Éta rada hésé dina panggung kabuka sapertos kieu, sabab upami anjeun ningali ka arah éta, maranéhna ngan ukur
ningali tonggong anjeun, atawa anjeun ningali ka arah éta.
Nya, ayeuna ngan aya pamilon rapat ieu.
Kahiji-tama, abdi bungah yén anjeun sadayana aya di dieu.
Hatur nuhun pisan.
Halo, Berlin.
Halo sadayana ti sakumna bagian Jerman.
Abdi dipénta nyarios sababaraha kecap ngeunaan pendidikan atawa narima jaman baheula.
Naha abdi kedah nyarioskeun ngeunaan narima jaman baheula?
Saurang wartawan ti SWR kakara nanya patarosan ieu salila konperénsi pers dadakan di dieu.
Jurnalis SWR nanya ka Pak Ballweg, "Naha anjeun sabenerna hayang meunteun deui jaman baheula?"
Naon sabenerna anu rék maranéhna taksir deui?
Kusabab Michael parantos masihan jawaban, abdi hoyong masihan jawaban abdi deui di panggung.
Abdi badé nyarios ka kolega abdi ti SWR:
Naha henteu naros ka Paul Schreier?
Tanya ka Aya Velasquez.
Tanya ka Dr Christian Hafner.
Tanya ka jalma-jalma anu digawé jadi wartawan, lain di média utama atawa arus utama, naon
waé nu rék disebut, tapi salaku wartawan lepas.
Maranéhna anu henteu nampi dana ti pamaréntah, tapi kudu digawé sacara mandiri sarta
milarian cara pikeun ngabiayaan dirina sorangan.
Tanya ka kolega ieu, wartawan sapagawean, naon hartina penilaian deui.
Nampi jaman baheula hartina kahiji jeung pangpentingna nanya, lain saukur ngangguk satuju, tapi nanya.
Sareng éta anu dilakukeun ku rerencangan ieu.
Sareng kolega-kolega ieu parantos meunangkeun notulén ti Institut Robert Koch sareng tim manajemen krisis
koronavirus, sabagian ngaliwatan tindakan hukum sareng sabagian deui ngaliwatan bocoran.
Sareng ka wartawan SWR anu dipikacinta, upami anjeun acan merhatikeun:
Urang parantos ngalaman palanggaran hak asasi manusa anu paling serius di Républik Federal Jerman saprak Perang Dunya Kadua.
Sareng nalika maranéhna naros naon anu sabenerna kudu urang tepungan, abdi henteu kaget yén
urang parantos ngaliwatan mangtaun-taun ieu.
Kusabab wartawan, anu tugasna pikeun campur tangan salaku wewenang kaopat nalika diperlukeun, pikeun
nanyakeun patarosan salaku wewenang kaopat, geus gagal pisan.
Sareng éta kaharti yén teu aya panilaian deui anu dipikahayang di dieu, yén teu aya panilaian deui anu dipikahayang di dieu.
Sareng penilaian deui ogé bakal janten penilaian deui politik.
Penilaian ulang bakal hartosna ngadegkeun komite panalungtikan, hiji komisi panalungtikan.
Anjeun tiasa ningali sabaraha héséna pikeun para politikus pikeun narima ieu.
Tapi éta mah kaharti, tangtu waé.
Naha para palaku sorangan kudu ngajelaskeun lampahna?
Éta bakal sarua jeung ngantep pulisi di dieu di Berlin mutuskeun sorangan engké naha
maranéhna geus ngalakukeun sagalana leres atawa henteu.
Janten abdi naros, dimana liputan média?
Tapi abdi ogé hoyong nyebatkeun dua nami ti arus utama anu kedah disebatkeun di dieu, di
panggung ieu sareng di hareupeun pamiarsa ieu.
Maranéhna nyaéta Jürgen Mladek – anu hanjakalna nembe tilar dunya – mantan pupuhu
redaksi koran Nordkurier, jeung Simone Schamann.
Simone Schamann ayeuna damel di Nius.
Sareng Simone Schamann parantos naroskeun patarosan kritis pikeun Nordkurier anu kuduna ditaroskeun ku média
arus utama nalika éta can merenah pikeun ditaroskeun.
Malahan manéhna meunang teguran ti Déwan Pers.
Ayeuna dengekeun kalayan taliti:
Simone Schamann geus ditegur ku Dewan Pers lantaran artikel-artikelna bakal nyababkeun
turunna kahayang pikeun divaksin di Jérman.
Nepika harita, abdi teu nyaho yén Dewan Pers di Jérman tanggung jawab pikeun mastikeun
naha jalma-jalma daék divaksin atawa henteu.
Naon patalina sadayana ieu jeung narima jaman baheula?
Lamun urang ningali éta, saha anu kudu ngurusna?
Abdi parantos ngadegkeun puseur sorangan sareng sababaraha kolega.
Éta téh puseur pikeun panalungtikan, panilaian deui, penuntutan hukum, jeung pencegahan kajahatan ngalawan kemanusiaan.
Loba jalma sok nanya, kunaon kajahatan ngalawan manusa?
Kusabab naon anu geus urang alami di dieu téh kajahatan ngalawan kemanusiaan.
Jalma-jalma geus dianiaya.
Dokter masih disiksa nepi ka ayeuna.
Dokter-dokter dihukum panjara lantaran ngalakukeun pagawéan maranéhna.
Réréncangan damel abdi Rainer Füllmich aya di panjara di Göttingen.
Manéhna ogé mangrupakeun pencerah anu hébat.
Rekonsiliasi ngan bisa kajadian lamun urang ngarobah kaayaan pulitik.
Kusabab kaayaan pulitik anu urang ayeuna aya di jerona, dimana urang saukur ngaleupaskeun kakawasaan,
moal kungsi ngarah kana panilaian deui anu leres.
Kusabab, sakumaha anu parantos abdi carioskeun, para palaku sorangan bakal kudu narima naon anu parantos maranéhna lakukeun.
Teu aya nu bisa nganggap yén jalma-jalma anu geus ngalakukeun kajahatan ngalawan kemanusiaan éta bakal
nangtung teras nyarios: "Sumuhun, kami nu ngalakukeunana."
Sareng ayeuna urang hoyong diadili di payuneun hakim-hakim anu geus urang pilih sorangan, di payuneun jaksa-jaksa anu
geus urang pilih sorangan, sangkan maranéhna tiasa nangtukeun naha naon anu geus urang lakukeun téh leres atawa salah.
Tilu bulan ka tukang, saméméh payil RKI bocor, sakabéh juri ngawartosan ka kuring yén maranéhna
geus ngalakukeun sagalana kalayan bener waktu éta.
Para hakim ieu ayeuna diarepkeun ujug-ujug ngamimitian meunteun deui jaman baheula. Éta ogé moal hasil.
Éta ngan bakal jalan lamun
Ralf Boes kakara ngumumkeun éta, sareng abdi satuju sareng Ralf Boes sareng seueur batur.
Mangga tingali situs wéb anu anjeunna sebutkeun.
Kuring yakin urang kudu ngaliwatan nagara bagian féderal.
Urang gaduh konstitusi sorangan di unggal nagara bagian féderal.
Sareng kusabab éta mangrupa konstitusi anu misah, unggal konstitusi dina nagara federal
ngamungkinkeun urang pikeun ngarobih konstitusi-konstitusi éta.
Urang gaduh kakuatan di leungeun urang.
Anjeun mah teu nyaho wé.
Rainer Mausfeld sok nyarios yén aya sababaraha ahli ilusi anu kacida berbakatna nu keur digawé.
Urang hirup dina ilusi démokrasi.
Diklaim yén urang gaduh démokrasi.
Tapi urang ngan boga démokrasi perwakilan.
Jeung démokrasi perwakilan sabenerna ngan saukur panutup pikeun kanyataan yén urang masih hirup dina aristokrasi atawa oligarki.
Tapi démokrasi perwakilan, démokrasi perwakilan téh sabalikna tina démokrasi.
Kusabab hiji-hijina hal anu diidinan ku démokrasi perwakilan nyaéta milih jalma-jalma anu maréntah anjeun unggal opat taun.
Tapi ngan ti sakelompok leutik jalma anu maréntah anjeun.
Anjeun henteu boga kasempetan pisan pikeun mutuskeun eusi pulitik, léngkah-léngkah pulitik, jeung aturan pulitik.
Sanajan anjeun jeung abdi mangrupa populasi nagara ieu.
Ieu hartosna, sanajan kitu, yén urang tiasa ngarebut kakawasaan ieu di nagara-nagara bagian féderal.
Éta téh patarosan ngeunaan kakawasaan.
Saenggeus naon anu geus urang alami salila opat taun ka tukang, urang salaku masarakat
kudu nanyakeun patalékan ngeunaan kakawasaan.
Sareng upami urang henteu ngalakukeun éta, urang kakara ningali éta kajadian kalayan larangan kana majalah anu namina
urang teu diidinan disebutkeun, sabab upami henteu urang bakal ngalanggar sarat anu ditetepkeun ka urang.
Teu paduli naon anu aya dina majalah ieu.
Lamun nagara nyensor pers, teu aya panilaian deui.
Teras ngan aya dominasi, sareng urang kedah babarengan ngabéla diri tina éta.
Kuring bakal ngamimitian.
Mimitian isukan, abdi bakal ngider maké ZAAVV mobile, cenah di dinya.
Ti tanggal 4 Agustus, nyaéta isukan, nepi ka 22 Séptémber ngaliwatan Saxony, Thuringia, jeung Brandenburg.
Abdi keur ngider ka tilu nagara sabab di unggal nagara éta keur ngayakeun pamilihan nagara bagian.
Sareng abdi hoyong ngadorong warga di nagara-nagara ieu pikeun ngarobih konstitusi maranéhna sareng nyarios:
Dina mangsa nu bakal datang, urang salaku rahayat hayang boga hak mutlak pikeun nyieun
kaputusan ahir, jeung émut kana omongan kuring.
Urang hayang bisa nanyakeun, ngahalangan, jeung nyegah unggal kaputusan pulitik.
Éta téh hak anu urang gaduh salaku rahayat.
Sareng teras, pikeun ngajawab patarosan anu tadi asalna ti dieu.
Teras moal aya bedana naha aya kru atawa henteu, sabab urang manusa nyokot kakawasaan kana leungeun urang sorangan.
Sareng ayeuna, dina kacindekan, abdi hoyong nyarios sakali deui yén seueur jalma... Oh, abdi ogé kedah
nyebatkeun yén seueur pagawé urang sareng seueur nu ngabantosan nu keur damel di ZAAVV mobile.
Aya selebaran, kartu pos, kartu pos ngeunaan perjangjian WHO, contona.
Tangtu bakal aya laporan ngeunaan éta dinten ieu, ngeunaan perjanjian WHO.
Kuring mindeng ditaroskeun kumaha anjeun tiasa teras tampil di panggung, ngider ka sakuliah
nagara, aya di dinya, ngaliwatan prosés pangadilan.
Kumaha anjeun tiasa gaduh kakuatan ieu sareng tetep maju?
Abdi hoyong nyarios hiji hal.
Pikeun abdi, teu aya alternatifna pikeun ieu.
Éta mangrupa masa depan urang, éta mangrupa masa depan barudak urang, sarta éta mangrupa masa depan incu urang.
Sareng boh urang masrahkeunana ka batur, masrahkeun masa depan ka batur, atawa urang nyokotna kana leungeun urang sorangan.
Jeung keur kuring mah, teu aya patalékan ngeunaan éta. Urang nyandak masa depan ieu kana leungeun urang sorangan.
Sareng hiji hal pamungkas pikeun diomongkeun.
Ayeuna urang geus ngkritik média utama jeung arus utama.
Tapi ulah poho, urang boga loba pisan média alternatif.
Urang gaduh seueur pisan program anu saé, naha éta Kontrafunk, Radio Morgenröte, Apolut, Klartext, Bürgerzeitung,
sareng anu pamungkas tapi henteu kirang penting, hiji hal anu ogé kacida pentingna pikeun abdi: perlawanan démokratis.
Salila opat taun, perlawanan demokratis geus jadi sobat anjeun.
Tangtosna, abdi can nyebatkeun sadayana; aya seueur deui.
Jeung perlawanan démokratis ayeuna boga loba pisan proyék anyar anu saé.
Pariksa ogé éta. Tapi angkat ka média alternatif.
Saéstuna, ieu mah henteu deui média alternatif.
Saéstuna, éta téh média arus utama, sedengkeun nu séjénna sanés média alternatif, tapi saukur média lami.
Karapihan, kabébasan, kaputusan sorangan!