Pandemitë vijnë kur janë të nevojshme. Pandemitë nuk ndodhin kur nuk besojmë në to.
Ky ishte përfundimi në të cilin arriti Dr. Gerd Reuther në ligjëratën e tij më 13 prill 2024 mbi temën
"Frikësimi dhe krizat e sajuara për të kontrolluar botën".
Lektori universitar Dr. Gerd Reuther është specialist i radiologjisë, edukator mjekësor dhe historian mjekësor.
Kla.TV po transmeton këtë ligjëratë të thelluar dhe jashtëzakonisht aktuale me këtë rast:
Para disa ditësh, OBSH-ja sërish shpalli një emergjencë globale.
Gazeta Berliner Zeitung raporton më 14 gusht 2024:
OBSH sheh një rrezik që mpox mund të përhapet përsëri ndërkombëtarisht pas vitit 2022 dhe
të bëhet një rrezik shëndetësor në disa vende.
Deklarata e gjendjes së jashtëzakonshme ka për qëllim të paralajmërojë autoritetet në mbarë botën, në mënyrë
që ato të mund të përgatiten për shpërthime të mundshme.
Vetëm disa muaj më parë, Rregulloret e reja Ndërkombëtare të Shëndetit (IHR) u miratuan në
një operacion fshehurazi me dredha dhe shpata.
Kjo i ka dhënë OBSH-së, ose Tedrosit personalisht, edhe më shumë pushtet mbi të gjitha 194 shtetet anëtare.
A është histeria e re e Mpox një manovër tjetër për të sjellë botën nën një "diktaturë të OBSH-së"?
Një gjë është e sigurt: "OBSH-ja do të koordinojë masat globale kundërvepruese në bashkëpunim të ngushtë me të gjitha
vendet e prekura në ditët dhe muajt në vijim," tha Tedros.
Pse po shpallët një emergjencë globale pandemike pikërisht në këtë moment mbetet për t'u parë.
Është e qartë se fitimet e ngurtësuara të gjigantëve farmaceutikë së shpejti do të arrijnë tavanin falë
industrisë në lulëzim të vaksinës kundër variolës së majmunit.
Ernst Wolff shkruan më 15 gusht:
OBSH dhe SPIEGEL marrin miliona nga Fondacioni Bill dhe Melinda Gates, i cili nga ana e tij është
investuar në masë të madhe në industrinë farmaceutike.
Për të vlerësuar situatën aktuale, hidhni një sy prapa në historinë e pandemive me Kla.TV sot.
Dr Gerd Reuther: Po, jam veçanërisht i kënaqur që jam përsëri këtu në Vjenë.
Më në fund të fundit, kam kaluar 13 vjet të jetës sime duke punuar këtu.
Prandaj jam mirënjohës zotit Hauser që më solli përsëri në Vjenë.
Sepse pas asaj që ndodhi këtu me koronavirusin, Vjena me të vërtetë nuk ishte më shumë mikpritëse, duhet thënë.
Dhe pothuajse kisha betuar se kurrë më nuk do të kaloja kufijtë e qytetit të Vjenës.
Por e kam bërë gjithsesi sepse mendoj se është vërtet, vërtet e rëndësishme.
Sepse për këtë totalitarizëm që do të vendoset këtu, ata kanë nevojë për një pandemi tjetër.
Dhe kjo pandemi nuk duhet të lejohet të ndodhë.
Dhe mund të parandalohet vetëm nëse hedhim një vështrim në pasqyrën e pasme dhe shohim se çfarë ka ndodhur në të kaluarën.
Si kanë qenë epidemitë gjatë 700 viteve të fundit.
Dhe për këtë arsye unë dhe gruaja ime shkruam këtë libër të vogël një vit më parë.
Dhe në fakt mund të përmbledhësh historinë e epidemisë në 150 faqe, gjë që është e vështirë për t'u besuar.
Sepse e njëjta gjë ka ndodhur për 700 vjet.
Nuk bëhet fjalë për baktere dhe viruse. Bëhet fjalë për panik, asgjë tjetër.
Pandemia është sinonim i nxitjes së panikut. Po, dhe për të krijuar panik, duhen vdekje.
Por nga respekti, natyrisht do të preferonte të mos i shfaqte këto trupa të vdekura drejtpërdrejt.
Ndoshta edhe sepse ato nuk ekzistojnë. Prandaj përdoren arkivolet.
Dhe të gjithë e dimë për arkivolet nga Bergamo. Nuk kam nevojë të them shumë më tepër për këtë.
Besoj se këtu u rrotulluan në rreth vetëm 13 arkivole për orë të tëra.
Por ata e bënë tërë gjënë disa shekuj më parë.
Hidh një sy fotografisë në të majtë. Ajo është po aq e rreme sa arkivolet në të djathtë.
A beson se një arkivol që përmban një person të tërë mund të mbahet vetëm nga një person?
Prandaj ju duhen arkivole, sepse nuk e dini se çfarë ka brenda.
Dhe, natyrisht, për këtë arsye arkivolet nuk mund të jenë të sakta. Për shekuj me radhë njerëzit fare nuk
varrosej në arkivole sepse ishte shumë e shtrenjtë.
Dhe sepse do të kishte qenë e mundur të vonohej dekompozimi për shumë gjatë në hapësirën e kufizuar të varrezave të kishave.
Dhe për këtë arsye kjo pikturë u krijua të paktën 100 ose 200 vjet më vonë dhe u datua
prapa, sikur të paraqiste situatën në vitin 1347.
Kjo do të thotë se ajo që shohim këtu janë lajme të rreme dhe asgjë tjetër.
Sepse gjithçka përmblidhet në këtë frikë. Por kjo frikë ka dy anë.
Për ne, për shumicën e njerëzve, është ky frikë në anën e majtë.
Frika që na privon nga aftësia për të menduar, që na detyron të kërkojmë mbrojtje dhe t'i nënshtrohemi ofertave për ndihmë.
Dhe pastaj ekziston edhe frika si një mundësi.
Mund ta njihni zotin në të djathtë. Ai është i njohuri Warren Buffett.
Kjo do të thotë se për pakicën e njerëzimit, ky panik epidemik është një arsye për festë.
Sepse ai tha: Frika e përhapur është mik i yt si investitor. Sepse atëherë mund të kapësh marrëveshje të favorshme.
Dhe ata gjithmonë bënin këto blerje me çmim të ulët.
Jo vetëm tani gjatë pandemisë së koronavirusit, por edhe më parë. Pra, ja ku është për pandeminë e koronavirusit:
Fizikani kanadez Denis Rancourt njëherë e krahasoi varfërinë me vdekjen këtu.
Dhe mund ta shihni që sa më e varfër të ishte popullsia, aq më shpesh vdisnin njerëzit. Jo nga një virus, por nga masat e marra.
Dhe e njëjta gjë ndodhi më parë, në vitet 1866 dhe 1871 në Amsterdam, këtu lart për smollë.
Ky është numri i vdekjeve midis të varfërve, dhe ky është numri i vdekjeve midis të pasurve të mëdhenj.
Dhe këtu poshtë, e gjithë kjo për kolerën, vdekjet e të varfërve, vdekjet e të pasurve.
Kjo do të thotë se gjithmonë ishte e mundur të çlirohesh nga një pjesë e popullsisë që nuk dëshirohej më, përmes një epidemie.
Dhe mbi të gjitha, nuk ishte faji i tyre. Dhe ata nuk duan të fajësohen.
Pra, nuk është domosdoshmërisht e nevojshme të shpallësh luftë për të zvogëluar
popullsinë. Një murtajë gjithashtu do ta bënte punën.
Dhe, natyrisht, më pas mund të ktheni ekonominë në rrugën e duhur. Po shohim çfarë po ndodh tani me koronavirusin:
Projekte të reja në shkallë të gjerë që më parë nuk do të ishin të mundura.
Por ata e bënë këtë më parë, gjatë epidemive, siç do t'ua tregoj pas pak.
Papritmas ekonomia u gjallërua sepse njerëzit kishin vdekur dhe nuk kishte mbetur kush për të punuar.
U nisën projekte të reja me shkallë të gjerë, dhe disa individë u shkarkuan më pas.
Sot janë teoricienët e konspiracionit, por në të kaluarën ishin heretikët dhe shtrigat, madje edhe hebrenjtë,
të cilët thjesht vriteshin për t'u bërë vend njerëzve të rinj që të kontrollonin shoqërinë.
Dhe fakti që diçka nuk shkon me historinë e epidemive mund të shihet nga një pasqyrë e përgjithshme e përafërt
nga viti 1347 deri në ditët e sotme, e cila tregon se ka pasur shpërthime të përsëritura të epidemive.
Por ka edhe disa ndërprerje të çuditshme në këtë histori epidemie.
Përkatësisht, pse nuk pati epidemi për shekuj me radhë deri në vitin 1347?
Duhet t'i pyesësh vetes atë pyetje kur ka pasur një epidemi çdo tetë deri në dhjetë vjet.
Dhe thuhet se ka pasur një epidemi të madhe, gripin e njohur spanjoll, në vitin 1918 në fund të Luftës së Parë
Botërore, sepse shumë njerëz ishin të sëmurë në atë kohë.
Por ne gjithashtu kemi pasur një Luftë të Dytë Botërore.
Pse nuk pati epidemi në fund të Luftës së Dytë Botërore, kur njerëzit nuk ishin më mirë?
Përgjigjja e vetme e mundshme është: sepse ata qartë nuk ishin të nevojshëm në atë kohë.
Dhe këtu janë ngjarjet e murtajës të regjistruara nga viti 1347 deri në 1750, dhe mund të shihni se pas shpërthimit të parë të
madh në vitin 1347 pati një rritje të ndjeshme, pastaj gjatë Luftës së Tridhjetë Vjetëve pati gjithnjë e më
shumë epidemi, dhe më pas papritmas shumë më pak epidemi.
Çfarë saktësisht duhet të ketë ndodhur në aspektin mjekësor?
Ti bëhesh më i mençur kur shikon kushtet sociale.
Në vitin 1347, Kisha Katolike me të vërtetë u konsolidua në pretendimin e saj për dominim
botëror dhe tha: Çdo shpirt duhet t'i nënshtrohet na.
Dhe për ta bërë këtë, ata duhej të përdornin frikën nga sëmundjet. Dhe natyrisht kishte rezistencë.
Kjo shpesh njihet si Luftërat e Bujqve që u zhvilluan.
Megjithatë, nuk ishin vetëm bujqit që i kundërshtonin shfrytëzimin dhe shtypjen e tyre.
Këta ishin qytetarët që jetonin në ato shtete.
Dhe siç e shihni, epidemitë janë shtuar, kështu që duhet ta marrim nën kontroll.
Derisa, më në fund, ndodhën ngjarje të mëdha si Lufta e Tridhjetë Vjetëve.
Dhe pastaj gjërat u qetësuan relativisht me Kontra-Reformacionin dhe shkëlqimin e periudhës baroke.
Atëherë u ndërtuan pallatet dhe kishat baroke.
Ata kishin nevojë për fuqinë punëtore dhe kishin një kontroll kaq të madh mbi njerëzit, saqë
thanë: Tani mund të bëjmë pa epidemi gjithashtu.
Dhe diçka tjetër që gjithashtu tregon se këto epidemi nuk janë një fenomen natyror logjik, siç pamë me Covid, pra që edhe pas
një kohe të gjatë, kishim shkallë incidencë shumë të ndryshme në distrikte individuale, shtete federale ose vende të BE-së.
Si mund të jetë e mundur kjo nëse një sëmundje supozohet të përhapet nga njeriu te njeriu përmes ajrit?
Pastaj, pas një kohe shumë të shkurtër, pas disa javësh ose muajsh, duhet të krijohet një ekuilibër; domethënë,
incidenca e sëmundjes duhet të jetë përafërsisht e njëjtë kudo.
Por kjo nuk kishte qenë rasti.
Dhe e vetmja herë që pati mortalitet të tepërt – fizikanti kanadez Denis Rancourt e simuloi dhe e
llogariti këtë gjithashtu – ishte në mars dhe prill 2020.
Dhe kjo gjithashtu është zbulueshme.
Në fakt, një sëmundje e importuar nga Kina duhej të ishte shfaqur në portet kryesore detare dhe ajrore dhe të përhapej prej aty.
Megjithatë, nuk ishte kështu.
Kjo ishte Italia veriore, kjo ishte Strasburgu, Alsacia, kjo ishte Parisi, kjo ishte zona përreth Brukselit,
pak Londër, dhe kjo ishte zona e Madridit dhe Barcelonës.
Por jo diku tjetër, ku kishte gjithashtu aeroporte dhe porte. Dhe pse ndodhi e gjithë kjo?
Sepse ajo që ndodhi atje nuk ishte një ngjarje infektive, vdekshmëria e tepërt – ishte një vdekje mjekësore që ndodhi.
Konkretisht, Organizata Botërore e Shëndetësisë ka lëshuar një rekomandim që pacientët e dyshuar për COVID-19 të vendosen sa më
shpejt të jetë e mundur në ventilatorë, gjë që është praktikisht e barabartë me vrasje në rastin e të
moshuarve, sepse ata nuk mund të hiqen më nga ventilatori.
Klorokina, një ilaç kundër malaries, u përshkrua në atë që në të vërtetë ishte një dozë vdekjeprurëse.
Ajo që u bë këtu ishte vrasje. Të gjithë ata që e kryen duhet ta dinin këtë.
Siç mund ta shihni, kjo nuk u bë në disa vende, si Gjermania apo Austria; por në këto vende u bë. U administrua
remdesivir, i cili ishte krejtësisht i padobishëm dhe i dëmshëm.
Dhe, për ta bërë gjërat edhe më keq, pacientët që u ventiluan pa nevojë gjithashtu nuk u morën antibiotikë.
Megjithatë, çdo pacient i ventiluar zhvillon një infeksion bakterial pa këta antibiotikë.
Kjo nënkupton se, në parim, vdekja mjekësore u induktua qëllimisht në disa rajone për
disa javë për të shkaktuar panikun e nevojshëm.
Dhe nëse tani shikojmë shumë prapa, në vitin 1347, te murtaja e parë e madhe, sot ka harta të tilla, dhe mund
të shihni gjithashtu se çfarë nuk mund të jetë e drejtë.
Edhe pse shpërndarja e sëmundjes duket mjaft e njëtrajtshme, kjo murtajë zgjati pesë vjet dhe rajone të tëra – siç njihet
zyrtarisht – si Polonia e sotme, Gjermania lindore, Çekia, zona përreth Milanos dhe këtu në Pirene – mbetën të
paprekura nga sëmundja për pesë vjet, pa asnjë kufi gjeografik.
Kjo mund të ndodhë vetëm sepse njerëzit atje nuk morën pjesë, dhe kjo është ajo që duhet të bëjmë! Nëse
mjaftueshëm njerëz nuk marrin pjesë, nuk do të ketë pandemi!
Ndërkohë, studimet gjithashtu kanë dëshmuar në mënyrë mjaft përfundimtare se kjo murtajë, kudo që shfaqej – dhe kjo ndodhte
vetëm në relativisht pak qytete – 95,5 për qind e rasteve ndodhën brenda dhjetë kilometrash nga ujërat e lundrueshme.
Dhe e di sa shumë pjesë të vendit nuk kanë rrugë ujore të lundrueshme.
Kjo do të thotë se në shumë prej këtyre rajoneve, ku zonat me ngjyra janë thjesht shënuar për të treguar sa e keqe
thuhej se ishte situata, në të vërtetë nuk ka ndodhur asgjë.
Nëse është kështu, duhet të fitosh pikë qyteti të tilla.
Dhe pastaj hulumtimi ynë zbuloi se shumë nga këto statistika të murtajës ishin trilluar.
Qytete të ndryshme kanë të njëjtat raporte – vetëm emri i qytetit është ndryshuar – për të
sugjeruar se atje kishte ndodhur një murtajë.
Por edhe nëse ata nuk e bëjnë këtë dhe shikojnë vetëm faktin që shumica e Evropës ishte rurale në atë kohë dhe njerëzit
jetonin në zonat rurale më shumë sesa në qytetet e mëdha, atëherë vetëm dhjetë për qind e popullsisë do të ishte prekur.
Kështu që nuk mund të kishte asnjë pyetje për vdekje masive dhe sëmundje masive në vitin 1347 gjatë murtajës së parë që
supozohet të ketë qenë e madhe. Dhe pse ishte e nevojshme?
Në atë kohë, gjithashtu bëhej fjalë për ristrukturim.
Nëse shikon sot në librin e historisë, thuhet:
Murtaja e parë shënoi fillimin e Rilindjes. Ashtu siç edhe tani po përjetojmë një pikë kthese në histori.
Kështu bënë ata. Dhe atëherë tregu financiar ishte në duart e hebrenjve.
Pasi gjysma e komuniteteve hebreje u shkatërruan, nuk ishte më në duart e hebrenjve, por në duart e
patricëve vendas që kishin marrë përsipër biznesin.
Dhe rastësisht, shumë prej tyre, përfshirë udhëheqësit e kishës, ishin të lirë nga borxhet
e tyre sepse kishin vrarë kreditorët e tyre.
Rikthimi ekonomik. Në atë kohë, shumica e pëlhurave të mira vinin nga Italia veriore, por pas vitit 1352 kjo nuk ishte më kështu.
Papritmas, në manifaktura u shfaq një industri gjermane tekstili.
Dhe në atë kohë, Kisha Katolike papritmas zotëronte shumë tokë në qytete dhe mundi të ndërtonte
katedrale të mëdha. Sigurisht, jo me paratë e veta.
Dhe në disa vende, ku ishte e përshtatshme, popullsia thjesht ishte bërë pak më pak e dendur.
Sepse nëse diku vdisnin më shumë njerëz, kjo ndodhte vetëm në disa qytete të mëdha.
Dhe pastaj kishte më pak njerëz të pakëndshëm.
Le të shohim një ngjarje tjetër, të ashtuquajturën "Djersitje Angleze" të vitit 1529. Një ngjarje shumë e çuditshme.
Ngjashëm me atë që ndodhi në Wuhan, thuhet se një anije që bartte një murtajë vdekjeprurëse
mbërriti në portin e Hamburgut në vitin 1529.
Sipas asaj që mund të rindërtohet, ndoshta ishte një grip veror.
Çuditërisht, megjithatë, gripi veror ndodhi vetëm në disa qytete në Gjermani dhe Zvicër, dhe në një shkallë më
të ulët në Holandë – por jo në Francë, Poloni apo Çeki.
Sot, historianët mjekësorë ende po kërkojnë patogjenin. Megjithatë, ata nuk do ta gjejnë.
Por mund ta gjesh nëse shikon hartën e Reformacionit.
Në vitin 1517, njëfarë Martin Luteri reformoi kishën dhe lindi Kisha Protestante.
Dhe këto janë zonat ku qytetet u konvertuan në besimin protestant.
Ato përputhen pothuajse saktësisht me qytetet ku u zhvillua djersa angleze.
Dhe nuk ndodhi si rezultat i një infeksioni, por më tepër si rezultat i trajtimit.
Në këto qytete thuhej se njerëzit duhej të ishin mbështjellë me dy batanije me pendë për 24 orë në
kulmin e verës, kur temperatura arrinte 35 gradë.
Dhe pastaj ata vdiqën. Kjo ishte hidroksiklorokina që përdornin atëherë.
Dhe fatkeqësisht, kaq shumë njerëz lejuan veten të frikësoheshin atëherë dhe bënë pikërisht kështu.
Dhe artikulli ishte botuar, mjaft interesant, sepse aktualisht jemi në Austri, i nënshkruar nga dy farmacistë nga Linzi.
Dy farmacistët nga Linzi nuk u gjetën kurrë, sepse në të vërtetë ata nuk kanë ekzistuar kurrë.
Ata ishin farmacistë të rremë, por kjo mjaftoi për të vrarë disa mijëra njerëz.
Dhe çfarë ndodhi në Londër në vitin 1665? Ishte Murtaja e Madhe, e cila sipas raporteve mori 68,000 jetë.
Ndoshta, ndoshta jo, nuk dua të gjykoj. Por çfarë ndodhi një vit më vonë?
Zjarri i Madh. E gjithë Londra u dogj – një rinovim termik që funksionoi shumë mirë pas tronditjes së murtajës.
Dhe çfarë ndodhi pasi Londra u rindërtua në stilin barok? Nuk pati kurrë më asnjë murtajë. Çfarë rastësie.
Ose le të shohim vitin 1830-31. Ende nuk ishte 1848, por po përgatiteshin ngjarjet.
Pas Luftërave Napoleonike, siç e dimë veçanërisht mirë këtu në Austri, u vendos regjimi i Metternich-it.
Dhe atje mund të shihje për çfarë shërbejnë në të vërtetë maskat.
Domethënë, jo për të mbrojtur nga infeksioni, por për të ndaluar fjalimin.
Kështu e paraqiti një vizatim i animuar atëherë. Dhe kështu ishte edhe në vende të tjera.
Kishte revolucione në Paris, Bruksel, Antuerp dhe Varshavë. Dhe kjo u bë e rrezikshme.
Dhe çfarë ndodhi më pas? Pastaj erdhi kolera. Ajo erdhi së pari nga Bengal.
Për mijëra vjet ajo nuk mori asnjë anije, por papritmas ajo mbërriti. Dhe pastaj njerëzit vdiqën.
Dhe, natyrisht, vetëm në qytetet e mëdha, sepse revolucionet në atë kohë ende po zhvilloheshin në qytetet e mëdha.
Dhe së fundi, gripi spanjoll, të cilin shumë skeptikë ndaj koronavirusit ende e konsiderojnë një
infeksion të vërtetë, gjithashtu nuk është i vërtetë.
Këtu mund të shihni statistikat mbi incidencën e gripit në ushtrinë gjermane në vitin 1918.
Ishte një epidemi gripi veror, me 6,5 për qind të ushtarëve që u sëmurën.
Dhe për gripin e vjeshtës, nuk ishte as 2 për qind.
Dhe personi përgjegjës për humbjen e ushtrisë gjermane, Erich Ludendorff, mund të kishte
thënë: Ne humbëm vetëm për shkak të gripit spanjoll.
Jo, tha ai: Njerëzit kishin pak grip, por mbi të gjitha nuk kishin patate dhe sollën me vete pije të forta
të këqija nga shtëpia. Prandaj ushtria gjermane humbi.
Dhe në nëntor 1918, gripi kishte përfunduar. Nuk kishte mbetur asgjë.
Sot, megjithatë, mund të lexoni në librat se ajo zgjati deri në vitin 1923.
Por nëse shikon librat e vjetër, nuk do ta gjesh aty. Në vitin 1919, njerëzit kishin një grip të zakonshëm, i cili
ishte pak më i rëndë sepse njerëzit po vuajnë në fund të luftës dhe nuk kishin asgjë për të ngrohur shtëpitë e tyre.
Ata tashmë i kishin harruar.
Pra, edhe atëherë nuk kishte patogjenë të rinj, as patogjenë të rrezikshëm.
Ishin rrethanat, në më të mirën e rasteve. Nuk ishte një grip i ri që shfaqej këtu.
Po aq pak sa ishte tani.
Dhe për këtë arsye u shkrua një artikull që hulumtoi këtë për qytetin e Kelnit, i cili zbuloi se qytetarët e
Kelnit kryesisht mësuan për gripin spanjoll nga gazetat.
Por jo për shkak të sëmundjes apo për shkak të trupave të vdekur që do të ishin shtrirë në çdo cep rrugësh.
Dhe kjo është ajo që zonja Andersen tha më parë me fjalë të ashpra, me fjalët e saj.
Këtë e tha dikush që do të doja ta përmendja përsëri këtu, sepse ai është vienës.
Ivan Illich parashikoi këtë skenar me të cilin po përballemi sot që në vitin 1975.
Ai tha: "Një elitë e re e kontrolluesve shkencorë dëshiron të kthejë gjithë botën në një pavion spitali dhe ta sundojë."
Kjo klasë e re mjekësore dëshiron të vendosë se çfarë përbën sëmundje, kush është ose mund
të jetë i sëmurë, dhe çfarë duhet bërë për ta.
Ai ende nuk dinte asgjë për vaksinat me ARN ose testet PCR. Por ai kuptonte mekanizmat.
Pse? Sepse Ivan Illich ishte prift katolik. Ai kishte informacione të brendshme.
Pra, tani mund të dëshironi të dini nga unë, i cili shikon në të kaluarën dhe mund të parashikojë të ardhmen, se çfarë do të
nxjerrë ky mashtrues i lojës së guaskave si pandeminë e ardhshme.
As unë nuk mund t'ju them se çfarë do të nxjerrë ai nga kapela e tij.
Por mund t'ju them se do të vijë kur të jetë e nevojshme, ose nuk do të vijë fare, dhe nuk do të vijë nëse nuk besojmë në të.
Mjafton që një numër mjaft i madh njerëzish të mos besojë në pandemi, dhe 'pa pandemi, nuk ka totalitarizëm'.
Faleminderit.