Увага, увага, вірус свабоды, міру і праўды распаўсюдзіўся.
Так, праўда — дачка часу, і яна заўсёды выходзіць на святло, нягледзячы на тое, як глыбока яе схаваць ці як моцна
пахаваць пад хлуснёй. Яе промні праб'юць цемру і асветляць свет.
І ў нас ёсць кароткае відэа на гэтую тэму, якое я хацеў бы вам паказаць: «Кожны ведае каго-небудзь, хто памёр ад каранавіруса».
«Тыя, хто ўводзіць людзей у зман, прымушае іх без прычыны адчуваць няўпэўненасць, узбуджэнне і страх, робяць д'ябальскую справу».
Сэбасцьян Курц, хіба твая мама не казала табе, што нельга хлусіць? «У Аўстрыі, Швейцарыі і Германіі ў нас
неўзабаве будзе сітуацыя, калі кожны ведае каго-небудзь, хто быў на дэманстрацыі "Querdenken"».
Так, я выбраў дэвіз для гэтага сходу: адзінства, справядлівасць і свабода. Бо ў нашай канстытуцыі так шмат мудрасці. І я хацеў бы
скарыстацца гэтай магчымасцю, каб яшчэ раз падзякаваць маці і бацькам канстытуцыі за тую дальнабачнасць, з якой яны працавалі.
Наш дзяржаўны гімн кажа: «Адзінства і справядлівасць і свабода», а не «Раскол і несправядлівасць і
адсутнасць свабоды». І словы, словы маюць значэнне.
Рознагалоссі вядуць да несправядлівасці і адсутнасці свабоды. І ва ўсіх канфліктах у нашым руху мы заўсёды павінны
памятаць, што імкнёмся да агульнай, больш вялікай мэты — жыць у свабодным, гарманічным і самавызначаным свеце.
І таму я хацела б папрасіць вас прыняць гэта ўнутрана, адчуць і перажыць, што такое адзінства.
Памятайце гэты момант і захавайце яго ў сваіх сэрцах.
«Адзінства, справядлівасць і свабода для нямецкай айчыны. Давайце ўсе будзем імкнуцца да гэтага, брацку, сэрцам і
рукой. Адзінства, справядлівасць і свабода — залог шчасця.»
Квітай у велічы гэтай шчаслівасці, квітай, нямецкая айчына. Квітай у велічы гэтай шчаслівасці, квітай, нямецкая айчына.
Сенсацыйна.
(Ты ж там застаешся, так? Добра.)] Вялікі дзякуй, дарагая Каро. А ў мяне ёсць для нас яшчэ нешта, бо ў нашых сэрцах сонечна. І калі
ў нашых сэрцах ёсць сонечнае святло, мы ведаем, што ўсё добра. Бо сонца заўсёды свеціць, нават калі неба засцілаюць хмары.
І сонца заўсёды свеціць у нашых сэрцах, нават калі нашы думкі і розум, і само гэтае сонца, зацямненыя. Нават у змрочныя часы, як,
напрыклад, калі я быў у турме, мы можам узгадаць сонца ў нашых сэрцах, дазволіць яму ззяць, і
яно дае нам сілу і энергію на цяжкія моманты.
Цудоўна, пачнём, Берлін, я хачу цябе пачуць. Мы ўжо 10 гадоў гэта робім. Ах, цудоўна, мы ўсё яшчэ тут.
Мы хочам бачыць змены, больш не круцімся ў коле, напоўненыя ідэямі ў хварой сістэме, нашы галасы гучаць, быццам ажыўленыя.
Мы стаім тут дзеля кахання, натхнёныя мірам. Няхай ляцяць галубы, развітваемся з вайной!
секунды, хвіліны, гадзіны — яны лічаць. звязаныя агнём, не хапае толькі іскрынкі.
Мы верым, што можам змяніць гэты свет! – Як? Чалавек, мы ведаем, што можам змяніць гэты свет!
Яны не ведаюць нацыянальных межаў, колерава слеплыя, і таму слеплыя – сумяшчальныя з людзьмі з правага крыла.
Мы — гэта змены ў свеце, інтэрпрэтуем знакі часу. Ніякіх пытанняў, не, мы гатовыя дзейнічаць.
Давайце збяромся разам па ўсім свеце, проста ў самым агні падзей, ужывую, , пакуль гэтае пакаленне стварае гісторыю. Давай!
Нас натхняе каханне, мы застаёмся тут, мы застаёмся.
Незалежна ад таго, што адбудзецца, мы застанемся тут, мы застанемся.
Мы больш не хочам канкурыраваць, мы хочам супрацоўнічаць адзін з адным.
Мы хочам ствараць разам, каб зрабіць Зямлю планетай, якую варта атрымаць у спадчыну.
Таму што мы не ганарымся зброяй масавага знішчэння, увесь пластык, які мы выкінулі ў акіяны.
Уклад чалавецтва ў змяненне клімату – гэта абсалютна трусліва пакідаць гэтую спадчыну нашым дзецям.
Мы крытычна мыслім, свабодныя і поўныя рашучасці змяніць свет.
Мы патрабуем перагляду, іншых абставін для нашага асяроддзя, жывёл і краін. Нам надакучыла, мы больш не хочам, каб нам хлусілі.
Мы — народ! Нам не патрэбны апекун, мы яго ніколі не хацелі. І цяпер мы стаім тут у міры, гэта наша паўстанне!
Нас натхняе каханне, мы застаёмся тут, мы застаёмся.
Што б ні здарылася, мы застанемся тут, мы застанемся.
Дарагія сябры тут, у Берліне! Менавіта гэтае пачуццё, гэта адчуванне адзінства. Мы зменім гэты свет. Мы ў
працэсе змянення гэтага свету і робім яго крыху лепшым.
Так, Берлін, пачуем жа, мы зноў разам праспяваем: Мы – Давай!
...застанься тут.
Нас натхняе каханне, мы застаёмся тут, мы застаёмся.
Што б ні здарылася, мы застанемся тут; мы не сыдзем.
Нас натхняе каханне, мы застаёмся тут, мы застаёмся.
Незалежна ад усяго, мы застанемся тут, мы застанемся тут.
Я хацеў бы падзякаваць табе, Берлін, і раблю гэта з найвялікшай пакорай, схіляючыся перад табой.
Дзякуй, што вы тут і што дасылаеце пасланне міру!
Вялікі дзякуй!
Вялікі дзякуй, Берлін!