Ինձ հաճախ են հարցնում՝ Ինչ կարող ենք անել համակարգը բարելավելու համար? Ինչպե՞ս կարող ենք պաշտպանել ինքներս մեզ այս
անընդհատ ստերի, մանիպուլյացիաների և խեղաթյուրումների հոսքից?
• Ի՞նչ կարող ենք անել? Անկեղծ ասած, եթե 300 000 մարդ կարող է ստորագրահավաք ներկայացնել չտրված տուգանքի պատճառով, ապա
հազարավորներիս համար պետք է հնարավոր լինի գնալ Բեռլին և բարձրաձայն ու հստակ ասել. մենք այլևս չենք ուզում դրա մի մասնիկը լինել!
Բարև, Բեռլին! Բարև!
Օ՛, իմ Աստված։
Բեռլին! Բեռլին! Այսօր մենք Բեռլինում ենք! Բեռլին! Բեռլին! Այսօր մենք Բեռլինում ենք! Այո! Բարև, սիրելի ընկերներ!
Եվ բոլոր այն տասը մարդկանց, որոնց այսօր դեռ չեմ գրկել, ձեզ ևս ջերմ ողջույն։ Ի՜նչ օր է, ի՜նչ
հրաշալի հնարավորություն է այսօր այստեղ հավաքվելու։
Սիրելի ընկերներ, սիրելի զինակիցներ, գրեթե չորս տարի առաջ, գրեթե հենց այս օրը, ես կանգնած էի այս բեմին՝ ձեռքումս միայն տեսախցիկով,
իսկ այսօր ձեռքումս անգամ միկրոֆոն կա։ Ինչքան հիանալի է դա՞
Ինձ ասել են, որ ունեմ տաս րոպե և պետք է լինեմ կարճ։ Ես պետք է խոսեմ ազատության մասին, հա՞։
Ուրեմն, ի՞նչ է դա։ Ի՞նչ է այս ազատությունը, ի վերջո։
Կարծում եմ՝ վերջին շաբաթներին մենք տեսել ենք, որ այս ազատությունը սահմանափակվում է միայն մեր Ներքին գործերի նախարարի բարակ մաշկով,
ով չարաշահում է ասոցիացիաների մասին օրենքը՝ արգելելու անկախ մեդիա պորտալները՝ այն մեդիան, որը մինչ այդ ոչ մի օրենք չէր խախտել։
Այսպիսով, եկեք խոսենք մամուլի այս ազատության մասին, համաձա՞յն եք։ Եվ սիրելի ընկերներ, ես կանգնած եմ այստեղ որպես ներկայացուցիչ,
որպես փոխանորդ, որպես նոր մեդիա միջավայրի ներկայացուցիչ, մի մեդիա միջավայր, որը անում է այն, ինչ մեդիան
իրականում պետք է անի գործող ժողովրդավարությունում։
Խոսքը վերաբերում է օբյեկտիվ հաղորդմանը, ոչ քաղաքական շարժառիթներով և, առաջին հերթին, անկախ է, ոչ կախված է...
Մեզ անհրաժեշտ է այնպիսի հաշվետվություն, որը անկախ է մեծ ֆինանսական հովանավորներից կամ հզոր լոբբիստական խմբերից, որոնք
պարզապես գնում են կարծիքներ, գիտնականներ և հետազոտություններ։
Այսօր այստեղ գտնվող յուրաքանչյուրիս ունի իր սեփական պատճառները, թե ինչու մի պահ մենք կտրեցինք
մեդիայից և կորցրինք մեր վստահությունը դրա նկատմամբ։
Ոմանք արթնացան սեպտեմբերի 11-ին և հասկացան, որ ինչ-որ բան սխալ է։ Մեր մի մասը 2014 թվականին Մայդանի հեղաշրջման ժամանակ հանկարծակի
ականջ դրեց։ Իսկ այս աննախադեպ կորոնավիրուսային շրջանում մեր մեծամասնությունը անշուշտ
հասկացել է, որ այստեղ լուրջ ինչ-որ բան սխալ է։
Դրա համար ենք այսօր այստեղ հավաքվել՝ ուժեղ ուղերձ հղելու, որ մենք չենք համաձայնում այն ձևին, որով այս երկրում
վերաբերվում են քննադատական ձայներին և տարբեր կարծիքներին։
Այս երկրում «մամուլի ազատություն» արտահայտությունը վերածվել է ծաղրի առարկայի։ Եվ դա եղել է դեռ կորոնավիրուսից
շատ առաջ։ «Մամուլի ազատություն» արտահայտությունը դատարկ բառեր են, որոնք այլևս ոչինչ չեն նշանակում։
Եվ այստեղից ոչ շատ հեռու, մոտավորապես այնտեղ, ըստ իս, կամ որտեղ էլ որ գտնվում է Բունդեսթագը, ապակյա վահանակի վրա գրված է հետևյալ
տեքստը՝ Հիմնական օրենքի 5-րդ հոդված. Բոլորը իրավունք ունեն ազատորեն արտահայտելու և տարածելու իրենց կարծիքները
խոսքով, գրությամբ և պատկերներով, ինչպես նաև առանց խոչընդոտների ստանալու տեղեկություններ հանրայնորեն մատչելի աղբյուրներից։
Մամուլի ազատությունն ու ռադիոյով և ֆիլմով հաղորդման ազատությունը երաշխավորվում են։ Ցենզուրա չի լինի։
Չի լինի սենսորշա՜պ։ Ներեցեք՞
Հարցրեք լրագրող Գերհարդ Վիշնյևսկուն, թե ինչ պատահեց, երբ նա 2003 թվականին նկարահանեց սեպտեմբերի 11-ի առաջին
փաստավավերագրական ֆիլմը։ Նա սխալվեց, երբ հարցազրույց վարեց Շենկսվիլի քաղաքապետի հետ։
«Օդանավ։ Օդանավ չկար։» Եվ դրանից հետո Գերհարդ Վիշնյևսկի անունով կինոռեժիսոր այլևս չկար։ Նրան անմիջապես ազատեցին WDR-ից։
Կամ ձեզնից ո՞վ է ճանաչում Ֆրիդեր Վագներին։ Ֆրիդեր Վագները հանրային հեռարձակման համար ֆիլմեր է ստեղծում։ Նա
նկարահանել է 68 ֆիլմ։ Եվ մի օր նրան մի գաղափար ծագեց, և նա նկարահանեց ֆիլմ ուրանի զինամթերքի մասին։
«Փոքրացված ուրանիում»։ Ֆիլմի անվանումն է «Մահացու փոշի»։ Եվ հետո 69-րդ ֆիլմ այլևս չկար։
Կամ ո՞վ է հիշում Էվա Հերմանի 2007 թվականին Քերների շոուում հայտնվելը։ Գիտեք, ինչ նկատի ունեմ։
Աստված իմ, նա ասաց «մոտորվեյ»։ Հիշու՞մ եք դա։
Եվ ինչ արդյունք ունեցավ դա՞ Ի՞նչի համար էր այդ ամբողջ գոռգոռոցը։ Դա հանրային դատարան էր բոլոր նրանց
համար, ովքեր ապագայում համարձակվեին նման բան անել։
Կամ իմ գործընկեր Քատրին Հուսը, ով, Միթելդոյչեր Ռունդֆունկի MDR-ում գրեթե 20 տարի հաղորդումներ վարելուց հետո,
ստուդիայում ընդունեց դոկտոր Հանս-Յոախիմ Մաազին։ Եվ ի՞նչ արեց նա։ Նա թույլ տվեց նրան ավարտել խոսքը։
Նա պարզապես թողեց նրան խոսել։ Ի՞նչ արդյունք ունեցավ դա։ Վերևից ճնշում։ Ինչպե՞ս կարող ես դա անել։ Հետո ստիպված ես ընդհատել և
այլն։ Հետո նա հրաժարական տվեց։ Հիմա նա մեզ հետ է՝ NuoViso-ում։
Այս մարդկանց ցուցակը շատ, շատ ավելի երկար է։ Եվ սրանք միայն նրանք էին, որոնց ես ինքս հանդիպել եմ, որոնց հետ
ինքս հարցազրույց եմ անցկացրել, և որոնք բոլորը արգելափակված էին հանրային քննարկումներից։
Հատկապես կորոնավիրուսային պանդեմիայի ընթացքում այս ցանկը դարձել է շատ, շատ ավելի երկար։ Այստեղ
դրանց բոլորը թվարկելը կգերազանցի այս հոդվածի շրջանակը։
Գիտե՞ս արդյոք, որ մինչև հիմա քանի՞ ծրագիր են արգելել։ Քանի՞ կայք։ Իսկ հիմա անգամ ամսագրեր են
արգելվում՝ երբեք եղած լավագույն Գերմանիայում։
Եվ հետո, իհարկե, կան իսկապես զզվելի հնարքներ, օրինակ՝ բանկային հաշիվների, PayPal հաշիվների և YouTube հաշիվների ջնջումը։ Մենք՝
NuoViso-ում, դրա մասին իսկապես մի երկու բան կարող ենք ասել։
Սա փոքր ասեղնածակների քաղաքականություն է։ Միշտ մի փոքր ավելի սեղմում են ձեռքի պտուտակները, և հետո ամեն ինչ սեղմվում
է պայքարում ընդդեմ, ну, գիտեք, աջակողմյան հակառակ կողմի։
Այսօր այստեղ մենք ականատես ենք ոչ միայն մամուլի ազատության վրա հարձակմանը, այլև ընդդիմադիր մտածողության վրա հարձակմանը։ Այս
համակարգի կամ կառավարության ցանկացած քննադատություն անմիջապես դատապարտվում և ճնշվում է հնարավոր ամենաekstremal միջոցներով։
Օգտագործելով մեթոդներ, որոնք վաղուց այլևս չեն համապատասխանում իսկական ժողովրդավարությանը։ Ցավոք, մենք պետք է ընդունենք, և դա
օրեցօր ավելի ակնհայտ է դառնում, որ այստեղ ձևավորվում են իշխանական կառույցներ, որոնցից
մենք Գերմանիայում վաղուց ցանկացել ենք ազատվել։
Որքա՞ն հաճախ ենք մենք սա կարդացել պաստառների վրա և ցույցերի ժամանակ? «Երբեք այլևսը ՀԻՄԱ է!» Այո, ճիշտն է։
Երբեք այլևսը հիմա է։ Երբեք այլևս կարծիքներ մի արգելեք։ Երբեք այլևս մի սահմանափակեք բանավեճը։
Եվ ամենից առաջ՝ այլևս երբեք մարդկանց չպետք է բանտարկել որպես քաղաքական բանտարկյալներ, ինչպես դա պատահեց Մայքլ
Բալվեգի հետ։ Այլևս երբեք քաղաքական կուսակցություններ չարգելել։ Այստեղ այլևս երբեք չթույլատրել զզվելի տոտալիտարիզմը։
Սիրելի ընկերներ, սիրելի գործընկերներ, այստեղ մեզ իսկապես անհրաժեշտ է ազատ մամուլ, որը արժանի է իր
անվանմանը և անում է այն, ինչ մամուլը պետք է անի։
Չորրորդ իշխանություն՝ քաղաքական կուսակցությունների և իշխանասեր քաղաքական գործիչների հսկիչ մարմին։ Իրական ուղղիչ ուժ,
ոչ թե կեղծ՝ ինչպես նրանք, ովքեր իրենց այդպես են կոչում, բայց հետո միայն էժան պետական քարոզչություն են մատուցում։
Մեզ անհրաժեշտ են լրագրողներ, որոնք կօգնեն մեզ բացել կորոնավիրուսի դարաշրջանի կոռուպցիայի խճճված թփուտն ու ցանցը։ Մեզ անհրաժեշտ են
լրագրողներ, ինչպիսին է ՆախԴենկԶայթենի Ֆլորիան Վարվեգը։ Նա մամուլի ասուլիսներում բազմիցս հնչեցնում է իսկապես կարևոր հարցեր և
անընդհատ բացահայտում է պոդիումի վրա կանգնած այդ տխուր դեմքերին։
Եվ ամենից առաջ մեզ անհրաժեշտ է ձեր բոլորի աջակցությունը, որպեսզի մենք՝ ֆրիլանս լրագրողներս, կարողանանք անել հենց
այն աշխատանքը, որը հիմնական լրատվամիջոցները ակնհայտորեն երկար ժամանակ չեն կարողացել իրականացնել։
Օգնեք ձեր վստահելի լրատվամիջոցներին՝ որքան կարող եք, որքան ձեր միջոցները թույլ են տալիս, որքան ձեր ժամանակը թույլ է տալիս։ Եվ
եկեք պարզապես վերականգնենք «մամուլի ազատություն» տերմինի հին իմաստը։ Այսօր այստեղ, երբ մենք
կանգնած ենք, մեզ բոլորիս կոչ է արվում դա անել։
Այո, և վերջապես, ես ուզում եմ միայն մեկ բան ավելացնել։ Նախ, ուզում եմ շնորհակալություն հայտնել այն մարդուն, որի
առանց նրա ես այսօր այստեղ չէի լինի, և որի առանց նրա, հավանաբար, այստեղ էլ այդքան շատ մարդիկ չէին լինի։
Ֆրենկ, առանց քեզ մարդկանց մեծ մասը անգամ այստեղ չէր լինի։ Ֆրենկ Հոֆեր։
Եվ ես մտածեցի՝ ի՞նչ կարող եմ ասել իմ վերջին նախադասությունը, գուցե մեջբերեմ ինչ-որ մեկին։ Ոչ, ես ինքս հորինեցի մի
նախադասություն՝ ես հավատում եմ, որ մեր երկրում մեծ միասնություն կա մեր ազատության իրավունքի շուրջ։ Շնորհակալություն, Բեռլին։
Ես առանձնապես ուրախ եմ հայտարարել հրաշալի արվեստագետի մասին։ «01»-ի տերը և համաշխարհային խաղաղության կողմնակիցը՝ Կիլեզ Մորը։
Վաու։
Շնորհակալություն, Բեռլին։
Հիանալի է կրկին այստեղ այդքան շատ մարդկանց տեսնել։ Եվ ուզում եմ, որ հիմա բարձր ձայնով գոռանք, որպեսզի այս
հաղորդագրությունը հեռու ու լայն տարածվի՝ մինչև Բունդեսթագ։
Աստղանիշին հասած բոլորը այստեղ են։ Ես ասում եմ «աշխարհ», իսկ դու ասում ես «խաղաղություն»։ «Աշխարհ»։
«Խաղաղություն»
«Աշխարհ»
«Խաղաղություն.» Մյուս կողմը։ Ես ասում եմ «աշխարհ», իսկ դու ասում ես «խաղաղություն»։
«Աշխարհ.» «Աշխարհ.» People:] «Խաղաղություն» «Խաղաղություն» Եվ հիմա բոլոր կանայք։
«Աշխարհ.» «Խաղաղություն.» «Աշխարհ.» «Խաղաղություն.»
Ավստրիայից ճանապարհորդած բոլորը։
«Աշխարհ»
«Խաղաղություն»
Վաու։
Եվ հիմա Բեռլին։
Եկեք բոլորս միասին գոռանք։
Ես ասում եմ «աշխարհ», դու ասում ես «խաղաղություն»։ «Աշխարհ»։
«Խաղաղություն»
«Աշխարհ» «Խաղաղություն» Տեսնո՞ւմ եք, երբ մենք բոլորս միասին ենք կանգնած, մենք շատ, շատ ավելի
բարձր ենք հնչում, և ոչինչ չի կարող մեզ կանգնեցնել։
Քանի որ կա պատճառ, թե ինչու նրանք ուզում են մեզ բաժանել՝ կողմնակի մտածողների և չպատվաստվածների։ Եվ հիմա մենք պետք է կրակ բացենք
ռուսների վրա։ Նրանք պետք է մեզ բաժանեն և նվաճեն, որովհետև եթե մենք միասին մնանք, վերևում գտնվողները մեր դեմ ոչ մի շանս չունեն։
Հիմա մենք մեզ հետ երգ ենք բերել։
Ահ։
Ուղղություն
Հսկել, այո։
Երգ, որը շատերդ արդեն լսել եք բազմաթիվ ցույցերում, և որը մենք մի պահից միասին կտոնենք։ Քանզի դա նույնպես դրա մի մասն է՝
այն զգացումը, որը այսօր տուն ենք տանում, որով լիցքավորված դուրս ենք գալիս՝ կրկին այս աշխարհը փոխելու համար։
[Տնօրեն,
Գնանք։
Շատ հրաշալի է տեսնել ձեզանից այդքան շատերին։
Ահ։ Մոնիտորում ավելի բարձր, գործիքային։ Ահ։ Այո, շնորհակալություն։
Լավ։ Հիանալի։
Ահ
Բեռլին, պատրաստ ե՞ս?
Ահ։
Գնանք։
Երգ: Մենք կարող ենք կառուցել ինքնաբավ և կայուն տներ։ Մենք կարող ենք որպես մարդիկ Երկիրը վերաբերվել երախտագիտությամբ։ Մենք կարող
ենք դադարեցնել փորձերը դառնալ հեռուստահաղորդումների որևէ կերպար։ Մենք կարող ենք դադարեցնել ինքներս
մեզ ձևափոխելու փորձերը և պարզապես լինել այն, ինչ ենք։
Մենք կարող ենք համագործակցել փոխարեն վերահսկելու։ Կրկին մեզ մոտ։ Կենդանիների հետ խաղաղ ապրելը։ Ֆերմերային կենդանաբուծությունը
սպառում է աշխարհի բոլոր հացահատիկի մեկ երրորդը։
Մենք ուտում ենք ու ուտում, մինչդեռ այլուր մարդիկ սովամահ են լինում։ Մենք կարող ենք ցանել կանեփ՝ անձրևային անտառները
ոչնչացնելու փոխարեն։ Մենք կարող ենք ստեղծել ավելի շատ արժեք, փոխարեն օգտագործելու «ձնագնդի մեթոդը»՝ ավելի ու
ավելի շատ գումար մեր դրամապանակներում հավաքելու համար։ Մինչև որ հասկանանք, որ փողի արժեքը պատրանք է։
Մենք կարող էինք օգտագործել հինգից ավելի զգայարաններ, որպեսզի ճանաչեինք ուրիշներին և հանդիպեինք նրանց
այնպես, կարծես նրանք լինեինք։ Մենք կարող էինք անել սա և դա, մենք կարող էինք անել սա և դա։
Ես կարող էի ժամերով դրա մասին խոսել, բայց նախընտրում եմ ինչ-որ բան անել։ Մենք այնքան
հեշտությամբ կարող ենք աշխարհը մի փոքր ավելի լավ դարձնել։
Խաղաղություն ուզողները զենք չեն վաճառում։ Մենք բոլորս կարող ենք միավորվել։ Մենք օրինակ ենք ցույց տալիս։
Մենք կարող ենք այդքան հեշտությամբ աշխարհը մի փոքր ավելի լավ դարձնել։ Խաղաղություն ուզողները զենք չեն վաճառում։ Մենք բոլորս
կարող ենք միավորվել։ Մենք օրինակ ենք սահմանում։ Մենք կարող ենք աշխարհը շատ հեշտությամբ մի փոքր ավելի լավ դարձնել։
Խաղաղություն ուզողները զենք չեն վաճառում։ Մենք բոլորս կարող ենք միավորվել։ Մենք օրինակ ենք սահմանում։
Մենք կարող ենք ամեն ինչ փոխել։ Եթե միայն դադարեինք հավատալ, որ ոչինչ չի կարող փոխվել։ Ամեն ինչ կարող է փոխվել, այո, և ոչ միայն
ընտրական տարում։ Օգտագործիր քո ձայնը, նույնիսկ եթե ոչ ոք չի խնդրել դա։ Մենք կարող ենք դադարեցնել ձևանալը, թե
գումարը արժեք ունի։ Եվ վարվիր այնպես, կարծես իսկապես բոլորս մարդիկ ենք։ Սովորիր միմյանց հետ խոսել առանց միջնորդների։
Ժպիտները մեզ միացնում են; նույն սիրտը բաբախում է մեր մեջ։ Մենք կարող ենք փոխվել։ Եվ այդպես փոխել մեր շուրջի ամեն ինչ։
Սա իսկապես ամեն ինչ արմատապես կփոխի։ Ավելի երկար սպասելու ոչ մի պատճառ չկա։
Մենք կարող ենք սկսել՝ այլևս չհարցնելու, թե ինչու մյուսները չարեցին։ Մենք կարող ենք ջնջել T-ն, որովհետև կարող ենք։
Վերջ։ Կամ ինչու՞ եք կարծում, որ մեր Ստեղծողը մեզ ընտրեց։
Մենք կարող ենք սկսել և վերջապես վստահել ինքներս մեզ։ Հեյ, եկեք հիմա սկսենք կառուցել նոր աշխարհ։
Մենք կարող էինք այդքան հեշտությամբ աշխարհը մի փոքր ավելի լավ դարձնել։ Խաղաղություն ուզողները զենք չեն վաճառում։
Մենք բոլորս կարող ենք միավորվել։ Մենք օրինակ ենք ցույց տալիս։
Մենք կարող էինք այդքան հեշտությամբ աշխարհը մի փոքր ավելի լավ դարձնել։ Խաղաղություն ուզողները զենք չեն վաճառում։
Մենք բոլորս կարող ենք միավորվել։ Մենք օրինակ ենք ցույց տալիս։
Ես զզվում եմ կրկնակի չափանիշներից, երբ նրանք ասում են, որ մենք այժմ խաղաղության համար զենք ենք մատակարարում։ Մենք
այլևս չենք ուզում Ռուսաստանից մի կաթիլ նավթ, և բաց ձեռքով գլուխ ենք խոնարհում Սաուդյան Արաբիայի առջև։
Ուկրաինայում հիմա դա բարոյականության հարց է։ Բայց նրանց չի հետաքրքրում այլուր արյունահեղությունը։ Մենք պետք է պայքարենք
ավելի լավ ժամանակների համար։ Մենք փոփոխությունն ենք, մենք նշանն ենք։ Մենք կարող ենք այդքան
հեշտությամբ աշխարհը մի փոքր ավելի լավ դարձնել։
Խաղաղություն ուզողները զենք չեն վաճառում։ Մենք բոլորս կարող ենք միավորվել։ Մենք օրինակ ենք ցույց տալիս։
Մենք կարող էինք շատ հեշտությամբ աշխարհը մի փոքր ավելի լավ դարձնել։ Խաղաղություն ուզողները զենք չեն վաճառում։ Մենք
բոլորս կարող ենք միավորվել։ Մենք ուղարկում ենք հաղորդագրություն։ Բեռլինը այսօր ուղարկում է հաղորդագրություն։ Շնորհակալություն!
Շնորհակալություն, Բեռլին։
Դուք ինձ հստակ լսո՞ւմ եք։
Գեղեցիկ!
Ես պատրաստել եմ մի փոքրիկ բան, որը հատուկ այսօր գրել եմ։ Դու պատրաստ ե՞ս Բեռլինի համար։
Գեղեցիկ!
Մի պահից տեխնիկական թիմից ազդանշան կստանամ։ Բայց մինչ այդ ասեմ՝ ինձ մոտ կա Մայքլ Բալվեգի մեկ այլ հաղորդագրություն, որը նա մոռացել
էր ավելի վաղ նշել։ Հաջորդ մեծ խաղաղության ցույցը տեղի կունենա Մյունխենում սեպտեմբերի 1-ին։ Նա, ես և բոլորս ուզում ենք հրավիրել
ձեզ մասնակցելու։ Շարունակեք մասնակցել խաղաղության ցույցերին։
1 սեպտեմբերի, Մյունխեն։ Տիկնայք և պարոնայք, մենք պետք է ամենուր աղմուկ բարձրացնենք։
Ես ինչ-որ բան եմ պատրաստել, այն այսպես է՝
Դա միշտ չէ, որ կատարյալ է աշխատում, բայց, այնուամենայնիվ, ծափահարություններ կազմակերպիչներին!
Ես ինչ-որ բան եմ պատրաստել, և ահա թե ինչպես է այն աշխատում:
Սկզբում միայն գլխարկներ կտրամադրվեն թույլերին, լավ։ Հետո միայն մի քանի զենքեր կտրամադրվեն, լավ։ Հետո միայն մի
քանի տանկեր կտրամադրվեն, միայն ուսումնական նպատակներով, իհարկե, արևելյան թևը ապահովելու համար։
Եվ մենք կրկին քայլելու ենք քնաթմբությունից մինչև ռումբերը պայթեն և հետո կհարցնենք ինքներս մեզ. «Վայ, ինչպես կարող էր սա
պատահել?» Հենց այսպես՝ հատուկ ֆոնդերից մինչև պարտադիր զորակոչ։
Դու դառնում ես կռվելու ունակ կամ ոտքի ես կանգնում և պաշտպանում ինքդ քեզ։
Բարի օր, սա իմ հաղորդագրությունն է Բունդեսթագին: Ես ազատ մարդ եմ, բայց անշուշտ ոչ ենթակա: Զինծառայությունից
հրաժարվելը առաջին քայլն է: Բայց ավելի կարևոր է, որ մենք մեր ծառայությունը խաղաղությանը մեծացնենք:
Դեղագործական արդյունաբերության երեք տարվա գերիշխումից հետո այժմ մենք գտնվում ենք
զինագործական արդյունաբերության վերահսկողության տակ։
Արհեստականորեն ստեղծված համաճարակից մենք անխափան անցնում ենք պատերազմի։ Բայց մեր
արձագանքը մնում է նույնը՝ «Մենք դրան չենք մասնակցի!»
Քանի որ նույնիսկ ստերը նույնն են, միայն ճգնաժամն ունի այլ անուն։ Հիմա դա պարզապես պատերազմի քարոզչություն է 24/7։ Դրա
համար ես կոչ եմ անում խաղաղ բանակցությունների։ Ով չի համաձայնում, ասում եմ՝ պատերազմի կողմնակիցներ, առաջ!
Նրանք ինձ անվանում են խառնաշփոթ խաղաղասեր, բայց ես մնում եմ խաղաղության ակտիվիստ։ Ինչպես էլ նրանք ինձ անվանեն, ես
դա համարում եմ իմ պարտքը, և դու նույնպես այդպես ես զգում։
Դրա համար մենք չենք երթի մասնակցում։ Եվ ես ասում եմ այն Ռայնհարդ Մեյի պես՝ «Ես չեմ հանձնում իմ երեխաներին!»
Շնորհակալություն, Բեռլին!