На толку отворена сцена е прилично тешко, бидејќи или ќе погледнеш во таа насока и тогаш тие ќе го
видат само твојот грб, или ќе погледнеш во таа насока.
Па, сега тука се само учесниците на овој состанок.
Прво и основно, ми е драго што сите сте тука.
Многу ви благодарам.
Здраво, Берлин.
Здраво на сите од сите краеви на Германија.
Ме замолија да кажам неколку зборови на тема образование или помирување со минатото.
Зошто треба да зборувам за помирување со минатото?
Новинар од SWR штотуку го постави ова прашање за време на нашата импровизирана прес-конференција овде.
Журналистот на SWR го праша г-дин Балвег: "Зошто всушност сакате да го преиспитате минатото?"
Што точно сакаат да преоценат?
Бидејќи Мајкл го даде својот одговор, би сакал повторно да го дадам мојот одговор на сцената.
Би му рекол на мојот колега од SWR:
Зошто да не го прашате Пол Шраер?
Прашајте ја Аја Веласкез.
Прашајте го д-р Кристијан Хафнер.
Прашајте ги оние што работат како новинари, не за водечките медиуми или за мејнстримот, како и
да го нарекувате, туку како слободни новинари.
Тие што не добиваат државно финансирање, туку мораат да работат слободно, мораат да најдат начини да се финансираат.
Прашајте ги овие колеги, колеги-новинари, што значи преиспитување.
Соочувањето со минатото значи пред сè поставување прашања, а не само кимање со главата во
знак на согласност, туку поставување прашања.
И тоа е она што го направија овие колеги.
А овие колеги ги добиле записниците од Институтот "Роберт Кох" и од тимот за управување со кризата со коронавирусот, делумно
преку правни постапки, а делумно преку протекување на информации.
И драги новинари во SWR, во случај да не сте забележале:
Искусивме најзначајни нарушувања на основните човекови права во Сојузната Република Германија од Втората светска војна.
И кога ќе прашаат што навистина треба да прифатиме, не ме изненадува што тие години се зад нас.
Затоа што новинарите, чија работа е да интервенираат како четврта власт кога е потребно и да
поставуваат прашања како четврта власт, целосно провалија.
И е разбирливо дека овде не се посакува преоценка, дека овде не се посакува преоценка.
И преиспитувањето исто така би било политичко преиспитување.
Преиспитувањето би значело формирање истражна комисија.
Можете да видите колку е тешко за политичарите да се помират со ова.
Но тоа е разбирливо, секако.
Зошто самите сторители треба да ги објаснат своите постапки?
Тоа би било исто како да им дозволиме на полицијата овде во Берлин сама да процени
понатаму дали направила сè како што треба или не.
Затоа прашувам, каде е медиумското покривање?
Но, би сакал исто така да споменам две имиња од мейнстримот кои треба да се споменат овде, на оваа сцена и пред оваа публика.
Тие се Јирген Младек – кој, за жал, неодамна почина – поранешен главен уредник на весникот "Нордкуриер", и Симон Шаман.
Симон Шеман сега работи во Ниус.
А Симоне Шаман веќе ги постави критичките прашања за "Нордкуриер" што мейнстрим медиумите требаше да ги
постават кога сè уште не беше соодветно да го сторат тоа.
Таа дури доби забелешка од Советот за печат.
Сега слушајте внимателно:
Симонe Шаман беше опомената од Советот за печат со образложение дека нејзините статии ќе доведат до
намалување на подготвеноста за вакцинација во Германија.
Дотогаш не знаев дека Советот за печат во Германија е одговорен за тоа дали луѓето ќе сакаат да се вакцинираат или не.
Што сето ова има врска со помирувањето со минатото?
Кога ќе го погледнеме тоа, кој треба да се занимава со него?
Со неколку колеги основав свој центар.
Тоа е, центар за истрага, преиспитување, правно гонење и спречување на злосторства против човечноста.
Многу луѓе секогаш прашуваат, зошто злосторства против човечноста?
Бидејќи она што го доживеавме овде беа злосторства против човештвото.
Луѓето биле прогонувани.
Лекарите и денес се прогонуваат.
Лекарите се испраќаат во затвор затоа што ја вршат својата работа.
Мојот колега Рајнер Фулмих е во затвор во Геттинген.
И тој, исто така, беше голем просветител.
Помирувањето може да се случи само ако ги промениме политичките околности.
Бидејќи политичките околности во кои се наоѓаме, каде што едноставно се откажуваме од власта,
никогаш нема да доведат до правилно преиспитување.
Бидејќи, како што реков, тогаш сторителите самите ќе мора да се соочат со она што го направиле.
Никој не може да претпостави дека оние кои ги извршиле овие злосторства против човечноста ќе
станат и ќе кажат: Да, ние го направивме тоа.
А сега сакаме да бидеме судени пред судиите што самите ги избравме, пред обвинителите што самите ги
избравме, за да можат да пресудат дали тоа што го направивме беше правилно или погрешно.
Пред три месеци, пред да бидат протечени RKI-документите, сите судии ми рекоа дека тогаш направиле сè како што треба.
Сега се очекува овие судии одеднаш да почнат да го прегледуваат минатото. Ни тоа нема да успее.
Тоа ќе работи само ако
Ралф Боес штотуку го објави тоа, и јас се согласувам со Ралф Боес и со многумина други. Ве
молам погледнете ја веб-страницата што ја спомна.
Верувам дека треба да поминеме низ федералните држави.
Во секоја федерална држава имаме сопствен устав.
И бидејќи се одделни устави, секој од уставите во федералната држава ни овозможува да ги менуваме овие устави.
Ние ја имаме моќта во нашите раце.
Ти едноставно не знаеш.
Рајнер Маусфелд секогаш вели дека има некои многу талентирани илузионисти на дело.
Живееме во илузија на демократија.
Се тврди дека имаме демократија.
Сепак, ние имаме само претставничка демократија.
А претставничката демократија е навистина само прикривка за фактот дека сè уште живееме во аристократија или олигархија.
Но претставничка демократија, претставничка демократија, е спротивност на демократија.
Бидејќи единственото нешто што претставничката демократија ви овозможува да го направите е да ги
избирате оние што владеат над вас на секои четири години.
Но само од мал круг на оние што владеат над вас.
Вие апсолутно немате никаква шанса да одлучувате за содржината на политиката, за политичките мерки, за правилата на политиката.
Иако ти и јас сме населението на оваа земја.
Ова, сепак, значи дека можеме да ја искористиме оваа моќ во федералните држави.
Тоа е прашање на моќ.
По она што го доживеавме во последните четири години, ние како население мораме да го поставиме прашањето за моќта.
И ако не го направиме тоа, само што видовме како се случи со забраната на списанието чие име не сме смееле да го споменеме,
бидејќи инаку би ги прекршиле условите што ни се наметнати.
Не е важно што има во овој магазин.
Кога државата ја цензурира пресата, нема преиспитување.
Тогаш останува само доминација, и ние мораме заедно да се одбраниме од неа.
Ќе почнам.
Почнувајќи од утре, ќе турнеам со ZAAVV мобил, пишува таму.
Од 4 август, односно утре, до 22 септември низ Саксонија, Тјурингија и Бранденбург.
Ги посетив трите земји затоа што во секоја од нив се одржуваат државни избори.
И би сакал да ги охрабрам луѓето во овие земји да ги променат своите устави и да кажат:
Во иднина, ние како народ сакаме да имаме последната реч, и запомнете ги моите зборови.
Сакаме да можеме да ги доведуваме во прашање, да ги попречуваме и да ги спречуваме сите политички одлуки.
Тоа е правото што го имаме како народ.
И потоа, за да одговорам на прашањето што претходно произлезе одовде.
Тогаш воопшто не е важно дали има екипаж или не, бидејќи ние луѓето ја преземаме контролата.
И сега, заклучно, сакам уште еднаш да кажам дека многу луѓе... О, треба да споменам и дека многу наши вработени
и многу помагачи работат во мобилната единица на ZAAVV.
Има летоци, разгледници, разгледници за договорот на СЗО, на пример.
Сигурно ќе има извештаи за договорот на СЗО денес.
Често ме прашуваат како успеваш да продолжиш да настапуваш на сцената, да патуваш низ земјата, да
бидеш таму и да ги поминуваш судските постапки.
Како успеваш да ја имаш оваа сила и да продолжиш понатаму?
Сакам да кажам една работа.
За мене нема алтернатива на ова.
Тоа е нашата иднина, тоа е иднината на нашите деца и тоа е иднината на нашите внуци.
Или ја препуштаме на другите, ја препуштаме иднината на другите, или ја земаме во свои раце.
И за мене нема никакво сомневање. Ние ја преземаме оваа иднина во свои раце.
И уште една последна работа да кажам.
Сега ги критикувавме водечките и главните медиуми.
Но не заборавај, имаме толку многу алтернативни медиуми.
Имаме толку многу одлични програми, без разлика дали станува збор за Контрафунк, Радио Моргенроте, Аполут, Клартект,
Бугерцајтунг и, конечно, но не и најмалку важно, што исто така ми е многу важно, демократскиот отпор.
Четири години демократскиот отпор беше ваш придружник.
Секако, не ги споменав сите; има уште многу.
И демократскиот отпор во моментов има многу одлични нови проекти.
Провери го и тоа. Но оди на алтернативните медиуми.
Всушност, овие веќе не се алтернативни медиуми.
Всушност, тие се мейнстрим медиуми, а другите не се алтернативни медиуми, туку едноставно старите медиуми.
Мир, слобода, самоопределување!