Belə açıq səhnədə bu olduqca çətindir, çünki ya o istiqamətə baxırsınız və onlar yalnız
arxanı görəcəklər, ya da o istiqamətə baxırsınız.
Yaxşı, indi yalnız bu görüşün iştirakçıları var.
Əvvəlcə, hamınızın burada olmasına çox şadam.
Çox sağ olun.
Salam, Berlin.
Almaniyanın hər yerindən hər kəsə salam.
Məndən təhsil və ya keçmişlə barışma mövzusunda bir neçə söz deməyim xahiş olunub.
Niyə keçmişlə barışmağımdan danışmalıyam?
SWR-dən bir jurnalist burada keçirilən qeyri-rəsmi mətbuat konfransımızda bu sualı verdi.
SWR jurnalisti cənab Ballveqdən soruşdu: "Niyə əslində keçmişi yenidən qiymətləndirmək istəyirsiniz?"
Onlar dəqiq olaraq nəyi yenidən qiymətləndirmək istəyirlər?
Çünki Maykl cavabı verib, mən də cavabımı yenidən səhnədə vermək istəyirəm.
SWR-dən olan həmkarıma deyərdim:
Niyə Paul Schreier-dən soruşmursunuz?
Aya Velasquez-dən soruşun.
Dr Christian Hafner-ə soruşun.
Jurnalist kimi çalışanlardan soruşun – aparıcı mediada və ya əsas axında yox, istədiyiniz adla çağırın, frilans jurnalistlərdən.
Dövlət maliyyələşməsi almayan, lakin sərbəst şəkildə fəaliyyət göstərməli və özlərini
maliyyələşdirmək üçün yollar tapmalı olan şəxslər.
Bu həmkarlarınızdan, jurnalist həmkarlarınızdan soruşun ki, yenidən qiymətləndirmə nə deməkdir.
Keçmişlə barışmağın mənası ilk növbədə sual verməkdir, sadəcə razılıqla baş əymək yox, sual verməkdir.
Və bu, həmin həmkarların etdiyi idi.
Və bu həmkarlar Robert Koch İnstitutunun və koronavirus böhran idarəetmə komandasının protokollarını qismən
məhkəmə yolu ilə, qismən sızmalar nəticəsində əldə ediblər.
Və əziz SWR jurnalistləri, əgər fərq etməmisinizsə:
Biz İkinci Dünya Müharibəsindən bəri Federal Respublikası Almaniyada əsas insan
hüquqlarına ən ciddi müdaxilələrin şahidi olmuşuq.
Və onlar bizdən əslində nə ilə barışmağımız lazım olduğunu soruşanda, bu illərin arxamızda qalmasına təəccüblənmirəm.
Çünki dördüncü hakimiyyət rolunu oynayıb lazım gəldikdə müdaxilə etməli olan jurnalistlər sual
vermək öhdəliklərini tamamilə yerinə yetirməyiblər.
Və burda heç bir yenidən qiymətləndirmə istənmədiyi, burda heç bir yenidən qiymətləndirmə istənmədiyi başa düşüləndir.
Və yenidən qiymətləndirmə həm də siyasi yenidən qiymətləndirmə olardı.
Yenidən qiymətləndirmə istintaq komitəsi, yəni sorğu-sual komissiyası yaratmaq deməkdir.
Görə bilərsiniz ki, siyasətçilər üçün bununla barışmaq nə qədər çətindir.
Amma bu, əlbəttə ki, başa düşüləndir.
Niyə törədənlər öz hərəkətlərini izah etməlidirlər?
Bu, Berlin polisi üçün də eyni olar: onlara sonradan özləri qiymətləndirməyə icazə vermək ki, hər
şeyi düzgün edib-etmədiklərini müəyyən etsinlər.
Beləliklə, soruşuram: media işıqlandırması haradadır?
Amma mən həmçinin əsas axından iki adı da qeyd etmək istərdim ki, onlar burada, bu səhnədə və
bu auditoriyanın qarşısında qeyd olunmalıdır.
Onlar Jürgen Mladek – təəssüf ki, yaxınlarda vəfat edib – Nordkurier qəzetinin sabiq baş redaktoru, və Simone Schamann.
Simone Schamann indi Nius-da işləyir.
Və Simone Schamann artıq Nordkurier üçün o kritik sualları verib ki, əsas kütləvi informasiya
vasitələri onları hələ vaxtı çatmamışkən verməlidirlər.
O, hətta Mətbuat Şurasından xəbərdarlıq aldı.
İndi diqqətlə dinlə:
Simone Schamann Mətbuat Şurası tərəfindən onun məqalələrinin Almaniyada peyvənd olunma istəyinin
azalmasına səbəb olacağı əsas gətirilərək tənbeh edilib.
O vaxta qədər mən Almaniyada Mətbuat Şurasının insanların peyvənd olunmağa razı olub-olmamasına cavabdeh olduğunu bilmirdim.
Bütün bunlar keçmişlə barışmağın nəyi ilə əlaqədardır?
Buna baxanda, bununla kim məşğul olmalıdır?
Mən bir neçə həmkarıma ilə birlikdə öz mərkəzimi yaratmışam.
Yəni insanlıq əleyhinə cinayətlərin araşdırılması, yenidən qiymətləndirilməsi, hüquqi
təqibi və qarşısının alınması mərkəzidir.
Çox adam həmişə soruşur: niyə insanlığa qarşı cinayətlər?
Çünki burada yaşadığımız insanlığa qarşı cinayətlər idi.
İnsanlar təqib olunub.
Həkimlər bu gün də təqib olunur.
Həkimlər işlərini yerinə yetirdiklərinə görə həbsxanaya göndərilirlər.
Mənim həmkarım Rainer Füllmich Göttingen həbsxanasındadır.
O da böyük bir maarifçi idi.
Barışma yalnız siyasi şəraiti dəyişdiksə baş verə bilər.
Çünki özümüzü tapdığımız siyasi şərait, sadəcə hakimiyyəti təslim etdiyimiz bu vəziyyət, heç vaxt
düzgün yenidən qiymətləndirməyə gətirib çıxarmayacaq.
Çünki, dediyim kimi, o zaman törədənlər özləri etdikləri ilə barışmalı olacaqdılar.
Heç kəs insanlığa qarşı bu cinayətlərin törədilməsində iştirak edənlərin ayağa qalxıb
"Bəli, biz etdik" deyəcəyini güman edə bilməz.
Və indi biz özümüz seçdiyimiz hakimlər qarşısında, özümüz seçdiyimiz prokurorlar qarşısında məhkəmə
qarşısına çıxmaq istəyirik ki, onlar bizim etdiyimiz işin düzgün olub-olmadığını hökm etsinlər.
Üç ay əvvəl, RKI sənədləri sızdırılmadan əvvəl, hakimlər hamısı mənə demişdilər ki, o vaxt hər şeyi düzgün etmişdilər.
İndi bu hakimlərdən qəflətən keçmişi gözdən keçirməyə başlamaq tələb olunur. Bu da işə yaramayacaq.
Bu yalnız əgər
Ralf Boes bunu yeni elan edib və mən Ralf Boes və bir çox başqaları ilə razıyam. Zəhmət
olmasa, onun qeyd etdiyi vebsayta nəzər yetirin.
Məncə, biz federal dövlətlərdən keçməliyik.
Hər federal dövlətdə bizim öz konstitusiyamız var.
Və onlar ayrı konstitusiyalar olduğundan, federal dövlətin hər bir konstitusiyası bu konstitusiyalara düzəliş etməyə imkan verir.
Güc əlimizdədir.
Sən sadəcə bunu bilmirsən.
Rainer Mausfeld həmişə deyir ki, işdə çox istedadlı illyuzionistlər var.
Biz demokratiya illüziyasında yaşayırıq.
İddia olunur ki, bizdə demokratiya var.
Amma bizdə yalnız nümayəndəlik demokratiyası var.
Və nümayəndə demokratiyası əslində hələ də aristokratiya və ya oliqarxiyada yaşadığımız faktının sadəcə örtüyüdür.
Amma nümayəndə demokratiyası, nümayəndə demokratiyası demokratiyanın əksidir.
Çünki təmsilçi demokratiya sizə yalnız hər dörd ildən bir sizi idarə edənləri seçməyə imkan verir.
Amma yalnız üzərinizdə hökmranlıq edənlərin kiçik bir dairəsindən.
Siz siyasətin məzmunu, siyasi tədbirlər və siyasətin qaydaları barədə qərar vermək üçün heç bir şansınız yoxdur.
Halbuki sən və mən bu ölkənin əhalisiyik.
Bu isə o deməkdir ki, biz bu gücü federal dövlətlərdə ələ keçirə bilərik.
Bu güc məsələsidir.
Son dörd il ərzində yaşadığımızlara görə biz, əhali olaraq, hakimiyyət sualını verməliyik.
Və əgər biz bunu etməsək, sadəcə adı çəkilməsi qadağan olunan jurnalın qadağası ilə bunun baş verdiyini
gördük, çünki əks halda bizə qoyulmuş şərtləri pozmuş olarıq.
Bu jurnalda nə olduğu vacib deyil.
Dövlət mətbuatı senzura edəndə yenidən qiymətləndirmə olmur.
Sonra yalnız hökmranlıq qalır və biz ona qarşı birlikdə özümüzü müdafiə etməliyik.
Mən başlayım.
Sabahdan etibarən ZAAVV mobil ilə tur edəcəyəm, orada belə yazılıb.
4 avqustdan, yəni sabahdan, 22 sentyabra qədər Saksoniya, Türingiya və Brandenburqdan keçməklə.
Mən bu üç ölkəni gəzirəm, çünki hər birində dövlət seçkiləri keçirilir.
Və mən bu ölkələrdəki insanları konstitusiyalarını dəyişməyə və deməyə təşviq etmək istərdim:
Gələcəkdə biz xalq olaraq son sözü demək istəyirik, sözlərimə yadınızda saxlayın.
Biz hər siyasi qərarı sorğu-sual etmək, əngəlləmək və qarşısını almaq imkanına malik olmaq istəyirik.
Bu, xalq olaraq bizim haqqımızdır.
Və sonra, buradan əvvəl verilən suala cavab vermək üçün.
O zaman ekipajın olub-olmamasının heç bir əhəmiyyəti yoxdur, çünki biz insanlar gücü öz əlimizə götürürük.
Və indi, yekunlaşdıraraq, bir daha demək istərdim ki, çoxlu insanlar... Ah, həmçinin qeyd etməliyəm ki, ZAAVV
mobilində bizim çoxlu işçilərimiz və çoxlu köməkçilərimiz var.
Məsələn, broşürlər, poçt kartları, ÜST müqaviləsi haqqında poçt kartları var.
Bu gün mütləq ÜST sazişi barədə hesabatlar olacaq.
Mənə tez-tez soruşurlar ki, səhnədə çıxış etməyə, ölkə üzrə turne keçirməyə, orada olmağa və
məhkəmə proseslərindən keçməyə necə davam edirsən.
Bu gücü necə qoruyub irəliləməyi necə bacarırsan?
Mən bir şey demək istəyirəm.
Mənim üçün bunun başqa yolu yoxdur.
Bu bizim gələcəyimizdir, bu uşaqlarımızın gələcəyidir və bu nəvələrimizin gələcəyidir.
Ya onu başqalarına həvalə edirik, gələcəyi başqalarına buraxırıq, ya da onu öz əlimizə alırıq.
Mənim üçün bu barədə heç bir şübhə yoxdur. Biz bu gələcəyi öz əlimizə götürürük.
Və demək istədiyim son bir şey.
Biz artıq aparıcı və əsas kütləvi informasiya vasitələrini tənqid etmişik.
Amma unutma, bizim çoxlu alternativ media var.
Bizdə çoxlu əla proqramlar var: Kontrafunk, Radio Morgenröte, Apolut, Klartext, Bürgerzeitung və nəhayət,
amma ən azı önəmlisi deyil, mənim üçün də çox vacib olan bir şey: demokratik müqavimət.
Dörd ildir ki, demokratik müqavimət sizin yoldaşınızdır.
Əlbəttə ki, mən hamısını qeyd etməmişəm; daha çoxu var.
Və demokratik müqavimətin hazırda çoxlu əla yeni layihələri var.
Bunu da yoxlayın. Amma alternativ mediaya keçin.
Əslində, bunlar artıq alternativ media sayılmır.
Əslində, bunlar əsas kütləvi informasiya vasitələridir, digərləri isə alternativ media deyil, sadəcə köhnə mediadır.
Sülh, azadlıq, öz müqəddəratını təyinetmə!