ხშირად მისვამენ კითხვას: რა შეგვიძლია გავაკეთოთ სისტემის გასაუმჯობესებლად? როგორ შეგვიძლია დავიცვათ თავი სიცრუის,
მანიპულაციისა და ფაქტების დამახინჯების ამ მუდმივი ნაკადისგან?
• რა შეგვიძლია გავაკეთოთ? გულწრფელად რომ ვთქვათ, თუ 300,000 ადამიანს შეუძლია პეტიციის წარდგენა არდაკისრებული ჯარიმის გამო,
მაშინ აუცილებლად შესაძლებელია, რომ ასიათასობით ჩვენგანს ბერლინში ჩავიდეს და ხმამაღლა და გარკვევით
განაცხადოს. ჩვენ აღარ გვინდა ამის ნაწილი ვიყოთ!
გამარჯობა, ბერლინო! გამარჯობა!
ღმერთო ჩემო!
ბერლინი! ბერლინი! დღეს ბერლინში ვართ! ბერლინი! ბერლინი! დღეს ბერლინში ვართ! დიახ! გამარჯობა, ძვირფასო მეგობრებო!
და იმ ათ ადამიანსაც, ვისაც დღეს ჯერ არ ჩავეხუტები, თქვენც თბილად მიგესალმებით. რა დღეა, რა
შესანიშნავი შესაძლებლობაა დღეს აქ შევიკრიბოთ.
ძვირფასო მეგობრებო, ძვირფასო თანამებრძოლებო, თითქმის ოთხი წლის წინ, თითქმის ზუსტად ამ დღეს, მე აქ, ამ სცენაზე ვიდექი მხოლოდ
კამერით ხელში, დღეს კი მიკროფონიც კი მაქვს. რა მაგარია, არა?
მითხრეს, რომ ათი წუთი მაქვს და მოკლედ უნდა ვილაპარაკო. თავისუფლებაზე უნდა ვისაუბრო, კარგი?
მაშ, რა არის ეს? რა არის საერთოდ ეს თავისუფლება?
ვფიქრობ, ბოლო კვირების განმავლობაში დავრწმუნდით, რომ ეს თავისუფლება მხოლოდ იმ ზომამდე ვრცელდება, რამდენადაც ჩვენი შინაგან
საქმეთა მინისტრის სენსიტიური ბუნება იძლევა საშუალებას, რომელმაც გააუპატიურა ასოციაციების შესახებ კანონი
დამოუკიდებელი მედია პორტალების დასაბლოკად – მედია საშუალებების, რომლებიც მანამდე არც ერთ კანონს არ დაურღვევიათ.
მაშ ასე, მოდით, პრესის თავისუფლებაზე ვისაუბროთ, კარგი? და ძვირფასო მეგობრებო, მე აქ ვდგავარ, როგორც წარმომადგენელი, როგორც
ნდობით პირმა, როგორც ახალი მედია ლანდშაფტის წარმომადგენელმა — მედია ლანდშაფტისა, რომელიც აკეთებს იმას, რასაც
მედია ფუნქციურ დემოკრატიაში სინამდვილეში უნდა აკეთებდეს.
ეს ეხება ობიექტურ რეპორტაჟს, არა პოლიტიკურად მოტივირებულს და, უპირველეს ყოვლისა, დამოუკიდებელს, არა დამოკიდებულს...
ჩვენ გვჭირდება ისეთი ანგარიშგება, რომელიც დამოუკიდებელია ფონში მდგომი მსხვილი ფინანსური მხარდამჭერებისგან ან
მძლავრი ლობისტური ჯგუფებისგან, რომლებიც უბრალოდ ყიდულობენ მოსაზრებებს, მეცნიერებსა და კვლევებს.
თითოეულ ჩვენგანს, ვინც დღეს აქ ვიმყოფებით, საკუთარი მიზეზები გვაქვს, თუ რატომ გავწყვიტეთ
ურთიერთობა მედიასთან, ან რატომ დავკარგეთ მასში ნდობა.
ზოგიერთი ადამიანი 11 სექტემბერს გაიღვიძა და მიხვდა, რომ რაღაც რიგზე ვერ იყო. ზოგიერთმა ჩვენგანმა ყურადღება მოულოდნელად 2014
წელს, მაიდანიდან სახელმწიფო გადატრიალების დროს გაამახვილა. ხოლო ამ აღუწერელი კორონავირუსის პერიოდში, უმრავლესობამ ჩვენი
ნამდვილად გააცნობიერა, რომ აქ რაღაც სერიოზულად არ რიგდება.
სწორედ ამიტომ შევიკრიბეთ დღეს აქ, რომ კიდევ ერთხელ გავუგზავნოთ მკაფიო გზავნილი, რომ არ ვეთანხმებით იმას, თუ როგორ ეპყრობიან
ამ ქვეყანაში კრიტიკულ ხმებსა და განსხვავებულ მოსაზრებებს.
ამ ქვეყანაში ტერმინი "პრესის თავისუფლება" ფარსად იქცა. და ეს კორონავირუსამდე დიდი ხნით ადრე იყო. პრესის
თავისუფლება ცარიელი ფრაზაა, რომელსაც აღარაფერი ნიშნავს.
და აქედან არც ისე შორს, დაახლოებით იქ, უკან, მგონი, ან სადაც კი ბუნდესტაგია, მინის ფილაზე შემდეგი ტექსტია დაწერილი: ძირითადი
კანონის მე-5 მუხლი: ყველას აქვს უფლება, თავისუფლად გამოხატოს და გაავრცელოს თავისი მოსაზრებები სიტყვით,
წერილობითა და სურათების სახით, და უშეღავათოდ მიიღოს ინფორმაცია საყოველთაოდ ხელმისაწვდომი წყაროებიდან.
პრესის თავისუფლება და რადიო- და კინორეპორტაჟების თავისუფლება გარანტირებული იქნება. ცენზურა დაუშვებელია.
ცენზურა არ იქნება! ბოდიში?
ჰკითხეთ ჟურნალისტს გერჰარდ ვისნიევსკის, რა მოუვიდა, როდესაც 2003 წელს 9/11-ის შესახებ პირველი დოკუმენტური ფილმი გადაიღო.
მან შეცდომა დაუშვა, როდესაც შენქსვილის მერს ინტერვიუ ჩამოართვა.
"თვითმფრინავი. თვითმფრინავი არ იყო". და ამის შემდეგ რეჟისორი, სახელად გერჰარდ ვისნიევსკი, აღარ
არსებობდა. ის დაუყოვნებლივ გაათავისუფლეს WDR-დან.
ან თქვენგან ვინ იცნობს ფრიდერ ვაგნერს? ფრიდერ ვაგნერი საზოგადოებრივი მაუწყებლობისთვის მომუშავე კინორეჟისორია.
მას 68 ფილმი აქვს გადაღებული. და ერთ დღესაც მას იდეა მოუვიდა და გადაიღო ფილმი ურანის საბრძოლო მასალების შესახებ:
"გამოფიტული ურანი". ფილმის სათაურია "სასიკვდილო მტვერი". და შემდეგ 69-ე ფილმი აღარ ყოფილა.
ან ვის ახსოვს ევა ჰერმანის გამოჩენა კერნერთან 2007 წელს? ხომ იცით, რასაც ვგულისხმობ.
ღმერთო ჩემო, მან "ავტომაგისტრალი" თქვა. გახსოვთ?
და რა შედეგი გამოიღო? რაზე იყო მთელი ეს ყვირილი? ეს იყო საჯარო ტრიბუნალი ყველასთვის, ვინც
მომავალში მსგავსი რამის გაკეთებას გაბედავდა.
ან ჩემმა კოლეგამ, კატრინ ჰუსმა, რომელიც თითქმის 20 წლის განმავლობაში MDR-ში, მიტელდოიჩერ რუნდფუნკში, წამყვანად
მუშაობდა, სტუდიაში დოქტორი ჰანს-იოახიმ მააზი მიიწვია. და რა გააკეთა მან? მან მას საუბრის დასრულების საშუალება მისცა.
მან უბრალოდ თავი დაანება, რომ ესაუბრა. რა შედეგი მოჰყვა? ზემოდან ზეწოლა. როგორ შეგიძლია ამის გაკეთება? მაშინ
მოგიწევს შეწყვეტა და ასე შემდეგ. შემდეგ ის სამსახურიდან წავიდა. ახლა ის ჩვენთანაა, NuoViso-ში.
ამ ადამიანების სია ბევრად, ბევრად გრძელია. და ეს მხოლოდ ისინი არიან, ვისაც თავად შევხვდი, ვისაც
თავად ვესაუბრე და ვისაც საჯარო დისკურსიდან აკრძალეს.
განსაკუთრებით კორონავირუსის პანდემიის დროს, ეს სია ბევრად, ბევრად გაიზარდა. აქ ყველა
მათგანის ჩამოთვლა ამ სტატიის ფარგლებს სცდება.
და იცით, რამდენი პროგრამა აიკრძალა დღემდე? რამდენი ვებსაიტი? და ახლა უკვე ჟურნალებიც, საუკეთესო გერმანიაში ოდესმე.
და შემდეგ, რა თქმა უნდა, არსებობს მართლაც საშინელი ხრიკები, როგორიცაა საბანკო ანგარიშების, PayPal-ის
ანგარიშებისა და YouTube-ის ანგარიშების წაშლა. ჩვენ, NuoViso-ში, ამაზე ნამდვილად შეგვიძლია ერთი-ორი რამის თქმა.
ეს არის მცირე ჩხვლეტების პოლიტიკა. ყოველთვის ოდნავ მეტად ამკრავებს საჭყლეტს და შემდეგ ყველაფერი მჭიდროა ბრძოლაში იმის
წინააღმდეგ, რასაც, ხომ იცი, მემარჯვენეობის საპირისპირო ჰქვია.
ის, რასაც დღეს ვხედავთ, მხოლოდ პრესის თავისუფლებაზე თავდასხმა არ არის. ეს თავდასხმაა ყველა ოპოზიციურ აზრზე. ამ სისტემის
ან მთავრობის ნებისმიერი კრიტიკა დაუყოვნებლივ გმობს და მის წინააღმდეგ ყველაზე ექსტრემალური ზომები გამოიყენება.
მეთოდების გამოყენებით, რომლებიც დიდი ხანია აღარ იმსახურებენ ჭეშმარიტი დემოკრატიის ღირსებას. სამწუხაროდ, უნდა ვაღიაროთ, და
ეს სულ უფრო აშკარა ხდება, რომ აქ ყალიბდება ისეთი ძალაუფლების სტრუქტურები, რომელთა აღმოფხვრაც გერმანიაში დიდი ხანია გვსურდა.
რამდენად ხშირად წამიკითხავს ეს პლაკატებზე და დემონსტრაციებზე? "არასდროს ისევ — ახლაა!" დიახ, ზუსტად. არასდროს
ისევ — ახლაა. და ეს ნიშნავს არასდროს ისევ აზრების აკრძალვას. არასდროს ისევ დისკურსის შეზღუდვას.
და რაც მთავარია, არასდროს აღარ დააპატიმრონ ადამიანები, როგორც პოლიტპატიმრები, როგორც ეს მაიკლ ბალვეგს
დაემართა. არასდროს აღარ აკრძალონ პოლიტიკური პარტიები. არასდროს აღარ იქნება აქ საშინელი ტოტალიტარიზმი.
ძვირფასო მეგობრებო, ძვირფასო კოლეგებო, ჩვენ აქ ნამდვილად გვჭირდება თავისუფალი პრესა, რომელიც ამ სახელწოდებას
იმსახურებს და აკეთებს ზუსტად იმას, რაც პრესამ უნდა გააკეთოს.
მეოთხე საზოგადოებრივი ძალა, პოლიტიკური პარტიებისა და ძალაუფლების მაძიებელი პოლიტიკოსების მაკონტროლებელი ორგანო. ნამდვილი
გამასწორებელი ძალა და არა ყალბი, ისეთი, როგორიც ისინი არიან, ვინც ასე საკუთარ თავს უწოდებენ, მაგრამ
სინამდვილეში მხოლოდ იაფფასიან სამთავრობო პროპაგანდას ავრცელებენ.
ჩვენ გვჭირდება ჟურნალისტები, რომლებიც დაგვეხმარებიან იმ კორუფციის ბუჩქნარისა და ქსელის გახსნაში, რომელიც კორონავირუსის კრიზისის
გარშემო გაიზარდა. ჩვენ გვჭირდება ისეთი ჟურნალისტები, როგორიც ფლორიან ვარვეგია NachDenkSeiten-იდან. სწორედ ის სვამს
პრესკონფერენციებზე განუწყვეტლივ მართლაც მნიშვნელოვან კითხვებს და განუწყვეტლივ ამხელს პოდიუმზე მდგომ სევდიან ფიგურებს.
და უპირველეს ყოვლისა, რაც ჩვენ გვჭირდება, არის თქვენი ყველას მხარდაჭერა, რათა ჩვენ, ფრილანსერმა
ჟურნალისტებმა, შევძლოთ გავაკეთოთ ის საქმე, რისი გაკეთებაც, აშკარად, მთავარ მედიას დიდი ხანია არ შეუძლია.
დაეხმარეთ მედიას, რომელსაც ენდობით, რამდენადაც შეგიძლიათ, რამდენადაც თქვენი საშუალებები და დრო გაძლევთ საშუალებას. და
მოდით, უბრალოდ დავუბრუნოთ ძველი მნიშვნელობა ტერმინს "პრესის თავისუფლება". ამის გაკეთება დღეს აქ, ჩვენ ყველას გვევალა.
დიახ, და ბოლოს, უბრალოდ კიდევ ერთი რამის თქმა მინდა. პირველ რიგში, მინდა მადლობა გადავუხადო იმ ადამიანს,
რომლის გარეშეც დღეს აქ არ ვიქნებოდი და რომლის გარეშეც, ალბათ, არც ასე ბევრი ადამიანი იქნებოდა აქ.
ფრენკ, შენ რომ არა, ადამიანების უმეტესობა აქ არც კი იქნებოდა. ფრანკ ჰოფერ!
და ჩემს თავს ვუთხარი: რა ვთქვა აქ ბოლო წინადადების სახით, იქნებ ვინმეს ციტატა მოვიყვანო-მეთქი. არა, თავად მოვიფიქრე
წინადადება: მჯერა, რომ ჩვენს ქვეყანაში დიდი ერთიანობაა თავისუფლების უფლებასთან დაკავშირებით. მადლობა, ბერლინო!
განსაკუთრებით მიხარია, წარმოგიდგინოთ შესანიშნავი არტისტი. ადამიანი "01"-ითა და მსოფლიო მშვიდობით – კილეზ მორე.
ვაუ.
მადლობა, ბერლინო.
საოცარია, რომ აქ ისევ ამდენი ხალხი ვხედავ. და მინდა, ახლა ხმამაღლა ვიყვიროთ, რომ ეს გზავნილი
შორს და ფართოდ გავავრცელოთ, პირდაპირ პარლამენტამდე.
აქ ყველა ვარსკვლავამდე. მე ვამბობ "მსოფლიო", შენ ამბობ "მშვიდობა". "მსოფლიო".
"მშვიდობა."
"სამყარო"
"მშვიდობა." სხვა მხარე. მე ვამბობ "სამყარო", შენ კი — "მშვიდობა".
"სამყარო". "სამყარო". ხალხი:] "მშვიდობა." "მშვიდობა." და ახლა ყველა ქალი.
"სამყარო." "მშვიდობა." "სამყარო." "მშვიდობა."
ყველა, ვინც ავსტრიიდან ჩამოვიდა.
მსოფლიო.
"მშვიდობა."
ვაუ.
და ახლა ბერლინი.
მოდით, ყველამ ერთად ვიყვიროთ.
მე ვიტყვი "მსოფლიო", შენ თქვი "მშვიდობა". "მსოფლიო".
"მშვიდობა."
"სამყარო". "მშვიდობა". ხედავთ, როდესაც ჩვენ ყველანი ერთად ვდგავართ, ბევრად, ბევრად
უფრო ხმამაღლები ვართ და ვერაფერი შეგვაჩერებს.
იმიტომ, რომ არსებობს მიზეზი, თუ რატომ სურთ ჩვენი, არასტანდარტული აზროვნებისა და აუცრელების, დაყოფა. და ახლა რუსებისკენ უნდა
ვესროლოთ. მათ უნდა დაგვაყონ და დაგვამარცხონ, რადგან თუ ერთად ვიქნებით, ხელისუფლებაში მყოფთ ჩვენთან შანსი არ ექნებათ.
ახლა ჩვენ თან სიმღერა მოვიტანეთ.
აჰ.
მიმართულება
მონიტორი, დიახ.
სიმღერა, რომელიც ბევრმა თქვენგანმა უკვე მოისმინა მრავალრიცხოვან დემონსტრაციებზე და რომელსაც ახლა ერთად ვიზეიმებთ. რადგან ესეც
მისი ნაწილია – ის შეგრძნება, რომელიც დღეს სახლში წავიღებთ, რომ ენერგიით სავსენი გავდივართ, რათა კვლავ შევცვალოთ ეს სამყარო.
[რეჟისორი,
წავიდეთ
საოცარია, ამდენ თქვენგანს რომ ვხედავ.
აჰ. მონიტორზე უფრო ხმამაღლა, ინსტრუმენტული. აჰ. დიახ, მადლობა.
კარგი. შესანიშნავია.
ბერლინო, მზად ხარ?
აჰ.
წავიდეთ
სიმღერა: შეგვიძლია ავაშენოთ თვითკმარი და მდგრადი სახლები. შეგვიძლია დედამიწას, როგორც ადამიანებს, მადლიერებით მოვექცეთ.
შეგვიძლია შევწყვიტოთ მცდელობა, გავხდეთ ტელეპროგრამებიდან ნანახი ვინმე. შეგვეძლო თავი
აღარ დაგვეღალა და უბრალოდ ვიყოთ ის, ვინც ვართ.
შეგვიძლია ვითანამშრომლოთ კონტროლის ნაცვლად. კვლავ ჩვენთან. ცხოველებთან მშვიდობიანად თანაცხოვრება. ფაბრიკული
მეცხოველეობა მსოფლიოში არსებული მარცვლეულის მესამედს მოიხმარს.
ჩვენ ვჭამთ და ვჭამთ, მაშინ როცა სხვაგან ადამიანები შიმშილობენ. ჩვენ შეგვიძლია დავრგოთ კანაფი ტროპიკული ტყის გაჩეხვის ნაცვლად.
ჩვენ შეგვიძლია შევქმნათ მეტი ღირებულება, იმის ნაცვლად, რომ "თოვლის ბურთის" მეთოდი გამოვიყენოთ, რომ სულ
უფრო და უფრო ჩავიდოთ ჩვენს საფულეებში. სანამ არ გავაცნობიერებთ, რომ ფულის ღირებულება ილუზიაა.
შეგვეძლო გამოგვეყენებინა ხუთზე მეტი გრძნობა, სხვების გასაცნობად და მათთან ისე შევხვედროდით, თითქოს თავად ისინი ვიყავით. შეგვეძლო
ესა და ის გაგვეკეთებინა, შეგვეძლო ესა და ის გაგვეკეთებინა.
შემიძლია საათობით ვისაუბრო ამაზე, მაგრამ რამის გაკეთება მერჩივნა. ჩვენ შეგვეძლო ასე მარტივად გავეხადა სამყარო ცოტათი უკეთესი.
მშვიდობის მსურველები იარაღს არ ყიდიან. ჩვენ ყველამ შეგვიძლია ხელი ჩავკიდოთ. ჩვენ მაგალითს ვცემთ.
ჩვენ შეგვეძლო ასე მარტივად გაგვეკეთებინა სამყარო ცოტათი უკეთესი. ვინც მშვიდობას ისურვებს, იარაღს არ ყიდის. ჩვენ ყველამ შეგვიძლია
ხელი ჩავკიდოთ. ჩვენ მაგალითს ვცემთ. ჩვენ შეგვიძლია ასე მარტივად გავხადოთ სამყარო ცოტათი უკეთესი. ვინც
მშვიდობას ისურვებს, იარაღს არ ყიდის. ჩვენ შეგვიძლია ყველა ხელი ჩავკიდოთ. ჩვენ მაგალითს ვცემთ.
ჩვენ შეგვიძლია ყველაფრის შეცვლა. ნეტავ შევწყვიტოთ მჯეროდ, რომ ვერაფრის შეცვლა არ შეიძლება. ყველაფრის შეცვლა შეიძლება, დიახ, და
არა მხოლოდ საარჩევნო წელს. გამოიყენე შენი ხმა, თუნდაც არავინ გთხოვდეს. შეგვიძლია შევწყვიტოთ თავის მოჩვენება, თითქოს ფულს
ღირებულება აქვს. და ვიმოქმედოთ ისე, თითქოს ნამდვილად ყველა ადამიანები ვართ. ისწავლეთ ერთმანეთთან საუბარი შუამავლების გარეშე.
ღიმილი გვაერთიანებს; ჩვენში ერთი და იგივე გული ძრავს. ჩვენ შეგვიძლია შევიცვალოთ. და ამით შევცვალოთ ყველაფერი ჩვენ გარშემო.
ეს ნამდვილად ყველაფერს თავიდან შეცვლის. აღარ არის მიზეზი, რომ კიდევ დაელოდოთ.
შეგვეძლო დაგვეწყო იმის ნაცვლად, რომ გვეკითხა, რატომ არ გააკეთეს სხვებმა. შეგვეძლო წაგვეშალა T, რადგან შეგვიძლია.
წერტილი. ან რატომ ფიქრობთ, რომ ჩვენმა შემოქმედმა ჩვენ აგვირჩია?
შეგვიძლია დავიწყოთ და ბოლოს და ბოლოს საკუთარ თავს ვენდოთ. ჰე, მოდი ახლავე დავიწყოთ ახალი სამყაროს შენება.
ჩვენ შეგვიძლია ისე მარტივად გავხადოთ სამყარო ცოტათი უკეთესი. ისინი, ვისაც მშვიდობა სურს, იარაღს არ ყიდიან.
ჩვენ ყველანი შეგვიძლია ხელი ჩავკიდოთ. ჩვენ მაგალითს ვცემთ.
ჩვენ შეგვიძლია ისე მარტივად გავხადოთ სამყარო ცოტათი უკეთესი. ისინი, ვისაც მშვიდობა სურს, იარაღს არ ყიდიან.
ჩვენ ყველანი შეგვიძლია ხელი ჩავკიდოთ. ჩვენ მაგალითს ვცემთ.
მეზიზღება ორმაგი სტანდარტები, როდესაც გვეუბნებიან, რომ ახლა მშვიდობისთვის ვამარაგებთ იარაღს. ჩვენ აღარ გვინდა რუსეთისგან
ერთი წვეთიც კი ნავთობი და საუდის არაბეთს ღია ხელებით ვეგებებით.
უკრაინაში ახლა ეს მორალის საკითხია. მაგრამ მათ სხვგან სისხლის ღვრა არ ადარდებთ. ჩვენ უკეთესი დროისთვის უნდა
ვიბრძოლოთ. ჩვენ ცვლილება ვართ, ჩვენ ნიშანი ვართ. ჩვენ შეგვეძლო სამყაროს ასე მარტივად, ოდნავ უკეთესად ქცევა.
მშვიდობის მსურველები იარაღს არ ყიდიან. ჩვენ ყველამ შეგვიძლია ხელი ჩავკიდოთ. ჩვენ მაგალითს ვცემთ.
ჩვენ შეგვეძლო ისე მარტივად გაგვეკეთებინა სამყარო ცოტათი უკეთესი. ისინი, ვინც მშვიდობას სურს, იარაღს არ ყიდიან. ჩვენ
ყველამ შეგვიძლია ხელი ჩავკიდოთ ერთმანეთს. ჩვენ ვგზავნით გზავნილს. ბერლინი დღეს გზავნილს გზავნის! მადლობა!
მადლობა, ბერლინო!
მესმის თუ არა გარკვევით?
ლამაზი!
რამე პატარა მოვამზადე, რომელიც სპეციალურად დღევანდელი დღისთვის დავწერე. ბერლინში წასვლა გინდა?
ლამაზი!
მე მაქვს კიდევ ერთი შეტყობინება მაიკლ ბალვეგისგან, რომელმაც ამის ხსენება ადრე დაავიწყდა. შემდეგი დიდი სამშვიდობო დემონსტრაცია
მიუნხენში 1 სექტემბერს გაიმართება. ის, მე და ჩვენ ყველანი გეპატიჟებით დაესწროთ.
განაგრძეთ სამშვიდობო დემონსტრაციებზე სიარული.
1 სექტემბერი, მიუნხენი. ჩვენ ყველგან ხმა უნდა ავწიოთ, ქალბატონებო და ბატონებო!
მე რაღაც მოვამზადე, ასე გამოიყურება:
ის ყოველთვის იდეალურად არ მუშაობს, მაგრამ მაინც, ტაში ორგანიზატორებს! [მუსიკის გარეშე.
არ არის მუსიკა!
მე რაღაც მოვამზადე და აი, როგორ მუშაობს ის:
თავდაპირველად მხოლოდ ჩაფხუტები მიეწოდება სუსტებს, კარგი. შემდეგ მხოლოდ რამდენიმე იარაღი მიეწოდება, კარგი. შემდეგ
მხოლოდ რამდენიმე ტანკი მიეწოდება, მხოლოდ სავარჯიშო მიზნებისთვის, რა თქმა უნდა, აღმოსავლეთის ფლანგის დასაცავად.
და ისევ ძილში ვივლით, სანამ ბომბები აფეთქდება და მერე საკუთარ თავს ვკითხავთ: "ღმერთო, როგორ შეიძლებოდა ეს მომხდარიყო?" სწორედ
ასე, სპეციალური ფონდებიდან სავალდებულო სამხედრო სამსახურამდე.
თქვენ ხდებით ომის წარმოების უნარიანი, ან ფეხს დგამთ და იბრძვით.
გამარჯობა, ეს არის ჩემი შეტყობინება ბუნდესტაგისთვის: მე თავისუფალი ადამიანი ვარ, მაგრამ, რა თქმა უნდა, არა ქვეშევრდომი.
სამხედრო სამსახურზე უარის თქმა პირველი ნაბიჯია. მაგრამ კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია, რომ ჩვენი სამსახური მშვიდობისთვის გავზარდოთ.
ფარმაცევტული ინდუსტრიის მიერ სამწლიანი დომინირების შემდეგ, ახლა ჩვენ იარაღის ინდუსტრიის კონტროლს ვექვემდებარებით.
ხელოვნურად შექმნილი პანდემიიდან ჩვენ უწყვეტად გადავდივართ ომში. მაგრამ ჩვენი პასუხი უცვლელი რჩება: "ჩვენ ამას არ დავთანხმდებით!"
რადგან ტყუილებიც კი იგივეა, მხოლოდ კრიზისს აქვს სხვა სახელი. ახლა ეს 24/7 საომარი პროპაგანდაა. ამიტომ მოვითხოვ, რომ
სამშვიდობო მოლაპარაკებები გაიმართოს. მათ, ვინც არ ეთანხმება, ვეუბნები: ომის გამჩაღებლები წინა ხაზზე!
ისინი მე არეულ პაციფისტს მეძახიან, მაგრამ მე მშვიდობის აქტივისტად ვრჩები. არ აქვს მნიშვნელობა, რას მეძახიან, მე
ამას ჩემს მოვალეობად მივიჩნევ და შენც ჩემსავით გრძნობ.
სწორედ ამიტომ არ ვმარშირებთ. და მე ამას რეინჰარდ მაისის სიტყვებით ვიტყვი: "ჩემს შვილებს არ დავთმობ!"
მადლობა, ბერლინო!