Општи информации за правните регулативи и правилата на AZK може да се најдат на крајот од презентацијата.
Вау, вау, каков ден!
Сега продолжуваме.
Доаѓаме до следната знаменитост.
Сега ќе се фокусираме на конфликтот на Блискиот Исток во следниот круг и ќе имаме можност да ги поставиме нашите контроверзни
прашања на уште еден џин на новинарството кој живее во Јапонија.
И тој ќе биде интервјуиран од нашиот фантастичен дописник на Kla.TV, Ден од САД.
Јапонија, САД и ние овде во Швајцарија – така што овој пат се соочуваме со временска разлика од 15 часа
помеѓу овие двајца и временска разлика од седум и осум часа помеѓу нив и нас во Швајцарија.
Ви благодариме за вашите вредни услуги и однапред погледнете ја чија биографија?
Од Џејмс Корбет.
Џејмс, ни требаш!
Џејмс Корбет е роден и израснат во Канада.
Тој ги заврши студиите на Тринити колеџ во Даблин, Ирска, со магистерска титула по филозофија.
Откако се пресели во Јапонија, Џејмс Корбет ја основа веб-страницата "The Corbett Report" во 2007 година
како платформа за независна критичка анализа на политиката, општеството, историјата и економијата.
Во тоа време, тој ја водеше веб-страницата покрај својата работа како наставник по англиски јазик.
Околу четири години подоцна, тој стана истражувачки новинар со полно работно време.
Оттогаш тој добил бројни награди за својата новинарска работа и бил барано говорничко лице на различни
универзитети, на TEDxGorningen и пред независни истражни комисии како Националната граѓанска истрага во Канада.
Со текот на годините, Џејмс Корбет објави многу разоткривачки документарни филмови, како што се "9/11: Подозрените", "Век на
ропство: Историја на Федералните резерви" и "Кој е Бил Гејтс?"
Неговите длабински истражувања се јавно достапни на неговата веб-страница и на бројни канали во
стотици епизоди на подкасти, интервјуа и други формати.
Само на неговите социјални мрежи тој има над 300.000 следбеници.
Во 2018 година, тој ја лансираше годишната негативна награда "Награди за лажни вести", која ги
документира најизвртените вести во мејнстрим медиумите.
Џејмс Корбет денес зборува на тема "Средноисточниот конфликт и дигиталните пари на
централната банка: апсолутно ужасно сценарио!"
Џејмс Корбет, многу ви благодарам што повторно ни се придруживте.
Нема проблем.
Денес ќе разговараме за војната на Блискиот Исток и ЦБДЦ .
Значи, ако вие сте подготвени и нашите слушатели се подготвени, ќе преминеме директно на поентата.
Почитувани гледачи, дали сте подготвени?
Ајде да почнеме со ова: Вие го опишавте 7 октомври како израелскиот 9/11 .
Како така? Како овие две работи се вклопуваат?
Па, очигледно не сум единствениот што ја користел таа фраза.
Всушност, мејнстрим медиумите го употребија овој израз веднаш по нападите на 7 октомври.
И, секако, тие го користат овој израз во врска со спектакуларен, голем терористички напад кој не беше онаков
каков што ни рекоа дека е и кој оправдува тековна, веројатно бескрајна војна против тероризмот.
Ја користам споредбата на сосема поинаков начин, бидејќи, како што знаат оние што се запознаени со мојата работа, ги анализирав
терористичките напади под лажно знаме од 11 септември од многу различни агли, вклучувајќи го трагањето по
паричниот тек и воените вежби што се одвиваа на 11 септември.
И исто така испитувањето на некои од осомничените и лицата вклучени во настаните од 11 септември, како и на разузнавачкиот
персонал и агенциите кои активно соработуваа со Ал-ЦИАда, позната и како Ал-Каида, и на многу начини ги создадоа.
Значи, кога велам дека 7 октомври беше израелскиот 11 септември, го мислам тоа во овој контекст, како режиран или провоциран
настан под лажно знаме, кој беше искористен за да се оправда воена и политичка агенда што веќе беше однапред одлучена.
Кога велите дека војната никогаш нема да заврши, јас тоа го гледам како израелски јасни намери во Газа.
Дали гледате некаква можност за завршување на оваа војна во Газа?
Како ќе заврши? Дали треба да заврши?
Мислам, бескрајно е тоа што ако продолжат да имаат непријатели околу себе, постојано ќе црпат средства од
американската трезорија за да ги одржуваат испораките на оружје.
Но, бидејќи зборуваме за Газа, дали предвидувате крај на оваа ситуација?
За жал, можам да видам како тоа може да заврши.
И, за жал, повеќето алтернативи не се пријатни.
Тие вклучуваат истребување на палестинскиот народ од Појасот Газа.
Бројни министри во израелскиот парламент алудираа на ова, зборувајќи за уништување на Појасот
Газа или за истребување на палестинскиот народ.
И, за жал, овие луѓе, секако, се отфрлаат како: "О, тие се само екстремните маргинални групи на екстремната десница."
Тие не ја претставуваат мнозинската влада на Израел.
Но, интересно е да се забележи дека политичката коалиција на Нетанјаху во моментов зависи токму од такви луѓе.
Значи, идејата дека ова навистина може да заврши со етничко чистење на Појасот Газа не
е толку мал феномен во израелската политика.
И потоа, секако, постои прашањето за Западниот Брег, каде што со години отворена и координирана политика на
голем дел од израелската политичка класа е да продолжи и да проширува нелегални населби.
Ова се случува на Западниот Брег.
Само минатата недела, Меѓународниот суд на правдата пресуди во прелиминарна одлука дека окупацијата на окупираните
палестински територии од страна на Израел е незаконска.
Ова уште еднаш потврдува дека ова е незаконска окупација и дека Израел мора да вложи секаков напор за
што е можно побрзо да стави крај на она што го прави.
Но како тоа изгледа?
И за жал, како што реков, гледам многу можности.
Можам да замислам многу начини на кои ова би можело да заврши, особено во Појасот Газа.
Тоа би можело да заврши, на пример, со целосно уништување на палестинскиот народ, или барем со протерање на доволно луѓе за да
опстанокот на Палестинците во Појасот Газа стане неодржлив, или барем да се отворат нови патишта и
нови области за израелски населби во Појасот Газа.
Но сè што наликува на воена перспектива, на пример дека Хамас навистина води војна против израелската влада и дека навистина
постојат две сили кои се борат една против друга и дека исходот може да биде кој било, го сметам за лажен наратив што е всаден.
Она што се случува таму не е војна.
Тоа е масакр, голем масакр, што се случува токму сега.
И кога ќе погледнеме подалеку од Појасот Газа кон Западниот Брег, ги гледаме Ерусалим, Голанските височини, секое од овие места.
Значи, можеме да екстраполираме и да кажеме дека целта можеби е истребувањето на Палестинците од целиот Израел, нели?
Како што реков, ова не е екстраполација или теорија.
Ова е нешто што активно и отворено се дискутира, барем од одредени членови на израелскиот парламент.
И кога тие го прават тоа, кога овие министри излегуваат и даваат такви изјави, Нетанјаху обично ќе застане и ќе даде некаква
изјава: "О, тоа е премногу, о, ние не ја поддржуваме таа идеја."
Но, како што реков, политичката коалиција што ја држи владата на Нетанјаху на власт зависи од министри кои даваат вакви изјави.
И има многу од нив.
Во моментов го документирам ова за претстојна епизода на подкаст.
Сега ги разгледувам овие податоци и можам да кажам дека постојат обилни документирани докази за изјави на бројни израелски
политичари кои повикуваат на истребување на палестинскиот народ.
Значи, ова не е маргинална идеја изразена само од неколку луѓе. Таа е изразена од луѓе на позиции на моќ.
И тоа, како што реков, е барем еден начин на кој можеме да замислиме дека овој
конфликт ќе заврши, иако на најлошиот можен начин.
Да. Па, Нетанјаху ќе ги ублажи своите изјави во зависност од тоа кој го слуша.
Мислам, тој ќе се обиде да ја намали важноста на идејата, но во друг ден ќе ги изедначи луѓето
од Газа со Амалек, кои мора да бидат елиминирани.
Да. И секако, ова исто така се однесува на израелската внатрешна политика и политичките циклуси.
Постои документирана шема во кариерата на Нетанјаху според која тој давал најпровокативни и најдиректни изјави за најагресивните
политики кон Палестинците во периоди на жестоки политички избори.
Тој во суштина ќе ги умилкува гласовите на десницата, која ќе го задржи на функцијата.
Но потоа постои и опасност да се обвинува Нетанјаху за сè.
Тој сигурно е доминантна сила во израелската политика. И тоа е така со децении.
Но тој не е единствената сила.
И ризикуваме да претпоставиме дека ако само успееме да донесеме поразумен израелски премиер како Нафтали Бенет
или Ехуд Барак, кој беше близок со Џефри Епштајн, или некој друг на власт, тогаш сè ќе биде во ред.
Но мислам дека тоа е лажен наратив што е всаден во овој разговор.
Тоа е основно прашање што е во срцето на израелската политика уште од основањето на Државата Израел, имено
терористичките напади што доведоа до нејзиното основање.
Ние знаеме тоа.
Уште еднаш: ова не се теории на заговор. Ова е документирана историја.
На пример, нападот на хотелот "Краљ Давид" во 1946 година, кој во тоа време беше најголемиот терористички напад во
историјата и ја потресе совеста на светот, при што загинаа десетици, стотици луѓе и беа повредени многу, многу повеќе.
Тоа беше апсолутно дрска напаѓачка акција.
Тоа беше насочен терористички напад извршен од оние кои подоцна во суштина ќе станат израелскиот политички естаблишмент,
како дел од нивниот план да ги избркаат Британците од Палестина.
И, за жал, тој беше многу успешен.
Од самиот почеток, затоа, темелите на израелската држава беа засновани на тероризам и насилство против Палестинците.
И за жал, ништо не се променило во овој поглед во последните 75 години.
Кога велите дека оваа терористичка група стана дел од политичкиот естаблишмент, дали мислите на Иргун?
Да. И навистина, името сега ми излезе од глава.
Но јас го документив тоа во мојата најнова епизода од подкаст ("Запознајте го Бенјамин Нетанјаху, воен злосторник").
Особено, водачот на Иргун кој беше одговорен за операцијата во хотелот "Краљ Давид" беше пофален од Нетанјаху
како пример за основањето на Државата Израел – тој беше еден од татковците-основачи на Државата Израел.
Во 2006 година, на 60-годишнината од ова смртоносно бомбардирање, израелската влада откри меморијална плоча.
Британскиот амбасадор тогаш рече дека е апсолутно извонредно што една слободна, либерална, демократска држава буквално
подига споменик на еден ужасен, смртоносен терористички напад.
Но кој беше таму да ја открие плочата и уште еднаш да го одбележи Иргун и да ги пофали за нивната улога во
основањето на Израел за време на овој смртоносен настан?
Никој друг освен Бенјамин Нетанјаху.
Дали владата на Нетанјаху е поврзана со Хамас на каков било начин?
Да, тие се.
И уште еднаш, го документив ова во мојата работа.
Пред неколку месеци напишав статија насловена "Тајната историја на Хамас", која се занимава со основањето на
Хамас, што е тој, од каде потекнува и далесегните врски помеѓу израелската влада и Хамас.
И мислам дека би било премногу поедноставено да се каже дека Хамас е едноставно целосна
измислица, целосна марионета на израелската влада.
Но е докажано дека беше поддржано, промовирано, финансирано и фаворизирано од израелската влада.
На состанок на партијата Ликуд во 2019 година, Бенјамин Нетанјаху дури и експлицитно изјави дека неговата стратегија е да го
поддржува Хамас со цел Палестинците во Појасот Газа да останат политички и идеолошки одвоени од Палестинците на Западниот Брег.
Ова е за да се осигура дека тие никогаш нема да се обединат и никогаш нема да претставуваат вистинска закана за создавањето
на дво-државно решение во палестинско-израелскиот конфликт.
Значи, тоа повторно е очигледно; не треба да шпекулираме за тоа.
Џејмс, бидејќи зборуваме за неопходноста од продолжување на војните воопшто:
Го видов веројатно твоето најново видео и спомна статија во списанието CovertAction.
И јас го погледнав списанието CovertAction.
Не знам дали ја прочитав вистинската статија, но таа беше напишана од човек кој рече дека ова бил
пристапот на Соединетите Американски Држави од самиот почеток: да ги одржуваат војните во тек.
Дали би рекле дека ова генерално важи за Блискиот Исток, дека важи за Украина денес и
дека важи и за Соединетите Американски Држави?
Би рекол дека ова е општиот начин на работа на воено-индустрискиот комплекс што Ајзенхауер го идентификуваше
кога ја напушти функцијата претседател на САД во 1960 година, и кој денес е уште помоќен отколку што беше тогаш.
Тоа е modus operandi на овој воено-индустриски комплекс уште од, па, уште од неговото основање.
Војната е здравјето на државата, но војната е исто така здравјето на секоја индустрија, секој помошен орган, секоја
тајна служба и сите тие други органи на пошироката длабока држава што всушност ја одредува политиката.
И токму затоа тие не само што имаат личен интерес, не само што имаат скриен интерес, туку нивниот интерес е синоним за интересот
за водење војна и постојано создавање причини за воена акција.
Значи да, тоа дефинитивно е дел од стратегијата.
Мислам дека ова е поверојатно да биде точно во одредени времиња и на одредени места поради одредени стратешки причини.
Можеме да го погледнеме ова од историска перспектива.
На пример, во 1980-тите, наведената причина за финансирање – всушност, тоа беше најголемата операција на ЦИА во историјата,
барем според она што беше признаено – беше да се финансира Талибанот во Авганистан во 1980-тите како
дел од нивното џихадско војување против Советите.
— токму и прецизно затоа што длабоката држава на администрацијата на Картер во доцните 1970-ти одлучи дека најдобриот
начин да ги исцедат Советите е да ги пропуштат низ мелница за месо, да им го дадат нивниот сопствен Виетнам.
Значи, тоа беше она што тие експлицитно и изрично го направија.
И тие се обидоа да ја продолжат оваа војна што е можно подолго.
Тоа беше стратегијата зад тоа.
Според мене, конфликтот во Украина е точна паралела, бидејќи во овој случај целта е јасно Русија, а Соединетите Американски Држави
со задоволство се борат против Русија до последниот Украинец.
и тие ќе продолжат да испраќаат пари, помош и оружје за овој конфликт да трае што е можно
подолго со цел да ги исцедат Русите до последен рубљ.
Па, верувам дека Трамп неодамна рече дека сака да ја заврши оваа војна.
Ако тој ја запреше војната, тогаш и мелницата за месо ќе запреше.
Но јас верувам дека тој има други причини за запирање на војната.
Би сакале да разговараме за вашите размислувања за тековната ситуација во врска со прокси-војната на НАТО во Украина.
И да размислиме кој ја носи главната одговорност за почетокот и продолжувањето на војната против Русија.
Што сакаат луѓе како Викторија Нуланд и Антони Блинкен, американскиот државен секретар? Што сакаат?
Која е вашата цел таму?
Знаеш, тоа е добро прашање.
И мислам дека е прашање колку далеку назад во геополитичката историја сакате да се вратите.
Апсолутно сум сигурен дека стратегијата на империјата, на Британската империја на крајот на 19-тиот век и на Американската
империја во 20-тиот век, долго време беше да ги држи Русите и Германците разделени и, во
суштина, да ги одржува во војна еден со друг.
Зашто ако тие се обединат, не политички или економски, туку само за да имаат добри односи меѓу себе, тоа би претставувало
сериозна закана за способноста на Британците или Американците, на пример, да го контролираат европскиот континент.
И како што беше утврдено пред повеќе од еден век, уште од времето на Мекендер, Халфорд Мекендер и со појавата на
геополитиката каква што ја знаеме денес, ова подрачје е срцето на таканаречената глобална шаховска табла.
И секоја моќ што ја контролира, во суштина ја контролира планетата.
Ова е разбрано повеќе од еден век, и токму затоа секогаш постоела потреба да се вметне клин меѓу
Русите и Германците или меѓу Европејците воопшто.
И мислам дека тоа сè уште е релевантно денес.
Тоа сè уште е дел од стратегијата.
Да, спроведов интервју со операторот на веб-страницата Antiwar.com.
Тој го прави одличниот антивоенен подкаст.
Хортон. Да, Скот Хортон.
И тој рече: Последното нешто што Западот го сака е германско-руско единство.
И тој вели дека најлошото нешто би било ако Германија и Русија повторно влезат во војна една со друга.
И видовме што се случува кога тоа ќе се случи.
Да, имаме.
Се враќаме на изјавата на Трамп дека ќе ја заврши оваа војна.
Што знаете за неговиот добар пријател Лери Финк, извршниот директор на БлекРок, кој, случајно, има
советодавна улога во реконструкцијата на Украина и е одговорен за развојниот фонд на Украина?
Да. Точно е како што го опиша.
Патем, БлекРок е најголемата инвестициона фирма во светот, која поседува, ако не мнозинство, тогаш барем голем дел од
акциите на практично сите компании од листата Fortune 500 .
И BlackRock, особено Лари Финк, извршниот директор на BlackRock, исто така е силно инвестиран во обновата на Украина, која,
секако, е поставена во контекст на дигитална трансформација.
Овој процес веќе беше започнат пред сегашниот конфликт, но сигурно е проширен.
И Лари Финк отворено зборуваше за тоа како ова претставува совршена можност за целосна
дигитална трансформација на владата и економијата.
Токму тоа тие се обидуваат да го направат.
И, секако, ова е бум и корумпиран бизнис вреден милијарди евра, милијарди долари за оние што можат да ги забодат
носовите во оваа конкретна пита и да ја изедат најголемиот дел.
И Лари Финк дефинитивно изгледа дека е во позиција на овој крвопијачки вампир на каротидната артерија на човештвото.
Ја истражував позадината на Лери Финк и неговото учество во Украина и неговото мешање таму, и наидов на
конференција што се одржа во Њујорк пред неколку години.
Дали некогаш сте слушнале за Самитот Dealbook спонзориран од Њујорк Тајмс?
Сум слушнал за тоа, да, но не сум ги следел постапките.
Па, ја прочитав ситните букви.
Се вели: "Именоминираниот премиер Бенјамин Нетанјаху, украинскиот претседател Володимир Зеленски, извршниот директор на МЕТА Марк
Закерберг, американската секретарка за финансии Џанет Јелен и извршниот директор на БлекРок
Лари Финк, исто така, ќе говорат на самитот."
Сите овие луѓе заедно на самит во Њујорк.
Што мислиш?
Освен што тоа воопшто не ме изненадува.
Би рекол дека токму овие луѓе би ги очекувале да се соберат за да го дискутираат ова и да се обидат да
извлечат корист од тоа на секој можен начин, и финансиски, и геополитички. И воено, исто така.
И, секако, секој играч на оваа маса има свои причини да биде тука.
но тие сигурно можат да се согласат за агендата за исцедување на животната сила од Украина за борбата против
Русите – нешто што многу различни луѓе на оваа маса би сакале да го направат во моментов.
Па, Џејмс, не изгледаше многу самоуверен во врска со можните исходи од тековната криза во Израел.
Што е, оптимистички гледано, разумно веројатно сценарио за исходот од војната во Украина, без БлекРок да ја преземе земјата?
Да. Па, како што реков, тоа во моментов е исклучително тешко.
И мислам дека сите досега ги одиграа своите карти така што е тешко да се замисли дека сега
постои начин да се повлечеме од оваа провалија.
Бидејќи мислам дека Русите сега не можат да се повлечат без да постигнат барем некаква мерка за спасување на лицето
во Донбас во однос на нивните наводни геополитички цели.
Но, истовремено, Украина сега цврсто се обврза на пат кон западниот интегритет, вклучувајќи го и членството во НАТО.
И на најновата конференција на НАТО беа дадени уверувања дека патот на Украина кон членство во НАТО е неповратен.
Нема да се случи утре, но ќе се случи.
Тоа беше, секако, црвената линија што Русите ја нацртаа многу, многу одамна. Дури и пред Путин.
Идејата за НАТО во Украина беше оваа црвена линија.
Затоа е тешко да се замисли мерка за спасување на лицето која би била можна во овој момент и која барем, како што велите...
Дури и ако конфликтот заврши утре, имаме влада во Киев која е посветена на дигитална трансформација, преземањето на
BlackRock, Palantir и други компании кои влегуваат во оваа игра.
Во моментов е тешко да се замисли дека би можеле да бидат исфрлени од владата во Киев.
Точно. Добро. Па, Џејмс, ќе преминеме на нашата втора тема, ЦБДЦ.
И би сакал да ја отворам темата со малку вести од минатиот викенд, кои всушност почнаа пред две недели.
Знаеш, глава ми беше полна, бев заглавен во работниот ден и не размислував за ништо, ниту навистина
истражував, ниту го проверував мојот Твитер-фид.
Значи, не знаев многу за целата таа афера со CrowdStrike.
Дури и не знаев што е CrowdStrike, сè додека некој денес не ми кажа дека е софтверска компанија за безбедност.
Но во петок се случи нешто и од некоја причина не можев да пристапам до никакви дигитални записи во мојата банка.
Имам апликација на мојот мобилен телефон која ми овозможува да ја гледам мојата банкарска сметка и
трансакциите. И пишуваше "недостапно за време на викендот".
И потоа мојот пријател рече, да, тоа многу веројатно е поради она со CrowdStrike.
Тој спомена дека стотици летови биле откажани.
Тој спомена дека YouTube не работеше три часа утрово, дека банките беа затворени и така натаму.
И мојата мисла беше, ако зборуваме за ЦБДЦ, дека ова треба да биде црна дамка за идејата за дигитализација на сè.
Зарем не мислиш дека луѓето се загрижени дека ќе го изгубат пристапот до готовина и нема да можат да купуваат без да бидат
100% зависни од оваа дигитална валута што сакаат да ја воведат?
Мило ми е што ја ставате оваа дискусија во овој контекст.
Затоа што во овој момент има десетици илјади, можеби дури и повеќе, чии патувања се прекинати, чии банкарски сметки се
испразнети итн., бидејќи се случи овој настан што се случува еднаш во сто години, ова ужасно нарушување што штотуку се прошири.
Но, во најмала рака, луѓето сега треба да дадат приоритет на размислувањето дали е добра идеја целиот наш живот и економско
постоење да ги зависат од оваа дигитална технологија, која е барем подложна на случајни дефекти и неточни ажурирања, да не ги
спомнуваме вистинските напади извршени од вистински надворешни жртвени јарци или како напади под лажно знаме
генерирани на некој начин или можеби дури и од повисока сила.
Ние знаеме тоа.
ЕМП , соларно зрачење, Карингов настан .
Ние знаеме какви работи можат да ги уништат или нарушат нашите електронски животи, како што ги познаваме, во трепкање на окото.
Во еден поглед, беше речиси охрабрувачки да се види што се случи со проблемот со CrowdStrike, како на патниците
им беа издавани boarding-картички рачно на хартија, бидејќи не можеа да се испечатат електронски.
QR-кодовите не можеа да се користат.
Тие буквално го пополнија со рака.
И тоа навистина ве тера да размислите колку длабоко сме потопени во оваа дигитална матрица, што е шокантно да се
види рачно напишана карта за качување во денешно време.
Но да, во минатото луѓето запишуваа работи со пенкало и хартија.
Зошто го откажавме тоа?
Кои итни, за преживување критични проблеми решивме со вметнување на целиот наш живот во оваа дигитална матрица?
Мислам дека тоа може да се примени на многу работи каде што постои ново решение, и првото прашање што треба да си го
поставиме е: Па, што не е во ред со она што го имаме овде?
На пример, имав прилично добар сигнал, барем кога бев во Јапонија, со старата 3G мрежа.
Зошто ни треба 4G или 5G?
И тие продолжуваат да го прошируваат, велејќи ни дека ова е апсолутно неопходно за нашето континуирано постоење.
Но не ми треба да симнувам филм за 19 секунди наместо за 53 секунди.
Дозволете ми овде да вметнам референца кон Нил Постман, автор на книги како "Забавувајќи се до смрт".
Тој беше многу интересен и многу напредномислен автор кој беше плоден и активен во 1980-тите и 1990-тите години.
Тој пишуваше за интернетот кога тој штотуку се појавуваше.
И тој одржа низа говори за прашања поврзани со технологијата.
Веќе не го памтам името на овој говор. Но ако ги пребарате "прашањата за технологијата" на Нил Постман, ќе го најдете.
Верувам дека тој формулираше четири прашања кои треба да си ги поставиме секогаш кога се предлага нова технологија.
Едно од нив е: Кој е проблемот што предложената технологија треба да го реши?
И дали навистина е проблем?
И дали навистина е решение?
И тој го објаснува ова на одличен начин, што, според мене, денес е уште порелевантно
отколку кога го одржа овој говор пред три децении.
Тоа звучи интересно.
Џејмс, знам дека ја обработивме оваа тема во нашето последно интервју, но имаме многу
повеќе гледачи кои ја следат на конференцијата AZK.
И мислам дека некои луѓе сè уште сакаат да знаат која е разликата помеѓу ЦБДЦ и, на пример,
Apple Pay или други дигитални системи за плаќање.
И зошто 93% од сите централни банки одеднаш се активно вклучени во развојот на овие ЦБДЦ?
Дигиталната платна инфраструктура, како што моментално постои и во која сега се приклучувате, е
заснована на формата на пари на која сме навикнати.
Тоа е, парите на приватните клиенти во комерцијалниот банкарски циклус.
Има многу што да се разбере за монетарните игри и глупости што ги играат оние што се сметаат за волшебници на
Волстрит, завесата што ја повлекоа пред очите на пошироката јавност со векови и векови.
Но идејата е дека денес повеќето земји имаат двоен монетарен систем.
Едниот е системот за големопродажба на пари, кој е наменет за самите банки, за комерцијалните банки што имаат резервни сметки
во централната банка, без разлика дали тоа е Европската централна банка, Банката на Јапонија или Федералните резерви во Соединетите
Американски Држави. Овие комерцијални банки чуваат резерви и вршат трансакции меѓу себе во рамките на овој големопродажен циклус.
Ние, ти и јас и сите други што го слушаат ова, ги имаме нашите пари во овие комерцијални
банки, и тоа е циклусот на приватните клиенти.
Ова се две сосема различни работи. Парите што банките ги користат на големопродажниот пазар технички се
различни од парите што ги користиме во секојдневниот живот.
Значи, кога плаќаме со Apple Pay или слични услуги, ние користиме пари од приватниот бизнис на клиентот.
Ова се пари создадени од малопродажната банка.
Комерцијалниот банкарски систем воопшто.
Повеќето пари се создаваат од долгови кон комерцијалните банки.
Преку магијата на нивниот банкарски договор, тие имаат право да ги создадат овие пари со тоа што ни ги позајмуваат.
Тие не влегуваат во трезорот на банката и не вадат куп готовина секојпат кога ти позајмуваат пари; наместо тоа, тие
создаваат пари кои потоа им ги должиш – вклучувајќи и камата! – прекрасна идеја ако си банкар, секако.
CBDC е идејата дека за првпат ќе имаме директен пристап до парите на централната банка.
Секако, парите издадени од централната банка веќе постојат денес.
Ако извадите една од банкнотите, без разлика во која земја живеете, ако извадите една од хартиените банкноти, ако воопшто сè
уште имате таква во вашиот паричник, бидејќи повеќето луѓе плаќаат безготовински, на неа ќе пишува нешто како: овде во
Јапонија – "Банка на Јапонија", а во Соединетите Американски Држави – банкнота на "Федералните резерви",
бидејќи тоа е израз на обврската на централната банка.
Оваа банкнота всушност е издадена од самата централна банка.
Значи, тоа е единствениот начин на кој централната банка може да вбризга пари директно во
економијата, и тоа е само дел од економијата.
Во универзумот на ЦБДЦ, сепак, тие ќе можат да го внесат својот израз на обврзница на централната банка директно во вашиот
дигитален паричник, бидејќи сега ќе имате сметка, во зависност од тоа како ќе ја постават, но на еден или
друг начин ќе имате сметка кај самата централна банка.
И тие ќе можат не само да ги потврдат и контролираат вашите трансакции, туку и да ги испитаат, и, можеби, како што многумина,
вклучувајќи политичари во Обединетото Кралство и на други места кои се многу ентузијастични за оваа можност, истакнаа, тие можат
да програмираат што може, а што не може да се случи со тие пари.
Значи, на пример, ако поставите ограничување дека можете да купите само одредена количина месо овој месец, бидејќи
знаеме дека консумацијата на месо ги лути боговите на времето.
Ако воведат ограничување, тие можат да го спроведат тоа ограничување со тоа што ќе ви го спречат
купувањето повеќе од доделената количина месо со вашата дигитална валута на централната банка.
И тоа ќе биде автоматска работа што не можете да ја заобиколите ако одлучите да ја имплементирате на тој начин.
Или кој било друг број замисливи ограничувања може да се воведат во реално време со притискање на дигитален
прекинувач, претставувајќи апсолутно кошмарна контрола врз економијата директно од страна на централните банкари.
Да, и штотуку одговоривте на моето следно прашање, кое беше: Што мислите дека би било најпривлечно за државата?
И би рекол дека тоа е способноста да ги следиме внимателно нашите средства и нашите расходи и,
доколку е потребно, да контролираме како ги користиме.
Апсолутно, и треба да направам разлика, бидејќи, како што објаснив, во сегашниот банкарски систем
комерцијалните банки се вметнати помеѓу централната банка и нас.
Комерцијалните банки затоа се важен дел од ова и во моментов вршат неверојатна контрола врз економијата.
Тие нема толку лесно да ја предадат оваа контрола.
Затоа можеме да замислиме многу можности за тоа како ќе биде структуриран системот на ЦБДЦ.
Една од овие можности е централната банка да ја делегира својата способност за водење и проверка на сметки на комерцијални
банки или барем на верификувани финансиски институции.
Значи, вие исто така ќе дејствувате како посредник овде.
Ова би дало впечаток дека централните банки се само на еден чекор оддалеченост од процесот: "О, ние не контролираме
ништо од ова. Сè е направено од комерцијалните банки."
Со оглед на политичките и економските реалности на тоа како е структуриран банкарскиот систем, природно се
поставува прашањето кој ги регулира овие комерцијални банки и им кажува што можат, а што не можат да прават.
Тие се регулаторните органи на централните банки и владите.
И видовме како оваа моќ била злоупотребувана во минатото.
Под администрацијата на Обама, Министерството за правда ги повика комерцијалните банки во Соединетите Американски Држави да ги
замрзнат сметките на поединци кои обезбедуваа целосно легални, иако непожелни, услуги, како порно ѕвезди, трговци
со муниција, кредитори со краток рок на отплата и други во индустрии со кои владата не се согласуваше.
Таа побара банките да ги отстранат овие клиенти од промет.
Токму самите банки се придржуваа кон ова.
Тие беа оние што ги замрзнаа сметките на овие клиенти, но го сторија тоа затоа што FDIC , еден од регулаторните
органи на банкарскиот систем во Соединетите Американски Држави, рече: "Нема да ги осигураме вашите депозити."
Можеме да ве отстраниме од списокот ако не ги исполните нашите барања да се ослободите од овие луѓе.
Овој пример ни покажува како може да се постави овој тип на систем.
Ова, пак, нема да изгледа точно како кошмарниот сценарио на директна контрола на вашиот паричник од страна на
централните банкари, но во суштина ќе значи речиси истото.
Да, можам да замислам како ќе се обидат да ни го направат прифатливо.
И ова е една од оние ситуации "кога дојдоа по комунистите..."
Прво, тие дојдоа поради зајмодавците во Скид Роу .
Па, не ни се допаѓаат овие луѓе.
Ние исто така не ги сакаме порно ѕвездите.
Тие ќе го направат привлечно.
Па колку сме блиску до систем со ЦБДЦ?
И дали ова значи крај на готовината?
Тие сигурно можат да коегзистираат и веројатно ќе го прават тоа некое време.
Ова не значи нужно дека готовината ќе престане да постои.
Сепак, веќе видовме како се разви безготовинското општество и колку брзо тоа се случи.
Се наоѓаме во ситуација каде што јапонската економија сè уште во голема мера се заснова на готовина, иако тоа се менува.
Но се сеќавам дека минатата година присуствував на конференција во Англија, и тоа навистина беше шокантно,
иако сум свесен за тоа и сум истражувал и зборувал за тоа.
Навистина беше шокантно да посетам бројни кафулиња, ресторани и продавници кои буквално не примаа готовина.
Тоа буквално беше само безготовинско.
И тоа исто така беше шок за мојот организам, но веќе е реалност.
Затоа може да се замисли дека ќе има период на коегзистенција кога ќе се воведат ЦБДЦ.
Но сосема е можно готовината да биде укината поради некаков финансиски настан со лажно знаме
или поради друго оправдување за вонредна состојба.
И повеќето луѓе денес веројатно дури и не би трепнале.
Точно. Сега, кога го посетувате вашиот локален супермаркет, колку луѓе гледате како користат
iPhone, картичка или Easy Pay картичка наместо готовина?
Мислам, зарем тоа не е прилично вообичаено?
За жал, да.
И велам "за жал" затоа што бев многу задоволен од фактот дека Јапонија сè уште во голема мера е економија заснована
на готовина, до тој степен што можете да купите автомобил со готовина и тоа дури и не се смета за необично.
Но тоа навистина се менува, и тоа многу брзо, бидејќи безготовинските системи за плаќање не само што
се воведуваат овде, туку и сè повеќе се промовираат.
И за жал, денес е многу почесто луѓето да плаќаат со мобилни телефони или картички отколку што беше порано.
Дури и овде во Јапонија, која беше еден од ретките исклучоци меѓу индустријализираните
земји како готовинска економија, ова се менува.
И можам да замислам дека за неколку години ќе дојдеме до точка каде што безготовинските
плаќања ќе бидат почести од плаќањата со готовина.
Што можеме да направиме во врска со тоа, освен да плаќаме со готовина што е можно почесто?
Што друго имаме во ракавот?
Па, би рекол дека тоа е многу, многу добра почетна точка.
И мислам дека ова е еден од проблемите што јасно е општествен проблем кој никој не може да го реши
сам, но сите мораме да го дадеме својот придонес.
А нашата улога се состои од бојкоти и свесни одлуки за купување.
И не само со избегнување на продавниците кои работат без готовина,
Но, секако, станува збор и за поддршка на бизнисите, компаниите, трговците на мало или луѓето што ги познавате, кои се подготвени
да нудат услуги не само за готовина, туку и за скапоцени метали, криптовалути, во разменски кругови или
други верзии на заеднички валути, какви и да се тие.
Не сум тука да судам што треба да се користи.
Мислам дека треба да користиш сè освен ЦБДЦ.
И тоа е една од работите:
Сè додека ги зајакнуваме овие мускули и продолжуваме да градиме поддржана заедница, барем во овој преод, така што кога ќе се
воведе безготовинско плаќање и сè повеќе луѓе ќе тргнат по тој пат, сè уште ќе има луѓе кои ќе бидат подготвени дури и да
направат дополнителен напор, да поднесат непријатности ако е потребно, за да платат со готовина, скапоцени метали или
нешто друго, тогаш оваа економија барем може да продолжи.
Секако, повеќето луѓе ќе учествуваат во безготовински трансакции за да напредуваат, но можноста
луѓето да ја поддржат оваа заедница ќе постои.
Но ако не ги тренираме овие мускули и само кажеме: "О, тоа е малку незгодно, сакам само да
одам во супермаркет и да ја купам таа работа."
Овој пат ќе морам да платам со картичка.
Колку повеќе го правиме ова, толку повеќе сме обземени од безготовинскиот свет.
На крајот, станува збор за нашиот систем на навики, и мораме да се навикнеме да поднесуваме непријатни работи за да го поддржиме
светот што го сакаме и да го избегнеме светот што не го сакаме.
Амин на тоа, Џејмс.
Се приближуваме кон крајот на нашето време.
Ми е драго да споделам нешто лично што ми е на ум и што малку отстапува од сценариото.
Би сакал да ти опишам хипотетичка ситуација, Џејмс, и да дознаам како би реагирал во таа ситуација.
Знам дека има многу шеги и зафрканки околу оваа тема, и шпекулациите целосно излегуваат од контрола на
начин што може да те вознемири ако отстапиме од курсот и залутаме низ зајачка дупка на сите нивоа.
Но треба да те прашам нешто за наводниот обид за атентат на 13 јули , дали е тоа во ред?
Секако, да.
Значи, да речеме дека претседавате конференција и се појавува прашањето за наводниот обид за атентат на 13 јули .
Луѓето се вознемируваат, има најразлични шпекулации за тоа што навистина се случило, и некако се оддалечувате од темата.
Го земаш чеканот и ја враќаш мирот.
Што правите за да ги одржите луѓето на вистинскиот пат во таква ситуација? Што би рекле?
Мислам дека во моментот кога луѓето го изразиле својот интерес, е премногу доцна само да се набива.
Никогаш не би се осмелил да им кажам на луѓето што треба да мислат или каде треба да го потрошат своето време
или внимание, ниту пак да им кажам дека не треба да го трошат своето време или внимание на ова или она.
И дури и да го направив тоа, кој би ме слушал и зошто?
Сепак, можам сигурно да забележам дека значењето на таков настан за мене, како некој што не верува во политичкиот систем и
процесот што ни ја дава четиригодишната "кутија за предлози на робови" на секои четири години, е ирелевантна без пошироките
прашања за дигиталните валути на централната банка и конфликтот во Израел и Украина и другите работи за кои разговаравме денес.
Вистинското значење на ова нема никаква врска со овој или оној политички кандидат.
Станува збор за тоа што луѓето кои го контролираат овој систем сакаат да веруваме дека
се случило и зошто сакаат да веруваме во тоа.
Па ако можев да кажам нешто во таква измислена ситуација, едноставно би рекол дека можеби е покорисно да се погледне што
значи овој настан, зошто нè насочуваат да размислуваме и зборуваме за овој настан на одреден начин и чии интереси тоа ги служи.
Ако го прифатиме овој наратив како што ни е наметнат, каде ќе нè одведе и каков ќе биде исходот?
И ако не може да се најде друга причина, тогаш можеби тоа е едноставно за да нè врати во политичката дебата и да го
пренасочи вниманието на сите кон која страна од ова контролирано лево-десно грабливо птице сакаат политички да ја поддржат.
И дури и ако е само за да ги врати луѓето во овој циркус на споредна сцена, тоа може
да биде вистинското значење на ваков настан.
Затоа барем би го ставил ова на дискусија.
Многу добро, многу добро.
Добро, последно, последно прашање, Џејмс, последно прашање:
Дали бевте изненадени кога Џулијан Асанж беше ослободен?
Мислам така, дури и само поради долгорочниот наратив, како во конфликтот во Украина или
во конфликтот во Авганистан или што и да е.
Изгледа како, во одреден момент, вистинската цел да стане да се остане во овој бескраен процес, во оваа состојба.
Не велам дека би било интересно да се види како би се одвивало на суд, но не сум сигурен
дали би сакал да видам како би завршило на суд.
Во секој случај, ме изненади.
Не го очекував тоа.
Не ја гледам како прекрасна победа за слободата на говорот, ако само затоа што навистина беше одлучено
само: "Да, виновен сум, виновен сум, сега пуштете ме."
И тоа навистина не помага со основниот проблем што е поставен преседан дека нормалните новинарски практики се незаконски.
И тоа е суштински она што е утврдено овде.
За среќа, бидејќи можеше да биде полошо.
Можеше да има и вистинска судска пресуда дека она што тој го направил било незаконско, што би поставило уште полош преседан.
Но можеше да биде подобро,
бидејќи би било многу подобро да се прогласи за невин некој што само си ја вршеше новинарската работа.
Апсолутно, апсолутно.
Можеме да кажеме дека можеби треба да ја прославиме неговата ослободување, но нашите прослави треба да бидат
донекаде воздржани, бидејќи тие се резултат на договор.
Како и секогаш, треба да продолжиме да се фокусираме на фактите и прашањата поврзани со овој случај, наместо
да се занесуваме со личностите на вклучените поединци.
Се согласувам, апсолутно во право.
Па, почитувани учесници на AZK конференцијата, како би било да му оддадеме аплауз на Џејмс Корбет?
Чудесно, благодарам. Ви донесовте длабоки врски на масата.
Те цениме, те сакаме.
Ти благодарам, Дан, за фантастичната тура.
AZK не гони никакви финансиски интереси. Ниту иницијаторите, ниту говорниците, ниту Kla.TV не добија никаква надокнада за овие
снимки. Сакаме изрично да нагласиме дека ова видео може да се репродуцира во непроменета форма онолку
често колку што се сака и да се дистрибуира бесплатно.]
Придонесите се само за информативни цели и не ја одразуваат мислењето на AZK. AZK е неутрален информативен центар во секој
поглед. Секој говорник е единствено одговорен за својот придонес, а не за другите придонеси
или за AZK, бидејќи меѓу нив нема меѓузависности.
[Важна забелешка: Информациите претставени овде се проверени според најдоброто од нашето знаење и убедување. Сепак,
говорниците и продуцентите не прифаќаат никаква одговорност за последиците што произлегуваат од дејствија или пропусти поврзани
со содржината на ова видео. Секој поединец ја носи единствената одговорност за тоа како се справува со она што го слуша.]