Дар ин солҳо мо шоҳиди он ҳастем, ки бераҳмтарин ҷангҳои таърихи башарият дар атрофи мо ва бар зидди мо ҷараён доранд.
Чӣ қадар хушунат нисбат ба мо, ба бародарону хоҳарон, ба фарзандон ва наслҳои оянда равона
шудааст? Барои чӣ, чаро, кӣ ва чӣ дар паси ин аст?
Ба шарофати кори як марди бузург, ҳақиқат дар бораи коронавирус ҳоло пеши назари мост. Пол Шрайер,
мо низ дар иҷлои сипоси абадӣ сар ба поён мекашем.
Ҳазорҳо саҳифаҳои протоколҳои RKI, ки аз сир бароварда шудаанд, шаҳодат медиҳанд, ки аз аввали кор масъулин медонистанд,
ки вируси SARS-CoV-2 аз вируси грипп хатарноктар нест.
Ин маъно дошт, ки ҳеҷ гуна асосе барои ягон аз чораҳои марбут ба коронавирус вуҷуд надошт. Ба забони содда:
Онҳое, ки дар қудрат буданд, бо чораҳои марбут ба коронавирус ба зидди мардуми худ ҷанг эълон карданд.
Бо силоҳҳои нав, ки самаранокии онҳо ба андозаҳои даҳшатовар мерасад. Дар аввали рӯйхати ман, дар саҳифаи 725-и
протоколи ҷаласаи 22 апрели 2020, чунин навишта шудааст: Чанд ваксина хоҳанд омад, ки дар раванди тезкор тасдиқ мешаванд.
Маълумот танҳо пас аз ба бозор баровардан ҷамъоварӣ мешавад. Ин маънои онро дорад, ки пеш аз татбиқи он ба инсон, яъне пеш аз
ба бозор баровардан, ҳеҷ гуна маълумот дар бораи самаранокӣ ва, муҳимтар аз ҳама, бехатарии агентҳои генетикӣ вуҷуд надошт.
Онҳое, ки эм шуда буданд, ба як таҷрибаи даҳшатноки инсонӣ, ки аз ҷониби элитаи глобалии қудратӣ гузаронида мешуд, табдил ёфтанд.
Ироникӣ он буд, ки ин ошкорсозӣ имконияти беназиреро фароҳам овард, то ин бузургтарин ҷанг
алайҳи башариятро бидуни хушунат хотима бахшад.
Зеро қудрати давлатӣ ногаҳон ва комилан ғайричашмдошт шикастпазир шуд. Зеро ҳоло равшан аст, ки дар солҳои короновирус
маҷбуркунӣ ва зӯр ҳеҷ гоҳ ба манфиати мардум истифода нашудаанд.
Даъватҳо ба ҷанг ва хушунат аз ҳамон одамон дар саросари ҷаҳон меоянд. Мотивҳо метавонанд
танҳо якхела бошанд: тамаъҷӯӣ, худхоҳӣ, ғурур.
Дӯстони азиз, мо мехоҳем ба хушунат бо роҳи бехушунатӣ посух диҳем. Аммо бехушунатӣ маънои онро надорад, ки
ҳама чизро беамалӣ қабул карда, ҳеҷ коре накунем. Бидуни амал гуфтани «не» ҳеҷ натиҷае намедиҳад.
Дӯстони азиз, фаромӯш накунед: бе бознигарӣ тағйир намешавад. Бе тағйир озодии ҳақиқӣ вуҷуд надорад. Бе озодӣ сулҳ вуҷуд надорад.
Чӣ гуна мо метавонем ин бозсанҷиро маҷбур кунем? Ман ин саволро бо ҳуқуқшиносон муҳокима кардам ва аз онҳо чунин фаҳмидам:
бозсанҷиро бояд тавассути каналҳои қонунӣ ба даст овард.
Яъне, дар робита ба пешниҳоди айбҳои ҷиноятӣ. Мушкилот дар он аст, ки Прокуратураи давлатӣ таҳти дастурҳои Вазорати адлия қарор
дорад. Ин маънои онро дорад, ки онҳо бояд дастурҳоро иҷро кунанд.
Вақте ки алайҳи шахсони мансабдор шикояти ҷиноятӣ пешниҳод мешавад, фармон содир мешавад, ки ин
шикоят қабул нашавад. Ва ҳамин поёни масъала аст.
Ягона роҳи ба даст овардани ҳар чизе ин аст, ки алайҳи шахсоне, ки ҳимоя намешаванд ва ҳеҷ таъсире бар
додситонии давлатӣ надоранд, айбҳои ҷиноятӣ эълом кунед.
Ҳаллие, ки бо вакилони Мюллер ва Ҳинґерл ёфта шуд, ин аст, ки мо бояд ҳоло як маъракаро оғоз кунем. Яъне: барои
табибони эмкунанда парвандаҳои ҷиноятии -ро боз кунем, зеро онҳо ҳимоя нашудаанд ва ҳамаашон гунаҳгоранд.
Гуноҳкор? Барои чӣ? Онҳо вазифаи худро барои пешниҳоди маълумот вайрон кардаанд. Ҳар яке аз онҳо. Ҳамаашон. Чаро?
Зеро вақте шумо моддаеро ба бадани бемор ворид мекунед, бояд беморро дар бораи
хатарҳои эҳтимолӣ ё маълуми он модда огоҳ созед.
Ва танҳо он ки касе як варақаи коғазиро имзо кунад, ки гӯё ӯро огоҳ кардаанд, кофӣ нест, зеро ин модда
хатарҳои воқеиро ба бор меорад, ки дар асл хуб маълуманд.
Ва ҳамин ҳолат дар бораи ҳамаи ин ваксинаҳои генӣ дуруст аст. Пас, пеш аз ҳама, боз такрор мекунам: дар саҳифаи
725-и протоколҳои RKI возеҳ зикр шудааст, ки ваксинаҳое хоҳанд омад, ки дар доираи раванди тез тасдиқ мешаванд.
Ин маънои онро дорад, ки дар он замон ҳеҷ гуна раванди маъмулӣ барои тасдиқ вуҷуд надошт. Аммо боз ҳам муҳимтар он аст,
ки маълумот танҳо пас аз маркетинг ҷамъоварӣ мешавад, ва «танҳо» калимаест, ки воқеан ҳама чизро ошкор мекунад.
Ин маъно дорад, ки дар бораи самаранокӣ ва бехатарии ин ваксинҳо ҳеҷ гуна маълумот вуҷуд надошт. Ва онҳое, ки
эм шуда буданд, бояд огоҳ карда мешуданд, ки онҳо қисми як озмоиши бузурги инсонӣ ҳастанд.
Агар онҳо инро медонистанд, онҳо албатта бо ин эмгузаронӣ розӣ намешуданд. Илова бар ин, нуқтаҳои дигаре
низ буданд, ки равшан баррасӣ мешуданд, аммо шумо дар бораи онҳо огоҳ карда нашуда будед.
Масалан, ки ваксинҳо дар ҷойҳо ва минтақаҳои мушаххаси мушакҳо намемонанд, балки дар тамоми бадан паҳн шуда, ба ҳамаи ҳуҷайраҳои
он мерасанд ва онҳоро аз ҷиҳати генетикӣ тағйир медиҳанд.
Чанд нуқтаи дигар низ маълуманд, ки ба шахсони эмшуда хабар дода нашуда буданд. Ҳамкорони ман, вакилони мудофеъ Мюллер ва Хингерл,
ҳоло шикояти ҷиноиро оид ба ин нуқтаҳо таҳия кардаанд ва ин шикоят барои ҳама ройгон аз
«Kinderrechte jetzt e.V.» (Ҳуқуқи кӯдакон ҳоло) дастрас аст.
Ба ин нигаред: https://kinderrechtejetzt.de/news/ ва дар бахши «Ахбор» шумо аризаи ҷиноятиро хоҳед дид. Ҳар кас
метавонад ин аризаи ҷиноятиро зеркашӣ кунад, онро имзо кунад ва ба додгоҳи минтақавии дахлдор фиристад.
Ҳамчунин дафтари прокурори давлатӣ вуҷуд дорад. Ва дафтари прокурори давлатӣ бо ду ҷониб рӯ ба рӯ мешавад,
танҳо ду ҷониб, на бештар, ки дар бар мегиранд масъалаҳое, ки шумо наметавонед онҳоро беэътибор гиред.
Ва ман шуморо даъват мекунам, ки ҳоло ин корро анҷом диҳед. Ин ҳеҷ харҷе надорад, ҷуз 15 дақиқаи вақти шумо.
Онро пурра хонед! Дар он ҳама чизе ҳаст, ки ба шумо лозим аст. Онро имзо кунед ва фиристед!
Агар шумо хоҳед дар бораи ин маърака маълумоти муфассал гиред, ба YouTube равед ва «Politik Spezial» ва номи ман
«Bhakdi»-ро ворид кунед. Сипас шумо ду ё се видеоро мебинед, ки ин нуқта ва тамоми маъракаро шарҳ медиҳанд.
Мо хеле умедворем, ки агар прокурорҳои давлатӣ дар саросари Олмон бо ин гузоришҳо, ки мо дар бораи ҳазораҳо фикр мекунем, фаро
гирифта шаванд, ҳар шахси эмшуда метавонад ин корро анҷом диҳад, агар шикоят дошта бошад ё аз мушкилоти саломатӣ ранҷ мекашад;
ҳар қадар бештар ин корро анҷом диҳед, ҳамон қадар беҳтар аст.
Шумо ин корро танҳо барои худ намекунед. Шумо ин корро барои ҳамватанонатон мекунед ва онҳоро ҳимоят мекунед, зеро, фикр
кунед, агар ин гузориш ба чанд нафар ё баъзе духтурон расад, онҳо онро баррасӣ мекунанд ва шумо
хоҳед дид, ки дар асл наметавонед худро ҳимоят кунед.
Ту гунаҳкорӣ. Ин комилан равшан аст. Ва сипас бедории бузург фаро мерасад. Ва ту мефаҳмӣ, ки ҳоло бояд барои
наҷоти худ чизе анҷом диҳӣ. Ва ту медонӣ, ки ҳар кӯшиши дифоъ аз худ комилан беҳуда аст.
Азбаски шумо ҳеҷ гуна маҳкумиятҳои пешина надоред, шумо имконият доред, ки баргардед ва бигӯед: «Бале, ин
дуруст аст, ман худам ҳам намедонистам». Аммо имрӯз комилан равшан аст, ки ҳамин тавр буд.
Ва пас шумо сабук ҷазо мегиред. Бо донистани он, ки дигар ҳеҷ гоҳ эмгузаронии mRNA ё эмгузаронии генӣ нахоҳед дошт. Зеро
агар бори дуюм ин корро кунед, дар мушкилоти ҷиддӣ хоҳед афтод.
Ва умеди бузурги мост, ки суд, суди минтақавӣ, судя пас мепурсад: «Бале, агар духтурро ҳоло ҷазо додан мумкин набошад», ва ҳа,
ӯро метавон ҷазо дод. Аммо ӯ мепурсад: «Дар марҳилаи болоӣ чӣ?»
Дар бораи Ассотсиатсияи тиббӣ чӣ? Чаро шумо дар аввал иҷозат додед, ки ин рӯй диҳад? Ва сипас савол аз поён ба боло меравад.
Умедворам, ки ба боло мерасад. Ва пас навбати онҳое мерасад, ки воқеан масъуланд.
Дӯстони азиз, як бор ин аввалин санг ба роҳ афтод, сангҳои дигар ба осонӣ пайравӣ хоҳанд кард.
Пас айбдоркуниҳо алайҳи онҳое, ки дар ниҳоят барои расонидани зарари ҷиддии қасданӣ ба саломатӣ, масалан
тавассути ҳатмии пӯшидани ниқоб, масъуланд, дурнамои муваффақияти хеле гуногун хоҳанд дошт.
Пас мо фаъолона ба ҳар шакли хушунат — ҷисмонӣ, шифоҳӣ ва равонӣ — «не» мегӯем. Бигзор ақаллияти ҷангҷӯ ба
холӣ биравад ва онҳоро ҳеҷ гоҳ ба миёни мо барнагардонанд.
Пас мо якҷоя ҷашни сулҳро таҷлил мекунем ва ба ҷаҳони идеалӣ бармегардем, ба ҳаёте
барои якдигар ва бо якдигар дар озодӣ ва сулҳ.
Хуш бимонед.
Саҳми бадеӣ Äon «Душмани ҷамъиятӣ Ва ин мард воқеан ин табрикҳоро сазовор аст. Биёед
боз барои профессор доктор Бакди табрик гӯем.»
Ман боз як суруд овардаам. Онро «Staatsfeind» (Душмани давлатӣ) меноманд. Ва ин тавр ба вуҷуд омад. Рӯзи 1 август
мо инҷо будем ва баъд, албатта, бо тӯфони футболкаҳо рӯбарӯ шудем ва моро «душманони давлатӣ» номиданд.
Бале, ва дер ё зуд ман ба худ гуфтам – хуб, хатти сурхи ман аллакай убур шуда буд. – Падари маро маҷбур карданд, ки эм гирад,
гарчанде ки ӯ 30 сол боз ҳамчун ҳамшираи тиббӣ кор мекунад.
Бале, онҳо ӯро бо ихроҷ таҳдид карданд. Ва ҳамин хатти сурхи ман буд, ки чӣ гуна суруди «Staatsfeind» ба вуҷуд омад.
Онҳо моро душманони ҷамъият меноманд, аммо ҳама чизе, ки мо мехоҳем, ин аст, ки зиндагӣ кунем ва озод
бошем. Мо барои сулҳ ва баробарӣ ба кӯчаҳо мебароем.
Мо бо муҳаббат ба башарият роҳпаймоӣ мекунем ва фарёд садо медиҳад: Сулҳ – Озодӣ – Не диктатура. Ва
фарёд садо медиҳад: Сулҳ – Озодӣ – Не диктатура.
Онҳо мехоҳанд моро тақсим кунанд ва байни мо ихтилоф эҷод кунанд. Онҳо нафратро паҳн мекунанд,
аммо наметавонанд муҳаббати моро аз мо бигиранд.
Мо паси матрицаро мебинем ва онро декод мекунем. Саволҳое, ки мо мепурсем, барои низоми онҳо нороҳатанд.
Онҳо мехоҳанд моро нест кунанд, каналҳои моро сензура кунанд, онҳо моро нацист меноманд, вақте ки мо демократӣ эътироз мекунем.
Одамон моро дастгирикунанда намешуморанд, гарчанде ки мо интихоби озоди дигаронро таҳаммул карда, қабул мекунем.
Дунёи девона, ҳоло ҳар кас гумонбар аст. Эҳтимолан хатарнок, вобаста ба он ки дар рамзи QR чӣ навишта шудааст.
Замоне ки оғоз ёфт, дистопия оҳиста-оҳиста ба воқеият табдил меёбад. Салом ба Орвелл,
беҳтарин мард – Дигга инро пешгӯӣ карда буд! Хор]
Онҳо моро душманони ҷамъиятӣ меноманд, аммо ҳама чизе, ки мо мехоҳем, ин аст, ки зиндагӣ кунем ва озод
бошем. Мо барои сулҳ ва баробарӣ ба кӯчаҳо мебароем.
Мо бо муҳаббат ба башарият роҳпаймоӣ мекунем ва фарёд садо медиҳад: Сулҳ – Озодӣ – Не диктатура. Ва
фарёд садо медиҳад: Сулҳ – Озодӣ – Не диктатура.
Милионҳо ҳаётҳо ба осонӣ партофта шуданд. Ҳикояҳои ахлоқӣ, навиштаи ҳабаҳои Твиттер.
Парваришкунандагони эмнашуда, ду сол пеш онҳо қаҳрамон буданд. Имрӯз онҳоро ҳушдор медиҳанд
ва аз кор ихроҷ мекунанд, ин кай хотима меёбад?
Саломатӣ аз ҳама болотар аст, пас ба мо фаҳмонед, чаро кормандони ҳамширагӣ дар кишвари мо ин қадар маоши кам мегиранд?
4000 кат аз палатаҳо хориҷ карда шудаанд, дар ҳоле ки дар берун пандемияи аср шӯъла мезанад.
Кӯдакони хурдсол соатҳои тӯлонӣ ниқоб мепӯшанд, ба онҳо гуфтанд, ки вагарна бибиашон мемирад, ва сипас онҳо гӯш мекунанд.
Онҳо бемори равонӣ мешаванд ва сипас аз ташвиш азият мекашанд. MЧашмҳоятонро боз кунед, ин девонагӣ бояд ниҳоят
хотима ёбад! Ҳама нишони сулҳро нишон диҳед! Ҳама! Биёед!
Хор] Онҳо моро душманони ҷамъият меноманд, аммо ҳама чизе, ки мо мехоҳем, ин аст, ки зиндагӣ кунем ва озод
бошем. Мо барои сулҳ ва баробарӣ ба кӯчаҳо мебароем.
Мо бо муҳаббат ба башарият роҳпаймоӣ мекунем ва нидо баланд мешавад: Сулҳ – Озодӣ – Не диктатура! Ва
нидо баланд мешавад: Сулҳ – Озодӣ – Не диктатура!
Бисёр ташаккур, Берлин!