Pandemi teka nalika dibutuhake. Pandemi ora kelakon yen kita ora precaya marang pandemi.
Iki minangka kesimpulan sing digayuh dening Dr Gerd Reuther ing kuliahé tanggal 13 April 2024 babagan topik
"Nggawe rasa wedi lan krisis palsu kanggo ngontrol donya".
Dosen universitas Dr Gerd Reuther iku spesialis radiologi, pendidik medis, lan sejarawan medis.
Kla.TV nyiarke ceramah sing jero lan banget relevan ing kesempatan iki:
Sawetara dina kepungkur, WHO maneh ngumumake kahanan darurat global.
Berliner Zeitung nglaporake tanggal 14 Agustus 2024:
WHO ndeleng risiko manawa mpox bisa nyebar maneh sacara internasional sawisé taun 2022
lan dadi risiko kesehatan ing sawetara negara.
Pernyataan darurat iki dimaksudake kanggo ngabari panguwasa ing saindenging jagad supaya padha bisa nyiapake kemungkinan wabah.
Mung sawetara wulan kepungkur, Peraturan Kesehatan Internasional anyar (IHR) disahake liwat operasi rahasia.
Iki wis maringi WHO, utawa Tedros pribadi, luwih akeh kuwasa marang kabèh 194 negara anggota.
Apa histeria Mpox anyar iki minangka manuver liyane kanggo nggawa donya ing sangisore "diktator WHO"?
Siji bab sing mesthi: "WHO bakal ngkoordinasi langkah-langkah penanggulangan global kanthi kerja sama sing raket
karo kabeh negara sing kena pengaruh ing dina-dina lan wulan-wulan sing bakal teka," ujare Tedros.
Napa darurat pandemi global iki diumumaké ing wektu iki isih durung cetha.
Cetha manawa bathi sing mandheg saka raksasa farmasi bakal enggal tekan wates amarga
industri vaksin cacar monyet sing lagi mekar.
Ernst Wolff nulis tanggal 15 Agustus:
WHO lan SPIEGEL nampa yuta-yuta saka Bill and Melinda Gates Foundation, sing banjur
akeh diinvestasikake ing industri farmasi.
Kanggo ngevaluasi kahanan saiki, delengen maneh sejarah pandemi karo Kla.TV dina iki.
Dr Gerd Reuther: Inggih, kula pancen remen sanget saged wangsul malih ing kene, ing Wina.
Sawise kabeh, aku wis ngentekake 13 taun uripku makarya ing kene.
Mula saka iku, aku matur nuwun marang Pak Hauser amarga wis nggawa aku bali menyang Wina sepisan maneh.
Amarga sawisé apa sing kelakon ing kéné karo coronavirus, Wina pancèn ora narik kawigatèn manèh, kudu diomongké.
Lan aku meh wis sumpah ora bakal nyabrang wates Wina maneh.
Nanging aku wis nindakake kuwi tetep amarga aku mikir iki pancen pancen penting banget.
Amarga kanggo totalitarianisme iki sing arep diadegake ing kene, padha butuh pandemi liyane.
Lan pandemi iki ora kena diidinake kelakon.
Lan iki mung bisa dicegah yen kita ndeleng ing kaca spion mburi lan ndeleng apa sing wis kelakon ing jaman kepungkur.
Kepiye wabah-wabah kasebut sajrone 700 taun kepungkur.
Lan mulane aku lan bojoku nulis buku cilik iki setaun kepungkur.
Lan kowe pancen bisa nyimpulake sejarah epidemi ing 150 kaca, sing angel dipercaya.
Amarga kahanan sing padha wis kelakon suwéné 700 taun.
Iki dudu bab bakteri lan virus. Iki mung bab panik, ora ana liyane.
Pandemi iku sinonim karo nyebarake kepanikan. Ya, lan kanggo nyebabake kepanikan, sampeyan butuh pati.
Nanging amarga ngajeni, mesthine luwih becik ora nampilake mayit-mayit iki kanthi langsung.
Mbok menawa uga amarga padha ora ana. Mula saka iku peti mati digunakake.
Lan kita kabeh wis ngerti babagan peti mati saka Bergamo. Aku ora perlu ngomong luwih akeh bab kuwi.
Aku yakin mung ana 13 peti mati sing digawa muter-muter ing kene pirang-pirang jam.
Nanging padha wis nindakake kabèh mau sawetara abad luwih awal.
Delengen gambar ing sisih kiwa. Iku palsu kaya peti mati ing sisih tengen.
Utawa apa kowe pracaya yèn peti mati sing isiné wong sakabèhé bisa digawa mung déning siji wong?
Mulane kowe butuh peti mati, amarga kowe ora ngerti apa sing ana ing njero.
Lan mesthi wae, amarga peti jenazah ora bisa pas amarga alasan kuwi. Sajrone atusan taun, wong-wong ora dikubur
nganggo peti jenazah babar pisan amarga regane kakehan larang.
Lan amarga bakal bisa nundha proses pembusukan suwé banget ing papan sing winates ing pekuburan gréja.
Lan mulane lukisan iki digawe paling ora 100 utawa 200 taun sawisé lan diwenehi tanggal
mburi kanggo nggambaraké kahanan ing taun 1347.
Iki ateges loro-lorone sing kita deleng ing kene iku kabar palsu lan ora ana liyane.
Amarga kabèh mau gumantung marang wedi iki. Nanging wedi iki nduwèni loro sisih.
Kanggo kita, kanggo umume wong, iki wedi ana ing sisih kiwa.
Wedi sing nyolong kemampuan kita kanggo mikir, sing meksa kita golek pangayoman lan nyerah marang tawaran pitulungan.
Lan banjur uga ana wedi minangka kasempatan.
Sampeyan bisa uga ngerti priya ing sisih tengen. Iku Warren Buffett sing misuwur.
Iki ateges kanggo minoritas manungsa, panik epidemi iki dadi alesan kanggo ngrayakake.
Amarga dhèwèké kandha: wedi sing nyebar iku kanca kowe minangka investor. Amarga banjur kowe bisa nyekel rega miring.
Lan padha tansah tuku barang rega miring.
Ora mung saiki nalika pandemi coronavirus, nanging uga sadurunge. Dadi iki kanggo pandemi coronavirus:
Fisikawan Kanada Denis Rancourt tau mbandhingake kemlaratan karo wong mati.
Lan kowe bisa weruh yèn wong-wong sing luwih mlarat, luwih kerep padha mati. Ora amarga
virus, nanging amarga langkah-langkah sing dijupuk.
Lan kedadéan sing padha wis kelakon sadurungé, ing taun 1866 lan 1871 ing Amsterdam, ing kéné kanggo cacar.
Iku jumlah pati ing kalangan wong mlarat, lan iku jumlah pati ing kalangan wong sugih banget.
Lan ing kene, kabèh bab kolera, pati wong mlarat, pati wong sugih.
Iki ateges tansah bisa mbusak sawijining bagean saka populasi sing wis ora dikarepake liwat epidemi.
Lan ing ndhuwur kabeh, iku dudu kesalahane. Lan padha ora pengin disalahake.
Dadi kowe ora mesthi kudu perang kanggo nyuda populasi. Wabah uga bisa digunakake.
Lan mesthi wae, sampeyan banjur bisa mbalèkaké ekonomi. Kita saiki weruh apa sing kedadeyan karo coronavirus:
Proyek skala gedhe anyar sing sadurunge ora bakal bisa.
Nanging padha wis nindakake kuwi sadurunge, nalika wabah, kaya sing bakal tak tunjakake ing sawetara wektu.
Dumadakan, ekonomi rame amarga wong-wong wis mati lan ora ana sing tinggal kanggo kerja.
Proyek anyar skala gedhe diluncurake, lan sawetara wong banjur dipecat.
Saiki para teoris konspirasi, nanging biyen para bidah lan penyihir, malah uga wong Yahudi, sing mung dipatèni kanggo
mbukak papan marang wong anyar sing bakal nguwasani masyarakat.
Lan kasunyatan manawa ana sing ora bener karo sajarah epidemi bisa katon saka tinjauan kasar wiwit taun 1347 nganti
saiki, sing nuduhake manawa wis bola-bali ana wabah epidemi.
Nanging ana uga sawetara kejanggalan ing crita epidemi iki.
Yaiku, kenapa ora ana epidemi nganti atusan taun nganti taun 1347?
Wong kudu takon marang awake dhewe pitakonan kuwi nalika ana wabah saben wolung nganti sepuluh taun.
Lan ana sing kandha yèn ana epidemi gedhé, flu Spanyol sing misuwur, ing taun 1918 ing pungkasan
Perang Donya I, amarga akèh wong sing lara wektu kuwi.
Nanging kita uga nduwé Perang Donya II.
Kenapa ora ana epidemi ing pungkasan Perang Donya II, nalika kahanane wong-wong ora luwih apik?
Jawaban siji-sijine sing mungkin yaiku: amarga mesthi ora dibutuhake ing wektu kuwi.
Lan iki acara wabah sing kacathet saka taun 1347 nganti 1750, lan sampeyan bisa weruh manawa sawisé wabah gedhé pisanan ing taun
1347 ana lonjakan, banjur sajrone Perang Telung Puluh Taun wabah saya tambah akèh, lan
sawisé kuwi dumadakan wabah dadi luwih sithik.
Apa sing persis kuduné wis kelakon sacara medis?
Sampeyan dadi luwih pinter nalika ndeleng kahanan sosial.
Ing taun 1347, Gereja Katolik pancèn ngrembaka tenan ing klaim panguwasa donya lan kandha: Saben jiwa kudu tundhuk marang kita.
Lan kanggo nindakake kuwi, padha kudu nggunakake rasa wedi marang penyakit. Lan mesthi ana perlawanan.
Iki asring diarani Perang Tani sing muncul.
Nanging, ora mung para petani sing nentang eksploitasi lan penindasan marang wong-wong mau.
Wong-wong mau iku warga sing manggon ing negara-negara bagian kuwi.
Lan kowe weruh, wabah-wabah wis nambah supaya iki bisa dikendhaleni.
Nganti pungkasane, kedadeyan gedhe kaya Perang Telung Puluh Taun kelakon.
Lan banjur kahanan dadi rada sepi karo Kontra-Reformasi lan kamulyan jaman Barok.
Wektu kuwi kraton-kraton Barok lan greja-greja dibangun.
Padha butuh tenaga kerja lan nduwé panguwasa gedhé marang wong-wong nganti padha kandha: Saiki kita uga bisa tanpa epidemi.
Lan bab liya sing uga nuduhake manawa epidemi-epidemi iki dudu fenomena alam sing logis, kaya sing kita deleng karo Covid, yaiku
sanajan sawise suwe, kita isih nduweni tingkat kedadeyan sing beda banget ing kabupaten
individu, negara bagian federal, utawa negara-negara EU.
Kepiye bisa kaya ngono yen penyakit kuwi konon nyebar saka wong siji menyang wong liyane liwat udara?
Banjur, sawisé wektu sing cendhak banget, sawisé sawetara minggu utawa sasi, mesthi ana keseimbangan; yaiku,
angka kedadeyan penyakit kudu watara padha ing endi-endi.
Nanging kuwi ora kaya ngono.
Lan mung wektu ana pati sing kakehan – fisikawan Kanada Denis Rancourt uga wis nyimulasikake
lan ngetung iki – yaiku ing Maret lan April 2020.
Lan kuwi uga mbukak.
Sejatine, penyakit sing diimpor saka China kuduné wis muncul ing pelabuhan lan bandara utama lan nyebar saka kono.
Nanging, kuwi ora kaya ngono.
Iku Italia Lor, iku Strasbourg, Alsace, iku Paris, iku wilayah sakupenge Brussels, sethithik
London, lan iku wilayah Madrid lan Barcelona.
Nanging ora ana ing panggonan liya, ing ngendi uga ana bandara lan pelabuhan. Lan kenapa kabeh iki kelakon?
Amarga apa sing kelakon ing kana dudu kedadeyan infeksi, pati sing kakehan – iku pati medis sing kelakon.
Yaiku, Organisasi Kesehatan Dunia wis maringi rekomendasi supaya pasien sing dicurigai kena Covid-19 dipasang
ventilator sakcepete, sing sacara praktis padha karo matèni wong tuwa, amarga ora bisa dicopot maneh saka ventilator.
Chloroquine, obat malaria, diresepake kanthi dosis sing sejatine matèni.
Apa sing ditindakake ing kene iku pembunuhan. Kabeh wong sing nindakake mesthi wis ngerti kuwi.
Kaya sing kowe weruh, iki ora ditindakake ing pirang-pirang negara, kaya Jerman utawa Austria; nanging ing
negara-negara iki, iki ditindakake. Remdesivir diwenehake, sing pancen ora ana gunane lan mbebayani.
Lan, luwih parah maneh, pasien-pasien sing diventilasi tanpa perlu uga ora diwenehi antibiotik.
Sanajan saben pasien sing diventilasi bakal ngalami infeksi bakteri tanpa antibiotik iki.
Iki ateges, sacara prinsip, pati medis disengaja ditimbulake ing sawetara wilayah sajrone
pirang-pirang minggu kanggo nyebabake panik sing dibutuhake.
Lan yen saiki kita ndeleng adoh mburi, menyang taun 1347, marang wabah gedhe sing sepisanan, ana peta kaya ngene
saiki, lan kowe uga bisa weruh apa sing ora bisa bener.
Sanajan sebaran penyakit iki katon cukup merata, wabah iki lumaku limang taun lan wilayah-wilayah sakabehe – kaya sing diaku sacara
resmi – kayata Polandia saiki, Jerman wétan, Ceko, wilayah sakupenge Milan lan ing kéné ing Pyrenees – tetep bebas
saka penyakit iki sajrone limang taun, tanpa wates geografis.
Iku mung amarga wong-wong ing kana ora melu, lan kuwi sing kudu kita lakoni! Yen cukup akeh wong ora melu, ora bakal ana pandemi!
Lan sajrone wektu kuwi, panaliten uga wis mbuktekake kanthi cetha manawa wabah iki, ing endi wae kedadeyan – lan mung ana
ing sawetara kutha – 95,5 persen kedadeyan dumadi ing jarak sepuluh kilometer saka jalur banyu sing bisa dilayari.
Lan kowe ngerti pira bagéan nagara sing ora duwe jalur banyu sing bisa dilayari.
Iki ateges ing akèh wilayah iki, ing ngendi area werna mung ditandhani kanggo nuduhaké sepira parah
kahanané, sejatine ora ana apa-apa sing kelakon.
Yen mangkono, kowe kudu nggawe poin kutha kaya ngono.
Lan banjur panaliten kita mbuktekake manawa akèh statistik wabah iki digawé-gawé.
Macem-macem kutha nduwé laporan sing padha – mung jeneng kutha sing diganti – kanggo ngusulake yèn wabah wis kelakon ing kana.
Nanging sanajan padha ora nindakake kuwi lan mung ndeleng kasunyatan manawa umume Éropa wektu kuwi isih désa lan
wong-wong manggon ing pedesaan tinimbang ing kutha gedhé, mung sepuluh persen saka populasi sing bakal kena pengaruh.
Dadi ora ana pitakon babagan pati masal lan lara masal ing taun 1347 nalika wabah pesthi
gedhe sing pisanan. Lan kenapa kuwi dibutuhake?
Ing wektu kuwi uga babagan restrukturisasi.
Yen sampeyan ndeleng ing buku sajarah dina iki, kandha:
Wabah pisanan nandhani wiwitané Zaman Renaissance. Kaya déné saiki kita lagi ngalami titik balik ing sajarah.
Mangkono sing padha lakoni. Lan ing wektu kuwi, pasar keuangan ana ing tangané wong Yahudi.
Sawisé separo komunitas Yahudi wis dibasmi, iku ora ana ing tangané wong Yahudi maneh, nanging ing
tangané para patrisi lokal sing njupuk alih usaha kuwi.
Lan kanthi trep, akèh wong, kalebu para pamimpin gréja, wis bebas saka utangé amarga wis matèni para pemberi utangé.
Balikan ekonomi. Ing wektu kuwi, umume kain alus asalé saka Italia lor, nanging sawisé taun 1352 kahanan kuwi ora kaya ngono
maneh. Dumadakan ana industri tekstil Jerman ing pabrik-pabrik.
Lan ing wektu kuwi, Gereja Katolik dumadakan nduwé akèh tanah ing kutha-kutha lan bisa mbangun
katedral-katedral gedhé. Mesthi waé ora nganggo dhuwité dhéwé.
Lan ing sawetara panggonan, ing ngendi iku pantes, populasine mung dadi rada ora padhet.
Amarga yen ana luwih akeh wong sing mati ing endi wae, iku mung ana ing sawetara kutha gedhe.
Lan banjur ana wong-wong sing ora nyenengake luwih sithik.
Ayo ndeleng acara liyane, sing diarani English Sweat taun 1529. Acara sing aneh banget.
Kaya sing kelakon ing Wuhan, kapal sing nggawa wabah mematikan dikandhakake wis teka ing pelabuhan Hamburg ing taun 1529.
Saka sing bisa direkonstruksi, mesthine iku flu mangsa panas.
Anehé, flu mangsa panas mung kedadeyan ing sawetara kutha ing Jerman lan Swiss, lan ing tingkat sing luwih sithik ing
Walanda – nanging ora ana ing Prancis, Polandia, utawa Ceko.
Dina iki, para sejarawan medis isih nggoleki patogen. Nanging, dheweke ora bakal nemokake.
Nanging kowe bisa nemokake yen kowe ndeleng peta Reformasi.
Ing taun 1517, ana sawijining Martin Luther sing ngreformasi gréja, lan Gréja Protestan lair.
Lan iki wilayah-wilayah ing ngendi kutha-kutha wis pindhah menyang agama Protestan.
Padha cocog meh persis karo kutha-kutha ing ngendi kringet Inggris kelakon.
Lan iku ora kelakon amarga infeksi, nanging amarga perawatan.
Ing kutha-kutha iki, konon wong kudu dibalut nganggo loro selimut tebal sajrone 24 jam ing
puncak mangsa panas nalika suhu tekan 35 derajat.
Lan banjur padha mati. Kuwi hidroksiklorokuin sing digunakake nalika semana.
Lan sayangé, akèh banget wong sing ngidini awake dhéwé wedi nalika semana lan nindakake kuwi.
Lan makalah kasebut wis diterbitake, sing menarik, amarga saiki kita ana ing Austria,
ditandatangani dening loro apoteker saka Linz.
Loro apoteker saka Linz ora tau ditemokake, amarga sejatine ora ana.
Padha apoteker palsu, nanging kuwi cukup kanggo matèni sawetara ewu wong.
Lan apa sing kelakon ing London taun 1665? Ana Wabah Agung, sing miturut laporan nyebabake pati 68.000 jiwa.
Mbok menawa, mbok menawa ora, aku ora pengin ngadili. Nanging apa sing kelakon setaun sawisé?
Kebakaran Agung. Kabeh kutha London kobong – renovasi termal sing mlaku kanthi apik banget sawisé kejut wabah.
Lan apa sing kelakon sawisé London dibangun manèh nganggo gaya Barok? Ora ana wabah liyane manèh. Kebeneran tenan.
Utawa ayo ndeleng taun 1830-31. Durung taun 1848, nanging kahanané wis wiwit nggodhok.
Sawisé Perang Napoleon, kaya sing kita ngerti kanthi cetha ing kéné ing Austria, rezim Metternich diadegaké.
Lan ing kono kowe bisa weruh apa sejatine gunane topeng-topeng mau.
Yaiku, dudu kanggo nglindhungi saka infeksi, nanging kanggo nglarang omongan.
Mangkono carane kartun nggambarke iku nalika semana. Lan mangkono uga kahanane ing negara-negara liyane.
Ana revolusi ing Paris, Brussels, Antwerp, Warsaw. Lan kuwi dadi mbebayani.
Lan apa sing kelakon banjur? Banjur kolera teka. Iku sepisanan teka saka Bengal.
Sak ewu-ewu taun dheweke ora entuk kapal, nanging banjur dumadakan kapal iku teka. Banjur wong-wong padha mati.
Lan mesthi wae mung ana ing kutha-kutha gedhe, amarga revolusi ing wektu kuwi isih kedadeyan ing kutha-kutha gedhe.
Lan pungkasané, flu Spanyol, sing akèh wong skeptis babagan coronavirus isih nganggep minangka infeksi nyata, uga ora nyata.
Ing kene sampeyan bisa ndeleng statistik babagan angka kasus flu ing tentara Jerman ing taun 1918.
Ana wabah flu mangsa panas, kanthi 6,5 persen prajurit sing lara.
Lan kanggo flu mangsa gugur, malah ora tekan 2 persen.
Lan wong sing tanggung jawab amarga kekalahan tentara Jerman, Erich Ludendorff, bisa wae
ngomong: Kita mung kalah amarga flu Spanyol.
Ora, ujare: Wong-wong kuwi rada kena flu, nanging sing paling utama padha ora duwe kenthang lan
nggawa arak ala saka omah. Mula tentara Jerman kalah.
Lan ing November 1918, flu wis rampung. Ora ana apa-apa maneh.
Nanging dina iki kowe bisa maca ing buku-buku manawa iku lumaku nganti taun 1923.
Nanging yen kowe ndeleng buku-buku lawas, kowe ora bakal nemokake kuwi ditulis ing kana. Ing taun 1919, wong-wong kena flu sing
lumrah banget, sing mung rada luwih parah amarga padha nandhang sangsara ing pungkasan
perang lan ora duwe apa-apa kanggo nguripi omahé.
Wong-wong mau wis lali marang dheweke.
Dadi sanajan nalika semana, ora ana patogen anyar, ora ana patogen sing mbebayani.
Kahanan iku paling apik. Iku dudu flu anyar sing muncul ing kene.
Mung sak sethithik kaya saiki.
Lan mulane ana makalah sing ditulis kanggo nliti iki ing kutha Cologne, sing nemokake yèn warga
Cologne umume sinau bab flu Spanyol saka koran.
Nanging ora amarga lara utawa amarga mayit-mayit sing mesthine bakal ngglethak ing saben pojokan dalan.
Lan kuwi sing diomongake Bu Andersen sadurunge nganggo tembung sing tegas, nganggo tembungé dhéwé.
Kuwi diomongaké déning wong sing arep tak sebut manèh ing kéné, amarga dhèwèké wong Wina.
Ivan Illich wis prédhiksi skenario iki sing saiki kita hadapi wiwit taun 1975.
Dheweke kandha: "Elit anyar saka para pangontrol ilmiah kepengin ngowahi sakabehing donya
dadi ruang rawat rumah sakit lan mréntahake."
Para rohaniawan medis anyar iki kepengin mutusake apa sing dianggep lara, sapa sing lara utawa bisa lara,
lan apa sing kudu ditindakake kanggo wong-wong mau.
Dheweke durung ngerti apa-apa bab vaksin RNA utawa tes PCR. Nanging dheweke wis ngerti carane kerjane.
Kenapa? Amarga Ivan Illich iku imam Katolik. Dheweke nduwé informasi saka njero.
Dadi, saiki kowe bisa uga pengin ngerti saka aku, sing ndeleng jaman kepungkur lan bisa prédhiksi masa
depan, apa sing bakal dijupuk déning pemain dolanan cangkang iki minangka pandemi sabanjuré.
Aku uga ora bisa ngandhani kowe apa sing bakal dijupuké saka topiné.
Nanging aku bisa ngandhani kowe yèn iku bakal teka nalika dibutuhaké, utawa ora bakal teka babar pisan,
lan ora bakal teka yèn kita ora precaya marang iku.
Cukup yen akèh wong ora pracaya marang pandemi, lan 'tanpa pandemi, ora ana totalitarianisme'.
Matur nuwun.