Faraldrar koma þegar þörf er á þeim. Faraldrar eiga sér ekki stað þegar við trúum ekki á þá.
Þetta var niðurstaðan sem Dr. Gerd Reuther komst að í fyrirlestri sínum 13. apríl 2024 um efnið
"Ógnarfrágangur og uppspunnar kreppur til að stjórna heiminum".
Háskólakennarinn Dr. Gerd Reuther er sérfræðingur í geislafræði, læknismenntunarfræðingur og læknissagnfræðingur.
Kla.TV sendir út þessa innsæisríku og afar tímabæru fyrirlestur í þessu tilefni:
Fyrir nokkrum dögum lýsti WHO enn og aftur yfir alþjóðlegri neyðarástandi.
Berliner Zeitung greinir frá 14. ágúst 2024:
Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin (WHO) telur að mpox gæti borist aftur alþjóðlega eftir
2022 og orðið heilsuhættu í nokkrum löndum.
Neyðarástandayfirlýsingin er ætluð til að vara yfirvöld um allan heim við svo að þau geti undirbúið sig fyrir mögulega faraldra.
Fyrir aðeins nokkrum mánuðum voru nýju alþjóðlegu heilbrigðisreglugerðirnar (IHR) samþykktar í leynilegri aðgerð.
Þetta hefur gefið WHO, eða Tedros persónulega, enn meiri völd yfir öllum 194 aðildarríkjunum.
Er nýja mpox-histerían enn ein aðgerð til að koma heiminum undir "WHO-einræði"?
Eitt er víst: "Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin mun samræma alþjóðlegar mótvægisaðgerðir í nánu samstarfi við öll
viðkomandi lönd á komandi dögum og mánuðum," sagði Tedros.
Af hverju er lýst yfir alþjóðlegri faraldursneyð á þessum tiltekna tíma er enn óljóst.
Það er ljóst að hagnaður lyfjarisanna, sem hefur staðið í stað, mun brátt rekast upp í
loftið þökk sé blómstrandi mpox-bóluefnaiðnaðinum.
Ernst Wolff skrifar 15. ágúst:
WHO og SPIEGEL fá milljónir frá Bill og Melinda Gates-stofnuninni, sem aftur er mikið fjárfest í lyfjaiðnaðinum.
Til að meta núverandi ástand skaltu líta aftur til sögu heimsfaraldra með Kla.TV í dag.
Dr Gerd Reuther: Já, ég er sérstaklega ánægður að vera aftur hér í Vínarborg.
Eftir allt saman eyddi ég þrettán árum af lífi mínu í vinnu hér.
Ég er því þakklátur herra Hauser fyrir að koma mér aftur til Vínarborgar.
Vegna þess sem gerðist hér með kórónuveiruna var Vín í raun ekki mjög aðlaðandi lengur, verður að segja.
Og ég hafði næstum þess vegna eiðaðst að ég myndi aldrei aftur fara yfir landamæri Vínarborgar.
En ég hef samt gert það því mér finnst það bara mjög, mjög mikilvægt.
Vegna þess að fyrir þessa einræðisstjórn sem á að koma hér á fót þurfa þeir aðra heimsfaraldur.
Og þessa heimsfaraldra má ekki leyfa að eiga sér stað.
Og það er aðeins hægt að koma í veg fyrir það ef við lítum í afturspegilinn og sjáum hvað gerðist í fortíðinni.
Hvernig faraldrar hafa verið síðustu 700 árin.
Og þess vegna skrifuðum við konan mín og ég þessa litlu bók fyrir ári síðan.
Og þú getur í raun og veru dregið sögu faraldursins saman á 150 síðum, sem erfitt er að trúa.
Vegna þess að sama hefur gerst í 700 ár.
Þetta snýst ekki um bakteríur og veirur. Þetta snýst um paník, ekkert annað.
Faraldur er samheiti við óþarfa skelfingu. Já, og til að skapa skelfingu þarf dauða.
En af virðingu myndi maður eðlilega kjósa að sýna ekki þessar dauðu líkamsleifar beint.
Kannski líka vegna þess að þau eru ekki til. Þess vegna eru kistur notaðar.
Og við vitum öll um kisturnar frá Bergamó. Ég þarf ekki að segja mikið meira um það.
Ég tel að hér hafi aðeins verið 13 kistur sem voru ekið í hringi í margar klukkustundir.
En þeir gerðu allt þetta nokkrum öldum fyrr.
Skoðaðu myndina til vinstri. Hún er jafn falsk og kisturnar til hægri.
Eða trúir þú að kista sem inniheldur heilan mann geti verið borin af einum manni?
Þess vegna þarftu kistur, því þú veist ekki hvað er inni.
Og auðvitað geta kisturnar ekki verið réttar af þeirri ástæðu. Í aldir var fólk alls ekki
grafið í kistum vegna þess að það var of dýrt.
Og vegna þess að það hefði verið mögulegt að fresta niðurbroti of lengi í takmörkuðu rými kirkjugarðanna.
Og þess vegna var þetta málverk búið til að minnsta kosti 100 eða 200 árum síðar og afturdagsett til að sýna ástandið árið 1347.
Þetta þýðir að það sem við sjáum hér er falsfréttir og ekkert annað.
Því allt snýst um þennan ótta. En þessi ótti hefur tvær hliðar.
Fyrir okkur, fyrir flesta, er þetta ótti á vinstri hliðinni.
Ótti sem rænir okkur hæfileikanum til að hugsa, sem neyðir okkur til að leita verndar og þiggja hjálp.
Og síðan er ótti líka tækifæri.
Þú gætir þekkt herrann til hægri. Þetta er hinn vel þekktur Warren Buffett.
Þetta þýðir að fyrir minnihluta mannkyns er þessi faraldurskvíði ástæða til hátíðar.
Vegna þess að hann sagði: Víðtækur ótti er vinur þinn sem fjárfestir. Því þá geturðu gripið í góð kauptækifæri.
Og þeir keyptu alltaf þessa hagstæðu kaup.
Ekki bara núna á kórónaveirufaraldrinum, heldur líka áður. Svo hér er það fyrir kórónaveirufaraldurinn:
Kanadíski eðlisfræðingurinn Denis Rancourt meti einu sinni fátækt gegn dauðanum.
Og þú sérð að því fátækari sem íbúarnir voru, því oftar dóu þeir. Ekki af völdum veiru,
heldur vegna þeirra ráðstafana sem gripið var til.
Og hið sama gerðist áður, árið 1866 og 1871 í Amsterdam, hér uppi vegna holdabólu.
Þetta er fjöldi dauðsfalla meðal fátækra, og þetta er fjöldi dauðsfalla meðal hinna mjög ríku.
Og hér niðri snýst allt um kóleru, dauða fátækra og dauða ríkra.
Þetta þýðir að það var alltaf mögulegt að losna við hluta af íbúafjöldanum sem ekki var lengur óskað eftir með faraldri.
Og umfram allt var það ekki þeirra sök. Og þeir vilja ekki bera sökina.
Þú þarft ekki endilega að hefja stríð til að draga úr mannfjöldanum. Bölvötn dugar líka.
Og auðvitað geturðu þá snúið efnahagnum við. Við sjáum hvað er að gerast núna með kórónaveiruna:
Ný stórfelld verkefni sem hefðu ekki verið möguleg áður.
En þeir gerðu það áður, á faraldursveikum, eins og ég mun sýna þér eftir stutta stund.
Skyndilega var efnahagslífið á fullu því fólk hafði dáið og enginn var eftir til að vinna.
Ný stór verkefni voru sett af stað og ákveðnir einstaklingar voru síðan sagt upp.
Í dag eru það samsæriskenningasmiðirnir, en áður voru það villutrúarmenn og nornir, eða jafnvel gyðingar,
sem einfaldlega voru drepnir til að gera pláss fyrir nýtt fólk sem gat stjórnað samfélaginu.
Og að eitthvað sé að sögu faraldra kemur í ljós þegar litið er á grófa yfirsýn frá 1347 til dagsins í dag,
sem sýnir að faraldrar hafa endurtekið brotist fram.
En það eru líka nokkrir undarlegir kaflar í þessari faraldursögu.
Nánar tiltekið, hvers vegna voru engar faraldrar í aldir fram til ársins 1347?
Maður þarf að spyrja sig þeirrar spurningar þegar faraldur hefur geisað á átta til tíu ára fresti.
Og sagt er að mikil faraldur, hinn vel þekktu spænska flensa, hafi geisað árið 1918 í lok fyrri
heimsstyrjaldar, vegna þess að margir voru veikir þá.
En við áttum líka seinni heimsstyrjöldina.
Hvers vegna varð engin faraldur í lok seinni heimsstyrjaldarinnar, þegar fólk var ekki betur sett?
Eina mögulega svarið er: vegna þess að þau voru augljóslega ekki nauðsynleg á þeim tíma.
Og hér eru plágufaraldur skráðir frá 1347 til 1750, og þú sérð að eftir fyrsta stóra faraldurinn árið 1347 varð mikil
aukning, síðan á þrjátíu ára stríðinu urðu sífellt fleiri faraldrar, og svo skyndilega urðu mun færri faraldrar eftir það.
Hvað nákvæmlega á að hafa gerst læknisfræðilega?
Þú verður snjallari þegar þú skoðar félagsleg skilyrði.
Árið 1347 kom Kaþólska kirkjan virkilega til valda í kröfu sinni um heimsyfirráð og
sagði: Öll sálir verða að vera undirorpnar okkur.
Og til þess að gera það þurftu þeir að nota ótta við sjúkdóma. Og auðvitað var mótstaða.
Þetta er oft kallað bændastríðin sem þróuðust.
En það voru ekki einungis bændur sem mótmæltu misnotkun þeirra og kúgun.
Þetta voru borgararnir sem bjuggu í þeim ríkjum.
Og þú sérð, faraldrar hafa aukist til að koma þessu undir stjórn.
Þangað til að lokum urðu stórir atburðir eins og Þrjátíu ára stríðið.
Og svo varð nokkuð rólegt með mótmælaumbrotunum og glæsileika barokktímabilsins.
Þá voru barokkhöll og kirkjur byggðar.
Þeir þurftu vinnuaflið og höfðu slíkt vald yfir fólkinu að þeir sögðu: Nú getum við líka verið án faraldra.
Og eitthvað annað sem sýnir líka að þessar faraldrar eru ekki rökrétt náttúrulegt fyrirbæri, eins og við sáum með Covid,
er að jafnvel eftir langan tíma höfðum við mjög mismunandi smitstuðla í einstökum héruðum, sambandsríkjum eða ESB-löndum.
Hvernig getur það verið mögulegt ef sjúkdómur er sagður berast frá manni til manns um loftið?
Síðan, eftir mjög stuttan tíma, eftir nokkrar vikur eða mánuði, verður að vera jafnvægi; þ.e. tíðni
sjúkdóma verður að vera nokkurn veginn sú sama alls staðar.
En svo hafði ekki verið.
Og eina skiptið sem umframdauði var – kanadíski eðlisfræðingurinn Denis Rancourt hermdi þetta
líka og reiknaði út – var í mars og apríl 2020.
Og það er líka upplýsandi.
Í raun hefði sjúkdómur sem fluttur var inn frá Kína átt að koma fram í helstu höfnum og flugvöllum og breiðast þaðan út.
Hins vegar var það ekki raunin.
Þetta var norður-Ítalía, þetta var Strassborg, Alsace, þetta var París, þetta var svæðið í kringum Brussel, smá af
London, og þetta var svæðið í kringum Madríd og Barcelona.
En ekki annars staðar, þar sem einnig voru flugvellir og hafnir. Og hvers vegna gerðist allt þetta?
Vegna þess að það sem gerðist þar var ekki smitandi atburður, var umframdauði – það var læknisfræðilegur dauði sem átti sér stað.
Nefnilega hefur Alþjóðaheilbrigðismálastofnunin gefið út tilmæli um að sjúklingar sem grunaðir eru um að hafa Covid-19 skuli
tengdir við öndunarvél sem fyrst, sem í raun er hið sama og morð í tilviki aldraðra, því
þá er ekki hægt að taka þá af öndunarvélinni.
Klórókín, malaríulyf, var ávísað í raun banvænu skammti.
Það sem hér var gert var morð. Allir sem framkvæmdu það hlýtur að hafa vitað það.
Eins og sjá má var þetta ekki gert í mörgum löndum, svo sem Þýskalandi eða Austurríki; en í þessum löndum var það gert.
Remdesivir var gefið, sem var algjörlega gagnslaust og skaðlegt.
Og til að gera málið verra fengu sjúklingar sem voru óþarflega loftræstir heldur ekki sýklalyf.
Þó að hver sjúklingur sem er loftræstur þrói bakteríusýkingu án þessara sýklalyfja.
Þetta gefur í skyn að, í meginatriðum, hafi læknisfræðileg dauðsfall verið viljandi framkallað í sumum
héruðum í nokkrar vikur til að vekja nauðsynlega paník.
Og ef við lítum nú langt aftur til ársins 1347, til fyrstu stóru plágu, eru til kort eins og þessi í
dag, og þú getur líka séð hvað getur ekki verið rétt.
Þó svo að dreifing sjúkdómsins virðist nokkuð jöfn, entist þessi plága í fimm ár og heilar landshlutar – eins og opinberlega er
viðurkennt – svo sem nútíma Pólland, austurhluti Þýskalands, Tékkland, svæðið í kringum Mílanó og hér í
Pýreneafjöllum – héldust sjúkdómslausir í fimm ár, án nokkurra landfræðilegra marka.
Það getur aðeins verið vegna þess að fólkið þar tók ekki þátt, og það er það sem við verðum að gera! Ef
nægilega margir taka ekki þátt, verður engin heimsfaraldur!
Á meðan hafa rannsóknir einnig sannað með afgerandi hætti að þessi plága, hvar sem hún kom upp – og hún kom
aðeins upp í tiltölulega fáum borgum – 95,5% tilfella urðu innan tíu kílómetra frá siglingahæfum vatnaleiðum.
Og veistu hversu mörg svæði í landinu hafa ekki siglingahæf vatnsfarveg.
Þetta þýðir að í mörgum þessara svæða, þar sem litasvæði hafa einfaldlega verið merkt til að sýna hversu
slæmt ástandið var sagðar vera, gerðist í raun ekkert.
Ef svo er, þá þarftu að safna borgarpunktum.
Og rannsókn okkar leiddi í ljós að margar þessara plágutölfræði voru uppspunnar.
Ýmsir bæir hafa sömu frásagnir – aðeins hefur bæjarnafnið verið breytt – til að gefa í skyn að þar hafi faraldur geisað.
En jafnvel þótt þeir geri það ekki og líti eingöngu til þess að meirihluti Evrópu var þá landbyggð og fólk bjó
á landsbyggðinni fremur en í stórborgunum, hefði aðeins tíu prósent íbúa orðið fyrir áhrifum.
Þannig að ekki var um fjöldadauða né fjöldasjúkdóma að ræða árið 1347 í fyrstu, svo kölluðu
miklu holdsóttinni. Og af hverju var þess þörf?
Á þeim tíma snérist það einnig um endurskipulagningu.
Ef þú lítur í sögubókina í dag, stendur þar:
Fyrsta plágan markaði upphaf endurreisnarinnar. Rétt eins og við erum nú að upplifa vendipunkt í sögunni.
Þetta gerðu þeir. Og á þeim tíma var fjármálamarkaðurinn í höndum Gyðinga.
Eftir að helmingur gyðingasamfélaga hafði verið útrýmt var það ekki lengur í höndum gyðinga, heldur í
höndum staðbundinna aðalsmanna sem tóku við viðskiptunum.
Og hentugt nokk voru margir, þar á meðal kirkjuleiðtogarnir, lausir við skuldir sínar því þeir höfðu drepið kröfuhafa sína.
Efnahagsbati. Á þeim tíma komu flestar fínar vefnaðarvörur frá norður-Ítalíu, en eftir 1352 var það ekki lengur
raunin. Skyndilega var þýsk textílframleiðsla í verksmiðjum.
Og á þeim tíma hafði Kaþólska kirkjan skyndilega mikið land í borgunum og gat byggt risastórar
dómkirkjur. Ekki með eigin peningum, auðvitað.
Og á sumum stöðum, þar sem það var við hæfi, hafði íbúafjöldinn einfaldlega orðið aðeins þynnri.
Vegna þess að ef fleiri dóu einhvers staðar, var það aðeins í fáum stórborgum.
Og þá voru færri óþægilegir menn.
Skoðum annað atvik, svokallaða enska svitann árið 1529. Mjög undarlegt atvik.
Líkt og gerðist í Wuhan kom skip sem bar banvæna sjúkdóm til höfnsins í Hamborg árið 1529.
Úr því sem endurbyggt er, var það líklega sumarflensa.
Undarlega nóg kom sumarfluin hins vegar aðeins fram í ákveðnum borgum í Þýskalandi og Sviss og í minni mæli í
Hollandi – en ekki í Frakklandi, Póllandi né Tékklandi.
Í dag leita læknissagnfræðingar enn að sjúkdómsvaldinum. Hins vegar munu þeir ekki finna hann.
En þú getur fundið það ef þú skoðar kortið af siðaskiptunum.
Árið 1517 umbreytti ákveðinn maður, Martin Luther, kirkjunni og protestantíska kirkjan var fædd.
Og þetta eru svæðin þar sem borgirnar gengu yfir til protestantíska trúarinnar.
Þær samsvara nánast nákvæmlega þeim borgum þar sem enska svitnunin fór fram.
Og það kom ekki fram vegna sýkingar, heldur vegna meðferðarinnar.
Í þessum borgum var sagt að fólk þyrfti að vera vafið inn í tvær fjöðrudúnteppi í 24
klukkustundir í hámarki sumarsins við 35 gráður.
Og svo dóu þeir. Þetta var hydroxýklórókín sem þeir notuðu þá.
Og því miður létu svo margir hræða sig þá og gerðu einmitt það.
Og greinin hafði verið birt, sem er nokkuð áhugavert, því við erum núna í Austurríki, undirrituð af tveimur apótekarum frá Linz.
Tveir lyfjafræðingar frá Linz fundust aldrei, því þeir voru aldrei til.
Þeir voru falskir apótekarar, en það var nóg til að drepa nokkur þúsund manns.
Og hvað gerðist í London árið 1665? Það var Stóri plágan, sem sagður er hafa krafist 68.000 mannslífa.
Kannski, kannski ekki, ég vil ekki dæma. En hvað gerðist ári síðar?
Stóri eldurinn. Allt London brann til kaldra kola – varmarennsla sem virkaði mjög vel eftir áfallið af plágunni.
Og hvað gerðist eftir að London var endurbyggt í barokkstíl? Aldrei kom önnur plága. Hversu tilviljunarlegt.
Eða skulum við líta á árið 1830–31. Það var ekki komið 1848 ennþá, en eitthvað var í uppsiglingu.
Eftir Napóleónstríðin, eins og við vitum sérstaklega vel hér í Austurríki, var stofnuð stjórn Metternichs.
Og þar gætirðu séð hvað grímurnar eru í raun og veru góðar til.
Nánar tiltekið ekki til að vernda gegn sýkingu, heldur til að banna málfrelsi.
Svona sýndi teiknimynd það á þeim tíma. Og svona var það líka í öðrum löndum.
Það voru byltingar í París, Brussel, Antwerpen og Varsjá. Og það varð hættulegt.
Og hvað gerðist þá? Þá kom kóleran. Hún kom fyrst frá Bengal.
Í þúsundir ára fékk hún enga skip, en svo kom það skyndilega. Og þá dóu menn.
Og auðvitað aðeins í stórborgunum, því byltingarnar á þeim tíma voru enn að eiga sér stað í stórborgunum.
Og að lokum er spænska flensan, sem margir efasemdarmenn um kórónaveiruna telja enn
vera alvöru sýkingu, heldur ekki raunveruleg.
Hér má sjá tölfræði um tíðni inflúensu í þýska hernum árið 1918.
Það var sumarflensubylgja, þar sem 6,5 prósent hermanna veiktuðust.
Og fyrir haustflensu var það ekki einu sinni tvö prósent.
Og sá sem bar ábyrgð á ósigri þýska hersins, Erich Ludendorff, hefði getað sagt: Við töpuðum aðeins vegna spænska flensunnar.
Nei, sagði hann: Fólkið var smávegis með flensu, en umfram allt var það án kartaflna og hafði með sér slæman
áfengisdrykk frá heimilinu. Þess vegna tapaði þýska herinn.
Og í nóvember 1918 lauk flensunni. Ekkert var eftir.
Í dag geturðu hins vegar lesið í bókum að það hafi staðið til ársins 1923.
En ef þú skoðar gamlar bækur, finnur þú það ekki þar. Árið 1919 var fólk með venjulegan flensu, sem var aðeins
alvarlegri vegna þess að fólk þjáðist í lok stríðsins og hafði ekkert til að hita heimili sín með.
Þeir höfðu þegar gleymt þeim.
Svo jafnvel þá voru engir nýir sjúkdómsvaldar, engir hættulegir sjúkdómsvaldar.
Það voru aðstæðurnar, í besta falli. Þetta var ekki nýr inflúensa sem kom fram hér.
Rétt eins lítið og það var núna.
Og þess vegna var skrifuð grein sem kannaði þetta fyrir borgina Köln, og kom í ljós að íbúar Kölnar
fréttu aðallega af spænskubólanum í dagblöðunum.
En ekki vegna veikinda né vegna hinna látnu líkanna sem hefðu legið á hverju götuhorni.
Og það er það sem frú Andersen sagði fyrr með harðorðum, í eigin orðum.
Það var sagt af einhverjum sem ég vil nefna aftur hér, því hann er Vínarborgari.
Ivan Illich spáði þessu ástandi sem við stöndum nú frammi fyrir árið 1975.
Hann sagði: "Nýtt valdastétt vísindalegra stjórnenda vill breyta öllum heiminum í sjúkrahussjúklingadeild og stjórna honum."
Þessi nýja læknisfræðilega klerkavald vill ákveða hvað teljist veikindi, hver sé eða
geti verið veikur, og hvað skuli gera fyrir þá.
Hann vissi enn ekkert um RNA-bóluefni né PCR-próf. En hann skildi ferlunum.
Af hverju? Vegna þess að Ivan Illich var kaþólskur prestur. Hann hafði innri upplýsingar.
Svo gætirðu nú viljað vita af mér, sem skoðar fortíðina og getur spáð fyrir um framtíðina, hvað þessi
blekkingamaður muni draga fram sem næstu heimsfaraldur.
Ég get ekki sagt þér hvað hann mun draga úr hattinum sínum heldur.
En ég get sagt þér að það muni koma þegar þess er þörf, eða það muni ekki koma yfirhöfuð,
og það muni ekki koma ef við trúum ekki á það.
Það dugar ef nægilega margir trúa ekki á faraldurinn, og "án faraldurs er engin einræði".
Takk fyrir.