Ivo Sasek: Ο επόμενος ομιλητής μας θα έρθει απευθείας από τις Φιλιππίνες με διαφορά ώρας έξι ωρών.
Επίσης, ανοίγει τακτικά τα μάτια εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που αναζητούν πραγματικά τις
πραγματικές σχέσεις στην πολιτική και τις επιχειρήσεις.
Ρωτάω την τεχνολογία: Είναι η σύνδεση με τις Φιλιππίνες εντάξει;
Τεχνικός: "Ναι, έχουμε μια εικόνα".
Εντάξει, τότε εκ μέρους όλων των τηλεθεατών από όλο τον κόσμο, σας ευχαριστώ πολύ για τη συμβολή σας στην 20η AZK.
Κινηματογραφική ταινία για τη σύντομη βιογραφία του Tilman Knechtel!
Βιογραφία Tilman Knechtel: Ο Tilman Knechtel, γεννημένος το 1987 στο Filderstadt της Γερμανίας,
είναι συγγραφέας και ερευνητής δημοσιογράφος.
Ο Tilman Knechtel έχει ήδη γράψει εκτενώς για την οικογένεια Rothschild, την αποκρυφιστική μουσική βιομηχανία, τον
καμπαλισμό και την μακροπρόθεσμη στρατηγική των κομμουνιστών.
Οι δημοσιεύσεις του περιλαμβάνουν τα βιβλία "Die Rothschilds - Eine Familie beherrscht die Welt" και
"Die Rockefellers - Ein amerikanischer Albtraum".
Ο Tilman Knechtel διατηρούσε το κανάλι YouTube "Trau kein Promi" με πάνω από 130.000 συνδρομητές.
Από τότε έχει διαγραφεί από το YouTube και μπορεί πλέον να βρεθεί με το όνομα: "Trau kein Promi 3".
Διαθέσιμο και στο Telegram με τίτλο "Μην εμπιστεύεστε επίσημα μια διασημότητα".
Εργάζεται επίσης ως συντάκτης στην ελβετική εφημερίδα "ExpressZeitung".
Η "ExpressZeitung" έχει ήδη καταγράψει τις πολιτικές, κοινωνικές και ιστορικές εξελίξεις
της εποχής μας σε περισσότερα από 60 τεύχη.
Με βάση τα τρέχοντα παγκόσμια γεγονότα, η "ExpressZeitung" δημιουργεί μια βάση για τη συνολική
κατανόηση σημαντικών και αμφιλεγόμενων θεμάτων.
Ο Tilman Knechtel είναι ευπρόσδεκτος προσκεκλημένος σε τηλεοπτικές εκπομπές των ανεξάρτητων μέσων ενημέρωσης, λόγω της
ευρείας και σε βάθος γνώσης του για την παγκόσμια πολιτική.
Ο Tilman Knechtel μιλάει σήμερα με θέμα: "Ρωσία και Κίνα - εχθροί ή σύμμαχοι της Δύσης;"
[Tilman Knechtel: Ναι, γεια σας, χαίρομαι που βρίσκομαι εδώ. Ελπίζω να με ακούτε.
Ναι, φαίνεται ότι με ακούνε.
Οπότε ναι, είμαι πολύ χαρούμενος που βρίσκομαι εδώ - για μια φορά στην AZK με μια ελαφρώς
διαφορετική μορφή από αυτή που γνώρισα την AZK στο παρελθόν.
Παρ' όλα αυτά, ναι, είναι ωραίο που για μια φορά τα κατάφερε.
Μου δόθηκε μισή ώρα για την παρουσίασή μου, κάτι που νομίζω ότι είναι αρκετά καλό, επειδή
δεν είμαι άνθρωπος των μακροσκελών παρουσιάσεων.
Και το θέμα δεν είναι πολύ περίπλοκο για να μεταφερθεί σε μισή ώρα.
Έτσι, μπαίνω στο θέμα σχετικά γρήγορα.
Ορισμένοι ίσως γνωρίζουν ήδη πολλά από αυτά που παρουσιάζω από την ελβετική "in Deutschland verboten-Zeitung",
πρώην ExpressZeitung, στην οποία είμαι συντάκτης.
Και το θέμα είναι: "Ρωσία και Κίνα - εχθροί ή σύμμαχοι της Δύσης;" - Ερωτηματικό προς το παρόν.
Νομίζω ότι αξίζει να ρίξουμε άλλη μια ματιά σε έναν ή δύο ανθρώπους που δικαίως απογοητεύονται από τις
δυτικές μας πολιτικές, για να δούμε αν μπορούν να βρουν εναλλακτικές λύσεις σε αυτές τις χώρες.
Παρ' όλα αυτά, πρέπει να είμαι σύντομος, οπότε θα σας δώσω αμέσως την απάντηση στο θέμα της διάλεξης:
Στα μάτια μου, η Κίνα και η Ρωσία δεν είναι πλέον σύμμαχοι αλλά εχθροί της Δύσης.
Και με αυτό εννοώ ξεκάθαρα, και πραγματικά πρέπει να το πω αυτό, εννοώ τα καθεστώτα ... καλά, εννοώ τον Πούτιν και
τον Σι Τζινπίνγκ και όχι τον κανονικό πληθυσμό εκεί - αυτά είναι ξεκάθαρα δύο διαφορετικά πράγματα.
Και η εχθρότητα προς τη Δύση - αυτό μπορεί επίσης να συναχθεί πολύ εύκολα από πολύ κοινότυπα γεγονότα, κατά τη
γνώμη μου - δηλαδή ότι ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Σι Τζινπίνγκ επιδιώκουν κομμουνιστικούς στόχους.
Και υποθέτω ότι δεν θα υπάρχουν πάρα πολλοί κομμουνιστές που παρακολουθούν εδώ στο AZK, τους οποίους θα
πρέπει να πείσω για το πόσο κακός είναι ο κομμουνισμός.
Έτσι, μπορώ να παραλείψω αυτό το σημείο προς το παρόν και να ξεκινήσω αμέσως με την
απόδειξη αυτής της νοοτροπίας στη Ρωσία και την Κίνα.
Και ας ξεκινήσουμε με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.
Τώρα παρουσιάζεται στα δυτικά μέσα ενημέρωσης ως ένας σκληρός, συντηρητικός τύπος, έτσι ώστε να υποθέσει κανείς ότι
ναι, τώρα θα εκδικηθεί πραγματικά την αμερικανική αυτοκρατορία και τους Γουόκς και τότε όλα θα είναι καλύτερα.
Έτσι θα δημιουργούσε και πάλι πιο φυσιολογικές συνθήκες, λέω εγώ.
Μπορώ μόνο να πω ότι αυτή δεν είναι καθόλου η εικόνα που έχουν πολλές κριτικές φωνές στη Ρωσία -
από χριστιανούς μέχρι συντηρητικούς και δεξιούς.
Υπάρχουν όμως και πολλές επικριτικές φωνές εντός της Ρωσίας που τον βλέπουν με τον ίδιο παράλογο τρόπο που πολλοί
επικριτικοί Γερμανοί βλέπουν τη σημερινή κυβέρνηση, δηλαδή ως αριστερό, διεθνιστή ή ακόμη και κομμουνιστή.
Και υπάρχουν λόγοι γι' αυτό. Μπορείτε να πάτε πίσω στο 2016, για παράδειγμα.
Υπήρξε μια πολύ σαφής ομιλία του Βλαντιμίρ Πούτιν στο Πανρωσικό Λαϊκό Μέτωπο.
Πρόκειται για ένα είδος οργάνωσης πίεσης για το κόμμα του.
Και ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτή την ομιλία. Η ζυγαριά πέφτει πραγματικά από τα μάτια σας.
Τονίζει ότι η στάση του απέναντι στις κομμουνιστικές ιδέες δεν έχει αλλάξει ποτέ και ότι
εξακολουθεί να κρατά την κάρτα του κόμματός του στο σπίτι.
Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Πούτιν εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα και στη μυστική υπηρεσία KGB τη δεκαετία του 1970.
Πιθανώς εκεί βρίσκεται ακόμη και σήμερα η αφοσίωσή του.
Και στη συνέχεια η καθοριστική φράση στην ομιλία του 2016.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν λέει ότι ποτέ δεν εξαναγκάστηκε να ενταχθεί στο Κομμουνιστικό Κόμμα τότε, αλλά -απόσπασμα Πούτιν:
"Μου άρεσαν πολύ οι κομμουνιστικές και σοσιαλιστικές ιδέες και εξακολουθούν να μου αρέσουν". Τέλος του αποσπάσματος.
Έτσι, ο Πούτιν εξακολουθεί να συμπαθεί τις κομμουνιστικές ιδέες - τις ιδέες των μεγαλύτερων μαζικών δολοφόνων στην ιστορία.
Και το 2005 είπε επίσης ότι η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης ήταν μια καταστροφή, κυριολεκτικά η
μεγαλύτερη γεωπολιτική καταστροφή του 20ού αιώνα.
Έτσι, γι' αυτόν, η πτώση ενός κομμουνιστικού κράτους είναι κάτι τραγικό. Αυτή είναι μια βαθιά διορατικότητα!
Και ναι, αυτό δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωσή του, γι' αυτό και οι επικριτές του
εντός της Ρωσίας έχουν επίσης πολλά πυρομαχικά.
Εδώ, για παράδειγμα, είναι ένα άλλο εντυπωσιακό παράδειγμα:
Μόλις φέτος τον Μάρτιο του 2024, ο Πούτιν μίλησε σε ένα φεστιβάλ που θα μπορούσαμε σχεδόν να το ονομάσουμε
κομμουνιστικό ή αντιφασιστικό και εκφώνησε ομιλία εκεί.
Το όλο πράγμα ονομάστηκε Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας.
Εδώ στη Δύση δεν ακούτε τίποτα γι' αυτό. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το έχουν ακούσει ποτέ.
Αυτό πραγματοποιήθηκε φέτος στη Ρωσία και είναι ένα τεράστιο γεγονός.
Φαίνεται επίσης σχετικά ακίνδυνο επιφανειακά - τυπική προπαγάνδα.
Αλλά αν ρίξετε μια ματιά στους συμμετέχοντες, θα δείτε χιλιάδες νέους από κομμουνιστικές
οργανώσεις από όλο τον κόσμο να έρχονται στη Ρωσία.
Και ναι, υπήρξε ήδη ένα άλλο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας το 2017, το οποίο εξακολουθούσε να διοργανώνεται
επίσημα από την Παγκόσμια Συμμαχία Δημοκρατικής Νεολαίας.
Και ο Πούτιν εμφανίστηκε επίσης εκεί και εκφώνησε ομιλία.
Και αυτός ο Παγκόσμιος Σύνδεσμος Δημοκρατικής Νεολαίας είναι ένα είδος οργάνωσης-ομπρέλας
για τις κομμουνιστικές οργανώσεις νεολαίας.
Και ο εκπρόσωπος της Γερμανίας στην Παγκόσμια Συμμαχία Δημοκρατικής Νεολαίας είναι, για παράδειγμα, η
Σοσιαλιστική Γερμανική Εργατική Νεολαία, θυγατρική οργάνωση του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας.
Και πράγματι, πολλοί από τους συμμετέχοντες εκεί στο Παγκόσμιο Φεστιβάλ Νεολαίας στη Ρωσία, είτε το 2017 είτε το 2024,
αν προέρχονταν από τη Δύση, είχαν αντιφασιστικό υπόβαθρο.
Με άλλα λόγια, οι ίδιοι άνθρωποι που στην πραγματικότητα θεωρείται ότι είναι διαμετρικά αντίθετοι με τις
υποτιθέμενες πατριωτικές αξίες του Πούτιν - θα υπέθετε κανείς.
Αλλά λάθος. Ο Πούτιν μιλάει γι' αυτούς και πανηγυρίζει μπροστά τους.
Και είναι λογικό, διότι κατά τη γνώμη μου συγκεντρώνει ακριβώς αυτό που ανήκει μαζί.
Επειδή το antifa προέρχεται επίσης από τον αντιφασισμό.
Και ο αντιφασισμός είναι κάτι σαν κρατικός λόγος στη Ρωσία του Πούτιν, θα μπορούσαμε να
πούμε. Και αυτό είναι σημαντικό να το καταλάβουμε.
Αυτό δεν σημαίνει ότι απλά δεν σας αρέσουν οι φασίστες ή οι ναζί - ούτε αυτό είναι η ιδεολογία μου - αλλά είναι απλά ένας νέος
κώδικας της ΓΛΔ, θα μπορούσατε να πείτε, ή ένας νέος παλιός κώδικας που ήδη γνωρίζετε από
τη ΓΛΔ, για τον ταξικό εχθρό των σοσιαλιστών.
Με άλλα λόγια, όποιος χαρακτηρίζεται φασίστας δεν είναι σοσιαλιστής ή κομμουνιστής και πρέπει να καταπολεμηθεί.
Λοιπόν, υπήρξε μια εκδήλωση που οργανώθηκε από τη διεθνή αριστερά όπου εμφανίστηκε ο Πούτιν και τον επευφημούσαν.
Αλλά οι εικόνες αυτού του Παγκόσμιου Φεστιβάλ Νεολαίας δεν πηγαίνουν στη Δύση, επειδή ο Πούτιν παρουσιάζεται εδώ ως ο
σωτήρας των συντηρητικών και των χριστιανών, ενώ στη Ρωσία έχει καλές σχέσεις με σοσιαλιστές από όλο
τον κόσμο, την Κούβα, τη Βενεζουέλα και ούτω καθεξής.
Ναι, ακριβώς, έτσι στην καρδιά της κομμουνιστικής ιδεολογίας ήταν φυσικά πάντα η παγκόσμια
κυβέρνηση, κάτι που στην πραγματικότητα είναι αυτονόητο.
Αλλά για να το υποστηρίξουμε, εδώ έχουμε τον Βλαντιμίρ Λένιν, για παράδειγμα, ο οποίος είπε, εισαγωγικά:
"Είμαστε διεθνιστές. Αγωνιζόμαστε για τη σταθερή ένωση και την πλήρη συγχώνευση των εργατών και των αγροτών
όλων των λαών του κόσμου σε μια ενιαία παγκόσμια σοβιετική δημοκρατία". Τέλος του αποσπάσματος.
Και ο Λέων Τρότσκι μίλησε επίσης για μια σοσιαλιστική παγκόσμια ομοσπονδία, κάτι που είναι ενδιαφέρον,
επειδή όλοι μιλούν πάντα για τους παγκοσμιοποιητές.
Αλλά για μένα, ο πυρήνας του όλου πράγματος έχει παραμεληθεί εντελώς, δηλαδή ότι πρόκειται ακόμα για τον κομμουνισμό και
τίποτα δεν είναι πιο παγκοσμιοποιημένο από τον κομμουνισμό.
Και εκεί ακριβώς υπάρχουν επίσης δεσμεύσεις προς την κατεύθυνση της παγκόσμιας κυβέρνησης εντός της Ρωσίας.
Για παράδειγμα, ο Πούτιν ή η Ρωσία έχει επίσης ταχθεί πολλές φορές υπέρ της Ατζέντας 2030.
Αυτό αποδίδεται επίσης γενικά στη Δύση με την BlackRock, το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ και ούτω καθεξής.
Αλλά αν κοιτάξει κανείς την προέλευσή της, συνειδητοποιεί ότι η Ατζέντα 2030 έχει σοσιαλιστικές ρίζες.
Ο εμπνευστής αυτής της Ατζέντας 2030, για παράδειγμα, ήταν ένας Νορβηγός σοσιαλιστής με το όνομα Gro Harlem Brundtland.
Και η συμπάθεια του Πούτιν για τον κομμουνισμό, για την οποία μόλις ακούσαμε στην ομιλία του, είναι φυσικά επίσης μια έκκληση
υπέρ αυτής της παγκόσμιας κυβέρνησης, διότι ο κομμουνισμός και η παγκόσμια κυβέρνηση πάνε χέρι-χέρι, όπως είπε και ο Λένιν.
Και μπορείτε επίσης να βρείτε πιο συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με αυτή την παγκόσμια κυβέρνηση στη Ρωσία.
Και αρκετές φορές στα γραπτά του σημαντικότερου στρατηγικού της Ρωσίας.
Πρόκειται λοιπόν για τον Αλεξάντερ Ντούγκιν, ο οποίος έχει πραγματικά διατυπώσει κάτι σαν τον ρωσικό λόγο του κράτους.
Έτσι, δεν υπάρχει άλλο βιβλίο από το "Βασικές αρχές της γεωπολιτικής" του που να
έχει επηρεάσει τόσο πολύ τις ελίτ στη Ρωσία.
Και σε αυτό το βιβλίο "Βασικές αρχές της γεωπολιτικής" του 1997, ο Αλεξάντερ Ντούγκιν γράφει για μια
νέα ρωσική αυτοκρατορία που πρόκειται να ιδρυθεί.
Και το παρουσιάζει ως εξής, εισαγωγικά: "Σύμφωνα με τη λογική της γεωπολιτικής, αυτή η αυτοκρατορία πρέπει να ξεπεράσει
στρατηγικά και χωρικά την προκάτοχό της, τη Σοβιετική Ένωση.
Επομένως, η νέα αυτοκρατορία πρέπει να είναι ευρασιατική, ηπειρωτική και, προοπτικά, μια παγκόσμια
αυτοκρατορία. Ο αγώνας για την παγκόσμια κυριαρχία του ρωσικού λαού δεν έχει ακόμη τελειώσει". Τέλος του αποσπάσματος.
Έτσι, εδώ έχουμε μια δέσμευση για παγκόσμια δύναμη ή παγκόσμια κυριαρχία, και επομένως επίσης για
παγκόσμια κυβέρνηση, την οποία ζήτησε και ο Λένιν.
Και ο λόγος αυτού του ανθρώπου, του Αλεξάντερ Ντούγκιν, μετράει πραγματικά για κάτι στη Ρωσία,
ακόμα κι αν πολλοί θέλουν ακόμα να το αρνηθούν.
Και ναι, αυτή η αυτοκρατορία που επιθυμεί ο Ντούγκιν θα είναι ο διάδοχος της Σοβιετικής Ένωσης.
Και πράγματι, από τότε που ο Πούτιν ήρθε στην εξουσία, υπήρξε μια αναγέννηση της Σοβιετικής Ένωσης στη Ρωσία, κάτι που δεν
αποτελεί έκπληξη, αφού στον Πούτιν αρέσουν οι κομμουνιστικές ιδέες, σύμφωνα με τη δήλωσή του στην ομιλία του εκεί.
Έτσι, τώρα στήνονται και πάλι μνημεία του Στάλιν.
Ο Στάλιν επίσης ξεπλένεται ως ιστορική προσωπικότητα και υπάρχουν εκκλήσεις για την επαναφορά σοβιετικών ονομάτων, για
παράδειγμα να μετονομαστεί το Βόλγκογκραντ σε Στάλινγκραντ.
Ή και εδώ - ο Πούτιν επανέφερε τον ύμνο της Σοβιετικής Ένωσης το 2000, με νέους στίχους, αλλά από τον ίδιο κομμουνιστή συγγραφέα.
Και όσον αφορά την ελευθερία του Τύπου και την ελευθερία της γνώμης, έχουμε επίσης
επιστρέψει στις σοβιετικές συνθήκες στη Ρωσία.
Έτσι, η Ρωσία απαγόρευσε ένα σημαντικό μέσο ενημέρωσης της αντιπολίτευσης, τους "Moskow Times", σχεδόν ταυτόχρονα με την
απαγόρευση του "Compact" στη Γερμανία, και σχεδόν με παρόμοια αιτιολόγηση με αυτή της
Nancy Faeser, ίσως και λίγο πιο χοντροκομμένη.
Απόσπασμα: "Απαξίωση των αποφάσεων της ρωσικής ηγεσίας τόσο στην εσωτερική όσο και στην
εξωτερική πολιτική". Τέλος του αποσπάσματος.
Αυτό σημαίνει ότι στη Ρωσία δεν επιτρέπεται να ασκείς κριτική στις πολιτικές αποφάσεις, αλλιώς θα σου απαγορευτεί,
κάτι που θεωρώ ακρογωνιαίο λίθο κάθε ελεύθερης κοινωνίας.
Και ακόμη και πριν από αυτό, πολλά εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης καταργήθηκαν στη Ρωσία.
Αλλά αυτό είναι απλώς μια τυπική περίπτωση του τι κάνει η Μόσχα στο εξωτερικό, παρόμοια με τον
τρόπο που ο Πούτιν παρουσιάζεται τώρα ως συντηρητικός.
Έτσι προσκολλώνται στην αντιπολίτευση στη Δύση για να κερδίσουν πόντους συμπάθειας εκεί.
Και η ρωσική ξένη προπαγάνδα επικρίνει στη συνέχεια αυτό που συμβαίνει στη Δύση - ως φασισμό.
Και στη συνέχεια κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα στο εσωτερικό, και ένα καλό παράδειγμα είναι η πρόσφατη απαγόρευση του "Compact".
Κι εγώ είμαι κάθετα αντίθετος σε αυτό, και ούτε τη Νάνσι Φέιζερ τη συμπαθώ ιδιαίτερα,
αλλά τι θα κάνει η Ρωσία μετά την απαγόρευση;
Έτσι στέλνετε κάποιον από το Υπουργείο Εξωτερικών, ο οποίος είναι κατά της απαγόρευσης και είναι εξοργισμένος από αυτήν.
Θα συμφωνούσα επίσης με τη γυναίκα που έστειλαν εκεί, αλλά οι απαγορεύσεις είναι ...
Τι συμβαίνει όμως ταυτόχρονα στη Ρωσία; Ακριβώς το ίδιο πράγμα!
Επομένως, έχουμε να κάνουμε με τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Ή εδώ είναι μια ωραία εικόνα. Ελπίζω να μπορείτε να δείτε την εικόνα τώρα, η οποία θα
δώσει σε κάποιους ανθρώπους τροφή για σκέψη.
Ο Πούτιν σε κρατική επίσκεψη στη Βόρεια Κορέα. Νομίζω ότι η εικόνα και μόνο μιλάει από μόνη της.
Έτσι, ο κόσμος πρέπει να εμφανιστεί για να τους επευφημήσει μπροστά σε αυτά τα πορτρέτα των ηρώων.
Και ναι, νομίζω ότι η εικόνα εκπέμπει καθαρό κομμουνισμό.
Και στη συνέχεια, ο Πούτιν έλαβε επίσης λευκή επιταγή από τον Κιμ Γιονγκ Ουν πριν από αυτό.
Είπε, εισαγωγικά: "Πάντα υποστηρίζαμε και θα συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε όλες τις αποφάσεις του Πούτιν και τις
αποφάσεις της ρωσικής κυβέρνησης". Τέλος του αποσπάσματος.
Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει χώρος μεταξύ του Πούτιν και του Κιμ Γιονγκ Ουν.
Και δεν χρειάζεται να εξηγήσω τώρα γιατί η Βόρεια Κορέα δεν είναι μια ιδιαίτερα όμορφη και ελεύθερη χώρα.
Με άλλα λόγια, όταν κοιτάμε τη Ρωσία σήμερα, αναγνωρίζουμε παντού αυτή την κομμουνιστική επιρροή.
Και θα μπορούσα πραγματικά να δώσω χιλιάδες άλλα παραδείγματα.
Και στη συνέχεια μπορούμε επίσης να κάνουμε τη μετάβαση από τον Πούτιν στον Σι Τζινπίνγκ, τον οποίο πολλοί άνθρωποι δεν
θέλουν να βλέπουν ως ενιαία οντότητα, αν και εγώ σίγουρα θέλω.
Βρισκόμαστε λοιπόν λίγο πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία, στις αρχές του 2022... Ο Πούτιν επισκέφθηκε τους
Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο Πεκίνο και είπε, εισαγωγικά:
"Ο πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ και εγώ γνωριζόμαστε εδώ και πολύ καιρό ως καλοί φίλοι και πολιτικοί που μοιράζονται σε μεγάλο βαθμό τις
ίδιες απόψεις για την αντιμετώπιση των παγκόσμιων προβλημάτων. Διατηρούμε στενή και συχνή επαφή". Τέλος του αποσπάσματος.
Και ο Σι Τζινπίνγκ προχώρησε ακόμη παραπέρα και αποκάλεσε τον Βλαντιμίρ Πούτιν τον καλύτερο φίλο του το 2019 - όχι
απλώς έναν οποιοδήποτε φίλο, αλλά τον καλύτερό του φίλο.
Έτσι, κανένα φύλλο δεν θα χωρέσει ανάμεσα στα δύο.
Έτσι, έχουν τις ίδιες απόψεις για το πώς να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα του κόσμου.
Ή στην Tagesschau μόλις πριν από δύο μήνες μπορούσατε να διαβάσετε, εισαγωγικά:
"Η Ρωσία και η Κίνα θέλουν να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους σε διάφορους τομείς, όπως η εφοδιαστική, οι μεταφορές, η ενέργεια
και η γεωργία". Τέλος του αποσπάσματος. Και αυτό είναι το θέμα.
Έτσι, αυτή η συνεργασία με την Κίνα βάζει ένα μεγάλο θαυμαστικό πίσω από την κομμουνιστική κοσμοθεωρία του Πούτιν,
την οποία έχει ήδη παραδεχτεί ανοιχτά στην ομιλία του.
Εξάλλου, η Κίνα είναι μια ανοιχτά κομμουνιστική χώρα, αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς.
Μια χώρα, για παράδειγμα, στην οποία ο κομμουνιστής μαζικός δολοφόνος Μάο Τσε Τουνγκ
εξακολουθεί να έχει κάτι σαν ιερό καθεστώς.
Και για παράδειγμα, επίσης μια χώρα της οποίας το μοναδικό κόμμα γράφει στο καταστατικό της, εισαγωγικά:
"Το υψηλότερο ιδανικό και ο απώτερος στόχος του κόμματος είναι η υλοποίηση του κομμουνισμού". Τέλος του αποσπάσματος.
Έτσι, αυτό είναι επίσης αδιαμφισβήτητο και ο κομμουνισμός, όπως ακούσαμε νωρίτερα, μπορεί φυσικά να πραγματοποιηθεί μόνο σε
παγκόσμιο επίπεδο, όπως μόλις δήλωσε ο Λένιν, γι' αυτό και η δέσμευση στον κομμουνισμό είναι πάντα και η
δέσμευση στην παγκόσμια κυβέρνηση - και πάλι, η λέξη-κλειδί είναι η παγκοσμιοποίηση.
Και όπως και η Ρωσία, η Κίνα έχει επίσης δεσμευτεί να προωθήσει την Ατζέντα 2030, η οποία,
όπως είπα, είναι μια πιο ήπια μορφή κομμουνισμού.
[Ο Μάο διατηρείται ακόμη στην αίθουσα μνήμης στο Πεκίνο, όπως ο Λένιν εκτίθεται ακόμη σε ένα μαυσωλείο στην Κόκκινη Πλατεία.
Έτσι, οι κομμουνιστές δολοφόνοι και των δύο πλευρών έχουν την τιμητική τους.
Για να το θέσω προκλητικά, είναι σαν να έχουμε ένα μαυσωλείο του Χίτλερ στην Αλεξάντερπλατς, όπου η
απόσταση από το Τρίτο Ράιχ δεν θα ήταν επίσης πολύ αξιόπιστη.
Φυσικά, η πολιτική για τον κοροναϊό, η οποία θα μπορούσε να επιστρέψει ανά πάσα στιγμή, ήταν εξίσου κομμουνιστική.
Η Κίνα βασάνισε βάναυσα τον πληθυσμό της.
Αυτό συνεχίστηκε μέχρι το 2023, όταν όλα ήταν ήδη ανοιχτά και πάλι.
Έτσι, αυτά ήταν τα λουκέτα μας σε στεροειδή στην Κίνα, όπου οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να
βγουν από τα σπίτια τους για εβδομάδες κάθε φορά.
Ολόκληρες γειτονιές σφραγίστηκαν και τα σούπερ μάρκετ έκλεισαν.
Έτσι, έχετε δει ανθρώπους να χαιρετούν πραγματικά από τα παράθυρά τους επειδή το ψυγείο τους ήταν άδειο και δεν
μπορούσαν να βγουν έξω κατά τη διάρκεια του κλειδώματος.
Ολόκληρες περιοχές έκλειναν εντελώς αν υπήρχε μόνο ένα θετικό τεστ PCR.
Και φυσικά οι άνθρωποι κλείστηκαν σε αυτά τα διαβόητα στρατόπεδα καραντίνας, όπου τα
κοντέινερ έμοιαζαν πραγματικά με κελιά φυλακής.
Και ακόμη και εκεί, οι άνθρωποι ήταν μερικές φορές κλειδωμένοι μέσα για εβδομάδες.
Έτσι, η τρομοκρατία της Κορόνας από τον Σι Τζινπίνγκ, όπου ακόμη και οι κυβερνήσεις μας, οι οποίες δεν ήταν
καθόλου ευαίσθητες, φαίνονται πραγματικά ωραίες σε σύγκριση.
Βέβαια, τώρα έχει επίσης διαδοθεί η πληροφορία ότι το κινεζικό καθεστώς μπορεί να παραλύσει τους αντιπάλους του καθεστώτος, απλά
θέτοντας τον κωδικό QR σε κόκκινο χρώμα, επειδή αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείς πλέον να κυκλοφορείς ελεύθερα στην Κίνα.
Δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα αυτή τη στιγμή, αλλά είναι σίγουρα κάτι που μπορεί να επανέλθει στο μέλλον.
Και ναι, η Ρωσία έχει πλέον προσανατολιστεί λίγο περισσότερο προς τη Δύση με την κορώνα, δεν ήταν τόσο αυστηρή όσο η
Κίνα, αλλά ούτε και ξεχώρισε θετικά, έτσι ώστε να μπορεί πλέον να χρησιμοποιηθεί ως μια καλή εναλλακτική λύση.
Ακριβώς, έτσι τώρα έχω μιλήσει πολύ για τον κομμουνισμό, και στα μάτια μου έχουμε να κάνουμε μόνο
με μια ιδεολογία που είναι ένα μέσο για ένα σκοπό.
Για τους εγκέφαλους υψηλότερου επιπέδου, τους οποίους θα ήθελα να εξετάσω τώρα, ας δούμε πρώτα ποιος έκανε αυτό
το ιδεολογικό τέρας, τον κομμουνισμό, μεγάλο εξ αρχής.
Και αυτή ήταν η Οκτωβριανή Επανάσταση ως αφετηρία στη Ρωσία το 1917 - η οποία χρηματοδοτήθηκε
παρασκηνιακά από Αμερικανούς τραπεζίτες της Wall Street.
Υπάρχει ένα ολόκληρο θεμελιώδες έργο του Αμερικανού ιστορικού Antony C. Sutton.
Και δύο ονόματα πρέπει οπωσδήποτε να αναφερθούν ως χρηματοδότες των κομμουνιστών: ο Paul Warburg και ο Jakob Schiff.
Ο Paul Warburg ήταν επίσημα ο εγκέφαλος της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ, της Federal Reserve.
Το 1913, όταν ιδρύθηκε η FED, υπήρχαν πολλές φωνές που υποστήριζαν ότι ο Paul Warburg εργαζόταν στην πραγματικότητα για λογαριασμό
των Rothschilds, συμπεριλαμβανομένων πολλών υψηλόβαθμων φωνών.
Και γνωρίζουμε επίσης, για παράδειγμα, ότι οι Ρότσιλντ και οι Γουόρμπουργκ συνεργάστηκαν τη δεκαετία του 1920 για την ίδρυση
του Πανευρωπαϊκού Κινήματος, όπου ένας Γουόρμπουργκ όντως λάμβανε εντολές απευθείας από έναν Ρότσιλντ, θα μπορούσαμε να πούμε.
Έτσι, ο Paul Warburg έβαλε το χεράκι του στην Οκτωβριανή Επανάσταση, σχεδόν σίγουρα για λογαριασμό των
Ρότσιλντ και το αργότερο με τον δεύτερο της παρέας.
Με τον Jakob Schiff, αυτή η σύνδεση με τους Rothschild είναι πολύ σαφής, επειδή η οικογένεια Schiff μοιραζόταν ένα σπίτι
με τους Rothschilds στη Φρανκφούρτη ακόμη και τον 18ο αιώνα.
Και αυτοί οι δύο τραπεζίτες, ο Paul Warburg και ο Jakob Schiff, με τους τραπεζικούς οίκους τους, Kuhn, Loeb & Co. και την Federal
Reserve, ήταν οι τραπεζίτες της παγκόσμιας επανάστασης, έτσι χρησιμοποίησαν χρήματα για να εξασφαλίσουν ότι ο Λένιν και ο
Τρότσκι θα μπορούσαν να καταλάβουν την εξουσία στη Ρωσία το 1917.
Και είναι σημαντικό να καταλάβουμε πρώτα από όλα ποιος εφάρμοσε τον κομμουνισμό.
Και πάλι, ένας Ροκφέλερ συμμετείχε επίσης στην ίδρυση της Ομοσπονδιακής Τράπεζας το 1913.
Και μέσω αυτών των Ροκφέλερ, οι οποίοι εξακολουθούν να συνεργάζονται στενά με τους Ρότσιλντ μέχρι σήμερα,
επιστρέφουμε γρήγορα στους παίκτες για τους οποίους πραγματικά μιλάμε, δηλαδή την Κίνα και τη Ρωσία.
Ήταν οι Ροκφέλερ, μέσω του συζύγου τους Χένρι Κίσινγκερ, που ξεκίνησαν το άνοιγμα της Κίνας τη δεκαετία
του 1970, το οποίο οδήγησε την Κίνα να γίνει μια παγκόσμια δύναμη όπως την ξέρουμε σήμερα.
Και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, τη δεκαετία του 1970, ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ ταξίδεψε στην Κίνα και επισκέφθηκε
τον δεύτερο άνθρωπο πίσω από τον Μάο Τσε Τουνγκ, τον Μάο που εξακολουθεί να τιμάται στην Κίνα μέχρι σήμερα.
Και ο Ντέιβιντ Ροκφέλερ έγραψε τότε στους New York Times, αφού εκατομμύρια Κινέζοι είχαν σκοτωθεί από τον Μάο, ότι η Κίνα
αντιπροσώπευε - εισαγωγικά - "ένα από τα πιο σημαντικά και επιτυχημένα πειράματα στην ανθρώπινη ιστορία", τέλος εισαγωγικών.
Ναι, αν ρίξετε μια πιο προσεκτική ματιά, θα συνειδητοποιήσετε ότι η Κίνα ήταν ένα πραγματικό σχέδιο των Ροκφέλερ.
Και στη συνέχεια μπορείτε να προχωρήσετε 50 χρόνια μπροστά από τη δεκαετία του '70 και να φτάσετε κατευθείαν στη
σύνδεση μεταξύ του Κλάους Σβαμπ και του Ντέιβιντ Ροκφέλερ.
Ο Κλάους Σβαμπ λέει ανενδοίαστα ότι ο Χένρι Κίσινγκερ ήταν κάτι σαν μέντοράς του.
Και ο Χένρι Κίσινγκερ δούλευε σίγουρα για τους Ροκφέλερ, ήταν κουμπάρος τους.
Και ο άλλος μέντορας για τον οποίο μιλάει ο Klaus Schwab είναι κάποιος Maurice Strong, ο οποίος, όπως και
ο Henry Kissinger, εργάστηκε επίσης με τους Ροκφέλερ.
Με άλλα λόγια, ο Schwab είναι επίσης άνθρωπος του Ροκφέλερ.
Και σήμερα ο Klaus Schwab, ο εγκέφαλος της Μεγάλης Επαναφοράς, λέει σε πολύ παρόμοιο τόνο με τον David Rockefeller τότε
ότι η Κίνα είναι κυριολεκτικά, εισαγωγικά, "ένα ελκυστικό μοντέλο για μεγάλο αριθμό χωρών", τέλος εισαγωγικών.
Ο Κλάους Σβαμπ λέει ότι η Κίνα είναι ένα σχέδιο για τον κόσμο ή για τη Δύση.
Και η κομμουνιστική Κίνα, όπου μάθαμε ότι οι Ροκφέλερ, ως συνιδρυτές της FED, έδωσαν επίσης το σήμα
εκκίνησης για την παγκόσμια κατάληψη του κομμουνισμού...
Έτσι, όλα συνδυάζονται.
Και στη συνέχεια, οι Ρότσιλντ, αν και σπάνια το αποκαλύπτουν δημοσίως, είναι γεμάτοι ευφορία για την κομμουνιστική Κίνα.
Το 2011, κάποια Evelyn de Rothschild, η οποία δεν είναι άλλη από την οικονομική σύμβουλο της βασίλισσας, εμφανίστηκε στο
τηλεοπτικό κανάλι Bloomberg και μόνο επαίνους είχε για την Κίνα.
Για παράδειγμα, έφερε το ρενμίνμπι, το κινεζικό νόμισμα, στο παιχνίδι ως παγκόσμιο νόμισμα.
Και οι Ρότσιλντ εξακολουθούν να έχουν καλές επιχειρηματικές σχέσεις με την Κίνα, όπως οι ίδιοι παραδέχονται,
όπως μπορεί να διαβάσει κανείς στις δημόσιες πύλες τους.
Και υπάρχουν αρκετοί λόγοι για να αναγνωρίσουμε τους Ρότσιλντ ως τους πρωτεργάτες της Οκτωβριανής Επανάστασης.
Και σε κάθε περίπτωση ως ανοιχτός εταίρος των Ροκφέλερ, οι οποίοι εμφανίζονται ακόμη πιο ανοιχτά στην Κίνα.
Στη συνέχεια, έχουμε επιχειρηματικές σχέσεις από τους Ρότσιλντ προς τη Ρωσία και
αντίστροφα, οι οποίες είναι φυσικά επίσης σημαντικές.
Για παράδειγμα, ο Ναθαναήλ Ρότσιλντ λέγεται ότι επένδυσε 500 εκατομμύρια δολάρια στην
εταιρεία αλουμινίου ενός ολιγάρχη το 2008.
Αυτός, με τη σειρά του, είναι πολύ κοντά στον Πούτιν και ονομάζεται Oleg Deripaska.
Ή, φυσικά, ο Γκέρχαρντ Σρέντερ, ο οποίος είναι πολύ στενός φίλος του Πούτιν, αποδέχθηκε μια θέση
συμβούλου στην τράπεζα Rothschild, αφού έγινε καγκελάριος.
Αλλά γίνεται ακόμη καλύτερο, διότι η σύνδεση με τον Ροκφέλερ είναι απολύτως σαφής με τον Πούτιν, διότι ο άνθρωπος του
Ροκφέλερ και μέντορας της Schwab, ο Χένρι Κίσινγκερ, ήταν πολύ στενός φίλος του Πούτιν πριν από το θάνατο του Κίσινγκερ.
Έτσι, όλα αυτά δίνουν μια πολύ σαφή εικόνα ότι υπάρχει συνεργασία σε ανώτερα επίπεδα.
Αλλά φυσικά ο κρίσιμος σύνδεσμος μεταξύ της Ρωσίας και της Κίνας και αυτών των διεθνών ελίτ του χρήματος είναι ότι τόσο η Κίνα όσο
και η Ρωσία έχουν σε μεγάλη εκτίμηση τον κομμουνισμό, ο οποίος επίσης διαδόθηκε από αυτούς τους
παγκόσμιους ιμάντες όπως ο Ρότσιλντ και ο Ροκφέλερ.
Φυσικά, το προσθέτω αυτό ως ένα σημαντικό συμπέρασμα για να μην νομίζουν οι άνθρωποι ότι εξετάζω μόνο τα συμπτώματα εδώ.
Αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχουν και άλλες δυνάμεις στο παρασκήνιο που καθορίζουν την πορεία των γεγονότων.
[Αλλά αυτό που θέλω να ξεκαθαρίσω είναι ότι αυτή η ομάδα ανθρώπων δεν έχει κανένα απολύτως πρόβλημα με το κομμουνιστικό
σύστημα- αντίθετα, βρίσκονται στη γενέτειρα του κομμουνισμού.
Το θέλει!
Και ναι, αυτός φαίνεται να είναι και ο στόχος για το μέλλον, ότι πραγματικά θα συνεργαστούμε και οι δύο πλευρές για να εισάγουμε
αυτόν τον παγκόσμιο κομμουνισμό σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Αυτό συμβαίνει τώρα στη χώρα μας μέσω της Μεγάλης Επαναφοράς ή της Ατζέντας 2030.
Και στη Ρωσία και την Κίνα είναι πιο σκληρή, είναι πιο μιλιταριστική, αλλά σε τελική ανάλυση είναι το ίδιο πνεύμα.
Και ναι, το αν ο κομμουνισμός είναι πράγματι ο απώτερος στόχος των ελίτ όπως οι Ρότσιλντ είναι ένα άλλο ερώτημα.
Υπάρχει επίσης μια σύντομη αναφορά σε μεσσιανικές αιρέσεις του τέλους του κόσμου, οι
οποίες επίσης επιδιώκουν συγκεκριμένους στόχους.
Αυτό κάνω κι εγώ.
Αλλά αυτό θα ξεπερνούσε το πλαίσιο αυτού του άρθρου και θα το αφήσω ως μια, ας πούμε, πρόχειρη προοπτική για το μέλλον, ότι
όλοι βαδίζουμε προς τον κομμουνισμό με τα μάτια ορθάνοιχτα, ο οποίος προωθείται και από τις δύο πλευρές, από την
Ανατολή και τη Δύση, όπου τα μπαλάκια περνούν η μία στην άλλη.
Ακριβώς, ναι, σχετικά με την ψηφιακή φυλακή από την Κίνα, η οποία είναι ένα ελκυστικό μοντέλο σύμφωνα με τον Klaus Schwab - έχουμε
ήδη δημοσιεύσει ένα διπλό τεύχος της "απαγορευμένης στη Γερμανία εφημερίδας", πρώην ExpressZeitung, ώστε να
μπορείτε να ρίξετε μια πιο προσεκτική ματιά σε αυτά τα θέματα.
Θα συγκεντρωθούν πολύ περισσότερα στοιχεία, τα οποία θα δώσουν μια ακόμη πιο λεπτομερή εικόνα.
Και ναι, για να συνοψίσω και πάλι στο τέλος, η Κίνα και η Ρωσία σίγουρα δεν είναι σύμμαχοί μας και ο
κομμουνισμός δεν έχει πραγματικά εξαφανιστεί εκεί και δεν είναι τόσο νεκρός όσο μας πλασάρουν.
Επομένως, οι χώρες αυτές εξακολουθούν να συνεργάζονται με τους τυπικούς συρματοπλέκτες της υψηλής
οικονομίας και θα πρέπει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί.
Όπως είπα, απέναντι στις κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της δικής μας κυβέρνησης, που εμπλέκονται
οι ίδιες σε αυτό, και όχι απέναντι στους ανθρώπους εκεί.
Και ναι, η Δύση μπορεί να κατηγορείται για πολλά πράγματα που είναι κακόβουλα, και αυτό μπορεί να είναι
αλήθεια, αλλά η απάντηση σε αυτό και η σωτηρία από αυτό δεν είναι σίγουρα ο Πούτιν και η Κίνα.
Αυτό είναι το μόνο που ήθελα πραγματικά να περάσω με αυτή την ομιλία, και έμεινα πολύ ευχαριστημένος από αυτήν,
και τελείωσα και εύχομαι σε όλους μια υπέροχη εκδήλωση!
[Ivo: Ήταν συναρπαστικός ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίσατε το όλο θέμα.
Λυπάμαι που δεν μπορούσαμε να σας δώσουμε περισσότερο χρόνο.
Ίσως κάποια στιγμή να υπάρξει συνέχεια, αλλά εγώ προσωπικά ένιωσα σαν ... σαν άλμα με σκι.
Στην αρχή σκέφτομαι, ουάου, ουάου, ουάου, πού πάει αυτός ο άνθρωπος;
Τώρα μπαίνει στη μάχη δεξιάς-αριστεράς - και μετά ουάου! Αλλά μετά πετάει, απογειώνεται και φτάνει στην καρδιά του θέματος.
Κάνατε εξαιρετική δουλειά!
Αυτή η εικόνα με την κλίνη γέννησης ήταν επίσης πολύ κατάλληλη, με τις δυνάμεις του φόντου να στέκονται εκεί στην κλίνη γέννησης.
Ναι, βλέπουμε πώς οι άνθρωποι εργαλειοποιούνται εδώ για άλλη μια φορά. Ναι, τα έχετε ήδη αναφέρει όλα.
Λένιν, Τρότσκι, Στάλιν, όλοι μασόνοι. Ο Πούτιν, μασόνος. Ένα άλλο κλαμπ στο πίσω μέρος.
Αλλά η απαλλοτρίωση των λαών, πού μπορείτε να τη δείτε πιο όμορφα;
Σε μια πιο ώριμη μορφή από τον κομμουνισμό; Όπου τα πάντα είναι το κράτος, το κράτος ... Και εδώ έχουμε πάλι τους Ρότσιλντ.
Έτσι μπορούμε να δούμε σε ποια χέρια μας οδηγούν. Ήταν μια πολύτιμη συμβολή.
Σας ευχαριστούμε και σας ευχόμαστε ό,τι καλύτερο για το μέλλον. Καλή τύχη με την εφημερίδα Express.
Στείλτε τους χαιρετισμούς μας σε όλους εκεί, σε όλο το πλήρωμα, εντάξει;
Tilman Knechtel - σας ευχαριστώ! Σας αγαπάμε!
[Tilman Knechtel: Να προσέχετε, αντίο.
Ivo: Αντίο, αντίο!