همه‌گیری‌ها وقتی می‌آیند که به آن‌ها نیاز باشد. همه‌گیری‌ها وقتی رخ نمی‌دهند که ما به آن‌ها باور نداشته باشیم.
این نتیجه‌ای بود که دکتر گِرد روئتر در سخنرانی خود در تاریخ ۱۳ آوریل ۲۰۲۴ با موضوع «هراس‌افکنی
و بحران‌های ساختگی برای کنترل جهان» به آن رسید.
استاد دانشگاه دکتر گِرد روئتر متخصص رادیولوژی، مربی پزشکی و مورخ پزشکی است.
Kla.TV در این مناسبت، این سخنرانی روشنگر و بسیار به‌موقع را پخش می‌کند:
چند روز پیش، سازمان جهانی بهداشت بار دیگر وضعیت اضطراری جهانی را اعلام کرد.
برلینر تسایتونگ در تاریخ ۲۴ اوت گزارش می‌دهد:
سازمان بهداشت جهانی نگران است که بیماری mpox پس از سال ۲۰۲۲ بار دیگر به طور بین‌المللی شیوع
یابد و در چندین کشور به یک خطر بهداشتی تبدیل شود.
اعلام وضعیت اضطراری با هدف هشدار به مقامات سراسر جهان است تا بتوانند برای شیوع‌های احتمالی آماده شوند.
تنها چند ماه پیش، مقررات بهداشتی بین‌المللی جدید (IHR) در یک «عملیات مخفیانه و پنهان‌کارانه» تصویب شد.
این موضوع به سازمان جهانی بهداشت، یا شخص تدروس، قدرت بیشتری بر تمام ۱۹۴ کشور عضو داده است.
آیا هیستری جدید تب خوک (Mpox) مانور دیگری برای آوردن جهان تحت «دیکتاتوری سازمان جهانی بهداشت» است؟
یک چیز مسلم است: «سازمان جهانی بهداشت در روزهای و ماه‌های آینده در همکاری نزدیک با همه کشورهای درگیر،
اقدامات مقابله‌ای جهانی را هماهنگ خواهد کرد»، تدروس گفت.
۱۲۳۴۳۲۱ هنوز مشخص نیست چرا در همین لحظه خاص وضعیت اضطراری همه‌گیری جهانی اعلام می‌شود.
۱۲۳۴۳۲۱ واضح است که سودهای راکد غول‌های داروسازی به‌زودی به سقف خواهد خورد، به‌لطف رونق صنعت واکسن آبلهٔ میمون.
ارنست ولف در ۱۵ اوت می‌نویسد:
سازمان جهانی بهداشت و اشپیگل میلیون‌ها دلار از بنیاد بیل و ملیندا گیتس دریافت می‌کنند که خود این
بنیاد نیز سرمایه‌گذاری سنگینی در صنعت داروسازی دارد.
برای ارزیابی وضعیت کنونی، امروز با Kla.TV نگاهی به تاریخ همه‌گیری‌ها بیندازید.
۱۲۳۴۳۲۱ دکتر گرد روئتر: ۱۲۳۴۳۲۱ بله، من به‌ویژه خوشحالم که دوباره در وین هستم.
بالاخره، من سیزده سال از عمرم را اینجا کار کردم.
لذا از آقای هاوزر سپاسگزارم که بار دیگر مرا به وین بازگرداند.
باید گفت که بعد از اتفاقاتی که با ویروس کرونا اینجا افتاد، وین واقعاً دیگر چندان دلنشین نبود.
و من تقریباً سوگند خورده بودم که دیگر هرگز از مرز وین عبور نکنم.
اما من به هر حال این کار را انجام دادم چون فکر می‌کنم واقعاً خیلی مهم است.
۱۲۳۴۳۲۱ چون برای این توتالیтариسمی که قرار است اینجا برقرار شود، به یک همه‌گیری دیگر نیاز دارند.
و نباید اجازه داد این همه‌گیری رخ دهد.
و تنها در صورتی می‌توان از آن جلوگیری کرد که به آینه‌ی عقب نگاه کنیم و ببینیم در گذشته چه اتفاقی افتاده است.
اپیدمی‌ها در طول ۷۰۰ سال گذشته چگونه بوده‌اند.
و به همین دلیل من و همسرم یک سال پیش این کتاب کوچک را نوشتیم.
و شما در واقع می‌توانید تاریخچهٔ این اپیدمی را در ۱۵۰ صفحه خلاصه کنید، که باورکردنی نیست.
چون همین اتفاق ۷۰۰ سال است که در حال رخ دادن است.
این موضوع درباره باکتری‌ها و ویروس‌ها نیست. این فقط درباره وحشت است، هیچ چیز دیگر.
همه‌گیری مترادف با هیجان‌طلبی است. بله، و برای ایجاد وحشت به مرگ نیاز دارید.
اما از روی احترام، به‌طور طبیعی ترجیح می‌دهند این اجساد را مستقیماً نشان ندهند.
شاید همچنین به این دلیل که آنها وجود ندارند. به همین دلیل از تابوت‌ها استفاده می‌شود.
و همه ما از تابوت‌های برگامو خبر داریم. نیازی نیست بیشتر در این باره بگویم.
من معتقدم که اینجا فقط ۱۳ تابوت بود که ساعت‌ها دورشان چرخانده شدند.
اما آنها کل ماجرا را چند قرن زودتر انجام دادند.
به تصویر سمت چپ نگاه کنید. آن به همان اندازه ساختگی است که تابوت‌های سمت راست.
یا آیا باور دارید که تابوت حاوی یک انسان کامل را تنها یک نفر می‌تواند حمل کند؟
به همین دلیل به تابوت نیاز دارید، چون نمی‌دانید داخلش چیست.
و البته، به همین دلیل تابوت‌ها نمی‌توانند مناسب باشند. قرن‌ها مردم اصلاً در تابوت دفن نمی‌شدند چون خیلی گران بود.
و چون در فضای محدود قبرستان‌های کلیسا می‌توانست تجزیه را برای مدت طولانی به تأخیر انداخت.
و به همین دلیل این نقاشی دست‌کم صد یا دویست سال بعد کشیده شده و تاریخ آن به گذشته بازگردانده
شده است، گویی وضعیت سال ۱۳۴۷ را به تصویر می‌کشد.
این بدان معناست که آنچه اینجا می‌بینیم خبر جعلی است و هیچ چیز دیگری نیست.
چون همه‌چیز به این ترس برمی‌گردد. اما این ترس دو روی سکه دارد.
برای ما، برای اکثر مردم، آن ترس در سمت چپ است.
ترسی که توانایی ما را برای تفکر از ما می‌گیرد، ما را وادار می‌کند تا به دنبال پناه بگردیم و در برابر پیشنهادهای کمک تسلیم شویم.
و سپس ترس نیز به‌عنوان یک فرصت وجود دارد.
شاید آن آقا در سمت راست را بشناسید. او وارن بافت مشهور است.
این بدان معناست که برای اقلیت بشریت، این هراس همه‌گیر مایه‌ی جشن است.
چون او گفت: ترس فراگیر به‌عنوان یک سرمایه‌گذار دوست شماست. چون آن‌وقت می‌توانید معاملات ارزان را به‌دست بیاورید.
و آنها همیشه این خریدهای ارزان‌قیمت را انجام می‌دادند.
نه فقط اکنون در دوران همه‌گیری ویروس کرونا، بلکه پیش از آن نیز. ۱۲۳۴۳۲۱ پس این هم برای همه‌گیری ویروس کرونا:
فیزیک‌دان کانادایی دنیس رانکورت یک‌بار فقر را در برابر مردگان سنجید.
و می‌توانید ببینید که هرچه جمعیت فقیرتر بود، افراد با فواصل زمانی کوتاه‌تری می‌مردند. نه
به‌خاطر ویروس، بلکه به‌خاطر اقداماتی که انجام شد.
و همین اتفاق قبلاً هم افتاده بود، در سال‌های ۱۸۶۶ و ۱۸۷۱ در آمستردام، همین‌جا به‌خاطر آبله.
این تعداد مرگ در میان فقرا است و آن تعداد مرگ در میان ثروتمندان بسیار زیاد است.
و اینجا پایین، همه‌چیز دربارهٔ وبا، مرگ فقرا، مرگ ثروتمندان.
این بدان معناست که همیشه می‌شد با استفاده از یک همه‌گیری، بخشی از جمعیت را که دیگر مورد نظر نبود، از بین برد.
۱۲۳۴۳۲۱ و بالاتر از همه، تقصیر آن‌ها نبود. و آن‌ها نمی‌خواهند مقصر شناخته شوند.
پس لزوماً لازم نیست برای کاهش جمعیت جنگ راه بیندازی. یک طاعون هم کار را راه می‌اندازد.
و البته، سپس می‌توانید اقتصاد را متحول کنید. ما اکنون شاهد آنچه با ویروس کرونا در حال وقوع است، هستیم:
پروژه‌های بزرگ‌مقیاسی که قبلاً امکان‌پذیر نبودند.
اما آنها قبلاً، در دوران همه‌گیری‌ها، این کار را انجام داده بودند، همان‌طور که در عرض چند لحظه به شما نشان خواهم داد.
ناگهان اقتصاد به جوش و خروش افتاد، چون مردم مرده بودند و دیگر کسی برای کار کردن باقی نمانده بود.
پروژه‌های جدید در مقیاس وسیع راه‌اندازی شدند و سپس برخی افراد اخراج شدند.
امروز نظریه‌پردازان توطئه هستند، اما در گذشته مرتدها و جادوگران، یا حتی یهودیان، بودند که صرفاً کشته می‌شدند تا برای
افراد جدیدی که می‌خواستند جامعه را کنترل کنند، جا باز شود.
و اینکه در تاریخ همه‌گیری‌ها مشکلی وجود دارد را می‌توان از یک مرور کلی از سال ۱۳۴۷ تا به امروز دید که
نشان می‌دهد شیوع‌های مکرر همه‌گیری‌ها رخ داده است.
اما در این داستان همه‌گیری، چند وقفهٔ عجیب هم وجود دارد.
یعنی چرا تا سال ۱۳۴۷ برای قرن‌ها هیچ همه‌گیری‌ای رخ نداد؟
وقتی هر هشت تا ده سال یک‌بار همه‌گیری رخ داده باشد، باید از خود آن سؤال را پرسید.
و گفته می‌شود که در سال ۱۹۱۸، در پایان جنگ جهانی اول، یک همه‌گیری بزرگ به نام آنفولانزای اسپانیایی
رخ داد، زیرا در آن زمان افراد زیادی بیمار بودند.
اما ما هم یک جنگ جهانی دوم داشتیم.
چرا در پایان جنگ جهانی دوم هیچ همه‌گیری‌ای رخ نداد، در حالی که وضعیت مردم بهتر نشده بود؟
پاسخ فقط می‌تواند این باشد: چون آن‌ها در آن زمان آشکارا مورد نیاز نبودند. ۱۲۳۴۳۲۱
و در اینجا رویدادهای طاعون ثبت‌شده از سال ۱۳۴۷ تا ۱۷۵۰ آمده است، و می‌توانید ببینید که پس از اولین شیوع بزرگ در سال ۱۳۴۷، یک
جهش رخ داد، سپس در طول جنگ سی‌ساله اپیدمی‌ها به‌طور فزاینده‌ای افزایش یافتند، و سپس ناگهان تعداد اپیدمی‌ها بسیار کمتر شد.
دقیقاً چه اتفاقی از نظر پزشکی باید رخ داده باشد؟
وقتی به شرایط اجتماعی نگاه می‌کنی، باهوش‌تر می‌شوی.
در سال ۱۳۴۷، کلیسای کاتولیک در ادعای تسلط بر جهان واقعاً به قدرت رسید و گفت: هر روحی باید مطیع ما باشد.
و برای انجام این کار، آنها مجبور بودند از ترس بیماری استفاده کنند. و البته مقاومت وجود داشت.
این اغلب به‌عنوان جنگ‌های دهقانی که شکل گرفتند، شناخته می‌شود.
با این حال، تنها کشاورزان نبودند که با استثمار و ستم آنها مخالفت کردند.
آن‌ها شهروندانی بودند که در آن ایالات زندگی می‌کردند.
و می‌بینید، همه‌گیری‌ها افزایش یافته‌اند تا بتوان این را تحت کنترل درآورد.
تا اینکه سرانجام رویدادهای بزرگی مانند جنگ سی‌ساله رخ داد.
و سپس با اصلاحات ضدپروتستانی و شکوه دوره باروک، اوضاع نسبتاً آرام شد.
آن زمان بود که کاخ‌ها و کلیساهای باروک ساخته شدند.
آنها به نیروی کار نیاز داشتند و بر مردم چنان کنترل داشتند که گفتند: حالا دیگر از همه‌گیری‌ها هم بی‌نیازیم.
۱۲۳۴۳۲۱ و نکته‌ی دیگری که نشان می‌دهد این همه‌گیری‌ها یک پدیده‌ی طبیعی منطقی نیستند، چیزی که در مورد کووید دیدیم، این است که حتی
پس از گذشت مدت زمان طولانی، ما نرخ‌های شیوع بسیار متفاوتی در شهرستان‌های فردی،
ایالت‌های فدرال یا کشورهای عضو اتحادیه اروپا داشتیم.
چگونه ممکن است اگر یک بیماری ظاهراً از فردی به فرد دیگر از طریق هوا منتقل می‌شود؟
سپس، پس از مدت بسیار کوتاهی، پس از چند هفته یا چند ماه، باید تعادلی برقرار شود؛ یعنی شیوع بیماری تقریباً در همه‌جا یکسان باشد.
اما این‌طور نبود.
۱۲۳۴۳۲۱ و تنها زمانی که مرگ‌ومیر اضافی وجود داشت – که فیزیک‌دان کانادایی دنیس رانکورت نیز آن را
شبیه‌سازی و محاسبه کرد – ماه‌های مارس و آوریل ۲۰۲۰ بود.
و آن هم گویا است.
در واقع، یک بیماری وارداتی از چین باید در بنادر اصلی بندری و فرودگاهی ظاهر می‌شد و از آنجا گسترش می‌یافت.
با این حال، این‌طور نبود.
آن شمال ایتالیا بود، آن استراسبورگ و الساس بود، آن پاریس بود، آن منطقه اطراف بروکسل
بود، کمی لندن و آن منطقه مادرید و بارسلونا بود.
اما در جای دیگری که فرودگاه‌ها و بنادر هم وجود داشتند، چنین نبود. و چرا همهٔ این اتفاق افتاد؟
چون آنچه آنجا رخ داد یک رویداد مسری نبود، مرگ‌ومیر اضافی – این یک مرگ پزشکی بود که رخ داد.
به عبارت دیگر، سازمان جهانی بهداشت توصیه‌ای صادر کرده است که بیماران مشکوک به کووید-۱۹ باید در اسرع وقت به دستگاه
ونتیلاتور متصل شوند، که این امر در مورد سالمندان عملاً معادل قتل است، زیرا دیگر نمی‌توان آنها را از دستگاه جدا کرد.
کلروکین، داروی مالاریا، عملاً در دوزی مرگبار تجویز شد.
آنچه اینجا انجام شد قتل بود. هر کسی که آن را انجام داد حتماً می‌دانست.
همان‌طور که می‌بینید، این کار در تعدادی از کشورها مانند آلمان یا اتریش انجام نشد؛ اما در این کشورها انجام
شد. رمدسیویر تجویز شد که کاملاً بی‌فایده و مضر بود.
و برای تشدید اوضاع، بیمارانی که به‌طور غیرضروری تحت تهویه قرار گرفته بودند، آنتی‌بیوتیک نیز دریافت نکردند.
اگرچه هر بیمار تحت تهویهٔ مکانیکی قرار گرفته، بدون این آنتی‌بیوتیک‌ها دچار عفونت باکتریایی می‌شود.
این بدان معناست که، از نظر اصول، مرگ پزشکی در برخی مناطق به مدت چند هفته عمداً ایجاد شد تا وحشت لازم را به وجود آورد.
و اگر اکنون به سال ۱۳۴۷، به اولین طاعون بزرگ، نگاه کنیم، امروز نقشه‌هایی شبیه این وجود دارد و
می‌توانید ببینید که چه چیزی نمی‌تواند درست باشد.
اگرچه توزیع این بیماری نسبتاً یکنواخت به نظر می‌رسد، این طاعون پنج سال به طول انجامید و مناطق وسیعی – چنان‌که رسماً تأیید شده
است – مانند لهستان امروزی، آلمان شرقی، جمهوری چک، ناحیهٔ اطراف میلان و همین‌جا در پیرنه، به مدت پنج سال
بدون هیچ‌گونه مرز جغرافیایی از این بیماری عاری ماندند.
این فقط می‌تواند به این دلیل باشد که مردم آنجا شرکت نکرده‌اند، و این کاری است که ما باید انجام دهیم! اگر تعداد
کافی از مردم شرکت نکنند، هیچ همه‌گیری‌ای رخ نخواهد داد!
در همین حال، مطالعات به‌طور قاطع ثابت کرده‌اند که این طاعون، هر جا که رخ داده – و این تنها در شهرهای نسبتاً
معدودی بوده است – ۹۵٫۵ درصد از موارد در فاصلهٔ ده کیلومتری از آبراه‌های قابل کشتیرانی اتفاق افتاده است.
و شما می‌دانید چند بخش از کشور راه‌های آبی قابل کشتیرانی ندارند؟
این بدان معناست که در بسیاری از این مناطق، جایی که نواحی رنگی صرفاً برای نشان دادن وخامت ادعایی
اوضاع مشخص شده‌اند، در واقع هیچ اتفاقی نیفتاده است.
اگر چنین است، باید چنین امتیازهای شهری را کسب کنید.
و سپس تحقیقات ما نشان داد که بسیاری از این آمار طاعون ساختگی بودند.
در شهرهای مختلف گزارش‌های یکسانی وجود دارد – تنها نام شهر تغییر کرده است – تا القا کند که طاعونی در آنجا رخ داده است.
اما حتی اگر آن‌ها این کار را نکنند و صرفاً به این واقعیت توجه کنند که در آن زمان بیشتر اروپا روستایی بود و مردم
به‌جای زندگی در شهرهای بزرگ در مناطق روستایی زندگی می‌کردند، تنها ده درصد جمعیت تحت تأثیر قرار می‌گرفتند.
پس در سال ۱۳۴۷ در جریان اولین طاعونی که ظاهراً بزرگ بود، هیچ خبری از مرگ‌ومیر و بیماری‌های جمعی نبود. و چرا به آن نیاز بود؟
در آن زمان، موضوع بازسازی نیز مطرح بود.
۱۲۳۴۳۲۱ اگر امروز به کتاب تاریخ نگاه کنید، نوشته شده است:
اولین طاعون آغازگر رنسانس بود. درست همان‌طور که اکنون ما در حال تجربه یک نقطه عطف در تاریخ هستیم.
آن‌ها همین کار را کردند. و در آن زمان بازار مالی در دست یهودیان بود.
پس از نابودی نیمی از جوامع یهودی، دیگر در دست یهودیان نبود، بلکه در دست اشراف‌زادگان محلی بود که کسب‌وکار را به دست گرفته بودند.
و به‌طور مناسب، بسیاری از جمله رهبران کلیسا از بدهی‌های خود رها شده بودند، زیرا طلبکارانشان را کشته بودند.
۱۲۳۴۳۲۱ تحول اقتصادی. در آن زمان، بیشتر پارچه‌های نفیس از شمال ایتالیا می‌آمدند، اما پس از سال ۱۳۵۲ دیگر
این‌گونه نبود. ناگهان در کارگاه‌ها صنعت نساجی آلمانی شکل گرفت.
و در آن زمان، کلیسای کاتولیک ناگهان زمین‌های زیادی در شهرها داشت و توانست کلیساهای عظیمی بسازد. البته نه با پول خودش.
و در برخی مناطق، جایی که مناسب بود، تراکم جمعیت صرفاً کمی کاهش یافته بود.
زیرا اگر در جایی تعداد بیشتری از مردم می‌مردند، آن تنها در چند شهر بزرگ بود.
و بعد آدم‌های ناخوشایند کمتر شدند.
۱۲۳۴۳۲۱ بیایید به رویداد دیگری نگاه کنیم، آنچه به اصطلاح «عرق انگلیسی» ۱۵۲۹ نامیده می‌شود. رویدادی بسیار عجیب.
مشابه آنچه در ووهان رخ داد، گفته می‌شود کشتی حامل طاعون مرگبار در سال ۱۵۲۹ به بندر هامبورگ رسید.
از آنچه قابل بازسازی است، احتمالاً آنفولانزای تابستانی بوده است.
با این حال، به طرز عجیبی آنفولانزای تابستانی تنها در برخی شهرهای آلمان و سوئیس و تا حد کمتری
در هلند رخ داد – اما در فرانسه، لهستان یا چک نه.
امروز مورخان پزشکی هنوز در جستجوی پاتوژن هستند. با این حال، آن را نخواهند یافت.
اما اگر به نقشهٔ اصلاحات مذهبی نگاه کنید، می‌توانید آن را پیدا کنید.
در سال ۱۵۱۷، مارتین لوتر کلیسا را اصلاح کرد و کلیسای پروتستان متولد شد.
و این‌ها مناطقی هستند که شهرهایشان به دین پروتستان تغییر مذهب دادند.
آنها تقریباً دقیقاً با شهرهایی که در آنها عرق انگلیسی گرفته شد، مطابقت دارند.
و این نه در نتیجهٔ عفونت، بلکه در نتیجهٔ درمان رخ داد.
در این شهرها گفته می‌شد که مردم مجبور بودند در اوج تابستان و در دمای ۳۵ درجه، ۲۴ ساعت خود را در دو لحاف بپیچند.
و سپس آنها مردند. آن هیدروکسی‌کلروکین بود که آن زمان استفاده می‌کردند.
و متأسفانه، بسیاری از مردم آن زمان اجازه دادند که بترسند و دقیقاً همین کار را کردند.
و جالب اینجاست که آن مقاله منتشر شده بود، چون ما همین حالا در اتریش هستیم، و توسط دو داروساز از لینز امضا شده بود.
دو داروساز اهل لینز هرگز پیدا نشدند، زیرا آن‌ها اصلاً وجود نداشتند.
آن‌ها داروسازان جعلی بودند، اما این برای کشتن چند هزار نفر کافی بود. ۱۲۳۴۳۲۱
۱۲۳۴۳۲۱ و در سال ۱۶۶۵ در لندن چه اتفاقی افتاد؟ طاعون بزرگ رخ داد که بنا بر گزارش‌ها ۶۸٬۰۰۰ نفر را به کام مرگ کشاند.
شاید، شاید نه، نمی‌خواهم قضاوت کنم. اما یک سال بعد چه اتفاقی افتاد؟
آتش‌سوزی بزرگ. تمام لندن سوخت – یک بازسازی حرارتی که پس از شوک طاعون بسیار خوب عمل کرد.
و پس از آنکه لندن به سبک باروک بازسازی شد، چه اتفاقی افتاد؟ دیگر هیچ طاعونی رخ نداد. چه تصادفی!
یا بیایید به سال ۱۸۳۰–۳۱ نگاهی بیندازیم. هنوز ۱۸۴۸ نشده بود، اما اوضاع در حال جوش و خروش بود.
پس از جنگ‌های ناپلئونی، همان‌طور که ما در اتریش به‌ویژه خوب می‌دانیم، رژیم متِرنیخ برقرار شد.
و آنجا بود که می‌توانستید ببینید ماسک‌ها واقعاً به چه دردی می‌خورند.
یعنی نه برای محافظت در برابر عفونت، بلکه برای ممنوع کردن سخن گفتن.
این‌گونه یک کارتون در آن زمان آن را به تصویر کشید. و در سایر کشورها هم همین‌طور بود.
در پاریس، بروکسل، آنتورپ و ورشو انقلاب‌هایی رخ داد. و این خطرناک شد.
و بعد چه شد؟ سپس وبا رسید. ابتدا از بنگال آمد.
برای هزاران سال او کشتی‌ای دریافت نکرد، اما ناگهان کشتی رسید. و سپس مردم مردند.
و البته، فقط در شهرهای بزرگ، زیرا انقلاب‌ها در آن زمان هنوز در شهرهای بزرگ در حال وقوع بودند.
۱۲۳۴۳۲۱ و در نهایت، آنفولانزای اسپانیایی، که بسیاری از شکاکان به ویروس کرونا هنوز آن را یک عفونت واقعی می‌دانند، نیز واقعی نیست.
در اینجا می‌توانید آمار شیوع آنفولانزا در ارتش آلمان در سال ۱۹۱۸ را مشاهده کنید.
شیوع آنفولانزای تابستانی رخ داد و ۶٫۵ درصد از سربازان بیمار شدند.
و برای آنفولانزای پاییزی، حتی به دو درصد هم نمی‌رسید.
و فرد مسئول شکست ارتش آلمان، اریش لودندورف، می‌توانست بگوید: ما فقط به‌خاطر آنفلوآنزای اسپانیایی شکست خوردیم.
نه، او گفت: مردم کمی آنفولانزا داشتند، اما مهم‌تر از همه سیب‌زمینی نداشتند و از خانه مشروبات الکلی بد با
خود آورده بودند. به همین دلیل ارتش آلمان شکست خورد.
و در نوامبر ۱۹۱۸، آنفولانزا پایان یافت. هیچ‌چیز باقی نمانده بود.
امروز، با این حال، می‌توانید در کتاب‌ها بخوانید که تا سال ۱۹۲۳ ادامه داشت.
اما درباره‌ی کتاب‌های قدیمی، این چیزی نیست که آن‌ها بگویند. در سال ۱۹۱۹، مردم به آنفولانزای معمولی مبتلا بودند
که فقط کمی بدتر بود، چون در پایان جنگ رنج می‌کشیدند و هیچ چیزی برای گرم کردن خانه‌هایشان نداشتند.
آنها قبلاً آنها را فراموش کرده بودند.
پس حتی آن زمان هم هیچ پاتوژن جدیدی نبود، هیچ پاتوژن خطرناکی نبود.
در بهترین حالت، این شرایط بود. این آنفولانزای جدیدی نبود که اینجا رخ داده باشد.
همان‌قدر کم که اکنون بود.
و به همین دلیل مقاله‌ای نوشته شد که این موضوع را برای شهر کلن بررسی کرد و دریافت که شهروندان کلن عمدتاً از
طریق روزنامه‌ها دربارهٔ آنفولانزای اسپانیایی مطلع شده‌اند.
اما نه به خاطر بیماری یا به خاطر اجساد مرده‌ای که قرار بود در هر گوشهٔ خیابان افتاده باشند.
۱۲۳۴۳۲۱ و این همان چیزی است که خانم اندرسن قبلاً با لحن تند و به زبان خود گفته بود.
این را کسی گفت که می‌خواهم دوباره اینجا به او اشاره کنم، چون اهل وین است.
ایوان ایلیچ در سال ۱۹۷۵ این سناریویی را که امروز با آن روبه‌رو هستیم پیش‌بینی کرده بود.
او گفت: «نخبگان جدیدی از کنترل‌کنندگان علمی می‌خواهند کل جهان را به یک بخش بیمارستان تبدیل کرده و بر آن حکومت کنند.»
این طبقهٔ جدید روحانیون پزشکی می‌خواهد تصمیم بگیرد که چه چیزی بیماری محسوب می‌شود، چه کسی بیمار است یا
ممکن است بیمار باشد، و چه باید برای آن‌ها انجام شود.
او هنوز دربارهٔ واکسن‌های RNA یا آزمایش‌های PCR چیزی نمی‌دانست. اما سازوکارها را درک می‌کرد.
چرا؟ چون ایوان ایلیچ کشیش کاتولیک بود. او اطلاعات داخلی داشت.
۱۲۳۴۳۲۱ خب، حالا شاید بخواهید از من که به گذشته نگاه می‌کنم و می‌توانم آینده را پیش‌بینی کنم، بدانید این بازیگر بازی کلاهبرداری
بعدی چه چیزی را به‌عنوان همه‌گیری بعدی بیرون خواهد کشید.
من هم نمی‌توانم به تو بگویم که او چه چیزی از کلاهش بیرون خواهد آورد.
اما می‌توانم به تو بگویم که وقتی لازم باشد خواهد آمد، یا اصلاً نخواهد آمد، و اگر به آن باور نداشته باشیم، نخواهد آمد.
کافی است که تعداد قابل توجهی از مردم به همه‌گیری باور نداشته باشند، و «بدون همه‌گیری، توتالیترینیسم وجود ندارد».
متشکرم