Ivo Sasek: Nia sekva parolanto aliĝos al ni vive el Filipinoj, ses horojn antaŭ ni.
Kaj li ankaŭ regule malfermas la okulojn de centoj da miloj da homoj, kiuj sincere
serĉas la verajn ligojn en politiko kaj ekonomio.
Mi demandas la teknikan departementon: Ĉu la konekto al la Filipinoj estas en ordo?
Teknikisto: "Jes, ni havas bildon."
Bone do, nome de ĉiuj spektantoj tra la tuta mondo, mi ŝatus esprimi mian sinceran dankon pro via kontribuo al la 20-a AZK.
Rulu la filmon por la mallonga biografio de Tilman Knechtel!
Biografio de Tilman Knechtel: Tilman Knechtel, naskita en Filderstadt, Germanio, en 1987, estas aŭtoro kaj enketĵurnalisto.
Tilman Knechtel jam amplekse dediĉis sin al la familio Rothschild, la okulta muzikindustrio,
kabalismo kaj la longtempa strategio de komunismo.
Liaj publikigitaj verkoj inkluzivas "La Rotŝildoj: Unu familio regas la mondon" kaj "La Rockefeller-oj: Amerika koŝmaro".
Tilman Knechtel administris la YouTube-kanalon "Ne fidu iun ajn famulon" kun pli ol 130 000 abonantoj.
Ĉi tio ekde tiam estis forigita de YouTube kaj nun troveblas sub la nomo: "Don't trust any celebrities 3".
Ankaŭ havebla en Telegram sub "Ne fidu iun ajn famulon oficiale".
Li ankaŭ laboras kiel redaktoro por la svisa gazeto ExpressZeitung.
La ExpressZeitung jam dokumentis politikajn, sociajn kaj historiajn evoluojn de nia tempo en pli ol 60 eldonoj.
Bazite sur aktualaj mondaj eventoj, la gazeto ExpressZeitung provizas fundamenton por
ampleksa kompreno de gravaj kaj kontestataj temoj.
Pro sia vasta kaj profunda scio pri tutmonda politiko, Tilman Knechtel estas bonvena gasto en
sendependaj televidaj programoj de la amaskomunikiloj.
Tilman Knechtel parolos hodiaŭ pri la temo: "Rusio kaj Ĉinio – malamikoj aŭ aliancanoj de la Okcidento?"
Tilman Knechtel: Jes, saluton, mi ĝojas esti ĉi tie. Mi esperas, ke vi povas aŭdi min.
Jes, ŝajnas, ke ili min aŭdas.
Do jes, mi estas tre feliĉa esti ĉi tie – ĉe la AZK en iom malsama formo ol tiu, al kiu mi kutimas.
Tamen, jes, estas bone, ke ĝi ĉi-foje sukcesis.
Mi ricevis duonhoron por mia prezento, kion mi fakte opinias sufiĉe bona, ĉar mi vere ne ŝatas longajn enkondukojn.
Kaj la temo ne estas tro kompleksa por esti pritraktita en duonhoro.
Do mi relative rapide atingas la punkton.
Granda parto de tio, kion mi baldaŭ prezentos, eble jam estas konata al iuj el vi el la svisa "in Deutschland
verboten-Zeitung" (gazeto malpermesita en Germanio), antaŭe ExpressZeitung, kie mi estas redaktoro.
Kaj la temo estas: "Rusio kaj Ĉinio – malamikoj aŭ aliancanoj de la Okcidento?" – por nun demandosigno.
Mi opinias, ke por tiuj, kiuj nuntempe estas profunde seniluziigitaj pri nia okcidenta politiko, kaj laŭ mi tute prave,
indas rigardi, ĉu en tiuj landoj eblas trovi alternativojn.
Tamen mi devas esti mallonga, do mi tuj donos al vi la respondon al la temo de la prelego:
Laŭ mia opinio, Ĉinio kaj Rusio ne estas aliancanoj, sed malamikoj de la Okcidento.
Kaj per tio mi klare celas, kaj mi vere devas emfazi tion, mi celas la reĝimojn … nu, mi celas Putinon kaj Xi Jinping, ne
la ordinarajn homojn tie – tiuj klare estas du malsamaj aferoj.
Kaj la malamikeco kontraŭ la Okcidento – mi pensas, ke tion oni povas facile dedukti el tre banalaj faktoj, nome ke
Vladimir Putin kaj Xi Jinping persekutas komunistajn celojn.
Kaj mi supozas, ke ĉi tie ĉe la AZK ne estos tiom da komunistoj rigardantaj, kiujn mi nun devas
konvinki pri tio, kiom malbona estas komunismo.
Do, mi povas por nun preterlasi tiun punkton kaj tuj komenci pruvi ĉi tiun penslinion ankaŭ en Rusio kaj Ĉinio.
Ni komencu per Vladimir Putin.
Li nun estas prezentata en la okcidentaj amaskomunikiloj kiel severa, konservativa ulo, do oni supozus, ke li vere
donos al la usona imperio kaj al la woke-movado ilian propran medikamenton, kaj tiam ĉio estus pli bona.
Do li restarigus pli normalajn kondiĉojn, mi dirus.
Ĉio, kion mi povas diri, estas, ke tio tute ne estas la vidpunkto de multaj kritikaj voĉoj en Rusio
– de kristanoj ĝis konservativuloj ĝis dekstruloj.
Sed ankaŭ en Rusio estas multaj kritikaj voĉoj, kiuj vidas lin, same kiel absurde multaj kritikaj germanoj
vidas la nunan registaron, nome kiel maldekstran, kiel internaciistojn aŭ eĉ kiel komunistojn.
Kaj ekzistas kialoj por tio. Prenu ekzemple 2016.
Estis tre klara parolado de Vladimir Putin antaŭ la Tut-rusa Popola Fronto.
Ĝi estas speco de lobia organizo por lia partio.
Kaj ni rigardu ĉi tiun paroladon. Ĝi vere igas vin vidi la lumon.
Li emfazas, ke lia sinteno al komunismaj ideoj neniam ŝanceliĝis, kaj ke li ĝis hodiaŭ
ankoraŭ konservas sian partian membrokarto hejme.
Por tiuj, kiuj ne scias, Putin aliĝis al la Komunista Partio en la 1970-aj jaroj kaj ankaŭ al la sekreta servo KGB.
Tie verŝajne ankoraŭ kuŝas lia lojaleco hodiaŭ.
Kaj tiam, en la parolado de 2016, venis la decida frazo.
Vladimiro Putin diras, ke li neniam estis devigita aliĝi al la Komunista Partio tiutempe, sed, kaj mi citas
Putin: "Mi vere ŝatis komunistajn kaj socialistajn ideojn, kaj mi ankoraŭ ŝatas ilin." Fino de citaĵo.
Do Putin ankoraŭ ŝatas komunistajn ideojn – la ideojn de la plej grandaj amasmurdistoj en la historio.
Kaj en 2005 li ankaŭ diris, ke la kolapso de Sovetunio estis katastrofo, laŭvorte la plej
granda geopolitika katastrofo de la 20-a jarcento.
Do por li la falo de komunisma ŝtato estas io tragika. Tio vere donas al ni profundan komprenon!
Kaj jes, tio ne estas izola okazaĵo de lia flanko, tial liaj kritikantoj en Rusio havas multe da municio.
Jen alia impona ekzemplo:
Putin ĵus parolis ĉe tio, kion oni preskaŭ povus nomi komunista aŭ antifashisma
festivalo, ĉi-marte en 2024, kaj tie faris paroladon.
La tuta afero nomiĝis Monda Junulara Festivalo.
Vi ne aŭdas pri tio ĉi tie en la Okcidento. Plej multaj homoj neniam aŭdos pri ĝi.
Do ĝi okazis ĉi-jare en Rusio, kaj ĝi estas grandega evento.
Unuavide ĝi ŝajnas relative sen danĝero – nur tipa propagando.
Sed se vi rigardas, kiuj partoprenas, vi vidas milojn da junuloj el komunistaj organizoj el la tuta mondo alvenantaj al Rusio.
Kaj jes, en 2017 okazis alia Monda Junulara Festivalo, kiun tiutempe oficiale
organizis la Monda Federacio de Demokrataj Junuloj.
Kaj tiam Putin aperis kaj faris paroladon.
Kaj ĉi tiu Monda Federacio de Demokratia Junularo estas speco de ombrelorganizo por komunistaj junularaj organizoj.
Kaj ekzemple, la germana reprezentanto en la Monda Federacio de Demokratia Junularo estas la Socialisma
Germana Laborista Junularo, kiu estas filia organizo de la Komunista Partio de Germanio.
Kaj fakte, multaj el la partoprenantoj ĉe la Monda Junulara Festivalo en Rusio, ĉu en 2017 aŭ 2024,
se ili venis el la Okcidento, havis antifa-fondon.
Do ĝuste tiuj homoj, kiujn ni fakte supozas esti diametre kontraŭaj al la supozeble
patriotaj valoroj de Putin – oni supozus.
Sed tio estas malĝusta. Putin parolas pri ili kaj permesas, ke oni lin festu antaŭ ili.
Kaj tio havas sencon, ĉar laŭ mia opinio ĝi kunigas ĝuste tion, kio apartenas kune.
Ĉar Antifa devenas de antifascismo.
Kaj kontraŭfaŝismo estas io kiel ŝtata racio en la Rusio de Putin, oni povus diri. Kaj tio estas grava por kompreni.
Tio ne signifas, ke oni simple malŝatas faŝistojn aŭ naziojn – tio ankaŭ ne estas mia ideologio – sed ke ĝi estas, tiel
diri, nova GDR-kodo, aŭ nova malnova kodo jam konata el la GDR, rilata al la klasa malamiko de la socialistoj.
Tio signifas, ke ĉiu, kiun oni etikedas kiel faŝiston, ne estas socialisto aŭ komunisto kaj devas esti batalita.
Do okazis evento organizita de la internacia maldekstro, kie Putin aperis kaj estis aklamita.
Tamen bildoj de ĉi tiu Monda Junulara Festivalo ne estas elsendataj en la Okcidento, ĉar ĉi tie Putin estas prezentata
kiel savanto de konservativuloj kaj kristanoj, dum en Rusio li serĉas favoron de socialistoj el
la tuta mondo, el Kubo, Venezuelo kaj tiel plu.
Jes, ĝuste, do en la kerno de komunisma ideologio ĉiam estis mondregistaro, kompreneble, kio fakte estas memevidena.
Sed por subteni tion, ni havas Vladimir Lenin, ekzemple, kiu diris, kaj mi citas:
Ni estas internaciistoj. Ni strebas al la firma unueco kaj kompleta fuzio de la laboristoj kaj
kamparanoj de ĉiuj nacioj de la mondo en unu solan tutmondan sovetan respublikon. Fino de citaĵo.
Kaj Leo Trotskij ankaŭ parolis pri socialisma mondfederacio, kio estas interesa, ĉar ĉiuj ĉiam parolas pri globalistoj.
Sed por mi la kerno de la tuta afero estas tute neglektata, nome ke temas ankoraŭ pri
komunismo, kaj nenio estas pli globalisma ol komunismo.
Kaj ĝuste tie estas ankaŭ deklaroj en Rusio favore al mondregistaro.
Ekzemple, Putin kaj Rusio plurfoje esprimis sin favore al la Agendo 2030.
Tio ankaŭ ĝenerale estas atribuata al la Okcidento, al BlackRock, al la Monda Ekonomia Forumo kaj tiel plu.
Sed se vi spuras ĝin reen ĝis ĝiaj originoj, vi rimarkas, ke Agendo 2030 havas socialistajn radikojn.
La iniciatinto de ĉi tiu Agendo 2030, ekzemple, estis norvega socialistino nomata Gro Harlem Brundtland.
Kaj la simpatio de Putin al komunismo, pri kiu ni aŭdis en la parolado, estas kompreneble ankaŭ alvoko por ĉi
tiu mondregistaro, ĉar komunismo kaj mondregistaro iras man-en-mane, kiel ankaŭ diris Lenin.
Kaj en Rusio oni ankaŭ povas trovi pli konkretajn pruvojn pri ĉi tiu mondregistaro.
Kaj fakte plurfoje en la verkoj de la plej grava rusa strategiisto.
Do jen estas Aleksandr Dugin, kiu vere formulis ion kiel la rusa ŝtata racio.
Neniu alia libro de li havis tiel grandan influon sur la elitoj en Rusio kiel "La fundamentoj de geopolitiko".
Kaj en ĉi tiu libro, "La fundamentoj de geopolitiko", publikigita en 1997, Aleksandr Dugin skribas
pri nova rusa imperio, kiu devas esti establita.
Kaj li prezentas ĝin jene, citaĵo: "Laŭ la logiko de geopolitiko, ĉi tiu imperio devas superi sian
antaŭulon, la Sovetunion, kaj strategie kaj spacie."
Tial la nova imperio devas esti eŭrazia, kontinenta kaj, en perspektivo, tutmonda imperio. La lukto de la rusa
popolo por mondregado ankoraŭ ne finiĝis. Fino de la citaĵo.
Do jen ni havas engaĝiĝon al mondpotenco aŭ mondregado, kaj tial ankaŭ al monda registaro, kiun ankaŭ postulis Lenin.
Kaj la vorto de ĉi tiu viro, Aleksandr Dugin, vere gravas en Rusio, eĉ se multaj ankoraŭ volas nei tion.
Kaj jes, ĉi tiu imperio dezirata de Dugin devus esti la posteulo de Sovetunio.
Kaj fakte, ekde kiam Putin ekregis, Rusio travivis renaskiĝon de la Sovetunio, kio ne estas surpriza, konsiderante ke Putin ŝatas
komunistajn ideojn, laŭ lia propra deklaro en sia parolado tie.
Do Stalin-monumentoj nun denove estas starigataj.
Stalino ankaŭ estas rehabilitata kiel historia figuro, kaj estas alvokoj reenkonduki sovetajn
nomojn, ekzemple renomi Volgogradon Stalingrando.
Aŭ ĉi tie ankaŭ – Putin reenkondukis la himnon de Sovetunio jam en 2000, kun novaj
tekstoj, sed ankoraŭ de la sama komunista aŭtoro.
Kaj simile, kiam temas pri gazetara libereco kaj esprimlibereco, ni vidas revenon al sovetiaj kondiĉoj en Rusio.
Do, preskaŭ samtempe kiel la malpermeso de Compact en Germanio, Rusio malpermesis gravan opozician amaskomunikilon,
nome The Moscow Times, kaj faris tion pro kialoj similaj al tiuj donitaj de Nancy Faeser, eble eĉ iom pli krude.
Citaĵo: "Diskreditigo de decidoj faritaj de la rusa gvidantaro en kaj interna kaj ekstera politiko." Fino de citaĵo.
Tio signifas, ke vi ne rajtas kritiki politikajn decidojn en Rusio, alie vi estos malpermesita, kion
mi konsideras fundamenta ŝtono de ĉiu libera socio.
Eĉ antaŭ tio, multaj alternativaj amaskomunikiloj jam estis forigitaj en Rusio.
Sed tio estas nur tipa ekzemplo de tio, kion Moskvo faras eksterlande, simile al tio, kiel
Putin nun estas portretata kiel konservativulo.
Do vi aliĝas al la opozicio en la Okcidento por gajni tie simpatio-poentojn.
Kaj la rusa ekstera propagando tiam kritikas tion, kio okazas en la Okcidento – kiel faŝismo, kompreneble.
Kaj hejme ili faras ĝuste la saman aferon, kaj bona ekzemplo de tio estas la lastatempa malpermeso de la revuo Compact.
Mi ankaŭ tute kontraŭas tion, kaj mi ankaŭ ne multe opinias pri Nancy Faeser, sed kion Rusio faros post la malpermeso?
Do vi sendas iun el la Ekstera Ministerio, kiu kontraŭas la malpermeson kaj estas ekstreme indigna pri ĝi.
Mi ankaŭ konsentus kun la virino, kiun ili sendis tien, sed malpermesoj estas...
Sed kio okazas samtempe en Rusio? Precize la sama afero!
Do ni fakte traktas du flankojn de la sama monero.
Aŭ jen alia bela bildo. Mi esperas, ke vi nun povas vidi la bildon, kiu devus doni al iuj el vi manĝaĵon por pensado.
Do Putin estas en ŝtata vizito al Nord-Koreio. Mi pensas, ke la bildo mem parolas.
Do la homoj devas veni por kuraĝigi ambaŭ el ili antaŭ ĉi tiuj portretoj de herooj.
Kaj jes, mi pensas, ke la bildo radiadas puran komunismon.
Kaj poste Putin ankaŭ ricevis blankan ĉekon de Kim Ĝong Un antaŭ tio.
Li diris, kaj mi citas: "Ni ĉiam subtenis kaj daŭre subtenos ĉiujn decidojn faritajn de
Putin kaj de la rusa registaro." Fino de citaĵo.
Do tio signifas, ke ne estas loko por papero inter Putin kaj Kim Ĝong Un.
Kaj mi ne bezonas klarigi, kial Nord-Koreio ne estas aparte bela kaj libera lando.
Tio estas, fakte ĉie, kiam ni rigardas Rusion hodiaŭ, ni efektive rekonas tiun komunisman influon.
Kaj mi vere povus doni milojn da pliaj ekzemploj.
Kaj nun ni ankaŭ povas fari la transiron de Putin al Xi Jinping, kiun multaj ne volas
vidi kiel unuon, kvankam por mi ili certe estas.
Do jen ni estas, baldaŭ antaŭ la milito en Ukrainio komence de 2022... Putin ĉeestis la
Vintrajn Olimpikajn Ludojn en Pekino kaj diris, citaĵo:
Prezidanto Xi Jinping kaj mi jam delonge konas unu la alian kiel bonaj amikoj kaj politikistoj, kiuj plejparte dividas la
samajn vidpunktojn pri traktado de la mondaj problemoj. Ni konservas proksiman kaj oftan kontakton. Fino de citaĵo.
Kaj Xi Jinping iris eĉ pli for, nomante Vladimir Putin sian plej bonan amikon en 2019 – ne
nur iun ajn amikon, sed sian plej bonan amikon.
Do inter ili ne estas loko por iu alia.
Do vi havas la samajn vidpunktojn pri kiel trakti la mondajn problemojn.
Aŭ antaŭ nur du monatoj la ĉiutaga gazeto raportis, kaj mi citas:
Rusio kaj Ĉinio volas profundigi sian kunlaboron en diversaj kampoj kiel logistiko, transporto, energio kaj
agrikulturo. Fino de citaĵo. Kaj tio estas la punkto.
Do ĉi tiu kunlaboro kun Ĉinio denove forte emfazas la komunisman mondkoncepton de Putin,
kiun li jam malkaŝe konfesis en sia parolado.
Post ĉio, Ĉinio estas malkaŝe komunista lando; tion oni ne povas nei.
Lando, ekzemple, kie la komunista amasmurdisto Mao Tse-tung ankoraŭ ĝuas ion similan al sankteca statuso.
Kaj, ekzemple, lando kies sola politika partio deklaras en sia konstitucio, kaj mi citas:
La plej alta idealo kaj fina celo de la partio estas la realigo de komunismo. Fino de citaĵo.
Do ankaŭ tio estas nedubebla, kaj komunismo, kiel ni aŭdis antaŭe, kompreneble povas esti realigita nur je tutmonda skalo,
kiel Lenin diris, tial sindediĉo al komunismo ĉiam estas sindediĉo al mondregistareco –
denove, la ŝlosilvorto ĉi tie estas globalismo.
Kaj same kiel Rusio, Ĉinio ankaŭ engaĝiĝis antaŭenigi la Agendon 2030, kiu, kiel mi diris, estas pli milda formo de komunismo.
Mao ankoraŭ estas konservita en la memoreja halo en Pekino, same kiel Lenin ankoraŭ estas
ekspoziciita en maŭzoleo sur la Ruĝa Placo.
Do, la komunistaj murdintoj ambaŭflanke estas alte estimataj.
Por diri ĝin provoke, estas kvazaŭ nun havi Hitler-maŭzoleon sur Alexanderplatz; la distanco al
la Tria Regno, mi dirus, ne estus tre kredinda.
Kompreneble, la politiko pri la kronviruso estis same komunisma, kaj ĝi povus reveni iam ajn.
Ĉinio brutale turmentis sian loĝantaron.
Tio daŭris ĝis 2023, kiam ĉi tie ĉio jam delonge remalfermiĝis.
Do tio estis niaj enfermoj sur steroidoj en Ĉinio, kie iuj homoj ne povis forlasi siajn hejmojn dum semajnoj senĉese.
Tutaj loĝkvartaloj estis izolitaj kaj superbazaroj estis fermitaj.
Do vi vidis homojn fakte saluti tra siaj fenestroj, ĉar ilia fridujo estis malplena kaj ili ne povis eliri dum la enfermo.
Tutaj distriktoj estis tute fermitaj, se nur unu sola PCR-testo rezultis pozitiva.
Kaj, kompreneble, oni tiam enfermis la homojn en tiuj famkonataj kvarantenaj tendaroj,
kie la ujoj vere aspektis kiel prizonseloj.
Kaj tie ankaŭ homoj estis enfermitaj en ili dum semajnoj senĉese.
Do, la teruro de la kronviruso farita de Xi Jinping, kiu eĉ igas niajn registarojn, kiuj neniel
estis sentemaj, aspekti sufiĉe mildaj kompare.
Kompreneble, jam disvastiĝis la novaĵo, ke la ĉina reĝimo povas kripligi kontraŭulojn simple farante ilian
QR-kodon ruĝa, ĉar tio malhelpas ilin libere moviĝi en Ĉinio.
Mi ne scias, ĉu ĝi ankoraŭ ekzistas, sed certe estas io, kion oni povus reenkonduki en la estonteco.
Kaj jes, Rusio nun iom pli aliniĝis al la Okcidento rilate al la kronviruso, ĝi ne estis tiel strikta kiel
Ĉinio, sed ĝi ankaŭ ne elstaris pozitive tiel, ke ĝi nun povas esti konsiderata bona alternativo.
Ĝuste, kaj nun mi multe parolis pri komunismo, kaj laŭ mia vidpunkto ni nur traktas ideologion, kiu estas rimedo al celo.
Por la potenculoj, kiuj tiras la ŝnurojn, pri kiuj mi nun volas koncentriĝi, ni unue rigardu, kiuj fakte unue faris
ĉi tiun ideologian monstron nomatan komunismo tiel granda.
Kaj tio estis la Oktobra Revolucio kiel komenca punkto en Rusio en 1917 – kiu estis
financita de usonaj bankistoj sur Wall Street.
Estas tuta korpuso de fundamentaj verkoj de la usona historiisto Antony C. Sutton.
Kaj du nomoj certe devus esti menciitaj kiel financantoj de la komunistoj: Paul Warburg kaj Jakob Schiff.
Paul Warburg estis oficiale la ĉefa ideisto malantaŭ la Usona Federacia Rezervo.
En 1913, kiam la FED estis fondita, estis multaj voĉoj, inkluzive de multaj alt-rangaj, kiuj asertis, ke
Paul Warburg fakte laboris en la nomo de la Rothschildoj.
Kaj ni ankaŭ scias, ekzemple, ke la Rothschildoj kaj la Warburg-oj kunlaboris en la 1920-aj jaroj por
fondi la Pan-Eŭropan Movadon, kie, oni povus diri, Warburg vere prenis ordonojn rekte de Rothschild.
Do Paul Warburg havis rolon en la Oktobra Revolucio, preskaŭ certe nome de la Rothschildoj
kaj, plej malfrue, nome de la dua en komando.
En la kazo de Jakob Schiff, ĉi tiu ligo al la Rothschildoj estas tre klara, ĉar la familio Schiff eĉ loĝis en la sama
domo kun la Rothschildoj en Frankfurto en la 18a jarcento.
Kaj ĉi tiuj du bankistoj, Paul Warburg kaj Jacob Schiff, kiuj, kun siaj bankaj domoj Kuhn, Loeb & Co. kaj la Federacia Rezervo,
estis la financistoj de la mondrevolucio, uzis sian monon por certigi, ke Lenin kaj
Trotskij povu kapti la potencon en Rusio en 1917.
Kaj estas grave unue kompreni, kiu fakte efektivigis komunismon.
Kaj denove, Rockefeller estis implikita en la fondo de la Federacia Rezervo en 1913.
Kaj per ĉi tiuj Rockefelleroj, kiuj ĝis hodiaŭ ankoraŭ proksime kunlaboras kun la Rothschildoj, ni rapide revenas al la ludantoj,
kiuj fakte estas la fokuso de atento, nome Ĉinio kaj Rusio.
Post ĉio, estis la Rockefeller-oj, kiuj, per sia viro Henry Kissinger, iniciatis la malfermon de Ĉinio en
la 1970-aj jaroj, kio kondukis al tio, ke Ĉinio fariĝis la mondpotenco, kiun ni hodiaŭ konas.
Kaj dum tiu periodo, en la 1970-aj jaroj, David Rockefeller vojaĝis al Ĉinio kaj vizitis la duan plej potencan viron post Mao
Tse-tung, la Mao, kiu ankoraŭ estas honorata en Ĉinio hodiaŭ.
Kaj David Rockefeller tiam skribis en la New York Times, post kiam milionoj da ĉinoj estis mortigitaj de Mao, ke Ĉinio
reprezentis, kaj mi citas, "unu el la plej gravaj kaj sukcesaj eksperimentoj en la homa historio," fino de citaĵo.
Jes, ĉiu, kiu rigardas ĉi tion pli detale, rimarkos, ke Ĉinio estis vera Rockefeller-projekto.
Kaj tiam vi povas rapide antaŭeniri je pliaj 50 jaroj ekde la 1970-aj jaroj kaj rekte alveni al
la ligo inter Klaus Schwab kaj David Rockefeller.
Ĉar Klaus Schwab diras sufiĉe malkaŝe, ke Henry Kissinger estis ia mentoro por li.
Kaj Henry Kissinger sendube laboris por la Rockefeller-oj; li estis ilia ĉefa viro.
Kaj la alia mentoro, kiun Klaus Schwab mencias, estas iu nomata Maurice Strong, kiu, kiel Henry
Kissinger, ankaŭ laboris kun la Rockefeller-oj.
Tio implicas, ke Schwab ankaŭ estas Rockefeller-kunlaboranto.
Kaj hodiaŭ, Klaus Schwab, la cerbo malantaŭ la Granda Restartigo, diras per tre simila tono al tiu de David
Rockefeller tiam, ke Ĉinio estas, kaj mi citas, "alloga modelo por granda nombro da landoj," fino de citaĵo.
Klaus Schwab diras, ke Ĉinio estas modelo por la mondo aŭ por la Okcidento.
Kaj komunista Ĉinio, kie ni vidis, ke la Rockefeller-oj, kiel kunfondintoj de la FED, estis tiuj, kiuj donis la
startan signalon por la tutmonda transpreno de komunismo...
Do ĉio kongruas.
Kaj tiam estas la Rothschildoj, kiuj, kvankam ili malofte tion publike konfesas, estas plenaj de eŭforio pri komunista Ĉinio.
En 2011 certa Evelyn de Rothschild, neniu alia ol la financa konsilisto de la reĝino, aperis en
Bloomberg-televido kaj havis nenion krom laŭdoj por Ĉinio.
Ekzemple, li aludis pri la renminbi, la ĉina valuto, kiel mondvaluto.
Kaj eĉ hodiaŭ la Rothschildoj ankoraŭ konservas bonajn komercajn rilatojn kun Ĉinio, kiel
ili mem konfesas en siaj publikaj portaloj.
Kaj ekzistas sufiĉa kialo por identigi la Rothschildojn kiel la cerbojn malantaŭ la Oktobra Revolucio.
Kaj ĉiuokaze, kiel malferma partnero de la Rockefeller-oj, kiuj estas eĉ pli malferme aktivaj en Ĉinio.
Poste ni havas la alian direkton, kiu kompreneble ankaŭ gravas: komercaj rilatoj de la Rothschildoj al Rusio.
Ekzemple, oni diras, ke Nathaniel Rothschild investis 500 milionojn da dolaroj en aluminian kompanion de oligarko en 2008.
Li, siavice, estas tre proksima al Putin kaj nomiĝas Oleg Deripaska.
Kaj, kompreneble, Gerhard Schröder, kiu estas tre proksima amiko de Putin, akceptis konsilistan
postenon ĉe Rothschild Bank post sia kanceliera periodo.
Sed ĝi eĉ pli boniĝas, ĉar la Rockefeller-konekto kun Putin estas tute klara, ĉar la Rockefeller-ulo kaj mentoro de Schwab, Henry
Kissinger, estis tre proksima amiko de Putin antaŭ sia morto.
Do jam ekzistas tre klara bildo, ke kunlaboro fakte okazas ĉe la pli altaj niveloj.
Sed kompreneble la decida ligo inter Rusio kaj Ĉinio, kaj ankaŭ kun tiuj internaciaj financaj elitoj, estas ke kaj Ĉinio
kaj Rusio alte taksas komunismon, kiun ankaŭ disvastigis tiuj mondaj potencmakleristoj kiel Rothschild kaj Rockefeller.
Mi nur ŝatus aldoni ĉi tiun gravan punkton ĉe la fino, kompreneble, por ke neniu
pensu, ke mi ĉi tie rigardas nur la simptomojn.
Mi konscias, ke en la fono agas aliaj fortoj, kiuj determinas la kurson de la eventoj.
Sed kion mi volas klarigi estas, ke ĉi tiu grupo da homoj ne havas problemon kun la komunisma
sistemo; male, ili estas ĉe la lulilo de komunismo.
Li volas ĝin!
Kaj jes, tio ŝajnas esti la celo por la estonteco, ke ambaŭ flankoj efektive kunlaboru por enkonduki ĉi
tiun tutmondan komunismon en ĉiun angulon de la mondo.
Ĉi tio nun okazas ĉi tie per la Granda Restartigo aŭ Agendo 2030. Ĝi okazas sufiĉe kviete, sufiĉe malrapide.
Kaj en Rusio kaj Ĉinio ĝi estas pli severa, pli militisma, sed finfine ĝi estas la sama spirito.
Kaj jes, ĉu komunismo vere estas la fina celo de elitoj kiel la Rothschildoj, estas tute alia demando.
Ni ankaŭ devus mallonge mencii mesianajn finotempajn sektojn, kiuj ankaŭ celas certajn celojn.
Do mi ankaŭ estas implikita en tio.
Sed tio superus la kadron de ĉi tiu diskuto, do mi simple lasos ĝin kiel, ni diru, malglatan perspektivon por la estonteco: ke ni
ĉiuj blinde marŝas en komunismon, kiun ambaŭ flankoj, Oriento kaj Okcidento,
antaŭenpuŝas, pasigante la respondecon tien kaj reen.
Ĝuste, jes, pri la cifereca malliberejo en Ĉinio, kiu, laŭ Klaus Schwab, estas alloga modelo – ĉe la "gazeto malpermesita en
Germanio", antaŭe ExpressZeitung, ni jam publikigis duoblan numeron, do vi povas pli profunde enprofundiĝi en ĉi tiuj temoj.
Multe pli da pruvoj estas kolektataj, kiuj donos eĉ pli klaran bildon.
Kaj jes, denove, por resumi: Ĉinio kaj Rusio certe ne estas niaj aliancanoj, kaj komunismo tie ne vere
malaperis, nek ĝi estas tiel morta, kiel oni nin kredigas.
Do ĉi tiuj landoj ankoraŭ estas en alianco kun la tipaj mastermindoj de alta
financo, kaj ni devus esti tre skeptikaj pri tio.
Kiel mi diris, tio estas direktita al registaroj, inkluzive kompreneble de nia propra registaro, kiu
mem estas implikita en tio, kaj ne al la tieaj homoj.
Kaj jes, oni povas akuzi la Okcidenton pri multaj malicaj aferoj, kaj tio eble estas vera, sed la respondo al
tio kaj la savo el ĝi certe ne estas Putin kaj Ĉinio.
Tio estas ĉio, kion mi vere volis transdoni per ĉi tiu prezento, kaj mi estas tre kontenta. Mi
nun finis, kaj mi deziras al ĉiuj mirindan eventon!
Ivo: Tio estis ekscite, la maniero, kiel vi aliris la tutan aferon.
Mi bedaŭras, ke ni ne povis doni al vi pli da tempo.
Eble iam estos daŭrigo, sed por mi persone ĝi estis kvazaŭ... kvazaŭ ski-saltado.
Unue mi pensas, ho ve, ho ve, ho ve, kien iras ĉi tiu viro?
Nun li eniras la dekstra-maldekstra batalon – kaj tiam ŝuŝ! Sed tiam li flugas, ekflugas kaj atingas la kernon de la afero.
Vi bonege laboris!
Ĉi tiu bildo kun la naskiĝlito ankaŭ estis tre trafa, kun la potencoj malantaŭ la kulisoj starantaj tie ĉe la naskiĝlito.
Jes, ni povas vidi, kiel homoj denove estas ekspluatataj. Jes, vi jam ĉion menciis.
Lenin, Trotskij, Stalino, ĉiuj estis francmasonoj. Putin estas francmasono. Finfine, nur alia klubo.
Sed la senposedigo de popoloj, kie oni povas vidi ĝin pli bele?
En pli matura formo ol komunismo? Kie ĉio estas la ŝtato, la ŝtato... Kaj jen ni denove havas la Rothschildojn.
Do ni vidos, en kies manojn ni estas kondukitaj. Ĝi estis valora kontribuo.
Ni dankas vin kaj deziras al vi ĉion plej bonan por la estonteco. Bonŝancon kun via gazeto Express.
Bonvolu saluti ĉiujn, la tutan skipon, ĉu ne?
Tilman Knechtel – dankon! Ni amas vin!
Tilman Knechtel: Zorgu pri vi, ĝis revido.
Ivo: Adiaŭ, adiaŭ!