Μου έχουν συχνά θέσει το ερώτημα: - Τι μπορούμε να κάνουμε για ένα καλύτερο σύστημα; - Πώς μπορούμε να
προστατεύσουμε τους εαυτούς μας από αυτή τη συνεχή ροή ψεμάτων, χειραγώγησης και διαστρεβλώσεων;
- Τι μπορούμε να κάνουμε; Ειλικρινά λοιπόν, αν υπάρχουν 300.000 άνθρωποι που μπορούν να καταθέσουν ένα ψήφισμα επειδή δεν δίνεται
ποινή, τότε πρέπει να είναι δυνατόν εκατοντάδες χιλιάδες από εμάς να πάμε στο Βερολίνο και να
πούμε ξεκάθαρα: Δεν παίρνω μέρος σε αυτό πια!
Γεια σου Βερολίνο! Hello!
Θεέ μου!
Βερολίνο! Βερολίνο! Είμαστε στο Βερολίνο σήμερα! Βερολίνο! Βερολίνο! Είμαστε στο Βερολίνο
σήμερα! Ναι, είμαστε! Γεια σας αγαπητοί φίλοι!
Και σε όλους αυτούς τους δέκα ανθρώπους που δεν έχω αγκαλιάσει σήμερα, γι' αυτό καλωσορίσατε και εδώ.
Τι μέρα, τι υπέροχη ευκαιρία να βρεθούμε εδώ σήμερα.
Αγαπητοί φίλοι, αγαπητοί συναγωνιστές, πριν από σχεδόν τέσσερα χρόνια, σχεδόν ακριβώς, στεκόμουν εδώ σε αυτή τη σκηνή και το
μόνο που είχα ήταν μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι μου και σήμερα έχω ακόμη και ένα μικρόφωνο στο χέρι μου. Πόσο φοβερό είναι αυτό;
Μου είπαν δέκα λεπτά και να το κρατήσω σύντομο. Υποτίθεται ότι πρέπει να μιλήσω για την ελευθερία, εντάξει;
Λοιπόν, τι είναι; Τι είναι αυτή η ελευθερία τέλος πάντων;
Νομίζω ότι είδαμε τις τελευταίες εβδομάδες ότι αυτή η ελευθερία εκτείνεται το πολύ μέχρι το όριο της λεπτότητας του Υπουργού
Εσωτερικών μας, ο οποίος καταχράστηκε το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι για να απαγορεύσει ανεξάρτητες
πύλες μέσων ενημέρωσης, σημειωτέον μέσα ενημέρωσης που δεν είχαν παραβιάσει ούτε έναν νόμο μέχρι τότε.
Ας μιλήσουμε λοιπόν για την ελευθερία του Τύπου, εντάξει; Και αγαπητοί φίλοι, στέκομαι εδώ ως εκπρόσωπος, ως πληρεξούσιος, ως
εκπρόσωπος ενός νέου τοπίου των μέσων ενημέρωσης, ενός τοπίου των μέσων ενημέρωσης που κάνει αυτό για το οποίο
τα μέσα ενημέρωσης θα έπρεπε στην πραγματικότητα να υπάρχουν σε μια λειτουργική δημοκρατία.
Πρόκειται για αντικειμενικό ρεπορτάζ, χωρίς πολιτικά κίνητρα και πάνω απ' όλα ένα πράγμα: ανεξάρτητο, όχι εξαρτημένο από...
Χρειαζόμαστε ρεπορτάζ που να είναι ανεξάρτητο από μεγάλους χορηγούς στο παρασκήνιο ή από ομάδες πίεσης
που απλά αγοράζουν γνώμες, επιστήμονες και μελέτες.
Ο καθένας από εμάς, όπως βρισκόμαστε εδώ σήμερα, έχει τους δικούς του λόγους για τους οποίους τα έσπασε με τα μέσα ενημέρωσης,
με την εμπιστοσύνη του στα μέσα ενημέρωσης, κάποια στιγμή.
Κάποιοι από εμάς ξύπνησαν τότε, στις 11 Σεπτεμβρίου, και συνειδητοποίησαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Κάποιοι από εμάς
ξύπνησαν ξαφνικά το 2014 κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος στο Μαϊντάν. Και οι περισσότεροι από εμάς σίγουρα
συνειδητοποιήσαμε κατά τη διάρκεια αυτής της ανείπωτης περιόδου των κοροναϊών ότι κάτι πραγματικά βρωμάει εδώ.
Σήμερα επίσης συγκεντρωθήκαμε εδώ για να στείλουμε για άλλη μια φορά ένα τεράστιο μήνυμα ότι δεν συμφωνούμε με
τον τρόπο που αντιμετωπίζονται οι επικριτικές φωνές και οι άλλες απόψεις εδώ σε αυτή τη χώρα.
Η λέξη ελευθερία του Τύπου έχει γίνει φάρσα σε αυτή τη χώρα. Πολύ πριν από την Κορόνα. Η ελευθερία του
Τύπου είναι μια κενή λέξη που δεν σημαίνει πλέον τίποτα.
Και όχι πολύ μακριά από εδώ, περίπου εκεί πίσω, νομίζω, ή όπου και αν βρίσκεται η Μπούντεσταγκ, υπάρχει το εξής κείμενο σε ένα
τζάμι: Βασικός νόμος Άρθρο 5: Καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει και να διαδίδει ελεύθερα τις απόψεις
του με λόγο, γραπτά και εικόνες και να ενημερώνεται ανεμπόδιστα από γενικά προσβάσιμες πηγές.
Η ελευθερία του Τύπου και η ελευθερία του ραδιοφωνικού και κινηματογραφικού ρεπορτάζ
είναι εγγυημένες. Δεν ασκείται λογοκρισία.
Δεν υπάρχει λογοκρισία! Excuse me?
Απλά ρωτήστε τον δημοσιογράφο Gerhard Wisniewski τι συνέβη όταν έκανε το πρώτο ντοκιμαντέρ για την 11η Σεπτεμβρίου το 2003.
Έκανε το λάθος να πάρει συνέντευξη από τον δήμαρχο του Σάνκσβιλ.
"Αεροπλάνο. Δεν υπήρχε αεροπλάνο." Και μετά από αυτό, δεν υπήρχε πια κινηματογραφιστής με το
όνομα Gerhard Wisniewski. Έφυγε αμέσως από το WDR.
Ή πόσοι από εσάς γνωρίζετε τον Φρίντερ Βάγκνερ; Ο Frieder Wagner είναι κινηματογραφιστής για τη δημόσια
ραδιοτηλεόραση. Έχει γυρίσει 68 ταινίες. Και μια μέρα είχε μια ιδέα και γύρισε μια ταινία για τα πυρομαχικά ουρανίου:
"Απεμπλουτισμένο ουράνιο". Και η ταινία ονομάζεται "Deadly Dust". Και τότε δεν υπήρχε η 69η ταινία.
Ή ποιος θυμάται την εμφάνιση της Εύας Χέρμαν στο Κέρνερ το 2007; Ξέρετε. Θεέ μου, είπε Autobahn. Το θυμάστε αυτό;
Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ποια ήταν η κατακραυγή; Ήταν ένα δημόσιο δικαστήριο για όλους εκείνους που
θα τολμούσαν να κάνουν τέτοια πράγματα στο μέλλον.
Ή η συνάδελφός μου Katrin Huss, η οποία είχε στο στούντιο τον Dr Hans-Joachim Maaz μετά από σχεδόν 20 χρόνια παρουσίασης στο MDR,
Mitteldeutscher Rundfunk. Και τι έκανε; Τον άφησε να τελειώσει.
Τον άφησε απλώς να μιλήσει. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Πίεση από πάνω. Πώς μπορείς να το κάνεις αυτό; Τότε
πρέπει να τον διακόψετε και ούτω καθεξής. Τότε παραιτήθηκε. Τώρα είναι μαζί μας, με τη NuoViso.
Ο κατάλογος αυτών των ανθρώπων είναι πολύ μακρύτερος. Και ήταν μόνο αυτοί που συνάντησα ο ίδιος, αυτοί που
πήρα συνέντευξη από τον εαυτό μου, οι οποίοι απαγορεύτηκαν όλοι από το δημόσιο διάλογο.
Ειδικά στην εποχή της corona, ο κατάλογος αυτός έχει γίνει πολύ, πολύ μακρύτερος. Θα ξεπερνούσε
τα όρια αυτού του άρθρου να τα απαριθμήσει όλα.
Και ξέρετε πόσα προγράμματα έχουν απαγορευτεί στο μεταξύ; Πόσες ιστοσελίδες; Και τώρα ακόμη και
περιοδικά στην καλύτερη Γερμανία που υπήρξε ποτέ.
Και φυσικά υπάρχουν και τα πραγματικά άσχημα κόλπα, η διαγραφή τραπεζικών λογαριασμών, λογαριασμών PayPal και
λογαριασμών YouTube. Εμείς στη NuoViso μπορούμε πραγματικά να σας πούμε ένα ή δύο πράγματα γι' αυτό.
Είναι μια πολιτική μικρών τσιμπημάτων. Πάντα σφίγγεις λίγο ακόμα τις βίδες και μετά σφίγγεις τα πάντα στη
μάχη ενάντια, λοιπόν, ξέρεις, στο αντίθετο του δικαίου.
Αυτό που βιώνουμε σήμερα εδώ δεν είναι απλώς μια επίθεση στην ελευθερία του Τύπου. Είναι μια επίθεση σε κάθε αντιπολιτευτική
σκέψη. Οποιαδήποτε κριτική σε αυτό το σύστημα ή στην κυβέρνηση καταδικάζεται αμέσως και καταπολεμάται με τα πιο κραυγαλέα μέσα.
Χρησιμοποιώντας μεθόδους που έχουν προ πολλού πάψει να είναι αντάξιες μιας πραγματικής δημοκρατίας. Δυστυχώς, πρέπει να
συνειδητοποιήσουμε, όλο και περισσότερο, ότι εδώ εγκαθιδρύονται δομές εξουσίας που εμείς στη
Γερμανία δεν θέλαμε πραγματικά εδώ και πολύ καιρό.
Πόσο συχνά το έχουμε διαβάσει αυτό σε αφίσες και διαδηλώσεις; "Ποτέ ξανά είναι ΤΩΡΑ!" Ναι, ακριβώς. Ποτέ ξανά
είναι τώρα. Και ποτέ ξανά δεν απαγορεύονται οι απόψεις. Ποτέ ξανά να μην περιορίσουμε τον διάλογο.
Και πάνω απ' όλα, να μην φυλακίσετε ποτέ ξανά ανθρώπους ως πολιτικούς κρατούμενους, όπως συνέβη με τον
Michael Ballweg. Όχι άλλες απαγορεύσεις κομμάτων. Ποτέ ξανά ο άσχημος ολοκληρωτισμός εδώ.
Αγαπητοί φίλοι, αγαπητοί συναγωνιστές, αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε εδώ είναι ένα τοπίο ελεύθερου Τύπου
που να αξίζει το όνομά του, που να κάνει ακριβώς αυτό που υποτίθεται ότι πρέπει να κάνει ο Τύπος.
Μια τέταρτη εξουσία στο κράτος, ένα όργανο ελέγχου για τα κόμματα και τους διψασμένους για εξουσία πολιτικούς. Ένα πραγματικό
διορθωτικό μέσο και όχι μια απατηλή ετικέτα, όπως αυτοί που αυτοαποκαλούνται έτσι και στη
συνέχεια παραδίδουν μόνο φτηνή κυβερνητική προπαγάνδα.
Αυτό που χρειαζόμαστε είναι δημοσιογράφοι που μπορούν να μας βοηθήσουν να ξεμπερδέψουμε με το θάμνο και την τσόχα της εποχής
των κοροναϊών. Χρειαζόμαστε δημοσιογράφους όπως ο Florian Warweg από το NachDenkSeiten. Που θέτει ξανά και ξανά τις πραγματικά
σημαντικές ερωτήσεις στη συνέντευξη Τύπου και αναδεικνύει ξανά και ξανά αυτές τις θλιβερές φιγούρες εκεί πάνω στο βήμα.
Και πάνω απ' όλα, αυτό που χρειαζόμαστε είναι η υποστήριξη όλων σας, όλων σας, έτσι ώστε εμείς οι ελεύθεροι δημοσιογράφοι
να μπορούμε να κάνουμε ακριβώς τη δουλειά που προφανώς δεν μπόρεσε να κάνει η κυρίαρχη τάξη εδώ και πολύ καιρό.
Βοηθήστε τα μέσα ενημέρωσης που εμπιστεύεστε όσο περισσότερο μπορείτε, στο μέτρο των δυνατοτήτων σας, στο μέτρο του χρόνου
σας. Και ας δώσουμε απλώς στη λέξη ελευθερία του Τύπου την παλιά της σημασία. Καλούμαστε όλοι να
κάνουμε ακριβώς αυτό, εδώ σήμερα, καθώς στεκόμαστε εδώ.
Ναι, και στο τέλος θα ήθελα να πω κάτι ακόμη. Πρώτον, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον άνθρωπο χωρίς τον οποίο δεν
θα ήμουν ποτέ εδώ σήμερα και χωρίς τον οποίο πιθανώς δεν θα ήταν τόσοι πολλοί άνθρωποι εδώ.
Φρανκ, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θα ήταν εδώ χωρίς εσένα. Frank Höfer!
Και σκέφτηκα στον εαυτό μου, τι μπορώ να πω εδώ ως τελευταία πρόταση, ίσως να παραθέσω μια φράση από κάποιον. Όχι, σκέφτηκα
μια πρόταση μόνος μου: Πιστεύω ότι υπάρχει μεγάλη ενότητα στη χώρα μας όσον αφορά το
δικαίωμά μας στην ελευθερία. Σας ευχαριστώ, Βερολίνο!
Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που μπορώ να ανακοινώσω έναν υπέροχο καλλιτέχνη. Ο άνθρωπος με το
"01" και την παγκόσμια ειρήνη - ο Kilez More.
Ουάου.
Ευχαριστώ, Βερολίνο.
Είναι υπέροχο να βλέπουμε ξανά τόσους πολλούς ανθρώπους εδώ. Και θα ήθελα να είμαστε δυνατά τώρα, ώστε να
μπορέσουμε να στείλουμε αυτό το μήνυμα μέχρι τη Bundestag.
Όλοι εδώ μέχρι το αστέρι. Εγώ λέω "κόσμος" και εσείς λέτε "ειρήνη". "Κόσμος."
"Ειρήνη."
"Κόσμος."
"Ειρήνη." Από την άλλη πλευρά. Εγώ λέω "κόσμος" και εσύ λες "ειρήνη".
"Ο κόσμος." "Ο κόσμος." "Peace." "Peace." Και τώρα όλες οι γυναίκες.
"Κόσμος." "Peace." "World." "Peace."
Όλοι όσοι ταξίδεψαν από την Αυστρία.
"Κόσμος."
"Ειρήνη".
Ουάου.
Και τώρα το Βερολίνο.
Ας φωνάξουμε όλοι μαζί.
Εγώ λέω "κόσμος" και εσείς λέτε "ειρήνη". "Κόσμος."
"Ειρήνη."
"Κόσμος." "Ειρήνη." Εκεί καταλαβαίνετε, όταν είμαστε όλοι μαζί, είμαστε πολύ, πολύ πιο
δυνατοί και τίποτα δεν μπορεί να μας σταματήσει.
Γιατί υπάρχει λόγος που θέλουν να μας διχάσουν, τους εγκάρσια σκεπτόμενους και τους ανεμβολίαστους. Και τώρα πρέπει να
πυροβολούμε τους Ρώσους. Πρέπει να μας διχάσουν και να μας διασπάσουν, γιατί αν μείνουμε
ενωμένοι, δεν θα έχουν καμία ελπίδα εναντίον μας.
Τώρα έχουμε φέρει ένα τραγούδι.
[Ah.
Σκηνοθέτης.
Οθόνη, ναι].
Ένα τραγούδι που πολλοί από εσάς έχετε ήδη ακούσει σε πολλές διαδηλώσεις και που όλοι θέλουμε να γιορτάσουμε μαζί. Γιατί αυτό
είναι επίσης μέρος του - το συναίσθημα που παίρνουμε μαζί μας από σήμερα, ότι βγαίνουμε με
ενέργεια για να αλλάξουμε ξανά αυτόν τον κόσμο.
[Σκηνοθέτης,
πάμε]
Υπέροχο να βλέπω τόσους πολλούς από εσάς.
[Ah. Πιο δυνατά στην οθόνη, οργανικά. Α. Τζο, ευχαριστώ.
Εντάξει] Όμορφη.
Βερολίνο, είσαι στην αρχή;
Αχ.
Πάμε.
Τραγούδι: Θα μπορούσαμε να χτίσουμε σπίτια που είναι αυτάρκη και βιώσιμα. Θα μπορούσαμε να είμαστε ευγνώμονες με τη γη ως
ανθρώπινο παιδί. Θα μπορούσαμε να σταματήσουμε να γινόμαστε κάποιοι από τις τηλεοπτικές ταινίες. Θα μπορούσαμε να
σταματήσουμε να λυγίζουμε και να είμαστε απλά αυτό που είμαστε.
Θα μπορούσαμε να συνεργαστούμε αντί να ελέγχουμε. Πίσω στο εμείς. Να ζούμε ειρηνικά με τα ζώα. Η μαζική κτηνοτροφία
καταναλώνει το ένα τρίτο του συνόλου των σιτηρών στον κόσμο.
Εμείς τρώμε και τρώμε, οι άνθρωποι πεινάνε αλλού. Θα μπορούσαμε να φυτέψουμε κάνναβη αντί να αποψιλώνουμε τα τροπικά δάση. Θα
μπορούσαμε να δημιουργήσουμε περισσότερη αξίααντί να χρησιμοποιούμε τη μέθοδο της χιονοστιβάδας για να φέρνουμε όλο
και περισσότερακαι περισσότερα στο πορτοφόλι μας. Μέχρι να συνειδητοποιήσετε ότι η αξία του χρήματος είναι μια ψευδαίσθηση.
Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε περισσότερες από πέντε αισθήσεις για να γνωρίσουμε τους άλλους και να τους συναντήσουμε
σαν να ήμασταν εμείς αυτοί. Θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτό και εκείνο, θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτό και εκείνο.
Θα μπορούσα να μιλάω γι' αυτό για ώρες, αλλά προτιμώ να κάνω κάτι. Θα μπορούσαμε τόσο εύκολα να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο.
Αν θέλετε ειρήνη, μην πουλάτε όπλα. Θα μπορούσαμε όλοι να ενώσουμε τα χέρια. Δίνουμε το παράδειγμα.
Θα μπορούσαμε τόσο εύκολα να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο. Αν θέλεις ειρήνη, δεν πουλάς όπλα. Θα μπορούσαμε όλοι να ενώσουμε τα
χέρια. Δίνουμε το παράδειγμα. Θα μπορούσαμε τόσο εύκολα να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο. Αν θέλετε ειρήνη, μην πουλάτε όπλα.
Θα μπορούσαμε όλοι να ενώσουμε τα χέρια. Δίνουμε το παράδειγμα.
Μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα. Αρκεί να σταματήσουμε να πιστεύουμε ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει. Τα πάντα μπορούν να
αλλάξουν, ναι, όχι μόνο σε μια εκλογική χρονιά. Χρησιμοποιήστε τη φωνή σας, ακόμα κι αν δεν το ζητήσατε. Μπορούμε να σταματήσουμε
να προσποιούμαστε ότι τα χρήματα έχουν αξία. Και να συμπεριφερόμαστε σαν να είμαστε πραγματικά όλοι
άνθρωποι. Να μάθουμε να μιλάμε μεταξύ μας χωρίς αγγελιοφόρους.
Το χαμόγελο συνδέει, η ίδια καρδιά χτυπάει μέσα μας. Μπορούμε να αλλάξουμε. Αλλάζοντας έτσι τα πάντα γύρω μας.
Αυτό πραγματικά αλλάζει τα πάντα από την αρχή. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να περιμένουμε άλλο.
Θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε αντί να ρωτάμε γιατί δεν το έκαναν οι άλλοι. Θα μπορούσαμε να ακυρώσουμε το Τ, επειδή μπορούμε.
Full stop. Ή γιατί νομίζετε ότι ο Δημιουργός μας μας επέλεξε;
Μπορούμε να ξεκινήσουμε και να εμπιστευτούμε επιτέλους τον εαυτό μας. Ελάτε, ας αρχίσουμε να χτίζουμε έναν νέο κόσμο τώρα.
Θα μπορούσαμε τόσο εύκολα να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο. Αν θέλετε ειρήνη, μην πουλάτε όπλα. Θα μπορούσαμε
όλοι να ενώσουμε τα χέρια μας. Θα δίναμε το παράδειγμα.
Θα μπορούσαμε τόσο εύκολα να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο. Αν θέλετε ειρήνη, μην πουλάτε όπλα. Θα μπορούσαμε
όλοι να ενώσουμε τα χέρια μας. Θα δίναμε το παράδειγμα.
Με αηδιάζουν τα διπλά μέτρα και σταθμά, όταν μας λένε ότι τώρα προμηθεύουμε όπλα για την ειρήνη. Δεν θέλουμε
ούτε σταγόνα πετρέλαιο από τη Ρωσίακαι υποκλινόμαστε στη Σαουδική Αραβία με χειροφίλημα.
Με την Ουκρανία, όλα έχουν να κάνουν με την ηθική τώρα. Αλλά δεν τους νοιάζει για την αιματοχυσία αλλού. Πρέπει να σταθούμε όρθιοι
για καλύτερες εποχές. Εμείς είμαστε η αλλαγή, εμείς είμαστε το σημάδι. Μπορούμε τόσο εύκολα να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο.
Αν θέλετε ειρήνη, δεν πουλάτε όπλα. Θα μπορούσαμε όλοι να ενώσουμε τα χέρια. Δίνουμε το παράδειγμα.
Θα μπορούσαμε τόσο εύκολα να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο. Αν θέλετε ειρήνη, μην πουλάτε όπλα. Θα μπορούσαμε όλοι
να ενώσουμε τα χέρια μας. Θα δίναμε το παράδειγμα. Το Βερολίνο δίνει το παράδειγμα σήμερα! Σας ευχαριστώ!
Σας ευχαριστώ Βερολίνο!
Με καταλαβαίνεις;
Πανέμορφο!
Έχω ετοιμάσει κάτι που έγραψα ειδικά για σήμερα. Είστε έτοιμοι για το Βερολίνο;
Όμορφο!
Έχω άλλο ένα μήνυμα από τον Michael Ballweg, ο οποίος ξέχασε να μου το πει πριν. Η επόμενη μεγάλη διαδήλωση για την ειρήνη είναι
στο Μόναχο την 1η Σεπτεμβρίου. Και από μένα και από αυτόν και από όλους μας, θα θέλαμε επίσης να σας
προσκαλέσουμε. Συνεχίστε να πηγαίνετε σε διαδηλώσεις ειρήνης.
01.09. Μόναχο. Πρέπει να κάνουμε θόρυβο παντού, κυρίες και κύριοι!
Έχω ετοιμάσει κάτι που έχει ως εξής:
Δεν λειτουργούν πάντα όλα τέλεια, αλλά ένα μεγάλο χειροκρότημα για τους διοργανωτές, ούτως ή άλλως! [Χωρίς μουσική.
Χωρίς μουσική]
Έχω ετοιμάσει κάτι και έχει ως εξής:
Στην αρχή, μόνο κράνη παραδίδονται στους αδύναμους, εντάξει. Στη συνέχεια παραδίδονται μόνο μερικά όπλα, εντάξει. Στη
συνέχεια παραδίδονται μόνο λίγα τανκς, φυσικά μόνο για εκπαιδευτικούς σκοπούς, για να διασφαλιστεί το ανατολικό πλευρό.
Και θα υπνοβατούμε ξανά μέχρι να εκραγούν οι βόμβες και τότε θα αναρωτηθούμε: "Φίλε, πώς μπόρεσε να συμβεί
αυτό;" Καλά, έτσι απλά, από τα ειδικά περιουσιακά στοιχεία στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία.
Γίνεστε εριστικοί ή σηκώνεστε και αντιστέκεστε.
Καλησπέρα, αυτό είναι το μήνυμά μου προς την Μπούντεσταγκ: Είμαι ελεύθερος άνθρωπος, αλλά σίγουρα όχι υπήκοος. Είναι ένα
πρώτο βήμα να αρνηθούμε τη στρατιωτική θητεία. Αλλά είναι ακόμα πιο σημαντικό να αυξήσουμε την ειρηνική θητεία.
Μετά από τρία χρόνια κυριαρχίας της φαρμακοβιομηχανίας, τώρα κυριαρχεί η βιομηχανία όπλων.
Η μετάβαση από την πανδημία στον πόλεμο είναι απρόσκοπτη. Αλλά η απάντησή μας παραμένει η ίδια: "Δεν θα συμφωνήσουμε με αυτό!"
Επειδή τα ψέματα είναι τα ίδια, μόνο που η κρίση έχει διαφορετικό όνομα. Τώρα το 24-7 είναι απλώς πολεμική προπαγάνδα.
Για αυτό το λόγο ζητώ ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις. Σε όποιον διαφωνεί λέω: οι πολεμοκάπηλοι στο μέτωπο!
Με αποκαλείτε λούμπεν πασιφιστή, αλλά παραμένω ακτιβιστής της ειρήνης. Ανεξάρτητα από το πώς με αποκαλούν, εγώ
το βλέπω ως καθήκον μου και εσείς το βλέπετε ως δικό μου.
Για αυτό δεν θα παρελάσουμε μαζί τους. Και το λέω όπως ο Ράινχαρντ Μέι: "Δεν θα εγκαταλείψω τα παιδιά μου"!
Σας ευχαριστώ, Βερολίνο!