Дар суханронии ман дар Kla.TV санаи 24 майи соли 2024 бори аввал изҳор кардам, ки бориши нави чанг аз Саҳара метавонад
бештар ба истифодаи силоҳҳои обуҳавоӣ бо патентҳои дарозмуддат алоқаманд бошад, на ба худи шағари Саҳара.
Имрӯз ман ба шумо гузориши таҳлили ибтидоиро пешниҳод мекунам, ки дар он омадааст, ки бо ҳар як тӯфони хоки Саҳара ҳадди ақал
26 унсур, ки баъзеи онҳо хеле заҳрнок ҳастанд, бар мо меборанд.
Аммо на танҳо болои сарҳои мо, балки болои тамоми кишоварзии мо, болои кӯлҳо, дарёҳо, боғҳо, алафзорҳо, болои ҳамаи ҳайвоноти мо,
популятсияҳои ҳашарот дар ҳаво, дар рӯи замин ва дар зери замин.
Аввал аз ҳама:
Аввалан, ман мехоҳам боз як бор ба шумо патенти ИМА №9924640-ро хотиррасон кунам.
Ва ин танҳо яке аз даҳҳо патентҳои шабеҳ аст:
Он тавсиф мекунад, ки чӣ гуна ҳавопаймоҳои Boeing барои интиқоли борҳои 25-тоннаи зарраҳои наноӣ, ки ба шағал
монанданд, то баландии 18 000 метр мутобиқ карда мешаванд.
Сабаб: назорат ва манипулятсия кардани обу ҳаво ва иқлими мост.
Пас ман боз як бор мехоҳам шуморо ба сӯзишвории НАТО «JP 8» хотиррасон кунам, ки НАТО-и масоникӣ муддати
тӯлонӣ тақрибан 90% ҳавопаймоии шаҳрвандиро, яъне қариб ҳамаи фурудгоҳҳои асосии ҷаҳонро мефурӯшад.
Чизе, ки нигаронкунанда аст, натиҷаҳои таҳлил барои иловаҳои зикршуда мебошанд:
Дар ин сӯзишвории низомӣ миқдори баланди алюминий, барий, берилий, сурб, кадмий, хром, кобальт, оҳан, мис, молибден, натрий,
никель, стронсий, титан, ванадий, руҳ ва калай ошкор шудааст.
Ҳамчунин оксидҳои зиёди ин металлҳо ва дигар моддаҳои заҳрнок.
Ин натиҷаҳои ченкунӣ аввалин чизе буданд, ки моро водор сохтанд, ки моддаҳои шабеҳ метавонанд дар
зарраҳои нончаи хокаи майдаи шағалмонанд низ мавҷуд бошанд.
Садҳо миллион тоннаи онҳо аллакай болои сарҳои ҳамаи мо пошида шудаанд.
Ва он чизе, ки онро «борони хокаи Саҳара» меноманд, метавонад низ боронборе бошад, ки маҳз ҳамин моддаҳоро дар бар мегирад.
Зеро патентҳои манипулятсияи обу ҳаво, яъне патентҳои силоҳи обу ҳаво, ки ошкор шудаанд, ба таври возеҳ тавсиф мекунанд, ки
чӣ гуна ин зарраҳои наноии шағал то ду сол дар қабатҳои болоии атмосфера парвоз карда, сипас тадриҷан болои мо меборанд.
Ва ман мегӯям: ё хомӯшона, ё ҳамроҳ бо ғула-ғулаи борон, ки бар сари мо ва ҳамчунин бар сари азизони мо, фарзандонамон меафтад.
Ва сипас онҳо инчунин панелҳои офтобии моро масдуд мекунанд, ҳамаи воситаҳои нақлиётии моро лой мезананд,
ҳамаи заминҳои моро заҳролуд мекунанд ва ғайра ва ғайра.
Пеш аз он ки ман ба натиҷаҳои таҳлили зикршудаи бориши хокаи Саҳара, ки онро «бориши хокаи Саҳара» меноманд, расам, бояд
боз як бор ба таҷрибаҳои васеъмиқёс бар рӯи одамон, масалан дар соли 1994 дар ИМА, ки аллакай ошкор шудаанд, ишора кунам.
Ман бояд ин корро анҷом диҳам, то шумо пурра дарк кунед, ки чунин озмоишҳои бераҳмона бар зидди одамон дар асл аз
ҷониби ҳукуматҳо гузаронида мешаванд ва сипас аз ҷониби низоми адолат пинҳон карда мешаванд.
Ва дар ин ҷо мо танҳо бо болои яхкӯҳ сарукор дорем, ки тафтишгарони мустақил аллакай ошкор кардаанд:
Субъектҳои маҷбурии озмоишӣ дар соли 1994 шаҳрвандони ИМА буданд – тамоми шаҳрҳо.
Чӣ рӯй дод? Ҳавопаймоҳои низомӣ онҳоро дар тӯли муддати тӯлонӣ бо заҳр пошиданд, зеро, ба гуфтаи низомӣ, мехостанд
бубинанд, ки чӣ мешавад – азбаски силоҳҳои кимиёвӣ бояд пеш аз истифода бар зидди «душман» санҷида шаванд.
Ҳатто мактаби ибтидоӣ бо кӯдакон ҳар рӯз ба муддати се моҳ бо сульфиди кадмии руҳ ҳадафмандона пошида мешуд.
Ин ду моддаро дар ёд доред, зеро дар як лаҳза дар бораи онҳо бештар хоҳед шунид.
Оқибатҳои танҳо ҳамин тумани сульфиди руҳ ва кадмий даҳшатнок буданд.
Дар натиҷаи ин, нисфи тамоми синфи мактабӣ воқеан мурданд, дар ҳоле ки нисфи дигар ба бемориҳои вазнин,
стерилизатсия ва дигар маъюбиятҳо гирифтор шуданд.
Барои ин қурбониёни бедифоъ, ин кӯдакони хурдсол, баъдтар, вақте ки онҳо калон шуданд, худашон низ
фарзандони шадидан маъюб ба дунё оварданд, ва ғайра.
Ва лутфан дар ин лаҳза фаҳмед, ки мо дар ин ҷо дар бораи назарияҳои соддаи табаддулоти пинҳонӣ ҳарф намезанем, балки дар
бораи ҷиноятҳое, ки ҳукуматҳои тамоми кишварҳо ва низомҳои додгоҳии онҳо содир кардаанд, ки муддати тӯлонӣ эътироф
шудаанд, аммо ҳеҷ гоҳ дуруст ҷазо нагирифта ва нашр нашудаанд.
Вақте аз онҳо пурсиданд, онҳо қаблан гуфта буданд, ки ҳавопаймо танҳо моддаҳои бехатарро пошиш медиҳад.
Ҳамчунин, ҳукуматҳои мо ба мо ҳамон ҷавобҳоро медиҳанд, вақте ки мо дар бораи мундариҷаи миллионҳо тонна
моддаҳои нанозаррача, ки пошида мешаванд, мепурсем.
Ва, бешубҳа, дар бораи он чи гӯё «борони ғубори Саҳара» меноманд, ҳеҷ гуна эътироз вуҷуд
надорад – махсусан аз тарафи ВАО-и асосии мо.
Аммо ҳоло ба натиҷаҳои ташвишоваре, ки таҳқиқгарони мустақил аз Босния ба мо пешниҳод кардаанд.
Ҳуҷҷатҳои аслӣ дар пасзамина намоиш дода мешаванд.
Онҳо таҳлили муқоисавии шағари аслии Саҳара ва шағари гуёи Саҳара, ки дар борон дар Босния ва Ҳерцеговина афтидааст, супориданд.
Ягона манфиати онҳо дар он буд, ки оё ин бориши хокаи Саҳара метавонад унсурҳои заҳролуд дошта бошад.
Чизе, ки ба мо ё ба экосистемаи мо зарар мерасонад.
Ва дар асл ин вазифаи ҳукуматҳо мебуд.
Аммо азбаски ҳеҷ кадоме аз онҳо чора наандешиданд, таҳлили зерин дар асоси хусусӣ гузаронида шуд.
Пас, илова бар шағари аслии Саҳара, шумо инчунин намунаи шағари Лукавакро ба Институти муҳандисии кимиёвӣ дар Тузла фиристодед.
6 майи соли 2022 мо ду намуна ба Институти муҳандисии кимиёвӣ дар Тузла таҳвил кардем:
Намунаи шағал аз соҳили кӯли дар ҷануби Тунис ва намунаи шағал аз Добошница Доня назди Лукавац, ки 7
апрели 2022 пас аз борони сурхи «хунин» гирифта шудааст.
... ки он 7 апрели 2022 пас аз боридани ба ном борони Саҳара гирифта шудааст.
Ин намуна махсусан муҳим аст, зеро дар Босния одатан шамоли ғарбӣ мевазад, ки маънои онро дорад, ки бориш дар
Лукавац наметавонист аз партовҳои ягон саноат ё нерӯгоҳҳои гармидиҳӣ ва монанди он таъсир гирад.
Ва ҳоло ин аст: На камтар аз 26 унсурҳои зерин, ки баъзеи онҳо хеле заҳрнок ҳастанд, дар он бориши хокаи
Саҳара, ки мавриди таҳқиқ қарор гирифт, пайдо шуданд:
Алюминий, арсен, бор, барий, берилий, бисмут, кобальт, хром, мис, оҳан, литий, марганец, молибден, никель, сурб,
антимон, селен, калай, стронсий, таллий, ванадий, руҳ, кадмий.
Ман гуфтам, он ду унсури охиринро дар ёд доред.
Мундариҷаи алюминий дар борони хокаи Саҳара, ки танҳо аз Босния омадааст, 728 маротиба бештар аз хокаи аслии Саҳара буд.
Ғубори майдаи алюминий метавонад боиси бемории Алцгеймер гардад, ба гурдаҳо, ҷигар ва
устухонҳо зарар расонад ва бисёр чизҳои дигар.
Мундариҷаи арсен 44 маротиба, мундариҷаи барий 660 маротиба ва мундариҷаи никел то 2 500
маротиба нисбат ба шағари аслии Саҳара баландтар буд.
Муайян шуд, ки миқдори руҳ дар борони ба ном Саҳара 64 маротиба баландтар, миқдори оҳан 23 маротиба баландтар ва ғайра.
Пас аз ин ошкорсозӣ, мардумони осебдида танҳо ба як чиз таваҷҷӯҳ доранд:
Кӣ дар рӯи замин иҷозат медиҳад, ки ин коктейлҳои нави хеле заҳрнок бар сари мо рехта шаванд?
Кӣ дақиқан ин корро мекунад ва чаро?
Номи ин ҷинояткорон чист? Ҳоло мо ҳаминро мехоҳем донист.
Онҳо аз номи кӣ ва бо кадом ҳадафҳои ниҳоӣ амал мекунанд?
Азбаски ин таҳлилҳо нишон медиҳанд, ки тамоми Аврупо ҳадафи бадтарин навъи террористони гибридӣ шудааст, ман аз
ҳамаи тамошобинони мо даъват мекунам, ки дар таҳқиқоти минбаъда дар ин масъала фаъолона иштирок кунанд.
Чун одат, ВАО-и маҷбурии андоз дар ин бора хабар намедиҳанд ва ҳатто чизҳои хеле бадтарро
пинҳон мекунанд, гарчанде ки беҳтар медонанд.
Мо аз соли 2012 инҷониб ҳар рӯз дар бораи ин гузориш медиҳем.
Лутфан фаромӯш накунед, ки бо ҳар як абри иловагии гӯё «гаруди Саҳара» шумо тамоми ин маводро то он
даме ки он дар ҳаво овезон боқӣ мемонад, нафас мекашед.
Ва сипас шумо ин нанозарраҳоро аз ҷадвали даврии Менделеев тавассути ҳар сӯрохи пӯстатон ҷабб мекунед, онҳоро бо сабзавоти
органикии худ мехӯред, бо оби нӯшидан мехӯред ва ҳатто вақте ки ба оббозӣ меравед, ин моддаҳо ба даруни шумо ворид мешаванд.
Аз ҳама тарафҳо, на танҳо тавассути даҳон.
Дар хотир доред, ки ҳаҷми ниҳоии зарар ва оқибатҳои дарозмуддат ҳанӯз муайян нашудаанд.
Аммо танҳо зиёд шудани вайроншавии дарахтони мо ба мо як нигоҳи кӯтоҳ ба бадтарин медиҳад.
Ҳар гуна маълумоти дахлдор метавонад ҳаёти ҷаҳони табиӣ ва мавҷудияти тамоми аҳолиро ҳифз ва наҷот диҳад!
Барои гирифтани шаҳодатномаи ниҳоӣ оид ба пайдоиш, сабаб ва мақсади ин таркиби хокаи кимиёвӣ, аз намунаҳое, ки аз ҷойҳои
гуногун гирифта шудаанд, ҳарчи бештар таҳлилҳои иловагӣ заруранд.
Ҳанӯз ҳам номаълум аст, ки унсурҳои ёфтшуда чӣ гуна, то кадом дараҷа ва бо кадом оқибатҳо аз
ҷониби организмҳои гуногун ҷабб карда мешаванд.
Аммо ман мегӯям: ба вакилони порлумон дар ҳавзаи интихоботии худ пайваста таъкид кунед, ки на танҳо пошидани сӯзишвории НАТО аз
ҳавопаймоҳои моро манъ кунанд, зеро он иқлим ва мардумро мекушад!
Ҳамчунин, лутфан ба ҳар касе, ки намедонад, фаҳмонед, ки чӣ қадар аз унсурҳои зикршуда барои мо хатарнок ва марговар ҳастанд.
Аз вакилони худ даъват кунед, ки мардумро дар бораи пошидани солонаи даҳҳо миллион тонна
зарраҳои нанои алюминий ва хокаи ангишт огоҳ кунанд.
Даъват ба муҳокимаи кушод дар бораи ҳамаи патентҳои манипулятсияи обу ҳаво ва истифодаи силоҳҳои обуҳавоӣ, ки дар ин ҷо
зикр шудаанд, ва геноциди пинҳоние, ки бо онҳо алоқаманд аст.
Барои тавсиф кардани он роҳи дигаре нест.
Аз сиёсатмадорон ва вакилони парлумони худ даъват кунед, ки дар бораи таҳлили хокаи Саҳара, ки дар боло зикр
шуд, ба таври оммавӣ ҳисобот пешниҳод кунанд. Нусхаҳои аслиро нишон диҳед, дӯстони азиз.
Ва ниҳоят, мо ҳамчун як халқ бояд ҳуқуқи доштани ваколатҳои ниҳоии қабули қарорро талаб кунем, то он даме ки он дар ҳар як
Конститутсияи давлатӣ устуворона сабт нашавад ва сиёсатмадорони интихобшуда дигар
натавонанд ба эътирозҳои мо танҳо муқобилат кунанд.
Лутфан чунин барномаҳоро бо ҳарчи бештари одамон, махсусан онҳое, ки ҳанӯз намедонанд, ки чӣ рӯй медиҳад, мубодила кунед.
Ман Иво Сасек ҳастам, дар соли 48-уми умрам дар назди Худо истодаам.