პანდემიები მაშინ დგება, როცა საჭიროა. პანდემიები არ ხდება, როცა მათ არ ვენდობით.
ეს იყო დასკვნა, რომელსაც დოქტორმა გერდ რეუტერმა 2024 წლის 13 აპრილს, თავის ლექციაში, თემაზე "პანიკის გაჩენა და
გამოგონილი კრიზისები მსოფლიოს გასაკონტროლებლად" მიაღწია.
უნივერსიტეტის ლექტორი, დოქტორი გერდ რეუტერი, რადიოლოგიის სპეციალისტი, სამედიცინო პედაგოგი და სამედიცინო ისტორიკოსია.
ამ მოვლენის აღსანიშნავად Kla.TV გთავაზობთ ამ გამჭრიახ და მეტად აქტუალურ ლექციას:
რამდენიმე დღის წინ, ჯანმოს მიერ კვლავ გამოცხადდა გლობალური საგანგებო მდგომარეობა.
ბერლინერ ცაიტუნგი იუწყება 2024 წლის 14 აგვისტოს:
ჯანმოს აზრით, არსებობს რისკი, რომ 2022 წლის შემდეგ მაიმუნის ჩუტყვავილა კვლავ გავრცელდეს საერთაშორისო დონეზე
და რამდენიმე ქვეყანაში ჯანმრთელობისთვის საფრთხე შექმნას.
საგანგებო მდგომარეობის გამოცხადების მიზანია, გააფრთხილოს მსოფლიოს ხელისუფლებები, რათა
მათ შეძლონ შესაძლო აფეთქებებისთვის მომზადება.
სულ რაღაც რამდენიმე თვის წინ, ახალი საერთაშორისო ჯანდაცვის რეგულაციები (IHR) "საიდუმლო ოპერაციის" ფარგლებში იქნა მიღებული.
ამან ჯანმოს, ან პირადად ტედროსს, კიდევ უფრო მეტი ძალაუფლება მისცა ყველა 194 წევრი სახელმწიფოს მიმართ.
არის თუ არა მონგოლური ყვავილის ახალი ისტერია კიდევ ერთი მანევრი მსოფლიოს "ჯანმოს დიქტატურის" ქვეშ მოსაყვანად?
ერთი რამ ცხადია: "ჯანმოს მიერ მომდევნო დღეებისა და თვეების განმავლობაში, ყველა დაზარალებულ ქვეყანასთან
მჭიდრო თანამშრომლობით, კოორდინირებული იქნება გლობალური საპასუხო ზომები", — განაცხადა ტედროსმა.
რატომ ცხადდება გლობალური პანდემიის საგანგებო მდგომარეობა სწორედ ამ მომენტში, ჯერ კიდევ გასარკვევია.
აშკარაა, რომ ფარმაცევტული გიგანტების გაჭიანურებული მოგება მალე მკვეთრად გაიზრდება, ვაქცინების ბუმიანი ინდუსტრიის წყალობით.
ერნსტ ვოლფი 15 აგვისტოს წერს:
ჯანმოსა და SPIEGEL-ს მილიონები მიეცათ ბილ და მელინდა გეიტსების ფონდისგან, რომელიც, თავის მხრივ,
მასიურად არის ინვესტირებული ფარმაცევტულ ინდუსტრიაში.
მიმდინარე სიტუაციის შესაფასებლად, Kla.TV-სთან ერთად დღეს გადახედეთ პანდემიების ისტორიას.
დოქტორი გერდ რეუტერი: დიახ, განსაკუთრებით მიხარია, რომ კვლავ ვენაში ვარ.
ბოლოს და ბოლოს, აქ მუშაობაში ცხოვრების 13 წელი გავატარე.
ამიტომ, მადლობელი ვარ ბატონი ჰაუზერის, რომ კვლავ ვენაში დამაბრუნა.
იმიტომ, რომ აქ კორონავირუსის შემდეგ ვენა, უნდა ითქვას, რომ აღარც ისე მიმზიდველი იყო.
და თითქმის ფიცს დავდებდი, რომ ვენას საზღვრებს აღარასდროს გადავკვეთდი.
მაინც გავაკეთე, რადგან ვფიქრობ, რომ ეს უბრალოდ ძალიან, ძალიან მნიშვნელოვანია.
რადგან ამ ტოტალიტარიზმის დასამყარებლად, რომელიც აქ უნდა დამყარდეს, მათ სჭირდებათ კიდევ ერთი პანდემია.
და ამ პანდემიას ადგილი არ უნდა მიეცეს.
და ამის თავიდან აცილება მხოლოდ იმ შემთხვევაშია შესაძლებელი, თუ უკანა ხედვის სარკეში ჩავიხედავთ და ვნახავთ, რა მოხდა წარსულში.
როგორი იყო ეპიდემიები ბოლო 700 წლის განმავლობაში.
და სწორედ ამიტომ დავწერეთ მე და ჩემმა მეუღლემ ეს პატარა წიგნი ერთი წლის წინ.
და თქვენ ნამდვილად შეგიძლიათ ეპიდემიის ისტორია 150 გვერდში შეაჯამოთ, რის დაჯერებაც ძნელია.
რადგან 700 წელია, იგივე ხდება.
საქმე ბაქტერიებსა და ვირუსებში არ არის. საქმე მხოლოდ პანიკაშია.
პანდემია პანიკის დანერგვასთან არის იდენტური. დიახ, და პანიკის მოსაწყობად სიკვდილია საჭირო.
მაგრამ პატივისცემის გამო, ბუნებრივია, უმჯობესია, ეს მკვდარი სხეულები პირდაპირ არ აჩვენო.
ალბათ იმიტომაც, რომ ისინი არ არსებობენ. სწორედ ამიტომ გამოიყენება კუბოები.
და ჩვენ ყველამ ვიცით ბერგამოს კუბოების შესახებ. ამაზე ბევრი აღარაფერი მეთქმის.
მგონი, აქ მხოლოდ 13 კუბო დაატარეს საათობით წრეზე.
მაგრამ მათ ეს ყველაფერი რამდენიმე საუკუნით ადრე გააკეთეს.
დაიხედეთ მარცხენა სურათს. ის ისეთივე ყალბია, როგორც მარჯვნივ მდგარი კუბოები.
ან გჯერათ, რომ კუბო, რომელშიც მთლიანი ადამიანია, მხოლოდ ერთმა ადამიანმა შეიძლება აიტვირთოს?
სწორედ ამიტომ გჭირდებათ კუბოები, რადგან არ იცით, რა არის შიგნით.
და, რა თქმა უნდა, ამ მიზეზით კუბოები სწორი ვერ იქნებოდა. საუკუნეების განმავლობაში ადამიანებს საერთოდ არ
აკრძალავდნენ კუბოებში, რადგან ეს ძალიან ძვირი იყო.
და რადგან ეკლესიათა შიდა ეზოების შეზღუდულ სივრცეში გახრწნის პროცესის ზედმეტად დიდი ხნით გადადება შესაძლებელი იქნებოდა.
და სწორედ ამიტომ შეიქმნა ეს ნახატი სულ მცირე 100 ან 200 წლით გვიან და მისი თარიღი უკან
გაიწია, რათა 1347 წლის ვითარება ეჩვენებინა.
ეს ნიშნავს, რომ ორივე, რასაც აქ ვხედავთ, ყალბი ამბებია და მეტი არაფერი.
რადგან ყველაფერი ამ შიშამდე დადის. მაგრამ ამ შიშს ორი მხარე აქვს.
ჩვენთვის, ადამიანების უმეტესობისთვის, ეს არის შიში მარცხენა მხარეს.
შიში, რომელიც აზროვნების უნარს გვიკარგავს, გვაიძულებს, მოვძებნოთ თავშესაფარი და დავექვემდებაროთ დახმარების შეთავაზებებს.
და შემდეგ შიშიც შესაძლებლობაა.
შესაძლოა იცნობთ მარჯვნივ მყოფ ჯენტლმენს. ეს ცნობილი უორენ ბაფეტია.
ეს ნიშნავს, რომ კაცობრიობის უმცირესობისთვის ეს ეპიდემიური პანიკა სადღესასწაულო მიზეზია.
რადგან მან თქვა: ფართოდ გავრცელებული შიში თქვენი მეგობარია, როგორც ინვესტორისთვის. რადგან
მაშინ შეგიძლიათ ხელსაყრელ გარიგებებს ჩაეჭიდოთ.
და ისინი ყოველთვის ამ იაფ ფასად ყიდულობდნენ.
არა მხოლოდ ახლა, კორონავირუსის პანდემიის დროს, არამედ მანამდეც. ასე რომ, აი ის კორონავირუსის პანდემიისთვის:
კანადელმა ფიზიკოსმა დენის რანკურმა ერთხელ სიღარიბე მკვდრებს შეადარა.
და ხედავთ, რომ რაც უფრო ღარიბი იყო მოსახლეობა, მით უფრო ხშირად იღუპებოდნენ ადამიანები.
არა ვირუსისგან, არამედ მიღებული ზომებისგან.
და იგივე მოხდა ადრეც, 1866 და 1871 წლებში ამსტერდამში, აქ ზაზუნას გამო.
ეს არის გარდაცვალებათა რაოდენობა ღარიბებში, ხოლო ეს — უმდიდრესებში.
და აქ კი, მთელი ეს კოლერა, ღარიბების სიკვდილი, მდიდრების სიკვდილი.
ეს ნიშნავს, რომ ეპიდემიის საშუალებით ყოველთვის შესაძლებელი იყო მოსახლეობის იმ ნაწილის მოშორება, რომელიც აღარ იყო სასურველი.
და რაც მთავარია, ეს მათი ბრალი არ იყო. და მათ არ სურთ, რომ დაადანაშაულონ.
ასე რომ, მოსახლეობის შესამცირებლად სულაც არ არის აუცილებელი ომის წარმოება. ჭირიც იგივეს გააკეთებს.
და, რა თქმა უნდა, შემდეგ შეგიძლიათ ეკონომიკა გამოასწოროთ. ჩვენ ვხედავთ, რა ხდება ახლა კორონავირუსის გამო:
ახალი, მასშტაბური პროექტები, რომლებიც ადრე შეუძლებელი იქნებოდა.
მაგრამ ისინი ამას ადრეც აკეთებდნენ, ეპიდემიების დროს, როგორც მალე დაგინახვებთ.
მოულოდნელად ეკონომიკა აფეთქდა, რადგან ხალხი მოკვდა და სამუშაოდ აღარავინ დარჩა.
ახალი, მასშტაბური პროექტები დაიწყო და შემდეგ გარკვეული ადამიანები სამსახურიდან გაათავისუფლეს.
დღეს — შეთქმულების თეორეტიკოსები, მაგრამ წარსულში — ერეტიკოსები, ჯადოქრები და თუნდაც ებრაელები, რომლებსაც
უბრალოდ ხოცავდნენ, რათა საზოგადოების მართვისთვის ახალი ხალხისთვის ადგილი გაეთავისუფლებინათ.
და ის, რომ ეპიდემიების ისტორიაში რაღაც არ რიგდება, ჩანს 1347 წლიდან დღემდე მოხდენილი ეპიდემიების
არაოფიციალური მიმოხილვით, რომელიც აჩვენებს, რომ ეპიდემიების განმეორებითი აფეთქებები ხდებოდა.
მაგრამ ამ ეპიდემიის ისტორიაში ასევე არის რამდენიმე უცნაური წყვეტა.
კერძოდ, რატომ არ იყო ეპიდემიები საუკუნეების განმავლობაში 1347 წლამდე?
ეს კითხვა საკუთარ თავს უნდა დაუსვათ, როდესაც ეპიდემია ყოველ რვა-ათ წელიწადში ერთხელ იყო.
ამბობენ, რომ პირველი მსოფლიო ომის დასასრულს, 1918 წელს, დიდი ეპიდემია, ცნობილი ესპანური გრიპი,
იყო, რადგან იმ დროს ბევრი ადამიანი იავადმყოფა.
მაგრამ ჩვენც გვქონდა მეორე მსოფლიო ომი.
რატომ არ იყო ეპიდემია მეორე მსოფლიო ომის დასასრულს, როდესაც ხალხს უკეთესი არაფერი ჰქონდა?
ერთადერთი შესაძლო პასუხია: რადგან ისინი აშკარად არ იყვნენ საჭირო იმ დროს.
და აი, 1347-დან 1750 წლამდე ჩაწერილი კოლერის ეპიდემიების მონაცემები. შეგიძლიათ დაინახოთ, რომ 1347 წელს პირველი დიდი
აფეთქების შემდეგ მათი რიცხვი მკვეთრად გაიზარდა, შემდეგ, ოცდაათწლიანი ომის დროს, ეპიდემიები სულ უფრო და უფრო ხშირი
გახდა, ხოლო ამის შემდეგ მათი რიცხვი უეცრად მკვეთრად შემცირდა.
კონკრეტულად რა უნდა მომხდარიყო სამედიცინო კუთხით?
უფრო ჭკვიანი ხდები, როდესაც სოციალურ პირობებს უყურებ.
1347 წელს კათოლიკურმა ეკლესიამ სრულად გამოავლინა თავისი პრეტენზია მსოფლიო ბატონობაზე და
თქვა: ყოველი სული ჩვენ უნდა ემორჩილებოდეს.
და ამისათვის მათ ადამიანების დაავადების შიშის გამოყენება დასჭირდათ. და, რა თქმა უნდა, წინააღმდეგობა იყო.
ამას ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც განვითარებული გლეხთა ომები.
თუმცა, მხოლოდ ფერმერები არ ეწინააღმდეგებოდნენ მათ ექსპლუატაციასა და ჩაგვრას.
ესენი იყვნენ იმ შტატებში მცხოვრები მოქალაქეები.
და ხედავთ, ეპიდემიები გაიზარდა, რათა ეს კონტროლქვეშ მოეყვანათ.
სანამ, საბოლოოდ, არ მოხდა ისეთი მნიშვნელოვანი მოვლენები, როგორიც ოცდაათწლიანი ომი იყო.
და შემდეგ, კონტრრეფორმაციისა და ბაროკოს ეპოქის ბრწყინვალების ხანაში, ვითარება შედარებით დაწყნარდა.
სწორედ მაშინ აშენდა ბაროკოს სტილის სასახლეები და ეკლესიები.
მათ სამუშაო ძალა სჭირდებოდათ და ხალხზე ისეთი კონტროლი ჰქონდათ, რომ ამბობდნენ: ახლა ეპიდემიების გარეშეც გავძლებთ.
და კიდევ ერთი რამ, რაც ასევე აჩვენებს, რომ ეს ეპიდემიები არ არის ლოგიკური ბუნებრივი მოვლენა, როგორც ეს კოვიდის დროს ვიხილეთ,
კერძოდ, რომ დიდი დროის გასვლის შემდეგაც კი, ჩვენ გვქონდა ძალიან განსხვავებული გავრცელების მაჩვენებლები ცალკეულ
ოლქებში, ფედერალურ შტატებში ან ევროკავშირის ქვეყნებში.
როგორ არის ეს შესაძლებელი, თუ დაავადება, სავარაუდოდ, ადამიანიდან ადამიანზე ჰაერის გზით ვრცელდება?
შემდეგ, ძალიან მცირე დროის შემდეგ, რამდენიმე კვირის ან თვის შემდეგ, უნდა დამყარდეს თანასწორობა; ანუ,
დაავადების გავრცელება ყველგან დაახლოებით ერთნაირი უნდა იყოს.
მაგრამ ეს ასე არ იყო.
და ერთადერთი შემთხვევა, როდესაც ჭარბი სიკვდილიანობა დაფიქსირდა – ესეც კანადელმა ფიზიკოსმა დენის რანკურმა
დაასიმულირდა და გამოთვალა – 2020 წლის მარტსა და აპრილში იყო.
და ესეც კი მრავლისმეტყველია.
სინამდვილეში, ჩინეთიდან შემოტანილი დაავადება უნდა გამოჩენილიყო მთავარ საპორტო და
აეროპორტის ტერმინალებში და იქიდან გავრცელებულიყო.
თუმცა, ეს ასე არ იყო.
ეს იყო ჩრდილოეთ იტალია, ეს იყო სტრასბურგი, ელზასი, ეს იყო პარიზი, ეს იყო ბრიუსელის შემოგარენი, ცოტა
ლონდონი და ეს იყო მადრიდისა და ბარსელონის რაიონი.
მაგრამ არა სხვაგან, სადაც ასევე იყო აეროპორტები და პორტები. და რატომ მოხდა ეს ყველაფერი?
რადგან იქ მომხდარი არ იყო ინფექციური შემთხვევა, ჭარბი სიკვდილიანობა – ეს იყო სამედიცინო მიზეზით გარდაცვალება.
კერძოდ, ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციამ გასცა რეკომენდაცია, რომ Covid-19-ზე ეჭვმიტანილ პაციენტებს რაც შეიძლება სწრაფად შეუერთდეს
ხელოვნური სუნთქვის აპარატს, რაც ხანდაზმულების შემთხვევაში პრაქტიკულად მკვლელობის
ტოლფასია, რადგან მათ შემდეგ აპარატიდან ვეღარ აგდებენ.
ქლორქვინი, მალარიის საწინააღმდეგო მედიკამენტი, ფაქტობრივად სასიკვდილო დოზით დაენიშნა.
ეს, რაც აქ გააკეთეს, მკვლელობა იყო. ყველას, ვინც ამას მონაწილეობდა, ეს უნდა სცოდნოდა.
როგორც ხედავთ, ეს არ გაკეთებულა რამდენიმე ქვეყანაში, როგორიცაა გერმანია ან ავსტრია; მაგრამ ამ ქვეყნებში ეს გაკეთდა.
ინიშნებოდა რემდესივირი, რომელიც სრულიად უსარგებლო და მავნე იყო.
და, მდგომარეობის გასაუარესებლად, პაციენტებს, რომლებსაც არასაჭიროდ უტარებდნენ ვენტილაციას, ანტიბიოტიკებსაც არ აძლევდნენ.
მიუხედავად იმისა, რომ ყველა ვენტილირებულ პაციენტს ამ ანტიბიოტიკების გარეშე ბაქტერიული ინფექცია უვითარდება.
ეს ნიშნავს, რომ, პრინციპში, ზოგიერთ რეგიონში რამდენიმე კვირის განმავლობაში სიკვდილი
განზრახ გამოიწვიეს საჭირო პანიკის შესაქმნელად.
და თუ ახლა შორს, 1347 წელში, პირველ დიდ ჭირს გადავხედავთ, დღესაც არსებობს ასეთი რუკები და
ასევე შეგიძლიათ დაინახოთ, რაც სწორი ვერ იქნება.
მიუხედავად იმისა, რომ დაავადების გავრცელება საკმაოდ ერთგვაროვნად გამოიყურება, ეს ჭირი ხუთი წელი გაგრძელდა და მთელი რეგიონები —
როგორც ოფიციალურად არის აღიარებული — როგორიცაა დღევანდელი პოლონეთი, აღმოსავლეთი გერმანია, ჩეხეთი, მილანის შემოგარენი
და აქ, პირინეები, ხუთი წლის განმავლობაში დაავადებისგან თავისუფალი რჩებოდა, ყოველგვარი გეოგრაფიული საზღვრების გარეშე.
ეს მხოლოდ იმიტომ შეიძლება იყოს, რომ იქაური ხალხი არ ჩაერთო და სწორედ ეს უნდა გავაკეთოთ ჩვენ! თუ
საკმარისი რაოდენობის ხალხი არ ჩაერთვება, პანდემია არ იქნება!
ამასობაში, კვლევებმა ასევე საკმაოდ დამაჯერებლად დაამტკიცა, რომ ეს ჭირის ჭირი, სადაც კი გამოჩნდა — და ეს მხოლოდ
შედარებით ცოტა ქალაქში მოხდა — შემთხვევათა 95.5 პროცენტი წყალსატევებთან ათი კილომეტრის რადიუსში მოხდა.
და იცით, ქვეყნის რამდენი ნაწილს არ აქვს საზღვაო გზებისთვის ვარგისი წყლის არტერიები.
ეს ნიშნავს, რომ ამ რეგიონების უმეტესობაში, სადაც ფერადი ზონები უბრალოდ იმის საჩვენებლად იყო დატანილი, თუ
როგორი მძიმე იყო სიტუაცია, სინამდვილეში არაფერი მომხდარა.
თუ ასეა, შენ უნდა დააგროვო ასეთი ქალაქის ქულები.
და შემდეგ ჩვენმა კვლევამ აჩვენა, რომ ამ ჭირის სტატისტიკის დიდი ნაწილი გაყალბებული იყო.
სხვადასხვა ქალაქის შესახებ იდენტური ცნობები არსებობს – მხოლოდ ქალაქის სახელია შეცვლილი
– რაც მიანიშნებს, რომ იქ ჭირი მძვინვარებდა.
მაგრამ, თუნდაც ამას არ გავითვალისწინოთ და მხოლოდ იმ ფაქტს ჩავხედოთ, რომ იმ დროს ევროპის უმეტესი ნაწილი სოფლის
ტერიტორია იყო და ხალხი დიდ ქალაქებში კი არა, სოფლად ცხოვრობდა, მოსახლეობის მხოლოდ ათი პროცენტი დაზარალდებოდა.
ასე რომ, 1347 წელს, პირველი, სავარაუდოდ, დიდი ჭირის დროს, მასობრივი სიკვდილითა და ავადმყოფობის
შესახებ საუბარიც კი არ შეიძლება. და რატომ იყო ეს საჭირო?
იმ დროს, ეს ასევე რეორგანიზაციას ეხებოდა.
დღეს, თუ ისტორიის წიგნში ჩაიხედავთ, წერია:
პირველმა საჭყლეტმა აღნიშნა რენესანსის დასაწყისი. ისევე, როგორც ახლა ჩვენ ისტორიის გარდამტეხ მომენტს განვიცდით.
სწორედ ამას გააკეთეს. და იმ დროს ფინანსური ბაზარი ებრაელების ხელში იყო.
იუდეველთა თემების ნახევრის განადგურების შემდეგ, ის უკვე იუდეველთა ხელში აღარ იყო, არამედ
ადგილობრივი პატრიციების, რომლებმაც ბიზნესი ჩაიგდეს ხელში.
და, მოხერხებულად, ბევრი, მათ შორის ეკლესიის მეთაურები, ვალებისგან თავისუფალი იყო, რადგან საკუთარი კრედიტორები მოეკლათ.
ეკონომიკური გარდატეხა. იმ დროს, მაღალი ხარისხის ქსოვილების უმეტესობა ჩრდილოეთ იტალიიდან შემოდიოდა, მაგრამ
1352 წლის შემდეგ ეს ასე აღარ იყო. მოულოდნელად, მანუფაქტურებში გერმანული ტექსტილის ინდუსტრია გაჩნდა.
და იმ დროს კათოლიკურ ეკლესიას ქალაქებში მოულოდნელად ბევრი მიწა ჰქონდა და შეეძლო უზარმაზარი საკათედრო
ტაძრების აშენება. რა თქმა უნდა, საკუთარი ფულით არა.
და ზოგიერთ ადგილას, სადაც ეს მიზანშეწონილი იყო, მოსახლეობა უბრალოდ ოდნავ გაიშვიათდა.
რადგან თუ სადმე მეტი ხალხი იღუპებოდა, ეს მხოლოდ რამდენიმე დიდ ქალაქში ხდებოდა.
და შემდეგ ნაკლები უსიამოვნო ადამიანი დარჩა.
მოდით, განვიხილოთ კიდევ ერთი მოვლენა, 1529 წლის ეგრეთ წოდებული "ინგლისური ოფლი". ძალიან უცნაური მოვლენა.
ვუჰანში მომხდარის მსგავსად, ამბობენ, რომ 1529 წელს ჰამბურგის პორტში სასიკვდილო ჭირის მატარებელი გემი ჩავიდა.
როგორც ჩანს, ეს, ალბათ, ზაფხულის გრიპი იყო.
თუმცა, უცნაურია, მაგრამ ზაფხულის გრიპი მხოლოდ გერმანიისა და შვეიცარიის ზოგიერთ ქალაქში გამოვლინდა, და ნაკლებად
ნიდერლანდებში – მაგრამ არა საფრანგეთში, პოლონეთსა და ჩეხეთში.
დღესაც კი, სამედიცინო ისტორიკოსები პათოგენს ეძებენ. თუმცა, ისინი მას ვერ იპოვიან.
მაგრამ თქვენ მას იპოვით, თუ რეფორმაციის რუკას დახედავთ.
1517 წელს, ერთმა მარტინ ლუთერმა ეკლესია რეფორმირა და პროტესტანტული ეკლესია შეიქმნა.
ეს არის ტერიტორიები, სადაც ქალაქები პროტესტანტულ სარწმუნოებაზე გადავიდნენ.
ისინი თითქმის ზუსტად ემთხვევიან იმ ქალაქებს, სადაც ინგლისური სვეტი გაიმართა.
და ეს არ გამოწვეულა ინფექციის, არამედ მკურნალობის შედეგად.
ამ ქალაქებში ამბობდნენ, რომ ზაფხულის პიკში, 35 გრადუს სიცხეში, ადამიანებს 24 საათის
განმავლობაში ორ საბანში გახვეულები უნდა ყოფილიყვნენ.
და მერე მოკვდნენ. ეს იყო ის ჰიდროქსიქლორქინი, რომელსაც მაშინ იყენებდნენ.
და სამწუხაროდ, იმ დროს ძალიან ბევრმა ადამიანმა თავი შეაშინა და სწორედ ასე მოიქცა.
და ეს ნაშრომი, საინტერესოა, რომ გამოქვეყნდა, რადგან ახლა ავსტრიაში ვართ, ლინცელი ორი ფარმაცევტის ხელმოწერით.
ლინცელი ორი ფარმაცევტი ვერასდროს იპოვეს, რადგან ისინი თავიდანვე არც არსებობდნენ.
ისინი ყალბი ფარმაცევტები იყვნენ, მაგრამ ეს რამდენიმე ათასი ადამიანის მოსაკლავად საკმარისი იყო.
და რა მოხდა ლონდონში 1665 წელს? იყო დიდი შავი ჭაობი, რომელმაც, გავრცელებული ინფორმაციით, 68 000 ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა.
იქნებ, იქნებ არა, არ მინდა განკითხვა. მაგრამ რა მოხდა ერთი წლის შემდეგ?
დიდი ხანძარი. მთელი ლონდონი დაიწვა – თერმული განახლება, რომელიც ჭირის შოკის შემდეგ ძალიან კარგად იმუშავა.
და რა მოხდა იმის შემდეგ, რაც ლონდონი ბაროკოს სტილში აღდგა? მას შემდეგ ჭირი აღარასდროს ყოფილა. რა უცნაური დამთხვევაა.
ან მოდით, 1830-31 წლებს გადავხედოთ. ჯერ კიდევ 1848 წელი არ იყო, მაგრამ რაღაცები იხარშებოდა.
ნაპოლეონის ომების შემდეგ, როგორც ჩვენთვის აქ, ავსტრიაში, კარგად არის ცნობილი, მეტერნიხის რეჟიმი დამყარდა.
და იქ დაინახავდით, რისთვის მოსახერხებელია ნამდვილად ნიღბები.
კერძოდ, ინფექციისგან დასაცავად კი არა, სიტყვის თავისუფლების დასაბლოკად.
ასე აღწერა ეს მულტფილმმა იმ დროს. და სხვა ქვეყნებშიც ასე იყო.
პარიზში, ბრიუსელში, ანტვერპენსა და ვარშავაში რევოლუციები იყო. და ეს სახიფათო გახდა.
და რა მოხდა შემდეგ? შემდეგ ჩოლერა მოვიდა. ის პირველად ბენგალიიდან მოვიდა.
ათასობით წლის განმავლობაში გემი არ მიუღია, მაგრამ მაშინ უცებ ის მოვიდა. და შემდეგ ადამიანები მოკვდნენ.
და, რა თქმა უნდა, მხოლოდ დიდ ქალაქებში, რადგან იმ დროს რევოლუციები ჯერ კიდევ დიდ ქალაქებში ხდებოდა.
და ბოლოს, ესპანური გრიპიც, რომელსაც კორონავირუსის ბევრი სკეპტიკოსი დღემდე ნამდვილ ინფექციად მიიჩნევს, ასევე არ არის რეალური.
აქ შეგიძლიათ იხილოთ 1918 წელს გერმანიის არმიაში გრიპის გავრცელების სტატისტიკა.
ზაფხულის გრიპის აფეთქება იყო, რომლის დროსაც ჯარისკაცების 6.5 პროცენტი დაავადდა.
ხოლო შემოდგომი გრიპის შემთხვევაში, ეს მაჩვენებელი 2 პროცენტსაც კი არ შეადგენდა.
და პიროვნებას, რომელიც გერმანიის არმიის დამარცხებაზე იყო პასუხისმგებელი, ერიხ ლუდენდორფს, შეეძლო
ეთქვა: ჩვენ მხოლოდ ესპანური გრიპის გამო დავმარცხდით.
არა, თქვა მან: ხალხს ოდნავ გრიპი ჰქონდა, მაგრამ, უპირველეს ყოვლისა, კარტოფილი არ ჰქონდათ და სახლიდან
ცუდი სპირტი წამოიღეს. ამიტომ გერმანიის არმია დამარცხდა.
და 1918 წლის ნოემბერში გრიპი დასრულდა. აღარაფერი დარჩა.
დღეს, თუმცა, წიგნებში წერია, რომ ის 1923 წლამდე გაგრძელდა.
მაგრამ თუ ძველ წიგნებს გადახედავთ, ამას ვერ იპოვით. 1919 წელს ხალხს ჩვეულებრივი გრიპი ჰქონდა, რომელიც მხოლოდ
ოდნავ უფრო მძიმე იყო, რადგან ადამიანები ომის ბოლოს იტანჯებოდნენ და სახლების გასათბობად არაფერი ჰქონდათ.
მათ უკვე დავიწყებული ჰქონდათ ისინი.
ასე რომ, მაშინაც კი არ არსებობდა ახალი პათოგენები, არც სახიფათო პათოგენები.
საუკეთესო შემთხვევაში, ეს გარემოებების ბრალი იყო. ეს არ იყო ახალი გრიპი, რომელიც აქ გამოჩნდა.
ზუსტად ისე ცოტა, როგორც ახლა.
და სწორედ ამიტომ დაიწერა ნაშრომი, რომელმაც ქალაქ კელნისთვის ეს საკითხი შეისწავლა და დაადგინა, რომ კელნის მოსახლეობა
სპანურ გრიპზე ინფორმაციას ძირითადად გაზეთებიდან იღებდა.
მაგრამ არა ავადმყოფობის ან იმ მკვდარი სხეულების გამო, რომლებიც ყოველ ქუჩის კუთხეში იდო.
და სწორედ ეს თქვა ქალბატონმა ანდერსენმა ადრე მკაცრი ტონით, თავისი სიტყვებით.
ეს თქვა ვიღაცამ, ვისაც აქ კიდევ ერთხელ მინდა ვახსენო, რადგან ის ვენელია.
ივან ილიჩმა 1975 წელს იწინასწარმეტყველა ის სცენარი, რომლის წინაშეც დღეს ვდგავართ.
მან თქვა: "მეცნიერ-კონტროლიორთა ახალ ნაღვეს სურს მთელი სამყარო საავადმყოფოს პალატად აქციოს და მასზე ბატონობა მოახდინოს".
ეს ახალი სამედიცინო კლერიკოსები სურთ გადაწყვიტონ, თუ რა არის ავადმყოფობა, ვინ არის ან
შეიძლება იყოს ავად, და რა უნდა გაკეთდეს მათთვის.
მას ჯერ არაფერი იცოდა რნმ-ვაქცინაციების ან პჯრ-ტესტების შესახებ. მაგრამ მან მექანიზმები გაიგო.
რატომ? იმიტომ, რომ ივან ილიჩი კათოლიკე მღვდელი იყო. მას შიდა ინფორმაცია ჰქონდა.
ჰოდა, ახლა ალბათ გინდათ, რომ მე, ვინც წარსულს იკვლევს და მომავლის წინასწარმეტყველება შეუძლია, გითხრათ,
თუ რას ამოიღებს ეს მოტყუების ოსტატი შემდეგ პანდემიად.
მეც ვერ გეტყვი, რა მოიფიქრებს.
მაგრამ შემიძლია გითხრათ, რომ ის მოვა, როცა საჭირო იქნება, ან სულ არ მოვა, და არ მოვა, თუ ჩვენ არ დავიჯერებთ მას.
საკმარისია, თუ საკმარისად ბევრი ადამიანი არ სჯერა პანდემიის, და "პანდემიის გარეშე ტოტალიტარიზმი არ არსებობს".
მადლობა