Jest to dość trudne na tak otwartej scenie, ponieważ albo patrzysz w tym kierunku, a oni są
odwróceni do ciebie plecami, albo patrzysz w tym kierunku.
Cóż, teraz są tylko uczestnicy tego spotkania.
Przede wszystkim cieszę się, że wszyscy tu jesteście.
Dziękuję bardzo.
Witaj Berlin.
Witam wszystkich ze wszystkich części Niemiec.
Otrzymałem zadanie powiedzenia kilku słów na temat oświecenia lub ponownej oceny.
Dlaczego powinienem mówić o reprocessingu?
Dziennikarz z SWR właśnie zadał to pytanie podczas zaimprowizowanej konferencji prasowej.
Dziennikarz SWR zapytał pana Ballwega, dlaczego właściwie chce pan ponownej oceny?
Nad czym tak naprawdę chcą pracować?
Ponieważ Michael udzielił już odpowiedzi, chciałbym udzielić jej ponownie na scenie.
Powiedziałbym koledze z SWR:
Dlaczego nie zapytasz Paula Schreiera?
Zapytaj Aya Velasquez.
Zapytaj dr Christiana Hafnera.
Zapytaj tych, którzy pracują jako dziennikarze, nie w wiodących mediach lub głównym nurcie, jakkolwiek
chcesz ich nazwać, ale jako niezależni dziennikarze.
Którzy nie dostają państwowych pieniędzy, ale muszą pracować za darmo, którzy muszą zobaczyć, jak mogą się finansować.
Zapytaj tych kolegów, innych dziennikarzy, co oznacza ponowna ocena.
Pierwszym krokiem jest zadawanie pytań, a nie tylko przytakiwanie im.
I to właśnie zrobili ci koledzy.
I ci koledzy pozwali protokoły Instytutu Roberta Kocha, Jednostki Kryzysowej Corona,
częściowo dobrowolnie, częściowo poprzez przecieki.
I drodzy dziennikarze z SWR, na wypadek gdybyście nie zauważyli:
W Republice Federalnej Niemiec byliśmy świadkami najbardziej masowych naruszeń podstawowych
praw obywateli od czasów II wojny światowej.
A kiedy potem pytają, nad czym właściwie musimy pracować, nie jestem zaskoczony, że mamy za sobą te lata.
Ponieważ dziennikarze, którzy faktycznie mają za zadanie interweniować jako czwarta władza, jeśli to
konieczne, dociekać jako czwarta władza, całkowicie zawiedli.
I zrozumiałe jest, że nie jest tu pożądana ponowna ocena, że nie jest tu pożądana ponowna ocena.
Ponowna ocena byłaby również oceną polityczną.
Ponowna ocena oznaczałaby powołanie komisji śledczej.
Widać, jak trudno jest politykom się z tym pogodzić.
Jest to oczywiście zrozumiałe.
Dlaczego sami sprawcy mieliby rozwiązywać swoje przestępstwa?
Byłoby to tak samo, jakby policja w Berlinie mogła później sama ocenić, czy zrobiła wszystko dobrze, czy nie.
Pytam więc, gdzie są media?
Chciałbym również wspomnieć o dwóch nazwiskach z głównego nurtu, które należy wymienić
tutaj, na tej scenie i przed tą publicznością.
Są to Jürgen Mladek - który niestety zmarł niedawno - były redaktor naczelny Nordkurier i Simone Schamann.
Simone Schamann pracuje obecnie w firmie Nius.
A Simone Schamann już zadała krytyczne pytania dla Nordkuriera, które główny nurt powinien
był zadać, gdy nie było to jeszcze stosowne.
Otrzymała nawet naganę od Rady Prasowej.
A teraz słuchaj uważnie:
Simone Schamann została upomniana przez Radę Prasową, ponieważ jej artykuły
doprowadziłyby do spadku chęci do szczepień w Niemczech.
Do tego czasu nie zdawałem sobie sprawy, że zadaniem Rady Prasowej w Niemczech było zapewnienie, że
istnieje lub nie istnieje gotowość do szczepień.
Co to ma wspólnego z ponownym przetwarzaniem?
Jeśli tam zajrzymy, kto powinien wykonać tę pracę?
Wraz z kilkoma kolegami założyłem własne centrum.
Oznacza to Centrum Dochodzeń, Ponownej Oceny, Ścigania i Zapobiegania Zbrodniom Przeciwko Ludzkości.
Wiele osób zawsze pyta, dlaczego zbrodnie przeciwko ludzkości?
Ponieważ to, czego tu doświadczyliśmy, było zbrodnią przeciwko ludzkości.
Ludzie byli prześladowani.
Lekarze nadal są prześladowani.
Lekarze są więzieni za wykonywanie swojej pracy.
Mój kolega Rainer Füllmich przebywa w więzieniu w Getyndze.
Był także wielkim oświecicielem.
Możemy pogodzić się z przeszłością tylko wtedy, gdy zmienimy sytuację polityczną.
Ponieważ te warunki polityczne, które mamy, w których po prostu przekazujemy władzę, nigdy nie doprowadzą do przewartościowania.
Ponieważ, jak powiedziałem, wtedy sprawcy sami by się z tym pogodzili.
Nikt nie może zakładać, że ci, którzy popełnili te zbrodnie przeciwko ludzkości, wstaną i powiedzą: Tak, zrobiliśmy to.
A teraz chcemy postawić się przed sędziami, których sami wybraliśmy, przed prokuratorami, których sami wybraliśmy, aby
mogli osądzić, czy to, co zrobiliśmy, było słuszne, czy nie.
Sędziowie, którzy trzy miesiące temu, przed wyciekiem akt RKI, powiedzieli mi, że wszystko zrobili dobrze.
Ci sędziowie mają teraz pogodzić się z sytuacją. To również nie zadziała.
Będzie działać tylko wtedy, gdy
Ralf Boes właśnie to ogłosił, a ja zgadzam się z Ralfem Boesem, z wieloma ludźmi, i chciałbym, abyś
spojrzał na stronę internetową, o której wspomniał.
Myślę, że musimy przejść przez stany federalne.
W każdym kraju związkowym mamy własną konstytucję.
A ponieważ są to odrębne konstytucje, każda z konstytucji w państwie federalnym pozwala nam zmieniać te konstytucje.
Mamy władzę w naszych rękach.
Po prostu o tym nie wiesz.
Rainer Mausfeld zawsze powtarza, że w pracy są wielcy iluzjoniści.
Żyjemy w iluzji demokracji.
Twierdzi się, że mamy demokrację.
Mamy jednak tylko demokrację przedstawicielską.
A demokracja przedstawicielska jest tak naprawdę tylko przykrywką dla faktu, że wciąż żyjemy w arystokracji lub oligarchii.
Ale demokracja przedstawicielska, demokracja reprezentatywna, jest przeciwieństwem demokracji.
Ponieważ jedyną rzeczą, na którą pozwala ci demokracja przedstawicielska, jest
wybieranie tych, którzy rządzą tobą co cztery lata.
Ale tylko z małego kręgu tych, którzy cię kontrolują.
Nie masz żadnej szansy na decydowanie o treści polityki, o środkach politycznych, o zasadach polityki.
Nawet jeśli ty i ja jesteśmy mieszkańcami tego kraju.
Oznacza to jednak, że możemy przejąć tę władzę w krajach związkowych.
Jest to kwestia władzy.
Jako społeczeństwo musimy zadać sobie pytanie o władzę po tym, czego doświadczyliśmy w ciągu ostatnich czterech lat.
A jeśli tego nie zrobimy, jak właśnie widzieliśmy w przypadku zakazu dla magazynu, którego nazwy nie wolno nam
wymieniać, ponieważ w przeciwnym razie naruszylibyśmy przepisy.
Bez względu na zawartość tego magazynu.
Jeśli państwo, jeśli państwo cenzuruje prasę, nie ma ponownej oceny.
Wtedy jest tylko dominacja i musimy się przed nią wspólnie bronić.
Ja zacznę.
Od jutra będę podróżował z ZAAVV - Mobil, tak jest napisane.
Od 4 sierpnia, czyli jutra, do 22 września przez Saksonię, Turyngię i Brandenburgię.
Podróżuję przez te trzy kraje, ponieważ w każdym z nich odbywają się wybory stanowe.
Chciałbym zachęcić ludzi w tych krajach do zmiany konstytucji i powiedzenia:
W przyszłości my, jako naród - i zapamiętaj to słowo - chcemy mieć ostateczną władzę decyzyjną.
Chcemy mieć możliwość kontrolowania, utrudniania i zapobiegania każdej decyzji politycznej.
Takie mamy prawo jako naród.
A potem, odpowiadając na pytanie, które padło tutaj wcześniej.
Wtedy nie ma znaczenia, czy jest okupacja, czy nie, ponieważ my, ludzie, bierzemy władzę w swoje ręce.
A teraz, aby zakończyć, chciałbym jeszcze raz powiedzieć, że wiele osób... Och, powinienem również powiedzieć, że jest
też wielu naszych pracowników w ZAAVV mobile, wielu pomocników.
Są na przykład ulotki, pocztówki, pocztówki dotyczące traktatu WHO.
Traktat WHO jest z pewnością nadal przedmiotem doniesień.
Często jestem pytany, jak udaje ci się wciąż wychodzić na scenę, jeździć po różnych krajach, być tam, prowadzić sprawy sądowe.
Jak udaje ci się zachować tę siłę i iść dalej?
Chcę powiedzieć jedną rzecz.
Dla mnie nie ma alternatywy.
To nasza przyszłość, przyszłość naszych dzieci i przyszłość naszych wnuków.
I albo zostawimy przyszłość innym, albo weźmiemy ją w swoje ręce.
Dla mnie nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Bierzemy przyszłość w swoje ręce.
I ostatnia rzecz do powiedzenia.
Teraz skrytykowaliśmy wiodące i mainstreamowe media.
Ale nie zapominajmy, że mamy tak wiele alternatywnych mediów.
Mamy tak wiele wspaniałych programów, czy to Kontrafunk, czy to Radio Morgenröte, czy to Apolut, czy to Klartext,
gazeta obywatelska, i czy to tam z tyłu, i to jest również bardzo ważne dla mnie, demokratyczny opór.
Demokratyczny opór towarzyszył ci przez cztery lata.
Oczywiście nie wymieniłem ich wszystkich, jest ich znacznie więcej.
A demokratyczny ruch oporu ma obecnie wiele świetnych nowych projektów.
Tam też warto zajrzeć. Ale przejdź do alternatywnych mediów.
W rzeczywistości nie są to już alternatywne media.
W rzeczywistości są to media głównego nurtu, a pozostałe nie są mediami alternatywnymi, są po prostu starymi mediami.
Pokój, wolność, samostanowienie!