Kanto, kiu, mi dirus, fariĝis ĉiam ŝatata en sociaj retoj, ĉe manifestacioj kaj ĉie aliloke.
Ĝi estis speciale produktita en 2019 ĉe la 17-a AZK, kaj ni diris, ke la hodiaŭa 20-a AZK estas inda.
Mathias volas diri ion pri ĉi tiu kanto, do ni nun transiras al malproksima Germanio.
Ho, Mathias, jen vi estas. Saluton!
Oni demandis nin denove kaj denove, ĉar ni faris tion kiel familio, kiel etendita familio, kiel vi tion
faris, kiel vi tion organizis, kaj kie vi kunvenigis ĉiujn ĉi homojn, ĉar ĉio tio estas tre tempopostula.
Tiom da homoj, kiuj ankaŭ ludas muzikon, per instrumentoj, malantaŭ la kamerao kaj ĉe la
evento, kaj mi povas diri al vi ĉi tie nur,
Ni jam de ĉirkaŭ 15 jaroj estas engaĝitaj, kaj Ivo ĉiam instruis al ni unu aferon, aŭ parolis pri ĝi ekde la komenco:
Ĉar li mem spertis ĝin, tio vere tuŝis min persone kaj nin ĉiujn, ĝi vere kortuŝis nin.
Ni ne povas simple fermi la okulojn al la stato de la mondo kaj al tio, kio okazas, kaj ni ne povas
diri, ke ni nun volas iel fari al ni agrablan vivon.
Ni nur volas, ni diru, aĉeti insulon ie, malaperi ie aŭ simple koncentriĝi pri la pozitivaj
aferoj, sed tio ne eblas, vi tiel ne estos feliĉa.
Ĉiuj spertos tion, do se vi nun komencos serĉi vian propran feliĉon, estos malfacile. Vi ne trovos ĝin.
Kaj kion ni lernis de li, estas permesi al ni mem, simple vere rigardi la mondan situacion, tion, kio tie okazas,
Ĝi tiel multe vin frapas, kaj foje tio ne sentas bone, foje vi volas forkuri.
Vi volas rigardi ion belan kaj esti tute honesta, sed la ŝlosilo kuŝas ĝuste en la fakto, ke ni
alfrontas nin mem, ke ni rigardas ĉi tiujn aferojn.
identiĝi kun ĉi tiu sufero, kiu ekzistas en la mondo, nun ĉi tie en la 11-a de septembro, kaj ke ni tiam prenu ĉi tiun koleron
aŭ ĉi tiujn sentojn, ĉi tiujn emociojn, kiuj leviĝas en ni,
ke ni ne simple ellasas ĝin ie, ĉe iu festo, en iu kolero aŭ io ajn alia, sed ke ni vere simple
alportas ĝin antaŭ Dion kaj vidas, kio laboras en ni.
Kio leviĝas en ni, kaj mi estos tute honesta kun vi, en la reto, kiam ni ĉiuj estas kune,
kiam ni interagas unu kun la alia en la reto,
tiam okazas la plej grandaj mirakloj, kaj tiel precize estas kreita ĉiu unuopa kanto. Ne temas nur pri la kanto Power,
Ĉiu kanto ludata ĉe ĉi tiu evento, ĉiu kontribuo, ĉio, kion vi antaŭe aŭdis, eĉ de la
teknikistoj, estas afero proksima al niaj koroj.
Kie ĉiu individuo vere diris: "Mi volas plenumi tion, mi alfrontos min mem kaj mi faros mian parton," kaj eble vi sidas tie
pensante: "Ŭaŭ, mi ankaŭ volas sperti tion, mi volas provi tion."
Nur envenu, aliĝu al la reto, provu la eksperimenton. Mi kutimis esti tiu, kiu
kiu eĉ ne povus imagi tion, kaj nun mi faras tion jam de 15 jaroj, kun la tuta familio, inkluzive de la infanoj.
Ni estas simple ekstreme feliĉaj, malgraŭ aŭ eble ĝuste ĉar ni zorgas pri la stato de la mondo,
ĉar ni efektivigas ĉi tiujn aferojn kiel teamo.
Muziko, filmoj, ĉiuspecaj aferoj – estas granda plezuro labori kun Lois, Elias kaj vi ĉiuj, kaj vere movi montojn ĉi tie.
Do, korŝirma alvoko al ĉiuj: aliĝu al la reto, ni kune movu kelkajn montojn.
Ni jam vidis ĝin pli frue, ni faligu ankoraŭ kelkajn brikojn, kaj tion ni povas fari nur kune; neniu povas fari ĝin sola.
Do, dankon al ĉiu parolanto, al ĉiuj, kiuj hodiaŭ estas ĉi tie kiel gastoj el ĉiuj ĉi
tiuj landoj, kaj poste ni ĝoje ludos la kanton.
♫Potenco♫ - Mathias kun familio kaj amikoj
Du turoj falis, kaj kun ili mia vidpunkto pri la mondo.
Ili estis konstruitaj el ŝtalo, kontraŭ kiu ĉio frakasiĝis.
Du aluminiaj maŝinoj
oni supozeble povas danki,
ke tri ŝtalaj turoj sinkis en la profundojn en libera falo...
WTC7 ne estis trafita, sed ankaŭ kolapsis.
kaj post ĉiuj ĉi tiuj jaroj, verŝajne la varmaj flamoj estis la kulpaj.
La Pentagono ankaŭ estis trafita de profesia piloto, kaj ĉiu, kiu pridubas tion
iĝas konspir-idioto.
La vento ŝanĝiĝis, vi damaĝis vin mem,
Eĉ se vi ankoraŭ baniĝas en sekureco kun viaj mensogoj.
Neniu plu kredas vin, eĉ se vi eble pensas, ke ili kredas.
Ĉiuj scias, ke vi mem eksplodigis la Mondan Komercan Centron.
Jes, eksplodigita, kaj de vi, ne de terorismo.
kaj la amaskomunikiloj kaŝkovras por vi, tial neniu plu aŭskultas ilin.
Via ludo estas trompa, vi estas tiel ruza,
ke ni haltigos vin, ĉar ni amas veran pacon.
POVO – eĉ kiam nin forte trafas,
La okuloj de la mondo malfermiĝas, ĉar antaŭe plej multaj homoj estis blindaj. Ĝi estas la
POVO – kiun vi al vi mem pretendis,
Ĝi nun pulsas en ni ĉiuj, dum viaj povoj falas kiel turoj.
Jes, ili falas, kion mi povas diri, vi scias ĉion pri tio.
Vi tuj sendis soldatojn al Afganio.
Vi turmentis kaj mistraktis kaj instigis militon,
Konfiskitaj drogoterioj kaj profititaj el ili.
Poste la mensogo, ke Irako havis nukleajn armilojn.
Tio signifas, ke vi milite enmiksiĝas en Irako.
Centoj da miloj da mortintoj... lando detruita ĝis la grundo,
Kvankam vi tie nenion trovis, la suspekto sufiĉis.
Kaj tiel daŭris, al ĉiuj landoj, kiujn vi poste detruis,
Plundris kaj ŝtelis tion, kio ne apartenis al vi.
Rikoltu tion, kion vi semas, kaj rigardu, kiel vi ĉion perdas.
se vi ankoraŭ hodiaŭ prenas ĉiujn tiujn aferojn kiel predanto. Aferojn, kiuj neniam apartenis al vi,
dum vi disŝiras vivojn kaj promesas falsan pacon al la tuta mondo.
Tio estas ludi kun fajro.
kaj vi misjuĝis ĝin,
ĉar viaj malsanaj agoj liberigas novan potencon en ni.
Ooooh...
POVO – eĉ kiam nin forte trafas,
La okuloj de la mondo malfermiĝas.
ĉar antaŭ tio, plej multaj homoj estis blindaj. Ĝi estas la
POVO – kiun vi al vi mem pretendis,
Ĝi nun pulsas en ni ĉiuj, dum viaj povoj falas kiel turoj.
En la libera falo de via potenco, dum ĉio disfalas, regado super popoloj, nafto, armiloj kaj mono,
pri la amaskomunikiloj, kiuj delonge mensogas al la homaro, kaj politikaj ĉarlatanoj, kiuj trompis la popolon.
Jes, vi falas, nehaltigeble, kaj la paniko kreskas.
Kion vi faris al milionoj da homoj, nun vi mem ĝin sentas!
Ne kiel venĝo de nia flanko, sed ĉar ne ekzistas alia maniero.
Estas leĝo de naturo, ke vi nun vidas vin mem en la spegulo.
Ooooh...
POVO – eĉ kiam nin forte trafas,
La okuloj de la mondo malfermiĝas.
ĉar antaŭ tio, plej multaj homoj estis blindaj. Ĝi estas la
POVO – kiun vi al vi mem pretendis,
Ĝi nun pulsas en ni ĉiuj, dum viaj povoj falas kiel turoj.
POVO, eĉ kiam nin forte trafas,
La okuloj de la mondo malfermiĝas.
ĉar antaŭ tio, plej multaj homoj estis blindaj. Ĝi estas la
POVO, kiun vi al vi mem pretendis,
Ĝi nun pulsas en ni ĉiuj, dum viaj povoj falas kiel turoj.