Perhatian, perhatian, virus kabebasan, katentreman, lan kabeneran wis nyebar.
Ya, kabeneran iku putri wektu, lan mesthi bakal metu ing cahya, ora preduli sepira jero didhelikake utawa
sepira kiyat dikubur ing sangisore goroh. Sinaré bakal nembus pepeteng lan madhangi donya.
Lan kita duwe video cekak babagan topik iki sing pengin tak tunjakake marang sampeyan: "Yen saben wong padha kenal karo wong
sing wis seda amarga coronavirus." "Wong-wong sing mbingungake wong liya, sing nyebabake ketidakpastian sing ora
perlu, kegelisahan lan wedi, padha nindakake pakaryan setan."
Sebastian Kurz, apa ibumu ora ngandhani kowe yen kowe ora kena goroh? "Ing Austria, Swiss, lan Jerman, ora suwe
maneh bakal ana kahanan ing ngendi saben wong ngerti wong sing tau melu demonstrasi Querdenken."
Ya, aku milih motto kanggo pasamuwan iki: Persatuan, kaadilan, lan kabebasan. Amarga ana akèh kawicaksanan ing konstitusi kita.
Lan aku kepéngin njupuk kesempatan iki kanggo manèh matur nuwun marang ibu-ibu lan bapak-bapak konstitusi amarga
pandangan adoh sing digunakaké nalika padha nyambut gawe.
Apa Caro ana ing kana? Apa Caro ana ing kana?
Lagu kebangsaan kita kandha: "Persatuan lan kaadilan lan kamardikan" lan ora kandha "Pecah belah lan ketidakadilan
lan kurangé kamardikan". Lan tembung-tembung iku nduwé makna.
Perselisihan nuntun marang ketidakadilan lan kurangé kabebasan. Lan ing kabèh konflik ing gerakan kita, kita kudu tansah
éling yèn kita padha nguber tujuan sing padha lan luwih agung – yaiku urip ing donya sing bébas, harmoni, lan mandhiri.
Mula aku kepengin njaluk kowe supaya nyerna iki ing jero ati, ngrasakake lan ngalami kepiye
rasane nyawiji. Elinga momen iki lan simpen ing atimu.
"Persatuan, kaadilan, lan kamardikan kanggo tanah air Jerman. Ayo padha ngupaya iki kanthi guyub, kanthi ati lan tangan.
Persatuan, kaadilan, lan kamardikan iku jaminan kabagyan."
Mekar ing kamulyan kabungahan iki, mekar tanah air Jerman. Mekar ing kamulyan kabungahan iki, mekar tanah air Jerman.
Sensasional.
(Kowe tetep ana ing kana, ya? Oke.) Matur nuwun sanget, sayang Caro. Lan aku duwe bab liyane kanggo kita, amarga kita duwe cahya
srengenge ing atine. Lan nalika kita duwe cahya srengenge ing atine, kita ngerti yen kabeh apik-apik wae.
Amarga srengenge tansah sumunar, sanajan mega nutupi langit.
Lan srengéngé tansah sumunar ing atiné kita, sanajan pikiran lan jiwa kita uga srengéngé ing atiné kita katutupan. Sanajan ing
wektu peteng, kaya nalika aku ana ing panjara, kita bisa kelingan srengéngé ing atiné kita, ngidini sumunar, lan iku maringi
kita kekuwatan lan energi kanggo ngadhepi momen-momen angel.
Apik tenan, ayo miwiti, Berlin, aku kepengin krungu kowe. Wis sepuluh taun kita
nindakake iki. Ah, apik tenan, kita isih ana kene.
Kita kepengin weruh owah-owahan, ora muter-muter maneh, kebak gagasan ing sistem sing
rusak, swara kita muni banter, seger maneh.
Kita ngadeg ing kene kanggo katresnan, digerakake dening tentrem. Ayo para merpati mabur, pamitan karo perang!
detik, menit, jam, padha diitung. nyambung dening geni, mung perlu percikan.
Kita pracaya kita bisa ngganti donya iki! – Kepiye? Mas, kita ngerti kita bisa ngganti donya iki!
Padha ora ngerti wates nagara, ora mbedakake warna, lan mulane wuta – cocog karo wong-wong ing sisih tengen.
Kita iku owah-owahan ing donya, nerjemahake pratandha jaman. Ora ana pitakon, ora, kita siap tumindak.
Ayo padha kumpul bareng ing saindenging jagad, pas ana ing tengah-tengah kahanan, langsung,
nalika sawijining generasi nyipta sejarah. Ayo!
Kita kaparingan inspirasi dening katresnan, kita tetep ana ing kene, kita tetep ana.
Apa waé sing kelakon, kita tetep kéné, kita tetep kéné.
Kita ora pengin saingan maneh, kita pengin kerja bareng siji lan sijine.
Kita pengin nggawe bebarengan, kanggo nggawe Bumi dadi planet sing pantes diwarisi.
Amarga kita ora bangga karo senjata pemusnah massal, kabeh plastik sing kita buwang menyang segara.
Kontribusi manungsa marang owah-owahan iklim – pancen pengecut tenan ninggalake warisan iki marang anak-anak kita.
Kita pamikir kritis, bébas lan tekad ngganti donya.
Kita nuntut supaya dipikir maneh, kahanan sing beda kanggo lingkungan kita, kéwan, lan negara-negara.
Kita pancen muak banget lan ora pengin diapusi maneh.
Kita wong-wong! Kita ora butuh pangreksa, kita ora tau kepengin siji. Lan saiki kita ngadeg
ing kéné kanthi tentrem, iki pemberontakan kita!
Kita kaparingan inspirasi dening katresnan, kita tetep ana ing kene, kita tetep ana.
Apa waé sing kelakon, kita bakal tetep ana ing kéné; kita bakal tetep kéné.
Kanca-kanca sing ana ing Berlin! Persis raos iki, rasa guyub rukun. Kita bakal ngganti donya iki. Kita saiki
lagi ngganti donya iki lan nggawe luwih apik sethithik.
Dadi Berlin, ayo krungu, kita bakal nyanyi maneh bebarengan: Kita – ayo!
...tetep kene.
Kita kaparingan inspirasi dening katresnan, kita tetep ana ing kene, kita tetep ana.
Apa waé sing kelakon, kita bakal tetep ana ing kéné; kita bakal tetep kéné.
Kita kaparingan inspirasi dening katresnan, kita tetep ana ing kene, kita tetep ana.
Apa waé sing kelakon, kita tetep kéné, kita tetep kéné.
Kula matur nuwun dhumateng panjenengan, Berlin, lan kula nindakake punika kanthi andhap asor ingkang
paling ageng, kula nyuwun sujud ing ngarsan panjenengan.
Matur nuwun wis ana ing kene lan ngirim pesen tentrem!
Matur nuwun sanget!
Matur nuwun sanget, Berlin!