Іва Сасек: Наш наступны спікер далучыцца да нас ужывую з Філіпін, на шэсць гадзін наперадзе нас.
І ён таксама рэгулярна адкрывае вочы сотням тысяч людзей, якія шчыра шукаюць сапраўдныя сувязі ў палітыцы і эканоміцы.
Я пытаюся ў тэхнічнага аддзела: ці наладжана сувязь з Філіпінамі?
Тэхнік: "Так, у нас ёсць выява."
Добра, тады, ад імя ўсіх гледачоў па ўсім свеце, я хацеў бы выказаць сваю шчырую падзяку за ваш уклад у 20-ы AZK.
Здымаем кароткую біяграфію Цільмана Кнэхтэля!
Біяграфія Цільмана Кнэхтля: Цільман Кнэхтль, нарадзіўся ў Фільдэрштаце, Германія, у 1987
годзе, — аўтар і расследавальнік-журналіст.
Цільман Кнэхтль ужо падрабязна прысвяціў сябе сям'і Ротшыльдаў, окультнай музычнай індустрыі,
кабалізму і доўгатэрміновай стратэгіі камунізму.
Сярод яго апублікаваных прац — «Ротшыльды: адна сям'я кіруе светам» і «Ракфелеры: амерыканскі кашмар».
Цільман Кнэхтль вёў YouTube-канал «Не давярай нікому з знакамітасцяў» з больш чым 130 000 падпісчыкаў.
З таго часу гэта было выдалена з YouTube і цяпер можа быць знойдзена пад назвай: «Не давярай ніякім знакамітасцям 3».
Таксама даступна ў Telegram пад назвай «Не давярайце ніводнай знакамітасці афіцыйна».
Ён таксама працуе рэдактарам у швейцарскай газеце ExpressZeitung.
Газета «ЭкспрэсЦайтунг» ужо задакументавала палітычныя, сацыяльныя і гістарычныя падзеі нашага часу ў больш чым 60 выданнях.
На аснове бягучых сусветных падзей ExpressZeitung дае падмурак для ўсебаковага разумення асноўных і спрэчных пытанняў.
Дзякуючы сваім шырокім і глыбокім ведам у галіне сусветнай палітыкі, Тыльман Кнэхтль — пажаданы
госць на тэлевізійных праграмах незалежных СМІ.
Сёння Цільман Кнэхтль выступіць на тэму: «Расія і Кітай – ворагі ці саюзнікі Захаду?»
Цільман Кнэхтэл: Так, прывітанне, я вельмі рады быць тут. Спадзяюся, вы мяне чуеце.
Так, здаецца, яны мяне чуюць.
Так, я вельмі рады быць тут — у AZK, у крыху іншым выглядзе, чым звычайна.
Тым не менш, так, выдатна, што гэтым разам усё атрымалася.
Мне далі паўгадзіны на прэзентацыю, што, насамрэч, я лічу цалкам дастаткова, бо я зусім не люблю доўгіх уступаў.
І тэма не занадта складаная, каб разгледзець яе за паўгадзіны.
Такім чынам, я даходжу да сутнасці даволі хутка.
Шмат чаго з таго, што я збіраюся прадставіць, некаторым з вас ужо можа быць знаёмае па швейцарскай газеце «in
Deutschland verboten» (забаронена ў Германіі), якая раней называлася ExpressZeitung, дзе я з'яўляюся рэдактарам.
А тэма такая: «Расія і Кітай – ворагі ці саюзнікі Захаду?» – пакуль што гэта пытанне.
Я думаю, што тым, хто зараз моцна расчараваны нашай заходняй палітыкай, і, на маю думку, па ўсёй справядлівасці, варта
паглядзець, ці можна знайсці ў гэтых краінах альтэрнатывы.
Тым не менш, я павінен быць лаканічным, таму адкажу на тэму лекцыі адразу:
На маю думку, Кітай і Расія — не саюзнікі, а ворагі Захаду.
І калі я кажу гэта, то маю на ўвазе даволі ясна, і я сапраўды павінен на гэтым націснуць, — я маю на ўвазе
рэжымы... ну, я маю на ўвазе Пуціна і Сі Цзіньпіна, а не звычайных людзей там — гэта, відавочна, дзве розныя рэчы.
Што да варожасці да Захаду, то, я думаю, гэта можна вельмі лёгка вывесці з вельмі банальных фактаў, а менавіта таго, што
Уладзімір Пуцін і Сі Цзіньпін пераследуюць камуністычныя мэты.
І я мяркую, што тут, у AZK, не будзе так шмат камуністаў, якіх мне спачатку давядзецца пераконваць, наколькі дрэнны камунізм.
Такім чынам, я магу пакуль прапусціць гэты пункт і адразу пачаць даказваць гэты падыход у Расіі і Кітаі таксама.
Давайце пачнём з Уладзіміра Пуціна.
Цяпер яго ў заходніх СМІ падаюць як жорсткага кансерватара, таму можна было б падумаць, што ён сапраўды дасць амерыканскай
імперыі і «воксменству» па іх жа лекі, і тады ўсё стане лепш.
Я б сказаў, што ён бы аднавіў больш нармальныя ўмовы.
Усё, што я магу сказаць, гэта тое, што гэта зусім не тое меркаванне, якое падзяляюць многія крытычныя
галасы ў Расіі — ад хрысціян да кансерватараў і правых.
Але ў Расіі таксама ёсць шмат крытычных галасоў, якія бачаць яго, гэтаксама як, абсурдна, многія крытычныя
немцы бачаць цяперашні ўрад, — а менавіта як левы, інтэрнацыяналісцкі ці нават камуністычны.
І для гэтага ёсць прычыны. Возьмем, напрыклад, 2016 год.
Уладзімір Пуцін выступіў з вельмі яснай прамовай перад Усерасійскім народным фронтам.
Гэта свайго роду лабісцкая арганізацыя для ягонай партыі.
А давайце зірнем на гэту прамову. Гэта сапраўднае адкрыццё.
Ён падкрэслівае, што яго стаўленне да камуністычных ідэй ніколі не змянялася, і што
дагэтуль захоўвае сваю партыйную білетку дома.
Для тых, хто не ведае, Пуцін уступіў у Камуністычную партыю ў 1970-х гадах, а таксама ў сакрэтную службу КДБ.
Магчыма, менавіта ў гэтым і заключаецца яго лаяльнасць і сёння.
І тады, у прамове 2016 года, прагучала вырашальная фраза.
Уладзімір Пуцін кажа, што яго ніколі не прымушалі ўступаць у Камуністычную партыю ў той час, а хутчэй, і я цытую
Пуціна: «Мне сапраўды падабаліся камуністычныя і сацыялістычныя ідэі, і яны мне падабаюцца і дагэтуль». Канец цытаты.
Значыць, Пуціну ўсё яшчэ падабаюцца камуністычныя ідэі — ідэі найвялікшых масавых забойцаў у гісторыі.
А ў 2005 годзе ён таксама сказаў, што распад Савецкага Саюза быў катастрофай, літаральна
найвялікшай геапалітычнай катастрофай XX стагоддзя.
Такім чынам, для яго падзенне камуністычнай дзяржавы — гэта нешта трагічнае. Гэта сапраўды дае нам глыбокае ўяўленне!
І так, гэта не адзінкавы выпадак з яго боку, таму яго крытыкі ў Расіі маюць шмат матэрыялу.
Вось яшчэ адзін уражальны прыклад:
Пуцін толькі што выступіў у сакавіку 2024 года на фестывалі, які можна было б амаль назваць камуністычным ці антыфашысцкім.
Усё гэта называлася Сусветным фестывалем моладзі.
Пра гэта тут, на Захадзе, нічога не чуць. Большасць людзей пра гэта нават не чулі.
Такім чынам, сёлета гэта праходзіла ў Расіі, і гэта велізарная падзея.
На першы погляд, гэта выглядае адносна бяскрыўдна — іншымі словамі, тыповая прапаганда.
Але калі паглядзець, хто ўдзельнічае, то можна ўбачыць, што тысячы маладых людзей з
камуністычных арганізацый з усяго свету з'язджаюцца ў Расію.
І так, у 2017 годзе адбыўся яшчэ адзін Сусветны фестываль моладзі, які на той час быў афіцыйна
арганізаваны Сусветнай федэрацыяй дэмакратычнай моладзі.
І тады з'явіўся Пуцін і выступіў з прамовай.
І гэтая Сусветная федэрацыя дэмакратычнай моладзі з'яўляецца своеасаблівай парасонавай
арганізацыяй для камуністычных моладзевых арганізацый.
А прадстаўніком Германіі ў Сусветнай федэрацыі дэмакратычнай моладзі, напрыклад, з'яўляецца Сацыялістычная
нямецкая рабочая моладзь, якая з'яўляецца даччынай арганізацыяй Камуністычнай партыі Германіі.
І сапраўды, многія ўдзельнікі Сусветнага фестывалю моладзі ў Расіі, як у 2017, так і ў 2024 годзе, мелі досвед
удзелу ў антыфашысцкім руху, калі яны прыехалі з Захаду.
Такім чынам, менавіта тыя людзі, якія, як мы мяркуем, насамрэч з'яўляюцца поўнымі супрацьлегласцямі
меркаваным патрыятычным каштоўнасцям Пуціна, — так бы мовіць.
Але гэта няправільна. Пуцін гаворыць пра іх і дазваляе, каб яго перад імі ўшаноўвалі.
І гэта мае сэнс, бо, на маю думку, яно аб'ядноўвае менавіта тое, што павінна быць разам.
Таму што антыфа таксама паходзіць з антыфашызму.
І антыфашызм — гэта, можна сказаць, своеасаблівая дзяржаўная ідэя ў Пуцінскай Расіі. І гэта важна разумець.
Гэта не азначае, што проста не любяць фашыстаў ці нацыстаў — гэта таксама не мая ідэалогія — а хутчэй тое, што гэта проста
новы код ГДР, так бы мовіць, або новы стары код, ужо знаёмы з ГДР, які абазначае класавага ворага сацыялістаў.
Гэта азначае, што кожны, каго назвалі фашыстам, не з'яўляецца сацыялістам ці камуністам, і з ім трэба змагацца.
Такім чынам, адбылася падзея, арганізаваная міжнароднымі левымі, дзе Пуцін з'явіўся і яго віталі.
Аднак відэаматэрыялы гэтага Сусветнага фестывалю моладзі не трансліруюцца на Захадзе, таму што тут Пуцін паказаны як
выратавальнік кансерватараў і хрысціян, у той час як у Расіі ён заігрывае з сацыялістамі з
усяго свету, з Кубай, Венесуэлай і гэтак далей.
Так, менавіта так, таму ў аснове камуністычнай ідэалогіі заўсёды была ідэя сусветнага ўрада, што, насамрэч, самазразумела.
Але каб падмацаваць гэта, возьмем, напрыклад, Уладзіміра Леніна, які сказаў, і я цытую:
Мы інтэрнацыяналісты. Мы імкнёмся да трывалага саюза і поўнага зліцця рабочых і сялян усіх народаў свету ў
адзіную сусветную Савецкую рэспубліку. Канец цытаты.
А Леў Троцкі таксама згадваў пра сацыялістычную сусветную федэрацыю, што цікава, бо ўсе заўсёды гавораць пра глабалістаў.
Але для мяне сутнасць усёй гэтай справы ў тым, што яе цалкам ігнаруюць: гэта ўсё яшчэ пра камунізм,
і няма нічога больш глабалісцкага, чым камунізм.
І менавіта там таксама гучаць у Расіі заявы на карысць сусветнага ўрада.
Напрыклад, Пуцін і Расія неаднаразова выступалі ў падтрымку Дзённага парадку 2030.
Гэта таксама звычайна прыпісваюць Захаду, такім як BlackRock, Сусветны эканамічны форум і гэтак далей.
Але калі прасачыць яе паходжанне, то можна зразумець, што «Дзённы парадак 2030» мае сацыялістычныя карані.
Напрыклад, ініцыятарам гэтай Праграмы-2030 была нарвежская сацыялістка па імені Гро Харлем Брундтланд.
І сімпатыя Пуціна да камунізму, пра якую мы толькі што пачулі ў прамове, — гэта, вядома, таксама заклік да
сусветнага ўрада, бо камунізм і сусветны ўрад ідуць рука ў руку, як таксама казаў Ленін.
І ў Расіі таксама можна знайсці больш канкрэтных доказаў адносна гэтага сусветнага ўрада.
І сапраўды, некалькі разоў у працах найважнейшага расійскага стратэга.
Вось гэта Аляксандр Дугін, які сапраўды сфармуляваў нешта накшталт расійскага рэасан дэтэ.
Ніводная іншая кніга гэтага аўтара не аказала на эліту ў Расіі такога ўплыву, як «Асновы геапалітыкі».
І ў гэтай кнізе «Асновы геапалітыкі», апублікаванай у 1997 годзе, Аляксандр Дугін піша пра
новую расійскую імперыю, якая павінна быць створана.
І ён падае гэта наступным чынам, цытата: «Паводле логікі геапалітыкі, гэтая імперыя павінна перасягнуць свайго папярэдніка,
Савецкі Саюз, як у стратэгічным, так і ў прасторавым плане».
Таму новая імперыя павінна быць еўрапейскай, кантынентальнай і, у перспектыве, сусветнай імперыяй. Барацьба рускага
народа за сусветнае панаванне яшчэ не скончана». Канец цытаты.
Такім чынам, мы маем абавязацельства перад сусветнай уладай або сусветным панаваннем, а значыць, і
перад сусветным урадам, які таксама патрабаваў Ленін.
І слова гэтага чалавека, Аляксандра Дугіна, сапраўды мае вагу ў Расіі, нават калі многія ўсё яшчэ хочуць гэта адмаўляць.
І так, гэта імперыя, якой жадае Дугін, павінна стаць пераемніцай Савецкага Саюза.
І сапраўды, з таго часу, як Пуцін прыйшоў да ўлады, у Расіі адбылося адраджэнне Савецкага Саюза, што не дзіўна,
улічваючы, што Пуціну падабаюцца камуністычныя ідэі, згодна з яго ўласнай заявай у сваёй тамтэйшай прамове.
Такім чынам, помнікі Сталіну зноў пачынаюць ставіць.
Сталін таксама рэабілітуецца як гістарычная асоба, і гучаць заклікі вярнуць савецкія назвы,
напрыклад, перайменаваць Волгаград у Сталінград.
А вось і тут – Пуцін у 2000 годзе вярнуў гімн Савецкага Саюза з новымі словамі, але ўсё яшчэ ад таго ж камуністычнага аўтара.
І падобным чынам, калі гаворка ідзе пра свабоду прэсы і свабоду выказвання, мы назіраем вяртанне да савецкіх умоў у Расіі.
Такім чынам, амаль адначасова з забаронай на «Compact» у Германіі, Расія забараніла буйное апазіцыйнае СМІ, а
менавіта The Moscow Times, і па прычынах, амаль ідэнтычных тым, што назвала Нэнсі Фезер, магчыма, нават крыху больш нязграбна.
Цытата: «Дыскрэдытацыя рашэнняў, прынятых расійскім кіраўніцтвам як у ўнутранай, так і ў знешняй палітыцы». Канец цытаты.
Гэта азначае, што ў Расіі вам не дазваляецца крытыкаваць палітычныя рашэнні, інакш вас забароняць, што я
лічу краевугольным каменем любога свабоднага грамадства.
Яшчэ да гэтага ў Расіі ўжо былі выдаленыя многія альтэрнатыўныя СМІ.
Але гэта толькі тыповы прыклад таго, што Масква робіць за мяжой, падобна таму, як Пуціна цяпер выстаўляюць кансерватарам.
Такім чынам, вы становіцеся на бок апазіцыі на Захадзе, каб заваяваць там сімпатыю.
А потым расійская знешняя прапаганда крытыкуе тое, што адбываецца на Захадзе, — як фашызм, вядома ж.
І ўнутры краіны яны робяць дакладна тое ж самае, і добрым прыкладам гэтага з'яўляецца нядаўняя забарона на часопіс Compact.
Я таксама цалкам супраць гэтага, і я таксама не ў захапленні ад Нэнсі Фезер, але што Расія зробіць пасля забароны?
Такім чынам, вы пасылаеце кагосьці з Міністэрства замежных спраў, хто выступае супраць забароны і вельмі абураны гэтым.
Я б таксама пагадзіўся з жанчынай, якую яны туды паслалі, але забароны...
Але што адбываецца ў той жа час у Расіі? Менавіта тое ж самае!
Такім чынам, мы насамрэч маем справу з двума бакамі адной манеты.
А вось яшчэ адзін прыгожы малюнак. Спадзяюся, цяпер вы можаце ўбачыць малюнак, які дасць некаторым з вас матэрыял для роздумаў.
Такім чынам, Пуцін з афіцыйным візітам у Паўночную Карэю. Думаю, адзін гэты здымак гаворыць сам за сябе.
Таму людзі павінны прыйсці, каб падтрымаць іх абодвух перад гэтымі партрэтамі герояў.
І так, я думаю, што на карціне выпраменьваецца чысты камунізм.
А потым Пуцін таксама атрымаў ад Кім Чэн Ына беспадатковы чэк.
Ён сказаў, цытата: «Мы заўсёды падтрымлівалі і будзем працягваць падтрымліваць усе рашэнні,
прынятыя Пуціным і расійскім урадам». Канец цытаты.
Такім чынам, паміж Пуціным і Кім Чэн Ынам няма месца.
І мне не трэба тлумачыць, чаму Паўночная Карэя — не асабліва прыгожая і свабодная краіна.
То бок, сапраўды паўсюль, калі мы глядзім на Расію сёння, мы насамрэч распазнаём гэты камуністычны ўплыў.
І я мог бы сапраўды прывесці яшчэ тысячы прыкладаў.
І тады мы цяпер таксама можам перайсці ад Пуціна да Сі Цзіньпіна, якога многія не хочуць бачыць як
адзінае цэлае, хоць для мяне яны дакладна з'яўляюцца ім.
І вось мы апынуліся ў сітуацыі незадоўга да пачатку вайны ва Украіне ў пачатку 2022 года... Пуцін
наведаў Зімовую Алімпіяду ў Пекіне і сказаў, і я цытую:
«Прэзідэнт Сі Цзіньпін і я даўно ведаем адно аднаго як добрыя сябры і палітыкі, якія ў значнай ступені падзяляюць
аднолькавыя погляды на вырашэнне сусветных праблем. Мы падтрымліваем цесны і часты кантакт». Канец цытаты.
І Сі Цзіньпін пайшоў яшчэ далей, назваўшы Уладзіміра Пуціна ў 2019 годзе сваім найлепшым
сябрам — не проста сябрам, а найлепшым сябрам.
Так што паміж імі няма месца.
Такім чынам, вы маеце аднолькавыя погляды на тое, як вырашаць сусветныя праблемы.
Або ўсяго два месяцы таму, як паведаміла інфармацыйная праграма «Tagesschau», і я цытую:
Расія і Кітай хочуць паглыбіць сваё супрацоўніцтва ў розных сферах, такіх як лагістыка, транспарт,
энергетыка і сельская гаспадарка. Канец цытаты. І ў гэтым сэнс.
Такім чынам, гэтае супрацоўніцтва з Кітаем сапраўды падкрэслівае камуністычны светапогляд
Пуціна, які ён ужо адкрыта прызнаў у сваёй прамове.
У рэшце рэшт, Кітай — гэта адкрыта камуністычная краіна; гэта нельга адмаўляць.
Краіна, напрыклад, дзе камуністычны масавы забойца Мао Цзэдонг усё яшчэ карыстаецца нечым накшталт святога статусу.
І, напрыклад, краіна, адзіная палітычная партыя якой сцвярджае ў сваёй канстытуцыі, і я цытую:
«Найвышэйшы ідэал і канчатковая мэта партыі — рэалізацыя камунізму». Канец цытаты.
Такім чынам, гэта таксама адназначна, і камунізм, як мы чулі раней, вядома, можа быць рэалізаваны толькі ў глабальным маштабе,
як сцвярджаў Ленін, і таму прыхільнасць да камунізму заўсёды з'яўляецца прыхільнасцю да сусветнага
ўрада — зноў жа, ключавое слова тут — глабалізм.
І, гэтаксама як Расія, Кітай таксама ўзяў на сябе абавязацельства прасоўваць Дзень нараджэння 2030, які,
як я казаў, з'яўляецца больш мяккай формай камунізму.
Мао ўсё яшчэ захаваны ў мемарыяльнай зале ў Пекіне, гэтак жа, як Ленін усё яшчэ знаходзіцца ў маўзалеі на Чырвонай плошчы.
Такім чынам, камуністычныя забойцы з абодвух бакоў карыстаюцца вялікай пашанай.
Калі сказаць правакацыйна, то гэта як быццам цяпер на Александэрплац стаіць маўзалей Гітлера; адлегласць да
Трэцяга рэйха, я б сказаў, была б не вельмі пераканаўчай.
Вядома, палітыка ў дачыненні да каранавіруса была гэтак жа камуністычнай, і яна можа вярнуцца ў любы момант.
Кітай жорстка катаваў сваё насельніцтва.
Так працягвалася да 2023 года, калі тут ужо даўно ўсё зноў адкрылася.
Такім чынам, гэта былі нашы лакдаўны на стэроідах у Кітаі, дзе некаторыя людзі не маглі выходзіць з дамоў цэлымі тыднямі.
Цэлыя жылыя раёны былі агароджаны, а супермаркеты зачыніліся.
Такім чынам, вы бачылі, як людзі насамрэч махалі з акнаў, таму што іх халадзільнікі былі
пустыя і яны не маглі выходзіць падчас лакдаўна.
Цэлыя раёны цалкам закрываліся, калі станоўчы вынік ПЦР-тэсту быў хоць у аднаго чалавека.
І, вядома, людзей тады замкнулі ў гэтых злавесных каранцінных лагерах, дзе кантэйнеры сапраўды выглядалі як турэмныя камеры.
І там таксама людзей замкнулі ў іх на цэлыя тыдні.
Такім чынам, тэрор з-за каранавіруса, учынены Сі Цзіньпінам, які нават прымушае нашы ўрады, што і не былі
асабліва далікатнымі, выглядаць даволі мяккімі ў параўнанні.
Вядома, ужо паспелі распаўсюдзіцца чуткі, што кітайскі рэжым можа паралізаваць сваіх апанентаў проста тым, што
пазначыць іх QR-код як чырвоны, бо гэта азначае, што яны больш не могуць свабодна перамяшчацца ў Кітаі.
Я не ведаю, ці існуе гэта яшчэ, але гэта, безумоўна, тое, што можна было б вярнуць у будучыні.
І так, цяпер Расія ў пытанні каранавіруса крыху больш скіравалася на Захад: яна не была такой жорсткай, як Кітай,
але і не вылучалася ў пазітыўным сэнсе, каб цяпер яе можна было лічыць добрай альтэрнатывай.
Менавіта так, і цяпер я шмат гаварыў пра камунізм, і, на маю думку, мы маем справу толькі з
ідэалогіяй, якая з'яўляецца сродкам для дасягнення мэты.
Што да вышэйшага кіраўніцтва, якому я хацеў бы цяпер звярнуцца, давайце спачатку разгледзім, хто насамрэч зрабіў
гэтым ідэалагічным монстрам пад назвай камунізм такім магутным.
І гэтай Кастрычніцкай рэвалюцыяй у Расіі ў 1917 годзе пачалося ўсё – яна была прафінансавана амерыканскімі банкірамі з Уол-стрыт.
Існуе цэлы шэраг фундаментальных прац амерыканскага гісторыка Энтані С. Татана.
І два імёны, безумоўна, варта згадаць як фінансістаў камуністаў: Пола Варбурга і Якаба Шыфа.
Паўл Варбург афіцыйна лічыцца галоўным стваральнікам Федэральнай рэзервовай сістэмы ЗША.
Яшчэ ў 1913 годзе, калі быў заснаваны ФРС, многія, у тым ліку і высокапастаўленыя асобы, сцвярджалі,
што Пол Варбург насамрэч працаваў ад імя Ротшыльдаў.
І мы таксама ведаем, напрыклад, што ў 1920-х гадах Ротшыльды і Варбургаў працавалі разам для заснавання
Панэўрапейскага руху, дзе Варбург, так бы мовіць, сапраўды браў загады непасрэдна ад Ротшыльда.
Такім чынам, Пол Варбург меў дачыненне да Кастрычніцкай рэвалюцыі, амаль напэўна ад імя Ротшыльдаў
і, у крайнім выпадку, ад імя другой асобы па рангу.
У выпадку Якаба Шыфа гэтая сувязь з Ротшыльдамі вельмі відавочная, бо сям'я Шыф у XVIII стагоддзі
нават жыла ў адным доме з Ротшыльдамі ў Франкфурце.
І гэтыя два банкіры, Пол Варбург і Джэйкаб Шыф, якія са сваімі банкаўскімі дамамі «Кун, Лёб і К°» і Федэральнай рэзервовай
сістэмай фінансавалі сусветную рэвалюцыю, выкарысталі свае грошы, каб забяспечыць, каб Ленін і
Троцкі змаглі захапіць уладу ў Расіі ў 1917 годзе.
І важна спачатку зразумець, хто насамрэч увёў камунізм.
І зноў Rockefeller быў прыцягнуты да заснавання Федэральнай рэзервовай сістэмы ў 1913 годзе.
І праз гэтых Рокфелераў, якія па сённяшні дзень цесна супрацоўнічаюць з Ротшыльдамі, мы хутка вяртаемся да гульцоў, якія
насамрэч з'яўляюцца цэнтрам увагі, а менавіта Кітай і Расія.
У рэшце рэшт, менавіта Рокфелеры праз свайго чалавека Генры Кісінджэра ініцыявалі адкрыццё Кітая ў 1970-х
гадах, што прывяло да таго, што Кітай стаў той сусветнай дзяржавай, якой мы яго ведаем сёння.
І ў гэты перыяд, у 1970-х гадах, Дэвід Рокфелер паехаў у Кітай і наведаў другога па ўплыве чалавека пасля Мао
Цзэдоunga, Мао, якому ў Кітаі па-ранейшаму аддаюць пашану.
А потым Дэвід Рокфелер напісаў у «Нью-Ёрк Таймс», пасля таго як Мао забіў мільёны кітайцаў, што Кітай уяўляе сабой,
і я цытую, «адзін з найважнейшых і найпаспяховейшых эксперыментаў у гісторыі чалавецтва», канец цытаты.
Так, кожны, хто прыгледзіцца да гэтага бліжэй, зразумее, што Кітай быў сапраўдным праектам Рокфелераў.
А потым можна перанесціся яшчэ на 50 гадоў наперад ад 1970-х і непасрэдна перайсці да
сувязі паміж Клаўсам Швабам і Дэвідам Ракфелерам.
Бо Клаус Шваб цалкам адкрыта кажа, што Генры Кісінджэр быў для яго своеасаблівым настаўнікам.
І Генры Кісінджэр, безумоўна, працаваў на Рокфелераў; ён быў іх чалавекам.
А іншы ментар, да якога спасылаецца Клаус Шваб, — гэта нейкі Морыс Стронг, які, як і
Генры Кісінджэр, таксама працаваў з Рокфелерамі.
Гэта азначае, што Шваб таксама з'яўляецца саўдзельнікам Ракфелера.
І сёння Клаус Шваб, галоўны ідэйны натхняльнік «Вялікага перазапуску», кажа, вельмі падобным тонам да таго, як
калісьці казаў Дэвід Ракфелер, што Кітай з'яўляецца, і я цытую, «прывабнай мадэллю для вялікай колькасці краін», канец цытаты.
Клаус Шваб сцвярджае, што Кітай з'яўляецца мадэллю для свету або для Захаду.
І камуністычны Кітай, дзе мы бачылі, што Рокфелеры, як сузаснавальнікі ФРС, былі тымі, хто даў
стартавы сігнал для глабальнага захопу камунізмам...
Такім чынам, усё становіцца на свае месцы.
А яшчэ ёсць Ротшыльды, якія, хоць рэдка і прызнаюцца ў гэтым публічна, поўныя эйфарыі адносна камуністычнай Кітая.
У 2011 годзе пэўная Эвелін дэ Ротшыльд, ніхто іншая, як фінансавы дарадца каралевы, з'явілася на
тэлеканале Bloomberg і адгукалася пра Кітай толькі з пахвалой.
Напрыклад, ён намякнуў на рэньміньбі, кітайскую валюту, як на сусветную валюту.
І нават сёння Ротшыльды па-ранейшаму падтрымліваюць добрыя дзелавыя адносіны з Кітаем, як
яны самі прызнаюць на сваіх публічных парталах.
І ёсць дастаткова падстаў лічыць Ротшыльдаў галоўнымі арганізатарамі Кастрычніцкай рэвалюцыі.
І ў любым выпадку, як адкрыты партнёр Рокфелераў, якія яшчэ больш адкрыта актыўныя ў Кітаі.
Потым ёсць і адваротны напрамак, які, вядома, таксама важны, — дзелавыя адносіны ад Ротшыльдаў да Расіі.
Напрыклад, кажуць, што ў 2008 годзе Натаніэль Ротшыльд інвеставаў 500 мільёнаў долараў у алюмініевую кампанію алігарха.
Ён, у сваю чаргу, вельмі блізкі да Пуціна і называецца Аляг Дзерыпаска.
І, вядома, Герхард Шродэр, які з'яўляецца вельмі блізкім сябрам Пуціна, заняў пасаду кансультанта ў банку
Ротшыльдаў пасля заканчэння сваёй канцлерскай дзейнасці.
Але становіцца яшчэ лепш, бо сувязь з Рокфелерам з Пуціным відавочная, бо чалавек Рокфелера і настаўнік Шваба Генры
Кісінджэр быў вельмі блізкім сябрам Пуціна да сваёй смерці.
Такім чынам, ужо склалася вельмі ясная карціна, што супрацоўніцтва сапраўды адбываецца на вышэйшых узроўнях.
Але, вядома, вырашальным звяном паміж Расіяй і Кітаем, а таксама гэтымі міжнароднымі фінансавымі элітамі, з'яўляецца тое, што і
Кітай, і Расія высока цэняць камунізм, які таксама распаўсюджваўся гэтымі глабальнымі гульцамі, такімі як Ротшыльд і Ракфелер.
Я б проста хацеў(ла) дадаць гэтую важную думку ў канцы, вядома ж, каб ніхто не падумаў, што я разглядаю тут толькі сімптомы.
Я разумею, што ў закуліссі дзейнічаюць іншыя сілы, якія вызначаюць ход падзей.
Але я хачу даць ясна зразумець, што ў гэтай групы людзей няма ніякіх праблем з камуністычнай
сістэмай; наадварот, яны знаходзяцца ў калысцы камунізму.
Ён хоча гэтага!
І так, здаецца, гэта і ёсць мэта на будучыню, каб абодва бакі сапраўды аб'ядналіся і ўвялі
гэты глабальны камунізм у кожны куток свету.
Гэта цяпер адбываецца тут праз Вялікі перазапуск або Дзень нараджэння 2030. Гэта адбываецца даволі ціха, даволі павольна.
А ў Расіі і Кітаі ўсё больш жорсткае, больш ваяўнічае, але ў рэшце рэшт, дух усё той жа.
І так, ці з'яўляецца камунізм сапраўднай канчатковай мэтай эліт, такіх як Ротшыльды, — гэта зусім іншае пытанне.
Таксама варта коратка згадаць месіянскія секты апошніх часоў, якія таксама пераследуюць пэўныя мэты.
Таму я таксама ў гэтым задзейнічаны.
Але гэта выйшла б за рамкі гэтай дыскусіі, таму я проста пакіну гэта як, скажам так, агульны прагноз на будучыню: мы
ўсе слепа ідзём у камунізм, які навязваюць абодва бакі — Усход і Захад, — перакідаючы адзін аднаму адказнасць.
Менавіта так, так, што да лічбавай турмы ў Кітаі, якая, па словах Клаўса Шваба, з'яўляецца прывабнай мадэллю – у «газеце,
забароненай у Германіі», былым ExpressZeitung, мы ўжо апублікавалі падвойны нумар, так што вы можаце паглыбіцца ў гэтыя тэмы.
Збіраецца значна больш доказаў, якія потым дадуць яшчэ больш ясную карціну.
І так, яшчэ раз, падсумоўваючы: Кітай і Расія дакладна не з'яўляюцца нашымі саюзнікамі, і камунізм там насамрэч не
знік, дый не такі ён мёртвы, як нам гэта ўбіваюць у галаву.
Такім чынам, гэтыя краіны ўсё яшчэ ў змове з тыповымі галоўнымі мазгамі з вышэйшай фінансавай сферы,
і мы павінны ставіцца да гэтага вельмі скептычна.
Як я сказаў, гэта накіравана супраць урадаў, у тым ліку, вядома, супраць нашага ўрада, які
сам у гэтым удзельнічае, а не супраць людзей там.
І так, Захад можна абвінаваціць у многіх злых рэчах, і гэта, магчыма, праўда, але адказ на гэта і
выратаванне ад гэтага дакладна не ў Пуціне і Кітаі.
Вось усё, што я сапраўды хацеў данесці гэтай прэзентацыяй, і я вельмі задаволены. Я скончыў, і жадаю ўсім цудоўнай імпрэзы!
Іва: Гэта было захапляльна, як ты падышоў да ўсяго гэтага.
Я шкадую, што мы не змаглі даць вам больш часу.
Магчыма, калі-небудзь будзе працяг, але для мяне асабіста гэта было як... як лыжны трамплін.
Спачатку я думаю: ого, ого, ого, куды гэты чалавек ідзе?
Цяпер ён уступае ў бой праўцай-леўцай – і тут хрэн! Але потым ён узлятае і даходзіць да сутнасці.
Вы выдатна справіліся!
Гэты вобраз з радзільным ложкам таксама быў вельмі трапным, бо сілы, што кіруюць з-за куліс, стаялі ля яго.
Так, мы бачым, як людзей зноў эксплуатаюць. Так, вы ўжо ўсё згадалі.
Ленін, Троцкі, Сталін — усе масонцы. Пуцін — масон. У рэшце рэшт, проста яшчэ адзін клуб.
Але пазбаўленне народаў, дзе ж можна ўбачыць гэта прыгажэй?
У больш сталай форме, чым камунізм? Дзе ўсё — дзяржава, дзяржава... І вось зноў Ротшыльды.
Так мы ўбачым, у чые рукі мы трапім. Гэта быў каштоўны ўнёсак.
Дзякуем вам і жадаем усяго найлепшага ў будучыні. Поспехаў з вашай газетай «Экспрэс».
Перадайце ўсема павагу ад нас, усёй камандзе, не?
Цільман Кнэхтль – дзякуй! Мы цябе любім!
Цільман Кнэхтэл: Бывай, беражы сябе.
Іва: Бывай, бывай!