Често ми било поставувано прашањето: Што можеме да направиме за да го подобриме системот? Како можеме да се заштитиме
од овој постојан поток на лаги, манипулации и искривувања?
• Што можеме да направиме? Искрено, ако има 300.000 луѓе кои можат да поднесат петиција поради неисплатена казна, тогаш
мора да е можно стотици илјади од нас да одат во Берлин и јасно и гласно да кажат: Не сакаме повеќе да бидеме дел од ова!
Здраво, Берлин! Здраво!
О, Боже мој!
Берлин! Берлин! Денес сме во Берлин! Берлин! Берлин! Денес сме во Берлин! Да! Здраво, драги пријатели!
И на сите тие десет луѓе кои сè уште не сум ги прегрнал денес, и вам топло добредојде. Каков ден,
каква прекрасна можност да се собереме тука денес.
Драги пријатели, драги соборци, пред скоро четири години, скоро до денот, стоев овде на оваа сцена со само камера во
рака, а денес дури имам и микрофон во рака. Колку е тоа кул?
Ми рекоа дека имам десет минути и да го држам кратко. Треба да зборувам за слобода, добро?
Значи, што е тоа? Што е всушност оваа слобода?
Мислам дека во последните недели видовме дека оваа слобода се протега само до тенката кожа на нашиот министер за внатрешни
работи, кој го злоупотребува законот за здруженија за да забрани независни медиумски портали – медиуми,
забележете, кои дотогаш не прекршиле ниту еден закон.
Па, да зборуваме за оваа слобода на печатот, да? И, драги пријатели, стојам овде како претставник, како застапник, како
претставник на нов медиумски пејзаж, медиумски пејзаж што го прави она што медиумите навистина
треба да го прават во една функционална демократија.
Станува збор за објективно известување, не за политички мотивирано и, пред сè, независно, не зависно од...
Потребни ни се извештаи кои се независни од големите финансиски спонзори во позадина или од моќни
лоби-групи кои едноставно купуваат мислења, научници и студии.
Секој од нас овде денес има свои причини поради кои се одалечил од медиумите и во одреден момент изгубил доверба во нив.
Некои луѓе се разбудија на 11 септември и сфатија дека нешто не е во ред. Некои од нас одеднаш ги прикренаа ушите во 2014 година за
време на пучот на Мајданот. А за време на овој неискажлив период со коронавирусот, огромното мнозинство од
нас сигурно сфати дека нешто сериозно не е во ред овде.
Затоа денес сме собрани овде, за уште еднаш да испратиме силна порака дека не се согласуваме со начинот на кој се
третираат критичките гласови и различните мислења во оваа земја.
Терминот "слобода на печатот" стана фарса во оваа земја. И тоа беше многу пред коронавирусот. Слободата
на печатот е празна фраза која повеќе не значи ништо.
И недалеку од овде, отприлика таму назад, мислам, или каде и да е Бундестагот, на стаклена плоча е напишан следниов текст: Член 5
од Основната закон: Секој има право слободно да ги изразува и шири своите мислења во говор, писмо и слики и да
добива информации од јавно достапни извори без пречки.
Слободата на печатот и слободата на известување преку радио и филм се загарантирани. Нема да има цензура.
Нема да има цензура! Извинете?
Прашајте го новинарот Герхард Вишниевски што се случи кога во 2003 година го направи својот прв документарен
филм за 11 септември. Тој направи грешка кога го интервјуираше градоначалникот на Шенксвил.
"Авион. Немаше авион." И по тоа, повеќе не постоеше режисер по име Герхард Вишниевски. Тој веднаш беше отпуштен од WDR.
Или кој од вас го познава Фридер Вагнер? Фридер Вагнер е филмски режисер за јавното радиодифузно емитување. Тој
има направено 68 филмови. И потоа еден ден доби идеја и направи филм за ураниумско муниција:
"Исцртен ураниум". А филмот се вика "Смртоносна прашина". И потоа немаше повеќе 69-ти филм.
Или кој сè уште се сеќава на појавувањето на Ева Херман во емисијата "Кернер" во 2007 година? Знаеш на што
мислам. О, Боже, таа рече "автопат". Се сеќаваш ли на тоа?
И каков беше резултатот? За што беше сето тоа викање? Тоа беше јавен трибунал за сите оние кои би
се осмелиле да направат нешто слично во иднина.
Или мојата колешка Катрин Хусс, која, по речиси 20 години водење емисии за MDR, Mitteldeutscher Rundfunk, го
имаше д-р Ханс-Јоаким Маз во студиото. И што направи таа? Ја остави да заврши со говорот.
Таа само го остави да зборува. Кој беше резултатот? Притисок од горе. Како можеш да го направиш тоа? Потоа мораш да прекинуваш
и така натаму. Потоа таа даде отказ. Сега е со нас, во NuoViso.
Листата на овие луѓе е многу, многу подолга. И тоа беа само оние што лично ги запознав, кои лично ги
интервјуирав и кои сите беа забранети од јавниот дискурс.
Особено за време на пандемијата на коронавирусот, оваа листа стана многу, многу подолга. Да ги наведеме
сите овде би било надвор од опсегот на оваа статија.
И знаете ли колку програми се забранети досега? Колку веб-страници? А сега дури и
списанија во најдобрата Германија некогаш.
И потоа, секако, постојат навистина подли трикови, како бришење на банкарски сметки, PayPal сметки и YouTube сметки.
Ние во NuoViso сигурно можеме да ви кажеме по нешто за тоа.
Тоа е политика на мали боцки. Секогаш малку повеќе ги затегаат винтите, а потоа жестоко дејствуваат во
борбата против, па, знаете, спротивното од десницата.
Она што денес сме сведоци не е само напад врз слободата на печатот. Тоа е напад врз секое опозиционо размислување.
Секоја критика на овој систем или на владата веднаш се осудува и се сузбива со најекстремни можни мерки.
Користејќи методи кои одамна престанаа да бидат достојни за вистинска демократија. За жал, мораме да признаеме, и
тоа сè повеќе, дека овде се воспоставуваат структури на моќ кои ние во Германија одамна сакавме да ги отстраниме.
Колку често сме го читале ова на плакати и на демонстрации? "Никогаш повеќе е СЕГА!" Да, точно. Никогаш
повеќе е сега. Никогаш повеќе не забранувајте мислења. Никогаш повеќе не ограничувајте го дијалогот.
И пред сè, никогаш повеќе да не се затвораат луѓе како политички затвореници, како што му се случи на Мајкл Балвег.
Никогаш повеќе да не се забрануваат политички партии. Никогаш повеќе да не се дозволува овде грд тоталитаризам.
Драги пријатели, драги соборци во оружјето, она што навистина ни треба овде е слободен печат кој е достоен на своето
име, кој точно го прави она што печатот треба да го прави.
Четврта власт, надзорно тело за политичките партии и политичарите жедни за моќ. Вистинска корективна сила, а не
лажна како оние што се нарекуваат така, а потоа само испорачуваат евтина владина пропаганда.
Она што ни треба се новинари кои можат да ни помогнат да го расплеткаме грмушката и мрежата на корупција што се разви околу
кризата со коронавирусот. Ни требаат новинари како Флоријан Варвег од NachDenkSeiten. Тој е оној што постојано ги поставува
навистина важните прашања на прес-конференциите, разоткривајќи ги тие тажни фигури таму горе на подиумот повторно и повторно.
И пред сè, она што ни е потребно е поддршката од сите вас, за да можеме ние, хонорарните новинари, да ја завршиме работата што
главните медиуми очигледно не успеаја да ја завршат долго време.
Помогнете им на медиумите на кои им верувате, колку што можете, колку што ви дозволуваат средствата, колку што ви дозволува
времето. И да го вратиме едноставно старото значење на поимот "слобода на печатот". Сите сме повикани
да го направиме ова, тука денес, додека стоиме овде.
Да, и конечно, сакам да кажам уште една работа. Прво, сакам да му се заблагодарам на човекот без кого никогаш
немаше да бидам тука денес и без кого веројатно ни толку многу луѓе немаше да бидат тука.
Френк, без тебе, повеќето луѓе дури и не би биле тука. Френк Хефер!
И си помислив: што можам да кажам како моја последна реченица овде, можеби да цитирам некого. Не, јас самиот смислив
реченица: Верувам дека во нашата земја постои големо единство околу нашето право на слобода. Благодарам, Берлин!
Посебно ми е задоволство да објавам еден прекрасен уметник. Човекот со "01" и светски мир – Калез Мор.
Вау.
Ти благодарам, Берлин.
Прекрасно е повторно да се видат толку многу луѓе овде. И сакам сега да бидеме гласни, за да ја
испратиме оваа порака далеку и широко, сè до Бундестагот.
Сите овде, до астерискот. Јас велам "свет", а вие велете "мир". "Свет."
"Мир."
"Свет."
"Мир." Другата страна. Јас велам "свет", а ти велиш "мир".
"Свет." "Свет." People:] "Мир." "Мир." И сега сите жени.
"Свет." "Мир." "Свет." "Мир."
Секој што патуваше од Австрија.
"Свет."
"Мир."
Вау.
А сега Берлин.
Ајде сите заедно да викаме.
Јас велам "свет" и ти велиш "мир". "Свет."
"Мир."
"Свет." "Мир." Видиш, кога сите ќе застанеме заедно, сме многу, многу погласни и ништо не може да нè запре.
Затоа што постои причина зошто сакаат да нè поделат, бочните мислители и невакцинираните. И сега мораме да пукаме во
Русите. Тие мора да нè поделат и да нè освојат, затоа што ако останеме заедно, оние на врвот немаат шанса против нас.
Сега донесовме песна со нас.
Ах.
Насока
Монитор, да.]
Песна што многумина од вас веќе ја слушнале на бројни демонстрации и што сите би сакале да ја прославиме заедно во еден
момент. Затоа што тоа е исто така дел од тоа – чувството што денеска го носиме дома, дека излегуваме
полни со енергија за повторно да го промениме овој свет.
[Директор,
Ајде да одиме.
Прекрасно е да ве видам толку многумина.
Ах. Погласно на мониторот, инструментално. Ах. Да, благодарам.
Добро. Прекрасно.
Берлин, дали си подготвен?
Ах.
Ајде да одиме.
Песна: Можеме да изградиме куќи кои се самоодржливи и одржливи. Можеме да ја третираме земјата со благодарност како човечки
суштества. Можеме да престанеме да се обидуваме да станеме некој од телевизиските програми. Можеме да
престанеме да се извиткуваме и едноставно да бидеме тоа што сме.
Можевме да соработуваме наместо да контролираме. Повторно кај нас. Живеење во мир со животните. Индустриското
сточарство троши една третина од целото жито во светот.
Јадеме и јадеме, додека другаде луѓето гладуваат. Можеме да садиме коноп наместо да ја сечеме прашумата. Можеме да создадеме
поголема вредност, наместо да го користиме методот на снежна топка за да добиеме сè повеќе и повеќе во нашите паричници.
Сè додека не сфатиме дека вредноста на парите е илузија.
Можевме да користиме повеќе од пет сетила, за да ги запознаеме другите и да се сретнеме со нив како да сме тие.
Можевме да правиме ова и она, можевме да правиме ова и она.
Можев да зборувам за тоа со часови, но би претпочитал да направам нешто. Ние толку лесно
можеме да го направиме светот малку подобар.
Оние што сакаат мир не продаваат оружје. Сите можеме да се држиме за раце. Ние поставуваме пример.
Можевме толку лесно да го направиме светот малку подобар. Ако сакате мир, не продавајте оружје. Можеме сите да се држиме за
раце. Ние поставуваме пример. Можеме толку лесно да го направиме светот малку подобар. Оние што сакаат мир не продаваат оружје.
Можеме сите да се држиме за раце. Ние поставуваме пример.
Можеме да го промениме сè. Да само престаневме да веруваме дека ништо не може да се промени. Сè може да се промени, да, и не само
во изборна година. Користете го вашиот глас, дури и ако никој не ве прашал за тоа. Можеме да престанеме да се правиме дека парите
имаат вредност. И да се однесуваме како навистина да сме сите човечки суштества.
Научете да зборувате еден со друг без посредници.
Насмевките нè поврзуваат; истото срце чука во нас. Можеме да се промениме. И така да го промениме сè околу нас.
Ова навистина ќе го промени сè од темел. Нема причина да се чека повеќе.
Можеме да започнеме наместо да прашуваме зошто другите не го направија тоа. Можеме да го избришеме T затоа што
можеме. Точка. Или зошто мислиш дека нашиот творец нè избра?
Можеме да започнеме и конечно да се довериме на себеси. Ајде, да почнеме да градиме нов свет сега.
Можеме толку лесно да го направиме светот малку подобар. Оние што сакаат мир не продаваат оружје.
Сите можеме да се држиме за раце. Поставуваме пример.
Можевме толку лесно да го направиме светот малку подобар. Оние што сакаат мир не продаваат оружје.
Сите можеме да се држиме за раце. Ние даваме пример.
Се гадам од двојните стандарди, кога ни велат дека сега снабдуваме оружје за мир. Веќе не сакаме ниту една капка нафта од
Русија и со отворени раце се поклонуваме пред Саудиска Арабија.
Во Украина, сега е прашање на морал. Но нив не им е грижа за крвопролевањето на други места. Мораме да се избориме
за подобри времиња. Ние сме промената, ние сме знакот. Можеме толку лесно да го направиме светот малку подобар.
Оние што сакаат мир не продаваат оружје. Можеме сите да се држиме за раце. Поставуваме пример.
Можеме толку лесно да го направиме светот малку подобар. Оние што сакаат мир не продаваат оружје. Сите можеме да се држиме за раце.
Испраќаме порака. Берлин денес испраќа порака! Ви благодариме!
Ти благодарам, Берлин!
Можеш ли да ме слушнеш јасно?
Прекрасно!
Подготвив нешто мало што го напишав специјално за денес. Дали си за Берлин?
Прекрасно!
Ќе добијам сигнал од техничкиот тим за момент. Но, во меѓувреме, ќе кажам: Имам уште една порака од Мајкл Балвег, кој заборави да
го спомене ова порано. Следниот голем мирoвен митинг ќе се одржи во Минхен на 1 септември. Тој, јас и сите
ние би сакале да ве поканиме да присуствувате. Продолжете да одите на мирoвни митинзи.
1 септември, Минхен. Мораме да правиме врева насекаде, дами и господа!
Подготвив нешто, оди вака:
Не секогаш функционира совршено, но сепак, аплауз за организаторите! [Без музика.
Подготвив нешто, и вака функционира:
Прво ќе се достават само шлемови на слабите, во ред. Потоа ќе се достават само неколку оружја, во ред. Потоа ќе
се достават само неколку тенкови, само за обука, се разбира, за да се обезбеди источниот фланг.
И повторно ќе спиеме додека бомбите не експлодираат и потоа ќе се запрашаме: "Боже, како можеше да се случи ова?" Точно
така, од специјални фондови до задолжителна воена повинност.
Стануваш способен да се бориш или да станеш и да се браниш.
Добар ден, ова е мојата порака до Бундестагот: Јас сум слободна личност, но сигурно не и поданик. Одбивањето
на воената служба е прв чекор. Но уште поважно е да ја зголемиме нашата служба на мирот.
По три години доминација на фармацевтската индустрија, сега сме под контрола на воено-индустрискиот комплекс.
Од измислена пандемија, ние непречено преминуваме во војна. Но нашиот одговор останува ист: "Нема да се согласиме со тоа!"
Бидејќи дури и лагите се исти, само кризата има поинакво име. Сега е само воена пропаганда 24/7. Затоа
повикувам на мировни преговори. На секој што не се согласува, велам: воените пропагатори напред!
Ме нарекуваат шаренолик пацифист, но јас останувам активист за мир. Без разлика како ме нарекуваат, го гледам
тоа како моја должност, и ти се чувствуваш исто како мене.
Затоа не маршираме. И јас велам, како Рајнхард Мај: "Не ги предавам своите деца!"
Благодарам, Берлин!