Mənə tez-tez bu sual verilib: Sistemi necə yaxşılaşdıra bilərik? Özümüzü bu daimi yalan,
manipulyasiya və təhrif axınına qarşı necə qoruya bilərik?
• Nə edə bilərik? Dürüst desəm, əgər verilməyən cəza səbəbindən petisiya verə bilən 300 000 nəfər varsa, onda yüz minlərlə
biz Berlində toplaşaraq bunu ucadan və aydın şəkildə demək mümkündür. Biz artıq bunun bir hissəsi olmaq istəmirik!
Salam, Berlin! Salam!
Ey Allahım!
Berlin! Berlin! Bu gün Berlindəyik! Berlin! Berlin! Bu gün Berlindəyik! Bəli! Salam əziz dostlar!
Və bu gün hələ qucaqlaşmadığım o on nəfərə də səmimi salamlar. Nə gözəl gündür, bu gün
burada bir araya gəlmək nə möhtəşəm fürsətdir.
Əziz dostlar, əziz silahdaşlar, demək olar ki, dörd il əvvəl, demək olar ki, bu günün özündə mən bu səhnədə
yalnız əlimdə kamera ilə dayanmışdım, bu gün isə əlimdə hətta mikrofon da var. Nə qədər əla idi?
Mənə dedilər ki, on dəqiqəm var və qısa danışmalıyam. Azadlıqdan danışmalıyam, yaxşı? Bəs bu nədir? Axı bu azadlıq nədir belə?
Son həftələrdə gördük ki, bu azadlıq yalnız Daxili İşlər nazirimizin həssas təbiətinə qədər uzanır; o, assosiasiyalar
haqqında qanunu sui-istifadə edərək müstəqil media portallarını – yəni, o vaxta qədər tək bir
qanun belə pozmamış media orqanlarını – qadağan edir.
Gəlin, burada mətbuat azadlığından danışaq, necədir? Və əziz dostlar, mən burada nümayəndə, vəkil, yeni media mənzərəsinin
nümayəndəsi kimi dayanmışam; bu media mənzərəsi funksional demokratiyada medianın əslində etməli olduğu işi görür.
Bu obyektiv hesabatdır, siyasi motivli deyil və hər şeydən əvvəl müstəqildir, ...dən asılı deyil...
Biz əsas maliyyə dəstəkçilərindən və ya sadəcə rəyləri, alimləri və tədqiqatları alan güclü lobbi
qruplarından asılı olmayan hesabatlara ehtiyac duyuruq.
Bu gün burada hər birimizin mediadan uzaqlaşmağa, bir vaxtlar mediaya olan etimadımızı itirməyə dair öz səbəbləri var.
Bəzi insanlar 11 sentyabrda oyanıb nəyinsə səhv getdiyini anladılar. Bəzilərimiz 2014-cü ildə Maidan meydanındakı dövlət
çevrilişi cəhdləri zamanı qəflətən qulaqlarımızı dikdik. Və bu ifadə olunmaz koronavirus dövründə əksəriyyətimizin artıq
burada ciddi bir şeyin səhv getdiyini şübhəsiz ki, dərk edib.
Məhz buna görə bu gün burada toplaşmışıq ki, bir daha qəti mesaj verək: biz bu ölkədə tənqidi səslərin və
fərqli fikirlərin necə rəftar olunmasına razı deyilik.
Bu ölkədə "mətbuat azadlığı" anlayışı bir farsaya çevrilib. Və bu, koronavirus pandemiyasından xeyli əvvəl baş verib.
Mətbuat azadlığı artıq heç bir mənası olmayan boş bir ifadədir.
Buradan çox da uzaqda deyil, təxminən arxada, ya da Bundestag haradasa orada, şüşə lövhədə aşağıdakı mətn yazılıb: Almaniya
Federal Konstitusiyası, 5-ci maddə: Hər kəsin söz, yazı və təsvirlərlə fikirlərini azad şəkildə ifadə
etmək və yaymaq, eləcə də ümumi əlçatan mənbələrdən maneəsiz məlumat əldə etmək hüququ var.
Mətbuat azadlığı və radio ilə film vasitəsilə məlumat yayma azadlığı təmin edilir. senzura qadağandır.
Heç bir senzura olmayacaq! Bağışlayın?
Jurnalist Gerhard Wisniewski-dən soruşun ki, 2003-cü ildə 9/11 haqqında ilk sənədli filmini çəkəndə nə baş verdi. O,
Şanksvill bələdiyyə sədrini müsahibə etməklə səhvə yol verdi.
"Təyyarə. Təyyarə yox idi." Və bundan sonra Gerhard Wisniewski adlı rejissor qalmadı. O, dərhal WDR-dən qovuldu.
Yaxud sizin aranızda Frieder Wagner-i tanıyan varmı? Frieder Wagner ictimai yayım üçün film çəkən
rejissordur. O, 68 film çəkib. Və bir gün ona bir fikir gəldi və uran sursatı haqqında film çəkdi:
"Tükənmiş Uranium". Filmin adı "Öldürücü Toz"dur. Və sonra 69-cu film yox idi.
Yoxsa 2007-ci ildə Kernerdə Eva Hermannın çıxışını kim xatırlayır? Nə demək istədiyimi bilirsən. Ay
Allah, o "avtomagistral" dedi. Bunu xatırlayırsan?
Və nəticə nə oldu? Bütün o qışqırıq nəyə idi? Bu, gələcəkdə buna cəsarət edə biləcək hər kəs üçün açıq məhkəmə idi.
Ya da mənim həmkarım Katrin Huss, o, MDR-də, Mitteldeutscher Rundfunk-da demək olar ki, 20 il aparıcılıq etdikdən
sonra studiyaya Dr Hans-Joachim Maaz-ı dəvət etmişdi. Və o nə etdi? Ona danışığını bitirməyə imkan verdi.
O sadəcə onun danışmasına imkan verdi. Nəticə nə oldu? Yuxarıdan təzyiq. Bunu necə edə bilərsən? Sonra sözünü kəsməli olursan
və s. Sonra o işdən çıxdı. İndi o bizimlə, NuoViso-da işləyir.
Bu insanların siyahısı çox, çox daha uzundur. Və bunlar yalnız mənim şəxsən görüşdüyüm, müsahibə apardığım və
hamısı ictimai diskursdan qadağan edilmiş şəxslər idi.
Xüsusilə koronavirus pandemiyası zamanı bu siyahı xeyli, xeyli uzanıb. Onların hamısını burada
sadalamaq bu məqalənin çərçivəsindən kənar olar.
Və bilirsənmi indiyədək neçə proqram qadağan olunub? Neçə vebsayt? Və indi hətta indiyə qədərki
ən yaxşı Almaniyada jurnallar da qadağan edilir.
Və əlbəttə ki, həqiqətən pis hiylələr də var, məsələn bank hesablarının, PayPal hesablarının və
YouTube hesablarının silinməsi. Biz, NuoViso olaraq, bu barədə sizə bir-iki şey deyə bilərik.
Bu kiçik iynə sancıları siyasətidir. Həmişə pensləri bir az daha sıxır və sonra hər şey sıx olur,
mübarizədə, yəni bilirsən, sağın əksinə olanlara qarşı.
Bu gün burada şahid olduğumuz şey təkcə mətbuat azadlığına hücum deyil. Bu, bütün müxalif düşüncəyə hücumdur. Bu sistemə
və ya hökumətə yönələn hər hansı tənqid dərhal pislənir və mümkün olan ən ekstremal tədbirlərlə mübarizə aparılır.
Uzun müddətdir ki, həqiqi demokratiyaya layiq olmayan üsullardan istifadə olunur. Təəssüf ki, getdikcə daha çox dərk
edirik ki, burada Almaniyada uzun müddətdir aradan qaldırmaq istədiyimiz hakimiyyət strukturları formalaşır.
Bunu plakatlarda və nümayişlərdə neçə dəfə oxumuşuq? "Artıq heç vaxt indidir!" Bəli, məhz elədir. Artıq heç vaxt
indidir. Və bu, fikirlərin qadağan edilməməsi deməkdir. Artıq heç vaxt müzakirələrin məhdudlaşdırılması demək deyil.
Və hər şeydən əvvəl, Michael Ballweg-in başına gəldiyi kimi, insanları siyasi məhbus kimi yenidən həbs
etməyin. Siyasi partiyaları yenidən qadağan etməyin. Burada çirkin totalitarizmə yenidən yol verməyin.
Əziz dostlar, əziz həmkarlar, burada bizə həqiqətən adının haqqını verən, mətbuatın
etməli olduğu işi görən azad mətbuat lazımdır.
Dördüncü hakimiyyət – siyasi partiyalar və hakimiyyətcəsb edən siyasətçilər üçün nəzarət orqanı. Həqiqi düzəldici
qüvvə, özlərini belə adlandırıb sonra ucuz dövlət təbliğatı təqdim edən saxta qurumlar kimi deyil.
Bizə koronavirus dövrünü xarakterizə edən korrupsiya tikanlığı və torunu açmağa kömək edə bilən jurnalistlər lazımdır. Bizə
NachDenkSeiten-dən Florian Warweg kimi jurnalistlər lazımdır. O, mətbuat konfranslarında dəfələrlə həqiqətən vacib sualları verir
və podyumda dayanan o kədərli simaları dəfələrlə ifşa edir.
Və hər şeydən əvvəl bizə ehtiyacımız olan sizin hamınızın dəstəyidir ki, biz, sərbəst jurnalistlər,
əsas kütləvi informasiya vasitələrinin uzun müddətdir açıq-aydın bacarmadığı işi görə bilək.
Güvəndiyiniz mediaya bacardığınız qədər, imkanlarınızın çatdığı qədər, vaxtınızın icazə verdiyi qədər kömək edin. Və gəlin
"mətbuat azadlığı" anlayışına sadəcə köhnə mənasını qaytaraq. Bu gün burada dayandığımız
üçün hamımızdan bunu etməyimiz tələb olunur.
Bəli, və nəhayət, bir daha bir şey demək istəyirəm. Birincisi, bu gün burada olmamağımın və yəqin ki, bu qədər insanın da
burada olmamasının səbəbi olan insana təşəkkür etmək istəyirəm.
Frank, sənsiz əksər insanlar burada belə olmazdılar. Frank Höfer!
Və özümə dedim: burada son cümləm nə ola bilər, bəlkə kimsəni sitat gətirəm. Xeyr, özüm bir cümlə tapdım:
Mən inanıram ki, ölkəmizdə azadlıq hüququmuzla bağlı böyük birlik var. Sağ ol, Berlin!
Mən xüsusilə möhtəşəm bir rəssamı elan etməkdən məmnunam. "01" və dünya sülhü adamı – Kilez More.
Vay.
Təşəkkür edirəm, Berlin.
Burada yenidən bu qədər çox insan görmək möhtəşəmdir. İndi səsimizi ucaltmaq istəyirəm ki, bu
mesajı uzaqlara, hətta Bundestaga qədər çatdıra bilək.
Buradakı hər kəs asteriskə qədər. Mən "dünya" deyirəm, sən isə "sülh" deyirsən. "Dünya."
"Sülh."
"Dünya."
"Sülh." Digər tərəf. Mən "dünya" deyirəm, sən isə "sülh" deyirsən.
"Dünya." "Dünya." İnsanlar:] "Sülh." "Sülh." Və indi bütün qadınlar.
"Dünya." "Sülh." "Dünya." "Sülh."
Avstriyadan səyahət edən hər kəs.
"Dünya."
"Sülh."
Vay.
Və indi Berlin.
Gəlin hamımız birlikdə qışqıraq.
Mən "dünya" deyirəm, sən isə "sülh" deyirsən. "Dünya."
"Sülh."
"Dünya." "Sülh." Görürsünüz, hamımız birlikdə dayandığımız zaman daha da gur səslənirik və heç nə bizi dayandıra bilməz.
Çünki bizi, lateral düşüncəliləri və vaksinasiya olunmayanları bölmək istəmələrinin bir səbəbi var. İndi isə ruslara atəş
açmalıyıq. Onlar bizi bölüb fəth etməlidirlər, çünki birlikdə olsaq, zirvədəkilər bizim qarşımızda heç bir şansları yoxdur.
İndi bizimlə bir mahnı gətirdik.
Ah.
Yön
Monitor, bəli.]
Bir çoxunuzun artıq saysız-hesabsız nümayişlərdə eşitdiyiniz və bir az sonra birlikdə qeyd etmək istədiyimiz bir mahnı.
Çünki bu da onun bir hissəsidir – bu gün evimizə apardığımız, bu dünyanı yenidən dəyişdirmək üçün enerji ilə çıxdığımız hiss.
[Rejissor,
Gedək.
Sizi bu qədər çox görmək möhtəşəmdir.
Ah. Monitorun səsini daha yüksək, instrumental. Ah. Bəli, təşəkkür edirəm.
Yaxşı. Möhtəşəm.
Berlin, hazırsan?
Ah.
Gedək.
Mahnı: Biz özünə yetərli və davamlı evlər tikə bilərdik. Biz insanlar kimi yerə minnətdarlıqla yanaşa bilərdik. Biz televiziya
proqramlarındakı kimsə olmağa çalışmaqdan əl çəkə bilərdik. Özümüzü çox gərgin salmağı dayandıra
bilərik və sadəcə kim olduğumuzu göstərə bilərik.
Biz nəzarət etmək əvəzinə əməkdaşlıq edə bilərik. Yenə bizə qayıtdıq. Heyvanlarla sülh içində yaşamaq. Sənaye kənd təsərrüfatı
dünyada bütün taxılın üçdə bir hissəsini istehlak edir.
Biz yeyib-içirik, başqa yerlərdə insanlar aclıq çəkirlər. Yağışlı meşəni kəsmək əvəzinə kenevir əkə bilərik. Daha çox dəyər yarada
bilərdik, pul kisələrimizə daha çox doldurmaq üçün qar topu üsulundan istifadə etmək əvəzinə.
Pulun dəyərinin bir illuziya olduğunu dərk edənədək.
Biz beş duyğudan daha çoxundan istifadə edə bilərdik, başqalarını tanımaq üçün və sanki onlar özləriymiş kimi
onlarla qarşılaşmaq üçün. Biz bunu da, bunu da edə bilərdik, biz bunu da, bunu da edə bilərdik.
Saatlarla bunun haqqında danışa bilərdim, amma nəsə etməyi üstün tuturam. Biz dünyanı bir az da yaxşılaşdıra bilərdik.
Sülh istəyənlər silah satmırlar. Hamımız əllərimizi birləşdirə bilərik. Biz nümunə göstəririk.
Biz dünyanı bir az da yaxşılaşdırmaq üçün çox asanlıqla bacara bilərdik. Sülh istəyənlər silah satmırlar. Hamımız əllərimizi
bir-birimizə qoşa bilərik. Biz nümunə qoyuruq. Biz dünyanı bir az da yaxşılaşdırmaq üçün çox asanlıqla hərəkətə keçə
bilərik. Sülh istəyənlər silah satmırlar. Biz hamımız əllərimizi birləşdirə bilərik. Biz nümunə qoyuruq.
Hər şeyi dəyişə bilərik. Kaş ki, heç nə dəyişə bilməz deyə inanmağı dayandırsaydıq. Hər şey dəyişə bilər, bəli, və bu yalnız
seçki ilində deyil. Səsindən istifadə et, heç kim istəməsə belə. Pulun dəyəri olduğunu iddia etməyi dayandıra
bilərik. Və sanki həqiqətən hamımız insanıqmış kimi davranaq. Məscədsiz bir-birimizlə danışmağı öyrənək.
Təbəssümlər bizi birləşdirir; eyni ürək bizdə döyünür. Biz dəyişə bilərik. Və bununla ətrafımızdakı hər şeyi dəyişə bilərik.
Bu həqiqətən hər şeyi sıfırdan dəyişdirəcək. Daha çox gözləməyə heç bir səbəb yoxdur.
Biz başqalarının niyə etmədiyini soruşmaq əvəzinə başlaya bilərdik. Biz T-ni silə bilərdik, çünki bacarırıq.
Nöqtə. Yaxud niyə düşünürsünüz ki, Yaradan bizi seçdi?
Biz başlaya bilərik və nəhayət özümüzə güvənə bilərik. Gəlin, indi yeni bir dünya qurmağa başlayaq.
Biz dünyanı bir az daha yaxşı etmək üçün çox asanlıqla bacara bilərdik. Sülh istəyənlər silah satmırlar. Hamımız
əllərimizi bir-birimizə verə bilərik. Biz nümunə qoyuruq.
Biz dünyanı bir az da yaxşılaşdırmağı çox asan edə bilərdik. Sülh istəyənlər silah satmırlar.
Hamımız əl-ələ verə bilərik. Biz nümunə qoyuruq.
Mən bu ikiüzlülüyə nifrət edirəm, indi bizə deyirlər ki, biz artıq sülh üçün silah tədarük edirik. Biz artıq
Rusiyadan bir damcı da olsun neft istəmirik və açıq qollarla Səudiyyə Ərəbistanına baş əyirik.
Ukraynada indi məsələ mənəvi ruhiyyədir. Amma onlar başqa yerlərdəki qan tökülüşünə laqeyd yanaşırlar. Daha yaxşı günlər
üçün ayağa qalxmalıyıq. Biz dəyişik, biz işarəyik. Biz dünyanı bir az da yaxşılaşdırmaq üçün çox asanlıqla bacara bilərdik.
Sülh istəyənlər silah satmırlar. Hamımız əllərimizi bir-birinə qoşa bilərik. Biz nümunə qoyuruq.
Biz dünyanı çox asanlıqla bir az daha yaxşı edə bilərdik. Sülh istəyənlər silah satmırlar. Hamımız əllərimizi
bir-birinə qoşa bilərik. Biz bir mesaj göndəririk. Berlin bu gün bir mesaj göndərir! Təşəkkür edirəm!
Təşəkkür edirəm, Berlin!
Məni aydın eşidirsənmi?
Gözəl!
Mən bu gün üçün xüsusi olaraq yazdığım kiçik bir şey hazırlamışam. Berlinə getməyə hazırsan?
Gözəl!
Michael Ballweg-dən başqa bir mesajım var, o bunu əvvəlcə deməyi unutmuşdu. Növbəti böyük sülh nümayişi 1 sentyabrda
Münhendə keçiriləcək. O, mən və hamımız sizi iştirak etməyə dəvət edirik. Sülh nümayişlərinə getməyə davam edin.
1 sentyabr, Münhendə. Hər yerdə səs-küy salmalıyıq, xanımlar və cənablar!
Mən nəsə hazırlamışam, belə gedir:
Həmişə mükəmməl işləmir, amma yenə də təşkilatçılara alqışlar!
Mən bir şey hazırlamışam və bu cür işləyir:
Əvvəlcə yalnız zəiflərə kaskalar veriləcək, yaxşıdır. Sonra yalnız bir neçə silah veriləcək, yaxşıdır. Sonra
yalnız bir neçə tank veriləcək, yalnız təlim məqsədləri üçün, əlbəttə, şərq qanadını təmin etmək üçün.
Və yenə yuxu gəzintisinə çıxacağıq, bombalar partlayana qədər və sonra özümüzə soruşacağıq: "Vay, bu necə ola bilərdi?"
Elə bu cür, xüsusi fondlardan hərbi xidmətə çağırışa qədər.
Siz müharibə aparmağa qadir olursunuz, ya da ayağa qalxıb geri vuruşursunuz.
Xoş gün, bu mənim Almaniya Bundestagu üçün mesajımdır: Mən azad insanam, amma şübhəsiz ki, vergi ödəyicisi
deyiləm. Hərbi xidmətdən imtina etmək ilk addımdır. Amma sülhə xidmətimizi artırmaq daha da vacibdir.
Farmasevtik sənayenin üç illik hökmranlığından sonra indi biz silah sənayesinin nəzarəti altındayıq.
Yaradılmış pandemiyadan problemsiz şəkildə müharibəyə keçirik. Amma cavabımız eynidir: "Biz buna qoşulmayacağıq!"
Çünki hətta yalanlar da eynidir, yalnız böhranın adı fərqlidir. İndi isə 24/7 müharibə təbliğatıdır. Buna görə də
mən sülh danışıqları aparmağı tələb edirəm. Razı olmayanlara deyirəm: müharibə istəyənlər ön cərgəyə!
Məni dağınıq pasifist adlandırırlar, amma mən sülh fəalı olaraq qalıram. Məni necə adlandırmalarından asılı olmayaraq, mən
bunu öz vəzifəm hesab edirəm və sən də mənim kimi hiss edirsən.
Buna görə biz yürüşmürük. Və bunu Reinhard May kimi deyəcəyəm: "Uşaqlarımı verməyəcəyəm!"
Sağ ol, Berlin!