பெருந்தொற்றுகள் தேவைப்படும்போது வருகின்றன. நாம் அவற்றை நம்பாதபோது பெருந்தொற்றுகள் ஏற்படுவதில்லை.
"உலகைக் கட்டுப்படுத்த பயமுறுத்தல்களும் கற்பனையான நெருக்கடிகளும்" என்ற தலைப்பில், 13 ஏப்ரல் 2024 அன்று டாக்டர்
கெர்ட் ரூதர் ஆற்றிய சொற்பொழிவில் இந்த முடிவை அவர் எட்டினார்.
பல்கலைக்கழக விரிவுரையாளர் டாக்டர் கெர்ட் ரூதர், ஒரு ரேடியாலஜி நிபுணர், மருத்துவக்
கல்வியாளர் மற்றும் மருத்துவ வரலாற்றாசிரியர் ஆவார்.
Kla.TV இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில், இந்த ஆழ்ந்த உள்ளர்த்தமுள்ள மற்றும் மிகவும் சமகாலப் பொருத்தமுள்ள விரிவுரையை ஒளிபரப்புகிறது:
சில நாட்களுக்கு முன்பு, உலக சுகாதார அமைப்பு மீண்டும் ஒரு உலகளாவிய அவசரநிலையை அறிவித்தது.
பெர்லினர் ஸைட்டுங் 14 ஆகஸ்ட் 2024 அன்று தெரிவிக்கிறது:
2022-க்குப் பிறகு எம்போக்ஸ் மீண்டும் சர்வதேச அளவில் பரவி, பல நாடுகளில் ஒரு சுகாதார அச்சுறுத்தலாக
மாறக்கூடும் என்ற ஆபத்தை உலக சுகாதார அமைப்பு காண்கிறது.
சாத்தியமான பரவல்களுக்குத் தயாராவதற்காக, உலகெங்கிலும் உள்ள அதிகாரிகளை எச்சரிப்பதே இந்த அவசரகால அறிவிப்பின் நோக்கமாகும்.
சில மாதங்களுக்கு முன்புதான், புதிய சர்வதேச சுகாதார விதிமுறைகள் (IHR) ஒரு "ரகசியமான நடவடிக்கையில்" ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன.
இது உலக சுகாதார அமைப்புக்கும், அல்லது டெட்ரோஸுக்கும் தனிப்பட்ட முறையில், அனைத்து 194 உறுப்பு
நாடுகளுக்கும் மேலும் அதிக அதிகாரத்தை அளித்துள்ளது.
புதிய மந்த்ரிக் காய்ச்சல் பீதி, உலகை ஒரு "உலக சுகாதார அமைப்பு சர்வாதிகாரத்தின்" கீழ் கொண்டுவருவதற்கான மற்றொரு சூழ்ச்சிதானா?
ஒரு விஷயம் உறுதி: "உலக சுகாதார அமைப்பு, பாதிக்கப்பட்ட அனைத்து நாடுகளுடனும் நெருங்கிய ஒத்துழைப்புடன் வரும்
நாட்களிலும் மாதங்களிலும் உலகளாவிய தடுப்பு நடவடிக்கைகளை ஒருங்கிணைக்கும்," என்று டெட்ரோஸ் கூறினார்.
இந்த குறிப்பிட்ட தருணத்தில் ஏன் ஒரு உலகளாவிய பெருந்தொற்று அவசரநிலை அறிவிக்கப்படுகிறது என்பது இன்னும் பார்க்கப்பட வேண்டும்.
செழித்து வளரும் மந்தசரம் தடுப்பூசித் தொழிலுக்கு நன்றி, மருந்துப் பெருநிறுவனங்களின் தேக்கமடைந்த
இலாபங்கள் விரைவில் உச்சவரம்பை எட்டும் என்பது தெளிவாகிறது.
எர்ன்ஸ்ட் வோல்ஃப் ஆகஸ்ட் 15 அன்று எழுதுகிறார்:
உலக சுகாதார அமைப்பு மற்றும் ஸ்பீகல் பத்திரிகை, பில் மற்றும் மெலிண்டா கேட்ஸ் அறக்கட்டளையிடமிருந்து மில்லியன்
கணக்கான டாலர்களைப் பெறுகின்றன, அந்த அறக்கட்டளை மருந்துத் துறையில் பெருமளவில் முதலீடு செய்துள்ளது.
தற்போதைய நிலையை மதிப்பிடுவதற்கு, Kla.TV உடன் இன்று பெருந்தொற்றுகளின் வரலாற்றைத் திரும்பிப் பாருங்கள்.
டாக்டர் கெர்ட் ரூதர்: ஆம், வியன்னாவிற்கு மீண்டும் வந்ததில் நான் குறிப்பாக மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நான் என் வாழ்வில் 13 ஆண்டுகள் இங்கு வேலை செய்திருக்கிறேன்.
எனவே, மீண்டும் ஒருமுறை என்னை வியன்னாவிற்கு அழைத்து வந்த திரு. ஹவுசருக்கு நான் நன்றியுள்ளவனாக இருக்கிறேன்.
ஏனெனில், கொரோனா வைரஸ் இங்கு ஏற்படுத்திய தாக்கத்திற்குப் பிறகு, வியன்னா முன்போல இனி ஈர்ப்புடையதாக இல்லை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.
மேலும், மீண்டும் வியன்னாவின் எல்லையைக் கடக்கவே கூடாது என்று நான் கிட்டத்தட்ட சத்தியம் செய்திருந்தேன்.
ஆனால் நான் அதை எப்படியும் செய்துவிட்டேன், ஏனென்றால் அது மிகவும், மிகவும் முக்கியமானது என்று நான் நினைக்கிறேன்.
ஏனென்றால், இங்கு நிறுவப்படவிருக்கும் இந்த சர்வாதிகாரத்திற்கு, அவர்களுக்கு மற்றொரு பெருந்தொற்று தேவைப்படுகிறது.
மேலும் இந்தப் பெருந்தொற்று நடக்க அனுமதிக்கக் கூடாது.
நாம் பின்நோக்கிப் பார்த்து, கடந்த காலத்தில் என்ன நடந்தது என்பதைக் கண்டால் மட்டுமே இதைத் தடுக்க முடியும்.
கடந்த 700 ஆண்டுகளில் பெருந்தொற்றுகள் எப்படி இருந்தன.
அதனால்தான் நானும் என் மனைவியும் ஒரு வருடத்திற்கு முன்பு இந்தச் சிறிய புத்தகத்தை எழுதினோம்.
மேலும், உங்களால் இந்தத் தொற்றுநோயின் வரலாற்றை 150 பக்கங்களில் சுருக்கமாகக் கூற முடியும் என்பது நம்புவதற்குக் கடினமாக உள்ளது.
ஏனென்றால் அதே விஷயம் 700 ஆண்டுகளாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது.
இது பாக்டீரியா மற்றும் வைரஸ்களைப் பற்றியது அல்ல. இது பீதியைப் பற்றியது, வேறு எதுவும் இல்லை.
பெருந்தொற்று என்பது பீதி பரப்புவதன் மறுபெயர். ஆம், பீதியை உருவாக்க, இறப்புகள் தேவை.
ஆனால் மரியாதையின் காரணமாக, இயல்பாகவே இந்தச் சடலங்களை நேரடியாகக் காட்ட ஒருவர் விரும்பமாட்டார்.
ஒருவேளை அவை இல்லாததாலும் இருக்கலாம். அதனால்தான் சவப்பெட்டிகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
மேலும் பெர்காமோவிலிருந்து வந்த சவப்பெட்டிகளைப் பற்றி நாம் அனைவரும் அறிவோம். அதைப் பற்றி நான் அதிகம் சொல்லத் தேவையில்லை.
இங்கு மணிக்கணக்கில் வட்டமடிக்கப்பட்ட சவப்பெட்டிகள் வெறும் 13 மட்டுமே இருந்ததாக நான் நம்புகிறேன்.
ஆனால் அவர்கள் இவை அனைத்தையும் சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பே செய்து முடித்துவிட்டார்கள்.
இடதுபுறத்தில் உள்ள படத்தைப் பாருங்கள். அது வலதுபுறத்தில் உள்ள சவப்பெட்டிகளைப் போலவே போலியானது.
அல்லது ஒரு முழு மனிதரைக் கொண்ட ஒரு சவப்பெட்டியை ஒரே ஒருவரால் மட்டும் தூக்க முடியும் என்று நீங்கள் நம்புகிறீர்களா?
அதனால்தான் உங்களுக்குச் சவப்பெட்டிகள் தேவை, ஏனென்றால் உள்ளே என்ன இருக்கிறது என்று உங்களுக்குத் தெரியாது.
மேலும், நிச்சயமாக, அந்தக் காரணத்திற்காகச் சவப்பெட்டிகள் சரியாக இருக்க முடியாது. பல நூற்றாண்டுகளாக, மிகவும் விலை உயர்ந்ததாக
இருந்ததால், மக்கள் சவப்பெட்டிகளில் புதைக்கப்படவே இல்லை.
மேலும், தேவாலயச் சுடுகாடுகளின் வரையறுக்கப்பட்ட இடத்தில் சிதைவை மிக நீண்ட காலம் தாமதப்படுத்துவது சாத்தியமாக இருந்ததால்.
அதனால்தான், 1347-ஆம் ஆண்டின் நிலையைச் சித்தரிக்க, இந்த ஓவியம் குறைந்தது 100 அல்லது 200 ஆண்டுகளுக்குப்
பிறகு உருவாக்கப்பட்டு, பின்னோக்கித் தேதியிடப்பட்டது.
இதன் பொருள், நாம் இங்கே காணும் இரண்டுமே போலிச் செய்திகள், வேறு எதுவும் இல்லை.
ஏனென்றால் எல்லாமே இந்தப் பயத்தில்தான் முடிகிறது. ஆனால் இந்தப் பயத்திற்கு இரண்டு பக்கங்கள் உண்டு.
நமக்கு, பெரும்பாலான மக்களுக்கு, இடது பக்கத்தில் இந்தப் பயம் இருக்கிறது.
நமது சிந்திக்கும் திறனைப் பறித்து, பாதுகாப்பு தேடவும் உதவிப் பெறுதலுக்கு இணங்கவும் நம்மை நிர்பந்திக்கும் பயம்.
மேலும் அச்சமும் ஒரு வாய்ப்பாக உள்ளது.
வலதுபுறத்தில் இருக்கும் அந்தப் பெரியவரை உங்களுக்குத் தெரிந்திருக்கலாம். அவர் பிரபலமான வாரன் பஃபெட்.
இதன் பொருள், மனிதகுலத்தின் சிறுபான்மையினருக்கு, இந்த பெருந்தொற்று பீதி ஒரு கொண்டாட்டத்திற்குரிய காரணம்.
ஏனென்றால் அவர் கூறினார்: பரவலான அச்சம் ஒரு முதலீட்டாளராக உங்கள் நண்பன். ஏனென்றால் அப்போது நீங்கள் மலிவு விலைக்கு வாங்கலாம்.
மேலும் அவர்கள் எப்போதும் இந்த மலிவு விலைப் பொருட்களை வாங்குவார்கள்.
கரோனாவைரஸ் பெருந்தொற்றின் போது மட்டுமல்ல, அதற்கு முன்பும் கூட. எனவே, கரோனாவைரஸ் பெருந்தொற்றுக்கானது இதோ:
கனடிய இயற்பியலாளர் டெனிஸ் ரான்கோர்ட் ஒருமுறை வறுமையையும் மரணத்தையும் எடைபோட்டார்.
மேலும், மக்கள்தொகை எவ்வளவு ஏழ்மையானதாக இருந்ததோ, அவ்வளவு அடிக்கடி மக்கள் இறந்ததை நீங்கள்
காணலாம். ஒரு வைரஸால் அல்ல, எடுக்கப்பட்ட நடவடிக்கைகளால்.
மேலும் இதே போன்றதுதான் இதற்கு முன்பும் நடந்தது, 1866 மற்றும் 1871-ல் ஆம்ஸ்டர்டாமில், இங்கு மேலே அம்மை நோய்க்காக.
அது ஏழைகளிடையே ஏற்படும் மரணங்களின் எண்ணிக்கை, அது மிகப் பணக்காரர்களிடையே ஏற்படும் மரணங்களின் எண்ணிக்கை.
இங்கே கீழே, காலரா, ஏழைகளின் மரணங்கள், பணக்காரர்களின் மரணங்கள் என எல்லாமே ஒரே கதைதான்.
இதன் பொருள், இனிமேலும் தேவையற்றதாகக் கருதப்பட்ட மக்கள்தொகையின் ஒரு பகுதியை ஒரு பெருந்தொற்றின் மூலம்
அகற்றுவது எப்போதும் சாத்தியமாக இருந்தது என்பதாகும்.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அது அவர்களின் தவறு அல்ல. மேலும் அவர்கள் குற்றம் சாட்டப்படுவதை விரும்பவில்லை.
ஆகவே, மக்கள்தொகையைக் குறைக்க நீங்கள் போர் தொடுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஒரு கொள்ளையும் இந்த வேலையைச் செய்துவிடும்.
மேலும், நிச்சயமாக, அதன் பிறகு உங்களால் பொருளாதாரத்தை மீட்டெடுக்க முடியும். கொரோனா வைரஸால்
இப்போது என்ன நடக்கிறது என்பதை நாம் காண்கிறோம்:
முன்பு சாத்தியமில்லாத புதிய பெரிய அளவிலான திட்டங்கள்.
ஆனால், நான் சற்று நேரத்தில் உங்களுக்குக் காட்டுவது போல, அவர்கள் அதை முன்பும் பெருந்தொற்றுகளின் போது செய்திருக்கிறார்கள்.
திடீரென்று, மக்கள் இறந்துவிட்டதாலும், வேலை செய்ய ஆளில்லாமலும் பொருளாதாரம் மந்தமடைந்தது.
புதிய பெரிய அளவிலான திட்டங்கள் தொடங்கப்பட்டன, பின்னர் சில நபர்கள் பணிநீக்கம் செய்யப்பட்டனர்.
இன்று சதி கோட்பாட்டாளர்கள், ஆனால் கடந்த காலத்தில் சமூகம் புதியவர்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுவதற்கு
வழிவகுக்கும் விதமாக, மதத்திலிருந்து விலகியவர்கள், சூனியக்காரிகள், ஏன் யூதர்கள் கூட வெறுமனே கொல்லப்பட்டனர்.
மேலும், தொற்றுநோய்களின் வரலாற்றில் ஏதோ தவறு உள்ளது என்பதை, 1347 முதல் இன்று வரையிலான ஒரு தோராயமான
கண்ணோட்டத்தில் காணலாம், இது தொற்றுநோய்கள் மீண்டும் மீண்டும் பரவி வந்துள்ளன என்பதைக் காட்டுகிறது.
ஆனால் இந்த பெருந்தொற்றுக் கதையில் சில விசித்திரமான திருப்பங்களும் உள்ளன.
அதாவது, 1347 வரை பல நூற்றாண்டுகளாக ஏன் பெருந்தொற்றுகள் ஏற்படவில்லை?
ஒவ்வொரு எட்டு முதல் பத்து ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை பெருந்தொற்று ஏற்படுகையில், ஒருவரே அந்தக்
கேள்வியைத் தன்னைக் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.
மேலும், முதலாம் உலகப் போரின் முடிவில், 1918-இல், பலர் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்ததால், நன்கு அறியப்பட்ட ஸ்பானியக்
காய்ச்சல் என்ற ஒரு பெரிய தொற்றுநோய் ஏற்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
ஆனால் எங்களுக்கு இரண்டாம் உலகப் போரும் இருந்தது.
மக்கள் நிலை பெரிதாக மாறாத இரண்டாம் உலகப் போரின் முடிவில் ஏன் பெருந்தொற்று ஏற்படவில்லை?
சாத்தியமான ஒரே பதில்: ஏனெனில் அந்த நேரத்தில் அவை வெளிப்படையாகத் தேவைப்படவில்லை.
மேலும், 1347 முதல் 1750 வரை பதிவுசெய்யப்பட்ட கொள்ளை நோய் நிகழ்வுகள் இதோ. 1347-ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட முதல் பெரிய
வெடிப்புக்குப் பிறகு, இந்த அதிகரிப்பைக் காணலாம்; பின்னர் முப்பதாண்டுப் போரின் போது – நோய்ப்பரவல்கள் படிப்படியாக அதிகரித்தன
– அதன்பிறகு திடீரென நோய்ப்பரவல்கள் பெருமளவில் குறைந்தன.
மருத்துவ ரீதியாக சரியாக என்ன நடந்திருக்க வேண்டும்?
சமூக நிலைமைகளைப் பார்க்கும்போது நீங்கள் புத்திசாலியாகிறீர்கள்.
1347-இல், கத்தோலிக்கத் திருச்சபை உலக ஆதிக்கத்திற்கான தனது உரிமையில் உண்மையாகவே வலுப்பெற்று, ஒவ்வொரு
ஆன்மாவும் எங்களுக்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டும் என்று கூறியது.
அதைச் செய்ய, அவர்கள் நோயின் அச்சத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டியிருந்தது. நிச்சயமாக எதிர்ப்பும் இருந்தது.
இது பெரும்பாலும் உருவான விவசாயிகளின் போர்கள் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.
இருப்பினும், அவர்களின் சுரண்டலையும் ஒடுக்குமுறையையும் எதிர்த்தது விவசாயிகள் மட்டுமல்ல.
அந்த மாநிலங்களில் வாழ்ந்த குடிமக்கள் அவர்கள்.
பார்த்தால், இதைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவருவதற்காகவே பெருந்தொற்றுகள் அதிகரித்துள்ளன.
இறுதியாக, முப்பதாண்டுப் போர் போன்ற பெரிய நிகழ்வுகள் நடந்தன.
பின்னர், மறுசீரமைப்பு இயக்கத்தின் வருகையாலும் பாரோக் காலத்தின் பகட்டாலும் நிலைமை ஒப்பீட்டளவில் அமைதியாகியது.
அப்போதுதான் பாரோக் அரண்மனைகளும் தேவாலயங்களும் கட்டப்பட்டன.
அவர்களுக்கு தொழிலாளர் சக்தி தேவைப்பட்டது, மேலும் மக்களின் மீது அவர்களுக்கு இருந்த கட்டுப்பாடு காரணமாக, "இப்போது பெருந்தொற்றுகள்
கூட இல்லாமல் வாழ முடியும்" என்று அவர்கள் கூறினர்.
மேலும், கோவிட் மூலம் நாம் கண்டது போல, இந்த பெருந்தொற்றுகள் ஒரு தர்க்கரீதியான இயற்கை நிகழ்வு அல்ல என்பதைக் காட்டும் மற்றொரு
விஷயம் என்னவென்றால், நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகும், தனிப்பட்ட மாவட்டங்கள், கூட்டாட்சி மாநிலங்கள் அல்லது ஐரோப்பிய ஒன்றிய
நாடுகளில் நம்மிடம் மிகவும் மாறுபட்ட பாதிப்பு விகிதங்கள் இருந்தன.
ஒரு நோய் காற்றின் மூலம் ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவருக்குப் பரவுகிறது என்று கூறப்பட்டால், அது எப்படி சாத்தியமாகும்?
பின்னர், மிகக் குறுகிய காலத்திற்குப் பிறகு, சில வாரங்கள் அல்லது மாதங்களுக்குப் பிறகு, ஒரு சமநிலை ஏற்பட
வேண்டும்; அதாவது, நோயின் நிகழ்வு எல்லா இடங்களிலும் ஏறக்குறைய ஒரே மாதிரியாக இருக்க வேண்டும்.
ஆனால் அது அப்படி இல்லை.
மேலும், அதிகப்படியான இறப்பு இருந்த ஒரே காலகட்டம் – இதை கனடிய இயற்பியலாளர் டெனிஸ் ரான்கோர்ட்டும் உருவகப்படுத்தி
கணக்கிட்டார் – அது 2020 மார்ச் மற்றும் ஏப்ரல் மாதங்களில் தான்.
அதுவும், வெளிப்படுத்துகிறது.
உண்மையில், சீனாவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட ஒரு நோய், முக்கிய துறைமுகங்கள் மற்றும் விமான
நிலையங்களில் தோன்றி, அங்கிருந்து பரவியிருக்க வேண்டும்.
இருப்பினும், அது அப்படி இல்லை.
அது வட இத்தாலி, அது ஸ்ட்ராஸ்பர்க், அல்சேஸ், அது பாரிஸ், அது பிரஸ்ஸல்ஸ் சுற்றியுள்ள பகுதி, லண்டனின் ஒரு
பகுதி, மற்றும் அது மாட்ரிட் மற்றும் பார்சிலோனா பகுதி.
ஆனால் விமான நிலையங்களும் துறைமுகங்களும் இருந்த மற்ற இடங்களில் இல்லை. மேலும் இது ஏன் நடந்தது?
ஏனெனில் அங்கு நடந்தത് ஒரு தொற்று நிகழ்வு அல்ல, அதனால் ஏற்பட்ட அதிகப்படியான இறப்பு – அது ஒரு மருத்துவ ரீதியான மரணம்.
அதாவது, உலக சுகாதார அமைப்பு கோவிட்-19 பாதித்திருக்கலாம் என சந்தேகிக்கப்படும் நோயாளிகளை விரைவில் வென்டிலேட்டர்களில் வைக்க
வேண்டும் என்று ஒரு பரிந்துரையை வெளியிட்டுள்ளது, இது முதியவர்களைப் பொறுத்தவரை நடைமுறையில் ஒரு கொலைக்கு சமமானது,
ஏனெனில் அவர்களை வென்டிலேட்டரிலிருந்து மீண்டும் எடுக்க முடியாது.
மலேரியா மருந்தான குளோரோகுயின், நடைமுறையில் ஒரு மரணத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய அளவில் பரிந்துரைக்கப்பட்டது.
இங்கு செய்யப்பட்டത് ஒரு கொலை. அதைச் செய்த அனைவருக்கும் அது தெரிந்திருக்க வேண்டும்.
நீங்கள் பார்ப்பது போல, ஜெர்மனி அல்லது ஆஸ்திரியா போன்ற பல நாடுகளில் இது செய்யப்படவில்லை; ஆனால் இந்த நாடுகளில்
இது செய்யப்பட்டது. ரெம்டெசிவிர் கொடுக்கப்பட்டது, அது முற்றிலும் பயனற்றதாகவும் தீங்கு விளைவிப்பதாகவும் இருந்தது.
மேலும், நிலைமையை இன்னும் மோசமாக்கும் விதமாக, தேவையற்றভাবে வென்டிலேட்டரில் வைக்கப்பட்ட
நோயாளிகளுக்கு ஆன்டிபயாடிக்குகளும் கொடுக்கப்படவில்லை.
இருப்பினும், இந்த ஆன்டிபயாடிக்குகள் இல்லாமல், காற்றோட்டத்தில் வைக்கப்படும் ஒவ்வொரு நோயாளிக்கும் பாக்டீரியா தொற்று ஏற்படுகிறது.
இது, கொள்கையளவில், தேவையான பீதியை உருவாக்குவதற்காக சில பகுதிகளில் பல வாரங்களுக்கு மருத்துவ ரீதியான
மரணம் வேண்டுமென்றே தூண்டப்பட்டது என்பதைக் குறிக்கிறது.
இப்போது நாம் 1347-ஆம் ஆண்டில், முதல் பெரிய பெருந்தொற்று நடந்த காலத்திற்கு வெகு தொலைவிற்குப் பின்னால்
பார்த்தால், இன்று இது போன்ற வரைபடங்கள் உள்ளன, மேலும் எது சரியாக இருக்க முடியாது என்பதையும் நீங்கள் காணலாம்.
நோயின் பரவல் மிகவும் சீராகத் தோன்றினாலும், இந்தப் பெருந்தொற்று ஐந்து ஆண்டுகள் நீடித்தது, மேலும் இன்றைய போலந்து, கிழக்கு ஜெர்மனி,
செக் குடியரசு, மிலான் பகுதி மற்றும் இங்கு பைரனீஸ் போன்ற முழுப் பிராந்தியங்கள், எந்தவொரு புவியியல் எல்லைகளும்
இன்றி, ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு நோயிலிருந்து விடுபட்டு இருந்தன என்பது அதிகாரப்பூர்வமாக ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது.
அது அங்குள்ள மக்கள் பங்கேற்காததால்தான், அதைத்தான் நாமும் செய்ய வேண்டும்! போதுமான மக்கள்
பங்கேற்காவிட்டால், பெருந்தொற்றே இருக்காது!
இதற்கிடையில், இந்தப் பன்றி நோய், அது எங்கெல்லாம் ஏற்பட்டதோ – அது ஒப்பீட்டளவில் சில நகரங்களில் மட்டுமே – அந்த நிகழ்வுகளில் 95.5
சதவீதம், கப்பல் போக்குவரத்து நீர்வழிகளிலிருந்து பத்து கிலோமீட்டர் தொலைவிற்குள் நடந்தன என்பதையும் ஆய்வுகள் உறுதியாக நிரூபித்துள்ளன.
நாட்டின் எத்தனை பகுதிகளில் போக்குவரத்துக்கான நீர்வழிகள் இல்லை என்பது உங்களுக்குத் தெரியுமா?
இதன் பொருள் என்னவென்றால், இந்தப் பகுதிகளில் பலவற்றில், நிலைமை எவ்வளவு மோசமாக இருந்தது என்பதைக் காட்டவே வண்ணப் பகுதிகள்
குறிக்கப்பட்டுள்ளன, ஆனால் உண்மையில் எதுவும் நடக்கவில்லை.
அப்படியானால், நீங்கள் அத்தகைய நகரப் புள்ளிகளைப் பெற வேண்டும்.
பின்னர், இந்தப் பெருந்தொற்றுப் புள்ளிவிவரங்களில் பலவும் கற்பனையானவை என்று எங்கள் ஆய்வு வெளிப்படுத்தியது.
பல்வேறு நகரங்களில் ஒரே மாதிரியான அறிக்கைகள் உள்ளன – நகரத்தின் பெயர் மட்டுமே
மாற்றப்பட்டுள்ளது – அங்கு ஒரு பெருந்தொற்று நடந்ததாகக் குறிக்க.
ஆனால் அவர்கள் அதைச் செய்யாவிட்டாலும், அக்காலத்தில் ஐரோப்பாவின் பெரும்பகுதி கிராமப்புறமாக இருந்ததையும், மக்கள் பெரிய நகரங்களில்
வாழாமல் கிராமப்புறங்களில் வாழ்ந்ததையும் மட்டும் பார்த்தால், மக்கள்தொகையில் பத்து சதவீதம் மட்டுமே பாதிக்கப்பட்டிருக்கும்.
எனவே, முதல் பெரும் கொள்ளை எனக் கருதப்படும் 1347-ல், பெருமளவிலான மரணங்கள் மற்றும் நோய்கள்
ஏற்பட்டதாகக் கூற முடியாது. அது ஏன் தேவைப்பட்டது?
அந்த நேரத்தில், அது மறுசீரமைப்பு பற்றியதும் கூட.
இன்று நீங்கள் வரலாற்றுப் புத்தகத்தைப் பார்த்தால், அதில் கூறப்பட்டிருப்பது:
முதல் பெருந்தொற்று மறுமலர்ச்சியின் தொடக்கத்தைக் குறித்தது. அதுபோலவே, நாம் இப்போது
வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையை அனுபவித்து வருகிறோம்.
அவர்கள் அதைத்தான் செய்தார்கள். அந்த நேரத்தில், நிதிச் சந்தை யூதர்களின் கைகளில் இருந்தது.
யூத சமூகங்களில் பாதி அழித்தொழிக்கப்பட்ட பிறகு, அது யூதர்களின் கைகளில் இல்லாமல், அந்த வணிகத்தைக்
கைப்பற்றிய உள்ளூர் உயர்குடியினரின் கைகளுக்குச் சென்றது.
மேலும் வசதியாக, தேவாலயத் தலைவர்கள் உட்படப் பலர், தங்கள் கடன் கொடுத்தவர்களைக் கொன்றதால், கடனிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டிருந்தனர்.
பொருளாதாரத் திருப்புமுனை. அந்த நேரத்தில், பெரும்பாலான சிறந்த துணிகள் வட இத்தாலியிலிருந்து வந்தன, ஆனால்
1352-க்குப் பிறகு இது அப்படியிருக்கவில்லை. திடீரென்று, உற்பத்தி ஆலைகளில் ஒரு ஜெர்மன் ஜவுளித் தொழில் உருவானது.
மேலும் அந்த நேரத்தில், கத்தோலிக்க திருச்சபை திடீரென நகரங்களில் நிறைய நிலங்களைப் பெற்று, பிரம்மாண்டமான பேராலயங்களைக்
கட்ட முடிந்தது. நிச்சயமாக, அது தனது சொந்தப் பணத்தில் அல்ல.
மேலும் சில இடங்களில், பொருத்தமான இடங்களில், மக்கள்தொகை சற்று குறைவாகவே இருந்தது.
ஏனென்றால், வேறு எங்கும் அதிகமான மக்கள் இறந்திருந்தால், அது சில பெரிய நகரங்களில் மட்டுமே.
அதன் பிறகு, விரும்பத்தகாதவர்கள் குறைவாக இருந்தனர்.
மற்றொரு நிகழ்வைப் பார்ப்போம், 1529-ஆம் ஆண்டின் ஆங்கில வியர்வை என்று அழைக்கப்படும் நிகழ்வு. ஒரு மிகவும் விசித்திரமான நிகழ்வு.
வூஹானில் நடந்தது போலவே, 1529-ல் ஒரு கொடிய கொள்ளை நோயை ஏற்றி வந்த கப்பல் ஹாம்பர்க் துறைமுகத்திற்கு வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
புனரமைக்க முடிந்ததை வைத்துப் பார்க்கும்போது, அது ஒருவேளை கோடைக்காலக் காய்ச்சலாக இருந்திருக்கலாம்.
ஆச்சரியப்படும் விதமாக, கோடைக்காலக் காய்ச்சல் ஜெர்மனி மற்றும் சுவிட்சர்லாந்தின் சில நகரங்களில் மட்டுமே ஏற்பட்டது,
மேலும் நெதர்லாந்தில் குறைந்த அளவிலும் ஏற்பட்டது – ஆனால் பிரான்ஸ், போலந்து அல்லது செக் நாட்டில் ஏற்படவில்லை.
இன்று, மருத்துவ வரலாற்றாசிரியர்கள் இன்னும் நோய்க்கிருமியைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
இருப்பினும், அவர்கள் அதைக் கண்டுபிடிக்க மாட்டார்கள்.
ஆனால் நீங்கள் சீர்திருத்தத்தின் வரைபடத்தைப் பார்த்தால் அதைக் கண்டுபிடிக்கலாம்.
1517-ல், மார்ட்டின் லூதர் என்பவர் திருச்சபையைச் சீர்திருத்தி, புராட்டஸ்டன்ட் திருச்சபை உருவானது.
மேலும், இவையே நகரங்கள் புராட்டஸ்டன்ட் மதத்திற்கு மாறிய பகுதிகள்.
அவை, ஆங்கிலேயர்கள் வியர்வை சிந்திய நகரங்களுக்கு ஏறக்குறைய சரியாகப் பொருந்துகின்றன.
மேலும் இது ஒரு தொற்றுநோயின் விளைவாக ஏற்படவில்லை, மாறாக சிகிச்சையின் விளைவாகவே ஏற்பட்டது.
இந்த நகரங்களில், கோடையின் உச்சக்கட்டத்தில் 35 டிகிரி வெப்பநிலையில், மக்கள் 24 மணி நேரமும்
இரண்டு இறகுப் படுக்கைகளுக்குள் முடங்கிக் கிடக்க வேண்டியிருந்தது என்று கூறப்பட்டது.
பிறகு அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள். அதுதான் அப்போது அவர்கள் பயன்படுத்திய ஹைட்ராக்ஸி-கிளோரோகுயின்.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, அப்போது பலரும் தங்களை பயமுறுத்திக்கொண்டு அவ்வாறே செய்தனர்.
மேலும், சுவாரஸ்யமாக, நாங்கள் இப்போது ஆஸ்திரியாவில் இருப்பதால், லிஞ்சைச் சேர்ந்த இரண்டு மருந்தாளுநர்களால்
கையொப்பமிடப்பட்டு அந்தக் கட்டுரை வெளியிடப்பட்டது.
லின்ஸைச் சேர்ந்த அந்த இரண்டு மருந்தாளர்களும் ஒருபோதும் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை, ஏனென்றால் அவர்கள் முதலில் இருந்தே இல்லை.
அவர்கள் போலி மருந்தாளுநர்கள், ஆனால் அது பல ஆயிரம் பேரைக் கொல்லப் போதுமானதாக இருந்தது.
மேலும் 1665-ல் லண்டனில் என்ன நடந்தது? பெரும் கொள்ளை நோய் ஏற்பட்டது, அது 68,000 உயிர்களைப் பலி கொண்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
ஒருவேளை நடந்திருக்கலாம், ஒருவேளை இல்லாமலும் இருக்கலாம், நான் தீர்ப்பளிக்க
விரும்பவில்லை. ஆனால் ஒரு வருடம் கழித்து என்ன நடந்தது?
மாபெரும் தீ. முழு லண்டனும் எரிந்து போனது – பன்றிய நோய் பரவிய அதிர்ச்சியைத் தொடர்ந்து,
வெப்பமூட்டும் புனரமைப்பு மிகவும் சிறப்பாகச் செயல்பட்டது.
மேலும், லண்டன் பாரோக் பாணியில் மீண்டும் கட்டப்பட்ட பிறகு என்ன நடந்தது? அதன்பிறகு ஒருபோதும்
தொற்றுநோய் வரவே இல்லை. என்ன ஒரு தற்செயல் நிகழ்வு.
அல்லது 1830-31 ஆம் ஆண்டைப் பார்ப்போம். அது இன்னும் 1848 ஆகவில்லை, ஆனால் விஷயங்கள் சூடுபிடிக்கத் தொடங்கியிருந்தன.
நெப்போலியன் போர்களுக்குப் பிறகு, ஆஸ்திரியாவில் நமக்கு நன்கு தெரிந்தபடி, மெட்டர்னிக் ஆட்சி நிறுவப்பட்டது.
மேலும் அங்கு முகக்கவசங்கள் உண்மையில் எதற்காகப் பயன்படுகின்றன என்பதை நீங்கள் காணலாம்.
அதாவது, தொற்றுநோயிலிருந்து பாதுகாக்க அல்ல, பேச்சைத் தடைசெய்யவே.
அந்தக் காலத்தில் ஒரு கார்ட்டூன் அதை அப்படித்தான் சித்தரித்தது. மற்ற நாடுகளிலும் அது அப்படித்தான் இருந்தது.
பாரிஸ், பிரஸ்ஸல்ஸ், ஆண்ட்வெர்ப், வார்சோவில் புரட்சிகள் நடந்தன. அது ஆபத்தானது.
அப்பொழுது என்ன நடந்தது? பிறகு காலரா வந்தது. அது முதலில் வங்காளத்தில் இருந்து வந்தது.
ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக அவளுக்குக் கப்பல் கிடைக்கவில்லை, ஆனால் திடீரென்று அது வந்தது. பிறகு மக்கள் இறந்தனர்.
மேலும், நிச்சயமாக, பெரிய நகரங்களில் மட்டுமே, ஏனெனில் அந்த நேரத்தில் புரட்சிகள்
இன்னும் பெரிய நகரங்களிலேயே நடந்து கொண்டிருந்தன.
இறுதியாக, ஸ்பானிய காய்ச்சல், பல கொரோனா வைரஸ் சந்தேகவாதிகளால் இன்னும் ஒரு உண்மையான
தொற்றாகக் கருதப்படுகிறது, அதுவும் உண்மையானதல்ல.
இங்கே 1918-ல் ஜெர்மன் இராணுவத்தில் இன்ஃப்ளூயன்ஸா பாதிப்பின் புள்ளிவிவரங்களை நீங்கள் காணலாம்.
கோடைக்காலக் காய்ச்சல் பரவியது, அதில் 6.5 சதவீத வீரர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டனர்.
மேலும் இலையுதிர்கால காய்ச்சலுக்கு, அது 2 சதவீதம் கூட இல்லை.
மேலும், ஜெர்மன் இராணுவத்தின் தோல்விக்குக் காரணமான எரிக் லுடெண்டார்ப், "நாங்கள் ஸ்பானிய காய்ச்சல்
காரணமாக மட்டுமே தோற்றோம்" என்று கூறியிருக்கலாம்.
இல்லை, அவர் கூறினார்: மக்களுக்குச் சற்று காய்ச்சல் இருந்தது, ஆனால் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவர்களிடம் உருளைக்கிழங்கு
இல்லை, மேலும் அவர்கள் வீட்டிலிருந்து மோசமான மதுபானங்களைக் கொண்டு வந்தனர். அதனால்தான் ஜெர்மன் இராணுவம் தோற்றது.
மேலும், 1918 நவம்பரில், காய்ச்சல் முடிந்துவிட்டது. இனி ஒன்றும் மிஞ்சவில்லை.
இருப்பினும், இன்று நீங்கள் புத்தகங்களில் அது 1923 வரை நீடித்தது என்று படிக்கலாம்.
ஆனால் நீங்கள் பழைய புத்தகங்களைப் பார்த்தால், அது அங்கு உங்களுக்குக் கிடைக்காது. 1919-ல், மக்களுக்கு ஒரு சாதாரண காய்ச்சல்
இருந்தது, அது சற்று கடுமையாக இருந்தது, ஏனெனில் மக்கள் போரின் முடிவில் துன்பப்பட்டனர் மற்றும்
தங்கள் வீடுகளைச் சூடேற்ற எதுவும் அவர்களிடம் இல்லை.
அவர்கள் அவர்களைப் பற்றி ஏற்கெனவே மறந்துவிட்டார்கள்.
எனவே, அப்போதும் கூட, புதிய நோய்க்கிருமிகள் இல்லை, அபாயகரமான நோய்க்கிருமிகளும் இல்லை.
சூழ்நிலைகள் அவ்வாறு இருந்தன, அவ்வளவுதான். இங்கு ஏற்பட்டது ஒரு புதிய காய்ச்சல் அல்ல.
இப்போது இருப்பது போல மிகச் சிறியதாகவே.
அதனால்தான், கொலோன் நகரத்தைப் பற்றி இது குறித்து ஆய்வு செய்த ஒரு கட்டுரை எழுதப்பட்டது, அதில் கொலோன் குடிமக்கள்
முக்கியமாக செய்தித்தாள்களிலிருந்து ஸ்பானிய காய்ச்சல் பற்றி அறிந்து கொண்டனர் என்று கண்டறியப்பட்டது.
ஆனால் நோய் காரணமாகவோ அல்லது ஒவ்வொரு தெரு மூலையிலும் கிடந்திருக்கும் சடலங்கள் காரணமாகவோ அல்ல.
மேலும், திருமதி ஆண்டர்சன் அதைத்தான் சற்று முன்பு தனது சொந்த வார்த்தைகளில் வலுவான தொனியில் கூறினார்.
அதைக் கூறியவர் ஒரு வியன்னாவைச் சேர்ந்தவர், அவரை நான் மீண்டும் இங்கே குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.
நாம் இன்று எதிர்கொள்ளும் இந்தச் சூழ்நிலையை இவான் இலிச் 1975-ஆம் ஆண்டிலேயே கணித்துச் சொன்னார்.
அவர் கூறினார்: "ஒரு புதிய அறிவியல் கட்டுப்பாட்டாளர்கள் உயர் வர்க்கம், முழு உலகத்தையும் ஒரு
மருத்துவமனை வார்டாக மாற்றி அதை ஆள விரும்புகிறது."
இந்தப் புதிய மருத்துவத் துறையினர், நோய் என்றால் என்ன, யார் நோய்வாய்ப்பட்டவர் அல்லது நோய்வாய்ப்படக்கூடும், அவர்களுக்கு
என்ன செய்யப்பட வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்க விரும்புகிறார்கள்.
அவருக்கு ஆர்.என்.ஏ தடுப்பூசிகள் அல்லது பி.சி.ஆர் சோதனைகள் பற்றி இன்னும் எதுவும் தெரியாது.
ஆனால் அதன் வழிமுறைகளை அவர் புரிந்துகொண்டார்.
ஏன்? ஏனென்றால் இவான் இல்லிச் ஒரு கத்தோலிக்கப் பாதிரியார். அவரிடம் உள் தகவல்கள் இருந்தன.
ஆக, கடந்த காலத்தை நோக்கிப் பார்த்து எதிர்காலத்தை கணிக்கக்கூடிய என்னிடம் இருந்து, இந்த ஏமாற்றுக்காரன் அடுத்த
பெருந்தொற்றாக எதைக் கொண்டுவரப் போகிறான் என்பதை நீங்கள் இப்போது தெரிந்துகொள்ள விரும்பலாம்.
அவர் என்ன தந்திரம் செய்வார் என்றும் என்னால் சொல்ல முடியாது.
ஆனால், அது தேவைப்படும்போது வரும், அல்லது அது முற்றிலும் வராது, மேலும் நாம் அதில் நம்பிக்கை
கொள்ளாவிட்டால் அது வராது என்று என்னால் உங்களிடம் சொல்ல முடியும்.
போதுமான அளவு பெரிய மக்கள் தொகையினர் பெருந்தொற்றை நம்பாதிருந்தாலே போதும், 'பெருந்தொற்று இல்லாமல், சர்வாதிகாரம் இல்லை'.
நன்றி