Ek is dikwels die vraag gevra: Wat kan ons doen om die stelsel te verbeter? Hoe kan ons onsself beskerm teen
hierdie konstante stroom van leuens, manipulasie en verdraaiing?
• Wat kan ons doen? Eerlikwaar, as daar 300 000 mense is wat 'n petisie kan indien weens 'n boete wat nie opgelê is nie, moet dit
moontlik wees dat honderde duisende van ons na Berlyn kan gaan en dit hard en duidelik
kan sê. Ons wil nie meer deel daarvan wees nie!
Hallo, Berlyn! Hallo!
O my God!
Berlyn! Berlyn! Ons is vandag in Berlyn! Berlyn! Berlyn! Ons is vandag in Berlyn! Ja! Hallo liewe vriende!
En aan al daardie tien mense wat ek vandag nog nie omhels het nie, 'n hartlike welkom ook aan julle. Wat 'n dag, wat
'n wonderlike geleentheid om vandag hier bymekaar te kom.
Liewe vriende, liewe kamerade in die wapen, byna vier jaar gelede, byna tot op die dag, het ek hier op hierdie
verhoog gestaan met net 'n kamera in my hand, en vandag het ek selfs 'n mikrofoon in my hand. Hoe koel is dit?
Daar is vir my gesê ek het tien minute en ek moet dit kort hou. Ek moet oor vryheid praat, oké?
So, wat is dit? Wat is hierdie vryheid eintlik?
Ek dink ons het in die afgelope weke gesien dat hierdie vryheid slegs so ver strek as die dun vel van ons Minister van
Binnelandse Sake, wat die wet op assosiasies misbruik om onafhanklike mediaportale te verbied – media-uitlate,
let wel, wat tot dan toe nie 'n enkele wet oortree het nie.
Kom ons gesels dus oor hierdie persvryheid, sal ons? En liewe vriende, ek staan hier as 'n verteenwoordiger, as 'n
gevolmagtigde, as 'n verteenwoordiger van 'n nuwe medialandskap, 'n medialandskap wat doen wat die media
eintlik in 'n funksionerende demokrasie behoort te doen.
Dit gaan oor objektiewe verslaggewing, nie polities gemotiveerd nie en, bowenal, onafhanklik, nie afhanklik van...
Ons het verslaggewing nodig wat onafhanklik is van groot finansiële befondsers in die agtergrond
of oorheersende lobbygroepe wat eenvoudig menings, wetenskaplikes en studies koop.
Elkeen van ons hier vandag het sy eie redes waarom ons op 'n stadium ons vertroue in die media verloor het.
Sommige mense het op 11 September wakker geword en besef dat iets verkeerd was. Sommige van ons het in 2014 skielik hul ore
opgespit tydens die staatsgreep op die Maidan-plein. En gedurende hierdie onbeskryflike koronavirusperiode
het die oorweldigende meerderheid van ons beslis besef dat iets hier ernstig verkeerd is.
Daarom het ons vandag hier byeengekom om weer eens 'n sterk boodskap uit te stuur dat ons nie saamstem met
die manier waarop kritiese stemme en verskillende menings in hierdie land behandel word nie.
Die term "persvryheid" het in hierdie land 'n farse geword. En dit was lank voor die koronavirus.
Persvryheid is 'n leë frase wat nie meer iets beteken nie.
En nie ver van hier af nie, ongeveer daar agter, dink ek, of waar ook al die Bundestag is, is die volgende teks op 'n glasplaat
geskryf: Grondwet Artikel 5: Almal het die reg om hul menings vrylik in spraak, skrif en beelde uit te druk
en te versprei en om sonder belemmering inligting uit algemeen toeganklike bronne te bekom.
Vryheid van die pers en vryheid van radio- en filmverslaggewing word gewaarborg. Daar sal geen sensuur wees nie.
Daar sal geen sensuur wees nie! Verskoon my?
Vra joernalis Gerhard Wisniewski wat gebeur het toe hy in 2003 die eerste dokumentêr oor 9/11 gemaak het. Hy het die
fout gemaak om die burgemeester van Shanksville te ondervra.
"Vliegtuig. Daar was geen vliegtuig nie." En ná dit was daar nie meer 'n filmmaker met die naam Gerhard
Wisniewski nie. Hy is onmiddellik by WDR ontslaan.
Of wie onder julle ken Frieder Wagner? Frieder Wagner is 'n rolprentmaker vir openbare uitsaai. Hy het
68 films gemaak. En toe het hy eendag 'n idee gekry en 'n film oor uraanammunisie gemaak:
"Uitgeputte uraan". En die film heet "Dodelike stof". En toe was daar nie meer 'n 69ste film nie.
Of wie onthou nog Eva Hermann se verskyning op Kerner in 2007? Jy weet wat ek bedoel. O
my God, sy het 'motorweg' gesê. Onthou jy dit?
En wat was die resultaat? Waarom al daardie geskreeu? Dit was 'n openbare tribunaal vir almal wat
in die toekoms sou waag om iets soos dit te doen.
Of my eie kollega Katrin Huss, wat, na byna 20 jaar se aanbieding oor MDR, Mitteldeutscher Rundfunk, Dr
Hans-Joachim Maaz in die ateljee gehad het. En wat het sy gedoen? Sy het hom laat klaar praat.
Sy het hom net laat praat. Wat was die resultaat? Druk van bo. Hoe kan jy dit doen? Dan moet jy onderbreek en
so aan. Toe het sy bedank. Nou is sy by ons, by NuoViso.
Die lys van hierdie mense is baie, baie langer. En dit was net dié wat ek self ontmoet het, wat ek self ondervra
het, en wat almal uit die openbare diskoers verbied is.
Veral gedurende die koronaviruspandemie het hierdie lys baie, baie langer geword. Om hulle almal hier op
te noem, sou buite die bestek van hierdie artikel val.
En weet jy hoeveel programme tot dusver verbied is? Hoeveel webwerwe? En nou selfs tydskrifte in die beste Duitsland ooit.
En dan is daar natuurlik die regtig gemene truuks, soos om bankrekeninge, PayPal-rekeninge en YouTube-rekeninge te verwyder.
Ons by NuoViso kan jou beslis 'n ding of twee daaroor vertel.
Dit is 'n beleid van klein naaldprikkelings. Dit verskerp altyd die duimskroewe 'n bietjie meer, en dan is alles styf in
die stryd teen, wel, jy weet, die teenoorgestelde van die reg.
Wat ons hier vandag aanskou, is nie net 'n aanval op persvryheid nie. Dit is 'n aanval op alle opposisiedink. Enige kritiek
op hierdie stelsel of op die regering word onmiddellik veroordeel en met die mees ekstreme maatreëls moontlik bestry.
Deur metodes te gebruik wat lankal opgehou het om waardig te wees aan 'n ware demokrasie. Ongelukkig moet ons erken,
en al hoe meer besef, dat hier magsstrukture gevestig word wat ons in Duitsland lankal wou afskaf.
Hoe dikwels het ons dit al op plakkate en by betogings gelees? "Nooit weer is NOU!" Ja, presies. Nooit weer
is nou. Nooit weer mag opinies verbied word nie. Nooit weer mag diskours beperk word nie.
En bo alles, nooit weer mense as politieke gevangenes in die tronk sit soos wat met Michael Ballweg gebeur het
nie. Nooit weer politieke partye verbied nie. Nooit weer mag ons hier lelike totalitarisme toelaat nie.
Liewe vriende, liewe kollegas, wat ons hier nodig het, is werklik 'n vrye pers wat die naam werd
is, wat presies doen wat die pers behoort te doen.
'n vierde gesag, 'n toesighoudende liggaam vir politieke partye en magshongerige politici. 'n werklike korrigerende
krag, nie 'n skynvertoning soos dié wat hulleself so noem, maar dan net goedkoop regeringspropaganda lewer.
Wat ons nodig het, is joernaliste wat ons kan help om die digte bos en die web van korrupsie uit die koronavirus-era te ontrafel.
Ons het joernaliste soos Florian Warweg van NachDenkSeiten nodig. Hy vra herhaaldelik die regtig belangrike vrae
by perskonferensies en ontbloot daardie treurige figure daar bo op die verhoog keer op keer.
En bo alles het ons die ondersteuning van julle almal nodig, sodat ons vryskutjoernaliste die werk kan doen wat
die hoofstroommedia duidelik al lank nie kon doen nie.
Help die media waarop jy vertrou, sover jy kan, sover jou middele dit toelaat, sover jou tyd dit toelaat. En laat ons eenvoudig die
ou betekenis van die term 'persvryheid' herstel. Ons word almal hier vandag opgeroep om dit te doen, terwyl ons hier staan.
Ja, en uiteindelik wil ek net nog een ding sê. Eerstens wil ek graag dankie sê aan die man sonder wie ek
vandag nie hier sou wees nie en sonder wie waarskynlik nie so baie mense hier sou wees nie.
Frank, sonder jou sou die meeste mense nie eens hier wees nie. Frank Höfer!
En ek het by myself gedink: wat kan ek hier as my laaste sin sê, miskien iemand anders aanhaal? Nee, ek het self 'n
sin bedink: Ek glo dat daar in ons land groot eenheid is ten opsigte van ons reg op vryheid. Dankie, Berlyn!
Ek is besonder bly om 'n wonderlike kunstenaar aan te kondig. Die man met die "01" en wêreldvrede – Kilez More.
Wow.
Dankie, Berlyn.
Dit is wonderlik om weer soveel mense hier te sien. En ek wil hê ons moet nou hard wees, sodat ons hierdie
boodskap ver en wyd kan stuur, reg tot by die Bundestag.
Almal hier tot by die asterisk. Ek sê "wêreld" en jy sê "vrede". "Wêreld."
"Vrede."
"Wêreld."
"Vrede." Ander kant. Ek sê "wêreld" en jy sê "vrede."
"Wêreld." "Wêreld." Mense:] "Vrede." "Vrede." En nou al die vroue.
"Wêreld." "Vrede." "Wêreld." "Vrede."
Almal wat vanaf Oostenryk gereis het.
"Wêreld."
"Vrede."
Wow.
En nou Berlyn.
Kom ons almal skreeu saam.
Ek sê "wêreld" en jy sê "vrede". "Wêreld."
"Vrede."
"Wêreld." "Vrede." Jy sien, wanneer ons almal saamstaan, is ons baie, baie luider, en niks kan ons stop nie.
Want daar is 'n rede waarom hulle ons wil verdeel: die lateraaldenkers en die nie-gevaksineerdes. En nou moet ons
op Russe skiet. Hulle moet ons verdeel en oorwin, want as ons saamstaan, staan dié bo-aan nie 'n kans teen ons nie.
Nou het ons 'n liedjie saamgebring.
Ah.
Rigting
Monitor, ja.]
'n Lied wat baie van julle reeds by talle demonstrasies gehoor het en wat ons oor 'n oomblik saam wil vier. Want dit is
ook deel daarvan – die gevoel wat ons vandag saam huis toe neem, dat ons met energie die wêreld weer wil verander.
[Regisseur,
Kom ons gaan.
Dit is wonderlik om soveel van julle te sien.
Ah. Louder op die monitor, instrumentaal. Ah. Ja, dankie.
Oké. Wonderlik.
Berlyn, is jy gereed?
Ah.
Kom ons gaan.
Lied: Ons kon huise bou wat selfonderhoudend en volhoubaar is. Ons kon die aarde as menslike wesens met dankbaarheid behandel.
Ons kon ophou probeer om iemand uit televisieprogramme te word. Ons kan ophou om onsself uit vorm te buig en net wees wie ons is.
Ons kan saamwerk in plaas daarvan om te beheer. Terug by ons weer. Saamlewing in vrede met diere. Fabrieksboerdery
verbruik 'n derde van al die graan in die wêreld.
Ons eet en eet, terwyl mense elders verhonger. Ons kan hennep plant in plaas daarvan om die reënwoud te ontbosse. Ons kan meer
waarde skep, in plaas daarvan om die sneeubalmetode te gebruik om meer en meer in ons beursies te kry.
Totdat ons besef dat die waarde van geld 'n illusie is.
Ons kon meer as vyf sintuie gebruik, om ander te leer ken en hulle te ervaar asof ons hulle was.
Ons kon dit en dat doen, ons kon dit en dat doen.
Ek kan daaroor ure praat, maar ek wil liewer iets doen. Ons kan so maklik die wêreld 'n bietjie beter maak.
Diegene wat vrede wil hê, verkoop nie wapens nie. Ons kan almal hande vat. Ons stel 'n voorbeeld.
Ons kon so maklik die wêreld 'n bietjie beter maak. Dié wat vrede wil hê, verkoop nie wapens nie. Ons kon almal hande vat. Ons stel
'n voorbeeld. Ons kan die wêreld so maklik 'n bietjie beter maak. Dié wat vrede wil hê, verkoop nie wapens
nie. Ons kan almal hande vat. Ons stel 'n voorbeeld.
Ons kan alles verander. As ons net ophou glo dat niks verander kan word nie. Alles kan verander word, ja, en nie net in 'n
verkiesingsjaar nie. Gebruik jou stem, selfs al het niemand daarvoor gevra nie. Ons kan ophou voorgee dat geld
waarde het. En optree asof ons regtig almal menslike wesens was. Leer om met mekaar te praat sonder boodskappers.
Glimlagte verbind ons; dieselfde hart klop in ons. Ons kan verander. En daarmee alles om ons verander.
Dit sal werklik alles van die grond af verander. Daar is geen rede om langer te wag nie.
Ons kan eerder begin as om te vra waarom ander dit nie gedoen het nie. Ons kan die T uitvee omdat ons
kan. Punt. Of waarom dink jy het ons Skepper ons gekies?
Ons kan begin en uiteindelik op onsself vertrou. Kom, laat ons nou begin om 'n nuwe wêreld te bou.
Ons kon so maklik die wêreld 'n bietjie beter maak. Diegene wat vrede wil hê, verkoop nie wapens
nie. Ons kan almal hande vat. Ons stel 'n voorbeeld.
Ons kon so maklik die wêreld 'n bietjie beter maak. Diegene wat vrede wil hê, verkoop nie wapens
nie. Ons kan almal hande vat. Ons stel 'n voorbeeld.
Ek is verontwaardig oor die dubbele standaarde, wanneer hulle vir ons sê dat ons nou wapens vir vrede voorsien. Ons
wil nie meer 'n enkele druppel olie uit Rusland hê nie en ons buig met oop arms voor Saoedi-Arabië.
In Oekraïne is dit nou 'n kwessie van moraal. Maar hulle gee nie om vir die bloedvergieting elders nie. Ons moet
opstaan vir beter tye. Ons is verandering, ons is die teken. Ons kon so maklik die wêreld 'n bietjie beter maak.
Dié wat vrede wil hê, verkoop nie wapens nie. Ons kan almal hande vat. Ons stel 'n voorbeeld.
Ons kon so maklik die wêreld 'n bietjie beter maak. Diegene wat vrede wil hê, verkoop nie wapens nie. Ons kan almal hande vat.
Ons stel 'n voorbeeld. Berlyn stel vandag 'n voorbeeld! Dankie!
Dankie, Berlyn!
Kan jy my duidelik hoor?
Pragtig!
Ek het iets kleins voorberei wat ek spesiaal vir vandag geskryf het. Is jy gereed vir Berlyn?
Pragtig!
Ek sal oor 'n oomblik 'n sein van die tegniese span kry. Maar intussen sê ek: Ek het nog 'n boodskap van Michael Ballweg, wat
vergeet het om dit vroeër te noem. Die volgende groot vredesdemonstrasie vind op 1 September in München
plaas. Hy, ek en ons almal wil jou graag uitnooi om by te woon. Hou aan om vredesdemonstrasies by te woon.
1 September, München. Ons moet oral lawaai maak, dames en here!
Ek het iets voorberei, dit gaan so:
Dit werk nie altyd perfek nie, maar tog 'n rondte applous vir die organiseerders! [Geen musiek.
Geen musiek!]
Ek het iets voorberei, en dit werk so:
Aanvanklik sal slegs helms aan die swakkes voorsien word, oké. Daarna sal slegs 'n paar wapens voorsien word, oké. Daarna sal
slegs 'n paar tenks voorsien word, slegs vir opleidingsdoeleindes, natuurlik, om die oostelike flank te verseker.
En ons sal weer slaapwandel totdat bomme ontplof en dan vra ons onsself: "Ag, hoe kon dit gebeur?" Presies
so, van spesiale fondse tot verpligte militêre diens.
Jy word in staat om oorlog te voer, of jy staan op en veg terug.
Goeie dag, dit is my boodskap aan die Bundestag: Ek is 'n vrye persoon, maar beslis nie 'n onderdaan nie. Weiering
van militêre diens is 'n eerste stap. Maar dit is selfs belangriker dat ons ons diens aan die vrede verhoog.
Na drie jaar van dominering deur die farmaseutiese bedryf, is ons nou onder die beheer van die wapenbedryf.
Van 'n vervaardigde pandemie beweeg ons naatloos na oorlog. Maar ons reaksie bly dieselfde: "Ons gaan nie daarmee saam nie!"
Want selfs die leuens is dieselfde, net die krisis het 'n ander naam. Nou is dit net oorlogspropaganda 24/7. Daarom
roep ek op tot vredesonderhandelinge. Aan diegene wat nie saamstem nie, sê ek: oorlogsugtiges na vore!
Hulle noem my 'n rommelige vredesaktivis, maar ek bly 'n vredesaktivis. Maak nie saak wat hulle my noem nie,
ek sien dit as my plig, en jy voel dieselfde soos ek.
Daarom marsjeer ons nie. En ek sal dit sê soos Reinhard May: "Ek gee nie my kinders op nie!"
Dankie, Berlyn!