Ivo Sasek: Ons volgende spreker sal regstreeks vanaf die Filippyne by ons aansluit, ses uur voor ons.
En hy ook maak gereeld die oë oop van honderde duisende mense wat opreg op soek is na
die ware verbindings in politiek en ekonomie.
Ek vra die tegniese departement: Is die verbinding met die Filippyne in orde?
Tegnikus: "Ja, ons het 'n prent."
Reg, dan, namens alle kykers regoor die wêreld wil ek my opregte dank uitspreek vir u bydrae tot die 20ste AZK.
Begin die film vir Tilman Knechtel se kort biografie!
Biografie Tilman Knechtel: Tilman Knechtel, gebore in Filderstadt, Duitsland, in 1987, is 'n skrywer en ondersoekende joernalis.
Tilman Knechtel het hom reeds uitvoerig toegewy aan die Rothschild-familie, die okkulte musiekbedryf,
kabbalisme en die langtermynstrategie van kommunisme.
Sy gepubliseerde werke sluit in "Die Rothschilds: Een familie regeer die wêreld" en
"Die Rockefellers: 'n Amerikaanse nagmerrie".
Tilman Knechtel het die YouTube-kanaal "Moenie enige beroemdheid vertrou nie" met meer as 130 000 intekenare bedryf.
Dit is sedertdien van YouTube verwyder en kan nou onder die naam "Don't trust any celebrities 3" gevind word.
Ook beskikbaar op Telegram onder "Moet geen beroemdheid amptelik vertrou nie".
Hy werk ook as redakteur vir die Switserse koerant ExpressZeitung.
Die ExpressZeitung het reeds politieke, sosiale en historiese ontwikkelings van ons tyd in meer as 60 uitgawes gedokumenteer.
Gebaseer op huidige wêreldgebeure bied die ExpressZeitung 'n grondslag vir 'n omvattende
begrip van belangrike en omstrede kwessies.
Dankie aan sy breë en diepgaande kennis van wêreldpolitiek, is Tilman Knechtel 'n welkome
gas op onafhanklike mediatelevisieprogramme.
Tilman Knechtel sal vandag praat oor die onderwerp: "Rusland en China – vyande of bondgenote van die Weste?"
Tilman Knechtel: Ja, hallo, ek is verheug om hier te wees. Ek hoop jy kan my hoor.
Ja, hulle lyk of hulle my hoor.
So ja, ek is baie bly om hier te wees – by die AZK in 'n effens ander vorm as wat ek gewoond is.
Nietemin, ja, dit is wonderlik dat dit hierdie keer gewerk het.
Ek het 'n halfuur gekry vir my aanbieding, wat ek eintlik nogal goed vind, want ek is regtig nie een vir lang inleidings nie.
En die onderwerp is nie te kompleks om in 'n halfuur te behandel nie.
Ek kom dus redelik vinnig by die punt.
Baie van wat ek nou gaan aanbied, mag reeds vir sommige van julle bekend wees uit die Switserse koerant "in
Deutschland verboten" (in Duitsland verbied), voorheen ExpressZeitung, waar ek 'n redakteur is.
En die onderwerp is: "Rusland en China – vyande of bondgenote van die Weste?" – vraagteken vir nou.
Ek dink dat dit vir dié wat tans diep teleurgesteld is in ons Westerse politiek, en myns insiens met reg, die moeite werd is
om te kyk of daar in hierdie lande alternatiewe gevind kan word.
Nietemin moet ek dit kort hou, so ek gee jou dadelik die antwoord op die onderwerp van die lesing:
Volgens my is China en Rusland nie bondgenote nie, maar vyande van die Weste.
En daarmee bedoel ek uiters duidelik, en ek moet dit regtig beklemtoon, ek bedoel die regimes … wel, ek
bedoel Putin en Xi Jinping, nie die gewone mense daar nie – dit is duidelik twee verskillende dinge.
En die vyandigheid teenoor die Weste – ek dink dit kan baie maklik afgelei word uit baie banale feite, naamlik dat
Vladimir Poetin en Xi Jinping kommunistiese doelwitte nastreef.
En ek neem aan dat hier by die AZK nie so baie kommuniste sal wees wat ek eers moet oortuig van hoe sleg kommunisme is nie.
So kan ek daardie punt vir nou oorslaan en dadelik begin om hierdie denkwyse ook in Rusland en China te bewys.
Kom ons begin met Vladimir Poetin.
Hy word nou in die Westerse media uitgebeeld as 'n taai, konserwatiewe ou, sodat mens sou aanneem dat hy
die Amerikaanse ryk en die woke-skare hul eie medisyne sou gee, en dan sou alles beter wees.
So sou hy, sou ek sê, meer normale toestande herstel.
Alles wat ek kan sê, is dat dit glad nie die siening is wat deur baie kritiese stemme in Rusland gehuldig
word nie – van Christene tot konserwatiewes tot regse.
Maar daar is ook baie kritiese stemme binne Rusland wat hom, net soos baie kritiese Duitsers absurd genoeg die
huidige regering sien, naamlik as linksgesind, as internasionaliste of selfs as kommuniste.
En daar is redes daarvoor. Neem byvoorbeeld 2016.
Daar was 'n baie duidelike toespraak deur Vladimir Poetin voor die All-Russiese Volksfront.
Dit is 'n soort lobbyorganisasie vir sy party.
En kom ons kyk na hierdie toespraak. Dit is regtig 'n openbaring.
Hy beklemtoon dat sy houding teenoor kommunistiese idees nog nooit gewankel het nie en dat hy sy
partylidkaart tot vandag toe nog steeds by die huis hou.
Vir diegene wat dit nie weet nie, het Putin in die 1970's by die Kommunistiese Party aangesluit en ook by die KGB-geheime diens.
Dit is waarskynlik waar sy lojaliteit vandag nog lê.
En toe, in die toespraak van 2016, het die beslissende sin gekom.
Vladimir Poetin sê hy is destyds nooit gedwing om by die Kommunistiese Party in te tree nie, maar eerder, en ek haal
Poetin aan: "Ek het regtig van kommunistiese en sosialistiese idees gehou, en ek doen dit nog steeds." Einde aanhaling.
So hou Poetin steeds van kommunistiese idees – die idees van die grootste massamoordenaars in die geskiedenis.
En in 2005 het hy ook gesê dat die ineenstorting van die Sowjetunie 'n katastrofe was, letterlik die
grootste geopolitiese katastrofe van die 20ste eeu.
Vir hom is die ondergang van 'n kommunistiese staat iets tragies. Dit gee ons regtig 'n insig!
En ja, dit is nie 'n geïsoleerde voorval aan sy kant nie, wat sy kritici binne Rusland baie ammunisie gee.
Hier is nog 'n indrukwekkende voorbeeld:
Putin het pas hierdie Maart 2024 by wat jy amper 'n kommunistiese of anti-fascistiese fees
kan noem, gepraat en daar 'n toespraak gelewer.
Die hele ding is die Wêreldjeugfees genoem.
Jy hoor niks daaroor hier in die Weste nie. Die meeste mense sal daar nooit van gehoor het nie.
Dit is vanjaar in Rusland gehou, en dit is 'n reuse-gebeurtenis.
By die eerste oogopslag lyk dit relatief onskadelik – tipiese propaganda, regtig.
Maar as jy kyk wie deelneem, sien jy duisende jongmense uit kommunistiese organisasies
van regoor die wêreld wat na Rusland stroom.
En ja, daar was in 2017 nog 'n Wêreldjeugfees, wat destyds amptelik deur die
Wêreldfederasie van Demokratiese Jeug gereël is.
En toe het Poetin verskyn en 'n toespraak gelewer.
En hierdie Wêreldfederasie van Demokratiese Jeug is 'n soort koepelorganisasie vir kommunistiese jeugorganisasies.
En Duitsland se verteenwoordiger in die Wêreldfederasie van Demokratiese Jeug, byvoorbeeld, is die
Sosialistiese Duitse Werkersjeug, wat 'n geaffilieerde organisasie van die Kommunistiese Party van Duitsland is.
En inderdaad het baie van die deelnemers by die Wêreldjeugfestival in Rusland, hetsy in 2017 of 2024, 'n
Antifa-agtergrond gehad as hulle uit die Weste gekom het.
Presies daardie mense wat ons eintlik veronderstel is om diametraal teenoor Poetin se
veronderstelde patriotiese waardes te wees – sou mens aanneem.
Maar dit is verkeerd. Poetin praat oor hulle en laat homself toe om voor hulle gevier te word.
En dit maak sin, want na my mening bring dit presies bymekaar wat saamhoort.
Want Antifa kom van anti-fascisme.
En anti-fascisme is iets soos 'n staatsrede in Poetin se Rusland, kan jy sê. En dit is belangrik om te verstaan.
Dit beteken nie dat mens bloot fasciste of Nazi's mislik vind nie – dit is ook nie my ideologie nie – maar eerder dat dit bloot 'n
nuwe Duitse Volksrepubliek-kode is, so om te sê, of 'n nuwe ou kode wat reeds uit die Duitse Volksrepubliek
bekend is en na die klasvyand van die sosialiste verwys.
Dit beteken dat enigiemand wat as 'n fassist bestempel word, nie 'n sosialis of kommunis is nie en beveg moet word.
So, daar was 'n geleentheid wat deur die internasionale linkse georganiseer is, waar Poetin verskyn het en toegejuig is.
Beeldmateriaal van hierdie Wêreldjeugfestival word egter nie in die Weste uitgesaai nie, omdat Putin hier as die redder van
konserwatiewes en Christene uitgebeeld word, terwyl hy in Rusland guns by sosialiste van
regoor die wêreld, soos Kuba en Venezuela, soek.
Ja, presies, so in die kern van kommunistiese ideologie was daar altyd die idee van 'n
wêreldregering, wat eintlik vanselfsprekend is.
Maar om dit te staaf, het ons byvoorbeeld Vladimir Lenin, wat gesê het, en ek haal aan:
Ons is internasionaliste. Ons streef na die vaste unie en volledige samesmelting van die werkers en
boere van alle nasies ter wêreld in 'n enkele wêreldwye Sowjetrepubliek. Einde aanhaling.
En Leo Trotski het ook van 'n sosialistiese wêreldfederasie gepraat, wat interessant
is omdat almal altyd oor globaliste praat.
Maar vir my word die kern van die hele saak heeltemal verwaarloos, naamlik dat dit steeds oor kommunisme
gaan, en niks is meer globalisties as kommunisme nie.
En dit is presies daar waar daar ook binne Rusland verbintenisse in die rigting van 'n wêreldregering is.
Byvoorbeeld het Poetin en Rusland herhaaldelik hul steun uitgespreek vir Agenda 2030.
Dit word ook oor die algemeen aan die Weste toegeskryf, met BlackRock, die Wêreld Ekonomiese Forum en so meer.
Maar as jy dit tot sy oorsprong terugvoer, besef jy dat Agenda 2030 sosialistiese wortels het.
Die oorspronkliker van hierdie Agenda 2030, byvoorbeeld, was 'n Noorse sosialis met die naam Gro Harlem Brundtland.
En Poetin se simpatie vir kommunisme, waarvan ons pas in die toespraak gehoor het, is natuurlik ook 'n pleidooi
vir hierdie wêreldregering, want kommunisme en wêreldregering gaan hand aan hand, soos Lenin ook gesê het.
En in Rusland kan mens ook meer konkrete bewyse oor hierdie wêreldregering vind.
En inderdaad verskeie kere in die geskrifte van Rusland se belangrikste strateeg.
So dit is Alexander Dugin, wat regtig iets soos die Russiese raison d'état geformuleer het.
Daar is geen ander boek van hom wat soveel invloed op die elite in Rusland gehad het as
"Die Fundamentele Beginsels van Geopolitiek" nie.
En in hierdie boek, "Die Fondamente van Geopolitiek," gepubliseer in 1997, skryf Alexander
Dugin oor 'n nuwe Russiese ryk wat gestig moet word.
En hy stel dit soos volg, aanhaling: "Volgens die logika van geopolities moet hierdie ryk sy voorganger,
die Sowjetunie, sowel strategies as ruimtelik oortref."
Daarom moet die nuwe ryk Eurasiaties, kontinentaal en, in perspektief, 'n wêreldryk wees. Die Russiese volk se stryd
om wêreldheerskappy is nog nie verby nie. Einde aanhaling.
Hier het ons dus 'n verbintenis tot wêreldmag of wêrelddominasie, en dus ook tot wêreldregering, wat ook deur Lenin geëis is.
En die woord van hierdie man, Alexander Dugin, tel regtig iets in Rusland, selfs al wil baie mense dit steeds ontken.
En ja, hierdie ryk wat Dugin begeer, behoort die opvolger van die Sowjetunie te wees.
En inderdaad, sedert Poetin aan bewind gekom het, ervaar Rusland 'n herlewing van die Sowjetunie, wat nie verbasend
is nie, aangesien Poetin volgens sy eie verklaring in sy toespraak daar kommunistiese idees verkies.
So word Stalin-monumente nou weer opgerig.
Stalin word ook as 'n historiese figuur gerehabiliteer, en daar is oproepe om Sowjet-name weer in te
voer, byvoorbeeld om Volgograd na Stalingrad te hernoem.
Of hier ook – Poetin het in 2000 die volkslied van die Sowjetunie heringestel, met nuwe lirieke,
maar steeds deur dieselfde kommunistiese skrywer.
En wat persvryheid en vryheid van uitdrukking betref, sien ons ook 'n terugkeer na Sowjet-omstandighede in Rusland.
So, byna terselfdertyd as die verbod op Compact in Duitsland, het Rusland 'n belangrike opposisiedienskanaal, naamlik The
Moscow Times, verbied en dit gedoen om redes soortgelyk aan dié wat Nancy Faeser gegee het, dalk selfs 'n bietjie growwer.
Aanhaling: "Ontroumaking van besluite wat deur die Russiese leierskap in sowel binnelandse as
buitelandse beleid geneem is." Einde aanhaling.
Dit beteken dat jy nie politieke besluite in Rusland mag kritiseer nie, anders sal jy verbied word, wat
ek as 'n hoeksteen van enige vrye samelewing beskou.
Selfs voor dit is baie alternatiewe media-uitlate reeds in Rusland verwyder.
Maar dit is net 'n tipiese voorbeeld van wat Moskou in die buiteland doen, soortgelyk aan
hoe dit nou Poetin as 'n konserwatief voorhou.
So stel jy jouself gelyk met die opposisie in die Weste om daar simpatiepunte te verdien.
En Russiese buitelandse propaganda kritiseer dan wat in die Weste gebeur – as fascisme, in werklikheid.
En binnelandse doen hulle presies dieselfde ding, en 'n goeie voorbeeld hiervan is die onlangse verbod op Compact Magazine.
Ek is ook heeltemal daarteen, en ek dink ook nie veel van Nancy Faeser nie, maar wat gaan Rusland doen ná die verbod?
So stuur jy iemand van die Departement van Buitelandse Sake wat teen die verbod is en uiters verontwaardig daaroor is.
Ek sou ook saamstem met die vrou wat hulle daar gestuur het, maar verbode is...
Maar wat gebeur terselfdertyd in Rusland? Presies dieselfde ding!
Ons hanteer dus eintlik twee kante van dieselfde muntstuk.
Of hier is nog 'n mooi prent. Ek hoop jy kan nou die prent sien, wat vir sommige van julle kos vir gedagtes behoort te wees.
So, Poetin op 'n staatsbesoek aan Noord-Korea. Ek dink die prentjie alleen spreek boekdele.
Dus moet die mense opdaag om die twee van hulle aan te moedig voor hierdie portrette van helde.
En ja, ek dink die prent straal suiwer kommunisme uit.
En toe het Poetin ook voorheen 'n blanke tjek van Kim Jong Un ontvang.
Hy het gesê, aanhaling: "Ons het nog altyd alle besluite wat deur Poetin en die Russiese regering geneem
is, ondersteun en sal dit bly doen." Einde aanhaling.
Dit beteken dat daar geen ruimte is tussen Poetin en Kim Jong Un nie.
En ek hoef nie te verduidelik waarom Noord-Korea nie 'n besonder pragtige en vrye land is nie.
Dit wil sê, regtig oral, wanneer ons vandag na Rusland kyk, herken ons eintlik hierdie kommunistiese invloed.
En ek kan regtig nog duisende voorbeelde gee.
En dan kan ons nou ook die oorgang maak van Putin na Xi Jinping, wat baie mense nie as eenheid
wil sien nie, alhoewel hulle vir my beslis een is.
So daar is ons, kort voor die oorlog in Oekraïne in vroeë 2022... Poetin het die Winter Olimpiese
Spele in Beijing bygewoon en gesê, en ek haal aan:
"President Xi Jinping en ek ken mekaar al lank as goeie vriende en politici wat grootliks dieselfde sienings deel
oor die hantering van die wêreld se probleme. Ons handhaaf noue en gereelde kontak." Einde aanhaling.
En Xi Jinping het selfs verder gegaan deur in 2019 Vladimir Poetin sy beste vriend te noem
– nie net 'n vriend nie, maar sy beste vriend.
Daar is dus geen plek vir enigiemand anders tussen hulle nie.
Ons deel dus dieselfde sienings oor hoe om die wêreld se probleme aan te pak.
Of net twee maande gelede het die daaglikse nuus berig, en ek haal aan:
Rusland en China wil hul samewerking in verskeie velde soos logistiek, vervoer, energie en
landbou verdiep. Einde aanhaling. En dit is die punt.
Hierdie samewerking met China beklemtoon weer eens ondubbelsinnig Poetin se kommunistiese
wêreldbeskouing, wat hy reeds in sy toespraak openlik erken het.
Immers is China 'n openlik kommunistiese land; dit kan nie ontken word nie.
'n land, byvoorbeeld, waar die kommunistiese massamoordenaar Mao Tse-tung steeds iets soos heilige status geniet.
En, byvoorbeeld, 'n land wie se enigste politieke party in sy grondwet verklaar, en ek haal aan:
Die hoogste ideaal en uiteindelike doel van die party is die verwerkliking van kommunisme. Einde aanhaling.
Ook dit is ondubbelsinnig, en kommunisme, soos ons vroeër gehoor het, kan natuurlik slegs op wêreldskaal gerealiseer word, soos
Lenin verklaar het, wat ook waarom 'n verbintenis tot kommunisme altyd 'n verbintenis tot wêreldregering
is – weer eens, die sleutelwoord hier is globalisme.
En net soos Rusland het China hom ook daartoe verbind om Agenda 2030 te bevorder, wat, soos
ek gesê het, 'n sagter vorm van kommunisme is.
Mao is steeds bewaar in die gedenksaal in Beijing, net soos Lenin steeds in 'n mausoleum op die Rooi Plein uitgestal word.
So word die kommunistiese moordenaars aan beide kante in hoë ag gehou.
Om dit provokatief te stel, is dit nou soos om 'n Hitler-mausoleum op Alexanderplatz te hê; die afstand tot die
Derde Ryk sou, sou ek sê, nie baie geloofwaardig wees nie.
Natuurlik was die koronavirusbeleid net so kommunisties, en dit kan te eniger tyd terugkom.
China het sy bevolking wreed gemartel.
Dit het voortgeduur tot 2023, toe alles hier al lank weer oop was.
Dit was dus ons afsperrings op steroïede in China, waar mense vir weke aaneen nie hul huise kon verlaat nie.
Hele woongebiede is afgekordon en supermarkte is gesluit.
So het jy mense eintlik uit hul vensters sien waai omdat hul yskas leeg was en hulle nie tydens die inperking kon uitgaan nie.
Hele distrikte is heeltemal gesluit as net een enkele PCR-toets positief teruggekom het.
En natuurlik is mense toe in hierdie berugte kwarantynkampe opgesluit, waar die houers regtig soos tronkcelle gelyk het.
En daar is mense ook vir weke aaneen daarin opgesluit.
So, die koronavirus-terror wat deur Xi Jinping gepleeg is, wat selfs ons regerings, wat geensins
terughoudend was nie, eintlik in vergelyking sag laat lyk.
Natuurlik het die nuus nou versprei dat die Chinese regime teenstanders van die regime eenvoudig kan lamlê
deur hul QR-kode rooi te stel, omdat dit beteken dat hulle nie meer vrylik in China kan beweeg nie.
Ek weet nie of dit nog bestaan nie, maar dit is beslis iets wat in die toekoms weer gebring kan word.
En ja, Rusland het hom nou 'n bietjie meer met die Weste gesinchroniseer wat die koronavirus betref; dit was nie so streng
soos China nie, maar dit het ook nie op 'n positiewe wyse uitgestaan dat dit nou as
'n goeie alternatief beskou kan word nie.
Presies, en nou het ek baie oor kommunisme gepraat, en volgens my hanteer ons net 'n ideologie wat 'n middel tot 'n doel is.
Vir die hoërgesagtes wat aan die toue trek, waarop ek nou wil fokus, kom ons kyk eers wie hierdie ideologiese
monster genaamd kommunisme eintlik so groot gemaak het.
En dit was die Oktoberrevolusie as 'n beginpunt in Rusland in 1917 – wat deur Amerikaanse bankiers op Wall Street gefinansier is.
Daar is 'n hele liggaam van fundamentele werk deur die Amerikaanse historikus Antony C. Sutton.
En twee name moet beslis genoem word as befondsers van die kommuniste: Paul Warburg en Jakob Schiff.
Paul Warburg was amptelik die brein agter die Amerikaanse Federale Reserwebank.
Terug in 1913, toe die FED gestig is, was daar baie stemme, insluitend baie hoë-gegradeerdes, wat beweer het dat
Paul Warburg eintlik namens die Rothschilds gewerk het.
En ons weet ook, byvoorbeeld, dat die Rothschilds en Warburgs in die 1920's saamgewerk het om die
Pan-Europesebeweging te stig, waar 'n Warburg werklik opdragte direk van 'n Rothschild ontvang het, sou jy kon sê.
So het Paul Warburg 'n hand gehad in die Oktoberrevolusie, byna seker namens die
Rothschilds en, ten minste, namens die tweede in bevel.
In Jakob Schiff se geval is hierdie verbinding met die Rothschilds baie duidelik, omdat die Schiff-familie selfs in die
18de eeu 'n huis met die Rothschilds in Frankfurt gedeel het.
En hierdie twee bankiers, Paul Warburg en Jakob Schiff, wat saam met hul bankhuise Kuhn, Loeb & Co. en die Federal Reserve die
befondsers van die wêreldrewolusie was, het hul geld gebruik om te verseker dat Lenin en
Trotski in 1917 in Rusland die mag kon gryp.
En dit is belangrik om eers te verstaan wie eintlik kommunisme ingestel het.
En weer eens was 'n Rockefeller betrokke by die stigting van die Federal Reserve in 1913.
En via hierdie Rockefellers, wat tot vandag toe nog steeds nou saam met die Rothschilds werk, keer ons
vinnig terug na die spelers wat eintlik die fokus van aandag is, naamlik China en Rusland.
Immers, dit was die Rockefellers wat, deur hul man Henry Kissinger, in die 1970's die opening van China
geïnisieer het, wat daartoe gelei het dat China die wêreldmoondheid geword het wat ons vandag ken.
En gedurende hierdie tydperk, in die 1970's, het David Rockefeller na China gereis en die tweede magtigste man ná Mao
Tse-tung besoek, die Mao wat vandag nog in China geëer word.
En David Rockefeller het toe in die New York Times geskryf, nadat miljoene Chineërs deur Mao vermoor is, dat China verteenwoordig,
en ek haal aan, "een van die belangrikste en suksesvolste eksperimente in die menslike geskiedenis," einde aanhaling.
Ja, enigiemand wat dit nader bekyk, sal besef dat China 'n egte Rockefeller-projek was.
En dan kan jy nog 50 jaar vorentoe spoel vanaf die 1970's en reguit kom by die
verband tussen Klaus Schwab en David Rockefeller.
Want Klaus Schwab sê heel openlik dat Henry Kissinger vir hom 'n soort mentor was.
En Henry Kissinger het beslis vir die Rockefellers gewerk; hy was hul beste man.
En die ander mentor waarop Klaus Schwab verwys, is iemand met die naam Maurice Strong, wat, soos
Henry Kissinger, ook met die Rockefellers gewerk het.
Dit impliseer dat Schwab ook 'n Rockefeller-geassosieerde is.
En vandag sê Klaus Schwab, die brein agter die Groot Herset, in 'n baie soortgelyke toon as David Rockefeller
destyds dat China, en ek haal aan, ''n aantreklike model vir 'n groot aantal lande is,'' einde aanhaling.
Klaus Schwab sê dat China 'n bloudruk vir die wêreld of vir die Weste is.
En kommunistiese China, waar ons gesien het dat die Rockefellers, as mede-stigters van die FED, diegene was wat die
beginsein gegee het vir kommunisme se wêreldwye oorname...
So pas dit alles bymekaar.
En dan is daar die Rothschilds, wat, alhoewel hulle dit selde openbaar erken, vol euforie is oor kommunistiese China.
In 2011 het 'n sekere Evelyn de Rothschild, niemand anders as die Koningin se finansiële raadgewer nie, op Bloomberg-televisie
verskyn en niks anders as lof vir China gehad nie.
Byvoorbeeld het hy gesinspeel op die renminbi, die Chinese geldeenheid, as 'n wêreldwye geldeenheid.
En selfs vandag onderhou die Rothschilds steeds goeie sakeverhoudings met China, soos
hulle self op hul openbare portale erken.
En daar is voldoende rede om die Rothschilds as die brein agter die Oktoberrevolusie te identifiseer.
En hoe dit ook al sy, as 'n openlike vennoot van die Rockefellers, wat selfs meer openlik in China aktief is.
Dan het ons die omgekeerde, wat natuurlik ook belangrik is, sakeverhoudings van die Rothschilds na Rusland.
Byvoorbeeld, Nathaniel Rothschild sou in 2008 500 miljoen dollar in 'n oligarch se aluminiummaatskappy belê het.
Hy is op sy beurt baie naby aan Poetin en word Oleg Deripaska genoem.
En natuurlik het Gerhard Schröder, wat 'n baie goeie vriend van Poetin is, ná sy kanselerskap 'n
adviserende posisie by Rothschild Bank aangeneem.
Maar dit word nog beter, want die Rockefeller-verbinding met Poetin is heeltemal duidelik, omdat die
Rockefeller-man en Schwab-mentor Henry Kissinger voor sy dood 'n baie goeie vriend van Poetin was.
Daar is reeds 'n baie duidelike prentjie dat samewerking inderdaad op hoër vlakke plaasvind.
Maar natuurlik is die deurslaggewende verband tussen Rusland en China, en ook met hierdie internasionale finansiële elites, dat
beide China en Rusland kommunisme hoog ag, wat ook deur hierdie wêreldwye magspelers soos Rothschild en Rockefeller versprei is.
Ek wil net hierdie belangrike punt aan die einde byvoeg, natuurlik, sodat niemand
dink ek kyk hier net na die simptome nie.
Ek besef dat daar ander kragte in die agtergrond aan die werk is wat die verloop van gebeure bepaal.
Maar wat ek duidelik wil maak, is dat hierdie groep mense geen probleem het met die kommunistiese stelsel
nie; inteendeel, hulle is by die wieg van die kommunisme.
Hy wil dit hê!
En ja, dit blyk die doel vir die toekoms te wees dat albei kante werklik saamtrek om hierdie wêreldwye
kommunisme in elke hoek van die wêreld in te stel.
Dit gebeur nou hier deur die Groot Hersetting of Agenda 2030. Dit gebeur nogal stil, nogal stadig.
En in Rusland en China is dit moeiliker, dit is meer militaristies, maar uiteindelik is dit dieselfde gees.
En ja, of kommunisme werklik die uiteindelike doel van elites soos die Rothschilds is, is 'n heeltemal ander vraag.
Ons moet ook kortliks messiaanse eindtydsekte noem, wat ook sekere doelwitte nastreef.
So dit is ook waaraan ek werk.
Maar dit sou buite die bestek van hierdie bespreking val, so ek laat dit maar staan as, sê maar, 'n rowwe uitsig vir die toekoms,
dat ons almal blindelings in die kommunisme inloop, wat deur beide kante, Oos en Wes, bevorder word,
waar hulle die verantwoordelikheid heen en weer skuif.
Presies, ja, na die digitale tronk in China, wat volgens Klaus Schwab 'n aantreklike model is – ons het reeds 'n dubbeluitgawe
van die 'in Duitsland verbode koerant', voorheen ExpressZeitung, gepubliseer, sodat jy dieper in hierdie onderwerpe kan delf.
Baie meer bewyse word ingesamel, wat dan 'n selfs duideliker prentjie sal bied.
En ja, nogmaals, om dit op te som: China en Rusland is beslis nie ons bondgenote nie, en kommunisme het daar nie regtig verdwyn
nie, en dit is ook nie so dood soos wat ons laat glo word nie.
So hierdie lande is steeds in bondgenootskap met die tipiese breinkragte uit die hoë
finansies, en ons behoort daaroor baie skepties te wees.
Soos ek gesê het, teenoor regerings, insluitend natuurlik ons eie regering, wat self hierby
betrokke is, en nie teenoor die mense daar nie.
En ja, mens kan die Weste van baie kwaadwillige dinge beskuldig, en dit mag dalk waar wees, maar die antwoord daarop
en die verlossing daarvan is beslis nie Putin en China nie.
Dit is alles wat ek regtig met hierdie aanbieding wou oordra, en ek is baie tevrede. Ek is nou
klaar, en ek wens almal 'n wonderlike geleentheid toe!
Ivo: Dit was opwindend, die manier waarop jy die hele saak benader het.
Ek betreur dat ons jou nie meer tyd kon gee nie.
Miskien sal daar op 'n stadium 'n vervolg wees, maar vir my persoonlik was dit soos… soos 'n ski-spring.
Eers dink ek: wow, wow, wow, waarheen gaan hierdie man?
Nou gaan hy die regs-links-stryd in – en toe wieb! Maar dan vlieg hy, neem afslag en kom by die kern van die saak uit.
Jy het 'n uitstekende werk gedoen!
Hierdie beeld met die kraambed was ook baie gepas, met die magte agter die skerms wat daar by die kraambed staan.
Ja, ons kan sien hoe mense weer uitgebuit word. Ja, jy het dit reeds alles genoem.
Lenin, Trotski, Stalin, almal vrymesselaars. Putin, vrymesselaar. Aan die einde van die dag net nog 'n klub.
Maar die ontneming van volke, waar kan dit mooier gesien word?
In 'n meer volwasse vorm as kommunisme? Waar alles die staat is, die staat... En daar het ons weer die Rothschilds.
So sal ons sien in wie se hande ons gelei word. Dit was 'n waardevolle bydrae.
Ons bedank u en wens u alles van die beste vir die toekoms. Sterkte met u Express-koerant.
Stel ons groete aan almal, aan die hele bemanning, sal jy?
Tilman Knechtel – dankie! Ons is lief vir jou!
Tilman Knechtel: Sorg goed vir jouself, totsiens.
Ivo: Sjoe, sjoe!