איך בין אָפֿט געפרעגט געוואָרן די פֿראַגע: וואָס קענען מיר טאָן צו פֿאַרבעסערן דעם סיסטעם? ווי קענען מיר זיך באַשיצן קעגן דעם
שטענדיקן שטראם פֿון ליגנס, מאַניפּולאַציע און פאַרפֿאַלשונגען?
• וואָס קענען מיר טאָן? אין אמת, אויב עס זענען 300,000 מענטשן וואָס קענען אַרײַנשיקן אַ פּעטיציע ווײַל אַ שטראף איז נישט געגעבן
געוואָרן, דאַן מוז עס זײַן מעגלעך פֿאַר הונדערטער טויזנטער פֿון אונדז צו גיין קיין בערלין און דאָס זאָגן
הויך און קלאָר. מיר ווילן נישט מער זײַן טייל דערפון!
העלא, בערלין! העלא!
אוי מײַן גאָט!
בערלין! בערלין! מיר זענען הײַנט אין בערלין! בערלין! בערלין! מיר זענען הײַנט אין בערלין! יאָ! העלא, טײַערע פֿרײַנד!
און צו אַלע די צען מענטשן וואָס איך האָב הײַנט נאָך נישט געהאַגלט, אַ וואַרעמע באַגריסונג אויך צו אײַך. וואָס פֿאַר אַ טאָג, וואָס
פֿאַר אַ ווונדערלעכע געלעגנהייט זיך הײַנט דאָ צונויפֿצוקומען.
ליבע פֿרײַנד, ליבע מיט־קעמפֿערס, כּמעט פֿיר יאָר צוריק, כּמעט אויף דעם זעלבן טאָג, האָב איך דאָ געשטאַנען אויף דער
בינע מיט נאָר אַ קאַמערע אין מײַן האַנט, און הײַנט האָב איך אפילו אַ מיקראָפֿאָן אין מײַן האַנט. ווי קיל איז דאָס?
מען האָט מיר געזאָגט אַז איך האָב צען מינוט און איך זאָל עס קורץ האַלטן. איך זאָל רעדן וועגן פרייהייט,
אָקעי? אַזוי, וואָס איז דאָס? וואָס איז בכלל די פרייהייט?
איך מיין אַז מיר האָבן אין די לעצטע וואָכן געזען אַז די פרייהייט גייט בלויז ביז די דינע הויט פֿון אונדזער היים־סעקרעטאַר, וואָס
מיסברויכט דעם געזעץ וועגן אַסאָציאַציעס צו פאַרבאָטן זעלבסטשטענדיקע מעדיע־פּאָרטאַלן – מעדיע, געדענקט, וואָס
ביז דעמאָלט האָבן נישט איבערגעבראָכן קיין איין געזעץ.
אַזוי, לאָמיר רעדן וועגן דער פרעס־פֿרײַהייט דאָ, צי ווילט איר? און טײַערע פֿרײַנד, איך שטיי דאָ ווי אַ רעפּרעזענטאַנט, ווי אַ
פּראָקסי, ווי אַ רעפּרעזענטאַנט פֿון אַ נײַער מעדיע־לאַנדשאַפֿט, אַ מעדיע־לאַנדשאַפֿט וואָס טוט וואָס די מעדיע
טאַקע זאָל טאָן אין אַ פֿונקציאָנירנדיקער דעמאָקראַטיע.
עס גייט וועגן אָביעקטיווע באַריכטונג, נישט פּאָליטיש מאָטיווירט און, איבער אַלץ, זעלבסטשטענדיק, נישט אָפּהענגיק פֿון...
מיר דאַרפֿן באַריכטונג וואָס איז אומאָפּהענגיק פֿון גרויסע פינאַנציעלע שטיצער אין דער הינטערגרונט אָדער
פֿון איבערמאַכטיקע לאָבי־גרופּעס וואָס פּשוט קויפֿן מיינונגען, וויסנשאַפֿטלער און שטודיעס.
יעדער פֿון אונדז דאָ הײַנט האָט זײַנע אייגענע סיבות פֿאַר דעם וואָס ער האָט זיך אָפּגעריסן פֿון די מעדיע, פֿאַר דעם וואָס
ער האָט אין אַ געוויסן מאָמענט פֿאַרלוירן דעם צוטרוי צו זיי.
עטלעכע מענטשן האָבן זיך אויפֿגעכאַפּט דעם 11טן סעפּטעמבער און פֿאַרשטאַנען אַז עפּעס איז נישט אין אָרדענונג. טייל פֿון אונדז
האָבן פּלוצעם אויפֿגעשטעלט די אויערן אין 2014 בעת דעם פּוטש אויפֿן מאַידאַן־פּלאַץ. און בעת דער דאָזיקער אומאויסדריקלעכער
קאָראָנאַווירוס־תּקופֿה, האָט די גרויסע מערהייט פֿון אונדז זיכער פֿאַרשטאַנען אַז עפּעס איז דאָ ערנסט נישט אין אָרדענונג.
דערפֿאַר האָבן מיר זיך הײַנט דאָ צונויפֿגעקומען, צו שיקן ווידער אַ שטאַרקן אָנזאָג, אַז מיר זענען נישט מסכּים מיטן אופֿן ווי קריטישע
שטימען און אַנדערש מיינונגען ווערן באַהאַנדלט אין דעם לאַנד.
דער טערמין "פֿרײַהייט פֿון דער פּרעסע" איז אין דעם לאַנד געוואָרן אַ פֿאַרסע. און דאָס איז געווען לאַנג פֿאַרן
קאָראָנאַווירוס. פֿרײַהייט פֿון דער פּרעסע איז אַ ליידיקע פֿראַזע וואָס מיינט שוין גאָרנישט.
און נישט ווייט פֿון דאָ, בערך דאָרט צוריק, מיין איך, אָדער וווּ דער בונדעסטאַג איז, איז דער פאלגנדיקער טעקסט געשריבן אויף אַ
גלאז־פּלאַטע: אַרטיקל 5 פֿון דער גרונדגעזעץ: יעדער האָט דאָס רעכט פֿרײַ צו אויסדריקן און פֿאַרשפּרייטן זײַנע מיינונגען
אין רייד, שריפט און בילדער און צו באַקומען אינפֿאָרמאַציע פֿון אַלגעמיינע צוטריטלעכע מקורות אָן קיין הינדערונג.
פֿרײַהייט פֿון דער פּרעסע און פֿרײַהייט פֿון ראַדיאָ־ און פֿילם־באַריכטונג זאָל
גאַראַנטירט ווערן. עס זאָל נישט זײַן קיין צענזור.
עס וועט נישט זײַן קיין צענזור! אַנטשולדיקט?
פֿרעגט דעם זשורנאַליסט געראַרד ווישניעווסקי וואָס איז געשען ווען ער האָט אין 2003 געמאכט זײַן ערשטן
דאָקומענטאַר וועגן 9/11. ער האָט געמאכט דעם טעות צו אינטערוויוירן דעם בורגאָמיסטער פֿון שאַנקסוויל.
"פֿליִגער. עס איז נישט געווען קיין פֿליִגער." און נאָך דעם איז ניט מער געווען קיין פֿילממאַכער מיטן נאָמען געראַרד
ווישניעווסקי. ער איז גלייך אַרויסגעוואָרפֿן געוואָרן פֿון WDR.
אָדער ווער פֿון אײַך ווייסט פֿרידער וואַגנער? פֿרידער וואַגנער איז אַ פֿילממאַכער פֿאַר ציבורישע בראָדקאַסטינג. ער
האָט געמאכט 68 פֿילמען. און איין טאָג האָט ער געהאַט אַ געדאַנק און האָט געמאכט אַ פֿילם וועגן אוראַניום־מוניציע:
"דעפּלעטעד אוראַניום". און דער פֿילם הייסט "דעידלי דאַסט". און דערנאָך איז נישט געווען מער קיין 69סטער פֿילם.
אָדער ווער געדענקט די אויפֿטריט פֿון עוואַ הערמאַן בײַם קערנער אין 2007? דו ווייסט וואָס איך מײן. אוי
מײַן גאָט, זי האָט געזאָגט "אויטאָבאַן". געדענקסטו דאָס?
און וואָס איז געווען דער רעזולטאַט? וואָס איז געווען אַלע די שרייען וועגן? עס איז געווען אַ ציבורדיקער
טריבונאַל פֿאַר אַלע יענע וואָס וואָלטן זיך דערמוטיקן צו טאָן עפּעס אַזוי אין דער צוקונפֿט.
אָדער מײַן אייגענע קאָלעגע קאַטרין הוס, וואָס, נאָך כּמעט צוואַנציק יאָר פּרעזענטירן בײַ MDR, מיטעלדײַטשער
רונדפֿונק, האָט געהאַט ד״ר האַנס־יאָאַכיים מאַאַז אין דער סטודיאָ. און וואָס האָט זי געטאָן? זי האָט אים געלאָזט אויסרעדן.
זי האָט אים פשוט געלאָזט רעדן. וואָס איז געווען דער רעזולטאַט? דרוק פֿון אויבן. ווי קענסטו דאָס טאָן? דאַן
מוזסטו אים אונטערברעכן און אַזוי ווייטער. דאַן האָט זי אויפגעהערט. איצט איז זי מיט אונדז בײַ NuoViso.
די רשימה פֿון די מענטשן איז פיל, פיל לענגער. און דאָס זענען נאָר די וואָס איך האָב זיך באַגעגנט, מיט וועלכע
איך האָב זיך געשמועסט, און וואָס אַלע זענען פֿאַרבאָטן געוואָרן פֿון דער עפֿנטלעכער דיסקוסיע.
בײַזונדערס בשעת דער קאָראָנאַווירוס־פּאַנדעמיע איז די רשימה געוואָרן פיל, פיל לענגער. זיי אַלע דאָ אויסצולייסטן
וואָלט געווען ווײַטער פֿון דעם ראַם פֿון דעם אַרטיקל.
און ווייסטו שוין וויפֿל פּראָגראַמען זענען ביז איצט פֿאַרבאָטן געוואָרן? וויפֿל וועבזײַטן? און איצט אפילו
מאַגאַזינען אין דער בעסטער דײַטשלאַנד וואָס קיינמאָל איז געווען.
און דאַן, נאַטירלעך, זענען דאָ די ממש שלעכטע טריקס, ווי למשל אויסמעקן באַנק־קאָנטעס, PayPal־קאָנטעס און
YouTube־קאָנטעס. מיר בײַ NuoViso קענען זיכער דיר אַ זאַך אָדער צוויי דערציילן וועגן דעם.
עס איז אַ פּאָליטיק פֿון קליינע שטעכער. שטענדיק מאָל אַ ביסל מער די דאַמבער־שרויפֿן ציען, און דאַן איז אַלץ שטאַרק צוגעצויגן
אין דער קעמף קעגן, נו, דו ווייסט, דער קעגן־זייט פֿון רעכטס.
וואָס מיר זעען דאָ הײַנט איז נישט נאָר אַ אַטאַק אויף פּרעס־פֿרײַהייט. עס איז אַ אַטאַק אויף אַלע אָפּאָזיציע־געדאַנקען.
יעדע קריטיק פֿון דעם סיסטעם אָדער פֿון דער רעגירונג ווערט גלייך פֿאַרדאַמט און באַקעמפֿט מיט די עקסטרעמסטע מעגלעכע מיטלען.
מיט מעטאָדן וואָס לאַנג שוין ניט מער ווערט זײַן פֿאַר אַ אמתע דעמאָקראַטיע. ליידער מוזן מיר דערקענען, און דאָס ווערט אַלץ מער
קלאָר, אַז דאָ ווערן אויפגעשטעלט מאַכט־סטרוקטורן, פֿון וועלכע מיר אין דײַטשלאַנד שוין לאַנג געוואָלט האָבן זיך באַפֿרײַען.
ווי אָפֿט האָבן מיר דאָס געלייענט אויף פּלאַקאַטן און בײַ דעמאָנסטראַציעס? "ניט ווידער איז איצט!" יאָ,
פּונקט. ניט ווידער איז איצט. ניט ווידער פאַרבאָטן מיינונגען. ניט ווידער באַגרענעצן דיסקורס.
און איבער אַלץ, קיינמאָל מער נישט אַרײַנשפּערן מענטשן ווי פּאָליטישע געפֿאַנגענע, ווי עס איז געשען מיט מיכאַיל
באַלװעג. קיינמאָל מער נישט פֿאַרבאָטן פּאָליטישע פּאַרטייען. קיינמאָל מער נישט דאָ קיין מיאוסער טאָטאַליטאַריזם.
טײַערע פֿרײַנד, טײַערע קאָלעגעס, וואָס מיר טאַקע דאַרפֿן דאָ איז אַ פֿרײַע פּרעסע וואָס איז ווערט דעם
נאָמען, וואָס טוט פּונקט וואָס די פּרעסע זאָל טאָן.
אַ פֿערטער שטאַט, אַ אויפזיכט־אָרגאַן פֿאַר פּאָליטישע פּאַרטייען און מאַכט־געהונגעריקע פּאָליטיקער. אַ אמתדיקע
קאָרעקטיווע קראַפֿט, נישט אַ שווינדל ווי די וואָס רופן זיך אַזוי, אָבער נאָר צושטעלן ביליקע רעגירונג־פּראָפּאַגאַנדע.
וואָס מיר דאַרפֿן זענען זשורנאַליסטן וואָס קענען העלפֿן אונדז אויספֿלעכטן דעם געדיכטן בוש און דאָס נעץ פֿון קאָרופּציע וואָס
כאַראַקטעריזירט די קאָראָנאַווירוס־תּקופֿה. מיר דאַרפֿן זשורנאַליסטן ווי פֿלאָריאַן וואַרוועג פֿון "נאַכדענקזײַטן". ער
פֿרעגט כּסדר בײַ די פּרעסע־קאָנפֿערענצן די אמתדיק וויכטיקע פֿראַגעס און אַנטפּלעקט כּסדר יענע
פֿאַרשלאָגענע פֿיגורן דאָרטן אויפֿן פּאָדיום.
און איבער אַלץ, וואָס מיר דאַרפֿן איז די שטיצע פֿון אײַך אַלעמען, אַזוי אַז מיר, די פֿרילאַנס־זשורנאַליסטן,
קענען טאָן די אַרבעט וואָס די הויפּטשטראם־מעדיע קלאָר לאַנג צײַט נישט האָט געקענט טאָן.
העלפֿט די מעדיע וואָס איר טראַסט, אַזוי ווייט ווי איר קענט, אַזוי ווייט ווי אייער מיטלען לאָזן, אַזוי ווייט ווי אייער צײַט לאָזט.
און לאָמיר פשוט צוריקברענגען די אַלטע משמעות פֿון דעם טערמין "פֿרײַהייט פֿון דער פּרעסע". מיר אַלע
ווערן גערופֿן דאָס צו טאָן הײַנט, בשעת מיר שטייען דאָ.
יאָ, און לעצטנס וויל איך נאָר זאָגן נאָך איין זאַך. ערשטנס וויל איך דאַנקען דעם מענטש, אָן וועמען איך וואָלט
הײַנט נישט געווען דאָ, און אָן וועמען מסתּמא נישט אַזוי פיל מענטשן וואָלטן אויך נישט געווען דאָ.
פֿראַנק, אָן דיר וואָלטן די מערסטע מענטשן בכלל נישט דאָ געווען. פֿראַנק הױפֿער!
און איך האָב זיך געטראַכט: וואָס קען איך זאָגן ווי מײַן לעצטע זאַץ דאָ? אפֿשר זאָל איך ציטירן עמעצן אַנדערן? ניין, איך האָב
אַליין אַ זאַץ אויסגעטראַכט: איך גלייב אַז אין אונדזער לאַנד איז גרויס אייניקייט וועגן אונדזער רעכט צו פרייהייט. אַ דאַנק, בערלין!
איך בין באַזונדער צופרידן צו מעלדן אַ ווונדערלעכן קינסטלער. דער מענטש מיטן "01" און וועלט־שלום – קילעז מאָרע.
וואו.
אַ דאַנק דיר, בערלין.
עס איז ווונדערלעך צו זען ווידער אַזוי פילע מענטשן דאָ. און איך וויל, אַז מיר זאָלן איצט זײַן שטאַרק און הויך, אַזוי אַז מיר
קענען שיקן דעם אָנזאָג ווייט און ברייט, ביז אין דעם בונדעסטאַג.
אַלעמען דאָ ביז צום אַסטעריסק. איך זאָג "וועלט" און דו זאָגסט "שלום". "וועלט."
"שלום."
"וועלט."
"שלום." אַנדערע זײַט. איך זאָג "וועלט" און דו זאָגסט "שלום."
"וועלט." "וועלט." מענטשן:] "שלום." "שלום." און איצט אַלע פֿרויען.
"וועלט." "שלום." "וועלט." "שלום."
אַלע וואָס האָבן געפֿאָרן פֿון עסטרײַך.
וועלט.
"שלום"
וואַו.
און איצט בערלין.
לאָמיר אַלע צוזאַמען שרייען.
איך זאָג "וועלט" און דו זאָגסט "שלום". "וועלט."
"שלום."
"וועלט." "שלום." דו זעסט, ווען מיר אַלע שטייען צוזאַמען, זײַנען מיר פיל, פיל העכער, און גאָרנישט קען אונדז אָפּשטעלן.
ווייל עס איז אַ סיבה פארוואס זיי ווילן אונדז צעטיילן, די לאַטעראַלע טראכטער און די ניט־געװאַקסינע. און איצט מוזן מיר שיסן
אויף רוסן. זיי מוזן אונדז צעטיילן און אונדז באַזיגן, ווייל אויב מיר בלײַבן צוזאַמען, האָבן די אויבן נישט קיין שאַנס קעגן אונדז.
איצט האָבן מיר אַ ליד מיט זיך געבראַכט.
אַה.
ריכטונג
מאָניטאָר, יאָ.]
אַ ליד וואָס פילע פֿון אײַך האָבן שוין געהערט בײַ פילע דעמאָנסטראַציעס, און וואָס מיר וועלן באַלד צוזאַמען פֿײַערן.
ווײַל דאָס איז אויך אַ טייל דערפֿון – דער געפיל וואָס מיר נעמען הײם מיט אונדז הײַנט, אַז מיר
גייען אַרויס מיט ענערגיע צו ווידער טוישן די וועלט.
דירעקטאָר,
לאָמיר גיין.
עס איז ווונדערלעך צו זען אַזוי פילע פֿון אײַך.
אַה. העכער אויף דעם מאָניטאָר, אינסטרומענטאַל. אַה. יאָ, דאַנקען.
אקעי. ווונדערבאַר.
אַה.
בערלין, זענט איר גרייט?
אַה.
לאָמיר גיין.
ליד: מיר קענען בויען הייזער וואָס זענען זעלבסט־פֿאַרזאָרגט און נאַכְהאַלטיק. מיר קענען באַהאַנדלען די ערד מיט דאַנקבאַרקייט ווי
מענטשן. מיר קענען אויפהערן פּרוּוון צו ווערן עמעצער פֿון טעלעוויזיע־פּראָגראַמען. מיר קענען
אויפהערן זיך צו בייגן און פשוט זײַן ווער מיר זענען.
מיר קענען קאָאָפּערירן אַנשטאָט קאָנטראָלירן. צוריק צו אונדז ווידער. לעבן אין שלום מיט חיות. פֿאַבריק־פֿאַרמינג
פֿאַרנוצט אַ דריטל פֿון אַלע גראָז אין דער וועלט.
מיר עסן און עסן, בשעת אַנדערע הונגערן. מיר קענען פּלאַנטן העמפּ אַנשטאָט אָפּקלערן דעם רעגן־וואַלד. מיר קענען שאַפֿן מער ווערט,
אַנשטאָט ניצן די שנייבאַל־מעטאָדע צו באַקומען נאָך און נאָך אין אונדזערע וואָלעטן. ביז מיר
פֿאַרשטיין אַז דער ווערט פֿון געלט איז אַ אילוזיע.
מיר קענען נוצן מער ווי פינף חושן, צו באַקענען זיך מיט אַנדערע און זיך טרעפֿן מיט זיי ווי אויב מיר זײַנען זיי. מיר
קענען טאָן דאָס און דאָס, מיר קענען טאָן דאָס און דאָס.
איך קען דערפֿון שעהן רעדן, אָבער איך וואָלט בעסער עפּעס טאָן. מיר קענען אַזוי גרינג מאַכן די וועלט אַ ביסל בעסער.
די וואָס ווילן שלום, פאַרקויפן נישט קיין וואפן. מיר קענען אַלע האַנט אין האַנט האַלטן. מיר שטעלן אַ בײַשפּיל.
מיר קענען אַזוי גרינג מאַכן די וועלט אַ ביסל בעסער. די וואָס ווילן שלום פאַרקויפן נישט קיין וואַפֿן. מיר קענען אַלע האַנט אין
האַנט נעמען. מיר שטעלן אַ בײַשפּיל. מיר קענען אַזוי גרינג מאַכן די וועלט אַ ביסל בעסער. די וואָס ווילן שלום פאַרקויפן נישט
וועפּאַנז. מיר קענען אַלע האַנט האַלטן. מיר שטעלן אַ בײַשפּיל.
מיר קענען טוישן אַלץ. אויב נאָר מיר וואָלטן אויפהערן גלייבן אַז גאָרנישט קען ווערן געענדערט. אַלץ קען ווערן געענדערט, יאָ, און
נישט נאָר אין אַ וואַל־יאָר. ניצט אײַער קול, אפילו אויב קיינער האָט נישט געבעטן דערפֿאַר. מיר קענען אויפהערן זיך פאָרשטעלן
אַז געלט האָט ווערט. און זיך אויפֿפירן ווי אויב מיר טאַקע זײַנען אַלע מענטשן. לערנט זיך רעדן איינער מיטן צווייטן אָן שליחים.
שמייכלען פֿאַרבינדן אונדז; דאָס זעלבע האַרץ שלאָגט אין אונדז. מיר קענען זיך טוישן. און דערמיט טוישן אַלץ אַרום אונדז.
דאָס וועט טאַקע טוישן אַלץ פֿון דער ערד אַרויף. עס איז נישט קיין סיבה צו וואַרטן מער.
מיר קענען אָנהייבן אַנשטאָט צו פֿרעגן פֿאַר וואָס אַנדערע האָבן נישט. מיר קענען אויסמעקן דעם T, ווײַל מיר
קענען. פּונקט. אָדער פֿאַר וואָס מיינסטו, אַז אונדזער באַשעפֿער האָט אונדז אויסגעקליבן?
מיר קענען אָנהייבן און סוף־כּל־סוף זיך פאַרטרויען. קום, לאָמיר איצט אָנהייבן בויען אַ נײַע וועלט.
מיר קענען אַזוי גרינג מאַכן די וועלט אַ ביסל בעסער. די וואָס ווילן שלום פאַרקויפן נישט וועפּאַנז. מיר
קענען אַלע האַנט אין האַנט נעמען. מיר שטעלן אַ בײַשפּיל.
מיר קענען אַזוי גרינג מאַכן די וועלט אַ ביסל בעסער. די וואָס ווילן שלום פאַרקויפן נישט קיין וואַפֿן. מיר
קענען אַלע האַנט אין האַנט נעמען. מיר שטעלן אַ בײַשפּיל.
איך בין עקלדיק פֿון די צוויי מאָסשטאַבן, ווען זיי זאָגן אונדז אַז מיר איצט צושטעלן וואַפֿן פֿאַר שלום. מיר ווילן
ניט מער אַ איין טראָפּל אָיל פֿון רוסלאַנד, און מיר בייגן זיך צו סאַודי־אַראַביע מיט אָפֿענע אַרמען.
אין אוקראַיִנע איז איצט אַ קשיא פֿון מאָראַל. אָבער זיי קערן זיך נישט וועגן דעם בלוטפֿאַל אַנדערש. מיר מוזן זיך אויפשטעלן
פֿאַר בעסערע צײַטן. מיר זײַנען דער חילוף, מיר זײַנען דער צייכן. מיר קענען אַזוי גרינג מאַכן די וועלט אַ ביסל בעסער.
די וואָס ווילן שלום פאַרקויפן נישט וועפּאַנז. מיר קענען אַלע האַנט אין האַנט געבן. מיר שטעלן אַ בײַשפּיל.
מיר קענען אַזוי גרינג מאַכן די וועלט אַ ביסל בעסער. די וואָס ווילן שלום פאַרקויפן נישט קיין וואַפֿן. מיר
קענען אַלע האַנט אין האַנט געבן. מיר שטעלן אַ בײַשפּיל. ברלין שטעלט הײַנט אַ בײַשפּיל! אַ דאַנק!
אַ דאַנק, בערלין!
קענסטו מיר קלאָר הערן?
שיין!
איך האָב צוגעגרייט עפּעס קליין וואָס איך האָב באַזונדער געשריבן פֿאַר הײַנט. זעסטו זיך צו גיין קיין בערלין?
שיין!
איך וועל אין אַ רגע באַקומען אַ סיגנאַל פֿון דער טעכנישער מאַנשאַפֿט. אָבער בינתיים וועל איך זאָגן: איך האָב נאָך אַ
מעלדונג פֿון מיכאַיל באַלװעג, וואָס האָט פֿאַרגעסן דאָס פריער צו דערמאָנען. די קומענדיקע גרויסע פֿרידן־דעמאָנסטראַציע וועט
פֿאָרקומען אין מינכן דעם 1טן סעפּטעמבער. ער, איך און מיר אַלע ווילן אײַך אײַנלאָדן צו
קומען. גייט ווײַטער צו פֿרידן־דעמאָנסטראַציעס.
1 סעפּטעמבער, מינכן. מיר מוזן מאַכן ראַמפּאַזשע אומעטום, ליידיז און דזשענטלמען!
איך האָב עפּעס צוגעגרייט, עס גייט אַזוי:
עס אַרבעט נישט שטענדיק פּערפעקט, אָבער נאָך אַמאָל אַ רונדע אַפּלאָדיסמענט פֿאַר די אָרגאַניזאַטאָרן!
קיין מוזיק!
איך האָב עפּעס צוגעגרייט, און אַזוי אַרבעט עס:
אין אָנהייב וועלן בלויז העלמעטן צוגעשטעלט ווערן פֿאַר די שוואַכע, אָקעי. דערנאָך וועלן בלויז אַ פּאָר וואַפֿן צוגעשטעלט ווערן,
אָקעי. דערנאָך וועלן בלויז אַ פּאָר טאַנקען צוגעשטעלט ווערן, פֿאַר טרענירונג־צילן נאָר, כמובן, צו באַשיצן דעם מזרחדיקן פֿלאַנק.
און מיר וועלן ווידער שלאָפֿגיין ביז באָמבעס עקספּלאָדירן און דאַן וועלן מיר זיך פֿרעגן: "בלאַימי, ווי קען דאָס פּאַסירן?" פּונקט
אַזוי, פֿון ספּעציעלע פֿאָנדן ביז צווינגנדיקער מיליטערישער דינסט.
דו וועסט ווערן ביכולת צו פֿירן מלחמה, אָדער דו שטייסט אויף און קעמפסט צוריק.
גוטן טאָג, דאָס איז מײַן אָנזאָג צום בונדעסטאַג: איך בין אַ פֿרײַער מענטש, אָבער זיכער נישט קיין סוביעקט. אָפּזאָגן
מיליטערישן דינסט איז דער ערשטער שריט. אָבער עס איז נאָך וויכטיקער אַז מיר פֿאַרגרעסערן אונדזער דינסט פֿאַר שלום.
נאָך דרײַ יאָר דאָמינאַציע פֿון דער פֿאַרמאַצעווטישער אינדוסטריע, זײַנען מיר איצט
אונטער דער קאָנטראָל פֿון דער וואַפֿן־אינדוסטריע.
פֿון אַ געמאַכטער פּאַנדעמיע גייען מיר גלאַט אַרײַן אין מלחמה. אָבער אונדזער ענטפֿער בלײַבט
דער זעלבער: "מיר וועלן נישט מיטגיין דערמיט!"
ווייל אפילו די ליגנס זענען די זעלבע, נאָר די קריזיס האָט אַ אַנדערן נאָמען. איצט איז עס נאָר מלחמה־פּראָפּאַגאַנדע
24/7. דערפֿאַר רוף איך צו שלום־פֿאַרהאַנדלונגען. צו יעדן וואָס נישט מסכים, זאָג איך: מלחמה־מאַכערס, פאָרויס!
זיי רופן מיך אַ ראַג-טאַג פּאַסיפיסט, אָבער איך בלײַב אַ פֿרידן-אַקטיוויסט. קיין ענין וואָס זיי רופן מיך, איך זע עס
ווי מײַן פֿליכט, און דו פֿילסט זיך דער זעלביקער ווי איך.
דערפֿאַר מאַרשירן מיר נישט. און איך וועל עס זאָגן ווי ריינהאַרד מײַ: "איך גיב נישט אויף מײַנע קינדער!"
אַ דאַנק, בערלין!