Иво Сасек: Сухангӯи навбатии мо мустақиман аз Филиппин бо фарқияти шаш соат ба мо ҳамроҳ мешавад.
Ва ӯ низ мунтазам чашмҳои садҳо ҳазор нафаронеро мекушояд, ки самимона дар сиёсат ва
иқтисод ҷустуҷӯи робитаҳои ҳақиқиро мекунанд.
Ман аз шуъбаи техникӣ мепурсам: оё пайвастшавӣ ба Филиппин хуб аст?
Техник: "Бале, мо акс дорем."
Хуб, пас, аз номи тамошобинони саросари ҷаҳон мехоҳам миннатдории самимии худро барои саҳми шумо дар 20-умин AZK баён намоям.
Филмро барои биографияи кӯтоҳи Тилман Кнехтел оғоз кунед!
Биографияи Тилман Кнехтель: Тилман Кнехтель, ки соли 1987 дар Филдерштадт, Олмон таваллуд
шудааст, нависанда ва рӯзноманигори таҳқиқотӣ аст.
Тильман Кнехтель аллакай худро ба таври васеъ ба оилаи Ротшильд, саноати мусиқии пинҳонӣ, каббализм
ва стратегияи дарозмуддати коммунизм бахшидааст.
Осори нашршудаи ӯ иборатанд аз «Ротшильдҳо: Як оила ҷаҳонро идора мекунад» ва «Ракфеллерҳо: Як кошмари амрикоӣ».
Тилман Кнехтель канали YouTube-ро бо номи «Ба ҳеҷ ситораи машҳур эътимод накунед» бо зиёда аз 130 000 обуначӣ идора мекард.
Ин аз он вақт аз YouTube ҳазф шудааст ва ҳоло онро бо номи «Don't trust any celebrities 3» пайдо кардан мумкин аст.
Ҳамчунин дар Telegram бо номи «Ба ҳеҷ ситораи маъруф расман эътимод накунед» дастрас аст.
Ӯ инчунин ҳамчун муҳаррир дар рӯзномаи швейтсарӣ ExpressZeitung кор мекунад.
Нашрияи ExpressZeitung аллакай дар беш аз 60 шумора рушдҳои сиёсӣ, иҷтимоӣ ва таърихии замони моро ҳуҷҷатгузорӣ кардааст.
Бар асоси рӯйдодҳои кунунии ҷаҳон, рӯзномаи ExpressZeitung заминаеро барои дарки ҳамаҷонибаи
масъалаҳои асосӣ ва баҳсбарангез фароҳам меорад.
Ба шарофати дониши васеъ ва амиқи худ дар сиёсати ҷаҳонӣ, Тильман Кнехтель дар барномаҳои
телевизионии ВАО-и мустақил меҳмони хуш омадест.
Тилман Кнехтель имрӯз дар мавзӯи «Русия ва Чин – душманони Ғарб ё ҳампаймонҳои он?» сухан хоҳад гуфт.
Тилман Кнехтель: Бале, салом, ман хурсанд ҳастам, ки дар инҷо ҳастам. Умедворам, ки шумо маро мешунавед.
Бале, ба назар мерасад, ки онҳо маро мешунаванд.
Пас, ҳа, ман хеле хурсандам, ки дар инҷо ҳастам – дар AZK дар шакли каме дигар аз он чизе, ки ба он одат кардаам.
Бо вуҷуди ин, ҳа, хуб аст, ки ин дафъа ҳама чиз хуб баромад.
Ба ман ним соат барои презентатсияам додаанд, ки, ба назари ман, хеле хуб аст, зеро ман воқеан аз муаррифии дароз нафрат дорам.
Ва мавзӯъ он қадар мураккаб нест, ки дар ним соат баррасӣ карда шавад.
Пас ман нисбатан зуд ба нуқтаи асосӣ мерасам.
Бисёре аз он чизе, ки ман мехоҳам пешкаш кунам, шояд аллакай барои баъзе аз шумо аз рӯзномаи швейтсарӣ «in
Deutschland verboten» (дар Олмон мамнӯъ), ки қаблан ExpressZeitung ном дошт ва ман дар он муҳаррир ҳастам, ошност.
Ва мавзӯъ чунин аст: «Русия ва Чин – душманони Ғарб ё ҳампаймонҳои он?» – ҳоло бо нишонаи савол.
Ман фикр мекунам, ки барои онҳое, ки ҳоло аз сиёсати Ғарб сахт ноумед шудаанд, ва ба назари ман ин дуруст
аст, арзанда аст, ки бубинем, оё дар ин кишварҳо алтернативаҳоро пайдо кардан мумкин аст.
Бо вуҷуди ин, ман бояд кӯтоҳ гӯям, бинобар ин фавран ҷавоби мавзӯи лексияро ба шумо медиҳам:
Ба назари ман, Чин ва Русия ҳампаймон нестанд, балки душманони Ғарб мебошанд.
Ва бо ин ман комилан равшан мегӯям ва воқеан бояд таъкид кунам, ки ман дар назар дорам режимҳоро... хуб,
яъне Путин ва Си Ҷинпинро, на мардумони оддии онҷо – инҳо равшан ду чизи гуногунанд.
Ва душмании нисбати Ғарб – ман фикр мекунам, ки инро метавон хеле осон аз фактҳои хеле оддӣ хулоса кард, яъне он ки Владимир
Путин ва Си Ҷинпин ҳадафҳои коммунистиро пайгирӣ мекунанд.
Ва ман гумон мекунам, ки дар инҷо, дар AZK, коммунистон на он қадар зиёд хоҳанд буд, ки ман аввал
бояд онҳоро аз бад будани коммунизм бовар кунам.
Пас, ман метавонам ҳоло аз он нуқта гузашта, фавран шурӯъ кунам ба исботи ин тарзи андеша дар Русия ва Чин низ.
Биёед бо Владимир Путин оғоз кунем.
Ҳоло ӯро дар ВАО-и Ғарб ҳамчун марди сахтгир ва консервативӣ нишон медиҳанд, то мардум гумон кунанд, ки ӯ
воқеан ба империяи ИМА ва гурӯҳи «вокед» доруи худи онҳоро медиҳад ва пас аз он ҳама чиз беҳтар мешавад.
Ман мегӯям, ки ӯ шароитро ба ҳолати муқаррарӣ бармегардонд.
Ҳаминро метавонам бигӯям, ки ин ҳеҷ гоҳ назари бисёре аз овозҳои интиқодӣ дар Русия – аз
масеҳиён то консерваторон ва тарафдорони рост – нест.
Аммо дар худи Русия низ овозҳои зиёди интиқодӣ ҳастанд, ки ӯро, ҳамон тавре ки, ба таври абсурд, бисёре аз
интиқодгарони олмонӣ ҳукумати кунуниро ҳамчун чапгаро, байналмилалгаро ё ҳатто коммунистӣ мебинанд.
Ва барои ин сабабҳо вуҷуд доранд. Масалан, соли 2016-ро гиред.
Пеш аз Ҳамаи Русияи Фронти Халқӣ Владимир Путин суханронии хеле возеҳ дошт.
Ин як навъ созмони лоббистӣ барои ҳизби ӯст.
Ва биёед ба ин нутқ назар андозем. Он воқеан чашмони шуморо мекушояд.
Ӯ таъкид мекунад, ки муносибати ӯ нисбати ғояҳои коммунистӣ ҳеҷ гоҳ тағйир наёфтааст ва то
имрӯз корти узвияти ҳизбиро дар хона нигоҳ медорад.
Барои онҳое, ки намедонанд, Путин дар солҳои 1970-ум ба Ҳизби коммунистӣ пайваст ва ҳамчунин ба хадамоти махфии КГБ шомил шуд.
Шояд ҳамин ҷост, ки вафодории ӯ то имрӯз боқӣ мондааст.
Ва сипас, дар суханронии соли 2016, ҷумлаи ҳалкунанда омад.
Владимир Путин мегӯяд, ки ҳеҷ гоҳ маҷбур нашудааст, то дар он замон ба Ҳизби коммунистӣ шомил шавад, балки, ва ман Путинро
иқтибос мекунам: «Ман воқеан ғояҳои коммунистӣ ва социалистиро дӯст медоштам ва ҳоло ҳам дӯст медорам.» Поёни иқтибос.
Пас Путин ҳанӯз ҳам идеяҳои коммунистиро дӯст медорад – идеяҳои бузургтарин қатлкунандагони оммавӣ дар таърих.
Ва дар соли 2005 ӯ инчунин гуфт, ки фурӯпошии Иттиҳоди Шӯравӣ як фалокат буд, воқеан
бузургтарин фалокати геополитикии асри бистум.
Пас барои ӯ фурӯпошии як давлати коммунистӣ чизе фоҷеабор аст. Ин воқеан ба мо фаҳмиши амиқ медиҳад!
Ва ҳа, ин бо ӯ ҳолати ягона нест, аз ин рӯ танқидгарони ӯ дар Русия муҳимоти зиёде доранд.
Ин боз як намунаи таъсирбахш аст:
Путин дар моҳи марти соли 2024 дар чорабиние, ки онро қариб метавон фестивали
коммунистӣ ё зиддифашистӣ номид, суханронӣ кард.
Ҳамаи инро Фестивали ҷаҳонии ҷавонон меномиданд.
Шумо дар Ғарб дар ин бора ҳеҷ чиз намешунавед. Аксари мардум ҳеҷ гоҳ дар бораи он нашунидаанд.
Пас он имсол дар Русия баргузор шуд ва ин як чорабинии бузург аст.
Аз назари аввал он нисбатан бехатар менамояд – ба ибораи дигар, пропагандаи маъмулӣ.
Аммо агар ба иштирокчиён назар андозед, мебинед, ки ҳазорон ҷавонон аз созмонҳои
коммунистӣ аз саросари ҷаҳон ба Русия ҷамъ меоянд.
Ва ҳа, дар соли 2017 боз як Фестивали ҷаҳонии ҷавонон баргузор шуд, ки он замон расман аз ҷониби Федератсияи
ҷаҳонии ҷавонони демократӣ ташкил ва гузаронида шуда буд.
Ва сипас Путин пайдо шуд ва суханронӣ кард.
Ва ин Федератсияи ҷаҳонии ҷавонони демократӣ як навъ созмони чатрӣ барои созмонҳои ҷавонони коммунистӣ мебошад.
Ва, масалан, намояндаи Олмон дар Федератсияи ҷаҳонии ҷавонони демократӣ Ҷавонони социалистии коргарони Олмон
аст, ки созмони зерсохтори Ҳизби коммунистии Олмон мебошад.
Ва дар асл, бисёре аз иштирокчиён дар Фестивали ҷаҳонии ҷавонон дар Русия, хоҳ дар соли 2017 ва хоҳ дар соли 2024,
агар онҳо аз Ғарб меомаданд, дорои заминаи антифа буданд.
Пас, маҳз ҳамин одамонеро, ки мо воқеан гумон мекунем, ки онҳо комилан мухолифи арзишҳои гӯё
ватандӯстонаи Путин ҳастанд – чунин мешуморанд.
Аммо ин нодуруст аст. Путин дар бораи онҳо ҳарф мезанад ва иҷозат медиҳад, ки дар назди онҳо ӯро табрик кунанд.
Ва ин мантиқӣ аст, зеро ба назари ман он дақиқ ҳамон чизеро, ки бояд якҷоя бошад, якҷоя мекунад.
Зеро Антифа аз антифашизм сарчашма мегирад.
Ва антифашизм, метавон гуфт, дар Русияи Путин як навъ принсипи давлатӣ аст. Ва инро фаҳмидан муҳим аст.
Ин маънои онро надорад, ки касе танҳо фашистон ё нацистҳоро дӯст намедорад – ин низ идеологияи ман нест – балки ин танҳо як
коди нави ГДР аст, метавон гуфт, ё як коди қадимие, ки аллакай аз ГДР ошност ва ба душмани синфии социалистон ишора мекунад.
Ин маънои онро дорад, ки ҳар касеро, ки фашист номида мешавад, социалист ё коммунист нест ва бояд бо ӯ мубориза бурд.
Пас, як чорабинӣ аз ҷониби чапҳои байналмилалӣ ташкил шуд, ки дар он Путин ҳузур дошт ва мардум ӯро бо ҳаяҷон истиқбол карданд.
Аммо дар Ғарб тасвирҳои ин Фестивали ҷаҳонии ҷавонон пахш намешаванд, зеро дар он Путин ҳамчун наҷотбахши консерваторон ва
масеҳиён тасвир мешавад, дар ҳоле ки дар Русия ӯ барои ба даст овардани ризоияти социалистон аз саросари
ҷаҳон, аз ҷумла Куба, Венесуэла ва ғайра, талош мекунад.
Бале, дақиқ, пас дар асли идеологияи коммунистӣ ҳамеша ҳукумати ҷаҳонӣ буд, албатта, ки ин худ ба худ равшан аст.
Аммо барои тасдиқи ин, мо, масалан, Владимир Ленинро дорем, ки гуфт, ва ман иқтибос мекунам:
Мо байналмилалчиён ҳастем. Мо барои иттиҳоди мустаҳкам ва ҳамгироии пурраи коргарон ва деҳқонони ҳамаи миллатҳои ҷаҳон дар
як ҷумҳурии ягонаи шӯравии ҷаҳонӣ талош мекунем. Поёни иқтибос.
Ва Лео Троцкий низ дар бораи Федератсияи ҷаҳонии социалистӣ сухан гуфт, ки ин ҷолиб аст, зеро
ҳама ҳамеша дар бораи глобалистҳо сӯҳбат мекунанд.
Аммо барои ман асли тамоми масъала пурра нодида гирифта мешавад, яъне ин ҳанӯз ҳам дар бораи коммунизм
аст ва ҳеҷ чиз бештар глобалистӣ аз коммунизм нест.
Ва маҳз дар ҳамин ҷо дар Русия низ изҳоротҳо дар ҳимоят аз ҳукумати ҷаҳонӣ вуҷуд доранд.
Масалан, Путин ва Русия борҳо ҷонибдории Агендаи 2030-ро изҳор кардаанд.
Ин низ одатан ба Ғарб нисбат дода мешавад, ба монанди Блэкрӯк, Форуми иқтисодии ҷаҳонӣ ва ғайра.
Аммо агар шумо онро то решаҳои аслии он пайгирӣ кунед, шумо инчунин хоҳед ёфт, ки Агендаи 2030 решаҳои социалистӣ дорад.
Масалан, муаллифи ин Барномаи 2030 як социалисти Норвегӣ бо номи Гро Харлем Брундтланд буд.
Ва ҳамдардии Путин ба коммунизм, ки мо дар он суханронӣ шунидем, албатта, инчунин даъват ба ҳукумати ҷаҳонии
ягона аст, зеро коммунизм ва ҳукумати ҷаҳонӣ даст ба даст мераванд, чун Ленин низ гуфта буд.
Ва дар Русия низ метавон далелҳои мушаххастар дар бораи ин ҳукумати ҷаҳонӣ пайдо кард.
Ва дар ҳақиқат чандин маротиба дар навиштаҳои муҳимтарин стратези Русия.
Пас ин Александр Дугин аст, ки воқеан чизе монанди мафҳуми «raison d'état»-и Русияро таҳия кардааст.
Ҳеҷ китоби дигари ӯ чунин таъсир ба элитаҳои Русия надоштааст, мисли «Асосҳои геополитика».
Ва дар ин китоб, «Асосҳои геополитика», ки соли 1997 нашр шудааст, Александр Дугин дар бораи як
империяи нави русӣ менависад, ки бояд таъсис дода шавад.
Ва ӯ онро чунин иброз медорад: «Бар асоси мантиқи геополитика, ин империя бояд ҳам аз ҷиҳати стратегӣ ва ҳам аз
ҷиҳати фазоӣ аз пешинаи худ, Иттиҳоди Шӯравӣ, болотар бошад.»
Аз ин рӯ, империяи нав бояд евроосиёӣ, қитъагӣ ва дар дурнамо як империяи ҷаҳонӣ бошад. Муборизаи мардуми Русия
барои ҳукмронии ҷаҳонӣ ҳанӯз хотима наёфтааст. Поёни иқтибос.
Пас дар ин ҷо мо ба қудрат ё ҳукмронии ҷаҳонӣ ва, бинобар ин, ба ҳукумати ҷаҳонӣ, ки
онро низ Ленин талаб карда буд, ӯҳдадор ҳастем.
Ва сухани ин мард, Александр Дугин, дар Русия воқеан аҳамият дорад, ҳатто агар бисёриҳо ҳанӯз хоҳанд онро рад кунанд.
Ва ҳа, ин империяе, ки Дугин орзу дорад, бояд вориси Иттиҳоди Шӯравӣ бошад.
Ва дар ҳақиқат, аз замони ба сари қудрат омадани Путин дар Русия эҳёи Иттиҳоди Шӯравӣ ба амал омад, ки ин ҳеҷ
тааҷҷубовар нест, зеро, ба гуфтаи худи ӯ дар он суханронӣ, Путин ғояҳои коммунистиро дӯст медорад.
Пас ҳоло боз ёдгориҳои Сталин бунёд мешаванд.
Сталин низ ҳамчун шахсияти таърихӣ барқарор карда мешавад ва даъватҳо ҳастанд, ки номҳои шӯравиро боз баргардонанд,
масалан Волгоградро дубора Сталинград номгузорӣ кунанд.
Ё инҷо низ – Путин дар соли 2000 бо матни нав суруди миллии Иттиҳоди Шӯравиро барқарор кард, вале
онро ҳамоно ҳамон муаллифи коммунистӣ навиштааст.
Ва ба ҳамин монанд, вақте ки сухан дар бораи озодии матбуот ва озодии баён меравад, мо
дар Русия ба шароити шӯравӣ баргаштро мебинем.
Пас, қариб ҳамзамон бо манъи нашрияи Compact дар Олмон, Русия як нашрияи муҳими мухолифин — The Moscow Times — ро манъ
кард ва ин корро бо сабабҳои шабеҳ ба онҳое, ки Нэнси Фезер оварда буд, анҷом дод, шояд ҳатто каме нотавонтар.
Иқтибос: «Беэътибор кардани қарорҳое, ки роҳбарияти Русия дар сиёсати дохилӣ ва хориҷӣ қабул кардааст.» Поёни иқтибос.
Ин маънои онро дорад, ки ба шумо иҷозат дода намешавад, ки қарорҳои сиёсӣ дар Русияро интиқод кунед, вагарна шумо мамнӯъ
хоҳед шуд, ки ман онро устуни асосии ҳар ҷомеаи озод мешуморам.
Ҳатто пеш аз ин, дар Русия аллакай бисёр васоити ахбори алтернативӣ бардошта шуда буданд.
Аммо ин танҳо як намунаи маъмулӣ аз он аст, ки Маскав дар хориҷа чӣ кор мекунад, монанди он
ки Путин ҳоло ҳамчун консерватор тасвир мешавад.
Пас шумо худро бо мухолифон дар Ғарб ҳамоҳанг мекунед, то дар он ҷо холҳои ҳамдардӣ ба даст оред.
Ва пас пропагандаи хориҷии Русия он чи дар Ғарб рӯй медиҳад, албатта, ҳамчун фашизм интиқод мекунад.
Ва дар дохили кишвар онҳо дақиқ ҳамин корро мекунанд, ва намунаи хуби ин манъи ахири маҷаллаи компактӣ мебошад.
Ман низ комилан зидди он ҳастам ва ба Нэнси Фаесер низ чандон эътимод надорам, аммо Русия пас аз манъкунӣ чӣ кор хоҳад кард?
Пас шумо касеро аз Вазорати корҳои хориҷӣ мефиристед, ки бо манъкунӣ мухолиф аст ва аз ин хеле ғазабгин аст.
Ман низ бо он зане, ки онҳо онҷо фиристоданд, розӣ мешудам, аммо манъкуниҳо...
Аммо дар ҳамин вақт дар Русия чӣ рӯй медиҳад? Дақиқ ҳамин чиз!
Пас мо дар асл бо ду тарафи як танга сарукор дорем.
Ё ин ҷо боз як расми зебо ҳаст. Умедворам, ҳоло шумо метавонед ин расмро бубинед, ки
барои баъзеи шумо маводи фикр кардан медиҳад.
Пас Путин дар сафари давлатӣ ба Куриёи Шимолӣ аст. Ман фикр мекунам, ки худи акс ҳама чизро мегӯяд.
Пас мардум бояд ҳозир шаванд, то дар назди ин портретҳои қаҳрамонҳо онҳоро ҳавасманд кунанд.
Ва ҳа, ман фикр мекунам, ки ин тасвир коммунизми покиро таҷассум мекунад.
Ва пеш аз он Путин низ аз Ким Ҷон Ун чеки холӣ гирифта буд.
Ӯ гуфт, ва ман иқтибос мекунам: «Мо ҳамеша ҳамаи қарорҳое, ки Путин ва ҳукумати Русия қабул кардаанд,
дастгирӣ кардаем ва дастгирӣ хоҳем кард.» Поёни иқтибос.
Ин маънои онро дорад, ки байни Путин ва Ким Ҷон Ун ҷойе нест.
Ва ман набояд шарҳ диҳам, ки чаро Шимоли Корея кишвари махсусан зебо ва озод нест.
Яъне, воқеан дар ҳама ҷо, вақте ки мо имрӯз ба Русия менигарем, дар асл ин таъсири коммунистиро мешиносем.
Ва ман воқеан метавонистам ҳазорҳо намунаҳои дигар биёрам.
Ва ҳоло мо метавонем аз Путин ба Си Ҷинпин гузарем, ки бисёриҳо намехоҳанд онҳоро ҳамчун як воҳид
бубинанд, ҳарчанд барои ман онҳо бешубҳа як воҳид ҳастанд.
Пас мо ҳастем, каме пеш аз оғози ҷанг дар Украина дар аввали соли 2022... Путин дар Бозиҳои
зимистонаи олимпӣ дар Пекин ширкат варзид ва гуфт, иқтибос:
«Президент Си Ҷинпин ва ман муддати тӯлонӣ ҳамчун дӯстони хуб ва сиёсатмадорон, ки дар аксари масъалаҳо дар бораи роҳҳои ҳалли
мушкилоти ҷаҳонӣ назари якхела дорем, якдигарро мешиносем. Мо тамосҳои наздик ва мунтазамро нигоҳ медорем.» Поёни иқтибос.
Ва Си Ҷинпин ҳатто аз ин ҳам пештар рафт ва соли 2019 Владимир Путинро беҳтарин дӯсти худ
номид – на танҳо дӯст, балки беҳтарин дӯсти худ.
Пас байни онҳо барои каси дигар ҷойе нест.
Пас шумо дар бораи он, ки чӣ гуна бояд мушкилоти ҷаҳонро ҳал кард, назари якхела доред.
Ё ҳамагӣ ду моҳ пеш, нашрияи ҳаррӯза хабар дод ва ман иқтибос мекунам:
Русия ва Чин мехоҳанд ҳамкориашонро дар соҳаҳои гуногун, ба монанди логистика, нақлиёт, энергетика ва
кишоварзӣ, амиқтар кунанд. Поёни иқтибос. Ва ҳамин аст нуқта.
Пас, ин ҳамкорӣ бо Чин бори дигар ҷаҳонбинии коммунистии Путинро, ки ӯ аллакай дар суханрониаш
ошкоро эътироф карда буд, ба таври қавӣ таъкид мекунад.
Ба ҳар ҳол, Чин як кишвари ошкоро коммунистӣ аст; инро рад кардан ғайриимкон аст.
Масалан, кишварие, ки дар он қатлкунандаи оммавии коммунист Мао Тсэ-дун ҳанӯз ҳам мақоми қариб муқаддас дорад.
Ва, масалан, кишвариест, ки ягона ҳизби сиёсиаш дар Конститутсияаш чунин мегӯяд, ва ман иқтибос мекунам:
Олитарин идеал ва ҳадафи ниҳоии ҳизб амалӣ шудани коммунизм аст. Поёни иқтибос.
Пас он низ равшан аст, ва коммунизм, чун қаблан шунидем, албатта танҳо дар миқёси ҷаҳонӣ амалӣ шуда метавонад, чун Ленин гуфтааст,
ва аз ин рӯ садоқат ба коммунизм ҳамеша садоқат ба ҳукумати ҷаҳонӣ аст – боз калимаи калидӣ дар ин ҷо глобализм аст.
Ва мисли Русия, Чин низ ӯҳдадор шудааст, ки Агендаи 2030-ро пеш барад, ки, чунон ки ман гуфтам, шакли нармтарини коммунизм аст.
Мао ҳанӯз дар толори ёдгории Пекин нигоҳ дошта мешавад, ҳамон тавре ки Ленин ҳанӯз дар
мазоргоҳи Майдони Сурх ба намоиш гузошта шудааст.
Пас, қатлкунандагони коммунистӣ дар ҳар ду тараф ба баланди эҳтиром гирифта мешаванд.
Ба таври провокативӣ гӯем, ин мисли он аст, ки ҳоло дар Александрплац мазоргоҳи Гитлер вуҷуд дошта бошад; ман
мегӯям, ки масофа то Реихи Сеюм чандон боварбахш нахоҳад буд.
Албатта, сиёсати коронавирус низ коммунистӣ буд ва он метавонад ҳар лаҳза баргардад.
Чин ба таври шадид аҳолии худро шиканҷа кардааст.
Ин то соли 2023 идома ёфт, вақте ки ҳама чиз дар ин ҷо аллакай муддате боз шуда буд.
Пас, инҳо маҳдудиятҳои мо дар Чин буданд, ки мисли стероидҳо қавӣ шуда буданд, ва мардум ҳафтаҳо пай
дар пай наметавонистанд аз хонаҳояшон берун шаванд.
Ҳамаи маҳаллаҳои истиқоматӣ маҳкам карда шуданд ва супермаркетҳо баста шуданд.
Пас шумо дидед, ки мардум воқеан аз тирезаҳояшон дасти салом мезаданд, зеро яхдонҳояшон холӣ буданд ва
онҳо дар давраи карантин наметавонистанд берун бароянд.
Агар танҳо як санҷиши ПЦР мусбат баромад, тамоми ноҳияҳо пурра баста мешуданд.
Ва, албатта, мардумро он вақт дар ин лагерҳои карантинӣ, ки бадном шуда буданд, маҳкам мекарданд, ки дар
онҷо контейнерҳо воқеан ба ҳуҷраҳои зиндон монанд буданд.
Ва он ҷо низ одамонро ҳафтаҳо пай дар пай дар онҳо маҳкам мекарданд.
Пас, террори вируси коронавӣ, ки аз ҷониби Си Ҷинпин паҳн шуд ва ҳатто ҳукуматҳои моро, ки ҳеҷ гоҳ
ҳассос набуданд, дар муқоиса бо он хуб нишон медиҳад.
Албатта, ҳоло хабар паҳн шудааст, ки режими Чин метавонад мухолифони худро танҳо бо гузоштани рамзи QR-и онҳо
ба сурх маҷрӯҳ созад, зеро ин маънои онро дорад, ки онҳо дигар наметавонанд дар Чин озодона ҳаракат кунанд.
Ман намедонам, ки он ҳанӯз вуҷуд дорад ё не, аммо бешубҳа ин чизест, ки дар оянда метавон онро барқарор кард.
Ва ҳа, Русия ҳоло нисбат ба коронавирус муносибати каме бештар ғарбӣ дорад, на он қадар сахтгир мисли Чин, аммо он
низ дар ҳеҷ ҷиҳати мусбат фарқ намекунад, бинобар ин ҳоло онро метавон ҳамчун алтернативаи хуб баррасӣ кард.
Дуруст, ва ҳоло ман бисёр дар бораи коммунизм сухан гуфтам, ва ба назари ман, мо танҳо бо як идеология
сарукор дорем, ки воситаест барои расидан ба як ҳадаф.
Барои роҳбарони баландпоя, ки ҳоло мехоҳам ба онҳо муроҷиат кунам, аввал биёед бубинем, ки воқеан кӣ ин монстри
идеологиро, ки коммунизм ном дорад, ин қадар пурқудрат кардааст.
Ва он Инқилоби Октябр дар Русия соли 1917 буд – ки онро бонкдорони амрикоӣ дар Уолл-Стрит маблағгузорӣ карда буданд.
Як маҷмӯи пурраи корҳои бунёдӣ аз ҷониби таърихнигори амрикоӣ Антони С. Саттон вуҷуд дорад.
Ва бешубҳа бояд ду номро ҳамчун сармоягузорони коммунистон зикр кард: Пол Варбург ва Якоб Шифф.
Пол Варбург расман сарвари асосгузори Бонки Федералии ИМА буд.
Дар соли 1913, вақте Фед таъсис ёфт, бисёр овозҳо, аз ҷумла чандин мансабдорони баландпоя, иддао мекарданд, ки
Пол Варбург дар асл ба манфиати Ротшильдҳо кор мекард.
Ва мо инчунин медонем, масалан, ки дар солҳои 1920-ум Ротшильдҳо ва Варбургҳо якҷоя кор карданд, то Ҳаракати
пан-европоиро таъсис диҳанд, ки дар он, метавон гуфт, Варбург воқеан бевосита аз Ротшильд фармон мегирифт.
Пас Пол Варбург дар Инқилоби Октябр дасти дошт, қариб бешубҳа ба манфиати Ротшильдҳо ва,
ҳадди ақал, ба манфиати узви дуюми иттиҳод.
Дар мавриди Якоб Шифф ин робита бо Ротшильдҳо хеле возеҳ аст, зеро оилаи Шифф дар асри XVIII дар
Франкфурт ҳатто бо Ротшильдҳо як хонаро мубодила мекард.
Ва ин ду бонкдор, Пол Варбург ва Якоб Шифф, ки бо хонаҳои бонкии худ — Kuhn, Loeb & Co. ва Федерал Ризерв — молиягузорони инқилоби
ҷаҳонӣ буданд, пулҳояшонро сарф карданд, то Ленин ва Тротский дар соли 1917 тавонанд дар Русия ҳокимиятро ба даст гиранд.
Ва муҳим аст, ки аввал фаҳмем, ки воқеан кӣ коммунизмро ҷорӣ кардааст.
Ва боз як бор Рокфеллер дар таъсиси Бонки Федералии Захиравии ИМА соли 1913 иштирок дошт.
Ва тавассути ин Рокфеллерҳо, ки то имрӯз бо Ротшильдҳо наздик ҳамкорӣ мекунанд, мо зуд ба он бозигароне бармегардем,
ки воқеан мавриди таваҷҷӯҳ ҳастанд, яъне Чин ва Русия.
Дар ниҳоят, маҳз Рокфеллерҳо буданд, ки тавассути нафари худ Генри Киссинджер дар солҳои 1970 Чинро боз карданд, ки ин боис
шуд Чин ба қудрати ҷаҳоние табдил ёбад, ки мо имрӯз мешиносем.
Ва дар ин давра, дар солҳои 1970-ум, Дэвид Рокфеллер ба Чин сафар карда, бо дуюмин шахси пурқудрат пас аз Мао
Тсэ-дунг — Мао, ки то имрӯз дар Чин эҳтиром мешавад — вохӯрд.
Ва сипас Дэвид Рокфеллер дар New York Times навишт, ки пас аз он ки миллионҳо чинӣ аз дасти Мао кушта шуданд, Чин, ман
иқтибос мекунам, «яке аз муҳимтарин ва муваффақтарин таҷрибаҳо дар таърихи башарият» аст, хотимаи иқтибос.
Бале, ҳар касе, ки ба ин бодиққат назар кунад, мефаҳмад, ки Чин воқеан лоиҳаи Рокфеллер буд.
Ва сипас шумо метавонед боз 50 сол пеш равед, аз солҳои 1970 оғоз карда, ва бевосита ба
робита байни Клаус Шваб ва Дэвид Рокфеллер бирасед.
Зеро Клаус Шваб хеле ошкоро мегӯяд, ки Генри Киссинджер барои ӯ то андозае роҳнамо буд.
Ва Генри Киссинджер бешубҳа барои Рокфеллерҳо кор мекард; ӯ марди боэътимоди онҳо буд.
Ва он маслиҳатгари дигаре, ки Клаус Шваб ишора мекунад, шахсе бо номи Морис Стронг аст, ки, мисли Генри
Киссинджер, низ бо оилаи Рокфеллерҳо кор кардааст.
Ин нишон медиҳад, ки Шваб низ ҳаммаслаки Рокфеллер аст.
Ва имрӯз Клаус Шваб, сарвари аслии «Барқарорсозии бузург», бо овози хеле монанд ба овози онвақтаи Дэвид Рокфеллер
мегӯяд, ки Чин, ва ман иқтибос мекунам, «як модели ҷолиб барои шумораи зиёди кишварҳост», поёни иқтибос.
Клаус Шваб мегӯяд, ки Чин намунаи ибтидоӣ барои ҷаҳон ё барои Ғарб аст.
Ва Чин коммунистӣ, ки дар он ҷо мо дидаем, ки Рокфеллерҳо, ҳамчун ҳаммуассисони Фед, ҳамонҳое буданд, ки
сигнали ибтидоиро барои ғасби ҷаҳонии коммунизм доданд...
Пас ҳама чиз ба ҳам меояд.
Ва сипас Ротшильдҳо ҳастанд, ки, ҳарчанд камтар инро ошкор мекунанд, пур аз эйфория нисбати Чин коммунистӣ мебошанд.
Дар соли 2011 Эвелин де Ротшильд, ки касе ҷуз машваратгари молиявии Шоҳбону набуд, дар телевизиони
Bloomberg пайдо шуд ва танҳо ситоиш аз Чин кард.
Масалан, ӯ ишора кард, ки юань (ренминби), пули Чин, метавонад ба пули ҷаҳонӣ табдил ёбад.
Ва ҳатто то имрӯз Ротшильдҳо бо Чин муносибатҳои хуби тиҷоратиро нигоҳ медоранд, чунки худи онҳо
дар порталҳои оммавии худ инро эътироф мекунанд.
Ва далелҳои кофӣ вуҷуд доранд, ки Ротшильдҳоро ҳамчун сарвари асосии Инқилоби Октябр шинохтан мумкин аст.
Ва ба ҳар ҳол, ҳамчун шарики ошкори Рокфеллерҳо, ки дар Чин боз ҳам ошкоро фаъолият мекунанд.
Сипас баръакс низ ҳаст, ки албатта он низ муҳим аст: муносибатҳои тиҷоратӣ аз Ротшильдҳо ба Русия.
Масалан, мегӯянд, ки Натаниэл Ротшильд дар соли 2008 дар ширкати алюминии як олигарх 500 миллион доллар сармоягузорӣ кардааст.
Ӯ, ба навбати худ, ба Путин хеле наздик аст ва Олег Дерипаска ном дорад.
Ва, албатта, Герҳард Шредер, ки дӯсти хеле наздики Путин аст, пас аз канцлерӣ дар Бонки
Ротшильд вазифаи машваратиро бар ӯҳда гирифт.
Аммо вазъ боз ҳам беҳтар мешавад, зеро пайванди Рокфеллер бо Путин комилан равшан аст, зеро Генри Киссинджер, ки марди Рокфеллер
ва шогирди Шваб буд, пеш аз маргаш дӯсти хеле наздики Путин буд.
Пас аллакай тасвири хеле возеҳ вуҷуд дорад, ки дар сатҳҳои баланд воқеан ҳамкорӣ сурат мегирад.
Аммо, албатта, пайванди ҳалкунанда байни Русия ва Чин ва ин элитаҳои байналмилалии молиявӣ дар он аст, ки ҳам Чин ва ҳам
Русия коммунизмро дар мақоми баланд қадр мекунанд, ки он низ тавассути ин миёнравони ҷаҳонии
қудрат, мисли Ротшильд ва Рокфеллер, паҳн шуда буд.
Ман танҳо мехоҳам дар охир ин нуқтаи муҳимро илова кунам, албатта, то ҳеҷ кас фикр накунад,
ки ман дар ин ҷо танҳо ба аломатҳо менигарам.
Ман мефаҳмам, ки дар пасманзара нерӯҳои дигаре амал мекунанд, ки раванди рӯйдодҳоро муайян мекунанд.
Аммо он чизе, ки ман мехоҳам равшан кунам, ин аст, ки ин гурӯҳи одамон бо низоми коммунистӣ ҳеҷ мушкиле
надоранд; баръакс, онҳо дар бешикони коммунизм қарор доранд.
Ӯ онро мехоҳад!
Ва ҳа, ба назар мерасад, ки ҳадаф барои оянда ҳамин аст, ки ҳар ду ҷониб воқеан даст ба даст ҳамроҳ шаванд, то
ин коммунизми ҷаҳониро дар ҳар гӯшаи ҷаҳон ҷорӣ кунанд.
Ҳоло ин дар ин ҷо тавассути «Барқарорсозии бузург» ё «Агендаи 2030» рӯй дода истодааст.
Ин хеле ором ва хеле суст рӯй дода истодааст.
Ва дар Русия ва Чин вазъ сахттар ва бештар низомӣ аст, аммо дар ниҳоят ҳамааш як рӯҳ аст.
Ва ҳа, оё коммунизм воқеан ҳадафи ниҳоии элитаҳое мисли Ротшильдҳо аст, ин аллакай саволи дигар аст.
Мо инчунин бояд мухтасаран дар бораи сектҳои мессиании охири замон, ки низ ҳадафҳои муайянеро пайгирӣ мекунанд, зикр кунем.
Пас ман низ дар он иштирок мекунам.
Аммо ин аз доираи ин баҳс берун меравад, бинобар ин ман онро ҳамчун як дурнамои умумӣ барои оянда мегузорам: мо ҳама
беинсофона ба сӯи коммунизм қадам мезанем, ки онро ҳар ду ҷониб — Шарқ ва Ғарб — пеш мебаранд
ва масъулиятро пайваста ба ҳамдигар мегузаронанд.
Дуруст, ҳа, ба зиндони рақамӣ дар Чин, ки, ба гуфтаи Клаус Шваб, модели ҷолиб аст – мо аллакай ду шумораи пайдарпайи «газетае, ки
дар Олмон манъ шудааст», ки қаблан ExpressZeitung ном дошт, нашр кардаем, то шумо метавонед ба ин мавзӯъҳо амиқтар назар афканед.
Шоҳидномаҳои хеле зиёд ҷамъоварӣ мешаванд, ки тасвири боз ҳам равшантарро фароҳам меоранд.
Ва боз як бор, барои хулоса: Чин ва Русия албатта ҳампаймонҳои мо нестанд, ва коммунизм дар он ҷо воқеан нопадид нашудааст
ва он қадар мурда нест, ки ба мо мехоҳанд бовар кунонанд.
Пас, ин кишварҳо ҳанӯз ҳам бо мағзҳои асосии соҳаи молияи баланд ҳамдастаанд ва мо бояд нисбат ба ин хеле шубҳанок бошем.
Чуноне ки гуфтам, ин нисбати ҳукуматҳост, аз ҷумла, албатта, ҳукумати худи мо, ки дар ин масъала
бевосита иштирок дорад, ва на нисбати мардуми онҷо.
Ва ҳа, касе метавонад Ғарбро ба бисёр корҳои бад айбдор кунад, ва ин шояд дуруст бошад, аммо посух
ба ин ва наҷот аз он ҳеҷ гоҳ Путин ва Чин нестанд.
Ҳамин чизест, ки ман воқеан мехостам бо ин презентация баён кунам, ва ман хеле хушҳолам. Ҳоло ман
анҷом додаам ва ба ҳама чорабинии аҷоиб таманно дорам!
Иво: Ин хеле ҳаяҷонбахш буд, тарзе ки шумо ба тамоми ин масъала муносибат кардед.
Ман афсӯс мехӯрам, ки мо натавонистем ба шумо вақти бештар диҳем.
Шояд дар оянда идомае бошад, аммо барои ман шахсан он мисли... мисли ҷаҳиши лижаронӣ буд.
Аввал ман фикр мекунам: вау, вау, вау, ин мард ба куҷо меравад?
Ҳоло ӯ ба муборизаи рост ва чап ворид мешавад – ва пас вуш! Аммо сипас парвоз мекунад,
ба осмон мебарояд ва ба асли масъала мерасад.
Шумо кори аъло кардед!
Ин тасвир бо тахти таваллуд низ хеле мувофиқ буд, зеро қудратҳои паси саҳна дар паҳлуи тахти таваллуд истода буданд.
Бале, мо мебинем, ки мардум боз як бор истисмор мешаванд. Бале, шумо аллакай ҳама чизро зикр кардаед.
Ленин, Тротский, Сталин — ҳама масониҳо. Путин, масони. Дар ниҳоят, ин танҳо як клуби дигар аст.
Аммо маҳрум сохтани халқҳоро аз сарзаминҳояшон дар куҷо зеботар мебинед?
Дар шакли пурратар аз коммунизм? Дар он ҷо ҳама чиз давлат аст, давлат... Ва дар он ҷо боз Ротшильдҳо ҳастанд.
Пас мебинем, ки моро ба дасти кӣ мебаранд. Ин саҳми арзишманд буд.
Мо ба шумо ташаккур мегӯем ва барои ояндаи шумо беҳтаринро таманно дорем. Ба шумо дар нашри рӯзномаи Express муваффақият мехоҳем.
Лутфан ба ҳама, ба тамоми даста саломҳои моро расонед?
Тилман Кнехтель – ташаккур! Мо туро дӯст медорем!
Тилман Кнехтель: Худатро эҳтиёт кун, хайр.
Иво: Биё, биё!