"Οι πανδημίες έρχονται όταν τις χρειάζονται. Οι πανδημίες δεν θα συμβούν αν δεν τις πιστέψουμε".
Αυτό ήταν το συμπέρασμα του Dr Gerd Reuther στη διάλεξή του στις 13 Απριλίου 2024 με θέμα "Τρομολαγνεία
και επινοημένες κρίσεις για να κατευθύνουν τον κόσμο".
Ο πανεπιστημιακός λέκτορας Dr. Gerd Reuther είναι ειδικός στην ακτινολογία, ιατρικός εκπαιδευτικός και ιατρικός ιστορικός.
Η Kla.TV μεταδίδει την κατατοπιστική και εξαιρετικά επίκαιρη διάλεξη με αυτή την ευκαιρία:
Πριν από λίγες ημέρες, ο ΠΟΥ κήρυξε και πάλι παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Η Berliner Zeitung ανέφερε στις 14.8.24:
"Ο ΠΟΥ αναγνωρίζει τον κίνδυνο ότι η Mpox θα μπορούσε να εξαπλωθεί διεθνώς και πάλι μετά το 2022 και
να αποτελέσει κίνδυνο για την υγεία σε πολλές χώρες.
Η κήρυξη έκτακτης ανάγκης έχει ως στόχο να προειδοποιήσει τις αρχές σε όλο τον κόσμο να προετοιμαστούν για πιθανά κρούσματα".
Μόλις πριν από λίγους μήνες, οι νέοι Διεθνείς Υγειονομικοί Κανονισμοί (ΔΥΚ) υιοθετήθηκαν με μια "επιχείρηση συγκάλυψης".
Αυτό έχει δώσει στον ΠΟΥ, ή στον Tedros προσωπικά, ακόμη μεγαλύτερη εξουσία πάνω και στα 194 κράτη μέλη.
Είναι η νέα υστερία των Mpox ένας ακόμη ελιγμός για να τεθεί ο κόσμος υπό τη "δικτατορία του ΠΟΥ";
Ένα πράγμα είναι βέβαιο: "Τις επόμενες ημέρες και μήνες, ο ΠΟΥ θα συντονίσει τα παγκόσμια αντίμετρα σε στενή
συνεργασία με όλες τις πληγείσες χώρες ", δήλωσε ο Tedros.
Γιατί κηρύσσεται αυτή τη στιγμή παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης για πανδημία, μένει να το δούμε.
Είναι σαφές ότι τα στάσιμα κέρδη των φαρμακευτικών κολοσσών θα εκτοξευθούν σύντομα στα ύψη
χάρη στην ενισχυμένη βιομηχανία εμβολίων Mpox.
Ο Ernst Wolff γράφει στις 15 Αυγούστου:
"WHO & SPIEGEL λαμβάνουν εκατομμύρια από το Ίδρυμα Bill και Melinda Gates, το οποίο με τη σειρά
του επενδύει σημαντικά στη φαρμακοβιομηχανία".
Για να αξιολογήσετε αυτή την τρέχουσα κατάσταση, ρίξτε μια ματιά στην ιστορία των πανδημιών με την Kla.TV σήμερα.
Ναι, είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος που βρίσκομαι ξανά εδώ στη Βιέννη.
Εξάλλου, έχω περάσει 13 χρόνια από τη ζωή μου δουλεύοντας εδώ.
Ως εκ τούτου, είμαι επίσης ευγνώμων στον κ. Hauser που με έφερε πίσω στη Βιέννη.
Επειδή μετά από αυτό που συνέβη εδώ με την Κορόνα, η Βιέννη δεν ήταν πλέον ελκυστική, πρέπει να ειπωθεί.
Και είχα σχεδόν ορκιστεί να μην ξαναπεράσω ποτέ τα σύνορα της Βιέννης.
Αλλά το έκανα ούτως ή άλλως, επειδή πιστεύω ότι είναι απλά πολύ, πολύ σημαντικό.
Επειδή για τον ολοκληρωτισμό που πρόκειται να εγκαθιδρυθεί εδώ, χρειάζονται άλλη μια πανδημία.
Και αυτή η πανδημία δεν πρέπει να επιτραπεί να συμβεί.
Και μπορεί να αποφευχθεί μόνο αν ρίξουμε μια ματιά στον καθρέφτη και δούμε τι συνέβη στο παρελθόν.
Πώς έμοιαζαν οι επιδημίες τα τελευταία 700 χρόνια.
Και γι' αυτό το λόγο η σύζυγός μου και εγώ γράψαμε αυτό το φυλλάδιο πριν από ένα χρόνο.
Και στην πραγματικότητα μπορείτε να συνοψίσετε την ιστορία της επιδημίας σε 150 σελίδες, κάτι που δεν θα το πιστεύατε.
Επειδή το ίδιο πράγμα συμβαίνει εδώ και 700 χρόνια.
Δεν πρόκειται για βακτήρια και ιούς. Πρόκειται για πανικό, τίποτα άλλο.
Η πανδημία είναι συνώνυμο του πανικού. Ναι, και γι' αυτόν τον πανικό χρειάζεστε νεκρούς ανθρώπους.
Αλλά φυσικά δεν θέλετε να δείξετε αυτούς τους νεκρούς άμεσα από ευλάβεια.
Ίσως και επειδή δεν υπάρχουν. Γι' αυτό χρησιμοποιούνται φέρετρα.
Και τα φέρετρα, όλοι τα ξέρουμε από το Μπέργκαμο. Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα γι' αυτό.
Νομίζω ότι υπήρχαν μόνο 13 φέρετρα που έκαναν κύκλους για ώρες.
Αλλά το έκαναν όλο αυτό αρκετούς αιώνες νωρίτερα.
Ρίξτε μια ματιά στην εικόνα στα αριστερά. Είναι εξίσου ψεύτικη με τα φέρετρα στα δεξιά.
Ή πιστεύετε ότι μπορείτε απλώς να μεταφέρετε ένα τέτοιο φέρετρο με ολόκληρο το άτομο ως ένα άτομο μόνο;
Γι' αυτό χρειάζεστε φέρετρα, γιατί δεν ξέρετε αν υπάρχει κάτι μέσα.
Και φυσικά επειδή τα φέρετρα δεν μπορεί να είναι σωστά. Για αιώνες, οι άνθρωποι δεν
θάβονταν σε φέρετρα επειδή ήταν πολύ ακριβό.
Και επειδή θα κρατούσε την αποσύνθεση στους περιορισμένους ναούς για πολύ καιρό.
Και γι' αυτό ο πίνακας αυτός ζωγραφίστηκε τουλάχιστον 100 ή 200 χρόνια αργότερα και
χρονολογείται σαν να απεικονίζει την κατάσταση του 1347.
Με άλλα λόγια, και τα δύο που βλέπουμε εδώ είναι ψεύτικες ειδήσεις και τίποτα άλλο.
Επειδή εξαρτάται από αυτόν τον φόβο. Αλλά αυτός ο φόβος έχει δύο πρόσωπα.
Για εμάς, για τους περισσότερους ανθρώπους, είναι αυτός ο φόβος της αριστεράς.
Ο φόβος που μας στερεί την ικανότητα να σκεφτόμαστε, που μας αναγκάζει να αναζητούμε
προστασία και να υποτασσόμαστε σε προσφορές βοήθειας.
Και υπάρχει επίσης ο φόβος ως ευκαιρία.
Ίσως αναγνωρίσετε τον κύριο στα δεξιά. Είναι ο διάσημος Γουόρεν Μπάφετ.
Με άλλα λόγια, για τη μειοψηφία της ανθρωπότητας, αυτός ο επιδημικός πανικός είναι ένας λόγος να χαίρεται.
Επειδή, όπως είπε, ο διαδεδομένος φόβος είναι φίλος σας ως επενδυτής. Γιατί τότε
μπορείτε να κάνετε αγορές σε τιμή ευκαιρίας.
Και πάντα έκαναν αυτές τις αγορές σε τιμή ευκαιρίας.
Όχι μόνο τώρα στην Κορόνα, αλλά και νωρίτερα. [Οπότε εδώ είναι για την Corona:
Ο Καναδός φυσικός Denis Rancourt έγραψε κάποτε εδώ για τη φτώχεια έναντι των νεκρών.
Και μπορείτε να δείτε: Όσο πιο φτωχός ήταν ο πληθυσμός, τόσο πιο συχνά πέθαινε. Όχι από ιό, αλλά από τα μέτρα.
Και το ίδιο συνέβη και στο παρελθόν, το 1866 και το 1871 στο Άμστερνταμ, εδώ πάνω για την ευλογιά.
Αυτός είναι ο αριθμός των θανάτων των φτωχών και αυτός είναι ο αριθμός των θανάτων των πολύ πλουσίων.
Και εδώ κάτω, το όλο θέμα με τη χολέρα, οι θάνατοι των φτωχών, οι θάνατοι των πλουσίων.
Με άλλα λόγια, ήσασταν πάντα σε θέση να απαλλαγείτε από ένα μέρος του πληθυσμού που δεν θέλατε πλέον με μια επιδημία.
Και πάνω απ' όλα, δεν ήταν δικό τους λάθος. Και δεν θέλουν να κατηγορηθούν.
Έτσι, δεν χρειάζεται απαραίτητα να κάνετε πόλεμο για να μειώσετε τον πληθυσμό. Μια επιδημία αρκεί.
Και φυσικά μπορείτε να αναπροσανατολίσετε την οικονομία. Βλέπουμε τώρα τι συμβαίνει με την Corona:
Νέα μεγάλα έργα που δεν θα είχαν υλοποιηθεί ποτέ στο παρελθόν.
Αλλά το έχουν κάνει και στο παρελθόν, με τις επιδημίες, όπως θα σας δείξω σε λίγο.
Ξαφνικά η οικονομία πήρε φωτιά, επειδή οι άνθρωποι πέθαιναν και δεν υπήρχε κανείς που να μπορεί να εργαστεί.
Έχουν δρομολογηθεί νέα μεγάλα έργα και έχουν απολυθεί ορισμένοι άνθρωποι.
Σήμερα είναι οι ορκισμένοι, στο παρελθόν ήταν οι αιρετικοί και οι μάγισσες ή ακόμα και οι Εβραίοι, οι οποίοι απλά σκοτώνονταν για
να κάνουν χώρο σε νέους ανθρώπους που θα έλεγχαν την κοινωνία.
Και μπορείτε να δείτε από μια πρόχειρη επισκόπηση από το 1347 μέχρι σήμερα ότι πάντα
υπήρχαν κάποιου είδους επιδημικά γεγονότα εδώ.
Υπάρχουν όμως και παράξενα διαλείμματα σε αυτή την ιστορία επιδημίας.
Δηλαδή, γιατί δεν υπήρχαν επιδημίες για αιώνες μέχρι το 1347;
Πρέπει να αναρωτηθείτε αν υπάρχει επιδημία κάθε οκτώ έως δέκα χρόνια.
Και λέγεται ότι υπήρξε μια μεγάλη επιδημία, η γνωστή ισπανική γρίπη, το 1918, στο τέλος του Α'
Παγκοσμίου Πολέμου, επειδή πολλοί άνθρωποι ήταν άρρωστοι.
Είχαμε όμως και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Γιατί δεν υπήρξε επιδημία στο τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι άνθρωποι δεν ήταν σε λιγότερο κακή κατάσταση;
Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι: Γιατί προφανώς δεν μπορούσατε να τα χρησιμοποιήσετε εκείνη τη στιγμή.
Και εδώ είναι τα περιστατικά πανώλης που καταγράφηκαν από το 1347 έως το 1750 και μπορείτε να δείτε ότι μετά το πρώτο μεγάλο μπαμ
το 1347, αυτή η τραχύτητα, στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου - υπήρχαν όλο και περισσότερες επιδημίες -
και στη συνέχεια ξαφνικά πολύ λιγότερες επιδημίες στη συνέχεια.
Τι υποτίθεται ότι συνέβη ιατρικά;
Γίνεστε πιο έξυπνοι όταν εξετάζετε τις κοινωνικές συνθήκες.
Το 1347, η Καθολική Εκκλησία μπήκε πραγματικά στην παγκόσμια διεκδίκησή της και είπε: Κάθε ψυχή πρέπει να μας υποτάσσεται.
Και ο φόβος μιας επιδημίας ήταν απαραίτητος γι' αυτό. Και φυσικά υπήρξε αντίσταση.
Αυτό αναφέρεται συχνά ως οι αγροτικοί πόλεμοι που αναπτύχθηκαν.
Αλλά δεν ήταν μόνο οι αγρότες που αντιτάχθηκαν στην εκμετάλλευση και την καταπίεση.
Αυτοί ήταν οι πολίτες που ζούσαν αρχικά σε αυτές τις πολιτείες.
Και βλέπετε, οι επιδημίες έχουν αυξηθεί προκειμένου να τεθεί υπό έλεγχο.
Μέχρι που τελικά συνέβησαν σημαντικά γεγονότα όπως ο Τριακονταετής Πόλεμος.
Και στη συνέχεια έγινε σχετικά ήσυχη με την Αντιμεταρρύθμιση και τη λαμπρότητα του Μπαρόκ.
Εκεί χτίστηκαν τα μπαρόκ παλάτια και οι μπαρόκ εκκλησίες.
Χρειαζόντουσαν το εργατικό δυναμικό και είχαν τους ανθρώπους τόσο υπό έλεγχο που είπαν:
Τώρα μπορούμε να τα καταφέρουμε χωρίς επιδημίες.
Και κάτι άλλο που επίσης δείχνει ότι αυτές οι επιδημίες δεν είναι ένα λογικό φυσικό γεγονός, το οποίο είχαμε με το Covid, δηλαδή
ακόμη και μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα είχαμε μια πολύ διαφορετική επίπτωση εδώ σε
μεμονωμένους νομούς, ομοσπονδιακά κράτη ή κράτη της ΕΕ.
Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό, αν υποτίθεται ότι μια ασθένεια μεταδίδεται από άτομο σε άτομο μέσω του αέρα;
Τότε θα πρέπει να υπάρξει εξισορρόπηση μετά από πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, μετά από μερικές εβδομάδες ή
μήνες- με άλλα λόγια, θα πρέπει να υπάρχει περίπου η ίδια συχνότητα εμφάνισης ασθενειών παντού.
Αλλά αυτό δεν συνέβη.
Και η μόνη φορά που υπήρξε υπερβολική θνησιμότητα - ο Καναδός φυσικός Denis Rancourt κάποτε προσομοίωσε και
υπολόγισε και αυτό - ήταν τον Μάρτιο, τον Απρίλιο του 2020.
Και αυτό, επίσης, είναι αποκαλυπτικό.
Στην πραγματικότητα, μια εισαγόμενη από την Κίνα ασθένεια θα έπρεπε να είχε εμφανιστεί στα μεγάλα
λιμάνια και αεροδρόμια και να εξαπλωθεί από εκεί.
Αλλά αυτό δεν συνέβη.
Αυτή ήταν η βόρεια Ιταλία, αυτό ήταν το Στρασβούργο, η Αλσατία, αυτό ήταν το Παρίσι, αυτή ήταν η περιοχή γύρω
από τις Βρυξέλλες, λίγο από το Λονδίνο και αυτή ήταν η περιοχή της Μαδρίτης και της Βαρκελώνης εδώ.
Αλλά όχι αλλού, όπου υπήρχαν επίσης αεροδρόμια και λιμάνια. Και γιατί συνέβη όλο αυτό;
Επειδή δεν επρόκειτο για ένα μολυσματικό συμβάν, η υπερβολική θνησιμότητα - ήταν ένας ιατρικός θάνατος που συνέβη.
Συγκεκριμένα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει εκδώσει σύσταση ότι οι ασθενείς με υποψία Covid-19 θα πρέπει να αερίζονται το
συντομότερο δυνατό, πράγμα που πρακτικά ισοδυναμεί με δολοφονία σε ηλικιωμένους ανθρώπους, επειδή δεν
μπορούν πλέον να αφαιρεθούν από τον αναπνευστήρα.
Η χλωροκίνη, ένα φάρμακο για την ελονοσία, συνταγογραφήθηκε σε δόση που ήταν πραγματικά θανατηφόρα.
Αυτό που έγινε εδώ ήταν δολοφονία. Όλοι όσοι το εφάρμοσαν έπρεπε να το γνωρίζουν αυτό.
Σε ορισμένες χώρες, όπως μπορείτε να δείτε, στη Γερμανία ή την Αυστρία, αυτό δεν έγινε, αλλά σε αυτές τις χώρες έγινε.
Έδωσαν Remdesivir, το οποίο ήταν εντελώς άχρηστο και επιβλαβές.
Και ακόμη χειρότερα, στους ασθενείς που αερίστηκαν χωρίς λόγο δεν χορηγήθηκαν αντιβιοτικά.
Αν και κάθε ασθενής με αναπνευστήρα αναπτύσσει βακτηριακή λοίμωξη χωρίς αυτά τα αντιβιοτικά.
Αυτό σημαίνει ότι, κατ' αρχήν, ένας ιατρικός θάνατος προκλήθηκε σκόπιμα σε ορισμένες περιοχές για μερικές
εβδομάδες, προκειμένου να τροφοδοτηθεί ο απαραίτητος πανικός.
Και αν κοιτάξουμε πολύ πίσω τώρα, στο 1347, στην πρώτη μεγάλη πανούκλα, υπάρχουν χάρτες σαν αυτόν σήμερα και
μπορείτε επίσης να δείτε τι δεν μπορεί να είναι σωστό.
Αν και η κατανομή της νόσου φαίνεται να είναι αρκετά ομοιογενής, η πανούκλα αυτή θα διαρκούσε πέντε χρόνια και ολόκληρες περιοχές
- όπως η σημερινή Πολωνία, η ανατολική Γερμανία, η Τσεχική Δημοκρατία, η περιοχή γύρω από το Μιλάνο και εδώ
στα Πυρηναία - θα παρέμεναν απαλλαγμένες από την ασθένεια για πέντε χρόνια, χωρίς γεωγραφικά σύνορα.
Αυτό μπορεί να συμβαίνει μόνο επειδή οι άνθρωποι εκεί δεν συμμετείχαν και αυτό πρέπει να κάνουμε! Αν δεν
συμμετάσχουν αρκετοί άνθρωποι, δεν θα υπάρξει πανδημία!
Και εν τω μεταξύ, μελέτες έχουν επίσης αποδείξει αρκετά καλά ότι αυτή η πανούκλα, όπου έλαβε χώρα καθόλου - υπήρχαν μόνο
σχετικά λίγες πόλεις - το 95,5 τοις εκατό των συμβάντων συνέβη σε απόσταση δέκα χιλιομέτρων από πλωτές υδάτινες οδούς.
Και ξέρετε πόσα μέρη της χώρας δεν έχουν πλωτή οδό.
Αυτό σημαίνει ότι σε πολλές από αυτές τις περιοχές, όπου οι χρωματιστές περιοχές απλά σχεδιάζονται εδώ για να δείξουν ότι
υποτίθεται ότι ήταν τόσο άσχημα, δεν συνέβη τίποτα απολύτως.
Αν το κάνετε, πρέπει να κάνετε τέτοια σημεία της πόλης.
Και στη συνέχεια η έρευνά μας έδειξε ότι πολλές από αυτές τις στατιστικές για την πανούκλα ήταν επινοημένες.
Διαφορετικές πόλεις έχουν τις ίδιες αναφορές - μόνο το όνομα της πόλης έχει αλλάξει - για να
υποδηλώσουν ότι εκεί είχε λάβει χώρα πανούκλα.
Αλλά ακόμη και αν δεν το κάνετε αυτό και απλά κοιτάξετε το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης ήταν αγροτικό, και
τότε οι άνθρωποι δεν ζούσαν κυρίως στις μεγάλες πόλεις αλλά στην ύπαιθρο - τότε μόνο το δέκα τοις
εκατό του πληθυσμού θα είχε επηρεαστεί καθόλου.
Επομένως, δεν θα μπορούσε να υπάρξει καμία αμφιβολία για μαζικούς θανάτους και μαζικές ασθένειες ήδη από το 1347, όταν χτύπησε
η πρώτη υποτιθέμενη μεγάλη πανούκλα. Και γιατί χρειαζόταν;
Ήταν επίσης θέμα αναδιάρθρωσης εκείνη την εποχή.
Αν κοιτάξετε σε ένα βιβλίο ιστορίας σήμερα, λέει:
Ο πρώτος λοιμός ήταν το προοίμιο της Αναγέννησης. Όπως ακριβώς βιώνουμε τώρα ένα σημείο καμπής.
Αυτό έκαναν. Και τότε, η χρηματοπιστωτική αγορά ήταν στα χέρια των Εβραίων.
Αφού οι μισές εβραϊκές κοινότητες είχαν εξαλειφθεί, δεν ήταν πλέον στα χέρια των Εβραίων, αλλά
των τοπικών πατρικίων που ανέλαβαν την επιχείρηση.
Και βολικά, πολλοί, συμπεριλαμβανομένων των πριγκίπων της εκκλησίας, απαλλάχθηκαν από τα
χρέη τους επειδή σκότωσαν τους πιστωτές τους.
Η αναδιοργάνωση της οικονομίας. Εκείνη την εποχή, τα περισσότερα εκλεκτά υφάσματα προέρχονταν από τη βόρεια Ιταλία, αλλά όχι μετά
το 1352. Υπήρξε ξαφνικά μια γερμανική υφαντουργία σε βιοτεχνίες.
Και η Καθολική Εκκλησία είχε ξαφνικά άφθονη γη στις πόλεις και μπόρεσε να χτίσει τεράστιους
καθεδρικούς ναούς. Όχι με δικά τους χρήματα, φυσικά.
Και σε ορισμένα μέρη όπου αυτό λειτούργησε, ο πληθυσμός ήταν λίγο πιο διαχειρίσιμος.
Διότι αν κάπου πέθαιναν περισσότεροι άνθρωποι, αυτό συνέβαινε μόνο σε μερικές μεγάλες πόλεις.
Και τότε υπήρχαν λιγότεροι δυσάρεστοι άνθρωποι.
Ας δούμε ένα άλλο γεγονός, τον λεγόμενο αγγλικό ιδρώτα του 1529, ένα πολύ παράξενο γεγονός.
Ακριβώς όπως και στη Γουχάν, ένα πλοίο θα είχε αποβιβάσει μια θανατηφόρα πανούκλα στο λιμάνι του Αμβούργου το 1529.
Σύμφωνα με όλα όσα μπορούν να ανακατασκευαστούν, πρόκειται μάλλον για καλοκαιρινή γρίπη.
Παραδόξως, η καλοκαιρινή γρίπη εκδηλώθηκε μόνο σε ορισμένες πόλεις της Γερμανίας και της Ελβετίας και λίγο στις Κάτω Χώρες,
αλλά όχι στη Γαλλία, την Πολωνία ή την Τσεχική Δημοκρατία.
Σήμερα, οι ιστορικοί της ιατρικής εξακολουθούν να αναζητούν το παθογόνο. Αλλά δεν θα το βρουν.
Αλλά μπορείτε να το βρείτε αν κοιτάξετε το χάρτη της Μεταρρύθμισης.
Το 1517, κάποιος Μαρτίνος Λούθηρος αναμόρφωσε την εκκλησία και πλέον υπήρχε μια προτεσταντική εκκλησία.
Και αυτές είναι οι περιοχές όπου οι πόλεις έχουν μεταστραφεί στην προτεσταντική πίστη.
Αυτές αντιστοιχούν σχεδόν ένα προς ένα με τις πόλεις όπου πραγματοποιήθηκε ο αγγλικός ιδρώτας.
Και αυτό δεν συνέβη εξαιτίας κάποιας μόλυνσης, αλλά εξαιτίας της θεραπείας.
Σε αυτές τις πόλεις, οι άνθρωποι έχουν ενημερωθεί ότι πρέπει να είναι δεμένοι με δύο παπλώματα
για 24 ώρες στους 35 βαθμούς το κατακαλόκαιρο.
Και μετά πέθαναν. Αυτή ήταν η υδροξυχλωροκίνη που χρησιμοποιήθηκε τότε.
Και δυστυχώς, τόσοι πολλοί άνθρωποι άφησαν τον εαυτό τους να φοβηθεί τότε και το έκαναν αυτό.
Και το έγγραφο είχε δημοσιευτεί, με ενδιαφέρον, επειδή βρισκόμαστε στην Αυστρία αυτή τη στιγμή,
υπογεγραμμένο από δύο φαρμακοποιούς από το Λιντς.
Δεν μπόρεσαν ποτέ να βρουν τους δύο φαρμακοποιούς στο Λιντς, επειδή δεν υπήρξαν ποτέ.
Ήταν ψεύτικοι φαρμακοποιοί, αλλά ήταν αρκετό για να σκοτώσει αρκετές χιλιάδες ανθρώπους.
Και τι συνέβη στο Λονδίνο το 1665; Υπήρξε η μεγάλη πανούκλα, η οποία φέρεται να στοίχισε τη ζωή σε 68.000 ανθρώπους.
Μπορεί να είναι, μπορεί να μην είναι, δεν θέλω να το κρίνω. Αλλά τι συνέβη ένα χρόνο αργότερα;
Η Μεγάλη Πυρκαγιά. Ολόκληρο το Λονδίνο κάηκε - μια θερμική ανακαίνιση που λειτούργησε πολύ καλά μετά το σοκ της πανούκλας.
Και τι συνέβη μετά την μπαρόκ ανοικοδόμηση του Λονδίνου; Δεν υπήρξε ποτέ ξανά πανούκλα. Τι σύμπτωση!
Ή ας δούμε το έτος 1830-31. Δεν ήταν ακόμη το 1848, αλλά η ζύμωση είχε αρχίσει.
Μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, όπως γνωρίζουμε ιδιαίτερα καλά εδώ στην Αυστρία, εγκαθιδρύθηκε το καθεστώς Μέτερνιχ.
Και τότε θα μπορούσατε να δείτε τι πραγματικά κάνουν οι μάσκες.
Όχι για την προστασία από τη μόλυνση, αλλά για την απαγόρευση της ομιλίας.
Έτσι το έδειχνε ένα καρτούν τότε. Και το ίδιο συνέβαινε και σε άλλες χώρες.
Υπήρξαν επαναστάσεις στο Παρίσι, στις Βρυξέλλες, στην Αμβέρσα, στη Βαρσοβία. Και αυτό έγινε επικίνδυνο.
Και τι ακολούθησε; Μετά ήρθε η χολέρα. Ταξίδεψε από τη Βεγγάλη για πρώτη φορά.
Για χιλιάδες χρόνια δεν είχε πλοίο, αλλά ξαφνικά ήρθε. Και τότε οι άνθρωποι πέθαναν.
Και φυσικά μόνο στις μεγάλες πόλεις, γιατί οι επαναστάσεις γίνονταν ακόμα στις μεγάλες πόλεις τότε.
Και το τελευταίο, η ισπανική γρίπη, η οποία εξακολουθεί να θεωρείται πραγματική λοίμωξη ακόμη και από
πολλούς επικριτές της Κορόνας, δεν είναι επίσης πραγματική.
Μπορείτε να δείτε εδώ: Αυτά είναι τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με την επίπτωση της γρίπης στον γερμανικό στρατό το 1918.
Υπήρχε μια καλοκαιρινή γρίπη, το 6,5% των στρατιωτών ήταν άρρωστοι.
Και μια φθινοπωρινή γρίπη, ούτε καν 2 τοις εκατό.
Και ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για την ήττα του γερμανικού στρατού, ο Έριχ Λούντεντορφ, θα μπορούσε να πει: Λάντεντορφ
θα μπορούσε να πει: "Χάσαμε μόνο λόγω της ισπανικής γρίπης".
Όχι, είπε: "Οι άνθρωποι είχαν λίγη γρίπη, αλλά πάνω απ' όλα δεν είχαν πατάτες και έφεραν μαζί τους κακή
διάθεση από το σπίτι. Γι' αυτό ο γερμανικός στρατός έχασε.
Και τον Νοέμβριο του 1918, η γρίπη είχε τελειώσει. Δεν είχε απομείνει τίποτα.
Αλλά σήμερα μπορείτε να διαβάσετε στα βιβλία που διήρκεσαν μέχρι το 1923.
Αλλά στα παλιά βιβλία δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο. Οι άνθρωποι είχαν αυτή την κανονική γρίπη το 1919, η οποία ήταν
απλώς λίγο πιο σοβαρή επειδή οι άνθρωποι είχαν ανάγκη στο τέλος του πολέμου και δεν είχαν τίποτα να ζεστάνουν.
Τους είχαν ήδη ξεχάσει.
Έτσι, ακόμη και τότε δεν υπήρχαν νέα παθογόνα, ούτε επικίνδυνα παθογόνα.
Στην καλύτερη περίπτωση, ήταν οι συνθήκες. Δεν ήταν μια νέα γρίπη που έλαβε χώρα εδώ.
Ακριβώς τόσο λίγο όσο ήταν και τώρα.
Και γι' αυτό γράφτηκε ένα έγγραφο που το ανέλυε αυτό για την πόλη της Κολωνίας, ότι οι πολίτες της Κολωνίας
ουσιαστικά έμαθαν για την ισπανική γρίπη από την εφημερίδα.
Αλλά όχι μέσω των περιπτώσεων ασθενειών και όχι μέσω των νεκρών που βρίσκονται σε κάθε γωνία του δρόμου.
Και αυτό ακριβώς είπε νωρίτερα η κυρία Άντερσεν με δραστικούς όρους, με τα δικά της λόγια.
Αυτό το είπε κάποιος που θα ήθελα να τιμήσω εδώ, επειδή είναι Βιεννέζος.
Ο Ivan Illich προέβλεψε το σενάριο που αντιμετωπίζουμε το 1975.
Είπε: "Μια νέα ελίτ επιστημονικών ελεγκτών θέλει να μετατρέψει ολόκληρο τον κόσμο σε νοσοκομειακό θάλαμο και να τον κυβερνήσει.
Αυτός ο νέος ιατρικός κλήρος θέλει να αποφασίσει τι είναι η ασθένεια, ποιος είναι ή μπορεί να
είναι άρρωστος και τι πρέπει να γίνει γι' αυτόν".
Δεν ήξερε τίποτα για τους εμβολιασμούς RNA και τίποτα για τις εξετάσεις PCR. Γνώριζε όμως τους μηχανισμούς.
Γιατί; Επειδή ο Ivan Illich ήταν καθολικός ιερέας. Είχε εμπιστευτικές πληροφορίες.
Έτσι, για να τελειώσω, ίσως θέλετε να μάθετε από μένα, ότι όποιος κοιτάζει στο παρελθόν μπορεί να προβλέψει το μέλλον, τι θα
βγάλει αυτό το παιχνίδι με το κέλυφος ως την επόμενη πανδημία.
Ούτε μπορώ να σας πω τι θα βγάλει από το καπέλο του.
Μπορώ όμως να σας πω ότι θα έρθει όταν χρειαστεί ή όταν αποτύχει να υλοποιηθεί και δεν θα έρθει αν δεν το πιστέψουμε.
Αρκεί αν ένας αρκετά μεγάλος αριθμός ανθρώπων δεν πιστεύει στην πανδημία και "χωρίς πανδημία δεν υπάρχει ολοκληρωτισμός".
Σας ευχαριστώ πολύ.