אכטונג, אכטונג, דער ווירוס פֿון פֿרײַהייט, שלום און אמת האָט זיך אויסגעבראָכן.
יאָ, אמת איז אַ טאָכטער פֿון צײַט, און ער קומט שטענדיק צום ליכט, נישט געקוקט ווי טיף ער איז פאַרבאָרגן אָדער ווי
שטאַרק ער איז באַגראָבן אונטער ליגנס. זײַנע שטראַלן וועלן דורכברעכן די פינצטערניש און באַלײַכטן די וועלט.
און מיר האָבן אַ קורצן ווידעאָ וועגן דער טעמע וואָס איך וואָלט אײַך געוויזן: "אַז יעדער קען עמעצן וואָס איז געשטאָרבן פֿון
קאָראָנאַווירוס." "ווער עס פֿאַרטומלט מענטשן, וואָס מאַכט זיי פֿילן אומזיכערקייט, אויפֿרעגונג
און מורא אָן קיין סיבה, טוט דעם טײַוולס אַרבעט."
סעבאַסטיאַן קורץ, האָט דײַן מאַמי דיר נישט געזאָגט אַז דו זאָלסט נישט ליגן? "אין עסטרײַך, שווייץ און דײַטשלאַנד וועלן
מיר באַלד האָבן אַ סיטואַציע, וווּ יעדער ווייסט עמעצער וואָס איז געווען בײַ אַ קווירדענקען דעמאָנסטראַציע."
יאָ, איך האָב אויסגעקליבן דעם מוטטאָ פֿאַר דעם צוזאַמענקום: אייניקייט, גערעכטיקייט און פרייהייט. ווײַל אין אונדזער
קאָנסטיטוציע ליגט אַזוי פיל חכמה. און איך וויל ניצן די געלעגנהייט צו ווידער דאַנקען די מאַמעס און טאַטעס פֿון דער קאָנסטיטוציע
פֿאַר די פֿאָרויסזיכט מיט וועלכער זיי האָבן געאַרבעט.
איז קאַראָ דאָרט? איז קאַראָ דאָרט?
אונדזער נאַציאָנאַלער הימען זאָגט: "אייניקייט און גערעכטיקייט און פרייהייט" און ער זאָגט נישט: "אומאייניקייט און אומגערעכטיקייט
און מאַנגל אין פרייהייט". און ווערטער, ווערטער האָבן באַטײַטונג.
אומשטימונג פירט צו אומגערעכטיקייט און צו אַ מאַנגל פֿון פרייהייט. און אין אַלע קאָנפליקטן אין אונדזער באַוועגונג זאָלן מיר שטענדיק
געדענקען אַז מיר שטרעבן צו אַ געמיינזאַמער, גרעסערער ציל – און דאָס איז צו לעבן אין אַ
פרייע, האַרמאָנישע און זעלבסטבאַשטימטע וועלט.
און אַזוי וויל איך אייך בעטן, אַז איר זאָלט דאָס אינערלעכן מאַכן, עס פילן און דערפֿאַרן וואָס אייניקייט פילט זיך
ווי. געדענקט דעם מאָמענט און שפּייַכערט עס אין אייערע הערצער.
"אייניקייט, גערעכטיקייט און פֿרײַהייט פֿאַר דעם דײַטשן פֿאָטערלאַנד. לאָמיר אַלע שטרעבן דערפֿאַר,
ברודערלעך, מיט האַרץ און האַנט. אייניקייט, גערעכטיקייט און פֿרײַהייט זענען דער צוזאָג פֿון גליק.
בליע אין דער פּראַכט פֿון דעם גליק, בליע דײַטש פֿאָטערלאַנד. בליע אין דער פּראַכט פֿון דעם גליק, בליע דײַטש פֿאָטערלאַנד.
סענסאַציאָנעל.
(דו בלײַבסט דאָרט, ריכטיק? אקעי.)] אַ גרויסן דאַנק, טײַערע קאַראָ. און איך האָב נאָך עפּעס פֿאַר אונדז, ווײַל מיר האָבן
זונשײַן אין אונדזערע הערצער. און ווען מיר האָבן זונשיין אין אונדזערע הערצער, ווייסן מיר אַז אַלץ איז גוט. ווײַל
די זון שײַנט שטענדיק, אפילו ווען וואָלקנס דעקן דעם הימל.
און די זון שײַנט שטענדיק אין אונדזערע הערצער, אפילו ווען אונדזערע געדאַנקען און אונדזערע הערצער ווערן פֿאַרדעקט. אפילו אין פינסטערע
צײַטן, ווי ווען איך בין געווען אין טורמע, קענען מיר געדענקען די זון אין אונדזערע הערצער, לאָזן זי שײַנען, און
זי גיט אונדז שטאַרקייט און ענערגיע פֿאַר שווערע מאָמענטן.
ווונדערלעך, לאָמיר אָנהייבן, בערלין, איך וויל דיך הערן. מיר טוען דאָס שוין צען יאָר. אַ, ווונדערלעך, מיר זענען נאָך דאָ.
מיר ווילן זען ענדערונג, ניט מער אַרומגיין אין קרײַזן, איבערפֿלאָסן מיט געדאַנקען אין אַ קראַנקער
סיסטעם, אונדזערע שטימען קלינגען אַרויס, אויפֿגעלעבט.
מיר שטייען דאָ פֿאַר ליבע, באַוועגט פֿון שלום. לאָז די טויבן פֿליען, אַדיוואָי צו מלחמה!
סעקונדעס, מינוטן, שעהן, זיי ציילן. פֿאַרבונדן דורך פֿײַער, נאָר אַ שפּאַרק פֿעלט.
מיר גלייבן אַז מיר קענען טוישן די וועלט! – ווי? מאַן, מיר ווייסן אַז מיר קענען טוישן די וועלט!
זיי קענען נישט דערקענען קיין נאַציאָנאַלע גרעניצן, זעען נישט קיין קאָליר, און דעריבער זענען זיי
בלינד – פּאַסיק מיט מענטשן פֿון דער רעכטער פֿליגל.
מיר זענען דער חילוק אין דער וועלט, אויסטײַטשן די צייכנס פֿון דער צײַט. קיין פֿראַגע, ניין, מיר זענען גרייט צו האַנדלען.
לאָמיר זיך צוזאַמען טרעפֿן איבער דער גאַנצער וועלט, גלייך אין דער מיטן, לעבעדיק, בשעת אַ דור מאַכט געשיכטע. קום אויף!
מיר זענען אינספּירירט פֿון ליבע, מיר בלײַבן דאָ, מיר בלײַבן.
נישט געקוקט אויף וואָס פּאַסירט, מיר בלײַבן דאָ, מיר בלײַבן.
מיר ווילן ניט מער קאָנקורירן, מיר ווילן מיט איינאנדער קאָאָפּערירן.
מיר ווילן צוזאַמען שאַפֿן, צו מאַכן די ערד אַ פּלאַנעט וואָס איז ווערט צו ירושה נעמען.
ווײַל מיר זײַנען נישט שטאָלץ אויף די וואַפֿן פֿון מאַסן־פֿאַרניכטונג, אַלע די פּלאַסטיק
וואָס מיר האָבן אין די אקעאַנען געוואָרפֿן.
דער בײַטראָג פֿון דער מענטשהייט צום קלימאַט־ענדערונג – עס איז גאָר פחדלעך צו לאָזן דעם ירושה פֿאַר אונדזערע קינדער.
מיר זענען קריטישע טראכטער, פֿרײַ און באַשלאסן צו טוישן די וועלט.
רוף צו איבערטראַכטן, אַנדערע אומשטאנדן פֿאַר אונדזער סביבה, חיות און לענדער. מיר האָבן גענוג, מיר ווילן נישט מער געלאָגנט ווערן.
מיר זענען די מענטשן! מיר דאַרפֿן נישט קיין שומר, מיר האָבן קיינמאָל נישט געוואָלט איינעם. און איצט
שטייען מיר דאָ אין שלום, דאָס איז אונדזער אויפשטאַנד!
מיר זענען אינספּירירט פֿון ליבע, מיר בלײַבן דאָ, מיר בלײַבן.
ניט געקוקט אויף וואָס עס פּאַסירט, וועלן מיר דאָ בלײַבן; מיר וועלן בלײַבן.
טײַערע פֿרײַנד דאָ אין בערלין! פּונקט דאָס געפיל, דאָס געפיל פֿון צוזאַמענהייט. מיר וועלן טוישן די וועלט. מיר זײַנען
אין פּראָצעס צו טוישן די וועלט און מאַכן זי אַ ביסל בעסער.
אַזוי, בערלין, לאָמיר עס הערן, מיר וועלן עס ווידער צוזאַמען זינגען: מיר – קום אויף!
...בלײַב דאָ.
מיר זענען אינספּירירט פֿון ליבע, מיר בלײַבן דאָ, מיר בלײַבן.
נישט געקוקט אויף וואָס פּאַסירט, וועלן מיר דאָ בלײַבן; מיר וועלן בלײַבן.
מיר זענען אינספּירירט פֿון ליבע, מיר בלײַבן דאָ, מיר בלײַבן.
עס מאַכט נישט אויס וואָס פּאַסירט, מיר בלײַבן דאָ, מיר בלײַבן דאָ.
איך וויל אײַך דאַנקען, בערלין, און איך טאָן דאָס מיט דער גרעסטער עניוות, בוקנדיק זיך פֿאַר אײַך.
אַ דאַנק אַז איר זענט דאָ און שיקט אַ באָטשאַפֿט פֿון שלום!
אַ גרויסן דאַנק!
אַ גרויסן דאַנק, בערלין!