Perhatosan, perhatosan, virus kabébasan, karapihan, jeung kabeneran geus sumebar.
Sumuhun, kabeneran téh putri waktos, sarta sok mucunghul, sanajan disumputkeun jero pisan atawa dikubur pageuh ku
bohong. Sinarna bakal nembus poék sarta ngahurungkeun dunya.
Sareng kami gaduh pidéo pondok ngeunaan topik ieu anu hoyong abdi tampikeun ka anjeun: "Yén sadayana terang batur anu parantos maot
ku coronavirus." "Saha waé anu ngabingungkeun jalma, anu nyababkeun maranéhna ngarasa teu pasti, kageter
jeung sieun tanpa alesan, keur ngalakukeun pagawean setan."
Sebastian Kurz, naha indung anjeun henteu nyaritakeun yén anjeun teu meunang bohong? "Di Austria, Swiss jeung Jerman,
moal lami deui urang bakal aya kaayaan dimana sadayana wawuh ka batur anu kungsi hadir dina demonstrasi Querdenken."
Leres, abdi milih motto pikeun kumpul ieu: Kasatuan, kaadilan, jeung kabébasan. Kusabab aya seueur hikmah dina konstitusi urang.
Sareng abdi hoyong ngamangpaatkeun kasempetan ieu pikeun sakali deui ngahaturkeun nuhun ka para ibu jeung bapa konstitusi
pikeun pandangan jauh anu dipiboga nalika maranéhna digawé.
Naha Caro aya di ditu? Naha Caro aya di ditu?
Lagu kebangsaan urang nyarios: "Kasatuan jeung kaadilan jeung kabébasan" sarta henteu nyarios "Pecah belah jeung teu adil jeung
kurang kabébasan". Jeung kecap-kecap, kecap-kecap miboga harti.
Beda pamadegan nyababkeun teu adil jeung kurangna kabébasan. Jeung dina sagala konflik dina gerakan urang, urang kudu salawasna
émut yén urang keur ngudag tujuan anu sarua jeung leuwih gedé – nya éta hirup dina dunya anu bébas, harmonis, jeung mandiri.
Janten abdi hoyong nyuhunkeun ka anjeun pikeun ngajeroan ieu, ngarasa éta sareng ngalaman kumaha raosna
hiji. Émut momen ieu sareng simpen dina jero haté anjeun.
"Kasatuan, kaadilan jeung kabébasan pikeun tanah air Jerman. Hayu urang sadayana ngudag ieu kalayan silih dulur,
kalayan hate jeung leungeun. Kasatuan, kaadilan jeung kabébasan mangrupa jangji kabagjaan."
Mekarkeun dina kamulyaan kabagjaan ieu, mekarkeun tanah air Jerman. Mekarkeun dina
kamulyaan kabagjaan ieu, mekarkeun tanah air Jerman.
Sensasional.
(Anjeun cicing di ditu, nya? Oke.)] Hatur nuhun pisan, Caro nu dipikacinta. Sareng abdi gaduh hiji deui pikeun urang, sabab
urang gaduh cahaya panonpoé dina haté urang. Sareng nalika urang gaduh cahaya panonpoé dina haté urang,
urang terang yén sagalana saé. Sabab panonpoé salawasna caang, sanajan mega nutupan langit.
Jeung panonpoé salawasna caang dina haté urang, sanajan pikiran jeung akal urang ogé panonpoé dina haté urang katutupan. Sanajan
dina mangsa poék, saperti basa kuring aya di panjara, urang tiasa émut kana panonpoé dina haté urang, ngantep éta caang, sarta
éta masihan urang kakuatan jeung tanaga pikeun momen-momen hésé.
Hebat, hayu urang mimitian, Berlin, abdi hoyong ngadangu anjeun. Urang parantos ngalakukeun ieu salami
10 taun ayeuna. Ah, hébat, urang masih kénéh di dieu.
Urang hayang ningali parobahan, teu deui muter-muter, pinuh ku ideu dina sistem anu ruksak, sora urang ngagema, sumanget deui.
Urang nangtung di dieu pikeun cinta, digerakkeun ku katengtreman. Hayu merpati ngapung, pamitan ka perang!
detik, menit, jam, éta diitung. Disambung ku seuneu, ngan hiji percikan nu leungit.
Urang yakin urang bisa ngarobah dunya ieu! – Kumaha? Bro, urang terang urang bisa ngarobah dunya ieu!
Aranjeunna henteu wawuh wates nagara, buta warna, , sarta ku kituna buta – cocog jeung jalma-jalma di sayap katuhu pisan.
Urang téh parobahan di dunya, nu napsirkeun tanda-tanda jaman. Teu aya patalékan, henteu, urang geus siap pikeun bertindak.
Hayu urang kumpul babarengan di sakuliah dunya, pas di tengah kajadian, langsung,
nalika hiji generasi nyieun sajarah. Hayu atuh!
Urang diilhaman ku cinta, urang cicing di dieu, urang cicing.
Naon waé nu kajadian, urang tetep di dieu, urang tetep di dieu.
Urang teu hayang bersaing deui, urang hayang gawé bareng silih.
Urang hayang nyiptakeun babarengan, pikeun ngajadikeun Bumi hiji planét anu pantes diwariskeun.
Kusabab urang teu reueus kana pakarang pamusnah massal, sakabéh plastik anu urang buang kana sagara.
Kontribusi umat manusa kana parobahan iklim – ieu téh kacida pengecutna pikeun ninggalkeun warisan ieu ka barudak urang.
Urang téh pamikir kritis, bébas jeung tekad pikeun ngarobah dunya.
Seruan pikeun mikir deui, kaayaan anu béda pikeun lingkungan urang, sasatoan, jeung nagara-nagara.
Urang geus cukup, urang teu hayang dibohong deui.
Urang téh rahayat! Urang teu butuh panglinda, urang teu kungsi hayang hiji. Ayeuna urang nangtung di
dieu kalayan tentrem, ieu téh pemberontakan urang!
Urang diilhaman ku cinta, urang cicing di dieu, urang cicing.
Naon waé anu kajadian, urang bakal tetep di dieu; urang bakal cicing di dieu.
Sobat-sobat di dieu di Berlin! Persis ieu rarasaan, rasa silih pikanyaah. Urang bakal ngarobah dunya ieu. Urang keur dina
prosés ngarobah dunya ieu jeung ngajadikeunana rada leuwih hadé.
Jadi Berlin, hayu atuh urang dengekeun, urang bakal nyanyi deui babarengan: Urang – hayu atuh!
...cicing di dieu.
Urang diilhaman ku cinta, urang cicing di dieu, urang cicing.
Naon waé anu kajadian, urang bakal tetep di dieu; urang bakal cicing.
Urang diilhaman ku cinta, urang cicing di dieu, urang cicing.
Naon waé anu kajadian, urang bakal tetep di dieu, urang bakal tetep di dieu.
Abdi hoyong ngucapkeun nuhun ka anjeun, Berlin, sareng abdi ngalakukeunana kalayan handap
asor anu pangluhurna, tunduk di payuneun anjeun.
Hatur nuhun parantos aya di dieu sareng ngirim pesen katengtreman!
Hatur nuhun pisan!
Hatur nuhun pisan, Berlin!