում։
. Այո, ունենք։
Վերադառնանք Թրամփի հայտարարությանը, որ նա կավարտի այս պատերազմը։
Ի՞նչ գիտեք նրա լավ ընկեր Լարի Ֆինքի մասին, ով BlackRock ընկերության գլխավոր գործադիր տնօրենն է, Ուկրաինայի
վերակառուցման գործում խորհրդատվական դեր է ստանձնել և պատասխանատու է Ուկրաինայի զարգացման հիմնադրամի համար։
Այո։ Դա հենց այնպես է, ինչպես դու նկարագրեցիր։
Ի դեպ, BlackRock-ը աշխարհի ամենամեծ ներդրումային ընկերությունն է, որը, եթե ոչ մեծամասնությունը, ապա առնվազն զգալի մասն է պահում
գրեթե բոլոր Fortune 500 ընկերությունների (աշխարհի ամենաբարձր շրջանառություն ունեցող 500 ընկերությունների) բաժնետոմսերի։
Եվ BlackRock-ը, մասնավորապես BlackRock-ի գլխավոր գործադիր տնօրեն Լարի Ֆինքը, նույնպես մեծ ներդրում ունի
Ուկրաինայի վերակառուցման գործում, որը բնականաբար տեղադրված է թվային փոխակերպման համատեքստում։
Այս գործընթացը սկսվել էր դեռևս ներկա հակամարտությունից առաջ, սակայն անշուշտ ընդլայնվել է։
Լարի Ֆինքը բացահայտ խոսել է այն մասին, թե ինչպես է սա կառավարության և տնտեսության ամբողջական
թվային վերափոխման համար կատարյալ հնարավորություն։
Այսպիսով, հենց դա են նրանք փորձում անել։
Եվ, իհարկե, սա բուռն ու կոռուպցիոն բիզնես է, որը արժե միլիարդավոր եվրոներ և միլիարդավոր դոլարներ նրանց համար, ովքեր կարող
են իրենց քիթը խոթել այս հատուկ տորթի մեջ և ամենաշատը ուտել։
Եվ Լարի Ֆինքը անշուշտ կարծես գտնվում է մարդկության կարոտիդային զարկերակի արյունծծող վամպիրի դիրքում։
Ես ուսումնասիրում էի Լարի Ֆինքի անցյալը, նրա Ուկրաինայում ներգրավվածությունն ու միջամտությունը, և հանդիպեցի մի
կոնֆերանսի, որը մի քանի տարի առաջ տեղի էր ունեցել Նյու Յորքում։
Դուք երբևէ լսե՞լ եք New York Times-ի հովանավորությամբ կազմակերպվող Dealbook գագաթնաժողովի մասին։
. Ես դրա մասին լսել եմ, այո, բայց չեմ հետևել ընթացքին։
Լավ, ես կարդացել եմ մանր տառերը։
Այն ասվում է. «Վարչապետի պաշտոնակատար Բենյամին Նեթանյահուն, Ուկրաինայի նախագահ Վոլոդիմիր Զելենսկին, META-ի գլխավոր գործադիր
տնօրեն Մարկ Ցուկերբերգը, ԱՄՆ ֆինանսների նախարար Ջանեթ Յելլենը և BlackRock-ի գլխավոր գործադիր տնօրեն
Լարի Ֆինքը նույնպես ելույթ կունենան գագաթնաժողովում։»
Այս բոլոր մարդիկ միասին Նյու Յորքում կայացած գագաթնաժողովում։
Դու ի՞նչ ես կարծում։
Բացի նրանից, որ դա ինձ ոչ մի կերպ չի զարմացնում։
Ես կասեի, որ սրանք հենց այն մարդիկ են, որոնցից մենք ակնկալում ենք, որ նրանք կհավաքվեն միասին՝ քննարկելու այս
հարցը և ամեն կերպ՝ ֆինանսապես, աշխարհաքաղաքական և ռազմական առումով, դրանից օգտվելու համար։
Եվ, իհարկե, այս սեղանի յուրաքանչյուր խաղացող ունի իր սեփական պատճառները այստեղ գտնվելու համար։
Բայց նրանք անշուշտ կարող են համաձայնվել օրակարգի շուրջ՝ Ուկրաինայից կյանքի հյութը հանելու՝ ռուսների
դեմ պայքարի համար, ինչը այս պահին սեղանի շուրջ նստած բազմաթիվ մարդիկ կցանկանային անել։
Լավ, Ջեյմս, թվում էր, որ դու շատ վստահ չես Իսրայելում ընթացող ճգնաժամի հնարավոր ելքերի նկատմամբ։
Ինչպիսի՞ն է, օպտիմիստական տեսանկյունից, Ուկրաինայում պատերազմի ելքի համար բավականին հավանական
սցենարը՝ առանց BlackRock-ի կողմից երկրի զավթման։
. Այո։ Լավ, ինչպես ասացի, դա այս պահին չափազանց դժվար է։
Եվ, իմ կարծիքով, մինչ այժմ բոլորն էլ իրենց քարտերը խաղացել են այնպես, որ դժվար է
պատկերացնել, թե այժմ հնարավոր է այս ժայռից ետ քայլել։
Քանի որ, իմ կարծիքով, ռուսները հիմա չեն կարող հետ քաշվել առանց Դոնբասում իրենց պնդվող աշխարհաքաղաքական նպատակների
առումով առնվազն ինչ-որ դեմքը փրկող միջոց ձեռք բերելու։
Բայց միևնույն ժամանակ Ուկրաինան այժմ հաստատակամորեն պարտավորվել է արևմտյան ինտեգրման
ուղիով ընթանալ, այդ թվում՝ ՆԱՏՕ-ի անդամակցությանը։
Վերջին ՆԱՏՕ-ի կոնֆերանսում տրվեցին երաշխիքներ, որ Ուկրաինայի ճանապարհը դեպի ՆԱՏՕ-ի անդամակցություն անշրջելի է։
Դա վաղը չի լինի, բայց կլինի։
Դա, իհարկե, այն կարմիր գիծն էր, որը ռուսները շատ, շատ վաղուց էին գծել։ Նույնիսկ Պուտինից առաջ։
Ուկրաինայում ՆԱՏՕ-ի գաղափարը կարմիր գիծ էր։
Ուստի դժվար է պատկերացնել այս պահին հնարավոր դեմքը փրկող միջոց, որը առնվազն, ինչպես դուք ասում եք…
Նույնիսկ եթե հակամարտությունը վաղը ավարտվեր, Կիևում ունենք կառավարություն, որը նվիրված է թվային
փոխակերպմանը, ինչպես նաև BlackRock-ի, Palantir-ի և այլ ընկերությունների այս խաղին միանալուն։
Այս պահին դժվար է պատկերացնել, որ նրանց հնարավոր կլինի հեռացնել Կիևի կառավարությունից։
Այո, ճիշտ է։ Լավ։ Լավ, Ջեյմս, անցնենք մեր երկրորդ թեմային՝ CBDC-ներին։
Ես կցանկանայի թեմային անդրադառնալ անցած հանգստյան փոքրիկ նորությամբ, որը, իրականում, սկսվել էր նախանցած շաբաթ։
Գիտես, գլուխս ծանր էր, աշխատանքային օրվա հոգսերով խրված էի և ոչ մի բանի մասին չէի մտածում, ոչ մի
հետազոտություն չէի արել և Twitter-ի հոսքը չէի ստուգել։
Այսպիսով, ես այս ամբողջ CrowdStrike-ի պատմության մասին շատ բան չէի իմանում։
Ես անգամ չէի իմանա, թե ինչ է CrowdStrike-ը, մինչև որ այսօր ինչ-որ մեկը ասաց, որ դա
ծրագրային ապահովության անվտանգության ընկերություն է։
Բայց ուրբաթ օրը ինչ-որ բան պատահեց, և ինչ-որ պատճառով ես չէի կարողանում մուտք գործել իմ բանկի որևէ թվային գրանցամատյան։
Ես իմ բջջային հեռախոսում ունեմ հավելված, որը թույլ է տալիս տեսնել իմ բանկային հաշիվը և գործարքները։
Եվ այն գրել էր՝ «Շաբաթ-կիրակի օրերին հասանելի չէ»։
Եվ հետո ընկերոջս ասաց՝ այո, դա շատ հավանական է, որ CrowdStrike-ի պատճառով է։
Նա նշեց, որ հարյուրավոր թռիչքներ չեղարկվել էին։
Նա նշեց, որ այսօր առավոտյան YouTube-ը երեք ժամ անջատված էր, բանկերը փակ էին և այլն։
Եվ իմ միտքն այն էր, որ եթե խոսքը CBDC-ների մասին է, սա պետք է մեծ հարված լինի ամեն ինչ թվային փոխարկելու գաղափարին։
Դուք չե՞ք կարծում, որ մարդիկ անհանգստացած են կանխիկ գումարի հասանելիությունը կորցնելու և առանց 100%-ով կախված
լինելու այս թվային գումարից, որը նրանք ցանկանում են ներդնել, գնումներ կատարելու անհնարության պատճառով։
. Ուրախ եմ, որ այս քննարկումը այս համատեքստում ես դնում։
Քանի որ այս պահին տասնյակ հազարավոր, գուցե ավելի շատ մարդկանց ճանապարհորդությունները ընդհատվել են, բանկային հաշիվները դատարկվել
են և այլն, քանի որ այս դարում մեկ անգամ տեղի ունեցող իրադարձությունը՝ այս սարսափելի
խափանումը, որը նոր է տարածվել, տեղի է ունեցել։
Բայց առնվազն մարդիկ այժմ պետք է առաջնահերթություն տան մտածելու, թե արդյոք լավ գաղափար է մեր ամբողջ կյանքն ու տնտեսական
գոյությունը կախված դարձնել այս թվային տեխնոլոգիայից, որը առնվազն ենթակա է պատահական անսարքությունների և սխալ թարմացումների,
չխոսենք արդեն իրական արտաքին «մեղավորների» կողմից իրականացված հարձակումների, կամ որպես կեղծ դրոշակային
հարձակումներ, որոնք ինչ-որ կերպ են ստեղծվել, կամ գուցե անգամ պարզապես բարձրագույն ուժի կողմից։
Մենք դա գիտենք։
ԷՄՎ , արևային ճառագայթում, Քարինգթոնի իրադարձություն
Մենք գիտենք այնպիսի բաներ, որոնք կարող են ոչնչացնել կամ խաթարել մեր էլեկտրոնային կյանքը, ինչպես որ այն գիտենք, մեկ ակնթարթում։
Մի իմաստով գրեթե ոգևորիչ էր տեսնել, թե ինչ տեղի ունեցավ CrowdStrike-ի խնդրի ժամանակ՝ ուղևորների նստարանային
անցաթերթիկները ձեռքով թղթի վրա էին տրամադրվում, քանի որ դրանք չէին կարող էլեկտրոնային եղանակով տպվել։
QR կոդերը հնարավոր չեղավ օգտագործել։
Նրանք բառացիորեն այն ձեռքով լրացրին։
Եվ դա անշուշտ ստիպում է մտածել, թե որքան խորն ենք մենք թաթախված այս թվային մատրիցում, որ այս օրերին
ձեռագրով գրված նստարանային անցաթուղթ տեսնելը իսկապես ցնցող է։
Բայց այո, անցյալում մարդիկ սովորաբար գրիչով ու թղթով էին գրանցում բաներ։
Ինչու՞ մենք դա հանձնեցինք։
Մեր ամբողջ կյանքը այս թվային մատրիցում ներդնելու միջոցով մենք ինչ շտապ, գոյատևման համար
կենսական նշանակություն ունեցող խնդիրներ ենք լուծել?
Կարծում եմ՝ դա կարելի է կիրառել բազմաթիվ դեպքերում, երբ առաջարկվում է նոր լուծում, և առաջին հարցը, որ պետք է տանք ինքներս
մեզ, այս է՝ «Իսկ ինչն է սխալ այն բանում, ինչ ունենք այստեղ?»
Օրինակ, ինձ մոտ բավական լավ ընդունում էր, առնվազն երբ ես Ճապոնիայում էի հին 3G ցանցով։
Ինչու՞ մեզ անհրաժեշտ է 4G կամ 5G։
Եվ նրանք շարունակում են այն ընդլայնել, ասելով մեզ, որ դա մեր գոյատևման շարունակականության համար անփոխարինելի է։
Բայց ինձ հարկավոր չէ ֆիլմը 19 վայրկյանում ներբեռնել 53 վայրկյան փոխարեն։
. Թույլ տվեք ինձ այստեղ մեջբերում անել Նիլ Փոսթմենին, «Մենք մեռնում ենք զվարճանալով» գրքի հեղինակին։
Նա շատ հետաքրքիր և հեռատես հեղինակ էր, ով 1980-ականներին և 1990-ականներին բեղմնավոր և ակտիվ էր։
Նա գրել է ինտերնետի մասին, երբ այն նոր էր սկսվում։
Եվ նա տեխնոլոգիաներին առնչվող հարցերի շուրջ մի շարք ելույթներ ունեցավ։
Ես այլևս չեմ հիշում այս ելույթի անվանումը։ Բայց եթե փնտրեք Նիլ Փոսթմենի «տեխնոլոգիայի մասին հարցերը», կգտնեք այն։
Ես կարծում եմ, որ նա ձևակերպել է չորս հարց, որոնք մենք պետք է ինքներս մեզ տանք ամեն անգամ, երբ առաջարկվում է նոր տեխնոլոգիա։
Այսներից մեկը հետևյալն է՝ ի՞նչ խնդիր է, որը պետք է լուծի առաջարկվող տեխնոլոգիան։
Եվ արդյո՞ք դա իսկապես խնդիր է։
Եվ արդյոք դա իսկապես լուծում է՞
Նա դա բացատրում է հիանալի ձևով, որը, իմ կարծիքով, այսօր ավելի արդիական է, քան երեք
տասնամյակ առաջ, երբ նա արտասանել է այս ելույթը։
Դա հետաքրքիր է հնչում։
Ջեյմս, գիտեմ, որ վերջին հարցազրույցում արդեն քննարկել ենք այս թեման, բայց AZK համաժողովում դրա դիտումները շատ ավելի մեծ են։
Եվ, իմ կարծիքով, որոշ մարդիկ դեռ ուզում են իմանալ, թե ինչ տարբերություն կա CBDC-ների և, օրինակ,
Apple Pay-ի կամ այլ թվային վճարային համակարգերի միջև։
Եվ ինչո՞ւ են բոլոր կենտրոնական բանկերի 93%-ը հանկարծ ակտիվորեն ներգրավված այս CBDC-ների զարգացման մեջ?
. Թվային վճարային ենթակառուցվածքը, ինչպես այն ներկայումս գոյություն ունի և որին դուք այժմ միանում եք, հիմնված է
այն դրամի ձևի վրա, որի հետ մենք սովորել ենք հարմարվել։
Այն է՝ առևտրային բանկային շրջանառության մեջ մասնավոր հաճախորդների գումարները։
Շատ բան կա հասկանալու դրամային խաղերի և անհեթեթությունների մասին, որոնք խաղում են Ուոլ Սթրիթի հավակնորդ կախարդները, և վարագույրը,
որը նրանք դարեր ի վեր գցել են լայն հանրության աչքերի վրա։
Բայց գաղափարը այն է, որ այսօր մեծամասնություն երկրներ ունեն երկակի դրամային համակարգ։
Մեկը մեծածախ դրամային համակարգն է, որը նախատեսված է բանկերի՝ կոմերցիոն բանկերի համար, որոնք ունեն պահուստային հաշիվներ
կենտրոնական բանկում՝ լինի դա Եվրոպական կենտրոնական բանկը, Ճապոնիայի բանկը կամ Միացյալ Նահանգների Ֆեդերալ պահուստային
համակարգը։ Այս կոմերցիոն բանկերը պահպանում են պահուստները և մեծածախ ցիկլի
շրջանակներում միմյանց միջև իրականացնում են գործարքներ։
Մենք՝ ես, դու և բոլոր մյուսները, ովքեր լսում են սա, մեր գումարը պահում ենք այս առևտրային
բանկերում, և դա մասնավոր հաճախորդների շրջանառությունն է։
Սրանք երկու ամբողջությամբ տարբեր բաներ են։ Բանկերի մեծածախ շուկայում օգտագործվող գումարը տեխնիկապես տարբերվում է
այն գումարից, որը մենք օգտագործում ենք մեր առօրյա կյանքում։
Այսպիսով, երբ մենք վճարում ենք Apple Pay-ով կամ նմանատիպ ծառայություններով, մենք օգտագործում ենք
մանրածախ բանկային գործունեությունից ստացված գումարները։
Սա մանրածախ բանկի կողմից ստեղծված գումար է։
Առևտրային բանկային համակարգը ընդհանուր առմամբ։
Ֆինանսական միջոցների մեծ մասը ստեղծվում է առևտրային բանկերին ունեցած պարտքերի հաշվին։
Նրանց բանկային պայմանագրի կախարդության շնորհիվ նրանք իրավունք ունեն ստեղծել այս գումարը՝ այն մեզ վարկով տրամադրելով։
Յուրաքանչյուր անգամ, երբ նրանք ձեզ վարկ են տալիս, նրանք չեն մտնում բանկի պահարան և չեն հանում դրամի կույտ; փոխարենը նրանք
ստեղծում են այն գումարը, որը դուք հետո պարտավոր եք վերադարձնել նրանց՝ տոկոսների հետ միասին։ Ի
դեպ, եթե դուք բանկիր եք, սա հիանալի գաղափար է։
CBDC-ն այն գաղափարն է, որ առաջին անգամ մենք կունենանք ուղղակի մուտք կենտրոնական բանկի փողերին։
Իհարկե, կենտրոնական բանկի կողմից թողարկված գումարը արդեն գոյություն ունի այսօր։
Եթե հանեք բանկնոտներից որևէ մեկը՝ անկախ նրանից, թե որ երկրում եք ապրում, եթե ընդհանրապես դեռ ունեք դրամապանակում որևէ թղթային
նոտա, քանի որ մարդկանց մեծամասնությունը անկանխիկ է վճարում, դրա վրա գրված կլինի ինչ-որ այսպիսի բան՝ «Ճապոնիայի Բանկը»
(այստեղ՝ Ճապոնիայում), կամ «Ֆեդերալ Ռեզերվ» (ԱՄՆ-ում), քանի որ դա կենտրոնական բանկի պարտավորության արտահայտությունն է։
Այս դրամանշանը իրականում թողարկվել է հենց կենտրոնական բանկի կողմից։
Այսպիսով, սա կենտրոնական բանկի միակ միջոցն է տնտեսության մեջ ուղղակիորեն գումար ներարկելու, և դա տնտեսության միայն մի մասն է։
CBDC-ների աշխարհում, սակայն, նրանք կկարողանան իրենց կենտրոնական բանկի պարտավորության արտահայտությունը ուղղակիորեն բերել ձեր
թվային դրամապանակ, քանի որ այժմ կունենաք հաշիվ՝ կախված նրանից, թե ինչպես են նրանք այն կազմակերպել, բայց այս
կամ այն ձևով կունենաք հաշիվ հենց կենտրոնական բանկում։
Եվ նրանք ոչ միայն կկարողանան ստուգել և վերահսկել ձեր գործարքները, այլև ուսումնասիրել դրանք, և, ինչպես շատերը, այդ թվում Մեծ
Բրիտանիայի և այլուր քաղաքական գործիչներ, որոնք մեծ ոգևորությամբ են մոտենում այս հնարավորությանը, ընդգծել են, որ կարող են
ծրագրավորել, թե ինչ կարելի է և ինչ չի կարելի անել այդ գումարով։
Այսպիսով, օրինակ, եթե դուք սահմանեք սահմանափակում, որ այս ամիս կարող եք գնել միայն որոշակի քանակությամբ միս, քանի որ
գիտենք, որ մսի սպառումը զայրացնում է եղանակի աստվածներին։
Եթե նրանք սահմանեն սահմանափակում, կարող են այն կիրառել՝ թույլ չտալով ձեզ ձեր թվային կենտրոնական
բանկի արժույթով գնել մսի հատկացված քանակից ավել։
Եվ դա կլինի ավտոմատ գործընթաց, որը դուք չեք կարող շրջանցել, եթե որոշեք այն այդպես իրականացնել։
Կամ ցանկացած այլ, պատկերացնելի սահմանափակում կարող է իրական ժամանակում կիրառվել թվային անջատիչի մեկ սեղմումով, ինչը
կենտրոնական բանկիրների կողմից տնտեսության նկատմամբ ուղղակիորեն իրականացվող աներևակայելի, իսկապես սարսափելի վերահսկողություն է։
Այո, և դուք նոր եք պատասխանել իմ հաջորդ հարցին, որը հետևյալն էր՝ ըստ ձեզ, ինչն է պետության համար առավել գրավիչ կլիներ?
Ես կասեի, որ դա մեր ակտիվներն ու ծախսերը մանրակրկիտ վերահսկելու և, անհրաժեշտության դեպքում,
դրանց օգտագործումը վերահսկելու ունակությունն է։
. Անշուշտ, և ես պետք է առանձնացում անեմ, քանի որ, ինչպես նշել եմ, ներկայիս բանկային համակարգի կառուցվածքի համաձայն՝
կոմերցիոն բանկերը գտնվում են կենտրոնական բանկի և մեր միջև։
Այդ պատճառով առևտրային բանկերը այս համակարգի կարևոր մասն են, և ներկայումս դրանք տնտեսության
վրա աներևակայելի վերահսկողություն են գործադրում։
Նրանք այս վերահսկողությունը այդքան հեշտ չեն հանձնի։
Այսպիսով, մենք կարող ենք պատկերացնել բազմաթիվ հնարավորություններ, թե ինչպես կկառուցվի CBDC համակարգը։
Մեկը կարող է լինել այն, որ կենտրոնական բանկը իր հաշիվների վարման և ստուգման լիազորությունները փոխանցի առևտրային
բանկերին կամ առնվազն վավերացված ֆինանսական հաստատություններին։
Ուստի դուք այստեղ նույնպես կգործեք որպես միջնորդ։
Սա կթվա, թե կենտրոնական բանկերը գործընթացից ընդամենը մեկ թևի երկարության հեռավորության վրա են. «Օ՛, մենք սրա ոչ մի
բանը չենք վերահսկում. Ամեն ինչ անում են առևտրային բանկերը.»
Բանկային համակարգի քաղաքական և տնտեսական իրականությունը հաշվի առնելով՝ բնականաբար առաջ է գալիս հարց՝ ով է
կարգավորում այս առևտրային բանկերին և ասում նրանց, թե ինչ կարող են և ինչ չեն կարող անել։
Նրանք են կենտրոնական բանկերի և կառավարությունների կարգավորող մարմինները։
Եվ մենք տեսել ենք, թե ինչպես է այս ուժը անցյալում չարաշահվել։
Օբամայի վարչակազմի օրոք Արդարադատության նախարարությունը կոչ էր անում ԱՄՆ առևտրային բանկերին սառեցնել այն անհատների հաշիվները,
որոնք մատուցել էին ամբողջությամբ օրինական, սակայն անբարո ծառայություններ, օրինակ՝ պոռնոաստղեր,
փամփուշտների վաճառականներ, արագ վարկատուներ և այլն այն ոլորտներում, որոնց հետ կառավարությունը անհամաձայն էր։
Նա պահանջեց, որ բանկերը այդ հաճախորդներին հանեն շրջանառությունից։
Դրան ենթարկվեցին հենց բանկերը։
Նրանք էին, ովքեր սառեցրին այս հաճախորդների հաշիվները, սակայն արեցին դա այն պատճառով, որ FDIC-ը (Ֆեդերալ ավանդների ապահովագրման
կորպորացիա), ԱՄՆ բանկային համակարգի կարգավորող մարմիններից մեկը, հայտարարել էր. «Մենք ձեր ավանդները չենք ապահովագրի»։
Եթե չկատարեք մեր պահանջները՝ ազատվելու այս մարդկանցից, մենք կարող ենք ձեզ հանել ցուցակից։
Այս օրինակն ցույց է տալիս, թե ինչպես կարելի է կազմակերպել այս տեսակի համակարգը։
Սա, իր հերթին, չի նմանվի կենտրոնական բանկիրների կողմից ձեր դրամապանակի վրա ուղղակի վերահսկողության
սարսափելի սցենարին, սակայն էությամբ դա գրեթե նույնն է։
Այո, կարող եմ պատկերացնել, թե ինչպես նրանք կփորձեն դա մեզ համար համեղ դարձնել։
Եվ սա հենց այն «երբ նրանք եկան կոմունիստների համար…» իրավիճակներից մեկն է։
Առաջին հերթին նրանք եկան վարկատուների պատճառով Սքիդ Ռոում։
Լավ, մենք այս մարդկանց չենք սիրում։
Մենք նույնպես չենք սիրում պոռնոաստղերին։
Նրանք այն գրավիչ կդարձնեն։
Ուրեմն, որքան մոտ ենք մենք CBDC համակարգին?
Եվ արդյո՞ք սա նշանակում է կանխիկի ավարտը։
. Նրանք անշուշտ կարող են գոյակցել և, հավանաբար, մի որոշ ժամանակ այդպես էլ կանեն։
Սա պարտադիր չի նշանակում, որ կանխիկ գումարը կդադարի գոյություն ունենալ։
Այնուամենայնիվ, մենք արդեն տեսել ենք, թե ինչպես է զարգացել անկանխիկ հասարակությունը և որքան արագ է դա տեղի ունեցել։
Մենք այնպիսի փուլում ենք, երբ Ճապոնիայի տնտեսությունը դեռ մեծապես կանխիկի վրա է հիմնված, թեև դա փոխվում է։
Բայց ես հիշում եմ, որ անցյալ տարի Անգլիայում մասնակցեցի մի կոնֆերանսի, և դա իսկապես ցնցող էր, չնայած որ ես
դրա մասին տեղյակ եմ, ուսումնասիրել և խոսել եմ դրա մասին։
Իրոք զարմանալի էր այցելել բազմաթիվ սրճարաններ, ռեստորաններ և մանրածախ խանութներ,
որոնք բառացիորեն չէին ընդունում կանխիկ գումար։
Դա բառացիորեն միայն անկանխիկ էր։
Եվ դա նույնպես իմ օրգանիզմի համար ցնցում էր, բայց դա արդեն իրականություն է։
Այդպիսով կարելի է պատկերացնել, որ CBDC-ների ներդրման ժամանակ կլինի համակեցության մի շրջան։
Բայց բավականին հավանական է, որ կանխիկ գումարը կարող է վերացվել կեղծ դրոշակով ֆինանսական
իրադարձության կամ արտակարգ իրավիճակի այլ արդարացման պատճառով։
Եվ այսօր մարդկանց մեծամասնությունը, հավանաբար, անգամ չէր թարթի։
Այո, ճիշտ է։ Հիմա, երբ այցելում եք ձեր տեղական սուպերմարկետ, քանի՞ մարդ եք տեսնում, ովքեր կանխիկի
փոխարեն օգտագործում են iPhone, քարտ կամ Easy Pay քարտ։
Ես նկատի ունեմ, չէ՞ որ դա բավականին սովորական է։
. Ցավոք, այո։
Ես ասում եմ «ցավոք», որովհետև շատ գոհ էի այն փաստից, որ Ճապոնիան դեռ մեծապես կանխիկ հիմքով տնտեսություն է, այն աստիճան, որ
կարելի է մեքենա գնել կանխիկով, և դա անգամ չի համարվում անսովոր։
Բայց դա իսկապես փոխվում է և շատ արագ, քանի որ անկանխիկ վճարային համակարգերը ոչ միայն այստեղ են
ներդրվում, այլև ակտիվորեն ավելի ու ավելի են խթանվում։
Եվ, ցավոք, այսօր մարդկանց համար շատ ավելի սովորական է իրենց բջջային հեռախոսներով կամ քարտերով վճարել, քան անցյալում էր։
Նույնիսկ այստեղ՝ Ճապոնիայում, որը արդյունաբերական երկրների մեջ հազվագյուտ բացառություններից մեկն էր՝ կանխիկ հիմունքներով
տնտեսություն ունենալու առումով, այս իրավիճակը փոխվում է։
Ես կարող եմ պատկերացնել, որ մի քանի տարուց մենք կհասնենք այն կետին, երբ անկանխիկ վճարումները
ավելի տարածված կլինեն, քան կանխիկ վճարումները։
Ի՞նչ կարող ենք անել դրա հետ կապված, բացի հնարավորինս հաճախ կանխիկ վճարելուց?
Մեր թևքի տակ ևս ի՞նչ ունենք։
. Լավ, ես կասեի, որ դա շատ, շատ լավ մեկնարկային կետ է։
Եվ ես կարծում եմ, որ սա այն խնդիրներից մեկն է, որը ակնհայտորեն հասարակական է և որին ոչ ոք ինքնուրույն չի կարող
լուծել, սակայն մենք բոլորս պետք է մեր բաժինը կատարենք։
Մեր դերը բոյկոտների և գիտակցված գնումների որոշումների մեջ է։
և ոչ միայն կանխիկազուրկ գործող խանութներից խուսափելով,
Բայց, իհարկե, խոսքն այստեղ նաև այն բիզնեսներին, ընկերություններին, մանրածախ առևտրականներին կամ ձեր ծանոթ մարդկանց
աջակցելու մասին է, ովքեր պատրաստ են ծառայություններ առաջարկել ոչ միայն կանխիկով, այլև թանկարժեք մետաղներով,
կրիպտոարժույթներով, փոխանակման օղակներում կամ համայնքային այլ արժութային տարբերակներով՝ ինչպիսին էլ դրանք լինեն։
Ես այստեղ չեմ, որ դատեմ, թե ինչ պետք է օգտագործի մեկը։
Ես կարծում եմ, որ դուք պետք է օգտագործեք ամեն ինչ, բացի CBDC-ներից։
Եվ դա այն բաներից մեկն է։
Մինչև մենք շարունակենք ցուցադրել մեր ուժը և կառուցել աջակցվող համայնք, առնվազն այս անցման շրջանում, որպեսզի երբ ներդրվի
անկանխիկ համակարգը և ավելի ու ավելի շատ մարդիկ ընտրեն այդ ճանապարհը, դեռ լինեն մարդիկ, որոնք պատրաստ են անգամ շրջանցել
սովորական ուղին և հանդուրժել անհարմարությունները, եթե անհրաժեշտ է, միայն թե վճարեն կանխիկով, թանկարժեք մետաղներով կամ որևէ
այլ միջոցով, այդ դեպքում այս տնտեսությունը առնվազն կշարունակվի։
Իհարկե, մեծամասնությունը կմասնակցի անկանխիկ գործարքներին առաջընթացի հասնելու համար, սակայն մարդկանց
համար այս համայնքին աջակցելու հնարավորությունը կմնա։
Բայց եթե մենք չենք մարզում այս մկանները և պարզապես ասում ենք՝ «Օ՛, դա մի քիչ անհարմար է, ես
պարզապես ուզում եմ գնալ սուպերմարկետ և գնել այն»։
Այս անգամ ստիպված եմ վճարել քարտով։
Որքան ավելի շատ ենք մենք սա անում, այնքան ավելի ենք մենք խրվում անկանխիկ աշխարհում։
Վերջիվերջո, ամեն ինչ մեր սովորությունների համակարգի մասին է, և մենք պետք է սովորենք հանդուրժել անհաճո բաները,
որպեսզի աջակցենք այն աշխարհին, որը ցանկանում ենք, և խուսափենք այն աշխարհից, որը չենք ցանկանում։
Ամեն, Ջեյմս։
Մենք մոտենում ենք մեր ժամանակի ավարտին։
Ուրախ եմ ավելացնել մի անձնական բան, որը մտածում եմ և որը մի փոքր շեղվում է սցենարից։
Ես կցանկանայի քեզ, Ջեյմս, նկարագրել մի հիպոթետիկ իրավիճակ և պարզել, թե ինչպես կվարվեիր դու այդ իրավիճակում։
Գիտեմ, որ այս թեմայի շուրջ շատ կատակներ են շրջանառվում, և ենթադրությունները լիովին դուրս են գալիս վերահսկողությունից՝
այնպես, որ կարող են ձեզ անհանգստացնել, եթե մենք շեղվենք ուղուց և ընկնենք նապաստակի փոսը ամենատարբեր մակարդակներում։
Բայց ես պետք է ձեզ ինչ-որ բան հարցնեմ հուլիսի 13-ին ենթադրյալ սպանության փորձի մասին, կարելի՞ է։
. Հաստատ, այո։
Ենթադրենք, դուք նախագահում եք մի կոնֆերանս, և առաջ է գալիս 13 հուլիսին ենթադրյալ սպանության փորձի հարցը։
Մարդիկ նյարդայնանում են, շրջանառվում են ամենատարբեր ենթադրություններ այն մասին, թե իրականում
ինչ է տեղի ունեցել, և ինչ-որ կերպ դուք շեղվում եք։
Դու վերցնում ես քո մուրճը և վերականգնում ես խաղաղությունը։
Այսպիսի իրավիճակում մարդկանց ճիշտ ճանապարհին պահելու համար դուք ի՞նչ կանեիք։ Դուք ի՞նչ կասեիք։
. Ես կարծում եմ, որ երբ մարդիկ արդեն հայտնել են իրենց հետաքրքրությունը, արդեն ուշ է պարզապես շարունակել պնդել։
Ես երբեք չեմ համարձակվի մարդկանց ասել, թե ինչի մասին պետք է մտածեն կամ որտեղ պետք է անցկացնեն իրենց ժամանակն ու
ուշադրությունը, և նույնիսկ չեմ համարձակվի ասել, որ նրանք չպետք է իրենց ժամանակն ու ուշադրությունը հատկացնեն այս կամ այն բանին։
Եվ նույնիսկ եթե ես դա անեի, ո՞վ կլսեր ինձ և ինչո՞ւ։
Այնուամենայնիվ, ես անշուշտ կարող եմ նշել, որ իմ համար՝ որպես մեկի, ով չի հավատում քաղաքական համակարգին և այն գործընթացին, որը
մեզ տալիս է չորս տարին մեկ անգամ «ծառայի առաջարկությունների տուփը» յուրաքանչյուր չորս տարին մեկ անգամ, իմ համար անիմաստ է
առանց թվային կենտրոնական բանկային արժույթների համապարփակ խնդիրների, Իսրայելում և Ուկրաինայում
ընթացող հակամարտության և այսօր քննարկած այլ հարցերի։
Դրա իրական նշանակությունը որևէ առնչություն չունի այս կամ այն քաղաքական թեկնածուի հետ։
Այն վերաբերում է այն բանին, թե ինչ են ուզում, որ մենք հավատանք, որ տեղի է ունեցել, և ինչու են ուզում, որ մենք
դրան հավատանք՝ մարդիկ, ովքեր վերահսկում են այս համակարգը։
Եթե ես կարողանայի նման երևակայական իրավիճակում ինչ-որ բան ասել, ես պարզապես կասեի, որ ավելի օգտակար կլիներ ուսումնասիրել, թե ինչ
է նշանակում այս իրադարձությունը, ինչու մեզ ուղղորդում են այս իրադարձության մասին մտածել և
խոսել որոշակի ձևով, և ում շահերին է դա ծառայում։
Եթե մենք ընդունենք այս պատմությունը այնպես, ինչպես այն մեզ պարտադրվում է, ուր կհասցնի մեզ և ինչ արդյունքի կհանգեցնի?
Եվ եթե այլ պատճառ չի գտնվում, ապա, հավանաբար, դա պարզապես մեզ քաղաքական բանավեճի մեջ վերադարձնելու և բոլորի ուշադրությունը
կրկին կենտրոնացնելու միջոց է՝ ցույց տալու համար, թե այս վերահսկվող ձախ-աջ գիշատիչ թռչունի որ
կողմին են նրանք քաղաքականապես ցանկանում աջակցել։
Եվ նույնիսկ եթե դա միայն մարդկանց այս կողմնակի ցուցադրության ցիրկը նորից ներգրավելու նպատակ ունի, դա
կարող է լինել նման միջոցառման իրական նշանակությունը։
Դրա համար ես առնվազն կդնեի սա քննարկման։
Շատ լավ, շատ լավ։
Լավ, վերջին, վերջին հարց, Ջեյմս, վերջին հարց:
Արդյո՞ք զարմացած էիք, երբ Ջուլիան Ասանժը ազատ արձակվեց։
. Ես կարծում եմ, որ այդպես է, նույնիսկ եթե միայն երկարաժամկետ պատմվածքի պատճառով, ինչպես Ուկրաինայի հակամարտության
կամ Աֆղանստանի հակամարտության կամ որևէ այլ դեպքում։
Թվում է, թե մի պահ այն անվերջ գործընթացում, այս կարգավիճակում թողնելը դառնում է իրական նպատակը։
Ես չեմ ասում, որ հետաքրքիր կլիներ տեսնել, թե ինչպես դա կընթանար դատարանում, բայց վստահ չեմ, որ
կցանկանայի տեսնել, թե ինչ արդյունքի կհասներ դատարանում։
Այնուամենայնիվ, դա ինձ զարմացրեց։
Ես դա չէի սպասում։
Ես դա չեմ դիտարկում որպես արտահայտվելու ազատության հրաշալի հաղթանակ, եթե միայն այն պատճառով, որ իրականում ընդամենը
որոշվեց՝ «Այո, մեղավոր եմ, ես մեղավոր եմ, հիմա ազատեք ինձ»։
Եվ դա իրականում չի օգնում հիմնարար խնդրին, որ նախադեպ է ստեղծվել՝ սովորական լրագրողական պրակտիկաները համարելով ապօրինի։
Եվ դա է, ըստ էության, այն, ինչ այստեղ հաստատվել է։
Բախտի բերմամբ, որովհետև կարող էր ավելի վատ լինել։
Կարող էր լինել նաև իրական դատարանի վճիռ, որով պարզ կլիներ, որ նրա արարքը ապօրինի էր, ինչը կստեղծեր ավելի վատ նախադեպ։
Բայց դա կարող էր ավելի լավ լինել։
քանի որ շատ ավելի լավ կլիներ հայտարարել անմեղ մեկին, ով պարզապես կատարում էր իր լրագրողական աշխատանքը։
Անշուշտ, անշուշտ։
Կարելի է ասել, որ, հավանաբար, պետք է նշենք նրա ազատ արձակումը, սակայն մեր տոնակատարությունները պետք է լինեն որոշ
չափով զուսպ, քանի որ դրանք տեղի ունեցան գործարքի արդյունքում։
. Ինչպես միշտ, մենք պետք է շարունակենք կենտրոնանալ այս գործի շուրջ առկա փաստերի և խնդիրների վրա, այլ
ոչ թե ներգրավված անձանց անհատականությունների վրա։
Համաձայն եմ, լիովին ճիշտ է։
Լավ, հարգարժան AZK համաժողովի մասնակիցներ, ինչ կասեք Ջեյմս Կորբեթին ծափահարություններ հղելու մասին?
Հիանալի է, շնորհակալություն։ Դուք սեղանին բերել եք խորը կապեր։
Մենք քեզ գնահատում ենք, մենք քեզ սիրում ենք։
Շնորհակալություն, Դեն, ֆանտաստիկ շրջայցի համար։
AZK-ն չի հետապնդում որևէ ֆինանսական շահ. Ոչ նախաձեռնողները, ոչ զեկուցողները, ոչ էլ Kla.TV-ն որևէ վարձատրություն չեն ստացել այս
ձայնագրությունների համար։ Մենք ցանկանում ենք հատուկ ընդգծել, որ այս տեսանյութը կարող է անփոփոխ ձևով
կրկնօրինակվել ցանկացած քանակությամբ և անվճար տարածվել։
Ներդրումները նախատեսված են միայն տեղեկատվական նպատակներով և չեն արտացոլում AZK-ի կարծիքը։ AZK-ն բոլոր առումներով չեզոք
տեղեկատվական կենտրոն է։ Յուրաքանչյուր բանախոս պատասխանատու է միայն իր ներդրման համար և ոչ թե այլ ներդրումների կամ
AZK-ի համար, քանի որ դրանց միջև որևէ փոխկապակցվածություն չկա։
[Կարևոր նշում: Այստեղ ներկայացված տեղեկատվությունը ստուգվել է մեր գիտելիքների և համոզմունքների առավելագույն չափով։ Այնուամենայնիվ,
խոսնակներն ու պրոդյուսերները որևէ պատասխանատվություն չեն կրում այս տեսանյութի բովանդակության հետ կապված գործողությունների կամ
անգործության հետևանքների համար։ Յուրաքանչյուր անհատ ինքն է կրում ամբողջ պատասխանատվությունը
այն բանի համար, թե ինչպես է վերաբերվում լսածին։