ივო საზეკი: ჩვენი შემდეგი მომხსენებელი ფილიპინებიდან მოგვემართება პირდაპირ ეთერში, ჩვენზე ექვსი საათით წინ.
და ისიც რეგულარულად ახელებს ასობით ათასი ადამიანის თვალს, რომელიც გულწრფელად ეძებს ნამდვილ კავშირებს პოლიტიკასა და ეკონომიკაში.
ვკითხულობ ტექნიკურ დეპარტამენტს: ფილიპინებთან კავშირი წესრიგშია?
ტექნიკოსი: "დიახ, სურათი გვაქვს."
კარგი, მაშასადამე, მთელი მსოფლიოს მაყურებლების სახელით, მინდა გამოვხატო ჩემი გულწრფელი
მადლიერება მე-20 AZK-ში თქვენი წვლილისთვის.
დავიწყოთ ფილმის გადაღება ტილმან კნეხტელის მოკლე ბიოგრაფიისთვის!
ტილმან კნეხტელის ბიოგრაფია: ტილმან კნეხტელი, დაბადებული 1987 წელს ფილდერსტადტში,
გერმანიაში, არის ავტორი და გამომძიებელი ჟურნალისტი.
ტილმან კნეხტელმა უკვე ვრცლად მიუძღვნა თავი როტშილდების ოჯახს, ოკულტურ მუსიკალურ ინდუსტრიას,
კაბალისტურსა და კომუნიზმის გრძელვადიან სტრატეგიას.
მისი გამოქვეყნებული ნაშრომებია "როტშილდები: ერთი ოჯახი მართავს მსოფლიოს" და "როკფელერები: ამერიკული კოშმარი".
ტილმან კნეხტელი მართავდა YouTube არხს "ნუ ენდობით არცერთ ცნობილ ადამიანს", რომელსაც 130,000-ზე მეტი გამომწერი ჰყავდა.
ეს მას შემდეგ YouTube-დან წაიშალა და ახლა შეგიძლიათ იპოვოთ სახელით: "არ ენდოთ არცერთ ცნობილ ადამიანს 3".
ასევე ხელმისაწვდომია Telegram-ზე, არხზე "ოფიციალურად არცერთ ცნობილ ადამიანს არ ენდოთ".
ის ასევე მუშაობს შვეიცარიული გაზეთის, "ExpressZeitung"-ის, რედაქტორად.
"ExpressZeitung"-მა უკვე 60-ზე მეტ გამოცემაში დააფიქსირა ჩვენი დროის პოლიტიკური, სოციალური და ისტორიული მოვლენები.
მიმდინარე მსოფლიო მოვლენების საფუძველზე, ExpressZeitung-ი ქმნის საფუძველს მთავარი და
საკამათო საკითხების ყოვლისმომცველად გასაგებად.
გლობალური პოლიტიკის ფართო და სიღრმისეული ცოდნის წყალობით, ტილმან კნეხტელი დამოუკიდებელი
მედიის სატელევიზიო პროგრამების სასურველი სტუმარია.
ტილმან კნეხტელი დღეს ისაუბრებს თემაზე: "რუსეთი და ჩინეთი – დასავლეთის მტრები თუ მოკავშირეები?"
ტილმან კნეხტელი: დიახ, გამარჯობა, მოხარული ვარ აქ ყოფნის. იმედი მაქვს, მესმით.
დიახ, როგორც ჩანს, ისინი მესმენენ.
ასე რომ, დიახ, ძალიან ბედნიერი ვარ, რომ აქ ვარ – AZK-ში, ოდნავ განსხვავებულ ფორმაში, ვიდრე ამას მიჩვეული ვარ.
მიუხედავად ამისა, დიახ, შესანიშნავია, რომ ამჯერად ასე გამოვიდა.
პრეზენტაციისთვის ნახევარი საათი მომცეს, რაც, ჩემი აზრით, საკმაოდ კარგია, რადგან მე არ მიყვარს გრძელი შესავლები.
და თემა არ არის იმდენად რთული, რომ ნახევარ საათში ვერ განიხილოს.
ასე რომ, საკითხზე შედარებით სწრაფად გადავდივარ.
იმის დიდი ნაწილი, რასაც ახლა წარმოგიდგენთ, ზოგიერთ მკითხველს შესაძლოა უკვე ნაცნობი ჰქონდეს შვეიცარიული გაზეთიდან "in
Deutschland verboten" (გერმანიაში აკრძალული), რომელიც ადრე ExpressZeitung-ის სახელით იყო ცნობილი და სადაც მე რედაქტორი ვარ.
და თემაა: "რუსეთი და ჩინეთი – დასავლეთის მტრები თუ მოკავშირეები?" – ჯერჯერობით კითხვის ნიშანი.
ვფიქრობ, მათთვის, ვინც ამჟამად ღრმად იმედგაცრუებულია ჩვენი დასავლური პოლიტიკით, და ჩემი აზრით, სრულიად
სამართლიანად, ღირს იმის შემოწმება, თუ შეიძლება თუ არა ამ ქვეყნებში ალტერნატივების პოვნა.
მიუხედავად ამისა, რადგან მოკლედ უნდა ვილაპარაკო, ლექციის თემაზე პასუხს დაუყოვნებლივ მოგცემთ:
ჩემი აზრით, ჩინეთი და რუსეთი არა მოკავშირეები, არამედ დასავლეთის მტრები არიან.
და ამით მე სრულიად ნათლად ვგულისხმობ, და ამას ნამდვილად უნდა ხაზი გავუსვა, რომ მე რეჟიმებს ვგულისხმობ... კარგი,
ვგულისხმობ პუტინსა და სი ძინპინს და არა იქაურ რიგით ხალხს – ეს ორი სრულიად განსხვავებული რამაა.
რაც შეეხება დასავლეთისადმი მტრობას – ვფიქრობ, ამის გამოყვანა ძალიან მარტივად შეიძლება ძალიან ბანალური
ფაქტებიდან, კერძოდ, იმისგან, რომ ვლადიმერ პუტინი და სი ძინპინი კომუნისტურ მიზნებს ისახავენ.
და ვვარაუდობ, რომ აქ, AZK-ში, არ იქნება ბევრი კომუნისტი, რომლებსაც ახლა უნდა დავარწმუნო, თუ როგორი ცუდია კომუნიზმი.
მაშ, ამ ეტაპზე შემიძლია ამ საკითხს თავი ავარიდო და დაუყოვნებლივ დავიწყო ამ მსჯელობის დამტკიცება რუსეთსა და ჩინეთშიც.
დავიწყოთ ვლადიმერ პუტინით.
ის ახლა დასავლურ მედიაში წარმოდგენილია, როგორც მკაცრი, კონსერვატორი პიროვნება, რის გამოც შეიძლება იფიქრო,
რომ ის აშშ-ის იმპერიასა და "ვოუკ" საზოგადოებას საკუთარ იარაღს მიაყენებს და შემდეგ ყველაფერი უკეთესი იქნება.
ასე რომ, მე ვიტყოდი, ის უფრო ნორმალურ პირობებს აღადგენდა.
ერთადერთი, რისი თქმაც შემიძლია, არის ის, რომ ეს სულაც არ არის ის შეხედულება, რომელიც რუსეთში ბევრ კრიტიკულ
ხმას — ქრისტიანებიდან დაწყებული, კონსერვატორებითა და მემარჯვენეებით დამთავრებული — გააჩნია.
მაგრამ რუსეთის შიგნითაც არიან მრავალი კრიტიკული ხმა, რომლებიც მას, ისევე, როგორც აბსურდულად ბევრი კრიტიკული
გერმანელი ხედავს ამჟამინდელ მთავრობას, ანუ მემარცხენედ, ინტერნაციონალისტად ან თუნდაც კომუნისტად.
და ამას თავისი მიზეზები აქვს. მაგალითად, ავიღოთ 2016 წელი.
ვლადიმირ პუტინმა რუსეთის სახალხო ფრონტის წინაშე ძალიან ნათელი სიტყვა წარმოთქვა.
ეს ერთგვარი ლობისტური ორგანიზაციაა მისი პარტიისთვის.
და მოდით, გადავხედოთ ამ სიტყვას. ის ნამდვილად თვალის ამხელია.
ის ხაზს უსვამს, რომ კომუნისტური იდეებისადმი მისი დამოკიდებულება არასდროს შეცვლილა და დღემდე სახლში ინახავს პარტიულ ბილეთს.
ვინც არ იცის, პუტინი 1970-იან წლებში კომუნისტურ პარტიასა და კგბ-ის საიდუმლო სამსახურს შეუერთდა.
სავარაუდოდ, სწორედ იქ რჩება დღესაც მისი ლოიალობა.
და შემდეგ, 2016 წლის გამოსვლაში, გაისმა გადამწყვეტი წინადადება.
ვლადიმერ პუტინი ამბობს, რომ მას არასდროს აიძულებდნენ, იმ დროს კომუნისტურ პარტიას შეერთებოდა, არამედ, და მე ციტირებ
პუტინს: "მე ნამდვილად მომწონდა კომუნისტური და სოციალისტური იდეები და ახლაც მომწონს". ციტატის დასასრული.
ასე რომ, პუტინს კვლავ მოსწონს კომუნისტური იდეები – ისტორიაში ყველაზე დიდი მასობრივი მკვლელების იდეები.
და 2005 წელს მან ასევე განაცხადა, რომ საბჭოთა კავშირის დაშლა კატასტროფა იყო, პირდაპირი
მნიშვნელობით, მე-20 საუკუნის უდიდესი გეოპოლიტიკური კატასტროფა.
ასე რომ, მისთვის კომუნისტური სახელმწიფოს დაცემა ტრაგიკული მოვლენაა. ეს ნამდვილად ღრმა შეხედულებას გვიქმნის!
და დიახ, ეს მისი მხრიდან ერთჯერადი შემთხვევა არ არის, რის გამოც მის კრიტიკოსებს რუსეთში უამრავი არგუმენტი აქვთ.
აი კიდევ ერთი შთამბეჭდავი მაგალითი:
პუტინმა 2024 წლის მარტში, თითქმის კომუნისტურ ან ანტიფაშისტურ ფესტივალზე, სიტყვით გამოსვლა გააკეთა.
მთელ ამას ახალგაზრდობის მსოფლიო ფესტივალი ერქვა.
აქ, დასავლეთში, ამის შესახებ არაფერს გაიგებთ. ადამიანების უმეტესობას ამის შესახებ არც არასდროს გაუგია.
ასე რომ, წელს ის რუსეთში გაიმართა და ეს უზარმაზარი ღონისძიებაა.
ერთი შეხედვით, შედარებით უწყინრად გამოიყურება – სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ტიპური პროპაგანდა.
მაგრამ თუ შეხედავთ, ვინ მონაწილეობს, დაინახავთ, რომ მთელი მსოფლიოს კომუნისტური
ორგანიზაციებიდან ათასობით ახალგაზრდა იკრიბება რუსეთში.
და დიახ, 2017 წელს კიდევ ერთი ახალგაზრდული მსოფლიო ფესტივალი გაიმართა, რომელსაც იმ დროს ოფიციალურად
ახალგაზრდული დემოკრატიული მსოფლიო ფედერაცია ატარებდა.
და შემდეგ პუტინი გამოჩნდა და სიტყვით გამოვიდა.
და ეს დემოკრატიული ახალგაზრდობის მსოფლიო ფედერაცია კომუნისტური ახალგაზრდული ორგანიზაციების ერთგვარი ქოლგის ორგანიზაციაა.
და გერმანიის წარმომადგენელი დემოკრატიული ახალგაზრდობის მსოფლიო ფედერაციაში, მაგალითად, არის სოციალისტური
გერმანული მუშათა ახალგაზრდობა, რომელიც გერმანიის კომუნისტური პარტიის დაქვემდებარებული ორგანიზაციაა.
და მართლაც, რუსეთში გამართული ახალგაზრდული მსოფლიო ფესტივალის ბევრ მონაწილეს, იქნება ეს 2017 თუ 2024 წელს,
ანტიფას წარსული ჰქონდა, თუ ისინი დასავლეთიდან იყვნენ.
სწორედ ის ადამიანები, რომლებსაც, როგორც ვივარაუდებდით, პუტინის სავარაუდოდ პატრიოტულ
ღირებულებებთან დიამეტრულად საპირისპიროდ მივიჩნევთ.
მაგრამ ეს არასწორია. პუტინი მათზე საუბრობს და იძლევა უფლებას, რომ მის წინაშე აღნიშნონ.
და ეს ლოგიკურია, რადგან, ჩემი აზრით, ის ერთმანეთთან აკავშირებს სწორედ იმას, რაც ერთმანეთს ეკუთვნის.
რადგან ანტიფა ანტიფაშიზმისგან მოდის.
და ანტიფაშიზმი, შეიძლება ითქვას, ერთგვარი სახელმწიფო იდეაა პუტინის რუსეთში. და ეს გასაგებია.
ეს არ ნიშნავს, რომ ვინმეს უბრალოდ არ მოსწონს ფაშისტები ან ნაცისტები – ეს ჩემი იდეოლოგიაც არ არის – არამედ იმას, რომ ეს, ასე
ვთქვათ, ახალი გდრ-ის კოდია, ან ახალი ძველი კოდი, რომელიც უკვე ნაცნობია გდრ-იდან და
რომელიც სოციალისტების კლასობრივ მტერს აღნიშნავს.
ეს ნიშნავს, რომ ნებისმიერი, ვისაც ფაშისტის იარლიყს მიაკრავენ, არ არის სოციალისტი ან კომუნისტი და მასთან ბრძოლა აუცილებელია.
ასე რომ, იყო ღონისძიება, რომელიც საერთაშორისო მემარცხენეებმა მოაწყვეს, სადაც პუტინი
გამოჩნდა და მას შეხვედრული ოვაციები მოჰყვა.
თუმცა, ამ მსოფლიო ახალგაზრდული ფესტივალის კადრები დასავლეთში არ გადის, რადგან აქ პუტინი კონსერვატორებისა და ქრისტიანების მხსნელად
არის წარმოდგენილი, მაშინ როცა რუსეთში ის მთელი მსოფლიოს, კუბის, ვენესუელას და ა.შ.
სოციალისტების კეთილგანწყობის მოპოვებას ცდილობს.
დიახ, ზუსტად, ასე რომ, კომუნისტური იდეოლოგიის საფუძველში ყოველთვის იდო მსოფლიო მთავრობის
იდეა, რაც, სინამდვილეში, თავისთავად ცხადია.
მაგრამ ამის დასამტკიცებლად, მაგალითად, გვაქვს ვლადიმერ ლენინი, რომელმაც თქვა, და მე ციტირებ:
ჩვენ ინტერნაციონალისტები ვართ. ჩვენ ვესწრაფვით მსოფლიოს ყველა ერის მუშებისა და გლეხების მტკიცე კავშირსა და სრულ
შერწყმას ერთიან მსოფლიო საბჭოთა რესპუბლიკად. ციტატის დასასრული.
ლეონ ტროცკი ასევე საუბრობდა სოციალისტურ მსოფლიო ფედერაციაზე, რაც საინტერესოა, რადგან ყველა ყოველთვის გლობალისტებზე საუბრობს.
მაგრამ ჩემთვის, მთელი ამ ამბის არსი იმაშია, რომ სრულიად უგულებელყოფილია, კერძოდ, რომ ეს ჯერ კიდევ კომუნიზმის
შესახებ არის, და კომუნიზმზე უფრო გლობალისტი არაფერია.
და სწორედ იქ, რუსეთის შიგნითაც, არსებობს მსოფლიო მთავრობის სასარგებლო დეკლარაციები.
მაგალითად, პუტინი და რუსეთი არაერთხელ გამოდიოდნენ "დღის წესრიგი 2030"-ის მხარდასაჭერად.
ეს ზოგადად ასევე დასავლეთს მიეწერება, როგორიცაა BlackRock, მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმი და ა.შ.
მაგრამ თუ მის სათავეებს ჩაუღრმავდებით, აღმოაჩენთ, რომ "დღის წესრიგი 2030"-ს სოციალისტური ფესვებიც აქვს.
ამ 2030 წლის დღის წესრიგის ინიციატორი, მაგალითად, იყო ნორვეგიელი სოციალისტი გრო ჰარლემ ბრუნდტლანდი.
და პუტინის სიმპათია კომუნიზმის მიმართ, რომლის შესახებაც ახლახან მოვისმინეთ გამოსვლაში, რა თქმა უნდა, ასევე მოწოდებაა
მსოფლიო მთავრობისკენ, რადგან კომუნიზმი და მსოფლიო მთავრობა ერთმანეთს თან ახლავს, როგორც ლენინმაც თქვა.
და რუსეთშიც შეიძლება ამ მსოფლიო მთავრობასთან დაკავშირებით უფრო კონკრეტული მტკიცებულებების პოვნა.
და მართლაც, რამდენჯერმე რუსეთის ყველაზე მნიშვნელოვანი სტრატეგის ნაშრომებში.
ეს არის ალექსანდრე დუგინი, რომელმაც, ფაქტობრივად, ჩამოაყალიბა რაღაც რუსული სახელმწიფო იდეის მსგავსი.
მისი სხვა არც ერთი წიგნი არ მოუხდენია რუსეთის ელიტებზე ისეთი გავლენა, როგორიც "გეოპოლიტიკის საფუძვლებს".
და ამ წიგნში, "გეოპოლიტიკის საფუძვლები", რომელიც 1997 წელს გამოიცა, ალექსანდრე დუგინი წერს ახალი
რუსული იმპერიის შესახებ, რომელიც უნდა დაარსდეს.
და ის ამას ასე ამბობს, ციტატა: "გეოპოლიტიკის ლოგიკით, ამ იმპერიამ თავის წინამორბედს, საბჭოთა კავშირს,
როგორც სტრატეგიულად, ისე სივრცობრივად, უნდა გადააჭარბოს".
ამიტომ, ახალი იმპერია უნდა იყოს ევრაზიული, კონტინენტური და, პერსპექტივაში, გლობალური იმპერია. რუსი ხალხის ბრძოლა
მსოფლიო ბატონობისთვის ჯერ არ დასრულებულა." ციტატის დასასრული.
ასე რომ, აქ გვაქვს ვალდებულება მსოფლიო ძალაუფლების ან მსოფლიო ბატონობისადმი და, შესაბამისად,
მსოფლიო მთავრობისადმიც, რასაც ლენინი ასევე მოითხოვდა.
და ამ კაცის, ალექსანდრე დუგინის, სიტყვას რუსეთში ნამდვილად აქვს ძალა, თუნდაც ბევრს ჯერ კიდევ სურს ამის უარყოფა.
და დიახ, დუგინის მიერ ნანატრი ეს იმპერია საბჭოთა კავშირის მემკვიდრე უნდა ყოფილიყო.
და მართლაც, პუტინის ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ რუსეთში საბჭოთა კავშირის აღორძინება მოხდა, რაც გასაკვირი არ
არის, იმის გათვალისწინებით, რომ, მისივე სიტყვებით, პუტინს მოსწონს კომუნისტური იდეები.
ასე რომ, სტალინის ძეგლები ახლა ისევ დგება.
სტალინის, როგორც ისტორიული ფიგურის, რეაბილიტაციაც მიმდინარეობს და ისმის მოწოდებები საბჭოთა სახელების აღდგენის შესახებ,
მაგალითად, ვოლგოგრადის სტალინგრადად გადარქმევის თაობაზე.
ან აქაც – პუტინმა 2000 წელს საბჭოთა კავშირის ჰიმნი აღადგინა ახალი ტექსტით, მაგრამ ისევ იმავე კომუნისტი ავტორის მიერ დაწერილი.
და ანალოგიურად, როდესაც საქმე ეხება პრესის თავისუფლებასა და გამოხატვის თავისუფლებას,
რუსეთში საბჭოთა პირობების დაბრუნებას ვხედავთ.
ასე რომ, გერმანიაში "კომპაქტის" აკრძალვის თითქმის იმავე დროს, რუსეთმა აკრძალა ერთ-ერთი მთავარი ოპოზიციური მედიასაშუალება,
კერძოდ "The Moscow Times", და ამის მიზეზები თითქმის იდენტური იყო ნენსი ფეზერის მიერ დასახელებული
მიზეზებისა, თუმცა, ალბათ, ცოტა უფრო მოუხერხებლად.
ციტატა: "რუსეთის ხელმძღვანელობის მიერ როგორც შიდა, ისე საგარეო პოლიტიკაში მიღებული
გადაწყვეტილებების დისკრედიტაცია." ციტატის დასასრული.
ეს ნიშნავს, რომ რუსეთში პოლიტიკური გადაწყვეტილებების გაკრიტიკების უფლება არ გაქვთ, წინააღმდეგ შემთხვევაში აგეკრძალებათ, რასაც
მე ნებისმიერი თავისუფალი საზოგადოების ქვაკუთხედად მივიჩნევ.
ამის წინაც კი, რუსეთში უკვე ბევრი ალტერნატიული მედიასაშუალება იყო დაბლოკილი.
მაგრამ ეს მხოლოდ ტიპური მაგალითია იმისა, რასაც მოსკოვი საზღვარგარეთ აკეთებს, მსგავსად იმისა, თუ
როგორ წარმოაჩენენ ახლა პუტინს, როგორც კონსერვატორს.
ასე რომ, თქვენ იდენტიფიცირდებით დასავლეთში არსებულ ოპოზიციასთან, რათა იქ სიმპათიის ქულები მოიპოვოთ.
და შემდეგ რუსული საგარეო პროპაგანდა დასავლეთში მიმდინარე მოვლენებს ფაშიზმში სდებს ბრალს.
და ქვეყნის შიგნითაც ზუსტად იმავეს აკეთებენ, რისი კარგი მაგალითიც "კომპაქტ" მჭიდის ბოლოდროინდელი აკრძალვაა.
მეც სრულიად წინააღმდეგი ვარ ამის, და ნენსი ფეისერსაც დიდად არ ვაფასებ, მაგრამ აკრძალვის შემდეგ რუსეთი რას იზამს?
ასე რომ, თქვენ გზავნით საგარეო საქმეთა სამინისტროს წარმომადგენელს, რომელიც ეწინააღმდეგება
აკრძალვას და უკიდურესად აღშფოთებულია ამის გამო.
მე ასევე დავეთანხმებოდი იმ ქალს, რომელიც იქ გაგზავნეს, მაგრამ აკრძალვები...
მაგრამ რა ხდება ამავდროულად რუსეთში? ზუსტად იგივე!
ასე რომ, სინამდვილეში ერთი და იმავე მონეტის ორ მხარესთან გვაქვს საქმე.
ან აი კიდევ ერთი კარგი სურათი. იმედი მაქვს, ახლა უკვე დაინახავთ სურათს, რაც ზოგიერთ
თქვენგანს დასაფიქრებლად საკმარის მასალას მისცემთ.
ასე რომ, პუტინი ჩრდილოეთ კორეაში სახელმწიფო ვიზიტით არის. ვფიქრობ, სურათი თავისთავად ყველაფერზე მეტყველებს.
ასე რომ, ხალხი უნდა მივიდეს, რათა ამ ორივეს შეუძახოს ამ გმირების პორტრეტების წინ.
და დიახ, ვფიქრობ, ეს სურათი წმინდა კომუნიზმის სხივებს ასხივებს.
და შემდეგ პუტინმა კიმ ჩენ ინისგანაც მიიღო სუფთა ჩეკი.
მან თქვა, და მე ციტირებ: "ჩვენ ყოველთვის მხარს ვუჭერდით და მომავალშიც გავაგრძელებთ მხარდაჭერას პუტინისა და რუსეთის
მთავრობის მიერ მიღებულ ყველა გადაწყვეტილებას". ციტატის დასასრული.
ეს ნიშნავს, რომ პუტინსა და კიმ ჩენ ინს შორის შუალედი არ არის.
და არც უნდა ავხსნა, თუ რატომ არ არის ჩრდილოეთ კორეა განსაკუთრებით ლამაზი და თავისუფალი ქვეყანა.
ანუ, შეიძლება ითქვას, რომ დღეს რუსეთზე დაკვირვებისას, ჩვენ ამ კომუნისტურ გავლენას ფაქტობრივად ყველგან ვხედავთ.
და მართლა შემეძლო ათასობით სხვა მაგალითის მოყვანა.
და შემდეგ უკვე შეგვიძლია გადასვლა პუტინიდან სი ძინპინზე, რომელსაც ბევრი ერთეულად არ
აღიქვამს, თუმცა ჩემთვის ისინი ნამდვილად ერთიანი არიან.
და აი, ასე აღმოვჩნდით 2022 წლის დასაწყისში, უკრაინაში ომის დაწყებამდე ცოტა ხნით ადრე... პუტინი პეკინის
ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებს დაესწრო და თქვა, და მე ციტირებ:
მე და პრეზიდენტი სი ძინპინი დიდი ხანია ვიცნობთ ერთმანეთს, როგორც კარგი მეგობრები და პოლიტიკოსები, რომლებიც მსოფლიო პრობლემების
გადაჭრის საკითხებში, ძირითადად, ერთნაირ შეხედულებებს იზიარებენ. ჩვენ ვინარჩუნებთ მჭიდრო და ხშირი კონტაქტს. ციტატის დასასრული.
სი ძინპინი კი კიდევ უფრო შორს წავიდა და 2019 წელს ვლადიმერ პუტინს თავისი საუკეთესო მეგობარი უწოდა
– არა უბრალოდ მეგობარი, არამედ სწორედ საუკეთესო.
ასე რომ, მათ შორის სხვისთვის ადგილი არ არის.
ასე რომ, მსოფლიო პრობლემების გადაჭრის გზებზე ერთნაირი შეხედულებები გაქვთ.
ან სულ რაღაც ორი თვის წინ, ყოველდღიურმა ამბებმა განაცხადა, და მე ციტირებ:
რუსეთსა და ჩინეთს სურთ, გააღრმავონ თანამშრომლობა ისეთ სფეროებში, როგორიცაა ლოგისტიკა, ტრანსპორტი, ენერგეტიკა და სოფლის
მეურნეობა. ციტატის დასასრული. და სწორედ ეს არის საკითხის არსი.
ასე რომ, ჩინეთთან ეს თანამშრომლობა კიდევ ერთხელ მკაფიოდ ხაზს უსვამს პუტინის კომუნისტურ
მსოფლმხედველობას, რასაც ის უკვე ღიად აღიარებდა თავის გამოსვლაში.
ბოლოს და ბოლოს, ჩინეთი ღიად კომუნისტური ქვეყანაა; ამას უარყოფა არ შეიძლება.
ქვეყანა, მაგალითად, სადაც კომუნისტი მასობრივი მკვლელი მაო ცედუნი კვლავ სარგებლობს რაღაცის მსგავსი წმინდანის სტატუსით.
და, მაგალითად, ქვეყანა, რომლის ერთადერთი პოლიტიკური პარტია თავის კონსტიტუციაში აცხადებს, და მე ციტირებ:
"პარტიის უმაღლესი იდეალი და საბოლოო მიზანი კომუნიზმის განხორციელებაა." ციტატის დასასრული.
ასე რომ, ესეც ცალსახაა და კომუნიზმი, როგორც უკვე მოვისმინეთ, რა თქმა უნდა, მხოლოდ გლობალურ მასშტაბზე შეიძლება განხორციელდეს,
როგორც ლენინმა აღნიშნა, და სწორედ ამიტომ, კომუნიზმის ერთგულება ყოველთვის მსოფლიო მთავრობის
ერთგულებაა – კვლავ, აქ მთავარი სიტყვა გლობალიზმია.
და რუსეთის მსგავსად, ჩინეთმაც აიღო ვალდებულება, ხელი შეუწყოს 2030 წლის დღის წესრიგს,
რომელიც, როგორც ვთქვი, კომუნიზმის უფრო რბილი ფორმაა.
მაო კვლავ ინახება პეკინის მემორიალურ დარბაზში, ისევე როგორც ლენინი კვლავ გამოფენილია წითელ მოედანზე მდებარე მავზოლეუმში.
ასე რომ, ორივე მხარეს მყოფ კომუნისტ მკვლელებს დიდ პატივს სცემენ.
პროვოკაციულად რომ ვთქვათ, ეს ახლა იგივეა, რაც ალექსანდერპლაცზე ჰიტლერის მავზოლეუმის ქონა; მესამე
რაიხამდე მანძილი, ვიტყოდი, არ იქნებოდა ძალიან დამაჯერებელი.
რა თქმა უნდა, კორონავირუსის პოლიკა ასევე კომუნისტური იყო და ის შეიძლება ნებისმიერ დროს დაბრუნდეს.
ჩინეთმა თავისი მოსახლეობა სასტიკად აწამა.
ეს ასე გრძელდებოდა 2023 წლამდე, როდესაც აქ ყველაფერი უკვე დიდი ხნის წინ განახლდა.
ეს იყო ჩვენი ლოქდაუნების ჩინური ვარიანტი სტეროიდებზე, სადაც ადამიანებს კვირების განმავლობაში სახლებიდან გამოსვლა არ შეეძლოთ.
მთელი საცხოვრებელი რაიონები შემოღობეს და სუპერმარკეტები დახურეს.
ასე რომ, თქვენ ნახეთ, როგორ უქნევდნენ ხელს ადამიანები ფანჯრიდან, რადგან მაცივრები ცარიელი
ჰქონდათ და ლოქდაუნის დროს გარეთ ვერ გადიოდნენ.
მთელი რაიონები სრულად იკეტებოდა, თუკი ერთი PCR ტესტიც კი დადებითი აღმოჩნდებოდა.
და, რა თქმა უნდა, შემდეგ ხალხს ამ საშინელ საკარანტინო ბანაკებში კეტავდნენ, სადაც კონტეინერები მართლაც ციხის საკნებს ჰგავდა.
და იქაც ადამიანები კვირების განმავლობაში იყვნენ მათში ჩაკეტილები.
ასე რომ, სი ძინპინის მიერ გავრცელებული კორონავირუსის ტერორი, რომელიც ჩვენს, სულაც არ
მორცხვ, მთავრობებსაც კი სასიამოვნოს ხდის შედარებით.
რა თქმა უნდა, ახლა უკვე გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ჩინურ რეჟიმს შეუძლია ოპონენტების პარალიზება უბრალოდ მათი QR
კოდის წითლად შეფერებით, რადგან ეს ნიშნავს, რომ მათ ჩინეთში თავისუფლად გადაადგილება აღარ შეუძლიათ.
არ ვიცი, ისევ არსებობს თუ არა, მაგრამ ეს ნამდვილად ის არის, რაც მომავალში შეიძლება აღდგეს.
და დიახ, რუსეთმა ახლა კორონავირუსის მიმართ ოდნავ უფრო დასავლური მიდგომა აირჩია, არ არის ჩინეთის მსგავსად
მკაცრი, მაგრამ არც რაიმე დადებითი თვალსაზრისით გამოირჩევა, რომ ახლა კარგი ალტერნატივა ჩაითვალოს.
სწორედ, და ახლა, როცა ბევრი ვილაპარაკე კომუნიზმზე, ჩემი აზრით, ჩვენ მხოლოდ იდეოლოგიას
ვუმკლავდებით, რომელიც მიზნის მისაღწევ საშუალებას წარმოადგენს.
მაგრამ სანამ უმაღლეს რგოლზე გადავალ, მოდით, ჯერ განვიხილოთ, ვინ გაზარდა თავდაპირველად ეს იდეოლოგიური მონსტრი, სახელად კომუნიზმი.
და ეს იყო ოქტომბრის რევოლუცია, როგორც 1917 წელს რუსეთში დასაწყისი – რომელიც უოლ-სტრიტის ამერიკელი ბანკირების მიერ დაფინანსდა.
ამერიკელი ისტორიკოსის, ენტონი სატონის, მიერ შესრულებული ფუნდამენტური ნაშრომების მთელი კრებული არსებობს.
და კომუნისტების ფინანსისტებად აუცილებლად უნდა დასახელდეს ორი სახელი: პოლ ვარბურგი და იაკობ შიფი.
პოლ ვარბურგი ოფიციალურად აშშ-ის ფედერალური სარეზერვო სისტემის შემქმნელი იყო.
1913 წელს, როდესაც ფედერალური სარეზერვო სისტემა დაარსდა, ბევრი, მათ შორის მაღალი რანგის პირებიც, ამტკიცებდა, რომ
პოლ ვარბურგი სინამდვილეში როტშილდების სახელით მუშაობდა.
და ჩვენ ასევე ვიცით, მაგალითად, რომ როტშილდები და ვარბურგები 1920-იან წლებში ერთად მუშაობდნენ პანევროპული
მოძრაობის დასაარსებლად, სადაც, ასე ვთქვათ, ვარბურგი მართლაც პირდაპირ იღებდა ბრძანებებს როტშილდისგან.
ასე რომ, პოლ ვარბურგს ხელი შეუწყო ოქტომბრის რევოლუციას, თითქმის უეჭველად როტშილდების
სახელით და, სულ მცირე, მათი მეორე პირის სახელით.
იაკობ შიფის შემთხვევაში, ეს კავშირი როტშილდებთან ძალიან ნათელია, რადგან შიფების ოჯახი XVIII საუკუნეში
ფრანკფურტში როტშილდებთან ერთად ერთ სახლშიც კი ცხოვრობდა.
და ამ ორმა ბანკირმა, პოლ ვარბურგმა და იაკობ შიფმა, რომლებიც თავიანთი საბანკო სახლები, "კუნ, ლოებ და კომპანია" და ფედერალური
სარეზერვო სისტემა, მსოფლიო რევოლუციის ფინანსისტები იყვნენ, თავიანთი ფული გამოიყენეს იმისთვის, რომ 1917 წელს ლენინსა
და ტროცკის რუსეთში ძალაუფლების ხელში ჩაგდება შეძლებოდათ.
და მნიშვნელოვანია, პირველ რიგში გავარკვიოთ, ვინ დანერგა კომუნიზმი სინამდვილეში.
და კიდევ ერთხელ, 1913 წელს ფედერალური სარეზერვო სისტემის დაარსებაში როკფელერი მონაწილეობდა.
და ამ როკფელერების მეშვეობით, რომლებიც დღემდე მჭიდროდ თანამშრომლობენ როტშილდებთან, ჩვენ სწრაფად
ვუბრუნდებით იმ მოთამაშეებს, რომლებიც სინამდვილეში ყურადღების ცენტრში არიან, კერძოდ, ჩინეთსა და რუსეთს.
ბოლოს და ბოლოს, სწორედ როკფელერებმა, თავიანთი კაცის, ჰენრი კისინჯერის მეშვეობით, 1970-იან წლებში
წამოიწყეს ჩინეთის გახსნა, რამაც გამოიწვია ჩინეთის ქცევა იმ გლობალურ ძალად, როგორიც ის დღეს არის.
და ამ პერიოდში, 1970-იან წლებში, დევიდ როკფელერი ჩინეთში გაემგზავრა და ეწვია მაო ცე-დუნის შემდეგ ყველაზე გავლენიან
ადამიანს — მაოს, რომელსაც დღესაც პატივს სცემენ ჩინეთში.
და დევიდ როკფელერმა შემდეგ New York Times-ში დაწერა, მას შემდეგ, რაც მაომ მილიონობით ჩინელი მოკლა, რომ ჩინეთი წარმოადგენდა,
და მე ციტირებ, "ადამიანის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან და წარმატებულ ექსპერიმენტს", დასასრული ციტატა.
დიახ, ვინც ამას უფრო დააკვირდება, მიხვდება, რომ ჩინეთი ნამდვილი როკფელერის პროექტი იყო.
და შემდეგ შეგიძლიათ 1970-იანი წლებიდან კიდევ 50 წელი გადაახვიოთ წინ და პირდაპირ კლაუს
შვაბისა და დევიდ როკფელერის კავშირამდე მიხვიდეთ.
რადგან კლაუს შვაბი ღიად ამბობს, რომ ჰენრი კისინჯერი მისთვის ერთგვარი მენტორი იყო.
და ჰენრი კისინჯერი ნამდვილად როკფელერებისთვის მუშაობდა; ის მათი საუკეთესო კაცი იყო.
ხოლო მეორე მენტორი, რომელსაც კლაუს შვაბი ახსენებს, არის მორის სტრონგი, რომელიც, ჰენრი
კისინჯერის მსგავსად, ასევე როკფელერებთან მუშაობდა.
ეს ნიშნავს, რომ შვაბიც როკფელერის თანამზრახველია.
და დღეს, კლაუს შვაბი, "დიდი გადატვირთვის" მთავარი იდეის ავტორი, დაახლოებით იმავე ტონით, როგორიც მაშინ დევიდ
როკფელერს, ამბობს, რომ ჩინეთი არის, და მე ციტირებ, "ბევრი ქვეყნისთვის მიმზიდველი მოდელი", დასრულდა ციტატა.
კლაუს შვაბი ამბობს, რომ ჩინეთი მსოფლიოსთვის ან დასავლეთისთვის სამოდელოა.
და კომუნისტური ჩინეთი, სადაც ჩვენ ვნახეთ, რომ როკფელერები, როგორც ფედერალური სარეზერვო სისტემის
თანადამფუძნებლები, სწორედ ისინი იყვნენ, ვინც კომუნიზმის გლობალური ბატონობის დასაწყისი სიგნალი გასცა...
ასე რომ, ყველაფერი ერთმანეთს ერგება.
და შემდეგ არიან როტშილდები, რომლებიც, მიუხედავად იმისა, რომ ამას იშვიათად აღიარებენ საჯაროდ,
კომუნისტური ჩინეთის მიმართ ეიფორიით არიან სავსე.
2011 წელს, ეველინ დე როტშილდი, არავინ სხვა, თუ არა დედოფლის ფინანსური მრჩეველი, გამოჩნდა Bloomberg-ის
ტელევიზიით და ჩინეთს მხოლოდ საქებარი სიტყვები უთხრა.
მაგალითად, მან რენმინბის, ჩინეთის ვალუტის, გლობალურ ვალუტად ქცევაზე მიანიშნა.
და დღესაც კი როტშილდებს კარგი ბიზნეს ურთიერთობები აქვთ ჩინეთთან, როგორც თავად აღიარებენ და როგორც მათ საჯარო პორტალებზე წერია.
და არსებობს საკმარისი საფუძველი, რომ როტშილდები ოქტომბრის რევოლუციის მთავარ ორგანიზატორებად მივიჩნიოთ.
და ისედაც, როკფელერების ღია პარტნიორის სახით, რომლებიც ჩინეთში კიდევ უფრო ღიად და აქტიურად მოქმედებენ.
შემდეგ გვაქვს საპირისპირო მიმართულება, რომელიც, რა თქმა უნდა, ასევე მნიშვნელოვანია, როტშილდების რუსეთთან ბიზნეს ურთიერთობები.
მაგალითად, ამბობენ, რომ ნათანიელ როტშილდმა 2008 წელს ოლიგარქის ალუმინის კომპანიაში 500 მილიონი დოლარი ჩადო.
ის, თავის მხრივ, ძალიან ახლოსაა პუტინთან და ოლიგ დერიპასკა ჰქვია.
და, რა თქმა უნდა, გერჰარდ შროდერი, რომელიც პუტინის ძალიან ახლო მეგობარია, კანცლერობის შემდეგ
როტშილდების ბანკში მრჩევლის პოზიციაზე დაინიშნა.
მაგრამ ამაზე უკეთესიც არის, რადგან პუტინთან როკფელერების კავშირი სრულიად ნათელია, ვინაიდან როკფელერების კაცისა და
შვაბის მენტორის, ჰენრი კისინჯერის, პუტინის ძალიან ახლო მეგობარი იყო კისინჯერის გარდაცვალებამდე.
ასე რომ, უკვე არსებობს ძალიან ნათელი სურათი, რომ უმაღლეს დონეებზე თანამშრომლობა ნამდვილად ხდება.
მაგრამ, რა თქმა უნდა, რუსეთსა და ჩინეთს შორის გადამწყვეტი კავშირი, ისევე როგორც ამ საერთაშორისო ფინანსურ ელიტებს, ისაა, რომ
როგორც ჩინეთი, ისე რუსეთი, დიდ პატივს სცემენ კომუნიზმს, რომელიც ასევე გაავრცელეს ისეთმა გლობალურმა
გავლენიანმა ფიგურებმა, როგორებიც არიან როტშილდი და როკფელერი.
ბოლოს, რა თქმა უნდა, მინდა დავამატო ეს მნიშვნელოვანი საკითხი, რათა არავის ეგონოს, რომ აქ მხოლოდ სიმპტომებს ვაკვირდები.
ვხვდები, რომ კულისებს მიღმა სხვა ძალები მოქმედებენ, რომლებიც მოვლენების მსვლელობას განსაზღვრავენ.
მაგრამ, რაც მინდა ცხადი გავხადო, არის ის, რომ ამ ადამიანთა ჯგუფს კომუნისტურ სისტემასთან პრობლემა არ
აქვს; პირიქით, ის კომუნიზმის მშობლიურ მიწაზე დგას.
მას ეს უნდა!
და დიახ, როგორც ჩანს, ეს არის სამომავლო მიზანი, რომ ორივე მხარე გაერთიანდეს და მსოფლიოს
ყველა კუთხეში დანერგოს ეს გლობალური კომუნიზმი.
ეს ახლა აქ ხდება "დიდი გადატვირთვისა" თუ "აჯენდა 2030-ის" მეშვეობით. ეს საკმაოდ წყნარად და ნელა ხდება.
რუსეთსა და ჩინეთში კი უფრო მკაცრი და სამხედრო ორიენტირებულია, მაგრამ საბოლოო ჯამში, ყველაფერი ერთი და იგივე სულისკვეთებაა.
და დიახ, არის თუ არა კომუნიზმი ნამდვილად ისეთი ელიტების საბოლოო მიზანი, როგორიც როტშილდები არიან, სულ სხვა საკითხია.
ასევე, მოკლედ უნდა ვახსენოთ მესიანური სამყაროს აღსასრულის სექტები, რომლებიც ასევე გარკვეულ მიზნებს ისახავენ.
ჰოდა, მეც ამაზე ვმუშაობ.
მაგრამ ეს ამ დისკუსიის ფარგლებს სცდება, ამიტომ უბრალოდ ამით შემოვიფარგლები, როგორც, ვთქვათ, მომავლის ზოგადი პერსპექტივით, რომ
ჩვენ ყველანი ბრმად მივემართებით კომუნიზმისკენ, რომელსაც ორივე მხარე, აღმოსავლეთიც და დასავლეთიც,
უბიძგებს და პასუხისმგებლობას ერთმანეთს გადააწვდის.
ზუსტად, დიახ, ჩინეთის ციფრულ ციხეზე, რომელიც, კლაუს შვაბის თქმით, მიმზიდველი მოდელია – "გერმანიაში აკრძალულ გაზეთში",
ყოფილ ExpressZeitung-ში, ჩვენ უკვე გამოვაქვეყნეთ ორმაგი ნომერი, ასე რომ, შეგიძლიათ უფრო ღრმად ჩაუღრმავდეთ ამ თემებს.
იგროვება გაცილებით მეტი მტკიცებულება, რაც კიდევ უფრო მკაფიო სურათს შექმნის.
და დიახ, კიდევ ერთხელ, შეჯამებისთვის: ჩინეთი და რუსეთი ნამდვილად არ არიან ჩვენი მოკავშირეები, და კომუნიზმი იქ
სულაც არ გამქრალა, არც ისე მკვდარია, როგორც გვარწმუნებენ.
ასე რომ, ეს ქვეყნები კვლავ მჭიდრო კავშირში არიან მაღალი ფინანსების ტიპურ ინტელექტუალებთან და ამის
მიმართ ძალიან სკეპტიკურად უნდა ვიყოთ განწყობილნი.
როგორც ვთქვი, მთავრობების მიმართ, მათ შორის, რა თქმა უნდა, ჩვენი მთავრობის მიმართ, რომელიც თავად
არის ამაში ჩართული, და არა იქ მყოფი ხალხის მიმართ.
და დიახ, დასავლეთს შეიძლება ბევრ ბოროტ რამეში დაადანაშაულო, და ეს, შესაძლოა, სიმართლეც იყოს, მაგრამ ამის
პასუხი და მისგან ხსნა ნამდვილად არ არის პუტინი და ჩინეთი.
სინამდვილეში, ამ პრეზენტაციით სწორედ ამის გადმოცემა მინდოდა და ძალიან კმაყოფილი ვარ. ახლა
დავასრულე და ყველას შესანიშნავ ღონისძიებას გისურვებთ!
ივო: ამაღელვებელი იყო, როგორც მთელ ამ საქმეს მიუდექი.
ვწუხვარ, რომ უფრო მეტი დრო ვერ მოგცეთ.
ალბათ ოდესმე გაგრძელებაც გამოვა, მაგრამ ჩემთვის ეს პირადად იყო... თითქოს სათხილამურო ხტომი.
თავიდან ვფიქრობ, ვაუ, ვაუ, ვაუ, საით მიდის ეს კაცი?
ახლა ის მარჯვენა-მარცხენის ბრძოლაში შედის – და მაშინ უცებ! მაგრამ შემდეგ ის მიფრინავს, აფრინდება და საქმის არსს მიაგნებს.
შესანიშნავად იმუშავე!
ეს გამოსახულებაც ძალიან შესაფერისი იყო, სადაც კულისებს მიღმა მდგომი ძალაუფლება მშობიარობის საწოლთან იდგა.
დიახ, ჩვენ ვხედავთ, როგორ იძარცვება ხალხი კიდევ ერთხელ. დიახ, თქვენ ეს ყველაფერი უკვე ახსენეთ.
ლენინი, ტროცკი, სტალინი, ყველა მასონები იყვნენ. პუტინი, მასონი. საბოლოო ჯამში, უბრალოდ კიდევ ერთი კლუბია.
მაგრამ ხალხთა განდევნა, სად შეიძლება იხილოს უფრო ლამაზად?
კომუნიზმზე უფრო დამწიფებულ ფორმაში? სადაც ყველაფერი სახელმწიფოა, სახელმწიფო... და იქ ისევ როტშილდები გვევლინებიან.
ვნახავთ, ვის ხელში აღმოვჩნდებით. ეს ღირებული წვლილი იყო.
გმადლობთ და მომავალში ყოველივე საუკეთესოს გისურვებთ. წარმატებებს გისურვებთ თქვენს გაზეთ "Express"-ში.
ყველას ჩვენი მოკითხვა გადაეცით, მთელ ეკიპაჟს, კარგი?
ტილმან კნეხტელი – გმადლობთ! ჩვენ გიყვარვართ!
ტილმან კნეხტელი: კარგად იყავი, დროებით.
ივო: ბაი-ბაი!